بررسی تأثیر شیمی درمانی بر دانسیته استخوانی در بیماران مبتلا به سرطان پستان

A study on the effect of chemotherapy on bone density among breast cancer patients


چاپ صفحه 		پژوهان
صفحه نخست سامانه		 مجری و همکاران
مجری و همکاران		 اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی		 دانلود
دانلود 		علوم پزشکی زاهدان
علوم پزشکی زاهدان

مجریان:

کلمات کلیدی:

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 5346
عنوان فارسی طرح بررسی تأثیر شیمی درمانی بر دانسیته استخوانی در بیماران مبتلا به سرطان پستان
عنوان لاتین طرح A study on the effect of chemotherapy on bone density among breast cancer patients
نوع طرح
محل اجرای طرح مدیریت توسعه فناوری سلامت
رسته مطالعاتی بنیادی- کاربردی
دانشکده/مرکز دانشکده پزشکی زاهدان
زمان اجرا -روز

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
سید مهدی هاشمی دکترای تخصصی mehdihashemi3107@gmail.com

اطلاعات تفضیلی
hide/show

عنوان متن
خلاصه طرح به فارسی بررسی تأثیر شیمی درمانی بر دانسیته استخوانی در بیماران مبتلا به سرطان پستان
خلاصه طرح به لاتینA study on the effect of chemotherapy on bone density among breast cancer patients
بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش (مشتمل بر مرور تحقیقات داخلی و خارجی مرتبط با موضوع با ذکر منابع و توجیه ضرورت انجام طرح)با توجه به اهمیت استئوپورز به طور کل و در بیماران سرطانی به طور خاص و بالاخص در بیماران مبتلا به breast cancer به دلیل عوارض منتج از آن شامل دردهای استخوانی ناشی از شکستگی های متعدد در نواحی لومبار و گردن فمور که منجر به اختلال عملکرد جسمانی و اجتماعی می شود، شکستگی های استخوانی با تأثیر روی فرجام نهایی بیماران سرطانی و از طرفی عدم وجود اطلاعات در خصوص اثر این مداخلات در درمان بیماران مبتلا به سرطان پستان در استان این مطالعه طرح ریزی گردید.
بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهشاستئوپورز شایعترین اختلال استخوانی و متابولیسم مواد معدنی است(1).سازمان جهانی بهداشت(WHO) سال 2000-2010 را دهه بیماریهای مفصلی-استخوانی از جمله استئوپورز اعلام نموده است و بیان داشته است که استئوپورز یک معضل بهداشت عمومی است که با افزایش سن متوسط جامعه اهمیت آن روز به روز بیشتر می گردد.همچنین این سازمان استئوپورز را به همراه سرطان،سکته مغزی و قلبی به عنوان چهارمین دشمن اصلی بشر اعلام نموده است و طبق آمار، مرگ و میر سالیانه ناشی از آن بیشتر از سرطان ها است(2،3).در ایالات متحده حداقل 1.5 ملیون شکستگی سالیانه به سبب استئوپورز رخ می دهد(4)و همچنین در سال 2002 هزینه مستقیم طبی برای شکستگی های استئوپورز 18 ملیارد دلار در آمریکا تخمین زده شد(5). استئوپورز کاهش تراکم استخوان و تغییر در ساختمان و قدرت استخوانی است و با افزایش ریسک شکستگی همراه است.کاهش ماتریکس و ماده معدنی استخوان ولی نرمال بودن نسبت ماده معدنی به ماتریکس استخوان، در استئوپورز دیده می شود.جذب استخوانی ناشی از افزایش فعالیت استئوکلاست ها و به هم خوردن بالانس تشکیل استخوان ناشی از استئوبلاست و تخریب آن ناشی از استئوکلاست سبب کاهش تراکم استخوان می شود(6). WHO استئوپورز را با T-score کمتر از2.5 -تعریف می کند.استئوپورز شدید با T-scoreکمتر از 2.5 -به اضافه ی حضور حداقل یک شکستگی تعریف می شود.استئوپنی دارای bone mineral density(BMD)بین1 -تا2.5 - زیر مقدار میانگین برای پیک استخوانی است.تراکم استخوانی نرمال دارای BMD کمتر از1 -زیر مقدار میانگین برای پیک توده استخوانی است(5،7). پیک دانسیته استخوانی در سن 22 سالگی است واز سن 30 سالگی کاهش تراکم استخوانی به صورت 2-3%در سال کاهش تراکم استخوان های ترابکولار و 1-2% در سال کاهش تراکم استخوان های کورتیکال ایجاد می شود(6).بعد از سن 50 سالگی،افزایش ریسک یک یا بیشتر از یک شکستگی استئوپوروتیک در 40% از خانم ها و 13%از مردان دیده می شود(6).به تدریج که سن افراد افزایش می یابد، تعداد کل شکستگی ها فزونی می یابد(4).90% همه شکستگی های هیپ و کمر به استئوپورز وابسته است(5).توجه به عوامل خطر و پیشگیری در این بیماری حائز اهمیت است زیرا بیماری استئوپورز درمان قطعی ندارد و درمان فقط سیر تخریبی بیماری را متوقف می کند ولی حجم از دست رفته استخوان جبران نمی شود(4). Cancer therapy-induced bone loss (CTBL) یکی از علل مهم استئوپورز ثانویه است که باعث شکنندگی استخوان، افزایش ریسک شکستگی، کاهش کیفیت زندگی و افزایش مرگ و میر می شود(8-11).اولین علت bone loss ناشی از درمان سرطان در مردان و زنان هیپوگنادیسم ناشی از کموتراپی، رادیوتراپی، هورمون تراپی و اعمال جراحی است(7،12).استئوپورز ثانویه بعد از adjuvant chemotherapy در دو سوم مردان، بیش از نیمی از زنان پره منوپوز و یک پنجم زنان پست منوپوز اتفاق می افتد(13). bone loss بعد از کموتراپی سرطان بیش از ده برابر نرمال تخمین زده شده است.(14-16).تعیین و پیشگیری از bone loss از اهداف کلینیکی درمانی مهم است(14،17). قریب به 22% زنان با سرطان پستان در زمان تشخیص پره منوپوز هستند و 36-96%این زنان ovarian failure را در طول یک سال درمان با رژیم استاندارد کموتراپی شامل سیکلوفسفامید تجربه می کنند(18).همچنین اختلال عملکرد تخمدان ناشی از کموتراپی با کاهش سریع BMD همراهی دارد(بیش از 7% کاهش در 12 ماه)(19). Huiو همکارانش در مطالعه گذشته نگر به این نتایج رسیدند:در یک سال درصد کاهش BMD ناحیه L1-L2کمر و فمورال در کموتراپی 15.9%و 10.4%، در رادیشن 11% و 15.8% و در combined therapy 21%و 3.6% بود(20). در مطالعه ای که توسط Amirو Sadat-Aliدر سال 2009 بر روی 71 بیمار سرطانی با رنج سنی26-67 سال انجام شد، در BMD ناحیه لومبار 19 بیمار شواهد استئوپورتیک و24 بیمار شواهد استئوپنیک یافت شد.همچنین در BMD ناحیه هیپ در 17 بیمار شواهد استئوپوروتیک و 21 بیمار شواهد استئوپنیک یافت شد(11). Cameron و همکارانش در سال 2010 در بررسی خود بر روی 41 زن مبتلا به سرطان پستان نشان داده اند که BMDدر طول 6 ماه کموتراپی مستقل از تغییرات عملکرد تخمدان است، هر چند بعد از پایان کموتراپی وابسته به عملکرد تخمدان است(21). هم چنین Hadjiو همکارانش در سال 2009 در بررسی مشابه BMD، quantitative ultra sonography (QUS) و سطح مارکرهای استخوانی را در 53 زن پره منوپوز مبتلا به breast cancer و 53 کنترل به صورت پایه، 6 و 12 ماه بعد اندازه گرفتند و به این نتیجه رسیدند که همه زنان مبتلا بهbreast cancer بعد از کموتراپی آمنوره شده و bone loss مشخصی در همه سایت ها داشتند(22). در مطالعه انجام شده توسط Turan و همکارانش نشان داد که از 26 زن مبتلا به سرطان پستان و 21 کنترل سالم BMD ناحیه لومبار در بیماران مبتلا به سرطان پستان بعد از شیمی درمانی پایین تر از گروه کنترل بود ولی در BMD ناحیه فمورال تفاوت مشخصی بین دو گروه نبود(23). Greep و همکارانش در مطالعه ای بر روی 130 زن پست منوپوز مبتلا به breast cancer به این نتیجه رسیدند که افرادی که کموتراپی دریافت می کنند در مقایسه با افرادی که کموتراپی دریافت نمی کنندBMD پایین تری دارند(24). در مطالعه ای توسط Shapiro و همکارانش بر روی 49 زن مبتلا به سرطان پستان نشان داده شد که bone loss در موارد ovarian failure ناشی از کموتراپی سریع تر و مشخص تر است(15). Headley و همکارانش در بررسی مشابه گزارش کردند که از 27 بیمار با سرطان پستان زنانی که در اثر کموتراپی آمنوره شده اند، 14% BMD پایین تری نسبت به زنان دیگر داشته اند.این مطالعه همچنین نشان داد که زنانی که عملکرد تخمدانی آنها در اثر شیمی درمانی حفظ شدهBMD نرمالی داشته اند(25). در مطالعه انجام شده توسط Burning و همکارانش در سال 1990 بر روی دانسیته استخوانی بعد از کموتراپی درpremenopausal Breast cancer نشان داد که 6 سیکل combination chemotherapy سبب ovarian failure در 31 نفر از 44 زن شده وکاهش مشخص BMD در این گروه به دلیل بروز بالای منوپوز قابل توضیح است(26). با توجه به اهمیت استئوپورز به طور کل و در بیماران سرطانی به طور خاص و بالاخص در بیماران مبتلا به breast cancer به دلیل عوارض منتج از آن شامل دردهای استخوانی ناشی از شکستگی های متعدد در نواحی لومبار و گردن فمور که منجر به اختلال عملکرد جسمانی و اجتماعی می شود، شکستگی های استخوانی با تأثیر روی فرجام نهایی بیماران سرطانی و از طرفی عدم وجود اطلاعات در خصوص اثر این مداخلات در درمان بیماران مبتلا به سرطان پستان در استان این مطالعه طرح ریزی Theriault RL, Leblanc AD, et al. Pilot Study of Bone Mineral Density in Breast Cancer Patients Treated with Adjuvant Chemotherapy. Cancer Invest. 1998;16(1):6-11. 26- Bruning PF, Pit MJ, Jong-Bakker MD, et al. Bone mineral density after adjuvant chemotherapy for premenopausal breast cancer. Br. J. Cancer (1990), 61, 308-310. گردید.
سوالات و / یا فرضیات پژوهشمیزان تراکم استخوانی در زنان پره منوپوز مبتلا به سرطان پستان قبل از شروع شیمی درمانی چگونه است؟ -میزان تراکم استخوانی در زنان پره منوپوز مبتلا به سرطان پستان بعد از شیمی درمانی چگونه است؟ - میزان تراکم استخوان قبل و بعد از شیمی درمانی در زنان پره منوپوز مبتلا به سرطان پستان تفاوت دارد. -میزان تراکم استخوانی در زنان پست منوپوز مبتلا به سرطان پستان قبل از شروع شیمی درمانی چگونه است؟ - میزان تراکم استخوانی در زنان پست منوپوز مبتلا به سرطان پستان بعد از شیمی درمانی چگونه است؟ - میزان تراکم استخوان قبل و بعد از شیمی درمانی در زنان پست منوپوز مبتلا به سرطان پستان تفاوت دارد.
هدف کلی طرحتعیین تأثیر شیمی درمانی بر تراکم استخوانی در بیماران مبتلا به سرطان پستان
اهداف اختصاصیتعیین میزان تراکم استخوانی در زنان پره منوپوز مبتلا به سرطان پستان قبل از شروع شیمی درمانی -تعیین میزان تراکم استخوانی در زنان پره منوپوز مبتلا به سرطان پستان بعد از شیمی درمانی -مقایسه میزان تغییرات تراکم استخوان قبل و بعد از شیمی درمانی در زنان پره منوپوز مبتلا به سرطان پستان -تعیین میزان تراکم استخوانی در زنان پست منوپوز مبتلا به سرطان پستان قبل از شروع شیمی درمانی -تعیین میزان تراکم استخوانی در زنان پست منوپوز مبتلا به سرطان پستان بعد از شیمی درمانی -مقایسه میزان تغییرات تراکم استخوان قبل و بعد از شیمی درمانی در زنان پست منوپوز مبتلا به سرطان پستان
سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرحدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان
تعریف واژه های تخصصیکموتراپی:تجویز داروهای شیمیایی در درمان انواع سرطان -دانسیته استخوان:حجم ماده معدنی استخوان -سرطان پستان:وجود تغییرات نئوپلاستیک بدخیم در بافت پستان گزارش شده توسط پاتولوژیست -منوپوز:هر گاه خانمی حداقل 12 ماه قطع قاعدگی(بدون ارتباط به حاملگی، شیردهی و یا سایر اختلالات هورمونی)داشته باشد. -T-score:میزان کاهش تراکم استخوانی (درصد کاهش )
نوع مطالعهکارآزمایی بالینی از نوع قبل و بعد(before-after)
جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند)کلیه بیماران مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به کلینیک های دولتی و خصوصی هماتولوژی و مدیکال انکلوژی شهر زاهدان در سال 1390-1391در صورت داشتن معیارهای ورود و نداشتن معیارهای خروج وارد مطالعه می شوند.
حجم نمونه و روش محاسبه آنبا توجه به اینکه سالانه تعداد کل بیماران با سرطان پستان شناسایی شده در شهر زاهدان حدود 30 نفر می باشد کل افراد با استفاده از روش سرشماری وارد مطالعه خواهند شد.در ضمن بعد از اینکه 10 نفر وارد مطالعه شدند به صورت پایلوت و با استفاده از فرمول زیر و اطلاعات بدست آمده از آن ها، حجم نمونه محاسبه و در صورت نیاز افراد بیشتری وارد مطالعه خواهند شد.
روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود)با استفاده از روش نمونه گیری آسان(در دسترس) از زمان تصویب طرح کلیه افراد واجد شرایط وارد مطالعه می شوند.
روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود)برای جمع آوری داده ها فرم اطلاعاتی که حاوی اطلاعات دموگرافیک، اطلاعات مربوط به بیماری فرد و میزان تراکم استخوان قبل از شیمی درمانی می باشد، تهیه کرده و با نتایج آن بعد 6 از ماه شیمی درمانی مقایسه می کنیم.
روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود)این مطالعه بر روی 30 بیمار مبتلا به سرطان پستان درمان نشده که در رنج سنی بیشتر یا مساوی 17 سال قرار دارند انجام می گیرد.پس از تهیه پرسشنامه از بیماران شامل اطلاعات فردی، اطلاعات مربوط به بیماری وی و کسب رضایت نامه از ایشان و قبل از شروع شیمی درمانی میزان تراکم استخوان را به روش (DXA) dual-energy X-ray absorptiometry در استخوان های گردن فمور و مهره های L1-L5 با استفاده از دستگاه تراکم سنجی استخوانLunar DPX MD⁺ ساخت کشور آمریکا تعیین می کنیم.اطلاعات حاصل از دانسیتومتری شامل T-score، Z-score، تراکم استخوان در ناحیه مهره های کمری و گردن فمور را استخراج کرده، سپس این نتایج را با نتایج حاصل از آن بعد از 6 ماه از شروع شیمی درمانی (6سیکل)مقایسه می کنیم. همپنین برای بررسی ایجاد آمنوره در این بیماران FSH را قبل از شروع شیمی درمانی، بعد از 6 سیکل شیمی درمانی و 2 هفته پس از آن چک می کنیم.
روش تجزیه، تحليل و توصیف داده‌ها (نمونه‌اي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی)برای توصیف داده ها از شاخص های مرکزی و پراکندگی و برای تحلیل داده ها از آزمون t-زوج استفاده خواهد شد یا در صورت نیاز از سایر آزمون های آماری پارامتری یا ناپارامتری مناسب استفاده خواهد شد.
ملاحظات اخلاقی با رضایت کامل به وسیله پر کردن رضایت نامه از بیماران تعهد می شود نام و مشخصات بیماران در هیچ گزارشی قید نشود. انجام آزمایشات هیچ گونه هزینه ای برای بیمار نخواهد داشت. کد(1)،(7)،(17)
محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنهاعدم دسترسی به بیماران بعد از 6 ماه (ثبت آدرس محل سکونت و شماره تلفن در فرم اطلاعاتی)
کلمات کلیدیشیمی درمانی، دانسیته استخوان، سرطان پستان
فهرست منابع و مراجع • مراجع مورد استفاده براساس رفرانس نویسی ونکوورتنظیم گردد. 1-Greenspan SL. Osteoporosis. In: Andreoli TE, Benjamin IJ, Griggs RC, et al. CECIL Essential of Medicine. 8th ed. ELSEVIER; 2010: 802-810. 2-Genant HK, Cooper C, Poor G, et al. Interim Report and Recommendations of the World Health Organization Task-Force for Osteoporosis. Osteoporosis International (1999) 10:259–264. 3-Black GM, Fogelman I. Applications of Bone densitometry for osteoporosis. Endocrinol Metab Clin North Am.1998;27:267-288. 4-Lindsay R, Cosman F. osteoporosis. In; Fauci AS, Braunwald E, Kasper DL, et al. HARRISON’s Principles of Internal Medicine. 17th ed.MC Graw-Hill; 2008: 2397-2408. 5-Saag KG. chapter 35. In: Klippel JH, Stone JH, Crofford LJ, et al. primer on the rheumatic disease. 13th ed. Springer ;2008: 576-83. 6-Lane NE. chapter 92. In: Firestein GS, Budd RC, Harris ED, et al. Kelley's Textbook of Rheumatology. 8th ed. Saunders;2008. 7- Aksnes LH, Bruland OS. Some musculo-skeletal sequelae in cancer survivors. Acta Oncol (Stockholm, Sweden) 2007;46(4):490–6. 8- Hoff AO, Gagel RF, Osteoporosis in breast and prostate cancer survivors. Oncology (Williston Park) 2005 Apr;19(5):651-8. 9- Cooper C. The crippling consequences of fractures and their impact on quality of life. Am J Med 1997 Aug 18;103(2A):12S-17S; discussion 17S-19S. 10- Body JJ, Bergmann P, Boonen S, et al. Management of cancer treatment-induced bone loss in early breast and prostate cancer - a consensus paper of the Belgian Bone Club. Osteoporos Int (2007) 18:1439–1450. 11- Amri AA, Ali MS. Cancer chemotherapy-induced osteoporosis: How common is it among Saudi Arabian cancer survivors. Indian J Cancer 2009;46:331-4. 12- Stava CJ, Jimenez C, Hu MI. Skeletal sequelae of cancer and cancer treatment. J Cancer Surviv 2009 Jun;3(2):75-88. 13- Painter SE, Kleerekoper M, Camacho PM. Secondary osteoporosis: a review of the recent evidence. Endocr Pract 2006;12:436-45. 14- Guise TA. Bone Loss and Fracture Risk Associated with Cancer Therapy. The Oncologist 2006;11:1121–1131. 15- Shapiro CL, Manola J, Leboff M. Ovarian failure after adjuvant chemotherapy is associated with rapid bone loss in women with early-stage breast cancer. J Oncology 2001;19:3306-11. 16- Higano CS. Understanding treatments for bone loss and bone metastatses in patients with prostatic cancer: a practical review and guide for clinicians. Urol Clin North Am 2004;31:331-52. 17- Morris CA, Cheng H, Cabral D, et al. Predictors of screening and treatment of osteoporosis: a structured review of the literature. The Endocrinologist 2004:14:70–75. 18- Mincey BA. Osteoporosis in Women with Breast Cancer. Current Oncology Reports 2003, 5:53–57. 19- Ganant M, Dubskey P, Fitzal F, et al. Maintaining Bone Density in Patients Undergoing Treatment for Breast Cancer: Is There an Adjuvant Benefit? Clinical Breast Cancer Supplement. 2009 Jun;9 Suppl 1:S18-27. 20- Hui SK, Khalil A, Zhang Y, et al. Longitudinal assessment of bone loss from diagnostic computed tomography scans in gynecologic cancer patients treated with chemotherapy and radiation. Am J Obstet Gynecol 2010;203:353.e1-7. 21- Cameron DA, Douglas S, Brown JE, et al. Bone mineral density loss during adjuvant chemotherapy in pre-menopausal women with early breast cancer: is it dependent on oestrogen deficiency? Breast Res Treat. 2010;123:805-814. 22- Hadji P, Ziller M, Maskow C, et al. The influence of chemotherapy on bone mineral density, quantitative ultrasonometry and bone turnover in pre-menopausal women with breast cancer. EUROPEAN JOURNAL OF CANCER. 2009;45:3205-3212 23- Turan Y, Kocaaga Z, Karakoyun-celik O, et al. Osteoporosis in women with breast cancer and its effect on quality of life: a pilot study. J BUON. 2009 Apr-Jun;14(2):239-43. 24-Greep NC, Giuliano AE, Giuliano NM, et al. The Effects of Adjuvant Chemotherapy on Bone Density in Postmenopausal Women with Early Breast Cancer. AmJ Med. 2003;114:653– 659. 25- Headley JA,

پیوست ها
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
1_218_Payannameh.doc1390/12/15269824دانلود