چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  مجری و همکاران |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود | علوم پزشکی زاهدان |
| کد طرح | 5551 |
| عنوان فارسی طرح | مقایسه فراوانی پلی مورفیسم Arg72Pro ژن p53 و پلی مورفیسم Arg399Gln ژن XRCC1 در زنان مبتلا به لیومیوم و گروه شاهد |
| عنوان لاتین طرح | Comparison of p53 gene Arg72Pro polymorphism and XRCC1 gene Arg399Gln polymorphism in women with leiomyoma and controls |
| نوع طرح | |
| محل اجرای طرح | بیمارستان علی ابن ابیطالب |
| رسته مطالعاتی | بنیادی- کاربردی |
| دانشکده/مرکز | بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان |
| زمان اجرا -روز |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح | نوع همکاری | درجهتحصیلی | پست الکترونیک |
|---|---|---|---|---|
| لیدا نمازی | همکار | دستیاری پزشکی | namazil@zaums.ac.ir | |
| مینو یغمائی | مجری اول | نظارت بر اجرای طرح | دکترای تخصصی | yaghmaeim@yahoo.com |
| سعیده سلیمی | مجری دوم | نظارت بر اجرای طرح | دکترای تخصصی | sasalimi@yahoo.com |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه طرح به فارسی | مقایسه فراوانی پلی مورفیسم Arg72Pro ژن p53 و پلی مورفیسم Arg399Gln ژن XRCC1 در زنان مبتلا به لیومیوم و گروه شاهد |
| خلاصه طرح به لاتین | Comparison of p53 gene Arg72Pro polymorphism and XRCC1 gene Arg399Gln polymorphism in women with leiomyoma and controls |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | فیبروئیدها تومورهای خوش خیم منوکلونال سلول های عضلانی صاف میومتر بوده و حاوی مقدار زیادی ماتریکس خارج سلولی شامل کلاژن، الاستین، فیبرونکتین و پروتئوگلیکان ها می باشند. این تومورها فوق العاده شایعند. در یک بررسی از مقاطع رحم 100 خانمی که هیسترکتومی شده بودند شیوع فیبروئیدها 77٪ بود ( اندازه بعضی از آنها 2 میلی متر بود). در بررسی دیگری شیوع فیبروئیدها در خانم های سفید پوست در 35 سالگی 40٪ ودر 50 سالگی تقریبا" 70٪ گزارش شد. فیبروئیدها (میوم ها، لیو میوم ) شایع ترین اندیکاسیون هیسترکتومی بوده و سالانه حدود 240000 هیسترکتومی در امریکا به این علت انجام می شود. علت دقیق ایجاد میوم مشخص نیست ولی در فهم بیولوژی مولکولی این تومورهای خوش خیم پیشرفت هایی صورت گرفته (1). فرضیه هایی وجود دارد مبنی بر این که این توده ها از موتاسیون های سوماتیک در سلول های میومتر منشأ می گیرند. وجود میوم های متعدد (که نسبت به میوم های منفرد احتمال عود بیش تری دارند نشان دهنده وجود یک استعداد ژنتیکی برای ایجاد آن می باشد. هم چنین احتمال ایجاد میوم در بستگان درجه یک خانم هایی که میوم دارند 5/2 برابر جمعیت عادی می باشد. (2) فاکتورهای مؤثر در ایجاد میوم عبارتند از: افزایش سن، افزایش تماس با هورمون های اندوژن، سابقه خانوادگی، نژاد افریقایی امریکایی، وزن، رژیم غذایی غنی از گوشت قرمز و هورمون تراپی یائسگی. از طرفی افزایش پاریتی،مصرف سیگار، ورزش (حدود 7 ساعت در هفته) و رژیم غنی از سبزیجات سبز با کاهش ریسک میوم همراه می باشند.(1) کم تر از 50٪ از بیمارانی که میوم دارند علامتدارند. علائم ممکن است منفرد یا متعدد بوده و به محل، اندازه و تعداد میوم ها بستگی دارد. علائم و نشانه ها شامل خون ریزی غیر طبیعی رحمی، درد، احساس فشار، نازایی وعوارض مربوط به حاملگی می باشد.(3) TP53 یا p53 یک تومور ساپرسور مهم است که در پاسخ به تعدادی از پیام های سلولی و با هدف حفظ پایداری سلول فعال می گردد. ژن این پروتئین برروی کروموزوم شماره 17 قرار دارد و یک پروتئین 53 کیلو دالتونی را که دارای 393 اسید آمینه می باشد، کد می کند. موتاسیون ها و پلی مورفیسم های این ژن می تواند عملکرد آن را تحت تاثیر قرار دهد این پدیده می تواند باعث عدم کنترل تقسیم سلولی شده که منجر به آغاز و پیشرفت تومورزایی گردد. همچنین این تغییر سایر وظایف p53را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. تا کنون حداقل 85 پلی مورفیسم معتبر برای این ژن شناسایی شده است که مستقیما یا غیر مستقیم مسیرهای متابولیکی مرتبط با p53 را تحت تاثیر قرار می دهد. جابجایی G به C در کدون 72 اگزون 4 (rs1042522) این ژن باعث تبدیل کدون CGC آرژینین( Arg) به کدون CCC پرولین (Pro) گردیده که در نهایت دو فرم اللی عملکردی واضح تولید می کند. این جابجایی که در دومن اتصال SH3 بالقوه انجام می گیرد، قدرت اتصال p53 را تغییر داده و در نتیجه عملکرد آن را تغییر می دهد. تفاوت واضحی در عملکرد این دو فرم پلی مورفیک مشاهده شده است. الل Pro در مقایسه با الل Arg به صوت قوی تری با اجزای سیستم نسخه برداری تعامل می نماید. و الل در القاء Arg آپوپتوز نقش بیشتری دارد4و 5. ترمیم DNA برای حفظ تمامیت ژنوم و تصحیح آسیب های وارده به DNA از منشاء خارجی یا رادیکال های آزاد تولید شده در واکنش های داخل بدن ضروری می باشد. X-ray repair cross-complementing group 1 (XRCC1) پروتئینی را کد می کند که در base excision repair نقش دارد. XRCC1 از طریق اتصال فعل و انفعالی با پلی ADP-ribose، DNA پلیمراز بتا و DNA لیگاز 3 عمل می نماید. مطالعات نشان داده که در افرادی که فعالیت این پروتئین کاهش می یابد، حساسیت به اشعه ایکس، عوامل آلکیله کننده ، اشعه ماورا بنفش و رادیکال های آزاد بیشتر است. چندین پلی مورفیسم در این ژن شناخته شده است و ارتباط آن با تعدادی از بدخیمی ها و همینطور میوم مورد بررسی قرار گرفته است. از آنجاییکه تومورهای میوم از یک سلول منشا، می گیرند نقص در ترمیم می تواند در این بیماری نقش داشته باشد گزارشاتی در خصوص ارتباط پلی مورفیسم XRCC1 Arg399Gln با میوم ارائه شده است. 6 مروری بر مطالعات انجام شده تا کنون مطالعات زیادی در خصوص ارتباط پلی مورفیسم های ژن p53 و XRCC! و انواع تومورها انجام گرفته است، اما مطالعات انجام شده در ارتباط این پلی مورفیسم ها و میوم محدود می باشد. در سال 1994 برای اولین بار de Vos و همکاران به بررسی موتاسیونهای ژن p53 در لیومیوما در مقایسه با لیوسارکوما پرداختند. و نشان دادند که موتاسیونهای متعددی از ژن p53 با لیوسارکوما در ارتباط است اما ارتباطی بین این موتاسیون ها و لیومیوما پیدا نکردند7 در مطالعه ای که در سال 1997 در کشور آمریکا انجام گرفت، Hall و همکاران نشان دادند که بین موتاسیون های p53 و MDM2 لیومیوما ارتباط معنی داری وجود ندارد.8 در سال 2003 نیز patrikis و همکاران در استرالیا نیز بین موتاسیون های اگزون های 5 الی 8 ژن p53 و لیومیوما ارتباط معنی داری پیدا نکردند.9 در مطالعه ای دیگر در سال 2004 Hsieh همکاران در تایوان و بین پلی مورفیسم A-308 G ژن TNF-α ارتباط معنی داری را مشاهده کردند اما بین پلی مورفیسم کدون 72 اگزون 4 ژن p53 این ارتباط دیده نشد. 10 Denschlag و همکاران در سال 2005 در آلمان که بر روی نمونه خون تام 32 زن مبتلا به لیومیوم و 280 فرد سالم انجام دادند بیان داشتند که فراوانی الل Pro و ژنوتیپ Pro/ Pro پلی مورفیسم کدون 72 اگزون 4 در بیماران مبتلا به لیومیوم بیشتر بود. 11 در مطالعه ای که Jeon و همکاران در سال 2005 انجام دادند ، نشان دادند که پلی مورفیسم Arg399Gln ژن XRCC1 می تواند در ابتلا به لیومیوما نقش داشته باشد.6 در مطالعه ای که در سال 2007 Hsieh همکاران در تایوان در خصوص ارتباط 4 پلی مورفیسم در ناحیه پروموتر ژن p53 و لیومیوما انجام دادند بیان داشتند که دو الل -103*G و -216*C این ژن با لیومیوما در ارتباط است.12 با توجه به شیوع نسبتا بالای میوم و نقش احتمالی عوامل ژنتیکی بر بروز آن در مطالعه حاضر ما به بررسی دو پلی مورفیسم G72C اگزون 4 ژن P53 که این تغییر میتواند باعث عدم کنترل تقسیم سلولی شده و Arg399Gln ژن XRCC1 که در ترمیم DNA نقش دارد در بیماران مبتلا به میوم و مقایسه آن با گروه کنترل در شهر زاهدان خواهیم پرداخت. لازم به ذکر است در خصوص ارتباط پلی مورفیسم های ژن های مختلف و میوم در ایران هیچ گزارشی به چاپ نرسیده است. |
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | - فراوانی پلی مورفیسم Arg72Pro ژن p53 در زنان مبتلا به لیومیوم و گروه شاهد متفاوت است - فراوانی پلی مورفیسم Arg399Gln ژن XRCC1 در زنان مبتلا به لیومیوم و گروه شاهد متفاوت است |
| هدف کلی طرح | مقایسه فراوانی پلی مورفیسم Arg72Pro ژن p53 و پلی مورفیسم Arg399Gln ژن XRCC1 در زنان مبتلا به لیومیوم و گروه شاهد |
| اهداف اختصاصی | - مقایسه فراوانی پلی مورفیسم Arg72Pro ژن p53 در زنان مبتلا به لیومیوم و گروه شاهد - مقایسه فراوانی پلی مورفیسم Arg399Gln ژن XRCC1 در زنان مبتلا به لیومیوم و گروه شاهد |
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | سازمان ها و مراکز تحقیقاتی |
| تعریف واژه های تخصصی | لیومیوما: تومورهای خوش خیم منوکلونال سلولهای عضلانی صاف میومتر می باشد. P53: تومور ساپرسور مهم است که با هدف حفظ پایداری سلول فعال می گردد .Xrcc1:ژنی است که پروتئینی را کد می کند که در ترمیم DNA نقش دارد |
| نوع مطالعه | موردی - شاهدی |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | کلیه زنان ایرانی و پره منوپوز مبتلا به لیومیوما، مراجعه کننده به کلینیک زنان بیمارستان علی ابن ابیطالب ،که بیماری آن ها توسط معاینه پزشکی تشخیص و بوسیله سونوگرافی تایید شده است و همچنین فاقد پاتولوژی دیگر در معاینه و سونوگرافی بوده اند به عنوان گروه بیمار انتخاب می شوند. گروه کنترل : زنان ایرانی و پره منوپوز که در معاینه و سونوگرافی هیچ پاتولوژی ندارند دو گروه از نظر سن و قومیت (فارس – بلوچ) همسان سازی می شوند. همچنین هیچیک از زنان گروه مورد و شاهد نباید ستبقه تزریق خون داشته باشند. |
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | کلیه بیماران مبتلا به میوم در طول یک سال پس از تصویب طرح و به همان تعداد افراد کنترل که حداقل ان 100 نمونه میباشد |
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | روش نمونه گیری آسان |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | از طریق تشخیص بالینی و انجام آزمایشات واقدامات پاراکلنیک برای تشخیص بیماری و انجام PCR بر روی DNA خون افراد و شناسایی الل های موردنظر. |
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | پس از تصویب پروپوزال در شورای پژوهشی دانشگاه از تمامی بیماران حجم نمونه و افراد گروه شاهد،2 سی سی خون گرفته می شود و در لوله های حاوی EDTA ریخته و در دمای-20 نگهداری می شود.استخراج DNA با استفاده از کیت استخراج DNA ساخت شرکت Roche المان،انجام خواهد گرفت. جهت بررسی پلی مورفیسم ها با استفاده از پرایمرهای مناسب ابتدا قطعات مورد نظر به روش PCR تکثیر و سپس به وسیله آنزیم های حد ساز جهت بررسی تغییر ژنتیکی مورد نظر برش داده می شوند(RLFP) و در آخر با استفاده از الکتروفورز به شناسایی قطعات برش یافته می پردازیم. |
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | جهت مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ها از ازمون Chi-square و در صورت نیاز آزمون فیشر و شاخص OR استفاده می گردد |
| ملاحظات اخلاقی | با رضایت کامل از بیماران نمونه گیری می شود و تعهد می شود نام ومشخصات بیماران در هیچ گزارشی قید نشود. انجام آزمایشات هیچ گونه هزینه ای برای بیمار نخواهد داشت (باتوجه به کد های اخلاقی شماره های 1، 2،20،17) |
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | عدم همکاری بیماران |
| کلمات کلیدی | لیو میوما – p53-xrcc1 |
| فهرست منابع و مراجع | • 1. William H. Parker. Uterine Fibroids. In: Jonathan S. Berek. Gynecology 15th ed. Philadelphia, Lippincott William & Willkins 20012,pp 438-469 • 2. The Uterus ,Marc A. Fritz and Leon Speroff , Clinical Gynecoligic Endocrinology And Infertility.8th ed. Philadelphia, Lippincott William & Willkins 2012, pp 121-155 • 3. Lesley L. Breech And John A. Rock. Leiomyomata Uteri And Myomectomy .In: John Rock Howard W.Jones III, Te Linde,s Operative Gynecology.10th ed. Philadelphia, Lippincott William & Willkins 2008,pp 687-726 • 4. Thomas M, Kalita A, Labrecque S, Pim D, Banks L and Matlashewki. G Two polymorphic forms of wild type p53 differ biochemically and biologically. Mol. Cell Biol. 1999, 2 1092–1100 • 5. Ørsted DD, Bojesen SE, Tybjaerg-Hansen A and Nordestgaard BG. Tumor supressor p53 Arg72Pro polymorphism and longevity, cancer survival, and risk of cancer in the general population. J. Exp. Med. 2007, 204 1295–1301 • • 6- Jeon Y, Kim J, Park N, Song Y, Kang S and Lee. DNA repair gene XRCC1 Arg399Gln polymorphism is associated with increased risk of uterine leiomyoma. Human Reproduction. 2005Vol.20, No.6 pp. 1586–1589, • 7- de Vos S, Wilczynski SP, Fleischhacker M, Koeffler P. p53 alterations in uterine leiomyosarcomas versus leiomyomas. Gynecol Oncol. 1994 Aug;54(2):205-8. • 8- Hall KL, Teneriello MG, Taylor RR, Lemon S, Ebina M, Linnoila RI, Norris JH, Park RC, Birrer MJ. Analysis of Ki-ras, p53, and MDM2 genes in uterine leiomyomas and leiomyosarcomas. Gynecol Oncol. 1997 May;65(2):330-5. • 9- Patrikis MI, Bryan EJ, Thomas NA, Rice GE, Quinn MA, Baker MS, Campbell IG. • Mutation analysis of CDP, TP53, and KRAS in uterine leiomyomas. Mol Carcinog. 2003 Jun;37(2):61-4. • 10- Hsieh YY, Chang CC, Tsai FJ, Lin CC, Yeh LS, Tsai CH. Tumor 11necrosis factor-alpha-308 promoter and p53 codon 72 gene polymorphisms in women with leiomyomas. Fertil Steril. 2004 Oct;82 Suppl 3:1177-81. • • 11- Denschlag D, Bettendorf H, Watermann D, Keck C, Tempfer C, Pietrowski D. Polymorphism of the p53 tumor suppressor gene is associated with susceptibility to uterine leiomyoma. Fertil Steril. 2005 Jul;84(1):162-6. • 12-Hsieh YY, Wang JP, Lin CS. Four novel single nucleotide polymorphisms within the promoter region of p53 gene and their associations with uterine leiomyoma. Mol Reprod Dev. 2007 Jul;74(7):815-20 |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 8527048.pdf | 1391/03/20 | 7580443 | دانلود |
| 510210295298.pdf | 1391/03/20 | 777889 | دانلود |
| xrcc1-1l.pdf | 1391/03/20 | 65194 | دانلود |
| نهایی2.docx | 1391/07/13 | 103130 | دانلود |
| 1_218_rezayat nameh.doc | 1391/07/13 | 86528 | دانلود |
| 123 003.jpg | 1391/07/13 | 303143 | دانلود |
| 123 004.jpg | 1391/07/13 | 201027 | دانلود |
| 91.4.14.doc | 1391/07/13 | 73216 | دانلود |
