چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  مجری و همکاران |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود | علوم پزشکی زاهدان |
| کد طرح | 5642 |
| عنوان فارسی طرح | مقایسه تغییرات کراتوسیتهای قرنیه در بیماران مبتلا به کراتوکونوس قبل و بعد ازدرمان توسط کراس لینکینگ کلاژن |
| عنوان لاتین طرح | Comparison of Corneal keratocytes before and after corneal collagen crosslinking in keratoconus patients |
| نوع طرح | |
| محل اجرای طرح | زاهدان - بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) |
| رسته مطالعاتی | مطالعه مداخله ای(Interventional)ویاکارآزمایی بالینی(Clinical Trial)(مطالعات انسانی)(مطالعه کمی) |
| دانشکده/مرکز | دانشکده پزشکی زاهدان |
| زمان اجرا -روز |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح | نوع همکاری | درجهتحصیلی | پست الکترونیک |
|---|---|---|---|---|
| محمد نعیم امینی فرد | مجری | Naim_aminifard@yahoo.com | ||
| بنت الهدی خلاقی | همکار | دستیاری پزشکی | dr.khallaghi@gmail.com | |
| مهدی محمدی | مشاور | مشاور آمار | دکترای تخصصی | memohammadi@yahoo.com |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه طرح به فارسی | مقایسه تغییرات کراتوسیتهای قرنیه در بیماران مبتلا به کراتوکونوس قبل و بعد ازدرمان توسط کراس لینکینگ کلاژن |
| خلاصه طرح به لاتین | Comparison of Corneal keratocytes before and after corneal collagen crosslinking in keratoconus patients |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | کراتوکونوس اکتازی دوطرفه و نامتقارن بوده و با نازک شدن پیشرونده قرنیه همراه میباشد که در نهایت منجر به بیرونزدگی قرنیه میشود. در اکثر موارد این اختلال در ناحیه اینفریوتمپورال و مرکز قرنیه مشاهده میشود. بیرونزدگی قرنیه منجر به ایجاد دوربینی شدید و آستیگماتیسم نامنظم شده و تاثیر چشمگیری در کیفیت دید بیمار دارد. تظاهرات بالینی بیماری معمولا در دهه دوم و هنگام بلوغ مشاهده میشود و پیشرفت آن تا دهه چهار ادامه دارد.1 در مطالعهای که اخیرا انجام شده است ثابت شد که در 50% موارد چشم سالم بیمار مبتلا به کراتوکونوس یک طرفه نیز طی حداکثر 16 سال مبتلا خواهد شد.2 در مطالعات متعددی بروز و شیوع این بیماری بین 1 در هر 2000 نفرگزارش شده است که با توجه به امکانات تشخیصی دقیقتر این رقم به 1 در 600 تا 450 نزدیکتر میباشد1. کراتوکونوس هر دو جنس را مبتلا میکند. این بیماری در تمام نژادها نیز مشاهده شده است1. علایم و نشانههای کراتوکونوس وابسته به شدت بیماری میباشند و شامل مواردی چون آستیگماتیسم نامنظم، دوربینی پیشرونده، اختلال بینایی بدنبال اسکار قرنیه و اختلالات انکساری ناشی از ناهماهنگی و انحنای پیشرونده قرنیه میشود.3 پیشرفت بیماری منجر به کاهش محسوس دید غیر قابل جبران با عینک میشود. مشاهده سایه قیچی مانند (scissors shadow reflex) نشاندهنده بروز آستیگماتیسم نامنظم میباشدنازک شدن قرنیه، خصوصا در مواردی که خارج از محور بینایی قرار گرفته باشد، نیز یکی دیگر از نشانههای اکتازی میباشد. نشانه منحصر به فرد دیگر این اختلال حظور خطوط وگت (Vogt’s striae) میباشد که خطوط ظریف عمودی ناشی از فشرده شدن غشاء دسمه میباشند که به دنبال اعمال فشار توسط انگشت یا لنز تماسی به طور موقت از بین میروند.4 قابل مشاهده شدن اعصاب قرنیه و کدورتهای سطحی و عمقی نیز از دیگر یافتههای این اختلال میباشند که در مراحل مختلف بیماری دیده میشوند. پارگی غشاء دسمه در موارد شدید کراتوکونوس منجر به ادم حاد قرنیه (هیدروپس) و افت ناگهانی و شدید دید و درد شدید میگردد.5 تقسیمبندیهای متعددی بر اساس شکل, تحول بیماری, علائم چشمی و اندکسهای تصویربرداری برای کراتوکونوس تعریف شده است. از نظر شکل کراتوکونوس به انواع مختلف تقسیم شده است که شامل موارد زیر میشود6و7: 1- نیپل: قطر مخروط کمتر و مساوی mm5، شکل گرد و موقعیت مرکزی و پاراسنترال، در کوادران اینفرونازال. اصلاح دید توسط لنز تماسی در این بیماران به نسبت آسانتر میباشد. 2- بیضی: قطر مخروط بیشتر از mm5 با موقعیت پاراسنترال و محیطیتر در کوادران اینفروتمپورال. اصلاح دید در این دسته از بیماران بسیار مشکلتر میباشد. 3- کراتوگلوبوس: مخروط 75% قرنیه را در بر گرفته است و اصلاح دید از تمام موارد فوق دشوارتر میباشد. شناسایی این بیماری در مراحل اولیه از اهمیت خاصی برخوردار است؛ خصوصا جهت پیشگیری از اکتازیهای ایاتروژنیک که به دنبال اعمال جراحی انکساری قرنیه در موراد کراتوکونوس ساب کلینیکال مشاهده شده است.8 از این رو تقسیمبندیهای متعددی بر اساس اندکسهای توپوگرافیک جهت درجهبندی کراتوکونوس طراحی شده است.9 از سوی دیگر، optical coherence tomography (OCT) و corneal aberrometer کارایی خود را در خصوص شناسایی کراتوکونوس بر اساس ضخامت قرنیه و اختلاف انحراف با افراد نرمال نشان دادهاند.10 در حال حاضر دو ابزار جدید ارزیابی خصوصیات قدام چشم, نرم افزار مخصوصی جهت شناسایی و ارزیابی کراتوکونوس تعبه نمودهاند: پنتاکم (Oculus, Wetzlar, Germany) و Ocular Response Analyzer ( Reichert., Depew, NY, USA). 11,12دستگاه پنتاکم, شدت و پیشرفت بیماری را بر اساس تغییرات حجم قرنیه و حجم و عمق زاویه اتاق قدامی ارزیابی مینماید. پنتاکم در افتراق کراتوکونوس از قرنیه طبیعی بسیار مفید واقع میشود.13و14 ocular response analyzer تشخیص و طبقه بندی کراتوکونوس را براساس ارزیابی مقاومت و hysteresis انجام میدهد. مطالعات قبلی نشان دادهاند که این دو در بیماران کراتوکونوس به طور معنیداری کمتر از افراد طبیعی و افرادی هستند که تحت عمل LASIK قرار گرفتهاند.12 رویکرد درمانی کراتوکونوس متناسب با شدت بیماری متفاوت میباشد. به طور سنتی مراحل اولیه بیماری توسط عینک15 ، موارد خفیف تا متوسط توسط لنز تماسی16- 21 و موارد شدید توسط کراتوپلاستی درمان میشوند. سایر اقدامات درمانی شامل حلقههای داخل قرنیه، کلاژن کراسلینکینگ و اقدامات درمانی به کمک لیزر (photoreftactive keratectomy, phototherapeutic keratectomy, lasik in situ keratomileusis) استفاده از لنزهای داخل چشمی و یا ترکیبی از موارد فوق میباشد. با وجود اینکه پیوند قرنیه (penetrating keratoplasty) progression of keratoconus. Ophthalmology 1994;101:439–47. 26) Reeves SW, Stinnett S, Adelman RA, Afshari NA. Risk factors for progression to penetrating keratoplasty in patients with keratoconus. Am J Ophthalmol 2005;140:607–11. 27) Watson SL, Ramsay A, Dart JK, Bunce C, Craig E. Comparison of deep lamellar keratoplasty and penetrating keratoplasty in patients with keratoconus. Ophthalmology 2004;111:1676–82. 28) Funnell CL, Ball J, Noble BA. Comparative cohort study of the outcomes of deep lamellar keratoplasty and penetrating keratoplasty for keratoconus. Eye 2006;20:527–32. 29) Vabres B, Bosnjakowski M, Bekri L, Weber M, Pechereau A. Deep lamellar keratoplasty versus penetrating keratoplasty for keratoconus. J Fr Ophtalmol 2006;29:361–71. 30) Krumeich JH, Kezirian GM. Circular keratotomy to reduce astigmatism and improve vision in stage I and II keratoconus. J Refract Surg 2009;25:357–65. 31) Leccisotti A. Effect of circular keratotomy on keratoconus. J Cataract Refract Surg 2006;32:2139–41. 32) Kasparova EA. Pathogenetic basis for treatment of primary keratoconus by a combined method of excimer laser surgery (combination of photorefraction and phototherapeutic keratectomy). Vestn Oftalmol 2002;118:21–5. 33) Bahar I, Levinger S, Kremer I. Wavefront-supported photorefractive keratectomy with the Bausch & Lomb Zyoptix in patients with myopic astigmatism and suspected keratoconus. J Refract Surg 2006;22:533–8. 34) Alpins N, Stamatelatos G. Customized photoastigmatic refractive keratectomy using combined topographic and refractive data for myopia and astigmatism in eyes with forme fruste and mild keratoconus. J Cataract Refract Surg 2007;33:591–602. 35) Bilgihan K, Ozdek SC, Sari A, Hasanreisoglu B. Microkeratome-assisted lamellar keratoplasty for keratoconus: stromal sandwich. J Cataract Refract Surg 2003;29:1267–72. 36) Wagoner MD, Smith SD, Rademaker WJ, Mahmood MA. Penetrating keratoplasty vs. epikeratoplasty for the surgical treatment of keratoconus. J Refract Surg 2001;17:138–46. 37) Colin J, Cochener B, Savary G, Malet F. Correcting keratoconus with intracorneal rings. J Cataract Refract Surg 2000;26:1117–22. 38) Tomalla M, Cagnolati W. Modern treatment options for the therapy of keratoconus. Contact Lens Anterior Eye 2007;30:61–6. 39) Zare MA, Hashemi H, Salri MR. Intracorneal ring segment implantation for the management of keratoconus: safety and efficacy. J Cataract Refract Surg 2007;33:1886–91. 40) Spoerl E, Mrochen M, Sliney D, Trokel S, Seiler T. Safety of UVA-riboflavin cross-linking of the cornea. Cornea 2007;26:385–9. Wollensak G. Crosslinking treatment of progressive keratoconus: new hope. Curr Opin Ophthalmol 2006;17:356–60. 41) Raiskup-Wolf F, Hoyer A, Spoerl E, Pillunat LE. Collagen crosslinking with riboflavin and ultraviolet-A light in keratoconus: long-term results. J Cataract Refract Surg 2008;34:796–801. 42) Chan CC, Sharma M, Wachler BS. Effect of inferior-segment Intacs with and without C3-R on keratoconus. J Cataract Refract Surg 2007;33:75–80. 43) Mazzotta C, Balestrazzi A, Traversi C, Baiocchi S, Caporossi T, Tommasi C, et al. Treatment of progressive keratoconus by riboflavin-UVA-induced crosslinking of corneal collagen: ultrastructural analysis by Heidelberg Retinal Tomograph II in vivo confocal microscopy in humans. Cornea 2007;26:390–7. 44) Koller T, Iseli HP, Donitzky C, Ing D, Papadopoulos N, Seiler T. Topography-guided surface ablation for forme fruste keratoconus. Ophthalmology. 2006;113:2198-2202. 45) Cennamo G, Intravaja A, Boccuzzi D, Marotta G, Cennamo G. Treatment of keratoconus by topography-guided customized photorefractive keratectomy: two-year follow-up study. J Refract Surg. 2008;24:145-149. 46) Erie JC, Mclaren JW, Patel SV. Confocal microscopy in ophthalmology. Am J Ophthalmol.2009;148:639-646. 47) Niederer RL, Perumal D, Sherwin T, McGhee CNJ. Laser Scanning In Vivo Confocal Microscopy Reveals Reduced Innervation and Reduction in Cell Density شایعترین روش جراحی در درمان بیماران پیشرفته کراتوکونوس میباشد,22 در تعداد اندکی از موارد کاربرد دارد. مطالعهای اخیرا نشان داد که تنها 12% از 1065 بیماری که به مدت 8 سال پیگیری شدند نیاز به پیوند قرنیه پیدا کردند.23 ریسک فاکتورهایی که منجر به افزایش احتمال نیاز به پیوند در بیماران کراتوکونوس میشوند عبارتند از: وجود اسکار قرنیه، دید بدتر از 12/6 (40/20) علیرغم استفاده از لنز تماسی، کراتومتری قرنیه با شیب بیشتر از D55، آستیگماتیسم بیشتر از D10، سن پایین بروز کراتوکونوس و عدم تحمل لنز تماسی.24,25,26 در سالهای اخیر از Deep Lamellar Keratoplasty (DLK) استفاده شده است. در این روش، لایههای سطحی قرنیه برداشته میشوند (لایه دسمه و اندوتلیوم باقی میمانند) و توسط بافت دهنده سالم جایگزین میشوند.27,28,29 با این وجود، احتمال دستیابی به دید 6/6 (20/20) در بیمارانی که تحت پیوند قرنیه قرار گرفتهاند، نسبت به بیماران DLK بیشتر میباشد.27 از سوی دیگر، میزان رد پیوند و آسیب اندوتلیال در بیماران پیوندی بیشتر از DLK میباشد.27,29 Radial keratotomy که در آن با استفاده از برشهای طولی در محیط قرنیه سعی در اصلاح کراتوکونوس دارند مفید واقع نشده است و کاربرد چندانی ندارد.30,31 photorefractive keratectomy (PRK) تکنیکی است که در آن با برداشتن مقدار کمی از استرومای قرنیه تغییرات دائمی در شکل قدامی قرنیه ایجاد میشود. از این روش تا حدودی در درمان کراتوکونوس استفاده شده است. با وجود اینکه مطالعاتی کاهش معنیدار پیشرفت بیماری در مراحل اولیه کراتوکونوس32، همچنین بهبود دید بیماران و کاهش high-order aberrations با استفاده از این روش را گزارش نمودهاند33,34، بهدلیل ایجاد اکتازی قرنیه پس از درمان، استفاده از این روش رایج نمیباشد. سایر روشهای جراحی مورد استفاده در درمان بیماران کراتوکونوس با شدت متوسط شامل excimer laser-assisted anterior lamellar keratoplasty 35، epikeratoplasty 36 و laser-assisted in situ keratomileusis36 میباشند. اخیرا با استفاده از حلقههای داخل قرنیه37 سعی در تغییر شکل قرنیه و درنتیجه بهبود دید، تحمل لنز تماسی38 و ممانعت یا حداقل تاخیر نیاز به پیوند قرنیه شده است.38 تعبیه لنز داخل چشمی در بیماران کراتوکونوس معمولا همراه با سایر اقدامات جراحی مانند حلقه داخل قرنیه یا کراتوپلاستی انجام میشود. لازم به ذکر است که لنزهای داخل چشمی تاثیری بر روند پیشرفت بیماری یا شکل قرنیه ندارند. Corneal cross-linking تکنیکی است که در آن هدف، کاهش انعطافپذیری قرنیه و پایداری بیومکانیکی آن میباشد. در این روش ابتدا اپیتلیوم مرکزی قرنیه به قطر 7-6 میلیمتر برداشته میشود. سپس قرنیه به محلول 1/0% ریبوفلاوین آغشته میگردد و تحت تابش اشعه ماوراء بنفش A با طول موج nm370 قرار میگیرد. اشعه ماوراء بنفش منجر به فعال شدن ریبوفلاوین و تولید رادیکالهای آزاد اکسیژن میشود که باعث تشکیل پیوندهای کووالانسی بین رشتههای کلاژن در استرومای قرنیه میگردند. مقدار اشعه تابیده شده در سطح اندوتلیوم بسیار کمتر از آن است که منجر به آسیب لنز و رتین گردد.39 39 مطالعات متعددی نشان دادهاند که در درازمدت، بیمارانی که تحت این روش درمانی قرار گرفتهاند از بهبود معنیداری در حدت بینایی، مسطح شدن کراتومتری و کاهش در پیشرفت کراتوکونوس بهرهمند شدهاند.40,41 همچنین ترکیب این روش با درمانهای دیگر منجمله حلقههای داخل قرنیه نیز با موفقیت انجام شده است.42 استفاده از کراسلینکینگ قرنیه با کاهش تعداد کراتوسیتها بلافاصله پس از درمان، همراه با بهبود پیشرونده پس از درمان میباشد. به نحوی که 6 ماه پس از درمان، کراتوسیتها به تعداد قبل از عمل رسیده و افزایش تراکم فیبرهای داخل استرومال نیز مشاهده میشود.43 به کمک کراسلینکینگ میتوان پیشرفت کراتوکونوس را تا 5 سال متوقف نمود؛ ولی حدت بینایی و توپوگرافی این بیماران بهبود مختصری دارد.41 آستیگماتیسم نامنظم کراتوکونوس را میتوان به کمک customized laser ablations اصلاح نمود. استفاده از این روش در موارد پایدار و سابکلینیکال کراتوکونوس با موفقیت گزارش شده است.34,44,45 هدف درمانهای جدید مانند کراسلینکینگ توقف سیر پیشرونده بیماری و تاخیر در نیاز به پیوند قرنیه میباشد.39-41 از سوی دیگر، رویکرد جدید ادغام PRK و کراسلینکینگ جهت رفع اختلال انکساری باقیمانده نویدبخش تحولی جدید در کیفیت دید این بیماران میباشد. این درحالی است که مطالعات در این زمینه هنوز در مراحل اولیه خود به سر میبرند و تنها نتایج پیگیریهای یکساله آنها منتشر شده است که هنوز جهت اثبات امنیت این روش درمانی و عدم وقوع عوارضی چون اکتازی پیشرونده قرنیه پس از PRK ناکافی میباشد.34, 44, 45 همانطور که قبلا گفته شد، انتظار میرود در کراسلینکینگ با ایجاد پیوندهای کووالانسی بین مولکولهای کلاژن قرنیه، استحکام قرنیه افزایش یافته و سیر اکتازی آن متوقث شود.39 درصورتی که بتوان افزایش استحکام بیومکانیکی قرنیه پس از عمل کراسلینکینگ را اثبات نمود، میتوان با اطمینان خاطر از ادغام PRK و کراسلینکینگ در درمان بیماران کراتوکونوسی بهره جست و از نتایج مطلوب آن استفاده نمود. لازم به ذکر می باشد که در مطالعات مختلف تاثیر زمان تابش اشعه ماورا بنفش بر کراتوسیت ها ارزیابی نشده است ولی از آنجا که در این مطالعه طبق درمان استاندارد تمام بیماران به مدت 30 دقیقه تحت درمان قرار میگیرند مدت زمان تابش اشعه در نتایج مطالعه تورش و تداخل ایجاد نمی نماید. کنفو اسکن ابزاری است که به کمک آن میتوان تصاویر سریال از ضخامت قرنیه زنده تهیه نمود. خاصیت غیرتهاجمی این وسیله این اجازه را به محقق میدهد تا از قرنیه بیماران در شرایط فیزیولوژیک تصویربرداری شود و از اختلالات ناشی از مطالعات بافتی اجتناب گردد. از سوی دیگر کنفو اسکن میکروسکوپی شرایطی را فراهم مینماید تا بتوان تغییرات قرنیه بیماران را به صورت کیفی و کمی ارزیابی نمود. مواردی چون لایههای قرنیه، اعصاب و سلولهای قرنیه با این روش قابل ارزیابی میباشند.46-49 با توجه به شیوع بالای این بیماری و عوارض ناتوانکننده آن، هر اقدام درمانی در راستای بهبود این عوارض میتواند کمک شایانی به مبتلایان به کراتوکونوس نماید. این مطالعه جهت ارزیابی تغییرات سلولی قرنیه پس از کراسلینکینگ طراحی شده است. امید است که با استفاده از نتایج حاصله از این مطالعه در مطالعات بعدی بتوان کارآیی PRK همراه با کراسلینکینگ و انجام سایر انتخابهای درمانی مانند حلقههای داخل استرومای قرنیه را در درمان بیماران کراتوکونوسی ارزیابی نمود و بیماران را از مزایای درمانی این تکنیک بهرهمند in All Layers of the Keratoconic Cornea. Invest Ophthalmol Vis Sci. 2008;49:2964–2970. 48) Kymionis GD, Portaliou DM, Diakonis VF, Kontadakis GA, Krasia MS, Papadiamantis AG, et all. Posterior Linear Stromal Haze Formation after Simultaneous Photorefractive keratectomy followed by Corneal Collagen Cross-linking. Invest Ophthalmol Vis Sci. 2010;51:5030–5033 49) Jalbert I, Stapleton F, Papas E, Sweeney D F, Coroneo M. In vivo confocal microscopy of the human cornea. Br J Ophthalmol 2003;87:225–236. ساخت. |
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | 1- تغییرمعنیداری بین تعداد کراتوسیتها قبل و بعد از عمل کراسلینکینگ در بیماران مبتلا به کراتوکونوس وجود دارد. 2- تغییر معنیداری بین تعداد کراتوسیتهای فعال شده قبل و بعد از عمل کراسلینکینگ در بیماران مبتلا به کراتوکونوس وجود دارد. |
| هدف کلی طرح | مقایسه تغییرات کراتوسیتهای قرنیه در بیماران مبتلا به کراتوکونوس قبل و بعد از درمان توسط کراسلینکینگ کلاژن |
| اهداف اختصاصی | 1. مقایسه تعداد کراتوسیتها قرنیه دربیماران مبتلا به کراتوکونوس قبل و بعد ازدرمان توسط کراس لینکینگ کلاژن 2. مقایسه تعداد کراتوسیتهای فعال شده قرنیه دربیماران مبتلا به کراتوکونوس قبل و بعد ازدرمان توسط کراسلینکینگ کلاژن |
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | • دانشگاه علوم پزشکی زاهدان • بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) |
| تعریف واژه های تخصصی | • کراتوکونوس: یک پروسه غیر التهابی پیشرونده که منجر به نازکی و ضعف بیومکانیک قرنیه میشود. • Corneal cross-linking : تکنیکی است که در آن هدف کاهش انعطاف پذیری قرنیه و پایداری بیومکانیکی آن به کمک تابش اشعه ماورای بنفش میباشد. • PRK) Photorefractive keratectomy): تکنیکی است که در آن با برداشتن مقدار کمی از استرومای قرنیه تغییرات دائمی در شکل قدامی قرنیه ایجاد میشود. • Confocal microscopy: ابزاری است که به کمک آن میتوان تصاویر سریال از ضخامت قرنیه زنده تهیه نمود. • Ativated keratocyte: کراتوسیتهایی که بازتاب نوری شدیدتری نسبت به سایر کراتوسیتها دارند که نشاندهنده فعالیت متابولیک آنها میباشد. |
| نوع مطالعه | مطالعه قبل و بعد |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | جامعه مورد مطالعه، تمام بیماران مبتلا به کراتوکونوس هستند که به کلینیک چشم پزشکی بیمارستان الزهرا(س) مراجعه مینمایند. معیار ورود به مطالعه شامل تمام بیماران با خصوصیات زیر میباشد: 1) تشخیص بیماری کراتوکونوس براساس معاینات بالینی و پنتاکم 2) فقدان هرنوع یافته پاتولوژیک دیگر در قرنیه بیمار 3) عدم استفاده از لنز تماسی در یک ماه گذشته معیارهای خروج از مطالعه شامل موارد زیر میباشند: 1) شرح حال مبنی بر جراحی قبلی قرنیه یا جراحی داخل چشمی 2) شرح حال مبنی بر آسیب شیمیایی قرنیه یا تاخیر در ترمیم اپیتلیوم 3) حاملگی یا شیردهی در زمان اجرای مطالعه 4) تشخیص قبلی مبنی بر بیماری گلوکوم |
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | با توجه به عدم در دسترس بودن مطالعه مشابه و همچنین زمان مورد نیاز برای انجام این پژوهش که 18 ماه میباشد، تعداد 45 چشم از مراجعه کنندگان به مرکز چشم با در نظر گرفتن معبارهای ورود، انتخاب میشوند. |
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | نمونهگیری آسان |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | اطلاعات مربوط به متغیرهای مورد نظر در فرم پژوهشگر ساخته جمعآوری میشوند. |
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | تمام بیماران مبتلا به کراتوکونوس پیشرونده مراجعهکننده به مرکز چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، ابتدا تحت معاینه کامل چشم پزشکی شامل حدت بینایی اصلاح نشده، بهترین حدت بینایی قابل اصلاح، ارزیابی میزان اختلال انکساری، معاینه کامل سگمان قدامی و خلفی با کمک اسلیت لامپ (Hagg steriate)، ارزیابی تراکم کراتوسیتها وتعداد کراتوسیتهای فعالشده توسط دستگاه confoscan شرکت Nidec. پس از تصویر برداری توسط دستگاه کنفو اسکن 3 شرکت نیدک ایتالیا و به کمک نمودار Z-Scan مناطق قدامی (10%) میانی (33-67%) و خلفی (10%) استرومای قرنیه مشخص شده و 2 تصویر با کیفیت بهتر انتخاب میگردد. سپس شمارش تعداد هسته کراتوسیتها و کراتوسیتهای فعال به صورت دستی در مساحت 1030-1025 میلیمتر مربع انجام میگیرد. تمام اقدامات جراحی توسط یک جراح و تحت شرایط استریل صورت میگیرند. ابتدا پس از بیحسی قرنیه توسط قطره چشمی تتراکائین 1% ، اپیتلیوم قرنیه به قطر mm 8 و به کمک الکل 70% برداشته میشود. سپس از ریبوفلاوین (محلول 1/0% از mg 10 ریبوفلاوین 5- فسفات در mL 10 محلول دکستران –T-500 20%) هر 3 تا 5 دقیقه به مدت 30 دقیقه تا زمانی که به طور کامل در استرومای قرنیه نفوظ نماید و مایع زلالیه زرد رنگ شود (سپر دفاعی ریبوفلاوین) استفاده میشود. در نهایت با استفاده از دستگاهcorneal cross linking system -365 (CCL-365) (MLase AG) اشعه ماوراء بنفش با طول موج nm 365 تولید میگردد. قبل از شروع درمان با اشعه دستگاه به میزان 3mW/cm2surface irradiance (5.4J/cm2 surface dose after 30 min) کالیبر میگردد. در حین درمان از محلول ریبوفلاوین هر 5-3 دقیقه جهت اطمینان از اشباع بودن قرنیه استفاده میشود. پس از اتمام درمان لنز تماسی تا زمان ترمیم کامل اپیتلیوم تعبیه میگردد. تا دو هفته برای بیماران قطره چشمی fluorometholone 0.1% 2 بار در روز و قطره چشمی کلرامفنیکل 4 بار در روز به مدت 2 هفته تجویز میگردد. حدت بینایی اصلاح نشده، بهترین حدت بینایی قابل اصلاح، میزان اختلال انکساری، معاینه کامل سگمان قدامی و خلفی با کمک اسلیت و نیز ارزیابی تراکم کراتوسیتها و کراتوسیتهای فعال شده توسط دستگاه 1، 3، 6 و 9 ماه پس از اقدامات فوق مجددا ارزیابی میشوند. |
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | پس از جمعآوری دادهها توسط نرم افزار SPSS و به کمک آزمون paired T-test آنالیز میگردند. |
| ملاحظات اخلاقی | به تمام بیماران قبل از ورود به مطلاعه در مورد این طرح تحقیقاتی و فواید و معایب استفاده از کراسلینکینگ توضیح داده میشود و درصورت تمایل بیمار به شرکت در این مطالعه رضایت نامه کتبی اخذ میگردد. با توجه به کد شماره 1، 5 و 7 از کدهای مصوب کمیته اخلاق در پژوهشهای علوم پزشکی اطلاعات بیماران در تمام طول مطالعه و پس از آن به صورت محرمانه حفظ خواهد شد. |
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | محدودیت اجرای طرح: 1. همکاری بیماران جهت تهیه تصاویر با کیفیت که قابلیت آنالیز داشته باشند. 2. اختلال فنی دستگاه راه حل: 1. آموزش بیماران 2. رفع نقص فنی دستگاه توسط شرکت مربوطه |
| کلمات کلیدی | کراتوکونوس، میکروسکوپ کنفواسکن، کراسلینکینگ کلاژن، کراتوسیت |
| فهرست منابع و مراجع | 1) Romero-Jiméneza M, Santodomingo-Rubidob J,Wolffsohnc JS. Keratoconus: A review. Contact Lens & Anterior Eye 2010;33: 157–166 2) Rabinowitz YS, Yang H, Rasheed K, Li X. Longitudinal analysis of the fellow eyes in unilateral keratoconus. Invest Ophthalmol Vis Sci 2003;44. E-Abstract1311. 3) Arntz A, Durán JA, Pijoán JI. Subclinical keratoconus diagnosis by elevation topography. Arch Soc Esp Oftalmol 2003;78:659–64. 4) Davis LJ, Barr JT, Vanotteren D. Transitient rigid lens-induced striae in keratoconus. Optom Vis Sci 1993;70:216–9. 5) Thota S, Miller WL, Bergmanson JP. Acute corneal hydrops: a case report including confocal and histopathological considerations. Contact Lens Anterior Eye 2006;29:69–73. 6) McMahon TT, Szczotka-Flynn L, Barr JT, Anderson RJ, Slaughter ME, Lass JH, et al. A new method for grading the severity of keratoconus: the keratoconus severity score (KSS). Cornea 2006;25:794–9. 7) Abad JC, Rubinfeld RS, Del Valle M, Belin MW, Kurstin JM, Vertical D. A novel topographic pattern in some keratoconus suspects. Ophthalmology 2007;114:1020–6. 8) Binder PS, Lindstrom RL, Stulting RD, Donnenfeld E, Wu H, McDonnell P, et al. Keratoconus and corneal ectasia after LASIK. J Refract Surg 2005;21:749–52. 9) Mahmoud AM, Roberts CJ, Lembach RG, TwaMD, Herderick EE, McMahon TT. CLMI: the cone location and magnitude index. Cornea 2008;27:480–7. 10) Li Y, MeislerDM,Tang M, Lu AT, Thakrar V, Reiser BJ, et al. Keratoconus diagnosis with optical coherence tomography pachymetry mapping. Ophthalmology 2008;115:2159–66. 11) Emre S, Doganay S, Yologlu S. Evaluation of anterior segment parameters in keratoconic eyes measured with Pentacam system. J Cataract Refract Surg 2007;33:1708–12. 12) Ortiz D, Pi ˜nero D, Shabayek MH, Arnalich-Montiel F, Alió JL. Corneal biomechanical properties in normal, post-laser in situ keratomileusis, and keratoconic eyes. J Cataract Refract Surg 2007;33:1371–5. 13) Pi ˜nero D, Alió JL, Alesón A, Escaf M, Miranda M. Pentacam posterior and anterior corneal aberrations in normal and keratoconic eyes. Clin Exp Optom 2009;92:297–303. 14) de Sanctis U, Loiacono C, Richiardi L, Turco D, Mutani B, Grignolo FM. Sensitivity and specifity of posterior corneal elevation measured by Pentacam in discriminating keratoconus/subclinical keratoconus. Ophthalmology 2008;115:1534–9. 15) Rabinowitz YS. Keratoconus. Surv Ophthalmol 1998;42:297–319. 16) Fick AE. A contact-lens. 1888 (translation). Arch Ophthalmol 1988;106:1373–7. 17) Bilgin LK, Yilmaz S, Araz B, Yüksel SB, Sezen T. 30 years of contact lens prescribing for keratoconic patients in Turkey. Contact Lens Anterior Eye 2009;32:16–21. 18) Zadnik K, Barr JT, Edrington TB, Everett DF, Jameson M, McMahon TT, et al. Baseline findings in the collaborative longitudinal evaluation of keratoconus (CLEK) study. Invest Ophthalmol Vis Sci 1998;39:2537–46. 19) Lim N, Vogt U. Characteristics and functional outcomes of 130 patients with keratoconus attending a specialist contact lens clinic. Eye 2002;16:54–9. 20) Marsack JD, Parker KE, Applegate RA. Performance of wavefront-guided soft lenses in three keratoconus subjects. Optom Vis Sci 2008;85:E1172–8. 21) Katsoulos C, Karageorgiadis L, Vasileiou N, Mousafeiropoulos T, Asimellis G. Customized hydrogel contact lenses for keratoconus incorporating correction for vertical coma aberration. Ophthalmic Physiol Opt 2009;29:321–9. 22) Sray WA, Cohen EJ, Rapuano CJ, Laibson PR. Factors associated with the need for penetrating keratoplasty in keratoconus. Cornea 2002;21:784–6. 23) Gordon MO, Steger-May K, Szczotka-Flynn L, Riley C, Joslin CE, Weissman BA, et al. Baseline factors predictive of incident penetrating keratoplasty in keratoconus. Am J Ophthalmol 2006;142:923–30. 24) Sray WA, Cohen EJ, Rapuano CJ, Laibson PR. Factors associated with the need for penetrating keratoplasty in keratoconus. Cornea 2002;21:784–6. 25) Tuft SJ, Moodaley LC, Gregory WM, Davison CR, Buckley RJ. Prognostic factors for the |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| rezayatname akhlagh.doc | 1391/04/10 | 90624 | دانلود |
| فرم جمع آوری اطلاعات.docx | 1391/04/10 | 16292 | دانلود |
| Literature 1.pdf | 1391/04/10 | 546323 | دانلود |
| Literature 2.pdf | 1391/04/10 | 352168 | دانلود |
| Literature 3.pdf | 1391/04/10 | 280089 | دانلود |
| نهایی ارسال به پژوهش.docx | 1391/07/30 | 841580 | دانلود |
| 91.4.26.doc | 1391/07/30 | 81408 | دانلود |
| 5642.jpg | 1392/04/04 | 1179641 | دانلود |
