| عنوان |
متن |
| خلاصه طرح به فارسی | بررسی ازوفاژیت ائوزینوفیلیک در بیماران با علائم بیماری رفلاکس معده ای ـ مروی مقاوم به داروهای مهارکننده پمپ پروتون |
| خلاصه طرح به لاتین | Eosinophilic esophagitis in patients with typical gastroesophogeal reflux symptoms refractory to proton pump inhibitors |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | بیماری GERD (بیماری رفلاکس معده ای ـ مروی) شیوع فراوانی در جامعه دارد و در آمریکا شیوع آن در بالغین تا 15% گزارش شده است1. حدود 10 تا 40% بیمارانی که با تشخیص GERD تحت درمان با یک داروی مهارکننده ی پمپ پروتون (PPI) با دوز و مقدار مناسب قرار می گیرند، بهبودی کامل ندارند که این بیماران به عنوان PPI failures درنظر گرفته می شوند. مانیتورینگ PHمتری مری نشان داده است که PPI failure به ندرت ناشی از برگشت مزمن اسید معده است2. علت این مقاومت می تواند ناشی از چندین فاکتور باشد. از جمله قطع درمان، رفلاکس اسید و صفرا به معده (رفلاکس دئودنوگاستریک)، افزایش حساسیت احشایی، اختلال عملکرد معده، وجود اختلال سایکولوژیک همزمان و اختلال در تخلیه معده (گاستروپارزی) باشد1.
در ده سال اخیر شیوع ازوفاژیت ائوزینوفیلیک (که از این به بعد به جای آن EOE نوشته می شود) به طور افزایش یابنده ای مورد مطالعه قرار گرفته است و این بیماری عمدتاً همراهی با GERD دارد5،7،8 .
شایع ترین علایم EOE در بالغین شامل : دیسفاژی، گیرکردن غذا، درد قفسه سینه و سوزش سر دل است که در تشخیص افتراقی GERD قرار می گیرد8،12 . شیوع EOE در حد 1000/1 است و علت آن به طور کامل مشخص نیست، ولی به علت overlap که بین EOE و GERD وجود دارد، تشخیص زودتر آن خیلی مهم است. در صورت تشخیص همراه با تأخیر یا عدم تشخیص آن باعث بروز عوارض دیررس بیماری از جمله تنگی های مری و پرفوراسیون مری می شود. همچنین تشخیص درست باعث انتخاب درست درمان و دادن اطلاعات درست به بیماری راجع به ماهیت و پروگنوز آن می شود1.
در مطالعات قبلی مشاهده شده که 15ـ1% بیمارانی که تشخیص اولیه GERD برای آنها گذاشته شده است، مبتلا به EOE بودند14،13. در بیماران دچار GERD که تحت آندوسکوپی قرار گرفته اند، شیوع EOE تا 8/8% گزارش شده است16. بر همین اساس احتمال داده می شود که شیوع EOE در بیماران GERD که به داروهای PPI پاسخ مناسبی نمی دهند، شایع باشد17،9. به همین دلیل ما تصمیم گرفتیم شیوع EOE را در بیماران با سوزش سر دل مقاوم به داروی امپرازول و سایر داروهای PPI برآورد کنیم.
clinical and functional
correlates and further validation of the Los Angeles classification. Gut.
1999;45:172-80, doi: 10.1136/gut.45.2.172.
19. Chiba N, De Gara CJ, Wilkinson JM, Hunt RH. Speed of healing and
symptom relief in grade II to IV gastroesophageal reflux disease: a metaanalysis.
Gastroenterology. 1997;112:1798-810, doi: 10.1053/gast.1997.
v112.pm9178669.
20. Malfertheiner P, Fass R, Quigley EM, Modlin IM, Malagelada JR, Moss SF,
et al. Review article: from gastrin to gastro-oesophageal reflux disease – a
century of acid suppression. Aliment Pharmacol Ther. 2006;23:683-90, doi:
10.1111/j.1365-2036.2006.02817.x.
21. Shaheen NJ, Hansen RA, Morgan DR, Gangarosa LM, Ringel Y, Thiny MT,
et al. The burden of gastrointestinal and liver disease. Am J Gastroenterol.
2006;101:2128-38, doi: 10.1111/j.1572-0241.2006.00723.x.
22. Mainie I, Tutuian R, Shay S, Vela M, Zhang X, Sifrim D, et al. Acid and
non-acid reflux in patients with persistent symptoms despite acide
suppressive therapy: a multicentre study using combined ambulatory
impedance-pHmonitoring. Gut. 2006;55:1398–402, doi: 10.1136/gut.2005.
087668.
23. Rodrigo S, Abboud G, Oh D, DeMeester SR, Hagen J, Lipham J, et al.
High intraepithelial eosinophil counts in esophageal squamous epithelium
are not specific for eosinophilic esophagitis in adults.
Am J Gastroenterol. 2008;103:435–42, doi: 10.1111/j.1572-0241.2007.
01594.x.
24. Poh CH, Gasiorowska A, Navarro-Rodriguez T, Willis MR, Hargadon D,
Noelck N, et al. Upper GI tract findings in patients with heartburn in
whom proton pump inhibitor treatment failed versus those not receiving
antireflux treatment. Gastrointestinal Endosc. 2010;71:28-34, doi: 10.
1016/j.gie.2009.08.024.
|
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | ـ ازوفاژیت ائوزینوفیلیک در چند درصد بیماران GERD مقاوم به درمان با PPI دیده می شود؟
ـ نتایج آندوسکوپیک بیماران GERD مقاوم به PPI چه بوده است؟
|
| هدف کلی طرح | بررسی ازوفاژیت ائوزینوفیلیک در بیماران با علائم بیماری رفلاکس معده ای ـ مروی مقاوم به داروهای مهارکننده پمپ پروتون. |
| اهداف اختصاصی | ـ بررسی نتایج آندوسکوپی بیماران دچار GERD مقاوم به داروهای PPI مراجعه کننده به کلینیک گوارش بیمارستان علی بن ابیطالب(ع).
ـ بررسی نتایج بافت شناسی، بیماران دچار GERD مقاوم به داروهای PPI مراجعه کننده به کلینیک گوارش بیمارستان علی بن ابیطالب(ع).
|
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و واحدهای تابعه. |
| تعریف واژه های تخصصی | GERD مقاوم به PPI : وجود سوزش سر دل بیش از دو بار در هفته در 30 روز اخیر پس از حداقل شش هفته درمان با داروهای PPI با دوز مناسب
(omeprazole 20mg Twice day, Lansoprazole 30mg Twice day, Rabeprazole 20mg Twice day, Pantaprazole 40mg Twice day).
ازوفاژیت ائوزینوفیلیک: تشخیص EOE بر اساس وجود 15 عدد یا بیشتر ائوزینوفیل در هر HPF میکروسکوپ نوری در داخل مخاط مری بدون وجود ائوزینوفیل در سایر قسمت های سیستم GI.
|
| نوع مطالعه | Cross-sectional |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | کلیه ی بیماران مراجعه کننده به کلینیک گوارش بیمارستان علی بن ابیطالب(ع) در صورت داشتن معیارهای ورود و نداشتن معیارهای خروج وارد مطالعه می شوند و تحت آندوسکوپی و بیوپسی قرار می گیرند (البته آندوسکوپی بر اساس نیاز و با توجه به فواید تشخیصی برای بیماران انجام می شود و فقط جهت انجام این پژوهش نمی باشد.
معیارهای ورود به مطالعه:
تمام بیماران با سن 18 سال و بالاتر مراجعه کننده به کلینیک گوارش بیمارستان علی بن ابیطالب(ع) که با شکایت سوزش سر دل و رفلاکس ببیش از دو بار در هفته در یک ماهه ی اخیر علیرغم دریافت امپرازول و سایر داروهای PPI برای حداقل شش هفته ی متوالی و با دوز مناسب، وارد مطالعه می شوند.
معیارهای خروج:
1ـ بیمارانی که رضایت به آندوسکوپی نمی دهند.
2ـ سابقه ی جراحی قبلی بر روی قسمت فوقانی دستگاه گوارش.
3ـ خانم حامله.
4ـ بیماران در حال مصرف وارفارین و کورتیکواستروئید.
5ـ بیماران دچار کواگولوپاتی که خطر خونریزی حین بیوپسی دارند.
6ـ بیمارانی که در آندوسکوپی قبلی یکی از موارد زیر را داشته اند:
الف) زخم پپتیک فعال ب) دیورتیکول مری ج) مری بارت د) انسداد مری
7ـ بیماران دچار بیماری مزمن از جمله دیابت که احتمال گاستروپارزی وجود دارد
|
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | کلیه ی بیماران واجد شرایط در مدت یکسال وارد مطالعه می شوند و تعداد تقریبی آن ها حدود 75 بیمار برآورد می شود. با توجه به کم بودن بیماران واجد شرایط و محدودیت های زمانی و بودجه ای انجام طرح حدود 75 بیمار انتخاب می شود که حجم نمونه با مطالعات مشابه تقریباً یکسان می باشد. |
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | روش نمونه گیری در دسترس می باشد .بیماران به صورت متوالی وارد مطالعه می شوند، تصادفی و همسان سازی در این مطالعه نداریم |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | داده ها از طریق مشاهده، معاینه و پرسشنامه جمع آوری و در فرم اطلاعاتی طراحی شده ثبت می شود.
مشخصات بیمار ، شکایت اصلی بیمار، سابقه ی بیماری های قبلی، تاریخچه ی دارویی و سابقه ی مصرف PPI ثبت می شود. نمونه فرم اطلاعاتی در آخر پروپوزال آورده شده است.
|
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | کلیه ی بیماران با سن بالای 18 سال که با شکایت رفلاکس و سوزش سر دل که به کلینیک گوارش بیمارستان علی بن ابیطالب(ع) مراجعه می کنند، در صورتی که حداقل شش هفته داروهای دسته ی PPI را با دوز مناسب و به طرز صحیح مصرف کرده باشند، ولی هنوز از رفلاکس در یک ماهه ی اخیر شکایت داشته باشند، در صورت نداشتن معیارهای خروج از مطالعه، وارد مطالعه می شوند و تحت آندوسکوپی قرار می گیرند. پس از آندوسکوپی بیوپسی به عمل می آید و تشخیص ازوفاژیت ائوزینوفیلیک بر اساس بیوپسی داده می شود.
اندیکاسیون آندوسکوپی در بیماران : بیماران دچار GERD که پس از شش هفته دوز مناسب PPI را به طرز صحیح استفاده کرده باشند و هنوز از سوزش سر دل شاکی باشند، تحت آندوسکوپی قرار می گیرند (دوز صحیح PPI)
(omeprazole 20mg Twice day, Lansoprazole 30mg Twice day, Rabeprazole 20mg Twice day, Pantaprazole 40mg Twice day).
پس از تکمیل فرم ثبت نام و فرم رضایت نامه ی آندوسکوپی و بیوپسی، پس از حداقل 8 ساعت ناشتایی در بخش تشخیص بیمارستان علی بن ابیطالب(ع) بیماران آندوسکوپی فوقانی می شوند؛ سپس از دو نقطه ی مری (5cm و 10cm بالای منطقه ی تبدیل مخاط مری به معده) و از هر نقطه دو عدد بیوپسی گرفته می شود. به جای بیوپسی از روده کوچک جهت رد گاستروآنتریت ائوزینوفیلیک دو نمونه بیوپسی از معده نیز گرفته می شود، در صورتی که پاتولوژی خاصی نیز در آندوسکوپی دیده شود، از نقطه ی مزبور نیز بیوپسی تهیه خواهد شد. تقسیم بندی آندوسکوپیک los Angeles برای ارزیابی آندوسکوپی فوقانی بیماران مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
نمونه های گرفته شده در محلول فرمالین قرار می گیرد و همه ی نمونه ها تحت رنگ آمیزی هماتوکسیلین/ائوزین قرار می گیرند. نمونه ها توسط یک پاتولوژیست (که از تشخیص آندوسکوپی آگاه نیست و نسبت به آن blind است) در آزمایشگاه بیمارستان علی بن ابیطالب(ع) بررسی خواهند شد. تعداد ائوزینوفیل های داخل اپی تلیالی با میکروسکوپ نوری در hpf 6 (بزرگ نمایی 400 برابر) شمارش خواهند شد.
hpf = 0/158mm2
تشخیص EOE بر اساس وجود 15 عدد یا بیشتر ائوزینوفیل در هر HPF میکروسکوپ نوری در داخل مخاط مری بدون وجود ائوزینوفیل در سایر قسمت های سیستم GI.
از بیمارانی که برای آنها بر اساس بیوپسی تشخیص EOE گذاشته می شود، سه نمونه ی مدفوع (S/E) جهت رد عفونت های انگلی گرفته خواهد شد. CBC و سطح IgE سرم در این بیماران نیز بررسی خواهد شد.
|
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | نتایج آماری با تعیین نسبت درصد موارد EOE از کل نمونه ها بیان خواهد شد. |
| ملاحظات اخلاقی | 1- کسب رضایت آگاهانه درکلیه تحقیقاتی که برروی آزمودنی انسانی انجام می گیرد ضروری است در مورد تحقیقات مداخله ای ، کسب رضایت آگاهانه باید کتبی باشد.
3- کسب رضایت آگاهانه بایستی فارغ ازهرگونه اجبار ، تهدید ، تطمیع و اغوا انجام گیرد ، درغیراینصورت رضایت اخذ شده باطل و هیچ اثر قانونی بر آن مترتب نیست و درصورت بروز هرگونه خسارت ، مسئولیت آن متوجه پژوهشگر خواهد بود.
5- درانجام تحقیقات علوم پزشکی اعم از درمانی و غیردرمانی ، محقق مکلف است اطلاعات مربوط به روش اجراء و هدف ازانجام تحقیق ، زیانهای احتمالی ،فواید ، ماهیت و مدت تحقیق را به میــزانی که با آزمودنی ارتباط دارد به وی مفهوم نموده و به سئوالات او پاسخ های قانع کننده دهد و مراتب مذکور را دررضایت نامه قید نماید.
6- درتحقیقات علوم پزشکی باید قبل از انجام تحقیق ، تمهیدات لازم (از قبیل امکانات پیشگیری ، تشخیصی ، درمانی) فراهم گردد و درصورت بروز خسارت غیرمتعارف جبران شود.
7- نحوه ارائه گزارش یا اعلام نتیجه تحقیقات می باید متضمن رعایت حقوق مادی و معنوی عناصر ذیربط ( آزمودنی ، پژوهشگر، پژوهش و سازمان مربوطه) باشد.
8- محقق باید به آزمودنی اعلام نماید که می تواند در هر زمان که مایل باشد از شرکت در تحقیق منصرف شود. بدیهی است در صورت انصراف پژوهشگر مکلف است مواردی را که ترک تحقیق ، تبعات نامطلوبی نصیب آزمودنی می نماید به ایشان تفهیم نموده و او را حمایت کند.
11- شرکت دادن آزمودنی در پژوهش بدون ارائه اطلاعات مربوط به پژوهش ممنوع است مگر اینکه آزمودنی ، آگاهانه از حق خود درکسب اطلاعات صرفنظر کرده باشد. |
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | عدم دقت لازم در آندوسکوپی و بررسی نمونه پاتولوژی بیمار می تواند بر نتایج مطالعه تأثیر داشته باشد. لذا آندوسکوپی بیمار توسط یک گاستروآنترولوژیست متبحر و بررسی نمونه های پاتولوژی توسط یک پاتولوژیست متبحر انجام خواهد شد.
تعداد کم مبتلایان به بیماری GERD مقاوم به PPI که نیازمند آندوسکوپی باشند و معیارهای ورود به مطالعه را داشته باشند و همچنین عدم رضایت تعدادی از بیماران برای انجام آندوسکوپی به علت تهاجمی بودن این اقدام از دیگر محدودیت های اجرایی این طرح است. به همین علت تعداد مراجعه کنندگان در مدت یکسال در نظر گرفته شده تا افراد مورد مطالعه به اندازه ی کافی و قابل قبول برسد و به بیماران راجع به ماهیت آندوسکوپی و لزوم انجام آن جهت تشخیص بیماری فرد بدون اغواکردن، توضیح داده خواهد شد
|
| کلمات کلیدی |
ازوفاژیت ائوزینوفیلیک ، بیماری رفلاکس معده ای ـ مروی، مهارکننده پمپ پروتون .
eosinophilic esophagitis – gastroesophogeal reflux disease - proton pump inhibitor |
| فهرست منابع و مراجع | 1.Dan L longo,Dennis L Kasper,Anthony S fouci,Harrisons principles of Internal Medicine/18th edition,2012,New York,Mc Graw-Hill company,292:2433-2435
2. Inadomi JM, McIntyre L, Bernard L, Fendrick AM. Step-down from multiple- to single-dose proton pump inhibitors (PPIs): a prospective study of patients with heartburn or acid regurgitation completely relieved with PPIs. Am J Gastroenterol 2003; 98:1940.
3. Fass R, Shapiro R, Dekel R, Sewell J. Systematic review: proton-pump
inhibitor failure in gastro-oesophageal reflux disease-where next? Aliment
Pharmacol Ther. 2005;22:79-94, doi: 10.1111/j.1365-2036.2005.02531.x.
4. Tack J, Talley NJ, Camilleri M, Holtmann G, Hu P, Malagelada JR, et al.
Functional gastroduodenal disorders. Gastroenterology. 2006;130:1466-
79, doi: 10.1053/j.gastro.2005.11.059.
5. Sgouros SN. Refractory heartburn to proton pump inhibitors: epidemiology,
etiology and management. Digestion. 2006;73:218-27, doi: 10.1159/
000094789.
6. Dal-Paz K, Navarro-Rodriguez T, Eisig JN, Barbuti RC, Chinzon D,
Moraes-Filho JPP. Patients with GERD Treated with Proton-Pump
Inhibitors Have Low Adherence to Outpatients-Based Treatment.
Gastroenterology. 2009;136(suppl 1):A-441.
7. Richter JE. How to manage refractory GERD. Nature Clinical Practice
Gastroenterol & Hepatol. 2007;12:658-64, doi: 10.1038/ncpgasthep0979.
8. Fass R, Gasiorowska A. Refractory GERD: Whats is it?. Current
Gastroenterology Reports. 2008;10:252-7, doi: 10.1007/s11894-008-0052-5.
9. Furuta GT, Liacouras CA, Collins MH, Gupta SK, Justinich C, Putnam PE,
et al. AGA Institute - Eosinophilic Esophagitis in Children and Adults: A
Systematic Review and Consensus Recommendations for Diagnosis and
Treatment. Gastroenterology. 2007;133:1342–63, doi: 10.1053/j.gastro.2007.
08.017.
10. Parfitt JR, Gregor JC, Suskin NG, Jawa HA, Driman DK. Eosinophilic
esophagitis in adults: distinguishing features from Gastroesophageal
reflux disease: a study of 41 patients. Mod Pathol. 2006;19:90-6, doi: 10.
1038/modpathol.3800498.
11. Pasha SF, DiBaise JK, Kim HJ, De Petris G, Crowell MD, Fleischer DE,
et al. Patient characteristics, clinical, endoscopic, and histologic findings
in adult eosinophilic esophagitis: a case series and systematic review of
the medical literature. Diseases of the Esophagus. 2007;20:311–9, doi: 10.
1111/j.1442-2050.2007.00721.x.
12. Moraes-Filho JP, Navarro-Rodriguez T, Eisig JN, Barbuti RC, Chinzon D,
Quigley EM. Comorbidities are frequent in patients with gastroesophageal
reflux disease in a tertiary health care hospital. Clinics (Sao Paulo).
2009;64:785-90.
13. Ronkainen J, Talley NJ, Aro P, Storskrubb T, Joahansson SE, Lindt T, et al.
Prevalence of oesophageal eosinophils and eosinophilic oesophagitis in
adults: the population-based Kalixanda study. Gut 2007;56:615-20, doi:
10.1136/gut.2006.107714.
14. Gupte AR, Draganov PV. Eosinophilic esophagitis. World J Gastroenterol.
2009;15:17-24, doi: 10.3748/wjg.15.17.
15. Veerappan GR, Perry J, Duncan TJ, Baker TP, Maydonovitch C, Lake JM,
et al. Prevalence of eosinophilic esophagitis in an adult population
undergoing upper endoscopy: a prospective study. Clin Gastroenterol
Hepatol. 2009;7:420-6, doi: 10.1016/j.cgh.2008.10.009.
16. Foroutan M, Norouzi A, Molaei M, Mirbagheri SA, Irvani S, Sadeghi A,
et al. Eosinophilic esophagitis in patients with refractory gastroesophageal
reflux disease. Dig Dis Sci. 2010;55:28-31, doi: 10.1007/s10620-008-
0706-z.
17. Molina-Infante J, Ferrando-Lamana L, Mateos-Rodriguez JM, Pe´rez-
Gallardo B, Prieto-Bermeio AB. Overlap of reflux and eosinophilic
esophagitis in two patients requiring different therapies: a review of the
literature.World J Gastroenterol. 2008; 14:1463-66, doi: 10.3748/wjg.14.1463.
Eosinophilic esophagitis in refractory GERD
de Sa´ CC et al.
CLINICS 2011;66(4):557-561
560
18. Lundell LR, Dent J, Bennett JR, Blum AL, Armstrong D, Galmiche JP,
et al. Endoscopic assessment of oesophagitis: |