| عنوان |
متن |
| خلاصه طرح به فارسی | بررسی فراوانی ناقلین حلقی مننگوکوک در حجاج سال 1391 زاهدان |
| خلاصه طرح به لاتین | Prevalence of meningococcal carrier rate from throat swabs of hajj pilgrims from Zahedan in 2012 |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | مننگوکوک باکتری است که از کشت حلق حدود 10% از افراد جامعه به دست می آید. ابتلا به این باکتری و ابتلا به بیماری های مهاجم نظیر مننژیت و سپسیس در صورتی که دیر تشخیص داده شود یا درمان نشود با مرگ و میر بالا حدود 50% همراه می شود.1زندگی در مکان های شلوغ مثل خوابگاه ها و پادگان ها و سفر با کاروان های زیارتی حج، فاکتور مهمی در انتقال بیماری می باشد. مننگوکوک از راه تماس مستقیم با فرد بیماریا فردی که به تازگی ناقل شده است منتقل می شود و عطسه و سرفه باعث انتقال بیشتر عفونت می شود . ناقلین مننگوکوک منبع اصلی انتقال عفونت مننگوکوکال هستند اگرچه واکسیناسیون می تواند از بیماری مهاجم پیشگیری کند ولی نمی تواند از اکتساب و ناقل شدن پیشگیری نماید و افراد ناقل قابلیت انتقال را به تماس یافتگان دارند و انتشار بیماری مهاجم در جامعه به دنبال آن می تواند رخ دهد.1واکسیناسیون از سال 2002 سبب کاهش موارد بیماری در حجاج شده است از طرفی سروگروپB که عامل مهمی در بروز بیماری مهاجم مننگوکوکال است در واکسن های ترکیبی موجود وجود ندارد. باید در نظر داشت که واکسن محافظت طولانی ندارد و بر علیه همه سروگروپ ها هم ایمنی ایجاد نمی کند. همه ساله زائرینی از آفریقا ( آفریقای زیر صحرا) که کمربند مننژیت هستند و سایر کشورها جهت انجام مراسم مذهبی در مکه گرد هم می آیند. در هر سال حدود 3 میلیون نفراز 140 کشور مختلف در قالب کاروان های زیارتی حج تمتع به عربستان سعودی (مکه و مدینه)اعزام می شوند و این افراد حدود 30 روز در عربستان می مانند.2و3 .این تجمع و برخورد ملیت های متفاوت باعث گسترش عفونت ازجمله سروگروپ های w135 و Yدرافراد می شود.2 مطالعات اپیدمیولوژیک نشان می دهند زائرین خانه ی خدا نقش مهمی در انتقال این بیماری بازی می کنند.3
اولین اپیدمی بزرگ مننگوکوک در میان حجاج توسط نایسریا مننژیتیدیس سروگروپ A در سال 1987 گزارش شد که بیماری به سرعت در تمام کشورها پخش شد.4پس از آن اپیدمی های محدود و موارد تک گیر در سال های 1992 گزارش شد که بیشتر مربوط به سروگروپ A بود همچنین در سال 1993 بیشتر موارد گزارش شده مربوط به 135W بود.3و4
اپیدمی گسترده ای که در سال 2001-2000 توسط 135W ایجاد شد و در تمام جهان گسترده شد باعث شد که عربستان سعودی تمام حجاج را ملزم به انجام واکسیناسیون 4 ظرفیتی حداقل 2 هفته قبل از سفر به حج بنماید این در حالی است که واکسن از ایجاد حالت ناقلی در فرد جلوگیری نمی کند در نتیجه تعدادی از حجاج در بازگشت از سفر حج می توانند افراد خانواده و نزدیکان خود را آلوده کنند.11-5
در ایران بروز اپیدمی های نایسریا مننژیتیدیس را دراثر تماس نزدیک افرادی که از حج برگشته اند با اعضای خانواده ی خود شاهد بوده ایم.1
در تحقیقی که توسط البرزی و همکاران در سال 2008 در شهر شیراز انجام شده است میزان ناقلین نازوفارنژیال مننگوکوک قبل و بعد از سفر به مکه به تفکیک سروگروپ ارزیابی شده است.در این تحقیق دو گروه از زائرین انتخاب شده اند که گروه اول شامل 674 نفر از زائرین ایرانی بوده است که با گروه دوم شامل 123 نفر از زائرین ایرانی که 500 میلی گرم سیپروفلوکساسین 24 ساعت قبل از ترک مکه به آنها داده شده است ،مقایسه شده اند.نتایج حاکی از این بود که از میان 674 نفر زائر انتخاب شده در گروه اول ،35 نفر قبل از سفر به مکه ناقل مننگوکوک بوده اند که تفاوت معنی داری بین جنس و میزان ناقل بودن وجود ندارد. در بازگشت مجددا از گروه اول نمونه گیری شد که 31 نفر ناقل بوده اند . از تمام افراد گروه یک در مورد مصرف آنتی بیوتیک در دوران حج سوال شد که از این تعداد 392 نفر عنوان کردند که به دلایل مختلف در طول این مدت، آنتی بیوتیک مصرف کرده اند. همچنین از بین 31 نفری که ناقل مننگوکوک بودند ،15 نفر شرح حال مصرف آنتی بیوتیک را می دادند و 15 نفر آنتی بیوتیک مصرف نکرده بودند و یک نفر شرح حال قابل اعتمادی نداشت. 12ناقلین مننگوکوک در گروه یک،قبل از ترک ایران 5.2% و بعد از بازگشت از مکه 4.6 % بودند که تفاوت معنی داری مشاهده نشد اما از نظر سروگروپ های جدید تفاوت معنی دار مشاهده شد. 12بروز سروگروپ های جدید می تواند عامل بالقوه برای ایجاد شیوع بیماری باشد. در گروه دوم 8.2% افراد قبل از ترک مکه ناقل مننگوکوک بودند که این میزان در بازگشت به ایران و پس از مصرف 500 میلی گرم سیپرو فلوکساسین 24 ساعت قبل از ترک مکه، به صفر کاهش یافته بود.12
در مطالعه ای که توسط Entesar H Husain و همکاران در سال 2009 در کشور کویت انجام شد ه است ، وجود یا عدم وجود حالت ناقلی N.Meningitidis در زائران بازگشته از حج بررسی شد.2در این تحقیق از 177 نفر از زائرین ،یک هفته پس از بازگشت از حج ، سواب تهیه شد و از آنها درباره ی واکسیناسیون مننگوکوک ،مصرف سیپروفلوکساسین قبل از ترک مکه و سایر اقدامات پزشکی سوال شد.نتایج نشان داد که در هیچکدام از سواب ها N.meningitidis یافت نشده است.از 177 نفر از حجاج ،163 نفر با واکسن چهار ظرفیتی ،قبل از سفر به عربستان سعودی، واکسینه شده بودند و 97 نفر یک دوز سیپرو فلوکساسین قبل از ترک مکه مصرف کرده بودند و در نتیجه واکسیناسیون قبل از ترک کویت و مصرف سیپروفلوکساسین به صورت پروفیلاکسی در پیشگیری از ایجاد حالت ناقلی موثر است. 2
در مطالعه ی دیگری که توسط Wilder- smithدر سال 2000 در کشور سنگاپور انجام شده است ،میزان ناقلین مننگوکوک در زائرین بازگشته از حج عمره بررسی شده است که در این بررسی سواب های تونسیلوفارنژیال از 160 نفر از زائرین بازگشته از حج عمره تهیه شد و از افراد درباره ی نشانه های عفونت دستگاه تنفسی و مصرف آنتی بیوتیک در طول حضور در مکه سوال شد .نتایج نشان داد میزان حالت ناقلی در این افراد 1.3% است که به طور معنی داری کمتر ازاین میزان در حج تمتع(17%) می باشد. .هیچکدام از زائرین حج عمره ناقل سروگروپ 135W نبودند در حالی که 90% زائرین بازگشته از حج تمتع ناقل 135Wبودند.13
در مقاله ی دیگری از Wilder- smith، نتایج پژوهش بر روی شانس انتقال در خانواده حجاج (377 زائر)بحث شده، پس از بازگشت 15% حجاج ناقل135W بوده و 55% از این افراد تا 6 ماه بعد هم ناقل ماندند و تماسهای خانگی در حدود 8% طی ماه اول باعث انتقال شده بود و این در حالی بود که همه حجاج واکسن 4 ظرفیتی مننگوکوک را دریافت کرده بودند. 14
ما در این تحقیق در نظر داریم که میزان ناقلین نازوفارنژیال مننگوکوک را قبل از ترک زاهدان و بعد از ترک مکه ارزیابی و مقایسه کنیم.
|
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | میزان ناقلین فارنژیال مننگوکوک قبل و بعد از سفر به حج برحسب سن چگونه است؟
میزان ناقلین فارنژیال مننگوکوک قبل و بعد از سفر به حج بر حسب جنس چگونه است؟
آیامیزان ناقلین در افرادی که سابقه بیش از یک بار تشرف به خانه ی خدا را دارند بیشتر است؟
آیا میزان ناقلین مننگوکوک بر حسب سابقه مصرف آنتی بیوتیک در طی سفر ، متفاوت است؟
|
| هدف کلی طرح | بررسی مقایسه ای میزان ناقلین مننگوکوک در حجاج قبل از سفر و بعد از بازگشت از سفر حج |
| اهداف اختصاصی | تعیین ناقلین فارنژیال مننگوکوک قبل و بعد از سفر به حج برحسب سن
تعیین ناقلین فارنژیال مننگوکوک قبل و بعد از سفر به حج بر حسب جنس
تعیین میزان ناقلین مننگوکوک بر حسب سابقه سفر به حج
تعیین میزان ناقلین مننگوکوک بر اساس مصرف آنتی بیوتیک
|
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | مراکز بهداشتی درمانی سراسر کشور 2-سازمان حج و زیارت-1 |
| تعریف واژه های تخصصی | مننگوکوک:
دیپلوکوک گرم منفی: کوکوس های دوتایی را می گویند. که بهدلیل نوع دیواره آنها در هنگام رنگآمیزی گرم توانایی جذب کریستال ویوله را ندارند
ناقل مننگوکوک: کشت مثبت مننگوکوک در ترشحات حلق
|
| نوع مطالعه | توصیفی-مقطعی |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | کلیه حجاج سال 1391 که از شهر زاهدان مشرف می شوند در صورت تمایل به شرکت در مطالعه(قبل و بعد از سفر)وارد مطالعه می شوند |
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | زائرین حج تمتع سال1391 ( با توجه به مطالعات مشابه و برخی محدودیتها حدود 500 نفر زائر وارد مطالعه خواهند شد )
|
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | نمونه گیری آسان و غیر تصادفی |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | پرسشنامه و نمونه گیری از حلق |
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | در ابتدا با مدیران کاروان ها هماهنگ می گردد و در روز اعزام حجاج (و همینطور در موقع بازگشت از سفر) با استقرار یک گروه نمونه بردار و هماهنگی با پلیس فرودگاه و گذر نامه بلافاصله بعد از چک گذر نامه و در سالن انتظار از کلیه افرادی که مایل به شرکت در طرح بودند پرسشنامه تکمیل میگردد و سپس نمونه گیری با یک عدد سوآپ استریل از حلق انجام می شود. نمونه در داخل محیط انتقال دهنده نگهداری و در اولین فرصت به آزمایشگاه انتقال می یابد. نمونه بر روی محیط اختصاصی تایر مارتین ومحیط بلاد اگار کشت داده می شود. بعد از24-48 ساعت، کلنی های رشد یافته را جدا کرده و به کمک رنگ آمیزی گرم، دیپلوکوک های گرم منفی را با انجام آزمایشات زیر تعیین هویت میکنیم:
• آزمایش اکسیداز به روش کواکس: توسط این آزمایش وجود آنزیم سیتوکروم اکسیداز بررسی می شود.
• مصرف کربوهیدرات ها توسط نایسریا مننژیتیدیس: این آزمایش برای تأیید تشخیص نایسریا مننژیتیدیس به کار می رود . برای این منظور از غلظت 1% قند های گلوکز، مالتوز، لاکتوز و سوکروز در سیستین تریپتیکیس آگار استفاده می شود.
• شناسایی گروه های سرمی نایسریا مننژیتیدیس: براساس پلی ساکاریدهای کپسولی، گروه های سرمی شایع A, B, C, W135, X, Y, Z, Z’ ,شناسایی می شود
بعد از تائید وجود نایسریا مننژیتیدیس ،تعداد ناقلین مشخص می شود. سپس تعداد ناقلین قبل از سفر به مکه و بعد از بازگشت از مکه با یکدیگر مقایسه می شوند.نتایج بر روی برگه پرسشنامه وارد و در انتها با استفاده از SPSS ver11 آنالیز می گردد.
|
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | پس از جمع آوری اطلاعات لازم یافته ها در نرم افزار آماری SPSSوارد گشته و با استفاده از آزمونهای آماری Chi-square داده ها مورد تجزیه تحلیل قرار می گیرد و معنی دار بودن آنها بررسی می شود که P<0.05 معنی دار تلقی خواهد شد. |
| ملاحظات اخلاقی | |
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | -عدم همکاری حجاج با اجرای طرح
2-عدم همکاری سازمان حج و زیارت جهت انجام به موقع معرفی حجاج به آزمایشگاه
|
| کلمات کلیدی | تونسیلوفارنژیال-مننگوکوک-مکه |
| فهرست منابع و مراجع |
1-مکه و مننگوکوک. بتول شریفی مود. انتشارات دانشگاه علوم پزشکی زاهدان. سال چاپ1382
2- Husain EH, Dashti AA, Electricwala QY, AbdulSamad AM, Al-Sayegh S. Absence of Neisseria meningitides from Throat Swabs of Kuwaiti Pilgrims after Returning from the Hajj. Med Princ Pract 2010;19:321–323.
3- Al-Gahtani YM, El Bushra HE, Al-Qarawi SM, Al-Zubaidi AA, Fontaine RE: Epidemiological investigation of an outbreak of meningococcal meningitis in Makkah, Saudi Arabia, 1992. Epidemiol Infect 1995; 115: 399–409.
4- Moore PS, Harrison LH, Telzak EE, Ajello GW, Broome CV. Group A meningococcal carriage in travelers returning from Saudi Arabia. JAMA 1988;260:2686–9.
5- Taha MK, Achtman M, Alonso JM, Greenwood B, Ramsay M, Fox A, et al. Serogroup W135 meningococcal disease in Hajj pilgrims. Lancet 2000;356:2159.
6- Meningococcal disease, serogroup W135. Wkly Epidemiol Rec 2001;76:141–2.
7- Hahne SJM, Gray SJ, Aguilera JF, Crowcroft NS, Nichols T, Kacymarski EB, et al. W135 meningococcal disease in England and Wales associated with Hajj 2000 and 2001. Lancet 2002;359:582–3.
8- Issack MI, Ragavoodoo C. Hajj-related Neisseria meningitidis serogroup w135 in Mauritius. Emerg Infect Dis 2002;8:332–4.
9- Aguilera JF, Perrocheau A, Meffre C, Hahne S. Outbreak of serogroup w135 meningococcal disease after the Hajj pilgrimage, Europe, 2000. Emerg Infect Dis 2002;8:761–7.
10- Fonkoua MC, Taha MK, Nicolas P, Cunin P, Alonso JM, Bercion R, et al. Recent increase in meningitis caused by Neisseria meningitidis serogroups A and W135, Yaounde, Cameroon. Emerg Infect Dis 2002;8:327– 9.
11- Wilder-Smith A, Goh KT, Barkham T, Paton N. Virulence of the Hajj associated W135 outbreak strain: estimates of attack rate in a defined population and the risk of developing invasive disease in carriers. Clin Infect Dis, in press.
12- Alborzi A, Oskoee S, Pourabbas B, Alborzi S, Astaneh B, Gooya MM, Kaviani MJ: Meningococcal carrier rate before and after Hajj pilgrimage: effect of single dose ciprofloxacin on carriage. East Mediterr Health J 2008; 14: 277–282.
13- Wilder-Smith A, Barkham M. S. T, Paton I. N, Earnest A. Meningococcal Carriage in Umra Pilgrim Returning from Saudi Arabia. J Travel Med 2003; 10:147–149
14- Wilder-Smith A, Barkham TMS, Ravindran S, Earnest A, Paton NI. Persistence of W135 Neisseria meningitidis Carriage in Returning Hajj Pilgrims: Risk for Early and Late Transmission to Household Contacts. Emerg Infect Dis 2003; 9: 123–6.
|