اثر روشهای متفاوت پالیش بر تغییر رنگ رزین کامپوزیت های Grandio و point4

The effect of different polishing procedures on discoloration of Grandio and Point4 composite resins.


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
مجری و همکاران
مجری و همکاران
اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی
دانلود
دانلود
علوم پزشکی زاهدان
علوم پزشکی زاهدان

مجریان: آرزو قهاری

کلمات کلیدی:

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 5762
عنوان فارسی طرح اثر روشهای متفاوت پالیش بر تغییر رنگ رزین کامپوزیت های Grandio و point4
عنوان لاتین طرح The effect of different polishing procedures on discoloration of Grandio and Point4 composite resins.
نوع طرح
محل اجرای طرح دانشکده دندانپزشکی
رسته مطالعاتی کاربردی
دانشکده/مرکز دانشکده دندانپزشکی زاهدان
زمان اجرا -روز

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
آرزو قهاریاستاد راهنمای اول پایان نامه دانشجوییاستاد راهنمامتخصصafkma@yahoo.com
فرهاد عامریاستاد راهنمای دوم پایان نامه دانشجوییاستاد راهنما fameri@icrc.ac.ir
حسن ترابزادهمشاور 5htorabzade@gmail.com
حسین ابراهیمیمشاورمشاور آمار sib.ferdows@gmail.com
هادی نجاری دانشجودکترای دندانپزشکی najarihadi@gmail.com

اطلاعات تفضیلی
hide/show

عنوان متن
خلاصه طرح به فارسی اثر روشهای متفاوت پالیش بر تغییر رنگ رزین کامپوزیت های Grandio و point4
خلاصه طرح به لاتینThe effect of different polishing procedures on discoloration of Grandio and Point4 composite resins.
بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهشافزایش توجه به زیبایی در بیماران، پیشرفت فرمولاسیون و ساده سازی روش های باندینگ باعث استفاده روزافزون از رزین کامپوزیت ها شده است (1). رنگ پذیری و تغییر رنگ ترمیم های کامپوزیتی یکی از دلایل اولیه تعویض ترمیم ها می‌باشد(2). زندگی حقیقی مواد دندانی بعد از جاگذاری در دهان بیمار آغاز می‌شود. اگرچه رنگ، ترانسلوسنسی و دیگر پارامترهای مرتبط با زیبایی را می‌توان به سرعت قضاوت نمود، ماندگاری آنها در طولانی مدت نیز باید ارزیابی شود(3).
ترکیب رزین کامپوزیت ها در سالهای اخیر دائما تحت تغییر است که به علت پیشرفت تکنولوژی می‌باشد. این پیشرفت ها منجر به ارتقاء زیبایی، خواص نوری، بافت سطحی و یکپارچگی، جذب کمتر محلول های رنگی و مقاومت بیشتر به رنگ پذیری آنها شده است. (4)
رنگ و ظاهر دندان پدیده پیچیده ای است که تحت تاثیر عواملی نظیر شرایط نوری ((lighting condition، ترانسلوسنسی، اپسیتی، پراکندگی نور و درخشش ماده قرار می‌گیرد(5). ویژگی های انتقال نور و تاثیر آن بر روی رنگ های مختلف کامپوزیت رزین ها ارزیابی شده است و نتایج نشان داده اندکه انتقال نور که وابسته به طول موج است، نقش مهمی‌در رنگ رزین کامپوزیت ها بازی می‌کند. (6) تفاوت در عبور نور در رزین کامپوزیت ها ظاهر کلینیکی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد(7).
Finishing به شکل دهی و یا reduction ترمیم برای رسیدن به آناتومی‌مطلوب اطلاق می‌گردد و Polishingبه کاهش خشونت و خراش های ایجاد شده توسط وسایل finishing اطلاق می‌شود(8).
زیبایی و طول عمر مواد ترمیمی‌هم رنگ دندان بستگی به کیفیت finishing و polishing سطح دارد. ترمیم دارای سطح صاف و highly polish، زیباتر بوده و زیبایی خود را برای مدت طولانی تری حفظ می‌کند. (9)
ایجاد سطح highly polish در رزین کامپوزیت ها به علت عواملی نظیر میزان متفاوت ذرات فیلر، سایز ذرات و تفاوت در سختی ذرات فیلر و ماتریکس رزینی مشکل می‌باشد. میزان پالیش شدن کامپوزیت ها بر اساس سایز ذرات آنها و ترکیب ماتریکس رزینی متفاوت است به عنوان مثال در اطراف ذرات سخت کوارتز رزین کامپوزیت های conventional بعد از polishingحفراتی ایجاد می‌شوند که سبب نامنظمی‌سطحی می‌گردند و یا به دنبال پالیش سطح صاف تری در رزین کامپوزیت های میکروفیلد نسبت به رزین کامپوزیت های هیبرید داریم(10).
پالیش سطحی ایده آل سبب کاهش رنگ پذیری ترمیم و به حداقل رسیدن سایش آن می‌شود به علاوه جنبه های مهمی ‌نظیر marginal integrity، خشونت و یکپارچگی سطح بر تجمع پلاک تاثیرگذار هستند که polishing بر روی این عوامل بسیار موثر است. تجمع پلاک به علت خشونت سطحی ترمیم سبب رنگ پذیری، التهاب لثه و پوسیدگی ثانویه شده و در نهایت سبب به مخاطره افتادن کارکرد کلینیکی ترمیم می‌گردد (11).
خواص نوری رزین کامپوزیت ها نیز با تغییرات سطح در طی مراحل finishing و polishing ترمیم تحت تاثیر قرار می‌گیرد(12).
سطوح خشن با جذب stain دچار تغییر رنگ می‌شوند؛ اگر چه همیشه بین خشونت سطحی و رنگ پذیری ارتباط وجود ندارد. از طرفی گزارش شده که سطوح کامپوزیتی که توسط ماتریکس سلولوئیدی ایجاد شده اند تغییر رنگ بیشتری از سطوح با دقت finish و polish شده نشان می‌دهند(13).
تعیین بهترین روش و وسیله به منظور انجام finishing وpolishing مشکل است. بعضی از محققان معتقد هستند در صورت امکان finishingوpolishing ترمیم تنها در مواقع ضروری صورت بگیرد زیرا ممکن است سبب آسیب به ترمیم ، دندان و یا adhesion گردد. (14)
برای دست یابی به بهترین نتایج، می‌توان finishing وpolishing را در چهار مرحله جداگانه انجام داد: 1-Gross finishing؛ 2-Contouring؛ 3-Soft finishing؛ 4-Polishing.
سیستم هایی که از این توالی پیروی می‌کنند (نظیر دیسک های Polishing) نتایج بهتری را ایجاد می‌کنند. دیسک ها حرکت چرخشی صفحه ای دارند که برای ترمیم ، کمتر مهاجم است. مشکل اصلی در استفاده از دیسک ها ، دسترسی به تمام سطوح ترمیم و ایجاد آناتومی‌ترمیم است(15).
اخیرا توجه به glaze composite sealant ها معطوف گشته است که رزین های مایع با ویسکوزیتی پایین هستند و سبب درخشش سطح ترمیم و ارتقای زیبایی نهایی می‌شوند(16). بیان شده که این مواد باعث کاهش زمان کارکرد کلینیکی می‌شوند،کاربرد آنها آسان بوده ، دارای polymeric conversion rate بالا هستند و مقاومت به سایش،رنگ پذیری و تجمع پلاک را افزایش می‌دهند؛ همچنین پتانسیل ایجاد سطح پالیش شده مناسب ترمیم با مراحل کلینیکی کمتر را دارند(17).

Heintze و همکاران اﺛر زمان و تکنیک های پالیش بر ویﮊگی های سطح و توانایی سیل ترمیم های کامپوزیت را در سال 2004 بررسی کردند و به این نتیجه رسیدند که aging در تمام نمونه ها سبب افزایش خشونت سطحی( Ra )و میکرولیکیج گشت.(18)
Jones و همکاران اﺛر مواد رنگی بر روی کامپوزیت ها را در سال 2005 بررسی کردند و به این نتیجه رسیدند ، گروهی که برای پالیش از سیلنت استفاده کردند با گروه کنترل تفاوت معنی داری نداشت.(19)
در مطالعه ای که توسط Azzopardi و همکاران در سال 2009 اثر مواد glaze بر روی مقاومت به رنگ پذیری رزین کامپوزیت ارزیابی شد و مشخص گشت که مدت زمان پلیمریزاسیون و ترکیب ماده glaze روی مقاومت به رنگ پذیری تأثیرگذار هستند و مواد حاوی رزین های متاکریلات یا دی متاکریلات از ترکیبات اتوکسیلتید بیس فنل A دی متاکربیات (Ethoxylated Bisphenol A Dimethacrylate) در برابر رنگ پذیری مقاوم تر هستند(20).
از عوامل مهم و تاثیرگذار بر زیبایی ترمیم های رزین کامپوزیت finishing و polishing ترمیم می‌باشد که مرحله ای ضروری در دندانپزشکی ترمیمی‌است. اما هنوز نیز بهترین و موثرترین روش انجام این عمل مشخص نشده است. (21)با توجه به این خلا اطلاعاتی و لزوم دستیابی به مدارک بیشتر، در این تحقیق در نظر است تاﺛیر روش های متفاوت پالیش بر روی تغییر رنگ رزین کامپوزیت مورد بررسی قرار گیرد. در این مطالعه از کامپوزیت هایpoint4 (میکروهیبرید) و Grandio (نانو کامپوزیت) استفاده خواهد شد که از کامپوزیت های پر مصرف در بازار ایران هستند.نتیجه این تحقیق ضمن پاسخ به یک سوال علمی، سبب رضایت بیشتر بیمار و دندانپزشک از نتیجه درمان می گردد.
سوالات و / یا فرضیات پژوهش1- انواع متفاوت پالیش اثر مشابهی بر روی تغییر رنگ (ΔE) نمونه های کامپوزیت زیبایی Grandio دارند.
2- انواع متفاوت پالیش اثر مشابهی بر روی تغییر رنگ (ΔE) نمونه های کامپوزیت زیبایی point4 دارند
3- تفاوت میانگین های تغیررنگ (ΔE) کامپوزیت Grandio در گروه شاهد با گروههای دیگر معنی دار نیست .
4- تفاوت میانگین های تغیررنگ(ΔE) کامپوزیت point4 در گروه شاهد با گروههای دیگر معنی دار نیست .
5- میزان تغیررنگ(ΔE) کامپوزیت زیبایی Grandio در مقایسه با point4 در سطوح مختلف متغیر مستقل پالیش یکسان است.
هدف کلی طرحتعیین اثر روشهای متفاوت پالیش بر تغییر رنگ رزین کامپوزیت های Grandio و point4
اهداف اختصاصی1- تعیین اثر انواع متفاوت پالیش بر روی تغییر رنگ (ΔE) نمونه های کامپوزیت زیبایی Grandio .
2- تعیین اثر انواع متفاوت پالیش بر روی تغییر رنگ (ΔE) نمونه های کامپوزیت زیبایی point4 .
3- تعیین میانگین های تغیررنگ(ΔE) کامپوزیت Grandio در گروه های مورد بررسی.
4- تعیین میانگین های تغیررنگ(ΔE) کامپوزیت point4 در گروه های مورد بررسی.
5- تعیین میزان تغیررنگ(ΔE) کامپوزیت زیبایی Grandio در مقایسه با point4 در سطوح مختلف متغیر مستقل پالیش.
سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرحکلیه دانشکده ها و مراکز دندانپزشکی
تعریف واژه های تخصصیAging : اثر گذشت زمان بر مواد دندانی را aging گویند. به علت تولید سریع مواد دندانی و درخواست شرکت های تجاری برای ارزیابی آن مواد در طولانی مدت، امکان آزمایشات کلینیکی دراز مدت معمولاً وجود ندارد و برای تسریع پروسه aging عموماً از تست های آزمایشگاهی (in vitro) برای پیش بینی عملکرد زیبایی مواد از نظر کلینیکی استفاده می‌شود. (21)
تغییر رنگ: تفاوت بین دو رنگ (E*∆) با استفاده از فرمول زیر به دست می‌آید:
= E∆
در مطالعات مختلف مقادیر متفاوتی از میزانE ∆ گزارش شده است که بالاتر از آن تغییر رنگ توسط چشم انسان قابل درک است. (21)
L: متغیری برای تعیین میزان درخشندگی. (21)
A: کرومای رنگ که نشان دهنده رنگدانه های قرمز و زرد است. (21)
B: کرومای رنگ که نشان دهنده رنگدانه های آبی و زرد است. (21)
اسپکتروفتومتر: وسیله ای جهت اندازه گیری رنگ است که دقت و تکرار کالریمتر را دارد، تحت تأثیر نور محیط قرار نمی‌گیرد و در تشخیص جزئیات بهتر از shade guide عمل می‌کند. (21)
نوع مطالعهاین تحقیق به روش تجربی((experimental انجام میگیرد.
جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند)با استفاده از یک مولد سیلیکونی به عنوان قالب، دیسک های کامپوزیتی از هر دو نوع کامپوزیت به قطر 10 میلیمتر و ضخامت 1 میلیمتر تهیه میگردد. قبل و بعد از پالیش های مورد نظر رنگ نمونه ها توسط دستگاه اسپکتروفتومتر اندازه گیری می شود.
حجم نمونه و روش محاسبه آنبا توجه به نتایج مطالعه Azzopardi و همکاران با در نظر گرفتن 5/0 = α و 1/0 = β حداکثر اختلاف EΔ برابر 12/0 و انحراف معیار متوسط برابر 07/0 با استفاده از گزینه مقایسه در میانگین تعیین حجم نمونه نرم افزار Minitab تعداد نمونه حداقل هر گروه 3 نمونه بر آورد گردید(20).
روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود)ابتدا توسط دستگاه اسپکتروفتومتر رنگ دیسک ها قبل و بعد از آزمایش از طریق مقادیر CIE L* a* b* سنجیده می شود و سپس ∆E که میزان تغییر رنگ است توسط فرمول های مربوطه اندازه گرفته خواهد شد.
روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود)ابتدا توسط دستگاه اسپکتروفتومتر رنگ دیسک ها قبل و بعد از آزمایش از طریق مقادیر CIE L* a* b* سنجیده می شود و سپس ∆E که میزان تغییر رنگ است توسط فرمول های مربوطه اندازه گرفته خواهد شد. (ضمیمه شماره 1).
روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود)کامپوزیتGrandio(Voco, Germany) و point4(Kerr, USA) درون مولد قرار داده می شود و سپس طبق دستور کارخانه سازنده توسط دستگاه لایت کیور هالوژنKerr, USA)) سخت خواهند شد.
شدت نور دستگاه هر بار قبل از کیور کردن هر نمونه به کمک رادیومتر اندازه گیری خواهد شد تا از مشابه بودن شدت نور در هردفعه اطمینان حاصل شود.
ضخامت نمونه ها توسط کولیس دیجیتالی در 5 مکان متفاوت (4کناره و در مرکز) اندازه گیری می شود تا از ضخامت یکسان تمامی‌نمونه ها اطمینان حاصل گردد.
از هر ماده 9 نمونه تهیه شده و سپس نمونه ها به 3 گروه 3تایی تقسیم می شوند. یک گروه با نوار مایلار(Universal Strips, 0.005 mm , Odus Dental Dietikon, Switzerland) تهیه شده و تحت هیچگونه پالیشی قرار نگرفته و بعنوان گروه کنترل درنظر گرفته می شود. 2گروه دیگر یکی توسط سیلنت سطحی Biscvover LV (Bisco,Inc,Schaumbarg,IL USA)و دیگری توسط دیسک پالیش soflex (3M, USA) می گردند. سپس این 2 گروه به مدت 24 ساعت در آب مقطر 37 درجه سانتیگراد نگهداری می شوند. این کار برای شبیه سازی اولین روز سرویس در محیط دهان و تکمیل پلیمریزاسیون صورت می گیرد و بعد به مدت 12 روز که معادل 12ماه کارکرد ماده در دهان است در محلول چای سیاه قرار می گیرند.
برای اندازه گیری رنگ نمونه ها قبل و بعد از آزمایش از اسپکتروفتومتر SP64 پرتابل ساخت شرکت Xrite دارای نور جمع کن کروی و نرم افزار color icontrol (version standard) استفاده می شود.
روش تجزیه، تحليل و توصیف داده‌ها (نمونه‌اي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی)برای بررسی اثر متغیر مستقل از روش تجزیه واریانس استفاده خواهد شد . داده ها به صورت یک طرح RCD (کاملا تصادفی) تنظیم وتوسط نرم افزار SAS آنالیز خواهد شد .تجزیه واریانس در دو سطح اطمینان 95% و 99% صورت خواهد گرفت و درستی یا نادرستی فرضیه 1 و 2 آزمون بررسی خواهد شد .
جدول تجزیه واریانس هر کدام از کامپوزیت ها بصورت زیر است .
Ftest MS Df SOV
متغیر مستقل (age)
خطا (E)
کل


برای مقایسه میانگین اثر سایر محیط های Aging بر کامپوزیت با محیط شاهد از آزمون LSD (کمترین اختلاف معنی دار) استفاده خواهد
سطح α مورد نظر برای آزمون LSD همان سطح α خواهد بود که Ftest را در جدول تجزیه واریانس معنی دار کرده است . این آزمون مشخص خواهد کرد که آیا تفاوت میانگین هر یک از محیط های Aging با محیط شاهد معنی دار هست یا خیر.
برای بررسی دو به دو میانگین ها یا تعیین بهترین میانگین از آزمون دانکن استفاده خواهد شد.
حتی اگر اثر متغیر مستقل معنی دار نباشد میتوانیم مقایسه دو به دوی میانگین ها را با آزمون دانکن انجام دهیم .
محاسبات فوق با نرم افزار SAS انجام خواهد شد .
برای آزمون فرضیه 5 ، در هر کدام از محیط های Aging میانگین گیری انجام شده و میانگین های هر یک از محیط های Aging در دو نوع کامپوزیت با استفاده از ازمون Tstudent مقایسه خواهد شد.
ملاحظات اخلاقی ندارد
محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنهاندارد
کلمات کلیدیتغییر رنگ، رزین کامپوزیت، پالیش
Discoloration , resin composite, polishing
فهرست منابع و مراجع1) Joiner A. The bleaching of teeth: A review of the literature. J Dent 2006; 34(7): 412-419.
2) Joiner A. Tooth color: A review of the literature. J Dent 2004; 32: 3-12.
3) Sarac D, Sarac Y, Kulunk S, Ural C, Kulunk T. The effect of polishing techniques on the surface roughness and color change of composite resins. J prosthet Dent 2006; 96: 33-40
4) Guler A, Guler E, Yucel A, Ertas E. Effect of polishing procedures on color stability composite resins. J AppL oral sci 2009; 17(2): 108-120
5) Paravina R, Ontiveros J, Powers J. Accelerated aging effects on color and translucency of bleaching-shade composites. J Esthet Restor Dent. 2004; 16: 117-127.
6) Lee JS, Suh KW, Ryu JJ. The color stability of aesthetic restorative materials resulting from accelerated aging. J kor Acad prosthodont 2008; 46(4): 577_584.
7) Lee YK, Powers JM. Color changes of resin composites in the reflectance and transmittance modes. Dent Mater 2007; 23: 259-264.
8) Arimoto A, Nakajima M, Hosaka K, Nishimura K, Ikeda M, Foxton RM, Tagami J. Translucency, opalescence and light transmission characteristics of light-cured resin composites. Dent Mater 2010; 26: 1090-1097.
9) Nassau K. Color for science, art and technology . New York : Elsevier ; 1998. p. 10-11
10) جمالی محبوبه، اخوان زنجانی وقارالدین، قاسمی‌امیر. بررسی اثر سفیدکنندگی ازن در دندانهای تغییر رنگ یافته. پایان نامه شماره 501 تخصصی،دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی، سال تحصیلی 1388-1387.
11) Griffiths CE, Bailey JR, Jarad FD, Youngson CC. An investigation into most effective method of treating stained teeth: An in vitro study. J Dent 2008; 36: 54-62.
12) Yu B, Lee YK. Comparison of the color stability of flowable and universal resin composites. Am J Dent. 2009; 22(3): 160-4.
13) Baseren M. Surface roughness of nanofill and nanohybrid composite resin and ormocer – based tooth – colored restorative materials after several finishing and polishing procedures. J Biomate Appl 2004; 19(2): 121 – 134.
14) deFucio SB, Puppin – Rontami RM, de Carvalho FG, Mattos – Graner O, Correr –Sobrinho L, Garcia – Godoy F. Analysis of biofilms accumulated on dental restorative materials. AM J Dent 2009; 22: 131 – 136 .
15) Choi MS, Lee YK, Lim BS, Rhee SH, Yang HC. Changes in surface characteristics of dental resin composites after polishing . J Mater Sci Mater Med 2005; 16: 347- 353.
16) Uctasli MB, Bala O, Gull A. Surface roughness of flowable and packable composite resin materials after finishing with abrasive disc. J oral Rehabil 2004; 31: 1197 – 11202.
17) Perez CR, Hirata R, Silva A, Sampaio EM, Miranda MS. Effect of a glaze/composite sealant on thr 3- D surface roughness of esthetic restorative materials. Oper Dent 2009; 34(6): 674 – 680.
18) Heintze SD, Forjanic M, Rousson V. Surface roughness and gloss of dental materials as a function of force and polishing time invitro. Dent Mater 2004; 22(2): 146 – 165 .
19) Jones CS, Billington RW, Pearson GJ, The invivo perception of roughness of restorations. Br Dent J 2005; 196: 42- 45.
20) Azzopardi N, Moharamzadeh K, Wood DJ, Martin N, van Noort . Effect of resin matrix composition on the translucency of experimental dental composite resins. Dent Mater 2009; 25(12):1564-8.
21)Lee YK, Powers JM. Combined effect of staining substances on resin composites before and after surface sealant application. J Mater Sci: Mater Med 2007; 18: 685 – 691.

پیوست ها
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
نجاری اصلاح مجدد شورامورد تائید است..doc1391/11/232046976دانلود
5762.rar1391/11/2323165دانلود
فرمت امضاء کد 5762.jpg1391/11/24217586دانلود
صورتجلسه شورای پژوهش دانشکده مورخ 26و10و91.docx1391/11/2456253دانلود
5762.jpg1392/04/05967291دانلود