| عنوان |
متن |
| خلاصه طرح به فارسی | تعیین میزان فراوانی تیروئیدیت هاشیموتو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک |
| خلاصه طرح به لاتین | Frquency of Hshimoto thyroiditis in patients with type 1 diabetes mellitus |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | دیابت شیرین نوع یک، شایعترین اختلال متابولیسم در دوران کودکی و نوجوانی است که بر تکامل بدنی و عاطفی فرد اثر مهمی میگذارد (1). اختلالهای اتوایمیون مثل تیروئیدیت اتوایمیون و نارسایی اتوایمیون آدرنال، در افراد مبتلا به دیابت نوع یک شایعتر است و بروز هر یک از این اختلالات میتواند تأثیر قابل ملاحظه ای در درمان بیماران دیابتی داشته باشد (2). طبق آمار مؤسسه ملی بیماریهای گوارشی، دیابت و کلیه در سال2005 تقریباً از هر 400 تا 600 کودک و نوجوان، یک نفر به دیابت مبتلا می شود (3و4). جمعیت بیماران دیابتی در سال 1997 حدود 124 میلیون برآورد شده است که بر اساس پیش بینی سازمان جهانی سلامت این مقدار درسال 2025 به 300 میلیون می رسد و در ایران جمعیت دیابت حدود 2 میلیون نفر برآورد شده است (5و6).
حدود 95 درصد سفیدپوستان مبتلا به دیابت نوع یک، آنتی ژنهای DR4 ویا DR3 دارند و 50 تا 60 درصد دارای هر دو آنتی ژن با هم هستند. افراد دارای آنتی ژن DR3 بر خلاف DR4 ممکن است شیوع افزایش یافته ای از سایر بیماریهای خود ایمنی مثل نارسایی آدرنال و تیروئیدیت هاشیموتو را نشان دهند (7). تیروئیدیت از نظرآسیب شناسی هم به ارتشاح لنفوسیتی و هم به تخریب فولیکولهای تیروئید اشاره دارد، ولی کاربرد واژه تیروئیدیت برای نشان دادن ارتشاح لنفوسیتی در درون تیروئید بدون لزوم وجود تخریب فولیکول ها مناسب تر است . با این تعریف هر دو گروه بیماران مبتلا به هاشیموتو و گریوز، تیروئیدیت دارند و ممکن است اتوآنتی بادی های علیه TPO ، Tg و گیرنده TSH داشته باشند. بنابراین بیماری خود ایمنی تیروئید ، طیفی ازپرکاری تیروئید تا کم کاری تیروئید دارد. هاشیموتو شایعترین علت گواتر هیپوتیروئید در مناطقی است که به میزان کافی ید دارند. اتوآنتی بادی های در گردش تیروئید در خویشاوندان بدون بیماری آشکار تیروئید، قابل شناسایی است. همانند بیماری گریوز ، همراهی ضعیف ولی با اهمیتی بین بیماری هاشیموتو با آنتی ژن DR3 آللهای اصلی DQ وجود دارد و تقریباً با زمینه چند ژنی همراه است (8). بیماریهای خودایمنی تیروئید شایع ترین اختلالهای متابولیسم همراه با دیابت نوع یک است و شیوع آن از 3 تا 50 درصد بر اساس سن، نژاد و مدت دیابت متفاوت است (9و10).
مطالعات متعددی نشان میدهند که حضور پادتن های ضد تیروئیدی، به میزان زیادی پیش بینی کننده وقوع آتی اختلالهای بالینی تیروئید هستند و انجام آزمونهای غربالگری پادتنهای ضد تیروئیدی را در بدو تشخیص دیابت نوع یک پیشنهاد نموده اند (2). شیوع تیروئیدیت هاشیموتو (بر اساس حضور پادتن های ضدتیروئیدی پراکسیداز تیروگلوبین تشخیص داده شده )، در مبتلایان به دیابت نوع یک از 25 تا 40 درصد گزارش شده است. در حالی که شیوع بیماری گریوز در این جمعیت 5/0 تا 7 درصد بوده است. در حالی که کم کاری تیروئید آشکار در 1 تا 3 درصد بیماران مبتلا به دیابت نوع یک و 40 تا 60 درصد بیماران با پادتن های مثبت تیروئیدی گزارش شده است (11-13). تیروئیدیت هاشیموتو جزء بیماریهای خود ایمنی تیروئید و در حال حاضر شایعترین علت هیپوتیروئیدیسم اکتسابی در کودکان و بزرگسالان است که میتواند همراه یا بدون گواتر باشد (14-16).
کم کاری تیروئید درمان نشده در بیماران دیابتیک تیپ یک نتایجی چون نارسایی احتقانی قلب، دیس لیپیدمی ، ناباروری، عقب ماندگی رشد در کودکان را در بر دارد (13).
در یک مطالعه کم کاری تحت بالینی تیروئید در 17 درصد زنان و در 1/6 درصد مردان مبتلا به دیابت تیپ یک گزارش شده است که این میزان بالاتر از جمعیت عادی می باشد (17).
در مطالعه دیگری در بیماران با آنتی بادی های ضد TPO مثبت کم کاری تیروئید در 38 درصد و پرکاری تیروئید در 7 درصد بیماران در جریان پیگیری مشاهده شد (18).
در مطالعه ای که در سال 2008 منتشر شد، عنوان شد که 15 % از 104 بیمار نوجوان مبتلا به دیابت تیپ 1، دارای آنتی بادی های تیروئیدی بودند. همچنین در این مقاله پیشنهاد شد که برای تمامی بیماران مبتلا به دیابت تیپ 1 غربالگری از لحاظ وجود آنتی بادی های تیروئیدی انجام گردد (19).
همچنین در مطالعه ای که توسط KOSTAS KAKLEAS در سال 2009 در آتن انجام شد ، مشخص شد که Anti TPO در 17 % و anti Tg در 11 % از بیماران مبتلا به دیابت تیپ 1 مثبت شده است. همچنین افزایش سن ، مدت بیماری دیابت و میزان TSH خون احتمال مثبت شدن آنتی بادی های تیروئیدی را در خون بالا می برد. همچنین کم کاری تحت بالینی در 50 % افراد با آنتی بادی های تیروئیدی مشاهده گردید (20).
با توجه به مطالب گفته شده و عوارض ناشی از عملکرد ناصحیح غده تیروئید بررسی شیوع تیروئیدیت هاشیموتو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ 1 اهمیت پیدا میکند ، لذا در این مطالعه بر آن شدیم تا به بررسی شیوع این بیماری در بیماران دیابتی تیپ 1 بپردازیم.
|
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | 1- میزان شیوع تیروئیدیت هاشیموتو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک در شهر زاهدان در سال 1392 چقدر است؟
2- میزان شیوع تیروئیدیت هاشیموتو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک در شهر زاهدان در سال 1392 بر حسب جنس چقدر است؟
3- میزان شیوع تیروئیدیت هاشیموتو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک در شهر زاهدان در سال 1392 بر حسب سن چقدر است؟
4- میزان شیوع هیپو تیروئیدی آشکار در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک چقدر است؟
5- میزان شیوع هیپو تیروئیدی تحت بالینی در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک چقدر است؟
|
| هدف کلی طرح | تعیین میزان شیوع تیروئیدیت هاشیموتو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک در شهر زاهدان در سال 1392 |
| اهداف اختصاصی |
1- تعیین میزان شیوع تیروئیدیت هاشیموتو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک در شهر زاهدان در سال 1392
2- تعیین میزان شیوع تیروئیدیت هاشیموتو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک در شهر زاهدان در سال 1392 بر حسب جنس
3- تعیین میزان شیوع تیروئیدیت هاشیموتو در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک در شهر زاهدان در سال 1392 بر حسب سن
4- تعیین میزان شیوع هیپو تیروئیدی آشکار در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک
5- تعیین میزان شیوع هیپو تیروئیدی تحت بالینی در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک
|
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | |
| تعریف واژه های تخصصی | دیابت: قند ناشتای بیشتر یا مساوی 126 دو نوبت و یا قند دو ساعته بیشتر یا مساوی 200 طی تست تحمل خوراکی دو ساعته گلوکز دو نوبت ویا وجود علائم دیابت درحضور قند خون رندوم بیشتر یا مساوی 200و یا Hb A1C بیشتر یا مساوی 5/6%.
دیابت تیپ یک : بیمارانی که بروز دیابت آنان در سن کمتر از 30 سال بوده و از ابتدای بروز نیاز به اسولین تراپی داشته اند.
تیروئیدیت هاشیموتو: (Hashimoto's thyroiditis or chronic lymphocytic thyroiditis)
یک بیماری خود ایمن که در آن غده تیروئید توسط پروسه های ایمنی مورد تهاجم قرار می گیرد و نهایتا منجر به تخریب تیروئید و بروز هیپوتیروئیدی می شود. این بیماری با وجود آنتی بادی ضد تیروئید پراکسیداز و آنتی بادی ضد تیروگلوبولین تشخیص داده می شود.
هیپو تیروئیدیسم اشکار (Overt) اولیه :
به عنوان تیروکسین ازاد کمتر از نرمال (8/0 تا 8/1 نانوگرم در دسی لیتر) و TSH بیشتر از محدوده نرمال (4/0 تا 2/4 میلی اینترنشنال یونیت در لیتر) تعریف می شود.
هیپو تیروئیدیسم تحت بالینی:
به عنوان تیروکسین ازاد در محدوده نرمال و TSH بیشتر از محدوده نرمال تعریف می شود (21).
تیتر مثبت Anti-TPO: تیتر بالای40 µU/ml مثبت تلقی می شود.
تیتر مثبت Anti-Tg: تیتر بالای 100 µU /ml مثبت تلقی می شود.
|
| نوع مطالعه | توصیفی (cross sectional) |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | تمامی بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک مراجعه کننده به درمانگاههای غدد شهر زاهدان در سال 1392
معیار ورود: ابتلا به بیماری دیابت تیپ یک
معیار خروج:
-ابتلا به بیماری های با شیوع بالای تیروئیدیت مانند سندرم داون و کلاین فلتر
-قبل از تشخیص دیابت مبتلا به بیماری شناخته شده تیروئید باشند.
|
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | با در نظر گرفتن میانگین شیوع 70% و محاسبه سطح اطمینان 90% (Z=1/64) و حداکثر خطای 7% حجم نمونه مورد نظر 115 نفر می باشد:
n=Z2P(1-P)/ d2
n= (1.64)2×0.70×(0.30)/(0.07)2
n=115
حجم نمونه مورد نیاز برای محاسبه شیوع 115 نفر می باشد.
|
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | نمونه گیری تصادفی آسان (نمونه های پی در پی و در دسترس) |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | داده ها بر اساس مصاحبه بالینی و بر اساس داده های آزمایشگاهی جمع آوری خواهد شد . |
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | ابتدا از تمامی بیماران مبتلا به دیابت تیپ 1 خواسته می شود در این طرح مشارکت نمایند. سپس از تمامی افراد فرم رضایت نامه اخلاقی اخذ خواهد شد. سپس پس از معاینات بالینی تایید داده های ازمایشگاهی، از بیماران خواسته می شود تا جهت آزمایشات تیروئید از آنها خونگیری شود. سپس بعد از خونگیری نمونه ها برای اندازه گیری TSH ، FT4 ، anti TPO ، anti Tg فرستاده خواهد شد. سپس تمامی داده ها در فرم های مخصوص ثبت و برای آنالیز آماده خواهند شد.
نمونهی خون با استفاده از روش Enzyme-Linked Immunosorbent Assay و بهوسیله کیت دیاسورین، از نظر سطوح سرمی TSH ارزیابی میشود.
با استفاده از روش anti-TPO
Luminescence (ILMA, Nichols. Germany),
انجام می شود.
|
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | برای تحلیل و توصیف داده ها از آزمون های توصیفی داده های استفاده خواهد شد. |
| ملاحظات اخلاقی | پژوهشگران در کلیه مراحل تحقیق پایبندی خود را به اصول اخلاقی اعلام شده از سوی مجامع بین المللی (بیانیه هلسینکی) و داخلی (شورای اخلاق در پژوهش) حفظ نموده و متعهدند که از نتایج تحقیق بدون ذکر نام و نشانی بیماران مورد بررسی و در جهت ارتقاء سطح دانش بشری بهره برداری نمایند. در هر صورت هیچ هزینه اضافی به بیمار تحمیل نخواهد شد. کد های مصوب کمیته اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی شامل کد های 1و3و17و 19 رعایت گردیده است. |
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | عدم همکاری بیماران |
| کلمات کلیدی | تیروئیدیت هاشیموتو ، دیابت تیپ یک، شیوع |
| فهرست منابع و مراجع |
1. Behrman R., Kliegman R., Jenson, et al. Nelson text book of pediatrics. 18th ed
Mosby,2007.
2.Kordonouri O.,albrecht, Egbert B., lang, et al.thyroid autoimmunity in children whith
thype 1 diabetes on behalf of the dpvinitiative of the German. Diabetes Care 2002
Aug.25 (8): 1346-50.
3. Karavanki K. Kakles K, Paschali E, et al.Type 1 Diabetes; New finding reported
from university of Athens, Diabetes week Athena:, 2009. Apr 20. 67.
4. Sharifi ,F. , Gasemei, L. Mousavinasab,N. Thyroid function anti -thyroid anti-body in
Iranian pationt with type 1 diabete,s mellitus.; Thesis professional doctorate Zanjan university of sciences 2003[In persian]
5. Davidson MB.Diagnonsis and classification of diabetes mellitus , diabetes mellitues diagnosis and treatment. Saunders; 1998. 1-12.
6. Larijani, B., Zahedi F., epidemiology of diabetes, Journal of Diabetes & Lipid
Disorder 2001; 1(1):1-9 [In Persian]
7. Chessler SD, Lernmark A.Type 1 (Insulin- Dependent) Diabetes Mellitus. Theims; 1999.
37-58.
8. Larsen PR., Davis TF, Hay ID., The Thyroid Gland In: Wilson ID., Foster DW,
Kronenbreg HM., Williams PRL. Textbook of endocrinology. Saunders; 1998. 385-515.
9. Radetti G, Paganini C, Genti li L, et al. Frequency of Hashimoto; thyroiditis in children with type 1 diabetes mellitus. Acta Diabetol 1995; 32(2): 121-4.
10. Burek CL, Roze NR, Guire KE, Hoffman WH. Thyroid autoantibodies in black and
white children and adolescents with type 1 diabetes mellitus and their first-degree
relatives. Autoimmunity 1990; 7: 157-67.
11. Kordonouri O, Klinghammer A, Lang E.B, et al. Thyroid autoimmunity in children
and adolescents with Type 1 diabetes. Diabetes care 2002; 25: 134-50.
12. Lorini R, D'Annunzio G, Vitali L, Scaramuzza A. IDDM and autoimmure
thyroid disease in the pediatric age group. Pediator Endocrinal Metab 1996; 9: 89-94.
13. Mz Conlie E,O'Leary LA, Foley TP. Et al. Hashimoto thyroiditis and insulin
dependent diabetes mellitus: Differences among individuals with and without abnormal
thyroid dys function. Clin Endocrinol Metab 1998; 83: 1584-51.
14. Hidaka Y.chronic thyroiditis(Hashimoto disease). Nippon Rinsho. 2005; 63 Suppl
10:11 -5.
15. Vakili R, Refae H, review the clinical course and treatment effect; levothyroxine
sodium in 43 children with Hashimoto's thyroiditis. Mashhad University of Medical
Sciences Journal.2003; 466 : 34-40 [In Persian].
16. Momenzadeh M, Amini M, Alraya A, et al. Evaluating of the prevalence of auto
antibodies, Antithyroperoxidase (Tpo-Ab) and anti Tyroglobolin (Tg-Ab) in healthy
women and patients with hypothyroidism, hyperthyroidism And simple goater. Journal
of Endocrinology and Metabolism of. 2004; 6 : 283-9. [In Persian]
17.Gray RS, Borsey DQ, Seth J, Herd R, Brown NS, Clark BF. Prevalence of subclinical thyroid failure in insulin-dependent diabetes. J Clin Endocrinol Metab 50: 1034-7.
18.Riley WJ, Maclaren NK, Lezotte DC, Spillar RP, Rosenbloom AL. Thyroid autoimmunity in insulindependent diabetes mellitus: the case for routine screening. J Pediatr 99: 350-354.
19. Fröhlich-Reiterer EE, Hofer S, Kaspers S, Herbst A, Kordonouri O, Schwarz HP, Schober E, Grabert M, Holl RW. Screening frequency for celiac disease and autoimmune thyroiditis in children and adolescents with type 1 diabetes mellitus--data from a German/Austrian multicentre survey. Pediatr Diabetes. 2008;9:546-53. Epub 2008 Aug 18.
20. Kakleas K, Paschali E, Kefalas N, Fotinou A, Kanariou M, Karayianni C, Karavanaki K. Factors for thyroid autoimmunity in children and adolescents with type 1 diabetes mellitus. Ups J Med Sci. 2009;114:214-20.
21. Filosa A, Di Maio S, Aloj G, Acampora C. Longitudinal study on thyroid function in patients with thalassemia major. J Pediatr Endocrinol Metab 2006; 19: 1397-404.
|