بررسی ارتباط بین میزان ترانس آمینوگلوتامیناز بافتی و یافته های پاتولوژیک در بیماران سلیاک مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان

Evaluation of relation between tissue transaminoglutaminase and pathologic finding in patient with celiac refered to aliebne abitaleb in zahedan


چاپ صفحه 		پژوهان
صفحه نخست سامانه		 مجری و همکاران
مجری و همکاران		 اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی		 دانلود
دانلود 		علوم پزشکی زاهدان
علوم پزشکی زاهدان

مجریان:

کلمات کلیدی:

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 5836
عنوان فارسی طرح بررسی ارتباط بین میزان ترانس آمینوگلوتامیناز بافتی و یافته های پاتولوژیک در بیماران سلیاک مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان
عنوان لاتین طرح Evaluation of relation between tissue transaminoglutaminase and pathologic finding in patient with celiac refered to aliebne abitaleb in zahedan
نوع طرح
محل اجرای طرح
رسته مطالعاتی توصیفی- تحلیلی
دانشکده/مرکز دانشکده پزشکی زاهدان
زمان اجرا -روز

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
فرنوش خوشخوهمکار farnoushkhoshkhou@gmail.com
عباسعلی نیازیمجری اول دکترای تخصصی niazi@zaums.ac.ir
علیرضا بخشی پور کشکوئیهمجری دوم فوق تخصصarbakhshipour@yahoo.com
علیرضا انصاری مقدممشاور دکترای تخصصی ansariaLireza@yahoo.com

اطلاعات تفضیلی
hide/show

عنوان متن
خلاصه طرح به فارسی بررسی ارتباط بین میزان ترانس آمینوگلوتامیناز بافتی و یافته های پاتولوژیک در بیماران سلیاک مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان
خلاصه طرح به لاتینEvaluation of relation between tissue transaminoglutaminase and pathologic finding in patient with celiac refered to aliebne abitaleb in zahedan
بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهشعلت شایع سوءجذب یک یا چند ماده غذایی در سفید پوستان، به ویژه نژاد اروپایی ، سلیاک اسپرو است. بروز تخمینی این بیماری در ایالات متحده ممکن است به یک در 13 نفر برسد؛ اسامی دیگر سلیاک اسپرو عبارتند از: اسپرو غیر تروپیکال، بیماری سلیاک، (در کودکان)، بیماری سلیاک بالغین و انتروپاتی حساس به گلوتن. علت سلیاک اسپرو ناشناخته است، اما عوامل محیطی ، ژنتیکی و ایمونولوژیک نقش مهمی در بروز آن دارند. سلیاک اسپرو تظاهرات متغییر دارد که تقربیا همه آنها ثانویه به سوءجذب مواد غذایی هستند(1).
مطالعات انجام شده، شیوع بیماری سلیاک را در ایالات متحده و اروپا را بین 1 در 100 تا 300 نفر گزارش می کنند(مقاله اولی). البته در بررسی های غربالگری بر اساس تست های سرولوژیک شیوع این بیماری در اروپا و آمریکا بالاتر ا ز 1در 200 نفر گزارش نموده اند(2-4). شیوع بیماری در بستگان درجه اول بیمار در مقالات مختلف از 1% تا 18% گزارش شده است(5).

قبلا تصور می شد سلیاک در ایران بسیار نادر است ، ولی با بررسی های انجام شده در سال های اخیر دیده شد سلیاک در ایران خیلی هم نادر نیست .در یک گزارش شیوع سلیاک، یک در 166 فرد سالم گزارش شده است . این بررسی در شهر تهران در اهداکنندگان سالم خون از طریق انجام آزمایش آنتی گلیادین آنتی بادی و آنتی اندومیازیال آنتی بادی به دست آمده است. در مطالعه ای در گنبد و خوزستان در جمعیت عادی شیوع Anti TTG حدود یک درصد گزارش داده اند در حالی که در بررسی مشترک کرمان و ساری شیوع Anti TTG در جمعیت عادی یک در 104 بدست آمده، که شیوع بالایی است.(6)

در سال های اخیر فرضیات زیادی در رابطه با علل ایجاد کننده سلیاک مطرح شده است ، ولی نکته ای که تقریبا همه بر روی آن اتفاق نظر دارند آن است که بیماری سلیاک یک بیماری اتوایمون در روده کوچک است که با واسطه سلول های لنفوسیت T ایجاد می گردد. مهم ترین متهم در این رابطه گلوتن موجود در غلات ذکر شده است که در بستر ژنی مناسب باعث بروز علایم روده ای و نیز خارج روده ای می گردد(7).
بیماران معمولا با علائم اسهال مزمن، سوءتغذیه ، استفراغ و نفخ شکم مراجعه می کنند(8). تشخیص قطعی بیماری با بیوپسی روده کوچک به صورت آتروفی ویلوزیته ها و هایپرپلازی کریپت ها می باشد.(2) امروزه تست های سرولوژیک نظیر آنتی بادی آنتی گلیادین (IgA-AGA) و آنتی بادی آنتی آندومیزیال (IgA-EMA) روش های تشخیصی ارزشمندی در تصمیم گیری جهت بیوپسی روده کوچک و تعیین شیوع بیماری سلیاک هستند.(9) آنتی بادی های آنتی گلیادین در بیماری های دیگری مانند عدم تحمل شیر گاو ، بیماری کرون ، آنتریت ائوزینوفیلیک و همچنین در 5 تا 10 درصد افراد سالم نیز یافت می شوند.(10)

اخیرا به نقش آنتی بادی علیه ترانس گلوتامیناز 2 نیز در ایجاد این بیماری اشاره شده است . این ماده
یک آنزیم وابسته به یون کلسیم می باشد که باعث حذف گروه های آمیدی اختصاصی از گلوتامین می شود، در نتیجه و باعث افزایش تمایل اتصال پپتید های گلیادین به DQ2 و DQ8 می گردد و همانطور که می دانیم T-cellها پپتیدهای گلوتن را به وسیله این مولکول ها تشخیص می دهند . (11)
بررسی هیستوپاتولو ژیک بیوپسی روده با درجه بندی جدید مارش Marsh صورت می گیرد (12) که به تعداد لنفوسیت های داخل پوشش اپی تلیالی، به میزان آتروفی پرزها و هیپرپلازی کریپت ها توجه دارد. اگرچه در کتب مختلف استاندارد طلائی تشخیص سلیاک بیوپسی روده کوچک مطرح شده است، اما به دلایل مختلف از جمله دیده شدن این تغییر ات در سایر بیماری ها مانند آلرژی به شیر گاو ، عفونت های دستگاه گوارش، نقایص ایمنی و غیره، اختصاصی بودن آنها کاملا زیر سوال می رود. از طرف دیگر تغییرات مخاطی در سلیاک بصورت تدریجی ظاهر شده و با داشتن یک بیوپسی طبیعی نمی توان کاملا بیماری را رد کرد . هم چنین درگیری ابتدای روده کوچک در سلیاک به صورت پراکنده بوده و در صورت عدم برداشت نمونه کافی (حداقل چهار عدد) تشخیص داده نخواهد شد . تعدادی روش سرولو ژیک نیز در حال حاضر موجود می باشند که ارزش آنها در مراجع مختلف بسیار متفاوت ذکر شده است. در حال حاضر تقریبا استفاده از آنتی بادی ضد گلیادین منسوخ گردیده (13) و بیشتر از آنتی بادی ضد اندومیوزیال استفاده می شود . آنتی بادی جدیدتری که در کشور های پیشرفته مورد استفاده قرار می گیرد آنتی بادی ضد ترانس گلوتامیناز (Anti TG2) II می باشد که در حال حاضر در کشور ما در دسترس نمی باشد. (14) تشخیص بیماری آسان نبوده و احتیاج به بررسی های کامل دارد ولی با این حال می توان گفت که علایم بالینی، تست های سرولوژی و یافته های هیستوپاتولوژی هیچ کدام به تنهایی تشخیصی نیستند و بررسی مجموعه یافته های فوق تنها می تواند پزشک را به بیماری مشکوک نماید . سپس پزشک بیمار را روی رژیم فاقد گلوتن (FGD) برای یک دوره زمانی مشخص قرار می دهد . اگر علایم بیماری بعد از این دوره با رعایت رژیم بهبود یابد و هم چنین بهبودی در بیوپسی کنترل تایید گردد، تشخیص بیماری سلیاک مسجل می گردد. عده ای پا را از این فراتر گذاشته و بروز مجدد علایم پس از دادن تعمدی گلوتن به بیمار را به عنوان تشخیص قطعی مطرح می نمایند( challenge Gluten test).(15)

هدف کابردی:
با توجه به مطالب گفته شده و با توجه به شیوع بالای این بیماری در ایران ، تشخیص این بیماری حائز اهمیت می باشد. طبق شواهد ارائه شده تشخیص نهایی این بیماری بر اساس انجام بیوپسی دئودنوم و رژیم غذایی بدون گلوتن میسر می شود که این امر زمان زیادی به خود اختصاص داده و انجام بیوپسی یک فرآیند تهاجمی و هزینه بر می باشد، لذا بر آن شدیم تا با بررسی ارتباط بین میزان افزایش آنتی بادی آنزیم ترانس آمینوگلوتامیناز بافتی و یافته های پاتولوژیک در بیماران سلیاک بتوانیم با اندازه گیری این آنتی به تشخیص قطعی برسیم.

سوالات و / یا فرضیات پژوهش1. تعیین cut of point برای Anti TTG در افتراق بیماران سلیاک از موارد مشکوک چقدر است؟
2. درصد افراد با Anti TTG بالاتر از cut of point در بیماران سلیاک چقدر است؟
3. درصد افراد با Anti TTG پایین تر از cut of point در افراد مشکوک با عدم تشخیص سلیاک چقدر است؟
4. درصد بیماران سلیاک در افراد با Anti TTG بالا تر از cut of point چقدر است؟
5. درصد موارد با عدم تشخیص سلیاک در افراد با Anti TTGپایین تر از cut of point چقدر است؟
هدف کلی طرحبررسی ارتباط بین میزان ترانس آمینوگلوتامیناز بافتی و یافته های پاتولوژیک در بیماران سلیاک مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان
اهداف اختصاصی تعیین cut of point برای Anti TTG در افتراق بیماران سلیاک از موارد مشکوک
 تعیین درصد افراد با Anti TTG بالاتر از cut of point در بیماران سلیاک
 تعیین درصد افراد با Anti TTG پایین تر از cut of point در افراد مشکوک با عدم تشخیص سلیاک
 تعیین درصد بیماران سلیاک در افراد با Anti TTG بالا تر از cut of point
 تعیین درصد موارد با عدم تشخیص سلیاک در افراد با Anti TTGپایین تر از cut of point
سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح
تعریف واژه های تخصصی
نوع مطالعهاین مطالعه یک مطالعه مقطعی می باشد.
جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) تمامی افراد با علائم سلیاک مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان
 معیار ورودبه گروه بیمار :
افرادی دارای یک یا چند تا از علائم اسهال مزمن، استاتوره، آنمی فقر آهن و یا استئومالاسی (علائم سلیاک) و دارای Anti TTG بیش از حد نرمال باشند.
 معیارهای خروج از گروه بیمار:
افراد علامتدار با Anti TTG بیش از حد نرمال که با انجام تستهای تشخیصی بیماری سلیاک برایشان رد شده است.
 معیار ورودبه گروه کنترل:
افرادی که دارای یک یا چند تا از علائم اسهال مزمن، استاتوره، آنمی فقر آهن و یا استئومالاسی (علائم سلیاک) و دارای Anti TTG بیش از حد نرمال باشند.
معیارهای خروج از گروه کنترل:
افراد علامتدار با Anti TTG بیش از حد نرمال که با انجام تستهای تشخیصی بیماری سلیاک برایشان ثابت شده است.
حجم نمونه و روش محاسبه آنبا توجه به محدودیت امکانات و محدودیت در هزینه های مالی و زمان بر بودن این مطالعه ، طبق نظر اساتید مشاور و راهنما حجم نمونه این مطالعه 40 نفر در هر گروه تعیین شد.
روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود)نمونه گیری پی در پی و در دسترس
روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود)از کلیه افراد مشکوک به سلیاک میزان Anti TTG بر اساس الیزا اندازه گیری خواهد شد.
روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) تمامی افرادی که دارای علائم مشکوک به سلیاک و دارای Anti TTG بیش از حد نرمال هستند وارد مطالعه خواهند شد. از افراد وارد مطالعه شده رضایت نامه آگاهانه گرفته خواهد شد و رژیم FGD انجام خواهد شد. در صورتی که پس از FGD علائم بیماری بهبود یابد ، تشخیص بیماری سلیاک قطعی می گردد و در صورت عدم پاسخ بیماری سلیاک رد خواهد شد.

 سپس موارد در دو گروه “ تشخیص سلیاک ” و “ رد تشخیص سلیاک ” قرار خواهند گرفت و میزان Anti TTG بین دو گروه مقایسه شده و یک cut of point برای آن تعیین میگردد.

روش تجزیه، تحليل و توصیف داده‌ها (نمونه‌اي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی)توصیف داده ها توسط آزمون های توصیفی و تحلیل داده ها توسط آزمون های آماری کای دو،آنالیز واریانس و توسط نرم افزار SPSS ver15 انجام خواهند گرفت.
ملاحظات اخلاقی با توجه به کد شماره 1، 3 و 7 از کدهای مصوب کمیته کشوری اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی اطلاعات بیماران در تمام طول مدت طرح و پس از آن بصورت محرمانه حفظ خواهد شد.
محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنهاعدم همکاری بیماران
کلمات کلیدیسلیاک/ TTG / پاتولوژی
فهرست منابع و مراجع1. Longo DL, Fauci AS, Kasper DL, Hauser SL. Harrison’s principles of internal medicine. 18th Ed. New York: McGraw-Hill; 2012.

2. Catassi C, Fabiani E, Ratsch IM, Coppa GV, Giorgi PL, Pierdomenico R, et al. The coeliac
iceberg in Italy. A multicentre antigliadinantibodies screening for coeliac disease in
school-age subjects. Acta Paediatr Suppl 1996;412: 29-35.

3. Catassi C, Ratsch IM, Fabiani E, Rossini M, Bordicchia F, Candela F, et al. Coeliac disease in the year 2000: exploring the iceberg. Lancet 1994; 343(8891): 200-3.

4. Not T, Horvath K, Hill ID, Partanen J, Hammed A, Magazzu G, et al. Celiac disease risk in the USA: high prevalence of antiendomysium antibodies in healthy blood donors. Scand J Gastroenterol 1998; 33(5): 494-8.

5. Maki M, Holm K, LipsanenV. Serological markers and HLA genes among healthy first degree relatives of patients with coeliac disease. Lancet 1991; 338: 1350-3.

6.Akbari MR, Mohammadkhani A, Fakheri H, Javad Zahedi M, Shahbazkhani B, Nouraie M, et al. Screening of the adult population in Iran for coeliac disease: comparison of the tissue transgltaminase antibody and anti-endomysial antibody tests. Eur J Gastroenterol Hepatol 2006; 18(11): 1181-86.

7.Maiuri L, Ciacci C, Ricciardelli I. Association between innate response to gliadin and activation of pathogenic Tcells in celiac disease. Lancet 2003; 362: 30-7.

8. FasanoA, Catassi C. Coeliac disease in children. Best Pract Res Clin Gastroenterol 2005; 19: 467-78.

9. Baudon JJ, Johanet C, Absalon YB, Morgant G, Cabrol S, Mougenot JF. Diagnosing celiac disease: a comparison of human tissue transglutaminase antibodies with antigliadin and antiendomysium antibodies. Arch Pediatr Adolesc Med 2004; 158: 584-8.

10. Behrman RE, Kliegman RM, Jenson HB. Nelson Textbook of Pediatrics. 18th ed. PhiladelphiaWB: Saunders; 2008.

11. Korponay IR, HaltutunenT, Szalai Z. In vivo targeting of intestinal and extraintestinal trasnglutaminase 2 by celiac autoantibodies. Gut 2004; 53: 641-8.

12. Mulder CJ, Rijnstate H. When is celiac a celiac? European Journal of Gastroenterology and Hepatology:
2001.

13. Maki M. The humoral immune system in celiac disease. Baillieres Chin Gastroenterology 1995; 9: 231-49.

14. DieterichW, Ehnis T, Bauer M. Identification of tissue transglutaminase as the autoantigen of celiac disease. Nat Med 1997; 3: 797-801.

15. Maki M, Lahdeaho ML, Hallstrom O. Postpubertal gluten challenge in coeliac disease. Arch Dis Child 1989; 343: 200-3.

پیوست ها
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
7611492.pdf1391/09/3043144دانلود
68813886705.pdf1391/09/30125700دانلود
Gut-2004-Korponay-Szabَ-641-8.pdf1391/09/301587056دانلود
IMAG0391.jpg1391/10/12582574دانلود
IMAG0392.jpg1391/10/12589669دانلود
rezayat.docx1391/10/1257018دانلود
91.10.27.doc1391/11/3078336دانلود
123.doc1392/12/12428032دانلود
khoshkho.doc1392/12/17428544دانلود
1 001.jpg1392/12/17205517دانلود