بررسی ارزش تشخیصی سونوگرافی در تشخیص وتعیین شدت سندرم تونل کارپال در مقایسه با EMG-NCV

Evaluation of diagnostic efficacy of US in diagnose and determining the severity of CTS compared to EMG -NCV


چاپ صفحه 		پژوهان
صفحه نخست سامانه		 مجری و همکاران
مجری و همکاران		 اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی		 دانلود
دانلود 		علوم پزشکی زاهدان
علوم پزشکی زاهدان

مجریان: زهره روحانی

کلمات کلیدی:

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 6132
عنوان فارسی طرح بررسی ارزش تشخیصی سونوگرافی در تشخیص وتعیین شدت سندرم تونل کارپال در مقایسه با EMG-NCV
عنوان لاتین طرح Evaluation of diagnostic efficacy of US in diagnose and determining the severity of CTS compared to EMG -NCV
نوع طرح
محل اجرای طرح بیمارستان علی ابن ابیطالب
رسته مطالعاتی تحلیلی(مطالعه کمی)
دانشکده/مرکز دانشکده پزشکی زاهدان
زمان اجرا -روز

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
حمیده نیک زاده h.nickzadeh@gmail.com
زهره روحانیمجریاستاد راهنمادکترای تخصصی
علیرضا داشی پورهمکار دکترای تخصصی ardashipoor@yahoo.com

اطلاعات تفضیلی
hide/show

عنوان متن
خلاصه طرح به فارسی بررسی ارزش تشخیصی سونوگرافی در تشخیص وتعیین شدت سندرم تونل کارپال در مقایسه با EMG-NCV
خلاصه طرح به لاتینEvaluation of diagnostic efficacy of US in diagnose and determining the severity of CTS compared to EMG -NCV
بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهشسندرم تونل کارپال (CTS) یا نوروپاتی فشاری عصب مدین شایع ترین نوع انتراپمنت اعصاب محیطی است و معمولا زنان میانسال را گرفتار می کند و گفته می شود که احتمال ایجاد آن در طول زندگی برابر %10 است (6-1). اگرچه عوامل مختلفی می توانند باعث ایجاد CTS شوند اما در بیش از %50 موارد، بیماری ایدیوپاتیک است (3). تخمین زده می شود که حدود %8/5 زنان و %6/0 مردان دچار این مشکل می شوند (5). تنها در سال 2003، 8/3 میلیون نفر بدلیل مشکلات ناشی از CTS به پزشک مراجعه نمده اند. آخرین راهنماییهای ارائه شده از سوی AAOS، CTS را به عنوان یک نوروپاتی فشاری نشانه دار عصب مدین در سطح مچ تعریف می کند که ویژگی های فیزیولوژیکی آن عبارتند از افزایش فشار تونل کارپال و کاهش عملکرد عصب در همان سطح (6).
تشخیص دقیق CTS برای به دست آوردن نتایج بهتر و نیز جلوگیری از انجام جراحی های ناخواسته لازم و ضروری است (4). تشخیص CTS بر اساس ترکیبی از علائم و نشانه ها ، NCV و EMG است (6-3). اگرچه امروزه مطالعات الکتروفیزیولوژیک (EMG و NCV) به عنوان مهمترین روش های بررسی CTS مطرح هستند و دقت و حساسیت بالایی دارند، اما نشان داده شده است که روش های کاملی نیستند و در موارد متعددی بر خلاف وجود یافته های بالینی مختلف که نشان دهنده درگیری عصب مدین در تونل کارپال است، قادر به تشخیص عارضه نبوده اند. بعلاوه این روش ها آزاردهنده، دردناک، گران و وقت گیر هستند (1، 4، 5، 6).
برای نخستین بار در سال 1988، Fornage و همکارانش استفاده از اولتراسوند (US) را برای بررسی اعصاب محیطی گزارش کردند (7). از آن پس US بعنوان یک وسیله غیرتهاجمی، سریع و ارزان و با کیفیت بالا مورد توجه قرار گرفت و مطالعات مختلفی در زمینه ارزیابی بیماران دچار CTS با استفاده از US انجام گردید (1، 3، 5). این روش می تواند علائم تحت فشار قرار گرفتن اعصاب محیطی را نشان دهد (3). حساسیت و اختصاصی بودن US در اندازه گیری سطح مقطع عصب مدین در محل ورود به تونل به برتیب برابر %94-89 و %98-83 گزارش شده است (15-8). در واقع سطح مقطع عصب در دهانه تونل در سطح پیزیفورم، مهمترین محل بررسی سونوگرافیک در بیماران دچار CTS است (6).
Karadag و همکارانش در سال 2010 در ترکیه به تعیین شدت سندرم تونل کارپال با استفاده از سونوگرافی پرداختند. در این مطالعه بیماران ابتدا تحت معاینات بالینی کامل قرار می گرفتند و پس از آنکه وجود CTS تایید می شد، وارد مطالعه می شدند. بدین ترتیب 99 مچ متعلق به 54 بیمار در مطالعه شرکت داده شدند. بیماران پرسشنامه Levis Boston Carpal tunnel syndrome (BQ) را که به زبان ترکی ترجمه شده بود تکمیل می نمودند. همچنین شدت درد با استفاده از visual analogue scale اندازه گیری شد. با استفاده از سونوگرافی، سطح مقطع عصب مدین در در دهانه ورودی تونل اندازه گیری شد. معیار تعیین شدت بیماری بدین صورت بود که سطح مقطع بین 10 تا 13 میلی متر نشان دهنده بیماری خفیف، 13 تا 15 میلی متر بیماری متوسط و بیش از 15 میلی متر نشان دهنده بیماری شدید بود. سپس NCV انجام شد و شدت بیماری به صورت نرمال، خفیف، متوسط، شدید و بسیار شدید تعیین گردید. سپس میزان تطابق در تعیین شدت بیماری با دو روش NCV و سونوگرافی با استفاده از ضریب Cohen اندازه گیری شد. در نهایت محققین مشاهده کردند که بین دو روش تشخیصی مورد نظر تطابق بالایی در تعیین شدت بیماری وجود دارد (Cohen’s k coefficient = 0.619). آن ها نتیجه گرفتند که اندازه گیری سطح مقطع عصب با سونوگرافی می تواند روش مناسبی برای بررسی شدت بیماری و درگیری عصب مدین باشد. بعلاوه آن ها بیان نمودند که سونوگرافی می تواند در مورد بسیاری جایگزین مناسبی برای NCV که یک معاینه تهاجمی و گران است، باشد (1).
محمدی و همکاران در سال 2010 در ایران به بررسی ارزش تشخیصی اندازه گیری سطح مقطع عصب مدین در تعیین شدت بیماری در CTS با استفاده از سونوگرافی پرداختند. در این مطالعه 164 مچ متعلق به 82 بیمار مورد بررسی قرار گرفت. سطح مقطع عصب در دهانه های ورودی و خروجی تونل کارپال اندازه گیری شد. تمام بیماران یک هفته قبل از سونوگرفی با NCV معاینه شده بودند. در این مطالعه شدت درگیری عصب بر اساس NCV به عنوان استاندارد در نظر گرفته شد. محققین بیان نمودند که بهترین میزان cutoff برای سطح مقطع عصب در دهانه های ورودی و خروجی تونل برابر mm2 5/8 است. در این مطالعه بین مورد خفیف، متوسط و شدید بیماری بر اساس NCV، تفوت معناداری از نظر میانگین سطح مقطع وجود نداشت. در نهایت محمدی و همکارانش نتیجه گرفتند که اندازه گیری سطح مقطع عصب مدین می تواند به تشخیص بیماری کمک نماید، اما در تعیین شدت بیماری نقشی ندارد (16).

با توجه به میزان بالای بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی با مشکلات ناشی از CTS و نیز با در نظر گرفتن اهمیت تعیین شدت بیماری در زمینه تعیین روش درمانی و پیش آگهی بیماری، در این مطالعه در نظر داریم تا به بررسی ارزش تشخیصی US بعنوان یک وسیله غیرتهاجمی، سریع و ارزان درتشخیص و تعیین شدت CTS در مقایسه با نوار عصب عضله بپردازیم.
- با توجه به اینکه CTS یکی از مشکلات شایع در ارتوپدی و نورولوژی است و در صورت عدم درمان می تواند مشکلات فراوانی برای فرد ایجاد نماید و با توجه به تاثیر شدت بیماری بر انتخاب روش درمانی و پیش آگهی آن، انجام این تحقیق یکی از اولویت های پژوهشی است.








سوالات و / یا فرضیات پژوهش
1- شدت درگیری عصب بر اساس اندازه گیری سطح مقطع عصب مدین در محل ورود به تونل کارپال با استفاده از اولتراسونوگرافی چگونه است؟
2- شدت درگیری عصب بر اساس معاینات نوروفیزیولوژیک (NCV و EMG) چگونه است؟
3- میزان موافقت شدت بیماری بر اساس US با شدت بیماری بر اساس NCV چقدر است؟
4- حساسیت سونوگرافی در تشخیص سندرم تونل کارپال چقدر است ؟
5- اختصاصیت سونوگرافی در تشخیص سندرم تونل کارپال چقدر است ؟
6-ارزش اخباری مثبت سونوگرافی در تشخیص و تعیین شدت سندرم تونل کارپال چقدر است؟
7- ارزش اخباری منفی سونوگرافی در تشخیص و تعیین شدت سندرم تونل کارپال چقدر است؟
هدف کلی طرحتعیین ارزش تشخیصی سونوگرافی در تشخیص وتعیین شدت سندرم تونل کارپال در مقایسه با

EMG-NCV

اهداف اختصاصی-
1- تعیین شدت درگیری عصب بر اساس اندازه گیری سطح مقطع عصب مدین در محل ورود به تونل کارپال با استفاده از اولتراسونوگرافی
2- تعیین شدت درگیری عصب بر اساس معاینات نوروفیزیولوژیک (NCV و EMG)
3- تعیین میزان موافقت شدت بیماری بر اساس US با شدت بیماری بر اساس NCV
4-تعیین حساسیت سونوگرافی در تشخیص سندرم تونل کارپال
5-تعیین اختصاصیت سونوگرافی در تشخیص سندرم تونل کارپال
6-تعیین ارزش اخباری مثبت سونوگرافی در تشخیص و تعیین شدت سندرم تونل کارپال
7-تعیین ارزش اخباری منفی سونوگرافی در تشخیص و تعیین شدت سندرم تونل کارپال

سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرحجامعه بیماران و پزشکان
تعریف واژه های تخصصی
سندرم تونل کارپال
افزایش فشار داخل تونل کارپال که عصب مدین را تحت فشار قرار می دهد و بدین ترتیب در عملکرد آن اختلال ایجاد می کند.

Nerve conduction velocity
بررسی سرعت هدایت عصبی با استفاده از قرار دادن سوزن های مخصوص در مسیر اعصاب مورد نظر

سونوگرافی
بررسی ساختارهای درونی بدن از طریق ارسال امواج اولتراسونوگرافیک

عصب مدین
عصبی که از شبکه بازویی منشا می گیرد و اعمال مربوط به عصلات اینترنزیک دست را کنترل می کند
نوع مطالعهمطالعه حاضر به صورت یک مطالعه مقطعی انجام خواهد شد.
جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند)بیماران دچار CTS که در سال 1392 به درمانگاه نورولوژی بیمارستان علی ابن ابیطالب مراجعه خواهند نمود در صورت امضای رضایتنامه کتبی آگاهانه و احراز شرایط مورد نظر در مطالعه شرکت داده خواهند شد
شرایط خروج از مطالعه:
سابقه تزریق در مچ ,سابقه جراحی در مچ,سایر نوروپاتی ها,.
Bifid median nerve
حجم نمونه و روش محاسبه آنحجم نمونه بر اساس اختصاصیت روش و برطبق فرمول Budere 168 نفر محاسبه شد که با توجه به تعداد نمونه در دسترس در شهرستان زاهدان دو گروه100 تایی ،شامل 100 بیمار و 100 فرد سالم وارد مطالعه خواهند شد.
روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) به صورت ساده و از نمونه های در دسترس انتخاب خواهد شد
روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود)
فرم اطلاعاتی
روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود)دو گروه 100 تایی بیمار وسالم انتخاب می شود . بیماران ابتدا تحت معاینه دقیق بالینی قرار خواهند گرفت و آزمون های Tinel و Phalen برای آن ها انجام خواهد شد. همچنین وجود سایر علائم بیماری ثبت خواهد گردید. سپس مطالعات الکترونوروفیزیولوژیک انجام خواهد شد و شدت بیماری بر اساس معیار Puadu (17) تعیین خواهد گردیدکه نرمال ،خیلی خفیف ،خفیف،متوسط ،شدید و خیلی شدیدمی باشد .مطالعه بصورت Blind میباشد و رادیولوژیست در جریان بیمار یا سالم بودن فرد نمی باشد و فقط نورو لوژیست از بیمار یا سالم بودن فرد اطلاع دارد ، سپس افراد تحت معاینه سونوگرافیک قرار خواهند گرفت تا سطح مقطع عصب در سطح پیزیفورم تعیین گردد. شدت بیماری بر اساس سطح مقطع عصب با توجه به معیار Miedani و همکاران تعیین خواهد گردید که بدین صورت می باشد که سطح مقطع 10 میلی متر حد بالای نرمال می باشد و 10تا 13 میلی متر خفیف و 13 تا 15 میلی متر متوسط و بیشتر از 15 میلی متر شدید در نظر گرفته می شوند .گروه کنترل از افراد سالم که شکایتی ندارند انتخاب می شوند و سونو گرافی می شوند .
روش تجزیه، تحليل و توصیف داده‌ها (نمونه‌اي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) از آمار توصیفی جهت توصیف داده ها ،از فرمول های محاسبه حساسیت و اختصاصیت ، ارزش اخباری مثبت و منفی جهت محاسبه آنها، سپس با استفاده از ضریب k کوهن، ارزش تشخیصی سونوگرافی در تعیین شدت بیماری بررسی خواهد شد.
ملاحظات اخلاقی کد 1و3و5و8و13 از کدهای مصوب شورای پژوهشی در این طرح رعایت می شود.
محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنهاندارد
کلمات کلیدیسندرم تونل کارپال, Nerve conduction velocity,عصب مدین
فهرست منابع و مراجع1. Karadağ YS, Karadağ O, Ciçekli E, Oztürk S, Kiraz S, Ozbakir S, Filippucci E, Grassi W. Severity of Carpal tunnel syndrome assessed with high frequency ultrasonography. Rheumatol Int 2010;30(6):761-5.
2. Aygül R, Ulvi H, Kotan D, Kuyucu M, Demir R. Sensitivities of conventional and new electrophysiological techniques in carpal tunnel syndrome and their relationship to body mass index. J Brachial Plex Peripher Nerve Inj 2009 31;4:12.

3. Akcar N, Ozkan S, Mehmetoglu O, Calisir C, Adapinar B. Value of power Doppler and gray-scale US in the diagnosis of carpal tunnel syndrome: contribution of cross-sectional area just before the tunnel inlet as compared with the cross-sectional area at the tunnel. Korean J Radiol 2010;11(6):632-9.

4. Rha DW, Im SH, Kim SK, Chang WH, Kim KJ, Lee SC. Median nerve conduction study through the carpal tunnel using segmental nerve length measured by ultrasonographic and conventional tape methods. Arch Phys Med Rehabil 2011;92(1):1-6.

5. Rahmani M, Ghasemi Esfe AR, Bozorg SM, Mazloumi M, Khalilzadeh O, Kahnouji H. The ultrasonographic correlates of carpal tunnel syndrome in patients with normal electrodiagnostic tests. Radiol Med 2011;116(3):489-96.

6. Fowler JR, Gaughan JP, Ilyas AM. The sensitivity and specificity of ultrasound for the diagnosis of carpal tunnel syndrome: a meta-analysis. Clin Orthop Relat Res 2011;469(4):1089-94.
7. Fornage BD. Peripheral nerves of the extremities: imaging with US. Radiology 1998;167:179-182.

8. Buchberger W, Judmaier W, Birbamer G, Lener M, Schmidauer C. Carpal tunnel syndrome: diagnosis with high-resolution sonography. AJR Am J Roentgenol 1992;159:793-798.

9. Duncan I, Sullivan P, Lomas F. Sonography in the diagnosis of carpal tunnel syndrome. AJR Am J Roentgenol 1999;173:681-684.

10. Lee D, van Holsbeeck MT, Janevski PK, Ganos DL, Ditmars DM, Darian VB. Diagnosis of carpal tunnel syndrome: ultrasound versus electromyography. Radiol Clin North Am. 1999;37:859–872.

11. Leonard L, Rangan A, Doyle G, Taylor G. Carpal tunnel syndrome: is high-frequency ultrasound a useful diagnostic tool? J Hand Surg Br. 2003;28:77–79.

12. Sarria L, Cabada T, Cozcolluela R, Martinez-Berganza T, Garcia S. Carpal tunnel syndrome: usefulness of sonography. Eur Radiol. 2000;10:1920–1925.

13. Wong SM, Griffith JF, Hui AC, Lo SK, Fu M, Wong KS. Carpal tunnel syndrome: diagnostic usefulness of sonography. Radiology. 2004;232:93–99.

14. Ziswiler HR, Reichenbach S, Vogelin E, Bachmann LM, Villiger PM, Juni P. Diagnostic value of sonography in patients with suspected carpal tunnel syndrome: a prospective study. Arthritis Rheum. 2005;52:304–311.

15. Wong SM et al (2002) Discriminatory sonographic criteria for the diagnosis of carpal tunnel syndrome. Arthritis Rheum 46(7):1914–1921.

16. Mohammadi A, Afshar A, Etemadi A, Masoudi S, Baghizadeh A. Diagnostic value of cross-sectional area of median nerve in grading severity of carpal tunnel syndrome. Arch Iran Med 2010;13(6):516-21.
17. Padua L et al. Neurophysiological classification and sensitivity in 500 carpal tunnel syndrome hands. Acta Neurol Scand 1997;6(4):211–217.

پیوست ها
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
Fowler.pdf1392/04/08320772دانلود
Karadag?.pdf1392/04/08199365دانلود
Padu.pdf1392/04/08241363دانلود
فرم اطلاعاتی.docx1392/04/0820040دانلود
2 002.jpg1392/04/08149208دانلود
2 003.jpg1392/04/08148226دانلود
2 005.jpg1392/04/08215534دانلود
2 005.jpg1392/04/08215534دانلود
Picture 001.jpg1392/04/12120273دانلود
proposal.doc1392/04/30279040دانلود
اخلاق.doc1392/06/2689088دانلود
نهایی.doc1392/06/26279040دانلود
proposal (2).doc1392/09/25278528دانلود
6132.bmp1392/11/0712684726دانلود