
| کد طرح | 6405 |
| عنوان فارسی طرح | فراوانی بیماری سلیاک در بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال مراجعه کننده به کلینیک دیابت حضرت غلی اصغر زاهدان |
| عنوان لاتین طرح | Prevalence of Celiac Disease in less than 20 years old age children with Type1 diabetes in Hazrate Aliasghar Mellitus clinic,Zahedan |
| نوع طرح | |
| محل اجرای طرح | مدیریت توسعه فناوری سلامت |
| رسته مطالعاتی | مقطعی- توصیفی |
| دانشکده/مرکز | دانشکده پزشکی زاهدان |
| زمان اجرا -روز |

| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح | نوع همکاری | درجهتحصیلی | پست الکترونیک |
|---|---|---|---|---|
| فاطمه دهقان تفتی | همکار | پزشکی عمومی | faryade_sokoot55@yahoo.com | |
| منیژه خلیلی | استاد راهنمای اول پایان نامه دانشجویی | استاد راهنما | فوق تخصص | dr_khalili2000@yahoo.com |
| مهناز شهرکی پور | مشاور | مشاور آمار | کارشناسی ارشد | mahnaz@gmail.com |
| مریم نخعی مقدم | استاد راهنمای دوم پایان نامه دانشجویی | استاد راهنما | فوق تخصص | maryamnakhaey@yahoo.com |

| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه طرح به فارسی | فراوانی بیماری سلیاک در بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال مراجعه کننده به کلینیک دیابت حضرت غلی اصغر زاهدان |
| خلاصه طرح به لاتین | Prevalence of Celiac Disease in less than 20 years old age children with Type1 diabetes in Hazrate Aliasghar Mellitus clinic,Zahedan |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | بیماری سلیاک یک آنتروپاتی با منشاء خودایمنی است که منجر به التهاب مزمن روده شده و در اثر ازدیاد حساسیت به پروتئین گلوتن( پروتئین موجود در گندم،جو،چاودار)ایجاد می شود.یکی از رویدادهای مهم در پاتوژنز بیماری سلیاک،فعال شدن cell-Tهای موجود در لامیناپروپر یا توسط پپتید گلیادین عرضه شده به وسیله 8HLADQ یا 2HLADQ می باشد.بیماری سلیاک در فرم کلاسیک خود با اسهال،اختلال رشد،ننفخ،بی اشتهایی و درد راجعه شکمی همراه می باشد.اگر چه کودکان و بالغین مبتلا به بیماری سلیاک تظاهرات غیر کلاسیک بیماری نظیر آنمی فقر آهن،پوکی استخوان،هیپوپلازی مینای دندان ،هپاتیت مزمن و مسائل نورولوژیکی را بروز می دهند.اما در بیشتر موارد فاقد علائم هستند.درمان آن با حذف گلوتن از رژیم غذایی باعث بهبود علائم بالینی و مخاطی گشته و افزودن گلوتن بر رژیم غذایی با عث عود مجدد بیماری می گردد(1و2).ارتباط بین بیماری سلیاک و سایر بیماری های اتوایمیون به ویژه دیابت ملیتوس تیپ یک و بیماری های اتوایمیون تیروئید در مطالعات بسیاری تایید شده است که وقوع همزمان این بیماری ها به علت زمینه ژنتیکی یکسان آن ها در ارتباط با 201O*1B و 501*1αHLADQ می باشد.و مطالعات زیادی بیانگر شیوع بالی بیماری سلیاک در بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک می باشد(2).دیابت تیپ یک یک اختلال خودایمنی مزمن با درجات مختلفی از کمبود انسولین می باشد که در نتیجه تخریب سلول های بتای پانکراس ناشی از واکنش خودایمنی به وجود می آید و معمولا در افراد جوان بروز می کند(1).
شیوع بیماری سلیاک در جمعیت عادی در آمریکای شمالی و اروپا حدود 1 – 4/. در صد گزارش شده است.ارتباط بین سلیاک و سایر بیماری های اتوایمیون به اثبات رسیده است.از جمله این بیماری ها دیابت تیپ یک می باشد.شیوع در این گروه(بیماری های خودایمنی) از 20 – 1 درصد و به طور اختصاصی در مورد دیابت تیپ یک 4/16 – 1 در صد ذکر شده است(3).مطالعات بومی نشان می دهد که شیوع سلیاک در مبتلایان به دیابت تیپ یک هم در بالغین و کودکان در مقایسه با 5/.% از جمعیت کل بین 1/11 – 4/4 درصد متغیر می باشد(4).در مطالعه قرقره چی که بر روی کودکان مبتلا به دیابت تیپ یک در آذربایجان شرقی صورت گرفت شیوع بیماری سلیاک 8/6% گزارش شد(2). پارامتر های غربالگری بیماری سلیاک در طی چند سال اخیر تغییر کرده،آنتی تیشو ترانس گلوتامیناز IgA آنتی بادی و آنتی اندومیزیال IgA آنتی بادی تست های حساس و اختصاصی در تشخیص بیماری سلیاک محسوب می شوند.و با توجه به دقت و اعتبار بالای A-TGt-A این تست به عنوان تست تشخیصی بیماری سلیاک توصیه شده و بدلیل دقت پایین آنتی گلیادین IgG آنتی بادی استفاده از این تست جهت تشخیص بیماری سلیاک چندان توصیه نمی شود.در نهایت بیوپسی از روده اثبات نهائی بیماری سلیاک در این بیماران محسوب می شود(2). همراهی سلیاک با دیابت با عوارض متعددی همراه است.دوره های هیپوگلیسمی و نیز کنترل بد دیابت از جمله این عوارض می باشد.در حال حاضر محققین و متخصصین تاکید بسیاری بر غربالگری معمول سلیاک در بیماران دیابتیک تیپ یک دارند(3)و این مطالعه نیز به منظور بررسی میزان شیوع سلیاک در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک در شهر زاهدان انجام خواهد شد. در مطالعه خوشیاطن و همکارانش ک در سال 87 در تبریز تحت عنوان بررسی فراوانی بیماری سلیاک در افراد مبتلا دیابت تیپ یک با استفاده از آزمون آنتی بادی ترانس گلوتامیناز بافتی صورت گرفت،شیوع بیماری سلیاک در بیماران دیابتیک تیپ یک 8% تعیین شدو هیچ کدام از افراد A-TGt_A مثبت کمبود IgA نداشتند و اختلاف معناداری از نظر سابقه اسهال مزمن( 006/.=P) و بیماری خودایمنی(001/.=P) بین افراد مبتلا به دیابت تیپ یک و گروه شاهد وجود داشت(1). در پژوهش شیخ الاسلامی و همکارانش که با عنوان مقایسه میزان فراوانی سلیاک در بیمارن دیابتیک تیپ 1 با افراد غیر دیابتیک سالم،هیچ کدام از نفرات گروه مورد دچار کمبود آنتی بادی IgA نبودند و فراوانی سلیاک در بین 6 بیمار مبتلا به دیابت نوع یک 66/1 % گزارش شد.در این مطالعه فراوانی سلیاک در بیماران دیابتیک تیپ یک تفاوت معناداری با افراد گروه شاهد نداشت(05/.≤P)(3). مطالعه ای که فرهمند و همکارانش طی سل های 82-80 در مرکز طبی کودکان تحت عنوان فراوانی سلیاک در کودکان مبتلا به دیابت وابسته به انسولین انجام دادند.از 35 بیمار مبتلا به دیابت،3 (57/8%)بیمار نتیجه تست سرمی EMA مثبت بود که از بین این 3 نفر،تغییرات واضح پاتولوژیک مطابق با بیماری سلیاک در 2 نفر مشاهده شد.تغییرات پاتولوژی طیفی از آتروفی فوکال یا توتال بود(III-I March)که در این 2 نفر علائم تیپیک گوارشی سلیاک بصورت اختلال رشد،بی اشتهائیو مدفوع حجیم وجود داشت(5). در پژوهش Salardiو همکارانش که طی سال های 2004-1987 بر روی 331 کودک تازه مبتلا شده به دیابت تیپ 1 جهت غرباگری سرولژیکی این کودکان برای بیماری سلیاک که با آزمون EMA صورت گرفت.بین سال های 93-87 22 مورد (6/6%) از 331 کودک دیابتیک تیپ یک توسط بیوپسی اثبات شد که سلیاک دارند.شیوع سلیاک به طور معنا داری (015/.=P) بعد از سال 94 نسبت به سال های قبل افزایش یافت(6/10%)(6). تحقیق که Tanure و همکارانش در برزیل جهت بررسی شیوع سلیاک در کودکان برزیلی مبتلا به دیابت تیپ یک انجام دادند از 236 نفر کوک مبتلا تنها 2 نفر IgA مثبت گزارش شدند(08/.%) و از 234 بیمار مورد بررسی 60 نفر مبتلا به سلیاک بودند(6/2%)(7). در مطالعه Greco و همکارانش تحت عنوان شیوع سلیاک در بیماران دیابتیک تیپ1 در غرب سیسیلی ایتالیا انجام شد از 492 بیمار مبتلا به دیابت تیپ 1 که طی 5 سال مورد آنالیز قرار گرفتند 22 نفر (5/4%) مبتلا به سلیاک بودند و بر اساس یافته های این پژوهش پی بردن که رابطه بین سلیاک و دیابت تیپ یک یک رابطه غیر عادی نیست.و شیوه گزارش شده کمتر از سایر مطالعات ایتالیایی می باشد(8). در پژوهش کوهورت Saadah و همکارانش که در عربستان صعودی با عنوان بررسی شیوع سلیاک در کودکان مبتلا به دیابت تیپ یک صورت گرفت.430 کودک مبتلا به دیابت تیپ یک با آزمون A-TGt-A غربال شدند.که این تست در 91 کودک (2/21%) مثبت گزارش شدو 48 کودک از 430 مبتلا (2/11%) با تایید بیوپسی به سلیاک مبتلا بودند.که از این 48 نفر،42 نفر(5/87%) بدون علائم بودند.بیماران مبتلا به سلیاک وزن کمتر از سن (007/.=P)و قدی کمتر از سنشان (03/.=P) در مقایسه با بیمارن دیابتیک بدون سلیاک داشتند(9). در پژوهش بشیری و همکارانش که با عنوان بررسی میزان فراوانی سلیاک در مبتلایان به دیابت تیپ یک صورت گرفت از 241 بیمار مبتلا ،21 بیمار تست AEA مثبت گزارش شد و از بیوپسی که از پارت دوم دئودنوم از 21 نفر گرفته شد در 20 نفر از آن ها زخم های پاتولوژیکی سلیاک مورد شناسایی قرار گرفت.شیوه سلیاک در این بیماران براساس تست AEA (7/8%) و براساس بیوپسی گرفته شده (37/8%) گزارش شد(10). در مطالعه Ghawilو همکارانش تحت عنوان بررسی انواع HLADQ در بیماران سلیاک مبتلا به دیابت تیپ یک،27 بیمار (4/12%) از 218 بیمار دیابتیک تیپ یک با تست A-TGt-A مثبت شدند،که از بین این 218 بیمار 20 نفر (2/9%) با تست EMA مثبت گزارش شدند.بیوپسی گرفته شه از 27 بیمار نشان داد که تنها 24 نفر (11%) از 218 تغییرات مورفولوژیکی مطابق با سلیاک را نشان دادند.در نتیجه شیوع سلیاک برابر با 11% (24 نفر از 218 بیمار دیابتیک تیپ یک) گزارش شد(11). در مطالعه Leeds و همکارانش با عنوان شیوع بالای عوارض میکرووسکولار در افراد دیابتیک تیپ یک مبتلا به سلیاک،از 100 بیمار مبتلا به دیابت تیپ 1 که جهت تشخیص سلیاک مورد ارزیابی قرار گرفتند.33 نفر (3/3%) مبتلا به سلیاک بودند(05/.≥P)(12). در مطالعه که توسط Bhadadaو همکارانش طی سال های 2008-2002 در شمال هند انجام شد.از 189 بیمار دیابتیک تیپ 1 پس از بررسی با تست A-TGt-A سلیاک آنان تشخیص داده شد.بیوپسی گرفته شده از دئودنوم نشان داد که 21 نفر (1/11%) از مبتلایان دیابتیک تیپ 1 مبتلا به سلیاک بودند(13). در پژوهش Ergur و همکارانش که در آنکارای ترکیه با هدف بررسی میزان فراوانی سلیاک در کودکان دیابنیک نوع 1 به انجام رساندند.از 38 کودک مبتلا 8/7% با روش سرولوژیکی EMA و یافته های هیستوپاتولوژیکال مبتلا به سلیاک گزارش شدند(14). در مطالعه Trioloو همکارانش که با هدف بررسی فراوانی بیماری های اتوایمیون شناسایی شده در 33% از افراد مبتلا به دیابت نوع 1 در کلورادوی آمریکا انجام شد.از 491 کودک مبتلا به دیابت نوع 1 57 نفر 6/11% تستA-TGt-A مثبت شد.که از این 57 نفر 14 نفر (6/24%) مبتلا به سلیاک بودند(15). با توجه به اینکه بیماریهای خود ایمنی هر کدام بتنهایی با موربیدیتی های مربوطه همراه هستند همزمانی و وجود دیگر موارد می تواند پیش آگهی بیمار را تحت تاثیر قرار دهد لذا با یافتن بیماری هپاتیت اتوایمیون و تحت درمان قرار دادن هر دو بیماری می توان به بهبودی پروگنوز اینگونه بیماران کمک نمود و از آنجا که در فیلد کودکان زاهدان این بررسی صورت نگرفته ما بر آن شدیم که این تحقیق را انجام بدهیم. |
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | 1-بررسی فراوانی بیماری سلیاک در بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال برحسب سن چگونه است؟
2- بررسی فراوانی بیماری سلیاک در بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال برحسب جنس چگونه است؟ 3- بررسی فراوانی بیماری سلیاک در بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال برحسب سن تشخیص دیابت چگونه است؟ 4- بررسی فراوانی بیماری سلیاک در بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال برحسب سابقه فامیلی بیماری سلیاک چگونه است؟ |
| هدف کلی طرح | تعیین توزیع فراوانی سلیاک در افراد مبتلا به دیابت تیپ یک کودکان مراجعه کننده به کلینیک دیابت کمتر از 20 سال سن |
| اهداف اختصاصی | 1- بررسی فراوانی بیماری سلیاک در بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال برحسب سن
2- بررسی فراوانی بیماری سلیاک در بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال برحسب جنس 3- بررسی فراوانی بیماری سلیاک در بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال برحسب سن تشخیص دیابت 4- بررسی فراوانی بیماری سلیاک در بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال برحسب سابقه فامیلی بیماری سلیاک |
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | دانشگاه علوم پزشکی زاهدان |
| تعریف واژه های تخصصی | بیماری سلیاک یک آنتروپاتی با منشاء خودایمنی است که منجر به التهاب مزمن روده شده و در اثر ازدیاد حساسیت به پروتئین گلوتن( پروتئین موجود در گندم،جو،چاودار)ایجاد می شود.
دیابت تیپ یک یک اختلال خودایمنی مزمن با درجات مختلفی از کمبود انسولین می باشد که در نتیجه تخریب سلول های بتای پانکراس ناشی از واکنش خودایمنی به وجود می آید و معمولا در افراد جوان بروز می کند بیماری خودایمنی: بیماری های خودایمنی بیماری های مزمنی هستند که به علت فقدان تحمل ایمنولوژیک بدن نسبت به آنتی ژن های خودی به وجود می آیند |
| نوع مطالعه | توصیفی مقطعی |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | کلیه مبتلایان به دیابت تیپ یک کمتر از20 سال سن(19سال و11 ماه و 29 روز)که در کلینیک دیابت پرونده داشته و یا عضو جدید می شوند.
معیار های ورود به مطالعه 1-ابتلا به دیابت نوع یک 2-سن کمتراز20سال(19سال و11 ماه و29 روز) 3-تابعیت ایران و حداقل 6 ماه گذشته در استان سیستان و بلوچستان زندگی کرده باشند |
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | روش سرشماری یعنی کلیه بیمارانی که شرایط ورود به مطالعه را دارند و پرونده انها کامل می باشد و در یازه زمانی فروردین93 تا شهریور94 که به کلینیک تخصصی حضرت علی اصغر مراجعه می نمایند |
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | سرشماری |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | پرونده بیماران علی اصغر که شامل مشخصات دموگرافیک و شرح حال اولیه بیمار است در فرم اطلاعاتی ذخیره خواهد شد |
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | پرونده بیماران علی اصغر که شامل مشخصات دموگرافیک و شرح حال اولیه بیمار است در فرم اطلاعاتی ذخیره خواهد شد
کلیه بیماران دیابت تیپ یک کمتر از 20 سال سن (19سال و 11 ماه و29 روز)که در کلینیک دیابت پرونده داشته و یا جدید تشخیص داده می شوند و عضو جدید محسوب خواهند شد که به هر دلیل و در ویزیت های ادواری به کلینیک دیابت مراجعه می کنند.هدف از طرح برای آنها توضیح داده می شود و در صورت موافقت در ورود به طرح مشروط به این که معیارهای ورود شامل 1-وجود بیماری دیابت تیپ یک 2-سن کمتر از 20 سال سن 3- فقدان بیماری دیگر که منجر به4- تابعیت ایران 5- ساکن سیستان و بلوچستان از 6 ماه قبل تا کنون را داشته رضایت نامه کتبی اخذ شده و سپس بیمار جهت انجام آزمایشات Ig A.TTGسرم ارجاع خواهد شد . در صورت مثبت شدن آزمایشات به منظور تایید تشخیص جهت انجام آندوسکوپی که جزء پروسه تشخیص آنها محسوب شده و برای تایید تشخیص الزامی خواهد بود مجددا موافقت و رضایتنامه کسب خواهد شد. سپس جواب ازمایشات جمع آوری و تحت آنالیز قرار می گیرد. در صورت جابجایی- مسافرت – امتناع از ادامه همکاری و یا ورود- توسط همکاری والدین و یا خود بیمار در صورت سن نوجوانی –از طریق دادن توصیه به انها-یا در صورت نقل مکان با تلفن به انها از وضعیت جدید مطلع خواهیم شد- کمبود که در آن صورت چک و آندوسکوپی ضروری خواهد بود |
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | باتوجه به اینکه مطالعه توصیفی است لذاازروشهای امارتوصیفی یعنی تنظیم جداول توزیع فراوانی و تعیین شاخصهای مرکزی و پراکندگی و رسم نمودارها با استفاده از نرم افزار spss تجزیه وتحلیل خواهد شد. |
| ملاحظات اخلاقی | 1 و3و5و17 |
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | در صورت عدم مراجعه در زمان انجام طرح تعدادی از جامعه اماری کاهش یابد(به دلیل مسافرت و نقل مکان...)
عدم همکاری والدین- عدم همکاری بیماران نوجوان-ازطریق تلفنی توضیح دادن به والدین و متقاعد کردن انها |
| کلمات کلیدی | سلیاک،دیابت تیپ یک،بیماری اتوایمیون |
| فهرست منابع و مراجع |
1- خوشباطن منوچهر،شریفی نسرین،عسگرزاده اکبرعلی،بهرامی امیر.بررسی فراوانی بیماری سلیاک در افراد مبتلا به دیابت نوع یک با استفاده از آزمون ترانس گلوتامیناز بافتی.مجله علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی.دوره 18،شماره 4، زمستان 87، 244-239 2-قرقره چی ربابه،رفیعی ماندانا،مجیدی جعفر،مجیدی سعیده.شیوع بیماری سلیاک در کودکان و نوجوانان مبتلا به دیابت تیپ یک در آذربایجان شرقی.مجله دانشگاه علوم پزشکی بابل.دوره یازدهم،شماره 6، زمستان 1388، 45-40 3-شیخ الاسلامی همایون،بوستانی کمال،هاشمی پور سیما،حاج منوچهری فاطمه،ضیائی امیر.مقایسه میزان فراوانی سلیاک در بیماران دیابتیک نوع یک با افراد غیر دیابتیک سالم.مجله دیابت و لیپید ایران.دوره 4، شماره 3، بهار 1384، 55-49 4- Camarca M. Mozzillo E. Nugnes R. Zito E. Falco M. Fattorusso v. Mobilia S. Buono P. Valerio G. Troncone R. Franzese A. Celiac disease in type 1 diabetes mellitus. Italian Journal of Pediatrics.2012; 38:10 5- فرهمند فاطمه،ستوده آریا.بیماری سلیاک در کودکان مبتلا به دیابت وابسته به انسولین(تیپ یک).مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران.سال 62،شماره 11، 1383، 912-908 6- Salardi S. Volta U. Zucchini S. Fiorini E. Maltoni G. Vaira B. Cicognani A. Prevalence of Celiac Disease in Children With Type 1 Diabetes Mellitus Increased in the Mid-1990s: An 18-year Longitudinal Study Based on Anti-endomysial Antibodies. Journal of Pediatric Gastroenterology and Nutrition.2008;46:612–614 7- Tanure MG. Silva IN. Bahia M. Jose´ Penna F. Prevalence of Celiac Disease in Brazilian Children with Type 1 Diabetes Mellitus. Journal of Pediatric Gastroenterology and Nutrition .februray 2006;42:155–159 8-Greco D. Pisciotta M. Gambina F. Maggio F.Celiac disease in subjects with type 1 diabetes mellitus: a prevalence study in western Sicily (Italy).Endocrine. 2012 Jun 16 9-Saadah OI.Al-Agha AE. Al Nahdi HM.Bokhary RY. Bin Talib YY. Al-Mughales JA.Al Bokhari SM. Prevalence of celiac disease in children with type 1 diabetes mellitus screened by anti-tissue transglutaminase antibody from Western Saudi Arabia. Saudi Med J. 2012 May;33(5):541-6 10-Bashiri Homayoon. Keshavarz Aliasghar. Madani Hamid. Hooshmandi Ahmadreza. Bazargan-Hejazi Shahrzad. Ahmadi Alireza. Celiac disease in type-I diabetes mellitus: coexisting phenomenon. J Res Med Sci. 2011 March; 16(1): 401–406. 11-Ghawil M. Miotti V.Tonutti E.Tenore A.Hadeed I.Sindici C.Visentini D. Morgham A. Abusrewil S.HLA-DQ types of celiac disease in Libyan children with type 1 diabetes mellitus. Eur J Gastroenterol Hepatol. 2012 Jan;24(1):59-63. 12- Leeds JS. Hopper AD. Hadjivassiliou M. Tesfaye S.Sanders DS.High prevalence of microvascular complications in adults with type 1 diabetes and newly diagnosed celiac disease. Diabetes Care. 2011 Oct;34(10):2158-63 13- Bhadada SK.Kochhar R.Bhansali A.Dutta U.Kumar PR.Poornachandra KS.Vaiphei K. Nain CK.Singh K. Prevalence and clinical profile of celiac disease in type 1 diabetes mellitus in north India. J Gastroenterol Hepatol. 2011 Feb;26(2):378-381 14- Ergür AT. Oçal G. Berberoğlu M.Adıyaman P. Sıklar Z.Aycan Z.Evliyaoğlu O. Kansu A.Girgin N.Ensari A.Celiac disease and autoimmune thyroid disease in children with type 1 diabetes mellitus: clinical and HLA-genotyping results. J Clin Res Pediatr Endocrinol. 2010;2(4):151-154 15- Triolo TM.Armstrong TK.McFann K.Yu L.Rewers MJ. Klingensmith GJ. Eisenbarth GS. Barker JM. Additional autoimmune disease found in 33% of patients at type 1 diabetes onset. Diabetes Care. 2011 May;34(5):1211-1213 |

| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| safe akhar.jpg | 1392/09/14 | 189984 | دانلود |
| safe2.jpg | 1392/09/14 | 174249 | دانلود |
| fafa.docx | 1392/09/14 | 107097 | دانلود |
| forme etelaati fateme.docx | 1392/09/14 | 14066 | دانلود |
| fateme dehghan.docx | 1392/11/01 | 111111 | دانلود |
| nahaee.docx | 1393/01/26 | 111484 | دانلود |
| komite akhlaghe fateme.docx | 1393/01/26 | 60450 | دانلود |
| nahaee.docx | 1393/01/27 | 111612 | دانلود |
| New Image.JPG | 1393/01/27 | 292144 | دانلود |