بررسی استریولوژیک و ایمونوهیستوشیمیایی لثه بین دندانی در مبتلایان به پریودونتیت مزمن با پلی مورفیسم ژن اینترفرون گاما (+874 T/A) rs62559044 در مقایسه با گروه کنترل.

Stereological & immunohistochemical study of interdental gingiva in chronic periodontitis patients with IFN-γ(+874 T/A) rs62559044 polymorphism compared with control group.


چاپ صفحه 		پژوهان
صفحه نخست سامانه		 مجری و همکاران
مجری و همکاران		 اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی		 دانلود
دانلود 		علوم پزشکی زاهدان
علوم پزشکی زاهدان

مجریان:

کلمات کلیدی:

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 6925
عنوان فارسی طرح بررسی استریولوژیک و ایمونوهیستوشیمیایی لثه بین دندانی در مبتلایان به پریودونتیت مزمن با پلی مورفیسم ژن اینترفرون گاما (+874 T/A) rs62559044 در مقایسه با گروه کنترل.
عنوان لاتین طرح Stereological & immunohistochemical study of interdental gingiva in chronic periodontitis patients with IFN-γ(+874 T/A) rs62559044 polymorphism compared with control group.
نوع طرح
محل اجرای طرح
رسته مطالعاتی مورد شاهدی
دانشکده/مرکز دانشکده پزشکی زاهدان
زمان اجرا -روز

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
نادیا شیبکهمکار دکترای تخصصی nadia1989sh@yahoo.com
زهرا حیدریمجری اول فوق تخصصz.heidari10@yahoo.com
حمیدرضا محمودزاده ثاقبمجری دوم دکترای تخصصی histology@ymail.com
محمد هاشمیمشاور دکترا - PHDmhd.hashemi@gmail.com
فرشته اربابی کلاتیمشاور دکترای تخصصی arbabi_92@yahoo.com

اطلاعات تفضیلی
hide/show

عنوان متن
خلاصه طرح به فارسی بررسی استریولوژیک و ایمونوهیستوشیمیایی لثه بین دندانی در مبتلایان به پریودونتیت مزمن با پلی مورفیسم ژن اینترفرون گاما (+874 T/A) rs62559044 در مقایسه با گروه کنترل.
خلاصه طرح به لاتینStereological & immunohistochemical study of interdental gingiva in chronic periodontitis patients with IFN-γ(+874 T/A) rs62559044 polymorphism compared with control group.
بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهشپریودونتیت مزمن ، بیماری چند عاملی است که باعث تخریب سریع بافت های حمایت کننده دندان می شود. این بیماری که در اثر رشد باکتری های گرم منفی در پاکت های پریودونتال آغاز می شود ، 15-10 درصد از جمعیت بزرگسال را درگیر کرده و دلیل اصلی از دست رفتن دندان در آنان می باشد.سیتوکین ها میانجی های التهابی هستند که در تنظیم پاسخ های ایمنی و التهابی نقش دارند. این میانجی ها نقش مهمی در شروع و گسترش واکنش التهابی ایفا می کنند و در بیماری پریودونتیت ، در حضور عوامل بیماریزای مشتق از باکتری ها مانند لیپوپلی ساکاریدهای تولید شده ، باعث پیشرفت التهاب می شوند و به واسطه ی تولید پروستاگلاندین ها ، القاء کلاژنازها و سایر پروتئازها منجر به تخریب بافت های پریودونتال می شوند.در نهایت پروسه التهابی ایجاد شده منجر به تخریب استخوان آلوئولار و از دست رفتن دندان می شود.4-1

مکانیسم اساسی که منجر به توسعه بیماری پریودونتال می شود ارتباط نزدیکی با دینامیک میزبان ایمنی و پاسخ التهابی به پاتوژن های پریودونتال موجود در بیوفیلم دندان دارد. ایمنی سلولی توسط پاسخ Th1 تعدیل می شود که شامل تولید IFN-γوIL2 و ایمنی هومورال توسط پاسخ Th2 و ترشحIL4,IL6 وIL10 تعدیل می شود. اگرچه پاسخ های ایمنی در بیماری های پریودونتال به میزان زیادی شناخته شده است ، اما نقش اختصاصی سلول های T در تعدیل موضعی پاسخ های Th1 و Th2 به طور کامل مشخص نیست.5

اینترفرون ها سیتوکاین هایی هستند که اعمال ضد ویروسی ، تنظیم ایمنی وفعالیت ضد توموری دارند.سه نوع اینترفرون وجود دارد : α,β,γ. اینترفرون گاما یک محصول 146 آمینواسیدی کروموزوم 12 است. سیتوکاین اینترفرون گاما اساساً توسط سلول های ایمنی از قبیل لنفوسیت های T و سلول های کشنده ذاتی ،ماکروفاژها و سلول های B تولید می شود.گرچه گزارشاتی از بیان mRNA اینترفرون گاما توسط فیبروبلاست ها و تولید سیتوکاین ها باعث مطرح شدن سلول هایی با منشأ غیرایمنی شده است.فیبروبلاست های لثه می توانند سیتوکاین های مختلفی از قبیل IL1,IL6,IL8 وTNF-α را در پاسخ به محرک های مختلف تولید می کند.اینترفرون گاما سطح داخل سلولی مولکول ICAM-1 و بیان HLA-DL را در فیبروبلاست های لثه ای ارتقا می دهد.6

اینترفرون گاما ماکروفاژها را به منظور افزایش تولید سیتوکاین های التهابی از قبیل IL-1 و IL-12 فعال می کند. IL-12 مترشحه از ماکروفاژها تولید اینترفرون گاما از سلول های Th1 را افزایش می دهد.ممکن است سلول های Th1 از طریق تولید بیش از حد اینترفرون گاما مخرب باشند.7

بیان اینترفرون گاما در بافت لثه ای ملتهب و مایع سرویکال لثه (GCF) gingival cervical fluidدر بیماری پریودونتال پیشرفته بالاست و با پیش برد بیماری مرتبط می باشد.قبلا نشان داده شده است که در بیماران با پریودونتیت شدید سطوح بالایی از سیتوکاین Th1 در GCF یافت می شود. از جمله افزایش 10 برابری در غلظت IFN-γ . حضور سطح بالای اینترفرون گاما نشان دهنده ی افزایش فعالیت فاگوسیتیک مونوسیت ها و نوتروفیل هاست که به مهار عفونت کمک می کند.هم چنین باعث تنظیم افزایشی پاسخ مونوسیتیک به LSP می شود منجر به افزایش ترشح مونوسیتیک مولکولهای پیش التهابی از قبیل PGE2,IL-1β و TNF-α می شود که نقش مهمی در از دست رفتن استخوان و تجزیه ی بافت نرم در پریودونشیوم دارد. اینترفرون گاما می تواند توسط نوع یک CD41 و CD81 لنفوسیت های T ، سلول های NK ، سلول های مونونوکلئار و سلول های دندرتیک موجود در بافت های پریودونتال ترشح شود.با این حال راه های نشانگر مولکولی که حاصل سطوح بالای بیان اینترفرون گاما به طور مزمن است هنوز موضوع تحقیقات می باشد.5

پلی مورفیسم های ژن در ژنومی که در افراد مختلف متفاوت است جای می گیرد و بسیار شایع بوده و حداقل یک درصد جمعیت را تحت تاثیر قرار می دهد.پلی مورفیسم ژن های انسان در یک یا بیش از یکی از مکان های ذیل رخ می دهد :

1-پروموتور یا مناطق طرفین ’5

2-اگزون ها

3-اینترون ها

4-منطقه ترجمه نشده’3

رایج ترین شکل پلی مورفیسم ، پلی مورفیسم تک نوکلوتیدی SNP است که یک تغییر در یک جفت باز منفرد در DNA ژنومیک می باشد.SNP می تواند عملکرد ژن را تحت تاثیر قرار دهد.برای مثال یک SNP قرار گرفته در یک ناحیه پروموتور ممکن است روی مقدار mRNA تولید شده اثر بگذارد.دسته دیگری از پلی مورفیسم ها شامل حذف و اضافه شدن هاست که می توانند در دسته ی SNP طبقه بندی شوند و چند جایگاه کوچک ، یک یا بیش از یک اگزون و یا حتی گاهی یک ژن کامل را درگیر می کنند.مطالعات اولیه نشان می دهد که منشا رایج ترین تنوع ژنتیکی انسان در SNP یافت می شود.بیماری های چندعاملی نظیر دیابت ، آرتریت روماتوئید، بیماری های قلبی عروقی و البته پریودونتیت اغلب ارتباطات ژنی چندگانه دارند که به صورت جداگانه اثر ضعیفی دارند اما در ترکیب با سایر اثرات ، حاصل بروز متغیر بیماری است.به طور کلی زمینه ژنتیکی فرد حساسیت او به انواع زیادی از بیماری ها و شرایط را تحت تاثیر قرار می دهد.بررسی های منتشر شده در سال های اخیر از تاثیر ژن ها در استعداد فرد برای شروع و پیشرفت بیماری های پریودونتال حمایت می کنند.8

تا کنون مطالعات کمی در مورد ارتباط پلی مورفیسم IFN- γ با پریودونتیت انجام شده است. مشخص شده است که پلی مورفیسم ژن IFN- γ با فعالیت تنظیم ایمنی مولکول های سیتوکین ارتباط دارد و باعث تفاوت در آن می شود . 5و12-8

آلل T ژن اینترفرون گاما (+874 T/A) در تولید بالای اینترفرون گاما یافت می شود12-10و5 و برعکس آلل A باعث کاهش تولید می شود.12-9

علم استریولوژی به منظور کسب و تجزیه و تحلیل اطلاعات کمی ، بر اساس مشاهده مقاطع دو بعدی بافت ها یا تصویر میکروسکوپی آن در فضای سه بعدی به کار می رود.استریولوژی با تکیه بر دانش ریاضی و آمار از تصاویر دو بعدی ، اطلاعات سه بعدی استخراج می کند. هدف استریولوژی به دست آوردن اشکال سه بعدی ، موقعیت در فضا ، حجم و نسبت های حجمی ، مساحت سطوح انحنا دار ، انحنای سطوح، طول خطوط انحنا دار ، اندازه اندامک ها و تعداد ذرات در واحد حجم از طریق بررسی مقاطع می باشد.15-13

تا به امروز بررسی استریولوژیک در مورد تغییرات بافت همبند لثه بین دندانی در بیماران مبتلا به پریودونتیت با پلی مورفیسم های مختلف اینترفرون گاما صورت نگرفته است ، بنابراین نیاز به مطالعه در این حیطه احساس می شود.

یوکای و همکاران با بررسی ایمونوهیستوشیمی بافت لثه در بیماران مبتلا به پریودونتیت دریافتند که درجه ی هیستوپاتولوژیکی تخریب بافت لثه زمانی که عمق پاکت کلینیکال بیشتر باشد ، شدیدتر می شود.آنها با استفاده از تکنیک ایمونوهیستوشیمی وجود سلول های حامل اینترفرون گاما در بافت لثه را تشخیص دادند.7

ایمونوهیستوشیمی ابزاری توسعه یافته برای بررسی حضور و لوکالیزه کردن پاسخ های ایمنی سیتوکین ها در مقاطع بافتی در سطح پروتئین است. واندرلوز و همکارانش ویژگی و قابلیت تولید ایمونوهیستوشیمیایی اینترفرون گاما در مقاطع بافتی را توسط آنتی بادی های ضد اینترفرون گاما بررسی کردند.ایمونوهیستوشیمی سیتوکین ها اغلب به همراه تکنیک های Polymerase chain reaction(PCR)جهت درک نقش بیولوژیکی سیتوکین ها در بافت های مبتلا به کار می رود.16

با توجه به در دست نبودن اطلاعات دقیق و کمی در مورد تاثیر پلی مورفیسم ژن اینترفرون گاما بر ساختار بافتی و میزان تخریب بافت لثه، در این مطالعه بر آنیم تا با استفاده از تکنیک های استریولوژی میزان تغییرات بافتی لثه در بیماران پریودونتیت مزمن با پلی مورفیسم های مختلف ژن اینترفرون گاما (+874 T/A) rs62559044 را بطور کمی ارزیابی نموده و میزان بیان اینترفرون گاما در بافت لثه آنها را توسط روش های ایمونوهیستوشیمیایی بررسی نماییم.

سوالات و / یا فرضیات پژوهش
1-حجم نسبی بافت همبند لثه بین دندانی در مبتلایان به پریودونتیت مزمن با ژنوتیپ های مختلف اینترفرون گاما (+874 T/A) متفاوت است.

2-حجم نسبی ماتریکس کلاژنی بافت همبند لثه بین دندانی در بیماران پریودونتیت مزمن با ژنوتیپ های مختلف اینترفرون گاما (+874 T/A) متفاوت است.

3-حجم نسبی عروق خونی بافت همبند لثه بین دندانی در بیماران پریودونتیت مزمن با ژنوتیپ های مختلف اینترفرون گاما (+874 T/A) ، متفاوت است.

4-حجم نسبی اپی تلیوم لثه در بیماران پریودونتیت مزمن با ژنوتیپ های مختلف اینترفرون گاما (+874 T/A) ، متفاوت است.

5-میزان بیان اینترفرون گاما (+874 T/A) در بافت لثه بین دندانی مبتلایان به پریودونتیت مزمن با ژنوتیپ های مختلف اینترفرون گاما متفاوت است.

هدف کلی طرحبررسی استریولوژیک و ایمونوهیستوشیمیایی لثه بین دندانی در مبتلایان به پریودونتیت مزمن با پلی مورفیسم ژن اینترفرون گاما (+874 T/A) rs62559044 در مقایسه با گروه کنترل
اهداف اختصاصی
1-تعیین و مقایسه حجم نسبی بافت همبند لثه بین دندانی در بیماران پریودونتیت مزمن با ژنوتیپ های مختلف اینترفرون گاما و مقایسه آن با گروه کنترل.

2-تعیین و مقایسه حجم نسبی ماتریکس کلاژنی بافت همبند لثه بین دندانی در بیماران پریودونتیت مزمن با ژنوتیپ های مختلف اینترفرون گاما و مقایسه آن با گروه کنترل.

3-تعیین و مقایسه حجم نسبی عروق خونی بافت همبند لثه بین دندانی در بیماران پریودونتیت مزمن با ژنوتیپ های مختلف اینترفرون گاما و مقایسه آن با گروه کنترل.

4-تعیین و مقایسه حجم نسبی اپی تلیوم لثه در بیماران پریودونتیت مزمن با ژنوتیپ های مختلف اینترفرون گاما و مقایسه آن با گروه کنترل.

5-تعیین و مقایسه میزان بروز اینترفرون گاما در بافت همبند لثه ی بین دندانی در بیماران پریودونتیت مزمن با ژنوتیپ های مختلف اینترفرون گاما و مقایسه آن با گروه کنترل.

سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرحموسسات آموزشی پژوهشی و درمانی
تعریف واژه های تخصصی- Polymerase chain reaction (PCR) « واکنش زنجیره پلیمراز» به روش ازدیاد مقادیر جزئی DNA یا RNA تا حد مشاهده ی آنها توسط روش‌های ساده و رایج آزمایشگاهی اطلاق می‌شود.
- پریودونتیت (Periodontitis) یا التهاب بافت‌ های اطراف دندان (بافت پریودونتال)، یک بیماری عفونی در ناحیه لثه‌ها و سایر نسوج نگه‌دارنده دندان است.
- استریولوژی ارائه تفسیر سه بعدی از مقاطع دو بعدی مواد یا بافت است.
- ایمونوهیستوشیمی (IHC : immunohistochemistry) روند تشخیص آنتی ژن (برای مثال پروتئینها) در سلول های یک مقطع بافتی توسط اصل اتصال آنتی بادی خاص به آنتی ژن در بافت های بیولوژیکی است.
نوع مطالعهمورد-شاهدی case-control
جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند)افراد مبتلا به پریودونتیت مزمن و افراد سالم که از نظر سن ، جنس و قومیت با گروه بیمار همسان هستند.
معیارهای ورود : ابتلا به پریودونتیت مزمن
معیارهای خروج : افراد سیگاری ، زنان باردار ، بیماران دیابت نوع یک و دو ، بیماران قلبی عروقی و کلیوی ، آرتریت روماتوئید ، لوپوس اریتماتوز ، عفونت حفره دهان ،HIV ، هپاتیت ، استفاده طولانی مدت از داروهای ضد التهابی و شیمی درمانی و سایر شرایط سیستمیک موثر بر وضعیت پریودونتال
افراد سالم مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی که سلامت آنها توسط پریودونتولوژیست تائید گردد و معیارهای خروج را نیز نداشته باشند در گروه کنترل قرار خواهند گرفت .
حجم نمونه و روش محاسبه آنبررسی روی نمونه بافت لثه 100 بیمار مبتلا به پریودونتیت و به همان تعداد فرد سالم به عنوان گروه شاهد که در گرنت انجام شده در مرکز تحقیقات ژنتیک در بیماری های غیرواگیر جمع آوری شده است صورت خواهد گرفت. در این گرنت پلی مورفیسم افراد از DNA استخراج شده از نمونه خون با استفاده از تکنیک PCR تعیین شده است. از هر پلی مورفیسم 10 نمونه بافت لثه انتخاب می گردد و تحت بررسی استریولوژیک و ایمونوهیستوشیمیایی قرار می گیرد
روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود)نمونه گیری غیر احتمالی ، در دسترس و آسان
گروه سالم و بیمار از نظر سن ، جنس و قومیت با هم یکسان سازی خواهند شد
روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود)معاینات بالینی توسط پریودونتولوژیست جهت تشخیص بیماری انجام شده است ، پس از انجام آزمایش های مولکولی بر روی نمونه DNA استخراج شده از خون ، با روش PCR پلی مورفیسم ژنی بیماران تعیین گردیده است.

برای بررسی تغییرات بافت شناسی لثه بین دندانی از روش های استریولوژیک و برای بررسی میزان بیان اینترفرون گاما در این بافت از تکنیک ایمونوهیستوشیمی استفاده خواهد شد.

روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود)پس از تاییدیه کمیته اخلاق دانشگاه و اخذ رضایتنامه کتبی آگاهانه از افراد شرکت کننده در مطالعه، نمونه گیری بدین شرح انجام می شود:

بیماران گروه مورد با تشخیص پریودونتیت مزمن پیشرفته و منتشر بر اساس معیارهای معاینه کلینیکی و X-ray (درصورت لزوم ) و بر اساس معیار های آکادمی بیماری های پریودنتال امریکا (AAP, 1999) و با مشخصات زیروارد مطالعه می شوند:

1- خونریزی از لثه هنگام پروب کردن

2- از دست رفتن اتصالات دندانی(CAL) به میزان حد اقل 5 میلیمتردر بیشتر از 30% نواحی دندانی موجود بطوری که برای هر دندان ماگزیمم CAL(فاصله CEJ تا کف پاکت) در 6 نقطه دندان اندازه گیری و بیشترین میزان ثبت می شود.

3- افراد حداقل دارای 20 دندان قابل پروب کردن باشند.

4- افرادمبتلا به دیابت، سایر بیماری بافت های نرم وسخت دهان، افراد تحت معالجات ارتودونسی، استفاده کنندگان از درمان آنتی بیوتیک تا 3 ماه قبل از دوره مطالعه، حاملگی ، استفاده از داروهای سرکوب کننده ایمنی، داشتن تاریخچه هر بیماری عمومی منجر به نقص سیستم ایمنی، و افراد سیگاری وارد مطالعه نمی شوند.



- cc 2خون محیطی از هر بیمار جمع آوری وDNA آن با روش salting out استخراج می شود.

در آزمایشگاه مرکز تحقیقات برای نمونه های خون جمع آوری شده پرایمرهای اختصاصی برای بررسی پلی مورفیسم های ژنی اینترفرون گاما به روش ARMS-PCR طراحی شده و سپس پلی مورفیسم ها ی ژنی ذکر شده در نمونه ها با این تکنیک آنالیز و تعیین می شوند. پس از تعیین پلی مورفیسم ها مراحل مربوط به این طرح آغاز خواهد شد.

- جهت بررسی استریولوژیک و ایمونوهیستوشیمی بیوپسی از پاپیلای بین دندانی بیماران که توسط جراح برداشته شده است، بر اساس نوع پلی مورفیسم تعیین شده از هر گروه پلی مورفیک 10 نمونه بافت لثه انتخاب می شود و اقدامات ذیل بر روی آن انجام خواهد شد:

- آماده سازی نمونه های بافتی

- قالب گیری نمونه ها

- برش گیری

- رنگ آمیزی تری کروم ماسون

- محاسبه حجم کلی بافت لثه

- محاسبه حجم نسبی و مطلق اپی تلیوم ، بافت همبند ، عروق خونی ، ماتریکس کلاژنی و غیرکلاژنی

- بررسی میزان بیان اینترفرون گاما در بافت با استفاده از تکنیک ایمونوهیستوشیمی بر اساس دستورالعمل کیت مربوطه

روش تجزیه، تحليل و توصیف داده‌ها (نمونه‌اي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی)استفاده از آزمون Chi-square (نرم افزار SPSS ویرایش 16) جهت مقایسه فراوانی ژنوتیپ ها و آلل ها در گروه سالم و بیمار.
بررسی اطلاعات کمی بدست آمده از روش های استریولوژیک با استفاده از روش های آماری غیر پارامتریک کروسکال والیس و من ویتنی. سطح معنی دار بودن تفاوت بین گروه ها p<0.05 در نظر گرفته می شود.
ملاحظات اخلاقی نمونه گیری از تمامی بیماران تحت مطالعه آگاهانه و برای مقاصد علمی انجام خواهد شد. شرکت در این طرح هیچ گونه هزینه اضافی برای افراد در بر نخواهد داشت و نام و مشخصات بیماران گزارش نخواهد شد. (مطابق با کدهای اخلاقی 1،2،8،10،18،25،28،29،30و31
محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها-وجود تطابق از نظر سن و جنس وقومیت بین گروه شاهد و بیمار در جمع آوری نمونه ها ممکن است محدودیت ایجاد کند
-رعایت شرایط زنجیره سرد برای موادی که در بررسی های مولکولی مورد استفاده قرار می گیرند که باید مورد دقت قرار بگیرد.
-امکان عدم همکاری بیماران در روند نمونه گیری
-به علت بررسی بیو مارکرهای التهابی در این تحقیق و وجود طیف وسیع معیارهای خروج از مطالعه نمونه گیری ممکن است با محدودیت مواجه شود.
کلمات کلیدیChronic periodontitis, Interferon-gamma, Genetic Polymorphism
فهرست منابع و مراجع1. Sanchooli T, Heidari Z, Mahmoudzadeh Sagheb H, Hashemi M, Rigi Ladez M. Association between IL-6 -174G/C gene polymorphism and chronic periodontitis. Zahedan J Res Med Sci (ZJRMS). 2012;14(1):25-31.
2. Heidari Z, Mahmoudzadeh-Sagheb H, Rigi-Ladiz MA, Taheri M, Moazenni-Roodi A, Hashemi M. Association of TGF-ß1 -509 C/T, 29 C/T and 788 C/T gene polymorphisms with
chronic periodontitis: A case–control study. Gene. 2013;518:330-4.
3. Solhjoo S, Heidari Z, Mahmoudzadeh-Sagheb H, Hashemi M, Rigi-Ladez M. Association between IL-6 -174G/C gene polymorphism and chronic periodontitis. Zahedan Med Sci (ZJRMS) 2012;14(1):1.
4. Heidari Z, Mahmoudzadeh-Sagheb H, Hashemi M, Rigi-Ladiz MA. Stereological Analysis of Interdental Gingiva in Chronic Periodontitis Patients With Tumor Necrosis Factor-alpha (-308 G/A) Gene Polymorphisms. Gene Cell Tissue. 2014;1(1): e18315.
5. Zhang S, Crivello A, Offenbacher S, Moretti A, Paquette DW, Barros SP. Interferon-gamma promoter hypomethylation and increased expression in chronic periodontitis. J Clin Periodontol. 2010;37(11):953-61.
6. Mustafa M, Wondimu B, Bakhiet M, Mode´er T. Induction of interferon g in human gingival fibroblasts challenged with phytohaemagglutinin. Cytokine. 2000;12(4):368-73.
7. Ukai T, Mori Y, Onoyama M, Hara Y. Immunohistological study of interferon-g- and interleukin-4-bearing cells in human periodontitis gingiva. Archives of Oral Biology. 2001;46:901-8.
8. Takashiba S, Naruishi K. Gene polymorphisms in periodontal health and disease. Periodontology 2000. 2006;40:94-106.
9. Holla LI, Linhartova P, Fassmann A, Hrdlickova B. Interferon-g +874A/T polymorphism in relation to generalized chronic periodontitis and the presenc of periodontopathic bacteria. archives of oral biology. 2011;56:153-8.
10. Erciyas K, Pehlivan S, Sever T, Igci M, Arslan A, Orbak R. Association between TNF-a, TGF-ß1, IL-10, IL-6 and IFN-g gene polymorphisms and generalized aggressive periodontitis Clin Invest Med 2010;33(2):E85-E91.
11. Loo WT, Fan C-b, Bai L-j, Yue Y, Dou Y-d, Wang M, et al. Gene polymorphism and protein of human proand anti-inflammatory cytokines in Chinese healthy subjects and chronic periodontitis patients. Journal of Translational Medicine. 2012;10(Suppl 1):S8.
12. Babel N, Cherepnev G, Babel D, Tropmann A, Hammer M, Volk H-D, et al. Analysis of Tumor Necrosis Factor-a, Transforming Growth Factor-b, Interleukin-10, IL-6, and Interferon-g Gene Polymorphisms in Patients With Chronic Periodontitis. J Periodontol. 2006;77(12):1978-83.
13-موگهی م, ثاقب ح, حیدری ز. روش های کاربردی و واژه شناسی تخصصی هیستوتکنیک، استریولوژی و مورفومتری.ویرایش سوم. تهران: دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران معاونت پژوهشی،اداره چاپ و انتشارات;1391: 230-221.
14. Heidari Z, Saberi EA, Mahmoudzadeh-Sagheb H, Farhad-Mollashahi N, Zadfatah F. Stereological Analysis of the Dental Pulp in Patients with Advanced Periodontitis Zahedan J Res Med Sci. 2013;15(7):44-9.
15. Mandarim-De-Lacerda CA. Stereological tools in biomedical research. AnAcad Bras Cienc. 2003;75(4):469-86.
16. van der Loos CM, Houtkamp MA, J. dBO, P. T, van der Wal AC, Becker AE. Immunohistochemical Detection of Interferon-gamma : Fake or Fact. Journal of Histochemistry & Cytochemistry. 2001;49(6):699-709.

پیوست ها
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
1 003.jpg1393/04/11679139دانلود
1 004.jpg1393/04/11912800دانلود
1 005.jpg1393/04/111046700دانلود
1 006.jpg1393/04/11667868دانلود
1 007.jpg1393/04/11727560دانلود
1 008.jpg1393/04/11587229دانلود
rezayat nameh.doc1393/04/1186528دانلود
propozal.doc1393/04/11336896دانلود
propozal eslah shodeye shoraye pajuhesh.doc1393/07/24343040دانلود
nahaee.doc1393/07/29344576دانلود