چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  مجری و همکاران |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود | علوم پزشکی زاهدان |
| کد طرح | 7137 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی مقایسه ای دو روش سرولوژی و مولکولار توکسوپلاسما با استفاده از ژن های SAG1 و B1 به روش Nested-PCR در بیماران اسکیزوفرنیا شهرستان زاهدان1394-1393 |
| عنوان لاتین طرح | A comparative examination of Serology method and Molecular toxoplasma method using B1 and SAG1 genes identified by Nested- PCR in Schizophrenia patients in Zahedan , Iran 2014 - 2015 |
| نوع طرح | |
| محل اجرای طرح | مدیریت توسعه فناوری سلامت |
| رسته مطالعاتی | توصیفی- تحلیلی |
| دانشکده/مرکز | دانشگاه علوم پزشکی |
| زمان اجرا -روز | 276 |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح | نوع همکاری | درجهتحصیلی | پست الکترونیک |
|---|---|---|---|---|
| آزاد محمدی | همکار | اجراء طرح | azadmohamadi59@yhoo.com | |
| عادل ابراهیم زاده | مجری | همکاری در اجرای طرح | دکترا(p.h.d) | |
| مهناز شهرکی پور | مشاور | مشاور آمار | کارشناسی ارشد | mahnaz@gmail.com |
| منصور شکیبا | مشاور | مشاور علمی | دکترای تخصصی | mansoorshakiba@yahoo.com |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه طرح به فارسی | بررسی مقایسه ای دو روش سرولوژی و مولکولار توکسوپلاسما با استفاده از ژن های SAG1 و B1 به روش Nested-PCR در بیماران اسکیزوفرنیا شهرستان زاهدان1394-1393 |
| خلاصه طرح به لاتین | A comparative examination of Serology method and Molecular toxoplasma method using B1 and SAG1 genes identified by Nested- PCR in Schizophrenia patients in Zahedan , Iran 2014 - 2015 |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | توکسوپلاسموزیس یکی از عفونت های شایع انگلی مشترک بین انسان و حیوانات می باشد که دارای انتشار جهانی است، این انگل دارای یک فرم فعال یا تاکی زوئیت و دو فرم مقاوم یعنی کیست نسجی و اووسیت می باشد(1) در چرخه زندگی توکسوپلاسما، گربه و گربه سانان به عنوان میزبان اصلی و انسان، پرندگان و سایر پستانداران نقش میزبان واسط را دارند(2) که انسان به دو شکل مادرزادی یا اکتسابی به این انگل آلوده می شود، در شکل مادرزادی 25% موارد در طی حاملگی اتفاق می افتد(3) و در شکل اکتسابی از طریق خوردن گوشت خام و نیم پز و یا از طریق آب یا سبزیجات آلوده به اووسیت انگل، به انسان منتقل می شود(4, 5).
مطالعات گذشته نشان داده که حدود یک میلیارد نفر در جهان به این انگل آلوده هستند(6).عفونت توکسوپلاسموزیس به سیستم ایمنی میزبان و میزان تهاجمی بودن سویه انگل بستگی دارد، که در افراد با نقص سیستم ایمنی نظیر افراد مبتلا به AIDS، دریافت کنندگان پیوند و افراد مبتلا به سرطان و... می تواند دوباره فعال و باعث ایجاد آنسفالیت توکسوپلاسمایی شده و یکی از علل مرگ و میر این افراد محسوب شود، عفونت ممکن است حاد یا مزمن، با یا بدون علامت باشد، که عوارض و علائم بیماری معمولاً در مرحله حاد بروز می کند و باعث مرگ و میر می شود، به دنبال فعال شدن سیستم ایمنی میزبان، تکثیر انگل کنترل شده و کیست نسجی در بافت میزبان تشکیل می گردد(7-9). توکسوپلاسما گوندی باعث ایجاد کیست در مغز می شود، که ایجاد کیست در مغز روی نروترانسمیترهای مغزی مانند دوپامین،گلوتامات و گاماآمینو بوتریک اسید (GABS) اثر می گذارد و باعث ایجاد التهاب در مغز می شود(10) نروترانسمیترها از پیام رسان های عصبی اصلی درگیر در بیماری اسکیزوفرنی هستند، که ترشح زیاد یا کم آنها در اختلالات اسکیزوفرنی نقش دارند (11, 12)، اسکیزوفرنی یکی از شایعترین اختلال های شدید روانی با دلایل ناشناخته است، که باعث آشفتگی در فکر، رفتار و کارایی میان فردی در زندگی فرد می شود(13-15) که حدود 1% جمعیت جهان را تحت تاثیر قرار می دهد(16). عوامل ژنتیکی از اصلی ترین عوامل زمینه ساز ابتلا به اسکیزوفرنیا است، اما عوامل عفونی در سبب شناختی اسکیزوفرنیا مطرح هستند و بیشتر بررسی ها به عواملی متمرکز است که امکان انتقال مادرزادی آنها وجود دارد(17). یکی از این عوامل می تواند توکسوپلاسماگوندی باشد(13) برخی از علائم توکسوپلاسموزیس شامل هیدروسفالی، افزایش اندازه شکم و نارسایی های مادرزادی در برخی از افراد اسکیزوفرنی و دیگر بیماری های روانی مشاهده شده است و همچنین بعضی از موارد توکسوپلاسموزیس حاد بزرگسالان با علائم روانی از قبیل خیالبافی، سرخوشی و توهم همراه است(18). بنابراین برای اولین بار نقش توکسوپلاسموز در روانپزشکی در سال 1950بیان شد چرا که اسکیزوفرنی یک بیماری روان پریشی با سیر مزمن است و توکسوپلاسما نیز انگلی است که به صورت عفونت مزمن در بافت های گوناگون به ویژه مغز باقی می ماند و دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است عفونت توکسوپلاسما به اسکیزوفرنی کمک کند و در چند سال گذشته یک وابستگی بین توکسوپلاسموز و بیماری های عصبی روانی بیان شده است(19-27). ارتباط توکسوپلاسموزیس و اسکیزوفرنی با شواهد جمع آوری شده از مدل حیوانی نشان داده شده که باعث تغییرات رفتاری پایدار در موش های آلوده می شود(28) و همچنین توکسوپلاسما باعث تغییر در سلولهای گلیال مغز موش شده، که این سلولها در پاتوژنز اسکیزوفرنی نقش حیاتی دارند(29). در مطالعات روی موش نشان داده شده که تاکی زوئیت توکسوپلاسما قادر به حمله و تشکیل کیست در آستروسیت می باشد(30)که در بررسی پس از مرگ بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی کاهش شمار آستروسیت گزارش شده است(31). آلودگی به توکسوپلاسما سبب افزایش بیان اندول آمین، 2و3-دی اکسیژناز و کینورنین در مغز موش شده و باعث تغییرات زیادی در میزان اکسید نیتریک در میکروگلیا و سایر سلول های دستگاه عصبی می شود که چنین تغییراتی در مغز افراد مبتلا به اسکیزوفرنی نیز نشان داده شده است (11, 29). بعضی از داروهای ضد روانپریشی مانند تری متوپریم سولفا متوکسازول و هالوپریدول که برای درمان اسکیزوفرنی استفاده می شود، اثرات ضد تک یاخته ای هم دارند(32, 33). همچنین پژوهشگران نشان داده اند که از لحاظ اپیدمیولوژیکی بین توکسوپلاسموزیس و اسکیزوفرنی ارتباط هایی وجود دارد: 1- سن شیوع اسکیزوفرنی معمولاٌ بین 20 تا 30 سال است و شیوع علائم بالینی توکسوپلاسموزیس در این سنین بیشتر است. 2- از نظر جغرافیایی در مناطقی که گربه و گربه سانان وجود ندارند توکسوپلاسموزیس خیلی کم مشاهده می شود و در این مناطق شیوع اسکیزوفرنی کمتر از سایر مناطقی است که گربه و گربه سانان بیشتر وجود دارند. 3- مرده زایی یکی از عوارض توکسوپلاسموزیس در دوران بارداری است، طبق مطالعات انجام شده مادرانی که مبتلا به اسکیزوفرنی هستند مرده زایی بالایی دارند. 4- شیوع اسکیزوفرنی در خانواده های فقیر و پرجمعیت بالاتر است هچنین شیوع آنتی بادی های ضد توکسوپلاسما در این خانواده ها بالاتر است(34). روش معمول برای تشخیص توکسوپلاسموزیس بر اساس روش های سرولوژی و تعیین آنتی بادی های ضد انگل است، ولی تفسیر نتایج حاصل از آن در بعضی موارد با مشکل همراه است و روش های سرولوژی کارایی لازم را ندارند، زیرا پادتن های اختصاصی علیه توکسوپلاسما با تأخیر ظاهر شده و مقدار آنها به تدریج افزایش می یابد. بنابراین توکسوپلاسموزیس در ابتدای آلودگی، قابل تشخیص نیست. از طرف دیگر در افراد دچار نقص یا سرکوب سیستم ایمنی پادتن ها به حد کافی ظاهرنمی شوند. علاوه بر این، قابلیت انتقال پادتن های نوع IgG از مادر به جنین، تشخیص زود هنگام توکسوپلاسموز را در جنین با اشکال مواجه می کند، که در این موارد استفاده از واکنش زنجیره پلی مراز (PCR) برای تایید تشخیص کاربرد دارد(35). واکنش زنجیره پلی مراز (PCR) وابسته به پاسخ ایمنی میزبان نبوده و شناسایی مستقیم انگل را در نمونه های بالینی امکان پذیر می سازد و با استفاده از آن می توان قطعه ای از DNA ژنوم توکسوپلاسما را شناسایی کرد، و به دلیل حساسیت و اختصاصی بودن آن نتیجه بهتری برای تشخیص توکسوپلاسما دارد(36). یکی از اشکالات PCR توانایی آن در تکثیر مقدار اندکی از DNA می باشد، زیرا ممکن است که سایر اسیدنوکلئیک ها هم وارد شوند(37) بنابراین ردیابی محصولاتPCR با استفاده از روش های اختصاصی مانند Nested-PCR از بروز این چنین مشکلاتی جلوگیری می کند، Nested-PCR تکنیکی است دو مرحلهای یعنی دو مرحله تکثیر وجود دارد که جفت پرایمر دوم در محدودة محصول آمپلی فیکاسیون مرحلة اول قرار میگیرد. با این روش میزان محصول نهایی به مقدار زیادی افزایش مییابد. واکنش دوم محصول، PCR کوچکتری در مقایسه با محصول اولیه ایجاد میکند. برآورد شده است که Neseted PCR باعث افزایش حساسیت تشخیص محصول صحیح به میزان 104 برابر میشود. حتی اگر محصول PCR واکنش اول در بین پس زمینه محصولات غیر اختصاصی محو شده باشد، با استفاده از پرایمرهای PCR داخلی امکان تکثیر مناسب و اختصاصی را خواهد داشت و احتمال اینکه محصولات غیر اختصاصی توالیهای مشابه پرایمرهای داخلی را داشته باشد بسیار کم است و به همین دلیل معمولاً احتمال وجود محصولات غیر اختصاصی در Nested-PCR خیلی کم است. حساسیت بالا و ویژگی مطلوب از مزایای تکنیک Nested-PCR است(38). ژن های اختصاصی مختلفی از DNA توکسوپلاسما به عنوان DNA الگو در PCR مورد استفاده قرار می گیرد(39). سطح انگل توکسوپلاسما دارای آنتی ژن هایی است که به آنتی ژن های سطحی (SAG) معروف اند(40) SAG1 (30KDa) ، SAG2(22KDa) و SAG3 (43KDa) از مهمترین آنتی ژنهای سطحی هستند که از این بین SAG1 بخاطر داشتن نقش ایمنولوژیک از اهمیت خاصی برخوردار است، SAG1 در مرحله ی تاکی زوئیت وجود دارد که 5 درصد از پروتئین های آن را تشکیل می دهد، در مرحله اسپوروزوئیت و برادی زوئیت مشاهده نشده است(41-43). SAG1 در اتصال، تهاجم، انتقال و واکنش انگل با سیستم ایمنی میزبان نقش دارد و به همین دلیل SAG1 همواره به عنوان یکی از کاندیدهای مهم تولید واکسن و یک عامل تشخیصی بیماری توکسوپلاسموزیس مطرح بوده است(44, 45). ژن B1 یکی دیگر از ژن های توکسوپلاسما است که 35 بار در ژنوم توکسوپلاسما تکرار شده است، که به دلیل تعداد کپی های زیاد، دارای ویژگی بالا و حساسیت تشخیصی زیادی برای توکسوپلاسما به روش PCR می باشد، از مزیت های این ژن این است که در تمام سویه های توکسوپلاسما تشخیص داده شده است و پرایمرهای مربوط به این ژن گونه های مختلف میکروبی را تکثیر نمی نماید(43, 46, 47) با توجه به جستجوهای انجام گرفته در منابع مختلف انگلیسی و فارسی مطلب یا مقاله یا پایان نامه تحقیقاتی مشابه های دال بر اجرای چنین طرحی بر روی ژن های توکسوپلاسما افراد اسکیزوفرنی در کشور ایران مشاهده نگردید و احتمالا به نظر می رسد این طرح برای اولین بار در این ناحیه (جنوب شرق ایران) در حال انجام شدن می باشد، لذا در بررسی متون قادر به ذکر کار های مشابه انجام شده در این منطقه بر روی ژن های B1 و SAG1 نبوده ایم. بررسی متون: مطالعه فرا تحلیلی که YOLKEN و همکاران در سال 2009 ، روی54 مطالعه در رابطه با ارتباط اسکیزوفرنی و توکسوپلاسما انجام دادند،در49 مورد آن میزان آنتی بادی ضد توکسوپلاسما در بیماران اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روانی نسبت به گروه کنترل افزایش نشان داده بود (34). در مطالعه Tao wang و همکاران در سال 2013 در مورد ارتباط بین عفونت توکسوپلاسما گوندی و اسکیزوفرنی در موش ها انجام دادند به این نتیجه رسیدند که موش های آلوده به توکسوپلاسما در یادگیری و قابلیت حافظه دچار اختلال شده اند(48) در یک بررسی انجام گرفته که توسط Bradley و همکاران در سال 2012 بر روی 183 بیمار اسکیزوفرنی و 137 فرد سالم (گروه کنترل)، شیوع عفونت توکسوپلاسما گوندی در بیماران اسکیزوفرنی نسبت به گروه کنترل بیشتر بود(20) در مطالعه ی دیگری که به وسیله Cosme Alvarado و همکاران در سال 2011 بر روی بیماران اسکیزوفرنی و افراد سالم انجام شد، سطح سرمی توکسوپلاسموز در بیماران اسکیزوفرنی از نظر IgG و IgM بیشتر از افراد سالم بود(49) در یک مطالعه فرا تحلیل که به وسیله E.Fuller Torrey و همکاران در سال 2007 روی 42 مطالعه که در 17 کشور انجام انجام شده بود، به این نتیجه رسیدند که شیوع آنتی بادی توکسوپلاسما در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی به طور قابل توجهی بالاتر از شیوع آنتی بادی در جمعیت کنترل (OR=2/73) بود(19) در مطالعه سرائی صحنه سرائی و همکاران در سال 2009 در بیمارستان 22 بهمن قزوین بر روی 104 بیمار اسکیزوفرنی و 114 فرد سالم انجام دادند به این نتیجه رسیدند که بین آلودگی به توکسوپلاسما و بروز اسکیزوفرنیا رابطه ی وجود ندارد(50) در مطالعه ی که حمید نژاد و همکاران در سال 2010 در اهواز بر روی 98 بیمار بستری شده اسکیزوفرنی و 96 فرد سالم انجام دادند به این نتیجه رسیدند که میزان مثبت شدن آنتی بادی IgG توکسوپلاسما در بین افراد مبتلا به اسکیزوفرنی (1/57%) به طور معنی داری بالاتر از گروه شاهد(2/29%) بود(51) مطالعه Brown و همکاران در سال 2005 که روی قرار گرفتن مادران در معرض توکسوپلاسموز و خطر اسکیزوفرنی در فرزندان بزرگسالان بود، نشان داد که آلوده شدن به توکسوپلاسما در دوران جنینی با اختلال اسکیزوفرنی در اوایل دوران بلوغ همراه است(52) مطالعه Mortensen و همکاران در سال2007 نشان داد که آلوده شدن به توکسوپلاسما در دوران جنینی با اختلال اسکیزوفرنی در اوایل دوران بلوغ همراه است(53) در مطالعه ی Yee Ling Lau و همکاران در سال 2010 که روی 40 بیمار مبتلا به توکسوپلاسموز فعال، 40 کنترل منفی، و 25 نفر دیگر عفونت های انگلی: خون از 105 افراد به آزمون سنجش LAMP جمع آوری شد. که LAMP مبتنی بر SAG1-LAMP (80٪) حساسیت بیشتر از B1-LAMP (80٪) بود(54) خسرو شاهی و همکاران در سال 1385 انگل توکسوپلاسما را در صفاق موش سوری تکثیر دادند و DNA ژنومی توکسوپلاسما، با روش فنل کلر فرم، استخراج کردند و سپس با کمک پرایمرهای اختصاصی ویژه ژن SAG1 ، ژن مورد نظر با روش PCR تکثیر شد و محصول PCR به صورت یک باندbp 960 مشاهده شد(55) در مطالعه ای که در سال 2013 توسط فلاحی و کاظمی جهت تشخیص توکسوپلاسما و مقایسه ژن های RE و B1 در کودکان سرطانی به روش Nested-PCR صورت گرفت،ابتدا با روش های ایمنو آنزیم 110 نفر را از کل افراد جامعه انتخاب کردند که شامل 50 نفر IgG+ و IgM+ ،10نفر IgG+ و IgM- و 50 نفر IgG- و IgM- می شدندDNA آنها را جدا و سپس به روش Nested-PCR مورد بررسی قرار دادند و مشاهده کردند 2 % از 50 نفری که از لحاظ هر دو آنتی بادی منفی تشخیص داده شده بودند،مثبت هستند البته تنها برای ژن RE و به ژن B1 بی پاسخ بودند بنابراین نتیجه گرفتند که روش Nested-PCR جهت تشخیص توکسوپلاسما گوندی روش مناسب تری بوده همچنین ژن RE از حساسیت بیشتری نسبت به ژن B1 برخوردار است(56) مطالعه ی نوروزی و همکاران در سال 1391 که جهت تشخیص توکسوپلاسماگوندیی در موش صحرایی با استفاده از ژن B1 به روش Real time PCR انجام شد، به این نتیجه رسیدند که ژن B1 جهت شناسایی انگل بسیار مناسب می باشد(57) در مطالعه ای که Tara wahab و همکارانش در سال 2010 در سوئد بر روی دو ژن B1 و RE جهت تشخیص توکسوپلاسموز در بیماران مبتلا به HIV با استفاده از دو روش Real Time PCR انجام دادند،مشاهده کردند که در 4.8% از نمونه ها مثبت توکسوپلاسما برای ژن RE (AF146527) منفی است.وی در پایان ژن B1 را به عنوان ژن اصلی جهت تشخیص ملکولی توکسوپلاسما معرفی می کند و آن را به عنوان هدف اصلی برای تشخیص می داند(58) J.Y. Lee و همکاران در مطالعه ی که شیوع توکسوپلاسما را با استفاده از ژن B1 به روش Nested- PCR روی سگ های چوپان آلمانی و گربه های ولگرد بررسی کردند که 64 (3/46%) از 138 سگ و 50 (2/47%) از 106 گربه ولگرد مثبت گزارش شدند، و نتایج نشان داد که استفاده از ژن B1 در روش Nested-PCR برای تشخیص زود هنگام توکسو پلاسما در سگ و گربه ی بدونه علامت مفید است(59) مطالعات گذشته نشان داده است که ممکن است بین آلودگی به انگل توکسوپلاسما و بیماری اسکیزوفرنی ارتباطی وجود داشته باشد(19-21, 23-27) پس ما بر آنیم که با این مطالعه فراوانی توکسوپلاسما را در گروه مورد و شاهد به دست آوریم و آنها را با هم مقایسه کنیم. و همچنین از آنجایی که گزارشات زیادی از روش های مختلف تشخیصی آلودگی به توکسوپلاسما در نقاط مختلف جهان و ایران وجود دارد(60-64) هدف دیگر این مطالعه بررسی تشخیص سرولوژی و مولکولی توکسوپلاسما با استفاده از ژن های B1 و SAG1 است . |
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | 1- آیا بین توزیع فراوانی آلودگی به انگل توکسوپلاسما در گروه مورد و شاهد با روش ELISA تفاوت وجود دارد؟
2-آیا بین توزیع فراوانی ژن SAG1 انگل توکسوپلاسما در گروه مورد و شاهد به روش Nested-PCR تفاوت وجود دارد؟ 3-آیا بین توزیع فراوانی ژن B1 انگل توکسوپلاسما در گروه مورد و شاهد به روش Nested-PCR تفاوت وجود دارد؟ 4- آیا بین توزیع فراوانی ژن های B1 و SAG1 در گروه مورد و شاهد به روش Nested-PCR تفاوت وجود دارد؟ 5- آیا بین توزیع فراوانی آلودگی به توکسوپلاسما در گروه مورد و شاهد به روش ELISA با روش Nested-PCR تفاوت وجود دارد؟ |
| هدف کلی طرح | پروپوزال اصلاح شده متدولوژی |
| اهداف اختصاصی | 1- تعیین توزیع فراوانی آلودگی به انگل توکسوپلاسما در گروه مورد و شاهد با روش ELISA
2- تعیین توزیع فراوانی ژن SAG1 انگل توکسوپلاسما در گروه مورد و شاهد به روش Nested-PCR 3- تعیین توزیع فراوانی ژن B1 انگل توکسوپلاسما در گروه مورد و شاهد به روش Nested-PCR 4- مقایسه توزیع فراوانی ژن های B1 و SAG1 توکسوپلاسما درگروه مورد و شاهد به روش Nested- PCR 5- مقایسه توزیع فراوانی آلودگی به توکسوپلاسما در گروه مورد و شاهد به روش ELISA با روش Nested-PCR |
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | مراکز خدمات بهداشتی-درمانی |
| تعریف واژه های تخصصی | توکسوپلاسموزیس:
عبارت است از یک عفونت تک یاخته ای با توکسوپلاسما گوندی که در انسان ها و بسیاری از گونه های پستانداران و پرندگان ایجاد می شود. اسکیزوفرنیا: یک نوع اختلال شدید و مزمن روانی است که معمولا بصورت حاد یا ناگهانی شروع شده و بعد در طول زندگی شخص ادامه مییابد. در این اختلال، فعالیت فکری تا حد زیادی مختل شده و تجربه و برداشت انسان از واقعیت غیرعادی میگردد. Nested-PCR: تکنیکی دومرحله ای است که جفت پرایمر دوم در محدوده محصول آمپلی فیکاسیون مرحله اول قرار می گیرد.از این روش جهت تعیین گونه،سوش،کلون و مقاومت دارویی استفاده می شود. |
| نوع مطالعه | مورد-شاهدی |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | گروه مورد: افراد بیمار اسکیزوفرنی که به تشخیص پزشک متخصص اعصاب و روان بر پایه معیار های تشخیصی DSM-IV-TR (انجمن روانپزشکی آمریکا،2004) به اسکیزوفرنی مبتلا و در بخش اعصاب و روان بیمارستان روانپزشکی بهاران و مرکز درمان و توانبخشی بیماران روانی مزمن، گلبرگ و یاس شهرزاهدان بستری شده اند.
گروه شاهد: افراد سالم که برای انجام آزمایشات پیش از ازدواج و آزمایشات مشاغل به آزمایشگاه بیمارستان نبی اکرم (ع) مراجعه می کنند. معیار ورود: افراد مبتلا به بیماری اسکیزوفرنیا که در بیمارستانهای روانپزشکی بهاران و مرکز درمان و توانبخشی بیماران روانی مزمن، گلبرگ و یاس شهر زاهدان بستری شده اند. معیار خروج: افرادی که رضایت به همکاری نداشتند از مطالعه خارج می شوند |
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | حجم نمونه باتوجه به مطالعه انجام شده (حسین حمید نژاد و همکاران) در سطح اطمینان 95% و توان آزمون 80% به شرح ذیل محاسبه گردیده است(51) P1= %57 (اسکیزوفرنی های مثبت به توکسوپلاسما) P2= %2/29 (شاهدهای مثبت به توکسوپلاسما) Z1 ─ α⁄2 = 96/1 Z1 _ = 85/0 N= یعنی حداقل حجم نمونه در هر گروه 50 نفر (جمعآ 100 نفر) محاسبه گردیده است منتها جهت دقت بیشتر و ریزشهای احتمالی حدود 70 نفر در هرگروه ( جمعآ 140) نفر مورد بررسی قرار خواهم داد. |
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | نمونه گروه مورد این پژوهش شامل بیماران اسکیزوفرنی هستند که در سال 94-93 در بیمارستان روانپزشکی بهاران و مرکز درمان و توانبخشی بیماران روانی مزمن، گلبرگ و یاس شهر زاهدان بستری شده اند که از بین این جمعیت 70 نفر را به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب می کنیم.
نمونه گروه شاهد این پژوهش شامل افراد سالم که برای انجام آزمایشات پیش از ازدواج و آزمایشات مشاغل به آزمایشگاه بیمارستان نبی اکرم (ع) مراجعه می کنند که پس از همسان سازی 70 نفر را به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب می کنیم. |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | 1-فرم اطلاعاتی 2- روش ملکولار(Nested PCR) جهت تشخیص توکسوپلاسما 3- بررسی آنتی بادی های توکسو پلاسما به روش الایزا |
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | پس از هماهنگی با معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و بیمارستان های روانپزشکی بهاران، نبی اکرم(ع) و همچنین و مرکز درمان و توانبخشی بیماران روانی مزمن، گلبرگ و یاس شهر زاهدان ، ابتدا همسان سازی افراد مورد و شاهد از لحاظ سن، جنس و محل سکونت (شهری/روستایی) صورت می گیرد، سپس پرسشنامه ها توسط هر کدام از افراد گروه مورد و شاهد تکمیل می شوند، و از هریک از افراد خون تام به میزان 2 میلی لیتر جهت کار مولکولی و یک نمونه لخته به میزان 5 میلی لیتر جهت تهیه سرم برای بررسی آنتی بادی های توکسو پلاسما از بیماران تهیه می شود .
و پس از کد گذاری نمونه، پرسشنامه به همراه نمونه با رعایت کامل اصول انگل شناسی و با رعایت اصول زنجیره سرد همه روزه تا کامل شدن تعداد نمونه ها، به آزمایشگاه مرجع علوم پزشکی زاهدان انتقال می یابد و سانتریفوژ می شوند و تا زمان انجام آزمایشات در دمای 20- درجه سانتی گراند نگهداری می شوند. در مرحله اول نمونه ها از نظر وجود آنتی بادی های توکسو پلاسما با روش ELISA مورد بررسی قرار می گیرند . مجددا نمونه های مثبت و منفی به روش مولکولار برای ژن های مد نظر مورد بررسی قرار می گیرند تا موارد منفی کاذب و مثبت کاذب نیز شناسایی شوند آماده سازی نمونه برای کار مولکولار : استخراج DNA با استفاده از کیت، طبق پروتکل آن انجام می دهیم. سپس غلظت DNA را با استفاده از روشهای اسپکتروفتومتری و کیفیت DNA بعد از الکتروفورز بر روی ژل آگارز بررسی می کنیم جهت انجام Nested-PCR از DNA استخراج شده(1.5 میکرولیتر) و Premix-PCR استفاده می گردد و شرایط Nested-PCR بهینه می شود.تفاوت در اندازه (size variation) ایجاد شده به وسیله الکتروفورز بر روی ژل آگارز 2 درصد و رنگ آمیزی اتیدیوم بروماید و مقایسه با lader marker تعیین خواهد گردید. |
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | پس از دریافت نتایج و وارد کردن آنها به کامپیوتر با استفاده از نرم افزار spss ،آنالیز داده ها را انجام می دهیم و آمار توصیفی مربوط به متغییرها را با توجه به نوع آنها به صورت فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار ...بیان می نماییم. جهت برسی فرضیه های تحقیق از آزمون کای –دو و آزمون فیشر استفاده خواهیم نمود که نتایج این آزمون ها را در جدولی به صورت زیر گزارش می کنیم:
گروه تعداد(درصد) آزمون کای_دو مورد شاهد وجود ژن P- Value = عدم وجود ژن جمع |
| ملاحظات اخلاقی | در این پژوهش کدهای اخلاقی زیر از دفترچه راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی رعایت شده است. با کد های ( 1، 2، 3، 4، 5، 7، 8، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20، 21، 22، 23، 25، 26، 27، 28، 29، 30 و 31) همچنین در این پژوهش کدهای اخلاقی زیر از دفتر چه راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی ایران راهنمای عمومی با کد های (1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9، 10 و 11) همچنین در این پژوهش کدهای اخلاقی زیر از دفترچه راهنمای اخلاقی پژوهش بر گروههای آسیب پذیر در جمهوری اسلامی ایران رعایت شده است. فصل اول: کلیات با کد های ( 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7 و 8) فصل چهارم: ناتوانان ذهنی با کد های ( 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9، 10 و 11) |
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | -مشکل تهیه مواد و امکان طولانی شدن دریافت آنها راه حل:تصویب سریع تر طرح ودریافت بودجه آن -عدم نمونه گیری مناسب راه حل:آموزش به فرد نمونه گیر -عدم همکاری بیمار راه حل:توضیح دادن در مورد منافع این طرح و اینکه هیچ ضرری متوجه آنها نخواهد شد و اطلاعات آنها به طور محرمانه باقی خواهد ماند و نامشان فاش نخواهد شد. |
| کلمات کلیدی | Schizophrenia ،Nested-PCR ،Toxoplasma Gondi |
| فهرست منابع و مراجع | 1. Ebrahimzadeh A, Mohammadi S, Davoodi T, Salimi Khorashad A, Jamshidi A. Seroepidemiology of Toxoplasmosis among Pregnant Women Referring to the Reference Laboratory of Zahedan, Iran (2011). Medical Laboratory Journal. 2013;7(3):61-8. 2. Gharavi M, Rahnama N, Jahani M. Seroepidemiological survey of toxoplasma infections of mentally retarded children. Iranian Journal of Public Health. 2005;34(1):19-22. 3. Cornu C, Bissery A, Malbos C, Garwig R, Cocherel C, Ecochard R, et al. Factors affecting the adherence to an antenatal screening programme: an experience with toxoplasmosis screening in France. Euro Surveill. 2009;14(9):21-5. 4. Neves E, Bicudo L, Curi A, Carregal E, Bueno W, Ferreira R, et al. Acute acquired toxoplasmosis: clinical-laboratorial aspects and ophthalmologic evaluation in a cohort of immunocompetent patients. Memórias do Instituto Oswaldo Cruz. 2009;104(2):393-6. 5. Udonsom R, Lekkla A, Chung PTT, Cam PD, Sukthana Y. Seroprevalence of Toxoplasma gondii antibody in Vietnamese villagers. 2008; 39(1): 14-18. 6. Montoya J, Liesenfeld O. Toxoplasmosis. Lancet. 2004;363(9425):1965-76. 7. عبدلی ا, دیلمی اع, موحدین م. تاثیر آلودگی توکسوپلاسما گوندی بر اسپرماتوژنز رت بالغ. مجله علوم پزشکی مدرس: آسیب شناسی زیستی. 1390;14(2):91-83. 8. Dalimiasl a, Arshad m. Sero-epidemiology of Toxoplasma Infection in PregnantWomen Referred to Al Zahra Hospital in Tabriz. journal of ilam university of medical sciences. 2012;20(3):55-62. 9. Noroz R, Dalimi-Asl A, Forozandeh-Moghadam M, Ghaffarifar F. A molecular beacon-based real time PCR assay for quantitative detection of Toxoplasma gondii in rat. Feyz Journals of Kashan University of Medical Sciences. 2012;16.(4). 311-316. 10. Abbasian L TMF, Shirbazou S. Role of Toxoplasma gondii infection in serum level of Testosterone. Kowsar Medical Journal. 2011;16(2):123-7. 11. Silva NM, Rodrigues CV, Santoro MM, Reis LF, Alvarez-Leite JI, Gazzinelli RT. Expression of indoleamine 2, 3-dioxygenase, tryptophan degradation, and kynurenine formation during in vivo infection with Toxoplasma gondii: induction by endogenous gamma interferon and requirement of interferon regulatory factor 1. Infection and immunity. 2002;70(2):859-68. 12. S Sabzehkhah HVG, A Bakhtiarian , A Salarian , M Zare Haghighi. The effect of D2 agonist versus D2 antagonist on the fear behavior in the male rats using plus-maze method: the prospective study. Journal of the Faculty of Medicine, Tehran University of Medical Sciences[persion]. 2009;67(8):541-35. 13. Wang H-L, Xiang Y-T, Li Q-Y, Wang X-P, Liu Z-C, Hao S-S, et al. The effect of artemether on psychotic symptoms and cognitive impairment in first-episode, antipsychotic drug-naive persons with schizophrenia seropositive to< i> Toxoplasma gondii. Journal of psychiatric research. 2014;53:119-24. 14. Sadock BJ, Sadock VA. Kaplan and Sadock's pocket handbook of clinical psychiatry: Lippincott Williams & Wilkins; 2010. 15. Brissos S, Dias VV, Carita AI, Martinez-Arán A. Quality of life in bipolar type I disorder and schizophrenia in remission: clinical and neurocognitive correlates. Psychiatry research. 2008;160(1):55-62. 16. Wang T, Tang Z-h, Li J-f, Li X-n, Wang X, Zhao Z-j. A potential association between Toxoplasma gondii infection and schizophrenia in mouse models. Experimental Parasitology. 2013;135(3):479-502. 17. Yolken RH, Torrey EF. Infectious agents and gene–environmental interactions in the etiopathogenesis of schizophrenia. Clinical Neuroscience Research. 2006;6(1):97-109. 18. عبدالله سامانی س. احتمال ارتباط تک یاخته انگلی توکسوپلاسما گوندی واسکیزوفرنی. نشریه پزشکی تامین اجتماعی. 1385;31(6):29-32. 19. Torrey EF, Bartko JJ, Lun Z-R, Yolken RH. Antibodies to Toxoplasma gondii in patients with schizophrenia: a meta-analysis. Schizophrenia bulletin. 2007;33(3):729-36. 20. Pearce BD, Kruszon-Moran D, Jones JL. The Relationship Between< i> Toxoplasma Gondii Infection and Mood Disorders in the Third National Health and Nutrition Survey. Biological psychiatry. 2012;72(4):290-5. 21. Hinze-Selch D, Däubener W, Erdag S, Wilms S. The diagnosis of a personality disorder increases the likelihood for seropositivity to Toxoplasma gondii in psychiatric patients. Folia parasitologica. 2010;57(2):129-35. 22. Miman O, Kusbeci OY, Aktepe OC, Cetinkaya Z. The probable relation between< i> Toxoplasma gondii and Parkinson's disease. Neuroscience letters. 2010;475(3):129-31. 23. Kusbeci OY ea. Could Toxoplasma gondii have any role in Alzheimer disease? Assoc Disord. 2011;25(1):1–3. 24. Miman O, Mutlu EA, Ozcan O, Atambay M, Karlidag R, Unal S. Is there any role of< i> Toxoplasma gondii in the etiology of obsessive–compulsive disorder? Psychiatry research. 2010;177(1):263-5. 25. ARMAN F, YALÇİN Ş, DEMIRTAŞ F, YAMAN O, ŞAHIN İ. Investigation of probable relationship between< i> Toxoplasma gondii and cryptogenic epilepsy. Seizure. 2003;12(2):107-9. 26. Koseoglu E, Yazar S, Koc I. Is Toxoplasma gondii a causal agent in migraine? The American journal of the medical sciences. 2009;338(2):120-2. 27. Prandota J. Autism spectrum disorders may be due to cerebral toxoplasmosis associated with chronic neuroinflammation causing persistent hypercytokinemia that resulted in an increased lipid peroxidation, oxidative stress, and depressed metabolism of endogenous and exogenous substances. Research in Autism Spectrum Disorders. 2010;4(2):119-55. 28. Flegr J. Effects of Toxoplasma on human behavior. Schizophrenia bulletin. 2007;33(3):757-60. 29. Rozenfeld C, Martinez R, Figueiredo RT, Bozza MT, Lima FR, Pires AL, et al. Soluble factors released by Toxoplasma gondii-infected astrocytes down-modulate nitric oxide production by gamma interferon-activated microglia and prevent neuronal degeneration. Infection and immunity. 2003;71(4):2047-57. 30. Halonen S, Lyman W, Chiu F. Growth and Development of Toxoplasma Gondil in Human Neurons and Astrocytes. Journal of Neuropathology & Experimental Neurology. 1996;55(11):1150-6. 31. Doyle C, Deakin J, editors. Fewer astrocytes in frontal cortex in schizophrenia, depression and bipolar disorder. Schizophrenia Research. 2002; 53: 106. 32. Carruthers VB, Suzuki Y. Effects of Toxoplasma gondii infection on the brain. Schizophrenia bulletin. 2007;33(3):745-51. 33. Webster J, Lamberton P, Donnelly C, Torrey E. Parasites as causative agents of human affective disorders? The impact of anti-psychotic, mood-stabilizer and anti-parasite medication on Toxoplasma gondii's ability to alter host behaviour. Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. 2006;273(1589):1023-30. 34. Yolken R, Dickerson F, Fuller Torrey E. Toxoplasma and schizophrenia. Parasite immunology. 2009;31(11):706-15. 35. Hierl T, Reischl U, Lang P, Hebart H, Stark M, Kyme P, et al. Preliminary evaluation of one conventional nested and two real-time PCR assays for the detection of Toxoplasma gondii in immunocompromised patients. Journal of medical microbiology. 2004;53(7):629-32. 36. James GS, Sintchenko VG, Dickeson DJ, Gilbert GL. Comparison of cell culture, mouse inoculation, and PCR for detection of Toxoplasma gondii: effects of storage conditions on sensitivity. Journal of clinical microbiology. 1996;34(6):1572-5. 37. Weiss JB. DNA probes and PCR for diagnosis of parasitic infections. Clinical Microbiology Reviews. 1995;8(1):113-30. 38. Wan L, Chen P, Xue C, Jiang S. [Studies on diagnosis of falciparum malaria based on amplifying specific SSUrDNA fragment with nested PCR]. Zhongguo ji sheng chong xue yu ji sheng chong bing za zhi= Chinese journal of parasitology & parasitic diseases. 1994;13(3):174-7. 39. کواکب پ. روش های ملکولی در تشخیص توکسوپلاسما گوندی. مجله تشخیص آزمایشگاهی 1387:58. 40. Boothroyd JC, Hehl A, Knoll LJ, Manger ID. The surface of< i> Toxoplasma: more and less. International journal for parasitology. 1998;28(1):3-9. 41. Lekutis C, Ferguson DJ, Grigg ME, Camps M, Boothroyd JC. Surface antigens of< i> Toxoplasma gondii: variations on a theme. International journal for parasitology. 2001;31(12):1285-92. 42. Greg S ea. Comparison of Cell Culture, Mouse Inoculation, and PCR for Detection of Toxoplasma gondii: Effects of Storage Conditions on Sensitivity. JOURNAL OF CLINICAL MICROBIOLOGY. 1996;34:1572–5. 43. Jones CD, Okhravi N, Adamson P, Tasker S, Lightman S. Comparison of PCR detection methods for B1, P30, and 18S rDNA genes of T. gondii in aqueous humor. Investigative ophthalmology & visual science. 2000;41(3):634-44. 44. Lee YH ea. Vaccination against murine toxoplasmosis using recombinant Toxopllasma gondii SAG3 antigen alone or in combination with Quil A. Yonsei Med J. 2007;48(3):396-404. 45. Letscher-Bru V, Pfaff AW, Abou-Bacar A, Filisetti D, Antoni E, Villard O, et al. Vaccination with Toxoplasma gondii SAG-1 protein is protective against congenital toxoplasmosis in BALB/c mice but not in CBA/J mice. Infection and immunity. 2003;71(11): 6616-9. 46. Parmley S, Goebel F, Remington J. Detection of Toxoplasma gondii in cerebrospinal fluid from AIDS patients by polymerase chain reaction. Journal of clinical microbiology. 1992;30(11):3000-2. 47. Burg JL, Grover CM, Pouletty P, Boothroyd J. Direct and sensitive detection of a pathogenic protozoan, Toxoplasma gondii, by polymerase chain reaction. Journal of Clinical Microbiology. 1989;27(8):1787-92. 48. Tao Wang ea. A potential association between Toxoplasma gondii infection and schizophrenia in mouse models. Experimental Parasitology. 2013;135(3):497–502. 49. Alvarado-Esquivel C, Urbina-Álvarez JD, Estrada-Martínez S, Torres-Castorena A, Molotla-de-León G, Liesenfeld O, et al. < i> Toxoplasma gondii infection and schizophrenia: A case control study in a low< i> Toxoplasma seroprevalence Mexican population. Parasitology international. 2011;60(2):151-5. 50. Saraei-Sahnesaraei M, Shamloo F, Jahani Hashemi H, Khabbaz F, Alizadeh S-a. Relation between Toxoplasma gondii infections and schizophrenia. Iranian journal of psychiatry and clinical psychology. 2009;15(1):3-9. 51. Hamidinejat H, Ghorbanpoor M, Hosseini H, Alavi SM, Nabavi L, Jalali MHR, et al. < i> Toxoplasma gondii infection in first-episode and inpatient individuals with schizophrenia. International journal of infectious diseases. 2010;14(11): 978-81. 52. Brown AS, Schaefer CA, Quesenberry CP, Liu L, Babulas VP, Susser ES. Maternal exposure to toxoplasmosis and risk of schizophrenia in adult offspring. American Journal of Psychiatry. 2005;162(4):767-73. 53. Mortensen PB, Nørgaard-Pedersen B, Waltoft BL, Sørensen TL, Hougaard D, Yolken RH. Early infections of Toxoplasma gondii and the later development of schizophrenia. Schizophrenia bulletin. 2007;33(3):741-4. 54. Lau YL, Meganathan P, Sonaimuthu P, Thiruvengadam G, Nissapatorn V, Chen Y. Specific, sensitive, and rapid diagnosis of active toxoplasmosis by a loop-mediated isothermal amplification method using blood samples from patients. Journal of clinical microbiology. 2010;48(10):3698-702. 55. Hosseinian Khosroshahi K, Ghaffarifar F, Sharifi Z, Dalimi Asl AH, Solhjo K. Cloning and Transformation of Toxoplasma Gondii Surface Antigen 1 (SAG1) in Eschershia Coli(TG1 & DH5a). Razi Journal of Medical Sciences. 2007;13(53):73-81. 56. Fallahi S, Kazemi B, Bandehpour M, Lasjerdi Z, Taghipour N, Zebardast N, et al. Comparison of the RE and B1 gene for detection of< i> Toxoplasma gondii infection in children with cancer. Parasitology international. 2014;63(1):37-41. 57. Noruzi R, Dalimi A, Forouzandeh M, Ghaffarifar F. Identification of Live Toxoplasma gondii by the NASBA method in Rat. Modares Journal of Medical Sciences: Pathobiology. 2012;15(1):73-80. 58. Wahab T, Edvinsson B, Palm D, Lindh J. Comparison of the AF146527 and B1 repeated elements, two real-time PCR targets used for detection of Toxoplasma gondii. Journal of clinical microbiology. 2010;48(2):591-2. 59. Lee J, Lee S, Lee E, Song K. Nested PCR-based detection of< i> Toxoplasma gondii in German shepherd dogs and stray cats in South Korea. Research in veterinary science. 2008;85(1):125-7. 60. Desmonts G, Remington JS. Direct agglutination test for diagnosis of Toxoplasma infection: method for increasing sensitivity and specificity. Journal of clinical microbiology. 1980;11(6):562-8. 61. Dubey JP, Beattie C. Toxoplasmosis of animals and man: CRC Press, Inc.; 1988. 62. Tavassoli M, Ghorbanzadehghan M, Esmaeilnejad B, editors. Detection of Toxoplasma gondii in sheep and goats blood samples by PCR-RFLP in Urmia. Veterinary Research Forum. 2013; 4 (1) 43 - 47 63. Sevi̇nç F. TitleThe seroprevalence of Toxoplasma gondii in goats detected by indirect haemagglutination (IHA) and indirect fluorescent antibody (IFA) tests in the region of Konya. Acta Parasitologica Turcica. 2000;24(2):176-179. 64. رزمی غلامرضا رص. مقایسه روش آگلوتیناسیون مستقیم اصلاح شده با روشهای سرولوژی ایمنوفلورسنت غیرمستقیم و تست رنگی در تشخیص توکسوپلاسموزیس گوسفند مجله تحقیقات دامپزشکی ایران (دانشگاه شیراز). 1379;1(1):12-9. |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| Propozal.final.doc | 1393/09/19 | 695808 | دانلود |
| 1.pdf | 1393/09/19 | 71954 | دانلود |
| 2.pdf | 1393/09/19 | 332210 | دانلود |
| 3.pdf | 1393/09/19 | 154123 | دانلود |
| Razaiat name .doc | 1393/10/01 | 90112 | دانلود |
| aslah metodolog .doc | 1393/10/13 | 718848 | دانلود |
| Propozal. final.eslah shode metodology.doc | 1393/10/24 | 691712 | دانلود |
| nahaee.doc | 1393/10/30 | 708096 | دانلود |
| aslah komite akhlagh.doc | 1393/11/14 | 720896 | دانلود |
