مقایسه فراوانی پلی مورفیسم rs699947 ژنVEGF در زنان مبتلا به لیومیومای رحمی و گروه کنترل

Comparison of rs699947 polymorphism of VEGF Gene between Uteine leiomayoma women and Control group


چاپ صفحه 		پژوهان
صفحه نخست سامانه		 مجری و همکاران
مجری و همکاران		 اطلاعات تفضیلی
اطلاعات تفضیلی		 دانلود
دانلود 		علوم پزشکی زاهدان
علوم پزشکی زاهدان

مجریان: فرشید کشاورزی

کلمات کلیدی:

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 7294
عنوان فارسی طرح مقایسه فراوانی پلی مورفیسم rs699947 ژنVEGF در زنان مبتلا به لیومیومای رحمی و گروه کنترل
عنوان لاتین طرح Comparison of rs699947 polymorphism of VEGF Gene between Uteine leiomayoma women and Control group
نوع طرح کاربردی
محل اجرای طرح مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی
رسته مطالعاتی مورد شاهدی
دانشکده/مرکز دانشکده پزشکی زاهدان
زمان اجرا -روز 365

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
فرشید کشاورزیمجری کارشناسی ارشدkeshavarzifarshid@gmail.com
سعیده سلیمیاستاد راهنمای اول طرح دانشجویی دکترای تخصصی sasalimi@yahoo.com

اطلاعات تفضیلی
hide/show

عنوان متن
خلاصه طرح به فارسی مقایسه فراوانی پلی مورفیسم rs699947 ژنVEGF در زنان مبتلا به لیومیومای رحمی و گروه کنترل
خلاصه طرح به لاتینComparison of rs699947 polymorphism of VEGF Gene between Uteine leiomayoma women and Control group
بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهشلیومیوم های رحمی (فیبروئیدها) از تومور های خوش خیم منوکلونال سلول های عضلانی میومتر رحم می باشند که حاوی مقدار زیادی ماتریکس خارج سلولی اند . تخمین زده شده که این تومورها در درصد بالایی از کل زنانی که در سنین باروری هستند ، وجود دارد که امکان دارد به طور اتفاقی در جریان معاینه روتین سالانه کشف شوند (1, 2). فیبروییدهای فاقد علامت در 50-40 درصد زنان بالای 35 سال وجود دارند ، برخی دیگر از محققان با استفاده از غربال گری سونوگرافیک ، تخمین زده اند میزان بروز تجمعی این توده ها در 50سالگی در زنان آفریقای- آمریکایی بیش از 80 درصد ودر زنان سفیدپوست نزدیک به 70 درصد است . در یک بررسی از خانم هایی که هیسترکتومی شده بودند ، شیوع فیبروییدها 77 درصد بود . هرساله در ایالت متحده حدود 200 هزار مورد هیسرکتومی و 2 هزار مورد میومکتومی به علت علایم ناشی از لیومیوم صورت می گیرد (1, 3, 4). اتیولوژی لیومیوم های رحمی نامشخص است (5). با توجه به مطالعات صورت گرفته هر لیومیوم از یک سلول غیر نئوپلاستیک منفرد در داخل عضله صاف میومتر بر می خیزد . از ریسک فاکتورهای ایجاد میوم می توان به افزایش سن ، افزایش تماس با هورمون های اندوژن ،سابقه خانوادگی ، نژاد آفریقای – آمریکایی ، وزن و رژیم غذایی غنی از گوشت اشاره کرد . از طرفی مصرف سیگار ، رژیم غذایی غنی از سبزیجات با کاهش ریسک ابتلا به میوم همراه است (1, 6). برای پی بردن به بیولوژی مولکولی این تومور های خوش خیم پیشرفت هایی انجام شده است . فرضیه هایی وجود دارد که نشان می دهد این توده ها از موتاسیون سوماتیک در سلول های میومتر منشا می گیرند . وجود میوم ها ی متعدد که نسبت به میوم های منفرد احتمال عود بیشتری دارند ، نشان می دهد که یک عامل ژنتیکی مستعد ساز این حالت می باشد . طی مطالعات انجام گرفته احتمال ایجاد میوم دربستگان درجه یک خانم هایی که لیومیوم دارند 5/2 برابر جمعیت عادی می باشد (7). حدود3/1 از میوم ها دارای انواعی از اختلالات کروموزومی اند ،ولی این اختلافات در بین تومور های مختلف یک زن ثابت نیستند ،که این امر ماهیت کلونال لیومیوم ها را بیشتر تایید می کند . الگوی توارث ژنتیکی در بروز لیومیوم ها تاثیر گذار است ، اگرچه لیومیوم ها در تمامی نژاد ها شایع اند ، ولی به نظر می رسد در زنان سیاه پوست تا حدودی بالاتر از سایر اقوام باشد . الگوهای انحراف ژنتیکی مانند جابه جایی بین کروموزوم 12 و 14 و حذف بازوی کوتاه کروموزوم 7 مشخص شده که با لیومیوم در ارتباط هستند (8). هر سلول میومتر در نتیجه واکنش های پیچیده بین عواملی مانند نژاد ، جهش های ژنتیکی ، تولید درونی استروئیدهای جنسی و الگوی تولیدمثلی، نئوپلاستیک می شود .از مطالعات صورت گرفته می توان به ژنتیک مولکولی اشاره کرد که به بیان غیرطبیعی انواعی از ژن ها اشاره می کندکه منجر به تغییر عوامل رشد و گیرنده های استروئیدی در لیومیوم می شود . از آنجا که فاکتورهای رشد عروقی مختلف رشد لیومیوم ها را سبب می شوند ، ازین رو ارتباط بین لیومیوم ها و این عوامل مشکوک است (9). فاکتور رشد اندوتلیال عروقی(VEGF) یک گلیکوپروتئین مترشحه از اندوتلیوم عروق ، عضلات صاف وسایر سلول ها می باشد . ژن VEGF بر روی کروموزوم6p12 قرار دارد (10). این فاکتور نقش محوری را در میتوژن سلول های ویژه اندوتلیال ،در آنژیوژنز نرمال فیزیولوژیکی و همچنین در آنژیوژنز تومورها برعهده دارد . VEGF به عنوان یک میانجی دررشد سلول های القا شده به وسیله هورمون های استروئیدی در تولید مثل زنان نقش دارد .فعالیت های VEGF به عنوان واسطه گر به نظر به پاتوژنز لیومیوم کمک می کند ، تغییرات ژنتیکی از جمله پلی مورفیسم طبق گزارشات انجام شده ممکن است با پاتوژنز پیچیده لیومیوم در ارتباط باشد و یا افزایش بیان ژن VEGF با تومور های مختلف از جمله لیومیوم در ارتباط باشد (9, 11, 12). یائویان اچ سی و همکارن(2008( در یک مطالعه کیس کنترلی در زنان سالم و زنان مبتلا به لیومیوم ، ارتباط آلل T پلی مورفیسم 460 – ژن VEGF در ناحیه` 5 ترجمه نشده با لیومیوم بررسی شدکه با نرم افزار SAS آماری نتایج تحلیل شد که نشان داد این پلی مورفیسم با لیومیوم ارتباط زیادی دارد (14).
سوالات و / یا فرضیات پژوهشفراوانی پلی مورفیسم rs699947 ژنVEGF در زنان مبتلا به لیومیومای رحمی و گروه کنترل متفاوت است
هدف کلی طرحمقایسه فراوانی پلی مورفیسم rs699947 ژنVEGF در زنان مبتلا به لیومیومای رحمی و گروه کنترل

اهداف اختصاصیمقایسه فراوانی پلی مورفیسم rs699947 ژنVEGF در زنان مبتلا به لیومیومای رحمی و گروه کنترل
سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرحدانشگاه علوم پزشکی زاهدان
تعریف واژه های تخصصی
نوع مطالعهموردی - شاهدی
جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند)زنان پره منوپوز مبتلا به لیومیوما مراجعه کننده به کلینیک زنان بیمارستان علی ابن ابیطالب ،که بیماری آن ها توسط معاینه پزشکی تشخیص و بوسیله سونوگرافی تایید شده است و همچنین فاقد پاتولوژی دیگر در معاینه و سونوگرافی بوده اند به عنوان گروه بیمار انتخاب می شوند. گروه کنترل : زنان پره منوپوز که در معاینه و سونوگرافی هیچ پاتولوژی ندارند دو گروه از نظر سن و قومیت(فارس – بلوچ) همسان سازی می شوند. همچنین هیچیک از زنان گروه مورد و شاهد نباید سابقه تزریق خون داشته باشند.
حجم نمونه و روش محاسبه آنکلیه بیماران مبتلا به میلوما در طول یک سال پس از تصویب طرح و به همان تعداد افراد کنترل که حداقل آن 150 نمونه می باشد.
روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود)روش نمونه گیری آسان- دو گروه از نظر سن و قومیت (فارس – بلوچ) همسان سازی می شوند.
روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود)از طریق تشخیص بالینی و انجام آزمایشات واقدامات پاراکلنیک برای تشخیص بیماری و انجام PCR بر روی DNA خون افراد و شناسایی الل های موردنظر.
روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود)پس از تصویب پروپوزال در شورای پژوهشی دانشگاه از تمامی بیماران حجم نمونه و افراد گروه شاهد،2 سی سی خون گرفته می شود(ادامه نمونه گیری طرح بررسی پلی مورفیسم p53 و XRCC1 در بیماران لیومیوم- پایان نامه دکتر نمازی) و در لوله های حاوی EDTA ریخته و در دمای-20 نگهداری می شود.استخراج DNA با استفاده از روش salting out گرفته است. جهت بررسی پلی مورفیسم با استفاده از جفت پرایمرهای مناسب ابتدا قطعه مورد نظر به روش PCR تکثیر می گردد ( برای هر دو پلی مورفیسم فقط یک قطعه تکثیر می شود.و سپس جداگانه به وسیله آنزیم حد سازBseMI جهت بررسی تغییر ژنتیکی مورد نظر برش داده می شوند(RFLP) و در آخر با استفاده از الکتروفورز بر روی آگاروز 2.5% به شناسایی قطعات برش یافته می پردازیم.
روش تجزیه، تحليل و توصیف داده‌ها (نمونه‌اي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی)جهت مقایسه فراوانی پلی مورفیسم بین دو گروه از ازمون دقیق فیشر و استفاده می گردد. برای تعیین اثر هر پلی مورفیسم بر ریسک ابتلا به لیومیوم از Logistic Regression استفاده می شود.
ملاحظات اخلاقی با رضایت کامل از بیماران نمونه گیری می شود و تعهد می شود نام ومشخصات بیماران در هیچ گزارشی قید نشود.
{کدهای 1(هدف اصلی پژوهش ارتقای سلامت انسانها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان است)
2(در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام میگیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزماییهای بالینی بر روی بیماران یا داوطلبهای سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.)
13(کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا میشود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانهی کتبی غیر ممکن یا قابل صرفنظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیتهی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیتهی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.)
14(اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامهی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیتهی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامهی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.)
15(پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهشهای پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده بهعنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که میتوانند در تصمیمگیری او مؤثر باشند، بهنحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است بهکار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروهمورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیانهایی که انتظار میرود مطالعه در بر داشته باشد. همچنین، هر آزمودنی باید بداند که میتواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید دربارهی خطرات و زیانهای بالقوهی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر همچنین باید به تمامی سؤالات و دغدغههای این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایتنامهی آگاهانه منعکس شود.)
16(پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی میشود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. همچنین، در پژوهشهایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی داشته باشد، دلایل این شیوهی جذب آزمودنی، باید توسط کمیتهی اخلاق تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.)
17(پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائهی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا بهدلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنیها، این اطلاعرسانی از طریق شخص دیگری انجام میگیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است.)
25(پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنیها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. همچنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنیها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار دادهها یا اطلاعات بهدست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد. )

محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها-عدم همکاری بیمار که با توضیح بیشتر درباره این طرح و توضیح این مطلب که هیچ خطری انها را تهدید نمی کند برطرف می شود.
مشکل تهیه مواد وامکان طولانی شدن زمان دریافت آنها
که با وقت گذاشتن وپیگیری بیشتر حل می شود.
کلمات کلیدیلیومیومای رحمی ، پلی مورفیسم، VEGE
فهرست منابع و مراجع
1. Stewart EA. Uterine fibroids. The Lancet. 2001;357(9252):293-8.
2. Rein MS. Advances in uterine leiomyoma research: the progesterone hypothesis. Environmental health perspectives. 2000:791-3.
3. Baird DD, Dunson DB, Hill MC, Cousins D, Schectman JM. High cumulative incidence of uterine leiomyoma in black and white women: ultrasound evidence. American journal of obstetrics and gynecology. 2003;188(1):100-7.
4. Parker WH. Uterine myomas: management. Fertility and sterility. 2007;88(2):255-71.
5. Buttram Jr V, Reiter R. Uterine leiomyomata: etiology, symptomatology, and management. Fertility and sterility. 1981;36(4):433.
6. Flake GP, Andersen J, Dixon D. Etiology and pathogenesis of uterine leiomyomas: a review. Environ Health Perspect. 2003;111(8):1037-54.
7. Speroff L, Fritz MA. Clinical gynecologic endocrinology and infertility: lippincott Williams & wilkins; 2005.
8. Ligon AH, Morton CC. Genetics of uterine leiomyomata. Genes, Chromosomes and Cancer. 2000;28(3):235-45.
9. Wolańska M, Małkowski A, Romanowicz L, Bańkowski E. Does vascular endothelial growth factor participate in uterine myoma growth stimulation? European Journal of Obstetrics & Gynecology and Reproductive Biology. 2012;164(1):93-7.
10. Carpini JD, Karam AK, Montgomery L. Vascular endothelial growth factor and its relationship to the prognosis and treatment of breast, ovarian, and cervical cancer. Angiogenesis. 2010;13(1):43-58.
11. Holt RCL, Ralph SA, Webb NJA, Watson CJ, Clark AGB, Mathieson PW, et al. Steroid-sensitive nephrotic syndrome and vascular endothelial growth factor gene polymorphisms. European Journal of Immunogenetics. 2003;30(1):1-3.
12. Chang C-C, Hsieh Y-Y, Lin W-H, Lin C-S. Leiomyoma and vascular endothelial growth factor gene polymorphisms: a systematic review. Taiwanese Journal of Obstetrics and Gynecology. 2010;49(3):247-53.
13. Watson CJ, Webb NJA, Bottomley MJ, Brenchley PEC. IDENTIFICATION OF POLYMORPHISMS WITHIN THE VASCULAR ENDOTHELIAL GROWTH FACTOR (VEGF) GENE: CORRELATION WITH VARIATION IN VEGF PROTEIN PRODUCTION. Cytokine. 2000;12(8):1232-5.
14. Hsieh Y-Y, Chang C-C, Tsai F-J, Lin C-C, Tsai C-H. T allele for VEGF-460 gene polymorphism at 5′-untranslated region is associated with higher susceptibility of leiomyoma. Biochemical genetics. 2008;46(5-6):356-61.

پیوست ها
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
IMAG0224.jpg1394/02/09934442دانلود
farsjid -proposal-3genes.doc1394/03/20293888دانلود