
| کد طرح | 7318 |
| عنوان فارسی طرح | مقایسه اثر فنیل افرین و افدرین وریدی در درمان هیپوتانسیون ناشی از بی حسی نخاعی در بیماران تحت عمل سزارین |
| عنوان لاتین طرح | Comparison of intravenous phenylephrine and ephedrine to treat hypotension associated with spinal anesthesia in patients undergoing cesarean section |
| نوع طرح | کاربردی |
| محل اجرای طرح | بیمارستان علی ابن ابیطالب |
| رسته مطالعاتی | مطالعه مداخله ای(Interventional)ویاکارآزمایی بالینی(Clinical Trial)(مطالعات انسانی)(مطالعه کمی) |
| دانشکده/مرکز | بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان |
| زمان اجرا -روز | 270 |

| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح | نوع همکاری | درجهتحصیلی | پست الکترونیک |
|---|---|---|---|---|
| بتول تیموری | مجری دوم | فلوشیپ | teimooribatool@gmail.com | |
| علیرضا داشی پور | مشاور | مشاور آمار | دکترای تخصصی | ardashipoor@yahoo.com |
| حسن عنایتی | مجری اول | استاد راهنما | متخصص | enayati45hassan@gmail.com |
| هدایت الله وکیلی | همکار | دانشجو | vakili_h@sums.ac.ir |

| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه طرح به فارسی | مقایسه اثر فنیل افرین و افدرین وریدی در درمان هیپوتانسیون ناشی از بی حسی نخاعی در بیماران تحت عمل سزارین |
| خلاصه طرح به لاتین | Comparison of intravenous phenylephrine and ephedrine to treat hypotension associated with spinal anesthesia in patients undergoing cesarean section |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | بی حسی نوروآگزیال به عنوان قابل اعتماد و کارآمدترین روش برای کاهش درد در طی زایمان به شمار می رود. (1) افت فشار خون ناشی از بی حسی نخاعی به طور شایع در زنان حامله ای که جهت جراحی سزارین تحت بی حسی نخاعی قرار می گیرند با بروز بالای 71% رخ می دهد. این افت فشار خون در صورتیکه شدید باشد با پیامد نامطلوب حوالی زایمان از جمله تهوع، استفراغ، اسیدوز جنینی همراه بوده؛ همچنین یک فاکتور مهم مرگ مادری مرتبط با بیهوشی ناحیه ای است. مادرانی که قبل زایمان دچار کاهش حجم داخل عروقی هستند در خطر افت عملکرد قلبی عروقی هستند زیرا بلوک سمپاتیک می تواند به شدت باعث کاهش بازگشت وریدی به قلب گردد. بنابراین پیشگیری از افت فشار خون یکی از مسائل حیاتی در بیهوشی مامایی است. جهت پیشگیری از افت فشار خون ناشی از بی حسی نخاعی رویکردهای مختلفی از جمله تجویز مایعات و وازوپرسور بیان شده است. استفاده از وازوپرسورها به عنوان مهم ترین روش در پیشگیری و درمان افت فشار خون می باشد.(2)
در گذشته افدرین به عنوان وازوپرسور انتخابی در کنترل افت فشار خون ناشی از بی حسی نوروآگزیال در زایمان بکار می-رفت. فنیل افرین چه به صورت بلوس و یا به صورت انفوزیون نه تنها در افت فشار خون موثر است بلکه به میزان کمتر از بند ناف رد شده و در نتیجه نسبت به افدرین میزان اسیدوز جنینی کمتر است.(1) باتوجه به اینکه هر دو این داروها در درمان هیپوتانسیون ناشی از بی حسی نخاعی در جراحی سزارین به کار برده می شود، این مطالعه جهت بررسی کارآیی دو داروی فنیل افرین و افدرین در درمان هیپوتانسیون مادری در طی بی حسی نخاعی در جراحی سزارین به منظور تعیین داروی با کارآیی بهتر و در عین حال عوارض جانبی کمتر بر روی مادر و جنین طراحی گردید. سانگ و همکاران (2014)، در یک مطالعه ی راندومی دوسویه کور طراحی شده بر روی 213 زن که جهت عمل سزارین تحت بی حسی نخاعی قرار گرفته بودند و در طی مطالعه دوز بلوس g µ50 فنیل افرین در فاصله ی زمانی 30 ثانیه وقتی که فشار خون سیستولیک کمتر از 90% پایه و افدرین بلوس mg 4 وقتی که فشار خون سیستولیک کمتر از 90% پایه و ضربان قلب کمتر از 60 شد؛ تجویز گردید. در گروه کنترل فنیل افرین µg 100 و افدرین mg 8 بر طبق پروتوکل گفته شده به فاصله ی هر 1 دقیقه تجویز شد. گروه وازوپروسورها نسبت به گروه کنترل فشار خون سیستولیک را به طور مطلوب تری کنترل نمودند. هیچ تفاوتی در بروز پر فشاری واکنشی خون در بین گروه وازوپروسورها باگروه کنترل وجود نداشت. PH بند ناف و لاکتات و آپگار بین هر دو گروه مشابه بود.(3) آراگائو و همکاران (2014)، در برزیل در یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی راندومی دوسویه کور؛ 90 زن حامله را در سه گروه جهت مقایسه اثر متارامینول، فنیل افرین و افدرین در پیشگیری و درمان افت فشار خون در زنان حامله که جهت سزارین الکتیو تحت بی حسی نخاعی قرار گرفتند؛ مورد مطالعه قرار دادند.در هر گروه ابتدا دوز بلوس و سپس انفوزیون داروی مربوطه داده شد.گروه فنیل افرین(Min/ µg 50+ µg 50) ،گروه افدرین(4mg+4mg/min)،گروه متارامینول (0.25mg+0.25mg/min)هیچ تفاوت معناداری بین سه گروه در جلوگیری از افت فشار خون وجود نداشت. همچنین معاینه ی کلینیکی نوزادان تفاوتی را در نمره آپگار دقیقه 1 و 5 نشان نداد. بروز افزایش ضربان قلب، تهوع و استفراغ در گروه افدرین بالاتر از دو گروه دیگر بود. همچنین اسیدوزجنینی (افتPH بند ناف ( و سطح لاکتات درگروه افدرین نسبت به دو گروه دیگر بیشتر بود. سایر پارامترها مانند pO2, pCO2, HCO3 و گلوکز بین سه گروه تفاوتی وجود نداشت. (4) گوندا و همکاران (2010) در هند در یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی راندومی دوسویه کور بر روی 100 نفر زن حامله که جهت جراحی سزارین تحت بی حسی نخاعی قرار گرفتند؛ در دو گروه افدرین و فنیل افرین اثرات این دو دارو در درمان افت فشار خون را مورد بررسی قرار دادند.50 نفر در گروه افدرین به میزان mg 5 همراه با نرمال سالین و 50 نفر در گروه فنیل افرین به میزان µg 100 همراه با نرمال سالین داده شد. تمام بیمارن به وازوپروسور برای درمان افت فشار خون نیاز داشتند. تجویز فنیل افرین همراه با کاهش ضربان قلب همراه بود. تغییرات فشار خون سیستولیک و فشار خون دیاستولیک و فشار متوسط شریانی در هر دو گروه در اکثر زمان های اندازه گیری شده مشابه بود. بروز تهوع و استفراغ و افزایش ضربان قلب در گروه افدرین بیشتر بود. (5) موهتا و همکاران (2015) در یک مطالعه کارآزمایی بالینی راندومی دوسویه کور بر روی 120 نفر (40 نفر در هر گروه)، مقایسه 3 دوز مختلف بلوس داخل وریدی فنیل افرین µg100 ، µg125، µg150 در درمان افت فشار خون ناشی از بی حسی نخاعی زنان حامله که تحت عمل سزارین قرار گرفتند؛ صورت گرفت. اگرچه پس از تجویز µg150 فنیل افرین، فشار خون سیستولیک بالاتر از معمول شد.بر طبق این مطالعه تفاوت قابل ملاحظه ای در درمان افت فشار خون ناشی بی حسی نخاعی بین دوزهای µg100، µg125، µg150 وجود نداشت. (6) پراکاش و همکاران (2010)، در یک مطالعه کارآزمایی بالینی راندومی دوسویه کور، تغییرات همودینامیک مادری و جنینی به دنبال تجویز دوز بلوس فنیل افرین و افدرین در 60 زن حامله که جهت سزارین الکتیو تحت بی حسی نخاعی قرار گرفتند، بررسی نمودند. جامعه آماری به دو گروه تقسیم شد. یک گروه دوز بلوس افدرین mg 6 و گروه دیگر دوز بلوس فنیل افرین µg100 هنگامی که سطح فشار خون سیستولیک کمتر از 80% پایه فشار خون شد؛ دریافت نمودند.بر طبق مطالعه فنیل افرین µg100 و افدرین mg 6 از نظر کارآیی در درمان افت فشار خون ناشی از بی حسی نخاعی، مشابه بودند. در نوزادان گروه فنیل افرین به طور قابل توجهی PH شریانی بند ناف و base exess بیشتر از گروه افدرین بود. افت ضربان قلب به طور معنادار در گروه فنیل افرین بیشتر بود. تهوع و استفراغ به طور معنادار در گروه افدرین بیشتر از فنیل افرین بود. آپگار دقیقه ی 1 ، 5 و 10 در هر دو گروه یکسان بود. (7) آلدیمونز و همکاران (2011)، در یک مطالعه کارآزمایی بالینی راندومی دوسویه کور، اثر فنیل افرین و افدرین جهت پیشگیری از افت فشار خون ناشی از بی حسی نخاعی در زنان حامله که تحت سزارین قرار گرفتند بر روی 80 بیمار بررسی نمودند. بیماران گروه افدرین (40 نفر) دوز 0.1 mg/kg به صورت بلوس داخل وریدی و سپس انفوزیون با سرعت 0.5 mg/kg/h و بیماران گروه فنیل افرین (40 نفر) دوز 1.5 microg/kg به صورت بلوس داخل وریدی و سپس انفوزیون با سرعت 1.5 microg/kg/min دریافت نمودند. بر طبق نتایج مطالعه بروز کلی افت فشار خون 11.2% بود و هیچ اختلافی بین دو گروه در کنترل افت فشار خون وجود نداشت. بروز هایپرتانسیون و برادی کاردی در گروه فنیل افرین بیشتر از گروه افدرین بود.هیچ تفاوتی بین دو دارو ازنظر اثرات جنینی وجود نداشت. (8) آنیلکومار و همکاران (2011)، در یک مطالعه کارآزمایی بالینی راندومی دوسویه کور، بر روی 90 نفر از جامعه آمریکا کارآیی دوز بلوس داخل وریدی فنیل افرین، افدرین و مفنترامین بر روی حفظ فشار خون در طی بی حسی نخاعی در جراحی سزارین مورد بررسی قرار دادند. افراد مورد مطالعه به سه گروه 30 نفره تقسیم شدند. گروه فنیل افرین g µ100، گروه افدرین mg 6 و گروه مفنترامین mg 6 در 1 میلی لیتر به صورت بلوس دریافت کردند. در مقایسه بین گروه ها فشار خون دیاستولی بعد از تجویز دارو به طور قابل توجهی در گروه افدرین و مفنترامین در مقایسه با گروه فنیل افرین کمتر بود. به طور مشابه فشار خون سیستولیک در گروه فنیل افرین به طور قابل توجهی بالاتر از دوگروه دیگر بود. گروه فنیل افرین فشار خون را سریع تر از دو گروه دیگر کنترل می کرد. همچنین فنیل افرین نشان داد، امتیازات زیادی علی رغم کاهش ضربان قلب نسبت به دو داروی دیگر دارد. (9) بهارداج و همکاران (2013)، اثر وازوپرسورها را جهت کنترل فشار خون زنان حامله در طول جراحی سزارین که تحت بی حسی نخاعی قرار گرفتند و اثرات آن بر پیامد مادری و جنینی را مورد بررسی قرار دادند. بدین منظور 90 زن حامله را به صورت راندوم در 3 گروه افدرین، فنیل افرین ومتارامینول قرار دادند.پس از انجام بی حسی نخاعی دوز بلوس داروهای مورد مطالعه گروه افدرین mg 5 و به دنبال آن انفوزیون mg/min 2.5 و در گروه فنیل افرین دوز بلوس µg30 و به دنبال آن انفوزیون µg/min 15 و در گروه متارامینول دوز بلوس mg 0.5 و به دنبال آن انفوزیون mg/min0.25 جهت حفظ فشار خون سیستولیک پایه به کار رفت. بر طبق نتایج متوسط فشارخون سیستولیک شریانی در اکثر اوقات در سه گروه مشابه بود. بروز هایپرتانسیون واکنشی در گروه متارامینول بیشتر از گروه افدرین و فنیل افرین بود. از نظر آپگار نوزاد تفاوتی بین فنیل افرین و افدرین نبود. اسیدوز جنین به طور قابل توجه در گروه فنیل افرین پایین تر بود. تفاوتی از نظر تهوع و استفراغ بین دو گروه فنیل افرین و افدرین نبود. افت ضربان قلب در گروه فنیل افرین و افزایش ضربان قلب در گروه افدرین بیشتر بود. (10) نگان کی و همکاران (2008)، در یک مطالعه کارآزمایی راندومی دوسویه کور دوز بلوس فنیل افرین µg100 با افدرین 10mg جهت درمان افت فشار خون بر روی 204 بیماری که به علت سزارین غیرالکتیو تحت بی حسی نخاعی قرار گرفتند مورد بررسی قرار دادند. بر طبق این مطالعه افت ضربان قلب در گروه فنیل افرین در مقایسه با گروه افدرین بیشتر بود. اما تفاوتی بین دو گروه در ماکزیمم ضربان قلب یا مینیمم و یا ماکزیمم فشار خون سیستولیک وجود نداشت. تهوع و استفراغ در گروه افدرین نسبت به فنیل افرین بیشتر بود. تفاوتی از نظر یافته های کلینیکی نوزادان بین دو گروه وجود نداشت و غلظت لاکتات در گروه افدرین در مقایسه با گروه فنیل افرین بالاتر بود. در این مطالعه نشان داده شد که وازوپرسور مناسب در اعمال جراحی اورژانسی هم فنیل افرین است.(11) مسلمی و همکاران (2015) در یک مطالعه راندومی کارآزمایی دوسویه کور، انفوزیون پروفیلاکتیک فنیل افرین در مقایسه با افدرین در پیشگیری از افت فشار خون در بیماران سزارین الکتیو که تحت بی حسی نخاعی قرار گرفتند، مورد بررسی قرار دادند. بدین منظور 83 بیمار را به 3 گروه انفوزیون فنیل افرین µg450 در cc 250 با سرعت پمپ 250 cc در 30 دقیقه و گروه افدرین 45mg در 250 cc نرمال سالین با همان سرعت پمپ و گروه پلاسبو فقط 250 cc نرمال سالین با همان سرعت انفوزین تقسیم نمودند. بر طبق نتایج تفاوت نا چیزی از نظر دموگرافیک بین گروه ها وجود داشت. فشار خون سیستولیک و دیاستولیک در گروه فنیل افرین بالاتر از گروه کنترل بود، اما از گروه افدرین بالاتر نبود. استفراغ در گروه افدرین شایع تر بود. آپگار دقیقه 5 در گروه فنیل افرین و افدرین بالاتر از گروه کنترل بود. نوزادان گروه فنیل افرین اسیدوز کمتری از سایر گروه ها داشتند. (12) نگان کی و همکاران (2009)، در یک مطالعه کارآزمایی راندومی دوسویه کور بر روی 104 زن که جهت جراحی سزارین تحت بی حسی نخاعی قرار گرفتند و به طور راندومی انفوزیون µg/mlit 100 یا افدرین mg/mlit 8 به طور تیتره جهت حفظ فشار خون نزدیک فشار خون پایه داده شد. در زمان زایمان فشار خون مادری و نمونه خون ورید نافی و شریان نافی برای اندازه گیری گازهای خونی و همچنین به منظور اندازه گیری فنیل افرین، افدرین، لاکتات، گلوکوز، اپی نفرین و نوراپی نفرین استفاده شد. با توجه به نتایج این پژوهش در گروه افدرین PH شریان نافی و ورید نافی و Base exess پایین تر و غلظت پلاسمایی لاکتات، گلوکوز، اپی نفرین و نوراپی نفرین بالاتر بود. عبور دارو از جفت در گروه افدرین بالاتر بود.(13) مگالهاس و همکاران (2009)، در یک مطالعه ی بالینی دو سویه کور بر روی 60 بیماری که تحت بی حسی نخاعی جهت جراحی سزارین قرار گرفتند به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند و به صورت پروفلاکتیک گروه افدرین (30 نفر افدرین با دوز mg 10 ( یا گروه فنیل افرین (30 نفر فنیل افرین با دوز µg100( دریافت نمودند و بروز افت فشار خون، افزایش فشار خون واکنشی، افت ضربان قلب، استفراغ و آپگار دقیقه 1 و 5 و گازهای خون ورید نافی ارزیابی شد. بر طبق نتایج این پژوهش بروز هیپوتانسیون در گروه افدرین 70% و گروه فنیل افرین 93% بود. پارامترهای استفراغ و فشار خون واکنشی در هر دو گروه مشابه بود. متوسط PH شریانی بند ناف و آپگار دقیقه اول در گروه افدرین پایین تر بود ولی تفاوتی در آپگار دقیقه 5 دیده نشد. (14) کوپر و همکاران (2002)، اثرات جنینی و مادری فنیل افرین و افدرین در طول بی حسی نخاعی جهت جراحی سزارین، زمانی که ترکیب فنیل افرین و افدرین به عنوان وازوپروسور در مقایسه با افدرین به تنهایی به کار برده شد. بدین منظور با طراحی یک مطالعه راندومی دو سویه کور بر روی 144 نفر در سه گروه 48 نفره تقسیم شدند. در گروه فنیل افرین µg/mlit 100 و در گروه افدرین mg/mlit 3 و در گروه ترکیبی µg 50 همراه با افدرین mg/mlit1.5 بود. بر طبق نتایج این مطالعه اسیدوز جنینی به میزان کمتر در گروه فنیل افرین نسبت به گروه ترکیبی ( فنیل افرین و افدرین) و آن هم نسبت به گروه افدرین دیده شد. متوسط فشار خون سیستولیک گروه فنیل افرین 98% فشار پایه در گروه ترکیبی 101% بود. متوسط ضریان قلب در گروه افدرین بالاتر از گروه فنیل افرین و آن هم از گروه ترکیبی بالاتر بود.تهوع و استفراغ به میزان کمتر در گروه فنیل افرین نسبت به گروه افدرین و یا گروه ترکیبی بود. (15) |
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | اثر فنیل افرین وریدی بر فشار خون سیستول، فشار خون دیاستول، ضربان قلب، PH بند ناف و Base Exessدر بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز متفاوت است.
اثر افدرین وریدی بر فشار خون سیستول، فشار خون دیاستول، ضربان قلب، PH بند ناف و Base Exessدر بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز متفاوت است. اثر فنیل افرین و افدرین وریدی بر فشار خون سیستول، فشار خون دیاستول ضربان قلب، PH بند ناف و Base Exessدر بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز متفاوت است. اثر فنیل افرین وریدی بر فراوانی عوارض (تهوع، استفراغ) در بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز متفاوت است. اثر افدرین وریدی بر فراوانی عوارض (تهوع و استفراغ) در بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز متفاوت است. اثر فنیل افرین و افدرین وریدی بر فراوانی عوارض (تهوع و استفراغ) در بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز متفاوت است. اثر فنیل افرین وریدی بر آپگار نوزادان متولد شده از مادران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز متفاوت است. اثر افدرین وریدی بر آپگار نوزادان متولد شده از مادران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز متفاوت است. اثر فنیل افرین و افدرین وریدی بر آپگار نوزادان متولد شده از مادران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز متفاوت است. |
| هدف کلی طرح | تعیین اثر فنیل افرین و افدرین وریدی در درمان هیپوتانسیون ناشی از بی سی نخاعی در بیماران تحت عمل سزارین الکتیو |
| اهداف اختصاصی | مقایسه دوز فنیل افرین وریدی بر میانگین (فشار خون سیستول، فشار خون دیاستول، ضربان قلب، PH بند ناف،Base Exess ) بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز
مقایسه دوز افدرین وریدی بر میانگین (فشار خون سیستول، فشار خون دیاستول، ضربان قلب، PH بند ناف،Base Exess ) بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز مقایسه فنیل افرین و افدرین وریدی بر میانگین (فشار خون سیستول، فشار خون دیاستول، ضربان قلب، PH بند ناف،Base Exess ) بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز مقایسه دوز فنیل افرین وریدی بر فراوانی عوارض (تهوع، استفراغ) در بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز مقایسه دوز افدرین وریدی بر فراوانی عوارض (تهوع، استفراغ) در بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز مقایسه فنیل افرین و افدرین وریدی بر فراوانی عوارض (تهوع، استفراغ) در بیماران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز مقایسه دوز فنیل افرین وریدی بر آپگار نوزادان متولد شده از مادران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز مقایسه دوز افدرین وریدی بر آپگار نوزادان متولد شده از مادران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز مقایسه فنیل افرین و افدرین وریدی بر آپگار نوزادان متولد شده از مادران تحت عمل سزارین نخاعی دچار هیپوتانسیون بر حسب دوز |
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | |
| تعریف واژه های تخصصی | فنیل افرین
یک آگونیست انتخابی گیرنده 1α می باشد که به طور شایع به عنوان تعیین کننده عروق محیطی در شرایطی که برون ده قلبی مناسب باشد و نیز در درمان هیپوتانسیون که همراه با بی حسی نخاعی می باشد؛ بکار برده می شود. در بیماران با بیماری کرونری قلب یا تنگی آئورت باعث افزایش فشار خون رسانی کرونری بدون اثرات سوء کرونوتروپی می شود. فنیل افرین وقتی به صورت داخل وریدی تجویز می شود، شروع اثر سریع و طول مدت اثر کوتاه دارد. (5 تا 10 دقیقه) تجویز آن ممکن است به صورت دوز بلوس 40 تا 100 میکروگرم یا به صورت انفوزیون با سرعت μg/min 20-10 باشد. در دوزهای بیشتر از 1 میلی گرم در تکی کاردی فوق بطنی به کار می رود. تجویز فنیل افرین در زنان باردار که جهت سزارین تحت بی حسی نخاعی قرار می گیرند، چه به صورت بلوس و یا به صورت انفوزیون نه تنها موثر است بلکه به میزان کمتر از جریان خون جفت رحمی رد شده و بنابراین میزان اسیدوز جنینی کمتری نسبت به افدرین ایجاد می کنند. (1) افدرین افدرین به عنوان یک ترکیب سمپاتیکی غیر کته کولامین بشمار رفته و به طور مستقیم با اثر بر رسپتورهای1 1α، β2 , β عمل کرده و به طور غیرمستقیم از طریق آزاد سازی نوراپی نفرین داخلی اثر می کند. نیم عمر حذفی افدرین 5.2 ساعت است و 80-70% ترکیب آن بدون تغییر از ادرار دفع می شود. اثرات شبه سمپاتیکی آن همراهی با بیش از 1070 گزارش عوارض نامطلوب که شامل مشکلات CNS وقلبی جنین می باشد. افدرین باعث افزایش فشار خون شریانی شده و اثرات اینوتروپ مثبت (+) دارد و از آنجا که جریان خون رحمی را کاهش نمی دهد به طور گسترده به عنوان وازوپرسور در درمان افت فشار خون زنان باردار به کار می رود. اگرچه تحقیقات اخیر پیشنهاد می دهند که در این موقعیت ها فنیل افرین داروی مناسب تری می باشد. اثرات تحریکی افدرین بر روی رسپتورβ1، این دارو را در درمان افت فشار خون متوسط که به ویژه همراه با افت ضربان قلب باشد، مناسب کرده است. (1) نبض موج فشار خون در سرخرگ مطابق با ضربان قلب را گویند. دیواره سرخرگ ها ارتجاعی است و بنابراین با هر موج منبسط می گردد و همین انبساط موزون است که بصورت ضربان نبض حس می شود.(16) در این مطالعه افت ضربان قلب به HR<50 و افزایش ضربان قلب به صورت HR>100در نظر گرفته می شود. (13) فشارخون میزان نیرویی که خون موجود در شریان ها بر واحد سطح این عروق وارد می آورد.شامل سیستول یا مرحله انقباض قلب که خون به داخل سرخ رگ ها فرستاده می شود.و دیگری دیاستول یا مرحله انبساط قلب که دیگر خونی از قلب وارد سرخرگ ها نمی شود و فشار وارده به سرخرگ ها در حقیقت ناشی از خون باقیمانده در عروق می باشد.(16) افت فشار خون در این مطالعه به صورت فشار خون کمتر از 20% فشار پایه در نظر گرفته شده و افزایش فشار خون به صورت فشار خون بالای 120% فشار پایه در نظر گرفته شده است. (13) تهوع تهوع احساس ناخوشایند در معده با میل به استفراغ کردن می باشد. (1) استفراغ استفراغ یک علامت بالینی شامل بیرون راندن محتویات معده از طریق دهان و بینی می باشد. (1) PH بر طبق معادله هندرسون- هسلباخ PH = pKA + log(HCO3/CO2) ،pKA لگاریتم منفی ثابت تفکیک اسید کربنیک است. (17) اسیدوز جنینی به PH شریانی بند ناف کمتر از 7.2 گفته می شود. (18) <(br/> Base exess (BE مقدار اسید قوی مورد نیاز برای تنظیم PH برابر 7.4 خون با pco2 برابر 40 mmhg در دمای 37 درجه تعریف می شود. در واقع BE جزء تنفسی اختلال اسید و باز را برطرف کرده و جزء متابولیک دخیل در تفسیر PH و [H+] را شناسایی می کنند. همچنین BE امکان تشخیص اسیدوزمتابولیک را فراهم می کند. (17) آپگار جنین یک راهنمای مفید و ساده در مورد احیای نوزاد است. آپگار دقیقه اول ارتباط با اسیدوز و پیش آگهی دارد و آپگار دقیقه 5 پیش بینی کننده پیامد نورولوژیک می باشد. (18) بی حسی نخاعی بی حسی نخاعی به عنوان بلوک عصبی محوری شناخته می شود و زیر گروهی از بی حسی های ناحیه ای یا هدایتی هستند و روش مفیدی برای کنترل درد بعد عمل که با تزریق محلول بی حسی موضعی به داخل فضای ساب آراکنویید یا اینترا تکال که حاوی مایع مغزی نخاعی است انجام می پذیرد. (1) |
| نوع مطالعه | مطالعه بالینی دو سویه کور- Double blind clinical Trial |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | زنان حامله کاندید عمل جراحی سزارین که تحت بی حسی نخاعی قرار گرفتند و در سال 1394 به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان مراجعه نمودند.
معیارهای ورود: -زنان حامله ی 35-20 سال -سزارین غیراورژانسیASA کلاس 1 -حاملگی تک قلو - سن حاملگی 40-36 هفته - وزن 90-45 کیلوگرم - بلندی قد 180-145 سانتی متر -رضایت آگاهانه جهت ورود به مطالعه -فاقد معیارهای خروج معیارهای خروج ابتدای پژوهش: -سابقه فشار خون اولیه (Bp≥140/90) -سابقه بیماری های قلبی عروقی یا عروق مغزی، دیابت -حساسیت به داروهای بی حسی -مشکلات حاملگی مثل فشار خون حاملگی -ناهنجاری های جفت -ناهنجاری های بند ناف -حاملگی های پرخطر (چند قلویی، تاخیر رشد داخل رحمی) -ممنوعیت بی حسی نخاعی (ممانعت از بی حسی نخاعی، اختلالات انعقادی، عفونت در ناحیه انجام بی حسی نخاعی) -عدم رضایت جهت شرکت در مطالعه معیارهای خروج حین پژوهش: -وقایع غیر قابل پیش بینی در طول جراحی مانند خونریزی غیر طبیعی حین جراحی(میزان خونریزی در یک سزارین بدون مشکل تقریبا 1000 میلی لیتر است). (19) -عدم موفقیت بی حسی نخاعی -بالا آمدن سطح بی حسی از T4 - زمان عمل جراحی بعد از بی حسی نخاعی بیشتر از 75 دقیقه طول بکشد. |
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | با توجه به اهداف اصلی بیشترین حجم نمونه لازم ازمطالعه گوندا و همکاران (5) برای اندازه گیری میانگین فشار سیستول و دیاستول در سطح T4 و با استفاده از فرمول مقایسه حجم نمونه بر اساس میانگین، حجم نمونه برای هریک از گروه ها به تعداد 30 بیمار و در مجموع 120 بیمار محاسبه می گردد. |
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | بر اساس تعداد حجم نمونه، برای تخصیص نمونه ها به هر یک از گروه های درمانی از روش تصادفی بلوک بندی شده، با بلوک های ده تایی که در هر بلوک برای هر گروه سه کارت که بصورت تصادفی در بلوک قرار داده شده استفاده خواهد شد |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | فرم اطلاعاتی – نتایج شفاهی و آزمایشگاهی و بالینی |
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | مطالعه راندومی دو سویه کور طراحی می شود و پس از تایید در کمیته اخلاق دانشگاه و ثبت در سامانه مطالعات بالینی ایران، از تمام زنان باردار که جهت سزارین الکتیو مراجعه می کنند و جزء معیارهای مطالعه ی مورد نظر می باشد، فرم رضایت نامه به طور کامل توضیح داده و از ایشان رضایت انجام مطالعه اخذ می گردد. در این مطالعه تعداد 120 زن حامله که ASA کلاس 1 دارند و جهت زایمان سزارین الکتیو تحت بی حسی نخاعی قرار می گیرند و به دنبال آن دچار هیپوتانسیون می شوند را شامل می شود. بیماران واجد شرایط وارد مطالعه می شوند. بیماران شب قبل از عمل تحت درمان با داروی خوراکی رانیتیدین 150 میلی گرم قرار می گیرند. (20و 1)
در روز عمل قبل از ورود به اتاق عمل قد و وزن زن باردار با ترازوی RASAI ثبت شده و در زمان ورود به اتاق عمل از طریق دستگاه مانیتورینگ SIEMENS SC 7000 فشار خون، ضربان قلب و به کمک پالس اکسی متری مربوط به آن Aux/Hemo 3 اشباع اکسیژن هرسه دقیقه چک می شود. بیمار در وضیعت لترال قرار داده می شود و به وسیله یک کانول وریدی شماره 16 از ورید جلوی بازو رگ گیری انجام شده و kg/cc 10 از مایع رینگرلاکتات جهت هیدراسیون قبل از بی-حسی نخاعی داده می شود؛ سپس بیمار در وضعیت سوپاین شده و بعد از گرفتن فشار خون و ضربان قلب و ثبت آن به عنوان پایه بیمار در وضعیت نشسته قرار داده و با سوزن شماره 25 Spinal Quincke Needle k-3 point Type, Dr.Japan Co.Ltd پس از اطمینان از جریان مایع CSF ، 2.5 میلی لیتر(12.5 میلی گرم) از بوپیواکائین 0.5% هایپربار همراه با 15 میکروگرم فنتانیل در زمان 20 ثانیه به فضای اینتراتکال تزریق می شود و پس از خوابیدن بیمار بلافاصله با دستگاه مانیتورینگ SIEMENS SC 7000 فشار خون بیمار، ضربان قلب، الکتروکاردیوگرام و به کمک پالس اکسی متری آن Aux/Hemo 3 مانیتورینگ بیمار انجام می شود و از طریق ماسک صورتی به کمک ونتیلاتور Drager Fabius اکسیژن تکمیلی داده می شود. فشار خون بیمار از لحظه بعد از بی حسی نخاعی هر سه دقیقه تا پانزده دقیقه و سپس هر ده دقیقه تا هفتاد و پنج دقیقه کنترل می شود. پس از حدود 5 دقیقه از طریق بررسی از بین رفتن حس سرما به وسیله پنبه الکلی به بیماران به طور تصادفی داروی افدرین با دوزهای 5 میلی گرم یا10 میلی گرم یا داروی فنیل افرین با دوزهای 50 میکروگرم یا 100 میکروگرم توسط مسئول داروخانه در سرنگ های مخصوص جداگانه که بر روی آن کد مشخصی دارد به شخص دیگری که اطلاعی از داروهای موجود در سرنگ ها ندارد تحویل داده می شود. شخص مربوطه داروها را به بیمار بر اساس دوز اولیه در صورت بروز افت فشار خون (به صورت فشار خون سیستولیک کمتر از 20% مقدار پایه تعریف می شود) درگروه افدرین دوزاولیه 5 میلی گرم یا 10 میلی گرم و در گروه فنیل افرین دوز اولیه 50 میکروگرم یا 100 میکروگرم تزریق می شود. فرد ثبت کننده ی علائم بالینی و اطلاعات بیمار از محتویات سرنگ ها اطلاعی ندارد. در صورت نیاز مجدد به وازوپروسور تزریق دوز بعدی داروها با همان مقدار اولیه تکرار می شود. در این مطالعه زمان شروع بی حسی نخاعی تا زایمان و نیز زمان انسزیون جراحی تا زایمان و زمان انسزیون رحم تا خروج جنین ثبت گردید. پس از خروج جنین بلافاصله از طریق کلامپ دو طرفه بند ناف توسط سرنگ انسولینی که از قبل هپارینه شده است؛ نمونه ی خون شریانی بند ناف گرفته شده و به آزمایشگاه تحویل داده می شود و در آنجا به کمک دستگاه انالیزور گاز خون GASTAT-603 ie میزان PH و BASE EXESS مشخص می شود. آپگار دقیقه اول و پنجم جنین هم پس از زایمان چک شده و ثبت می گردد. |
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | جهت توصیف داده های کمی از میانگین و انحراف معیار و جهت توصیف داده های کیفی از فراوانی و درصد استفاده می شود. جهت مقایسه میانگین بین دو گروه از T-Test مستقل برای متغیرهای کمی مانند فشار خون، ضربان قلب و PH و ... استفاده می شود. برای مقایسه تاثیر دوز و نوع داروها با توجه به زمان های اندازه گیری شده از آنالیز واریانس با داده های تکراری استفاده می شود. جهت مقایسه آپگار بین گروه ها در زمان های مختلف از آزمون کروسکال والیس و من ویتنی استفاده می شود. جهت مقایسه عوارض (کیفی) از آزمون کای دو استفاده می شود. |
| ملاحظات اخلاقی | -راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی:
بند 1: هدف اصلی هر پژوهش باید ارتقای سلامت انسانها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد بند 2: در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنیها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام میگیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزماییهای بالینی بر روی بیماران یا داوطلبهای سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است. بند 3: پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه پذیر است که منافع بالقوه ی آن برای هر فرد آزمودنی بیشتر از خطرهای آن باشد. در پژوهشهای دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار میگیرد نباید بیشتر از آنچه باشد که مردم عادی در زندگی روزمرهی خود با آن مواجه میشوند. حصول اطمینان از این امر برعهده ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش کننده ی پژوهش از جمله کمیته ی اخلاق در پژوهش است. بند 4: مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینهی پایینتر و یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود. بند 5: قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنیها و تامین سلامت آنها انجام گیرد. بند 6: در کارآزمایی های بالینی دوسوکور که آزمودنی از ماهیت دارویی یا مداخلهای که برای وی تجویز شده بی اطلاع است، پژوهشگر باید تدابیر لازم جهت کمک رسانی به آزمودنی در صورت لزوم و در شرایط اضطراری را تدارک ببیند. بند 7: اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنیها بیش از فواید بالقوهی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود. بند 8: طراحی و اجرای پژوهشهایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام میگیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهشهای قبلی آزمایشگاهی، و در صورت لزوم، حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند. بند 10: هر پژوهشی باید بر اساس و منطبق بر یک طرحنامه (پروپوزال) به انجام برسد. در کارآزماییهای بالینی باید علاوه بر طرح نامه، دستورالعمل (پروتکل) نیز تهیه و ارائه شود. طرحنامه و دستورالعمل باید شامل تمامی اجزای ضروری باشد. از جمله بخش ملاحظات اخلاقی، اطلاعات مربوط به بودجه، حمایت کننده ها، وابستگی های سازمانی، موارد تعارض منافع بالقوه ی دیگر، مشوق های شرکت کنندگان، پیش بینی درمان و یا جبران خسارت افراد آسیب دیده در پژوهش .در مواردی که لازم است رضایتنامه ی آگاهانه به صورت کتبی اخذ شود، فرم رضایتنامه باید تدوین و به طرحنامه پیوست شده باشد. پیش از تصویب یا تأیید طرحنامه از سوی کمیته ی مستقل اخلاق در پژوهش، نباید اجرای پژوهش شروع شود. بند 11: کمیته ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرحنامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرحها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته ی اخلاق درخواست میشود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود. بند 12: انتخاب آزمودنیهای بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، بهنحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینهها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیضآمیز نباشد. بند 13: کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا میشود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانهی کتبی غیر ممکن یا قابل صرفنظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیتهی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیتهی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود. بند14: اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه ی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیتهی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامهی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد. بند15: پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهشهای پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده به عنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که میتوانند در تصمیم گیری او مؤثر باشند، به نحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است به کار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروه مورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیانهایی که انتظار میرود مطالعه در بر داشته باشد. همچنین، هر آزمودنی باید بداند که میتواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید درباره ی خطرات و زیانهای بالقوه ی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر همچنین باید به تمامی سؤالات و دغدغه های این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایتنامه ی آگاهانه منعکس شود. بند16: پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی میشود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. همچنین، در پژوهشهایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی داشته باشد، دلایل این شیوه ی جذب آزمودنی، باید توسط کمیته ی اخلاق تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند. بند17: پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائه ی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا به دلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنیها، این اطلاع رسانی از طریق شخص دیگری انجام میگیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است. بند18: در پژوهشهایی که از مواد بدنی (شامل بافتها و مایعات بدن انسان) یا داده هایی استفاده میشود که هویت صاحبان آنها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع آوری، تحلیل، ذخیرهسازی و یا استفاده ی مجدد از آنها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه دار کند، میتوان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته ی اخلاق ، از داده ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد. بند19: عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچگونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه میشود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود. بند22: از گروه های آسیب پذیر هیچگاه نباید (به دلایلی چون سهولت دسترسی ) به عناون آزمودنی ترجیحی استفاده شود. پژوهش پزشکی با استفاده از گروه ها یا جوامع آسیب پذیر تنها در صورتی موجه است که با هدف پاسخگویی به نیازهای سلامت و اولویت های همان گروه یا جامعه طراحی و اجرا شود و احتمال معقولی وجود داشته باشد که همان گروه یا جامعه از نتایج آن پژوهش سود خواهد برد. بند23: در پژوهش بر روی گروههای آسیب پذیر، وظیفه ی اخذ رضایت آگاهانه مرتفع نمیشود. در مورد افرادی که سرپرست قانونی دارند، پژوهشگر موظف است که علاوه بر اخذ رضایت آگاهانه از سرپرست قانونی، متناسب با ظرفیت خود فرد، از وی رضایت آگاهانه اخذ کند. در هر حال، باید به امتناع این افراد از شرکت در پژوهش احترام گذاشته شود. بند25: پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنیها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. همچنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده ها یا اطلاعات به دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد. بند26: هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه ی تحقق این امر ترجیحاً به صورت پوشش بیمه ای نامشروط باشد. بند27: در پایان پژوهش، هر فردی که به عنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که درباره ی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روش هایی که سودمندیشان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهره مند شود. بند28: پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهشهای خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته هایی که از نظر حمایت کننده ی پژوهش مطلوب نیست، بپذیرند. بند29: نحوه ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنیها و مؤسسه ی حمایت کننده ی پژوهش باشد. بند31: روش پژوهش نباید با ارزشهای اجتماعی، فرهنگی و دینی جامعه در تناقض باشد. -دفترچه راهنمای اخلاقی پژوهشی کارآزمایی بالینی فصل اول کد1: کارآزمایی های بالینی باید کاملاً در چارچوب یک طرحنامه و دستورالعمل مکتوب طراحی و اجرا شوند. طرحنامه و دستورالعمل کارآزمایی بالینی باید دربردارنده ی بخش ملاحظات اخلاقی، همچنین اطلاعات مربوط به بودجه ی پژوهش، حامیان پژوهش، وابستگی حرفه ای، بیان هرگونه تعارض منافع احتمالی و تمهیدات مورد نظر برای ترغیب مشارکت افراد در مطالعه باشد. کد2: شروع اجرای کارآزمایی منوط به بررسی و تأیید طرحنامه و دستورالعمل آن توسط کمیته ی اخلاق در پژوهش است. کمیته ی اخلاق در پژوهش حق پایش کارآزمایی های در حال اجرا را دارد. پژوهشگر موظف است که اطلاعات مورد نیاز برای پایش را در اختیار کمیته قرار دهد. کد3: پژوهشگر موظف است که در طول اجرای پژوهش، هرگونه حادثه یا عارضه ی نامطلوب جدی قابل انتساب به پژوهش را در اولین زمان ممکن، به کمیته ی اخلاق در پژوهش و سایر مراجع قانونی ذیربط گزارش دهد. کد4: کمیته ی اخلاق مسؤولیت دایمی نظارت بر اجرای اخلاقی پژوهش را بر عهده دارد، لذا پژوهشگر ارشد باید این کمیته را در مورد تمامی تغییرات دستورالعمل مطالعه و هر حادثه ی نامناسب جدی در طول مطالعه آگاه سازد. همچنین، هر اطلاعات جدیدی که ممکن است امنیت آزمودنی یا اجرای مطالعه را تحت تأثیر قرار دهد را باید به اطلاع این کمیته برساند. کد5: کارآزمایی بالینی باید تنها توسط افراد دارای مجوز حرفهای مرتبط و ذیصلاح از نظر علمی انجام گیرد. کد6: انجام کارآزمایی بالینی تنها زمانی قابل توجیه است که جامعه ای که افراد تحت مطالعه به آن تعلق دارند بتوانند از نتایج آن پژوهش سود ببرند. کد7: تمامی اقدامات احتیاطی لازم جهت حفظ حریم خصوصی آزمودنی ها، محرمانه ماندن اطلاعات مربوط به ایشان و همچنین کاهش تأثیر نامطلوب مطالعه بر سلامت جسمی و روانی آزمودنی ها باید به عمل آید. کد8: در مرحله ی طراحی مطالعه، باید نحوه ی پیگیری آزمودنی ها پس از اتمام مطالعه تعیین شود و در صورت لزوم، برای دسترسی آنها به بهترین روش پیشگیری، تشخیص، درمان یا سایر مراقبتهای مناسب، تمهیدات لازم درنظر گرفته شود. دسترسی لزوماً به معنی فراهم آوردن خدمات رایگان نیست. کد9: در صورت وقوع عوارض یا حوادث نامطلوب قابل انتساب به پژوهش، در حین و پس از مطالعه، پژوهشگر باید اقدامات درمانی و مراقبتی مناسب را برای آزمودنی، بدون تحمیل هزینه به وی، فراهم آورد. تمهیدات مالی برای انجام این تعهد، نظیر بیمه کردن پژوهش، باید در هنگام طراحی مطالعه در نظر گرفته شده باشد. کد10: اگر در حین یا بعد از انجام پژوهش، وجود بیماری یا وضعیت مرتبط با سلامت خاصی در آزمودنی تشخیص داده شد، پژوهشگر یا مؤسسه ی حامی باید در صورت آزمودنی، وی را از این موضوع آگاه کند. کد11: پژوهشگرموظف است که در صورت رضایت آزمودنی، شرکت او در کارآزمایی را به اطلاع پزشک خانواده ی وی برساند. کد12: کلیه ی اطلاعات کارآزمایی بالینی باید به گونه ای ثبت، به کارگیری و ذخیره شود که امکان شناسایی، گزارش و تفسیر دقیق آنها فراهم باشد. کد13: هرگونه پرداخت مالی به آزمودنی باید تنها در محدوده ی بازپرداخت هزینه های تحمیل شده به وی در اثر شرکت در پژوهش و قدردانی از او باشد. باید از هرگونه پرداخت غیرمتعارف - که احتمال داشته باشد که آزادی فرد برای قبول یا تداوم مشارکت در پژوهش را خدشه دار کند - خودداری شود. کد14: مطالعات دوسوکور باید بهگونه ای طراحی شوند که در صورت وقوع عارضه ای برای هرکدام از آزمودنیها که شکستن کد را ایجاب کند، فردی که امکان شکستن کد را برای آن آزمودنی دارد و نحوه ی انجام این کار مشخص باشد. جزئیات این موضوع باید در دستورالعمل کارآزمایی آورده شود. فصل دوم کد1: اخذ رضایت آگاهانه برای کارآزمایی بالینی باید همواره به صورت کتبی باشد. فرم رضایتنامه باید دربردارنده ی تمامی اطلاعات لازم برای تصمیم گیری فرد جهت شرکت یا عدم شرکت در پژوهش – شامل اطلاعاتی که در بندهای بعدی این راهنما ذکر شده اند – باشد. کد2: فرم رضایت آگاهانه باید توسط پژوهشگر ارشد - یا عضو دیگری از تیم پژوهشی که آگاهی و توانایی لازم را دارد، به عنوان نمایندهی پژوهشگر ارشد - و آزمودنی یا نماینده ی قانونی او امضا شود. این فرم باید حداقل در دو نسخه تهیه شود که یک نسخه ی آن به آزمودنی تحویل داده میشود و نسخه ی دیگر باید توسط پژوهشگر نگهداری شود. کد3: در مواردی که فرد به هر دلیلی قادر به خواندن فرم رضایتنامه ی مکتوب نباشد، باید فرد ثالثی که دارای تعارض منافع نباشد، مندرجات فرم را به زبان قابل فهم برای آزمودنی توضیح داده، به پرسشهای او پاسخ دهد. در این حالت، فرم باید علاوه بر امضای پژوهشگر و امضا یا اثر انگشت آزمودنی، واجد امضای فرد ثالث پیشگفته نیز باشد. کد4: هنگام ارسال طرحنامه برای بررسی توسط کمیته ی اخلاق، فرم رضایتنامه ای که قرار است به آزمودنی ها ارائه شود، باید به طرحنامه پیوست باشد. بررسی اخلاقی طرحنامه ی کارآزمایی بالینی بدون بررسی و ارزیابی فرم رضایت آگاهانه ی آن معتبر نخواهد بود. کد5: برای اخذ رضایت، اطلاعات باید به زبانی ارائه شود که برای آزمودنی قابل فهم باشد. آزمودنی یا نماینده ی قانونی او باید فرصت کافی برای پرس وجو در مورد جزییات کارآزمایی را داشته باشند. باید به طور مشخص اعلام شود که کارآزمایی یک فرایند پژوهشی است که مشارکت در آن داوطلبانه است و عدم قبول شرکت یا خارج شدن از کارآزمایی در هر زمانی، مراقبت از نمونه، حقوق و سلامت وی را تحت تأثیر قرار نخواهد داد. کد7: اخذ رضایت آگاهانه فرایندی است که از آغاز تا پایان ارتباط پژوهشگر-آزمودنی تداوم دارد. هر زمان که اطلاعات جدیدی به دست آید که امکان داشته باشد که در تصمیم گیری آزمودنی ها جهت قبول یا تداوم شرکت در پژوهش تأثیرگذار باشد، این اطلاعات باید به صورت مکتوب در اختیار آزمودنی ها قرار گیرد. کد8: در زمان اخذ رضایت، باید احتیاط شود که آزمودنی ها رضایت خود را تحت محذوریت و به علت وابستگی درمانی، اداری و. . . نداده باشند. در مواردی که این احتمال وجود دارد، رضایت آگاهانه باید توسط فرد دیگری که اطلاع کافی از مطالعه دارد و در عین حال چنین رابطه ای با آزمودنی ندارد، کسب شود. کد9: شروع و تداوم شرکت آزمودنی در پژوهش باید آزادانه باشد. از همین رو، هیچیک از اعضای تیم پژوهش نباید آزمودنی ها را برای ادامه ی مشارکت در مطالعه مورد اجبار، تطمیع، اغوا، تهدید و یا تحت محذوریت قرار دهند. کد10: از آنجا که تمامی عوارض و خسارات قابل انتساب به پژوهش برای آزمودنی ها باید جبران شود، اخذ برائت ذمه هیچ جایگاهی در کارآزمایی بالینی ندارد و نباید در فرم رضایت آگاهانه گنجانده شود. این امر رضایت آگاهانه ی پژوهشی را از رضایتنامه ی درمانی متمایز میکند. کد11: فرم رضایت آگاهانه که برای اخذ رضایت به آزمودنی داده میشود، باید دربردارندهی اطلاعات ذیل باشد: 1-11: عنوان کارآزمایی 2-11: ماهیت پژوهشی کارآزمایی 3-11: هدف کارآزمایی 4-11: درمان (یا مداخله) در کارآزمایی و احتمال تخصیص تصادفی به هر درمان یا مداخله 5-11: روشهای پیگیری شامل روشهای تهاجمی و غیرتهاجمی 6-11:مسؤولیت آزمودنیها 7-11:جنبههایی از کارآزمایی که ماهیت پژوهشی دارد. 8-11: مخاطرات قابل پیشبینی کارآزمایی برای آزمودنیها 9-11: منافع مورد انتظار برای شرکتکنندگان، چنانچه در یک کارآزمایی هیچگونه منافعی پیشبینی نمیشود باید آزمودنی از آن آگاه باشد. 11-11: روشهای درمانی جایگزین که ممکن است در دسترس آزمودنی باشد به همراه منافع و خطرات بالقوهی آنها 12-11:عدم تحمیل هزینه به آزمودنی بهواسطهی مداخلات پژوهشی 13-11: غرامت و درمان صدماتی که در جریان کارآزمایی ممکن است برای فرد ایجاد شود. 16-11:داوطلبانه بودن مشارکت افراد در کارآزمایی و تصریح به اینکه آزمودنیها در هر مرحله از کارآزمایی این حق را دارند که از مطالعه خارج شوند بدون اینکه لازم باشد جریمه یا خسارتی را پرداخت کنند یا درمان معمول ایشان تحت تأثیر قرار گیرد. 17-11:محرمانهبودن اطلاعات شخصی آزمودنیها و تصریح به انتشار نتایج بهصورت آماری و بهنحوی که اطلاعات فردی فاش نشود. 18-11:اشخاصی که حق دسترسی به اطلاعات آزمودنی را خواهند داشت، از جمله کمیتهی اخلاق در پژوهش 19-11:تصریح به اینکه چنانچه اطلاعات جدیدی در مورد سلامت افراد یا تأثیرگذار بر تداوم مشارکت آنها در دسترس قرار گیرد، آزمودنی یا نمایندهی قانونی او در اولین فرصت در جریان قرار خواهند گرفت. 20-11:نام و شمارهی تماس شخص یا اشخاصی که آزمودنی میتواند در زمان وقوع عوارض ناخواسته یا برای کسب اطلاعات بیشتر با آنها تماس بگیرد. 21-11:پیشبینی و توصیف شرایطی که در آن شرایط، شرکت فرد در مطالعه ممکن است خاتمه یابد. 22-11: مدت زمان مورد انتظار مشارکت افراد در کارآزمایی 23-11: تعارض منافع احتمالی پژوهشگران و وابستگیهای حرفهای ایشان فصل چهارم کد1: هر گونه خسارت وارده به آزمودنی که ناشی از مشارکت او در کارآزمایی باشد، به نحوی که اگر فرد وارد مطالعه نمیشد چنین اتفاقی برای وی رخ نمیداد، باید به نحو مناسب جبران شود. کد4: موارد زیر مشمول پرداخت غرامت نمیشود: 1-4 : آسیبهای جزیی مانند درد یا ناراحتی مختصر یا قابل درمان 2-4 : هنگامی که فرآورده یا داروی مورد مطالعه نتواند اثر مورد انتظار را داشته باشد. 3-4 : در حین مصرف دارونما، بیماری رو به وخامت گذارد. 4-4 : آسیبی که در اثر تقصیر خود بیمار رخ داده باشد. 5-4 : فاز ۴ کارآزمایی بالینی کد5: در مواردی که در مورد لزوم یا نحوه ی جبران خسارت، میان آزمودنی و پژوهشگر اختلاف نظر وجود داشته باشد، موضوع به کمیته ی اخلاق در پژوهش تأییدکننده ی مطالعه ارجاع شده و در کمیته تصمیم گیری میشود. -دفترچه راهنمای اخلاقی پژوهش بر گروه های آسیب پذیر فصل اول 2- افراد آسیبپذیر باید در تمامی مراحل طراحی و اجرا و گزارش پژوهش مورد حفاظت ویژه قرار بگیرند. 3- طراحی و اجرای پژوهش باید بهگونهای باشد که کرامت انسانی، احترام و تمامیت جسمانی و روانی این شرکت کنندگان رعایت و حفاظت شود. 4- در صورت ضرورتِ استفاده از افراد آسیبپذیر در پژوهش، باید تا حد ممکن افرادی بهعنوان آزمودنی انتخاب شوند که درجات کمتری از آسیبپذیری را دارا باشند. 6-در پژوهشهای درمانی تنها در صورتی باید از افراد آسیبپذیر استفاده شود که نسبت فایده به زیان مورد انتظار برای خود آزمودنی بهگونهای باشد که انجام پژوهش را مبتنی بر منافع شخص آزمودنی توجیه کند. 7- داشتن تصمیمگیرندهی جایگزین، ضرورت اخذ رضایتآگاهانه از خود آزمودنی را مرتفع نمیکند. در مورد افرادی که تصمیمگیرندهی جایگزین (اعم از سرپرست قانونی) دارند، باید تا حد ممکن از خود فرد هم رضایت آگاهانه و آزادانه اخذ شود. 8- امتناع فرد از قبول یا ادامهی شرکت در مطالعه را باید جدی گرفت و به آن احترام گذاشت. فصل سوم 1- شیوهی انجام پژوهش باید از نظر علمی صحیح باشد یعنی پژوهشهای پیش بالینی (پژوهش بر روی حیوانات باردار) و نیز پژوهشهای بالینی (مانند پژوهش بر روی زنان غیرباردار) قبلاً انجام شده و اطلاعات لازم به منظور ارزیابی خطرهای احتمالی حاصل از پژوهش بر زنان باردار و جنین فراهم شده باشد. 3- در فرایند تصمیمگیری و اخذ رضایت باید اطلاعات کافی در مورد سود و زیان ناشی از شرکت یا عدم شرکت در پژوهش به زنان باردار داده شود که شامل نتایج و اثرات پژوهش بر مادر، جنین، سیر بارداری، نوزاد و نیز قدرت باروری مادر در آینده میشود. 6- در بررسی سود و زیان برای پژوهش بر روی جنین و ارائهی اطلاعات برای اخذ رضایت آگاهانه باید علاوه بر جنین به خطرات و فواید احتمالی برای مادر نیز توجه شود. پژوهشگر باید شرایطی را برای زن باردار فراهم کند تا او بتواند بدون احساس فشار و با در نظر گرفتن ترحیجات خود، علاوه بر سود و زیان جنین، جهت شرکت یا عدم شرکت در پژوهش تصمیم بگیرد. 9- اگر در بررسیهای بالینی و پیش بالینی تراتوژن بودن دارویی محرز شود، نباید در زنان باردار استفاده شود، مگر آنکه احتمال تراتوژن بودن از سود احتمالی بسیار کمتر باشد و آزمودنی نیاز به درمان دارویی داشته باشد. 13- پژوهش بر جنینی که از بدن مادر خارج شده است، نباید خللی در مراقبت از مادر ایجاد کند. 14- نباید برای کسب رضایت برای پژوهش بر روی جنین، مشوق مالی به پدر یا مادر جنین ارائه شود. |
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | |
| کلمات کلیدی | فنیل افرین، افدرین، بی حسی نخاعی، عمل سزارین، هیپوتانسیون |
| فهرست منابع و مراجع | 1.Miller RD, Cohen NH, Eriksson LI, Fleisher LA, Wiener-Kronish JP, Young WL. Miller’s anesthesia. 8th ed. Philadelphia:Elsevier; 2015.
2. Butwick AJ, Columb MO, Carvalho B. Preventing spinal hypotension during Caesarean delivery: what is the latest. Br. J. Anaesth 2015 February;114(2):183-186. 3. Sng BL, Tan HS, Sia ATH. Closed-loop double-vasopressor automated system vs manual bolus vasopressor to treat hypotension during spinal anaesthesia for caesarean section: a randomised controlled trial. Anaesthesia 2014; 69:37–45. 4. Aragão FFD, Aragão PWD, Martins CADS, Filho NS, Barroqueiro EDSB. Comparison of metaraminol phenylephrine and ephedrine in prophylaxis and treatment of hypotension in cesarean section under spinal anesthesia. Rev Bras Anestesiol 2014;64(5):299-306. 5.Gunda CHP, Malinowski J, Tegginmath A, Suryanarayana VG, Chandra SBC. Vasopressor choice for hypotension in elective Cesarean section: ephedrine or phenylephrine. Arch Med Sci 2010 April;2:257-263. 6. Mohta M, Harisinghani P, Sethi AK, Agarwal D. Effect of different phenylephrine bolus doses for treatment of hypotension during spinal anaesthesia in patients undergoing elective caesarean section. Anaesth Intensive Care 2015 Jan;43(1):74-80. 7.Prakash S, Pramanik V, Chellani H, Salhan S, Gogia AR. Maternal and neonatal effects of bolus administration of ephedrine and phenylephrine during spinal anaesthesia for caesarean delivery: a randomised study.Int J Obstet Anesth 2010 Jan;19(1):24-30. 8. Alday Muñoz E, Palacio Abizanda F, De Diego R, Gilsanz Rodríguez F. Ephedrine vs. phenylephrine by intravenous bolus and continuous infusion to prevent hypotension secondary to spinal anesthesia during cesarean section: a randomized comparative trial. Rev Esp Anestesiol Reanim 2011 Aug-Sep;58(7):412-416. 9. Anilkumar G, Ambi US, Shettar AE, Koppal R, Ravi R. Comparison of Bolus Phenylephrine, Ephedrine and Mephentermine for Maintenance of Arterial Pressure during Spinal Anaesthesia in Caesarean Section. Journal of Clinical and Diagnostic Research 2011 October;5(5): 948-952. 10. Bhardwaj N, Jain K, Arora S, Bharti N. A comparison of three vasopressors for tight control of maternal blood pressure during cesarean section under spinal anesthesia: Effect on maternal and fetal outcome. Anaesthesiol Clin Pharmacol 2013 Jan-Mar;29(1):26-31. 11. Ngan Kee WD, Khaw KS, Lau T K, Ng FF, Chui K, Ng KL. Randomised double-blinded comparison of phenylephrine vs ephedrine for maintaining blood pressure during spinal anaesthesia for non-elective Caesarean section. Anaesthesia 2008; 63: 1319–1326. 12. Moslemi F, Rasooli S. Comparison of Prophylactic Infusion of Phenylephrine with Ephedrine for Prevention of Hypotension in Elective Cesarean Section under Spinal Anesthesi: A Randomized Clinical Trial. Iran J Med Sci 2015 January; 40 (1):19-26. 13.Ngan Kee WD, Khaw KS, Tan PE, Ng FF, Karmakar MK. Placental Transfer and Fetal Metabolic Effects of Phenylephrine and Ephedrine during Spinal Anesthesia for Cesarean Delivery. Anesthesiology 2009; 111:506–512. 14.Magalhães E. Govêia GS, Ladeira LCDA, Nascimento BG. Ephedrine versus phenylephrine: prevention of hypotension during spinal block for caesarean section and effects on the fetus. Rev Bras Anestesiol . 2009 Jan-Feb; 59 (1):1-9. 15. Cooper DW, Carpenter M, Mowbray P, Desira WR, Ryall DM, Kokri MS. Fetal and Maternal Effects of Phenylephrine and Ephedrine during Spinal Anesthesia for Cesarean Delivery. Anesthesiology 2002; 97:1582–90. 16.وینگت پیتر.دانشنامه پزشکی.ترجمه معزی متین.تهران:انتشارات سعدی؛ 1371 17. Vincent JL, Abraham E, Moore FA, Kochanek P, Fink MP. Textbook Of Criticalcare. 6thed, Philadelphia: Elsevier;2011. 18. Miller RD, Cohen NH, Eriksson LI, Fleisher LA, Wiener-Kronish JP, Young WL. Miller’s anesthesia. 7th ed. Philadelphia:Elsevier; 2010. 19. Cunningham FG, Leveno KJ, Bloom SL, Spong CY, Dashe JS, Hoffman BL, et al. Williams OBSTETRICS. 24th ed. United States: McGraw-Hill Education; 2014. 20. Hines RL, Marschall KE. Stoelting's Anesthesia and Co-Existing Disease.6thed, Philadelphia: Elsevier; 2012. |

| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| rezayatname.pdf | 1394/02/06 | 203737 | دانلود |
| check list pajohesh.pdf | 1394/02/06 | 262127 | دانلود |
| porseshname pajohesh.pdf | 1394/02/06 | 387398 | دانلود |
| proposal.pdf | 1394/02/06 | 919674 | دانلود |
| AMS-6-14657.pdf | 1394/02/06 | 102039 | دانلود |
| Anaesthesia 2014.pdf | 1394/02/06 | 168210 | دانلود |
| Rev Bras Anestesiol. 2014.pdf | 1394/02/06 | 641813 | دانلود |
| proposal edit methodology.doc | 1394/02/16 | 546816 | دانلود |
| proposal edit methodology.doc | 1394/03/05 | 541696 | دانلود |
| nahaee.doc | 1394/03/12 | 542208 | دانلود |