چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  مجری و همکاران |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود | علوم پزشکی زاهدان |
| کد طرح | 7444 |
| عنوان فارسی طرح | مقایسه تأثیر تمرینهای کنترل حرکت و تمرینهای تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ بر شاخصهای تعادلی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی |
| عنوان لاتین طرح | The Effect of motor control exercises versus back muscle endurance training with kinesio taping on postural stability indices in patients with chronic non-specific low back pain |
| نوع طرح | کاربردی |
| محل اجرای طرح | دانشکده توانبخشی |
| رسته مطالعاتی | مطالعه مداخله ای(Interventional)ویاکارآزمایی بالینی(Clinical Trial)(مطالعات انسانی)(مطالعه کمی) |
| دانشکده/مرکز | دانشکده توانبخشی زاهدان |
| زمان اجرا -روز | 300 |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح | نوع همکاری | درجهتحصیلی | پست الکترونیک |
|---|---|---|---|---|
| اصغر اکبری(پژوهشگر/استاد راهنما) | مجری | استاد راهنما | دکترای تخصصی | akbari_as@yahoo.com |
| محمد حسینی فر | مشاور | استاد مشاور | دکترای تخصصی | fardash_s@yahoo.com |
| نرجس سرگلزایی | مشاور | مشاور آمار | دکترای تخصصی | sargolzaeinarges@gmail.com |
| کریم نوراله زاده | همکار | دانشجو | کارشناسی ارشد | karim.n1370@gmail.com |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه طرح به فارسی | مقایسه تأثیر تمرینهای کنترل حرکت و تمرینهای تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ بر شاخصهای تعادلی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی |
| خلاصه طرح به لاتین | The Effect of motor control exercises versus back muscle endurance training with kinesio taping on postural stability indices in patients with chronic non-specific low back pain |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | کمردرد در سرتاسر جهان بهعنوان یک مشکل بزرگ قلمداد می شود (1). در سنین نوجوانی شیوع بالایی دارد ولی در سن میانسالی که بهعنوان بخشی از پربارترین سالهای عمر کاری یک فرد در نظر گرفته میشود، بیشترین شیوع را دارد (1). درنتیجه این مشکل میتواند یک تأثیر اقتصادی بزرگ بر افراد، خانوادهها، کسبوکار و دولتها بگذارد(1-4). در ایران شیوع کمردرد در طی زندگی 51% است که نشان میدهد نیمی از افراد جامعه برای یکبار در طول زندگی خود کمردرد را تجربه کردهاند (5). در ایران گروههای سنی 15 تا 50 سال با 2/54 %، بیشترین میزان شیوع کمردرد را به خود اختصاص دادهاند(5). شیوع کمردرد مزمن تقریباً 23 درصد است (6). کمردرد مزمن چالش زیادی همراه با خود دارد چراکه با گذر زمان تمایل به بهبودی ندارد و از طرفی منابع مالی بیشتری را مصرف میکند(6). بهجز 5-10% از موارد کمردرد که دارای علت خاصی میباشند بقیه موارد کمردرد علت خاصی نداشته و در نوع غیراختصاصی قرار میگیرند(7). افرادی که از کمردرد مزمن رنج میبرند نسبت به افراد سالم دارای نوسان پاسچر بیشتری هستند، درنتیجه این افراد در کنترل پاسچر خودداری اختلال هستند(8-15). کنترل بهینه تعادل در وضعیت قائم و همچنین ثبات پاسچرال از موارد ضروری برای فعالیتهای روزانه و همچنین جلوگیری از آسیبهای اسکلتی-عضلانی بشمار میروند(16). کنترل موقعیت بدن در فضا برای دو هدف ثبات (تعادل) و جهتگیری را پاسچرال کنترل میگویند. به توانایی حفظ یک رابطه مناسب بین سگمان های بدن و همچنین بین بدن و محیط، جهتگیری پاسچرال میگویند. به توانای کنترل کردن مرکز جرم بدن در رابطه با سطح اتکا تعادل یا ثبات پاسچرال میگویند. توانایی کنترل موقعیت بدنمان در فضا برای هر کاری که انجام میدهیم بنیادی است. تمام اعمال نیازمند کنترل پاسچر میباشند. هر عملی دارای دو جز جهتگیری و ثباتی (تعادل) است(17). تعادل یک عمل کنترل حرکتی پیچیده است که شامل کشف و یکپارچهسازی اطلاعات حسی جهت ارزیابی کردن موقعیت و حرکت بدن در فضا و همچنین اجرای پاسخهای اسکلتی-عضلانی مناسب جهت کنترل موقعیت بدن در محیط و شرایط عمل موردنظر است؛ بنابراین برای کنترل تعادل لازم است که سه عامل سیستم عصبی، سیستم عضلانی-اسکلتی و نیز اثرات زمینهای (جاذبه، محیط، روشنی و سطح حمایتی) باهم تعامل داشته باشند(18). به لحاظ بیومکانیکی به روند کنترل مرکز جاذبه بدن(COG) بر روی سطح اتکا و یا بهصورت عمومیتر درون محدودههای ثبات، چه ثابت باشند یا متحرک، تعادل گفته میشود. تعادل را میتوان به دو نوع تعادل ایستا و پویا تقسیمبندی نمود. به توانایی شخص در حالت استراحت جهت حفظ موقعیت ضد جاذبه پایدار، تعادل ایستا میگویند که با حفظ COG درون سطح اتکا موجود (BOS)است. تعادل پویا شامل پاسخهای پاسچرال خودکاری است که در پاسخ به اغتشاش COG انجام میشوند (19). جهت حفظ تعادل در حالت ایستاده COG بایستی بهصورت قائم درون محدودههای از فضا حفظ شود. محدودههای ثبات را میتوان بهعنوان بیشترین فاصلهای که یک فرد میتواند از BOS نوسان داشته باشد بدون اینکه BOS خود را تغییر دهد، تعریف کرد. محدودههای ثبات به افراد این اجازه را میدهند که بتوانند با انجام نوسانهای کوچک تصحیح کننده در جهت قدامی-خلفی و جانبی، بر اثرات بیثبات کننده جاذبه غلبه کنند. محدودههای ثبات برای یک فرد بالغ سالم که بهصورت قائم ایستاده است حدود 12 درجه در جهت قدامی-خلفی و 16 درجه در جهت جانبی است. این محدودههای ثباتی گاهی اوقات با یک مخروط ثباتی نشان داده میشوند. درصورتیکه نوسان خارج از مخروط رخ دهد یک استراتژی بایستی جهت بازگرداندن تعادل استفاده شود. آقای هوراک و نشنر سه استراتژی اصلی که برای کنترل کردن نوسان قدامی-خلفی مورداستفاده قرار میگیرند را بدین شرح توضیح دادند: استراتژی مچ پا، استراتژی هیپ و استراتژی برداشتن گام. این استراتژیها باعث تنظیم COG میشوند بهنحویکه بدن درون BOS حفظ شود و مانع از دست رفتن تعادل و افتادن شوند(19). پژوهشهای زیادی به بررسی تعادل در بیماران دارای کمردرد پرداختهاند که نتایج این پژوهشها نشان میدهد افراد مبتلا به کمردرد نسبت به افراد سالم دارای، میانگین سرعت و جابهجایی کلی بیشتر در مرکز فشار (COP) و نیز در معرض خطر افتادن بیشتری هستند. بعلاوه افراد مبتلا به کمردرد نسبت به افراد سالم دارای محدوده ثباتی کمتری هستند. نتایج مطالعهای که توسط موک در سال 2005 انجام شد نشان داد که در افراد مبتلا به کمردرد استراتژی هیپ کاهشیافته وابستگی چشمی زیاد میشود. تحلیل جابهجایی مرکز فشار نیز نشان داد که آنها در شروع و کنترل استراتژی هیپ ناتوانی دارند. لذا همچنان که شواهد نشان میدهند افراد مبتلا به کمردرد دچار اختلال در کنترل پاسچر و بیثباتی پاسچرال نسبت به افراد سالم هستند(8-15). افراد مبتلا به کمردرد ممکن است به دلایل زیر در تعادل خود دارای اختلال باشند: نخست اینکه افراد مبتلا به کمردرد نسبت به افرادی که کمردرد ندارند، دارای کاهش حس عمقی کمر میباشند(20). ازآنجاییکه حس عمقی یکی از منابع حسی لازم جهت تأمین تعادل افراد است(18). بنابراین افراد مبتلا به کمردرد ممکن است درنتیجهی اختلال عملکرد حس عمقی دارای کنترل پاسچر ضعیفی باشند(9, 21-25). دوم اینکه مطالعات انجامشده در رابطه با سطح تحمل عضلات خلف و کمر در افراد مبتلا به کمردرد نشاندهنده کاهش تحملپذیری و خستگی زودرس آنان است(26, 27). چون سطح تحمل عضلانی بهعنوان جزئی از عملکرد عضلانی سیستم اسکلتی-عضلانی برای داشتن تعادل مناسب، ضروری است(18) بنابراین این عامل میتواند باعث اختلال در تعادل افراد مبتلا به کمردرد مزمن شود. از طرفی دیده شده است که ایجاد خستگی در عضلات اکستانسور تنه با انجام ورزشهای مربوطه بر روی صندلی رومان، اثرات قابلتوجهی بروی کنترل پاسچر (افزایش میانگین سرعت جابهجایی COP در جهت داخلی-خارجی و قدامی-خلفی پس از ایجاد خستگی) دارد(28). سوم اینکه در مطالعاتی که به روی افراد دارای کمردرد انجام شدند مشاهده شد که کنترل حرکت عضلات عمقی تنه در این افراد دچار اختلال شده است(9, 21, 29-34). برای مثال نتایج پژوهش آقای هاجز و ریچاردسون که در سال 1999 انجام داد نشان داد که در افراد نرمال یک فعالیت زودهنگام در عضله عرضی شکمی با حرکت فلکشن بازو در سرعتهای متوسط و سریع در حالت ایستاده رخ میدهد درحالیکه افراد مبتلا به کمردرد در بهکارگیری عضله عرضی شکمی پیش از حرکت فلکشن بازو در سرعتهای سریع ناتوان بوده و هیچ فعالیتی از عضلات شکمی در سرعتهای متوسط ثبت نشد(35). در مطالعهی دیگری دیوید مکدونالد به بررسی فعالیت الکترومایوگرافی عضلات مولتی فیدوس کمری طی بارگذاری قابل انظار و غیرقابلانتظار تنه بین افراد مبتلا به کمردرد راجعه و افراد بدون کمردرد در هنگام از بین رفتن علائم پرداخت. نتایج این مطالعه نشان داد که علیرغم از بین رفتن علائم، فعالیت الکترومایوگرافی فیبرهای عمقی عضله مولتی فیدوس طی بارگذاری قابلپیش بینی و فعالیت الکترومایوگرافی فیبرهای عمقی و سطحی عضله مولتی فیدوس طی بارگذاری غیرقابلپیشبینی در افراد دارای کمردرد راجعه نسبت به افراد سالم کمتر است(36). برای برقراری تعادل علاوه بر اطلاعات صحیح از ورودهای حسی و پردازش مؤثر توسط سیستم عصبی مرکزی همچنین نیازمند پاسخهای مناسب کنترل حرکت است(19). بنابراین اختلال در کنترل حرکت عضلات تنه میتواند عاملی مؤثر بر اختلال تعادل در افراد مبتلا به کمردرد باشد چهارم اینکه در برخی پژوهشها نتایج نشان دادهاند که بین درد و نوسان پاسچرال رابطهای وجود دارد بهنحویکه یک افزایش خطی در نوسان پاسچر با رتبههای بالاتر درد برای شاخصهای مرکز فشار شامل میانگین سرعت cop و ناحیه نوسان وجود دارد. همچنین کاهش مرتبط بالینی چهار نمره از شاخص درد(NRS-11) که با مداخلات دستی صورت میپذیرد با کاهش نوسان پاسچر مرتبط است. درنتیجه تغییرات در شدت درد گزارششده توسط بیمار ارتباط نزدیکی با تغییرات در نوسان پاسچر دارد(37, 38). در حال حاضر روشهای متعددی جهت بهبود تعادل در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن پیشنهاد شده که دراینبین تمرین درمانی یک درمان مورداستفاده رایج برای کمردرد است و نشان دادهشده است که نسبت به مراقبتهای عمومی که توسط پزشک عمومی ارائه میشوند مؤثرتر است هرچند تاکنون بهطور واضح مشخص نیست که آیا نوع خاصی از تمرین نسبت به دیگر مداخلات تمرینی برای کاهش درد و بهبود تعادل راهکار مؤثرتری است(39). Andrusaitis و همکارانش(2011) در مطالعه ای تاثیر تمرینات ثباتی و تمرینات تقویتی تنه و هیپ را بر روی تعادل پاسچر در زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی را بررسی کردند. در این مطالعه افراد در سه گروه 5 نفری قرار گرفتند. گروه اول(تمرینات تقویتی هیپ و تنه)، گروه دوم(تمرینات ثباتی) و گروه سوم(گروه کنترل افراد بدون کمردرد).گروه اول و دوم تمرینات خود را 3 بار در هفته و در مجموع 20 جلسه انجام دادند. پروتکل ارزیابی شامل چهار آزمون تعادل بروی سیستم balance maseter بود. نتایج مطالعه نشان داد که تنها در گروه دوم متغیر میانگین زمان انتقال وزن (زمان لازم برای بدن از حالت نشسته به حالت ایستاده در آزمون بلند شدن و رفتن) بهصورت معناداری از قبل درمان تا بعد درمان افزایش یافت (افزایش نمره این آزمون و کند شدن این روند موجب کاهش چشمگیر توانایی حرکت دادن COG به سمت جلو و افزایش نیاز به انقباض طولانیتر عضلات میگردد)، دیگر اندازهگیریها تغییری نکردند و بین دو گروه نیز متفاوت نبودند(40). Lee و همکارانش (2013) تأثیر دو روش Pilates mat exercises (PME) و Pilates apparatus exercise (PAE) را بر روی درد و تعادل در زنان شاغل مبتلا به کمردرد مزمن بررسی کردند.40 زن شاغل مبتلا به کمردرد مزمن بهصورت تصادفی به دو گروه شامل (PME) و (PAE) تقسیم شدند. دو گروه به مدت 8 هفته و هر هفته به مدت 3 روز تمرینات را انجام دادند. پس از آزمایش هر دو گروه افراد موردمطالعه کاهش را در شاخص درد، طول نوسان و سرعت نوسان پس از انجام آزمایش نشان دادند ولی گروه pme بهبودی بیشتری را در درد و تعادل نسبت به گروه pae نشان داد(41). Rheeو همکارانش (2012) در یک مطالعه کار آزمایی تصادفی کنترلشده به بررسی تأثیر مداخله تمرین ثباتی ستون فقرات بر اساس سطح درد و تعادل ایستاده در افراد مبتلا به کمردرد پرداختند. در این مطالعه 42 فرد مبتلا به کمردرد راجعه بهصورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند: گروهی که تمرینات ثباتی ستون فقرات(21 نفر)را انجام می دادند و گروه کنترل (21 نفر) که یک نسخه چاپی از تکنیکهای مدیریت پزشکی(مشاوره در رابطه با استراحت در بستر، غیبت از کار، داروهای تجویزی و ازسرگیری فعالیت طبیعی تا حد ممکن)دریافت نمودند. گروه تمرینات ثباتی علاوه بر اینکه 5 بار در هفته تمرینات را در خانه انجام میدادند، به مدت 4 هفته و هر هفته 3 جلسه تمرینات را در آزمایشگاه نیز تحت نظر هماهنگکننده تحقیق انجام میدادند. به دنبال درمان سطح درد و ناتوانی گزارششده در هر دو گروه کاهش یافت. اگرچه نوسان داخلی خارجی در دو گروه تفاوتی نشان نداد اما جابهجایی قدامی خلفی در گروه تمرینات ثباتی ستون فقرات نسبت به گروه کنترل کاهش را نشان داد(39). Carpes و همکارانش (2008) در یک مطالعه تأثیر یک برنامه تقویتی و ثباتی تنه را بروی تعادل بدن مورد بررسی قرار دادند. در این مطالعه 6 زن مبتلا به کمردرد با مدت بیش از یک سال، تمرینات تقویتی-ثباتی تنه را طی 7 هفته و رویهمرفته 20 جلسه انجام دادند. نتایج مطالعه نشان داد که یک برنامه تقویتی و ثباتی تنه می تواند باعث بهبود ثبات پاسچرال گردد(42). Lomond و همکارانش (2014) در مطالعهای تأثیر دو روش تمرینات ثباتی تنه و تمرینات عمومی تقویتی/تحملی را بروی پاسخهای خودکار پاسچرال در افراد مبتلا به کمردرد مزمن بررسی کردند. در این مطالعه 58 فرد مبتلا به کمردرد مزمن و راجعه بهصورت تصادفی در یکی از دو گروهی که 10 هفته فیزیوتراپی انجام میدادند قرار گرفتند: گروه تمرینات ثباتی (29 نفر) و گروه تمرینات تقویتی و تحملی (29 نفر). زمان شروع جابهجایی COP قبل از درمان بین دو گروه یکسان بود. نتایج مطالعه نشان داد که در گروه تمرینات ثباتی زمان شروع جابهجایی COP در هفته 11 و نیز تا ماه 6 بعد از درمان ثابت ماند ولی در گروه تمرینات تقویتی و تحملی این زمان بعد از درمان زودتر رخ میداد اما در ماه 6 به مقدار اولیه قبل از درمان بازگشت. آمپلیتود جابهجایی COP قبل از درمان بین دو گروه مشابه بود و متعاقب درمان جابهجایی COP در هفته 11 و ماه 6 پس از درمان در هردو گروه کاهش یافت و در 6 ماه پس از درمان کاهشیافته باقی ماند(43). KOLLMITZER و همکارانش (2000) در مطالعهای تأثیرات برنامه تقویتی عضلات اکستانسور پشت و برنامه آموزش تعادل بر روی کنترل پاسچر در 26 فرد سالم را مورد بررسی قراردادند. در این مطالعه افراد در ابتدای کار (base line)، یک ماه و دو ماه بعد ازلحاظ مهارت تعادل و چند پارامتر دیگر مورد ارزیابی قرار گرفتند. پس از ارزیابی اولیه، افراد در دو گروه آموزش روزانه تعادل یا تقویت روزانه اکستانسورهای پشت قرار گرفتند. بعد از یک ماه نوع آموزش بین گروهها عوض شد. نتایج مطالعه نشان داد که پس از یک ماه، تقویت عضلات اکستانسور پشت باعث کاهش ثبات پاسچرال بر روی سطح سخت میگردد ولی گروه آموزش مهارت تعادل افزایش در ثبات پاسچرال را نشان دادند. پس از تکمیل هر دو توالی درمان همهی پارامترهای پاسچرال در هردو گروه بدون تغییر باقی ماند(16). در مطالعهای خانم نیکبین و آقای ایلبیگی، (2013) به بررسی تأثیر 6 هفته تمرین درمانی بر میزان درد و تعادل در دانشجویان دختر مبتلا به کمردرد مزمن پرداخت. در این پژوهش بهصورت تصادفی 18 نمونه در دو گروه 10 نفره تمرین و گروه شاهد 8 نفره قرار گرفتند. تمرینات ثبات مرکزی بهصورت منظم طی 6 هفته و هر هفته 3 جلسه انجام شدند. یافتههای مطالعه نشان داد 6 هفته تمرین باعث کاهش در سطح درد و افزایش تعادل پویا این بیماران شده است(44). در مطالعه خانم صالحی وند و خانم معمار (2013) تأثیر شش هفته تمرینات ثبات دهندهی مرکزی ایستا و پویا بر تعادل زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه 30 زن جوان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی بهطور تصادفی و مساوی به سه گروه کنترل و تمرین ثبات دهنده مرکزی با سوئیس بال و تمرین ثبات دهنده مرکزی بدون سوئیس بال تقسیم شدند. دو گروه تمرین به مدت شش هفته و بهصورت یک روز در میان و هر جلسه یک ساعت در برنامههای تمرینی شرکت نمودند. گروه کنترل هیچگونه تمرینی را انجام ندادند. نتایج مطالعه نشان داد که برنامههای تمرینی ثبات دهنده مرکزی با سوئیس بال و بدون سوئیس بال برای مبتلایان به کمر درد مزمن غیر اختصاصی موجب بهبود تعادل ایستا و داینامیک میشود (45). خانم اسمی و آقای یلفانی (2013)تأثیر شش هفته حرکتدرمانی در آب بر درد، ناتوانی، تعادل پویا در زنان مبتلا به کمردرد مزمن را بررسی کرد. در این پژوهش نیمه تجربی 24 نفر زن مبتلا به کمردرد مزمن انتخاب و بهطور تصادفی به دو گروه 12 نفری تجربی (تمرین درمانی در آب) و کنترل تقسیم شدند. نتایج نشان داد که یک دورهی ششهفتهای حرکتدرمانی در آب در بهبودی درد، ناتوانی و تعادل زنان مبتلا به کمردرد مزمن مؤثر میباشد.(46). خانم محمدی و همکارانش (2012) در مطالعهای به بررسی تأثیر و ماندگاری سه روش تمرینی تای چی، کششی و ویلیامز بر درد، ناتوانی و پارامترهای بیومکانیکی منتخب در افراد مبتلا به کمردرد مزمن پرداختند. این تحقیق نیمه تجربی که از نوع پیشآزمون- پسآزمون بود روی 60 نفر از بیماران مبتلا به کمردرد مزمن انجام شد بیماران بهطور تصادفی به چهار گروه 15 نفره تقسیم شدند. گروه تجربی اول برنامه تمرینات تای چی و گروه تجربی دوم برنامه تمرینات کششی و گروه تجربی سوم برنامه تمرینات ویلیامز را دریافت کردند. گروه کنترل هیچگونه برنامه تمرینی را انجام نداد. نتایج مطالعه نشان داد این سه شیوه تمرینی بر شدت درد، ناتوانی، تعادل ایستا، تعادل نیمه پویا، تعادل پویا مؤثر است، به نظر میرسد که اگر تمرینات تای چی، کششی و ویلیامز به مدت طولانیتری ادامه پیدا کند ماندگاری بیشتری در کاهش درد، ناتوانی و بهبود پارامترهای بیومکانیکی منتخب داشته باشد(47). آقای حق بیان و خانم آقایاری (2013) در پژوهشی به مقایسه دو روش تمرینی یوگا و پیلاتس بر کمردرد و عملکرد حرکتی در مردان مبتلا به کمردرد مکانیکی مزمن پرداختند. نمونه آماری این تحقیق 30 نفر از مردان واجد شرایط هستند که بهطور تصادفی ساده انتخاب و در سه گروه یوگا، پیلاتس و کنترل تقسیمبندی شدند. یافتههای تحقیق نشان داد که بعد از شش هفته، تمرینات یوگا و پیلاتس تأثیر معنیداری بر کاهش درد دارد اما بر عملکرد حرکتی (تعادل) این تأثیر معنادار نبود. در مقام مقایسه نیز بین دو متد تمرینی یوگا و پیلاتس بر روی متغیرها تفاوت معنیدار نبود(48). آقای کریمی و همکارانش (2006) در مطالعهای به بررسی تأثیر برنامه ثباتی تحت نظر بر روی کنترل پاسچر در افراد مبتلا به کمردرد مزمن پرداخت. در این پژوهش 38 فرد مبتلا به کمردرد مزمن بهصورت تصادفی در یکی از دو گروه: آموزش ثباتی تحت نظر (20 نفر) و گروه الکتروتراپی (18 نفر) قرار گرفتند. تمامی بیماران برنامه درمانی را به مدت 10 روز متوالی تحت نظر یک فیزیوتراپیست انجام دادند. در این مطالعه شاخصهای پاسچرال منجمله شاخصهای ثبات کلی، قدامی-خلفی، داخلی خارجی و پارامترهای LOS ثبت شدند. نتایج مطالعه نشان داد که بیشتر شاخصهای پاسچرال پس از انجام برنامه ثباتی نسبت به گروه الکتروتراپی کاهش یافتند(49). Voglar و Sarabon(2014) در مطالعهای اثر کینزیوتیپینگ را بروی تنظیمات پیشاپیشی پاسچر (APA) و عکسالعملهای رفلکسی پاسچرال (PRR) مورد بررسی قراردادند. جهت بررسی کردن این فرضیه 12 فرد جوان سالم در دو گروه آزمایش و گروه پلاسبو قرار گرفتند. زمان APA در پاسخ به حرکت سریع بازوها و PRR در پاسخ به بارگذاری ناگهانی بروی دستها بهوسیله الکترومایوگرافی سطحی قبل و یک ساعت پس از کاربرد هریک از تیپها اندازهگیری شد. نتایج مطالعه نشان داد که کاربرد تیپینگ بروی ناحیه کمری دارای اثرات سودمندی بروی زمان APA بدون در نظر گرفتن نوع انجام تیپینگ است؛ اما اثری بروی PRR افراد جوان بدون درد ندارد(50). Bae و همکارانش (2013) در مطالعهای به بررسی اثرات کینزیوتیپینگ بروی کنترل پیشاپیشی پاسچر (APC) افراد مبتلا به کمردرد مزمن پرداختد. 20 فرد که بیش از 12 هفته به کمردرد مبتلا بودند به دو گروه تقسیم شدند. گروه کنترل (10 نفر) که بهصورت پلاسبو تیپ شدند و گروه آزمایش (10 نفر)، که برای آنها در حالت نشسته تیپنگ انجام میشد. ضمناً هر دو گروه فیزیوتراپی معمول را هر بار 40 دقیقه، 3 بار در هفته و به مدت 12 هفته می گرفتند. نتایج مطالعه نشان داد که در افراد مبتلا به کمردرد مزمن، کاربرد تیپینگ بدون در نظر گرفتن نوع تیپینگ دارای اثرات مثبتی بروی APC آنها می باشد.(51). علیرغم اینکه مداخلات درمانی گستردهای بروی تعادل افراد مبتلا به کمردرد انجامشده است(16, 39-51)، ولی هنوز به طور واضح مشخص نیست که چه نوع مداخله ای نسبت به سایر مداخلات در بهبود تعادل افراد مبتلا به کمردرد ارجحیت دارد. ثانیاً با وجود اینکه تعادل یک عمل کنترل حرکتی پیچیده می باشد و عوامل و سیستم های مختلفی در کارایی آن تاثیر گذارند(18) و اینکه افراد مبتلا به کمردرد حتی پس از رفع علائم، در کنترل حرکت عضلات تنه خود اختلال را نشان میدهند(36)و عواملی مثل حس عمقی کمر(20-22، 24و25)و نیز سطح تحمل عضلات خلف تنه(26و27) که برای کنترل تعادل عواملی موثر بشمار میروند(18) در این افراد دچار اختلال شدهاند، ولی با این وجود در اکثر مطالعات مرور شده(16،39-51) از ترکیب مداخلات درمانی مختلف جهت بهبود تعادل افراد مبتلا به کمردرد استفاده نشده است. سوم اینکه با توجه به گرفتاری زیاد گروههای سنی 15-50 به کمردرد در ایران، این مشکل جهانی میتواند اثرات اقتصادی بزرگی بروی افراد، خانوادهها، کسبوکار و دولتها بگذارد(1-5). چهارم اینکه بار مالی و اقتصادی ناشی از کمردرد بسیار بالاست و شامل هزینههایی منجمله مراقبتهای پزشکی، پرداخت خسارت، کاهش میزان بهرهوری، آموزش مجدد کارکنان، هزینههای اداری و حقوقی است. هزینههای مستقیم مراقبتهای بهداشتی برای کمردرد در ایالاتمتحده امریکا در سال 1998، 7/90 بیلیون دلار تخمین زده شد. در بریتانیا (uk) هزینههای مستقیم و غیرمستقیم کمردرد در سال 2000، 11 بیلیون پوند تخمین زده شد. در استرالیا در سال 2001 کمردرد بهعنوان یکی از پرهزینهترین بیماریها شناخته شد که ترکیب هزینههای مستقیم و غیرمستقیم در این سال 9/17 بیلیون دلار تخمین زده شد(52). پنجم اینکه کمردرد بهصورت عمده از طریق تعداد زیاد روزهای کاری ازدسترفته (هزینههای غیرمستقیم) و به میزان کمتری بهوسیله هزینههای درمان (هزینههای مستقیم) بر جامعه یک بار اقتصادی وارد میکند. درصد کوچکی از بیماران مبتلا به کمردرد مزمن موجب بیشترین هزینهها میشوند. یک مطالعه در آمریکا نشان داد که 4.6-8.8% از موارد کمردرد که بیش از یک سال طول میکشند مسئول 64.2-84.7% هزینهها میباشند(7). بالاخره اینکه طبق دانش ما هنوز مطالعهای به بررسی تأثیر روش تمرینات کنترل حرکت و روش مداخله ای ترکیبی تمرینات تحملی عضلات اکستانسور تنه توأم با کینزیوتیپینگ بروی تعادل افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی انجام نشده است ؛ بنابراین هدف این پژوهش بررسی اثر تمرینات کنترل حرکت و تمرینات تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ بروی شاخص های تعادلی افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی میباشد. |
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | 1-میانگین شاخصهای تعادلی (شاخص قدامی-خلفی، جانبی و شاخص کلی) گروهی که تمرینات کنترل حرکت را دریافت خواهند کرد پس از انجام تمرینات نسبت به قبل از تمرینات بهبود خواهد یافت. 2-میانگین شاخصهای تعادلی (شاخص قدامی-خلفی، جانبی و شاخص کلی) گروهی که تمرینات تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ را دریافت خواهند کرد پس از انجام تمرینات نسبت به قبل از تمرینات بهبود خواهد یافت 3-بهبودی میانگین شاخصهای تعادلی (شاخص قدامی-خلفی، جانبی و شاخص کلی) گروه تمرینی کنترل حرکت نسبت به گروه تمرینات تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ پس از انجام تمرینات بیشتر خواهد بود. |
| هدف کلی طرح | مقایسه تأثیر تمرینهای کنترل حرکت و تمرینات تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ بر شاخصهای تعادلی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی |
| اهداف اختصاصی | 1-تعیین میانگین شاخصهای تعادلی گروه دریافتکننده تمرینات کنترل حرکت قبل و بعد از دریافت تمرینات 2-تعیین میانگین شاخصهای تعادلی گروه دریافتکننده تمرینات تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ قبل و بعد از دریافت تمرینات 3- تعیین تفاوت میانگین شاخص های تعادلی قبل و پس از درمان برای هریک از دو گروه تمرینات کنترل حرکت و گروه دریافتکننده تمرینات تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ |
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | |
| تعریف واژه های تخصصی | کمردرد مزمن: کمردرد مزمن به کمردردی گفته میشود که علائم آن بیش از 12 هفته (سه ماه) طول بکشند (6). کمردرد غیراختصاصی: کمردرد غیراختصاصی به کمردردی اطلاق میشود که نمیتوان آن را به یک پاتولوژی قابلتشخیص و شناختهشده خاص، نسبت داد. (مثل عفونت، تومور، پوکی استخوان، شکستگی، دفورمیتی ساختاری، اختلال التهابی، سندروم رادیکولار یا سندرم دم اسبی)(6). شاخص تعادلی قدامی-خلفی: شاخص ثبات قدامی-خلفی نمایانگر واریانس جابجایی صفحه دستگاه برحسب درجه نسبت به سطح افق برای حرکات سطح ساژیتال است(53). شاخص تعادلی داخلی-خارجی: شاخص ثبات جانبی نمایانگر واریانس جابجایی صفحه دستگاه برحسب درجه نسبت به سطح افق برای حرکات سطح فرونتال است(53). شاخص کلی تعادل: شاخص ثبات کلی نمایانگر واریانس جابجایی صفحه دستگاه برحسب درجه نسبت به سطح افق است (53). تمرینات کنترل حرکت: تمرینات کنترل حرکت بر اساس این قاعده که افراد مبتلا به کمردرد دارای کنترل ضعیفی از عضلات تنه خود هستند ایجاد شد. این ایده معتقد به استفاده از نگرش یادگیری حرکتی برای بازآموزی بهینهی کنترل و هماهنگی ستون فقرات است. مداخلات شامل آموزش پیش فعالیتی عضلات عمقی تنه با پیشرفت بهسوی اعمال ایستا، پویا و اعمال عملکردی در جهت ادغام سازی فعالیت عضلات عمقی تنه با عضلات بزرگ تنه (global muscle) است (54). |
| نوع مطالعه | این مطالعه از نوع کار آزمایی بالینی تصادفی یکسو کور می باشد. |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | کلیه افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی مراجعهکننده به کلینیک های فیزیوتراپی رزمجو مقدم، علی اصغر و خاتم النبیا (وابسته به دانشگاه علوم پزشکی زاهدان) و کلینیکهای فیزیوتراپی سطح شهرستان زاهدان معیارهای ورود به مطالعه: 1. سن بین 18-58 سال 2. بیمارانی که مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی اند و دردشان با استراحت خوب و با فعالیت تشدید می شود.(49) 3. عدم سابقه اختلالات وستیبولار و اختلالات عضلانی-اسکلتی هیپ و اندام های تحتانی(40). 4. عدم سابقه ی درد رادیکولار، تنگی کانال نخاعی، وجود هرگونه نشانه های نورولوژیکی ، عفونت سیستماتیک، اختلالات قلبی-عروقی و تعادلی، مشکلات بینانی اصلاح نشده، دفورمیتی شدید اسکلتی-عضلانی و آسیب به اندام تحتانی یا مصرف دارو یک هفته قبل از جلسه انجام تست.(49). 5. باردار نبودن(42). 6. عدم سابقه سابقه دیابت، اختلالات تنفسی، جراحی ستون فقرات، درد ریشه عصبی، دفورمیتی ها یا بیماری های شدید ستون فقرات(55). 7. عدم سابقه بیماری های متابولیک، سیستمیک، التهابی، روماتوئید و بدخیمی ها معیارهای خروج از مطالعه: 1. بیمارانی که بیش از سه جلسه متوالی درمانی غیبت دارند(40). 2. بیمارانی که انجام تمرینات باعث تشدید درد و ناراحتی آنها شده است(40). 3. دریافت یا انجام دادن روش های درمانی دیگر در طی انجام مطالعه |
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | در این مطالعه با توجه به معیارهای ورود و خروج و محدودیت زمانی و همچنین اهمیت دقت انجام تمرینات پیشبینی میشود نهایتاً 15 بیمار در هر گروه داشته باشیم (حجم نمونه مطالعات مشابه حدود 15 نفر میباشد (51,50,45,40)). |
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | در این مطالعه افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی از جامعه در دسترس و به روش غیر احتمالی (بر اساس معیارهای ورود و خروج) انتخاب خواهند شد. نمونهها بهصورت تصادفی در دو گروه قرار خواهند گرفت. گروه اول تمرینات کنترل حرکتی و گروه دوم تمرینات تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ را دریافت خواهند کرد. تصادفی سازی با استفاده از بلوکهای جایگشتی 3 نفره خواهد بود. |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | افراد برای اطمینان از رعایت معیارهای ورود و خروج از مطالعه مصاحبه و بررسی خواهند شد. سن افراد از طریق پرسش از خود فرد ثبت خواهد شد. از متر با دقت سانتیمتر جهت اندازهگیری قد افراد، ترازوی دیجیتال جهت اندازهگیری وزن افراد (برای محاسبه شاخص توده بدن) و سیستم تعادلی بایودکس جهت اندازهگیری شاخصهای کلی، قدامی خلفی و جانبی تعادل استفاده خواهد شد. |
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | پسازاینکه طرح ثبت شد و روند اجرایی طرح آغاز گردید، با مراجعه افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی به کلینیک فیزیوتراپی رزمجو مقدم (وابسته به دانشگاه علوم پزشکی زاهدان)، بر اساس معیارهای ورود و خروج، بیماران واجد شرایط انتخاب خواهند شد. بیماران پس از خواندن و امضا کردن برگهی رضایتنامهی آگاهانه کتبی وارد مطالعه خواهند شد. تخصیص تصادفی نمونهها به دو گروه موردمطالعه به این صورت خواهد بود که: بر اساس بلوکهای جایگشتی 3 نفره بیماران به دو گروه یک و دو تقسیم خواهند شد. گروه اول تمرینات کنترل حرکت و گروه دوم تمرینات تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ را دریافت خواهند کرد. افراد موردمطالعه از وجود دو گروه تمرینی اطلاعی نخواهند داشت. بیماران تنها در مورد تمریناتی که دریافت میکنند آموزش داده خواهند شد؛ بنابراین این مطالعه از نوع کار آزمایی بالینی تصادفی یکسو کور میباشد. پس از ورود بیماران به مطالعه سن، قد، وزن و شاخص توده بدنی افراد به ترتیب از طریق پرسش از بیمار، متر نواری، ترازوی دیجیتال و فرمول 2(قد)/وزن در برگه مربوط به هریک از افراد در کلینیک فیزیوتراپی رزم جو مقدم (وابسته به دانشگاه علوم پزشکی زاهدان) اندازهگیری و ثبت خواهد شد. کل روند ارزیابی تعادل و انجام تمرینات برای افراد هر یک از دو گروه به مدت 17 جلسه طول خواهد کشید؛ که شامل دو جلسه ارزیابی تعادل و 15 جلسه(5 هفته) انجام تمرینات می باشد. پیش از آغاز دوره ی 5 هفته ای تمرینات و بلافاصله پس از اتمام دوره ی 5 هفته ای تمرینات، تعادل بیماران هر دو گروه در دو حالت استاتیک و داینامیک توسط سیستم تعادلی بایودکس اس دی (Balance System SD 950-304 مدل SW45-30D-E6N، Biodex Medical System, Inc New York، USA) در کلینیک فیزیوتراپی رزم جو مقدم (وابسته به دانشگاه علوم پزشکی زاهدان) اندازهگیری خواهد شد. با استفاده از سیستم تعادلی بایودکس میتوانیم کنترل نروماسکولار را، از طریق کمی نمودن توانایی فرد در حفظ ثبات پاسچر دینامیک روی دو پا و روی سطح ثابت یا بیثبات ارزیابی کنیم. سیستم بایودکس شامل یک صفحه نیروی متحرک دایرهای شکل به قطر 55 سانتیمتر است که در ارتفاع 20 سانتیمتری از سطح زمین در داخل بدنهی دستگاه قرار میگیرد. این صفحهی نیرو قادر است در جهات مختلف حداکثر 20 درجه نسبت به صفحه افق چرخش انجام دهد. در این دستگاه یک رایانهی کوچک با کلیدها و صفحهنمایش بر روی پایهای بهصورت قائم تعبیه شده تا زمانی که آزمودنی روی صفحهی نیرو میایستد روبروی او قرار گیرد. میزان سختی نیرو نیز قابل تنظیم است به این معنی که سیستم قادر است درجه سختی را از 1 (کم ثباتترین وضعیت) تا 12 (باثباتترین وضعیت) تغییر دهد (53). جهت ارزیابی تعادل افراد در دو حالت استاتیک و داینامیک از آزمون ثبات پاسچرال دستگاه بایودکس استفاده خواهد شد. این آزمون نشانه توانایی فرد برای حفظ مرکز تعادل است. این توانایی تحت عنوان شاخص ثبات شناخته میشود. شاخص ثبات کلی نمایانگر واریانس جابجایی صفحه دستگاه برحسب درجه نسبت به سطح افق است. شاخص ثبات قدامی-خلفی نمایانگر واریانس جابجایی صفحه دستگاه برحسب درجه نسبت به سطح افق برای حرکات سطح ساژیتال است. شاخص ثبات جانبی نمایانگر واریانس جابجایی صفحه دستگاه برحسب درجه نسبت به سطح افق برای حرکات سطح فرونتال است. نمره فرد در این آزمون میزان انحراف از مرکز را نشان میدهد؛ بنابراین نمره کمتر مطلوبتر از نمره بالاتر است (53). در این مطالعه برای آزمون ثبات پاسچرال داینامیک در وضعیت ایستاده بروی 2 پا با چشمان باز و بسته، از میزان سختی درجهی 8 دستگاه استفاده خواهد شد(56). قبل از انجام آزمون یک شمای کلی از روش آزمون برای بیمار توضیح داده خواهد شد. سپس از افراد خواسته خواهد شد که ابتدا افراد کفش و جوراب خود را درآورده و سپس بروی پلتفرم قفلشده دستگاه روی دو پای خود بایستند. به آنها آموزش داده خواهد شد، درحالیکه دستها را بهصورت ضربدری بروی سینه قرار میدهند، به صفحهنمایش نگاه کنند(49). سپس قفل پلتفرم باز خواهد شد و افراد موقعیت پاهای خود را بروی پلتفرم تا زمانی که یک جایگاه مناسبی (موقعیتی که آنها بتوانند یک نقطه متحرک را در مرکز یا نزدیک مرکز دایرهها حفظ کنند) پیدا نکردهاند، تنظیم میکنند. آنگاه پلتفرم قفل خواهد شد و جای پاها برای ترایال های ارزیابی در تمام جلسات که آزمون انجام میشود، ثبت و ذخیره خواهد شد. مختصات موقعیت پاها در تمام جلسههای آزمون یکسان خواهد بود(14). در حین انجام آزمون ثبات پاسچرال دستها بهصورت ضربدری بروی قفسه سینه قرار داده خواهد شد(53). طی انجام آزمون ثبات پاسچرال به افراد آموزش داده خواهد شد که هنگامیکه در حال حفظ تعادل بروی پلتفرم میباشند، مکاننما (کرسر) را مستقیماً در خط وسط صفحهنمایش حفظ کنند. طی انجام آزمون افراد بهوسیله نگاه کردن به یک تارگت بروی صفحهنمایش و حفظ یک نقطه مشخص در مرکز تارگت تلاش خواهند کرد که تعادلشان را حفظ کنند(14). طی انجام آزمون به افراد اجازه لمس کردن گارد محافظ دستگاه داده نخواهد شد(55). در این مطالعه آزمون ثبات پاسچرال داینامیک و استاتیک در وضعیت ایستاده روی 2 پا با چشمان باز و بسته انجام خواهد شد. هر آزمون شامل 3 ترایال خواهد بود و هر تریال 20 ثانیه طول خواهد کشید و بین هر ترایال نیز 10 ثانیه استراحت داده خواهد شد. بین هر آزمون نیز 5 دقیقه فاصلهی زمانی وجود خواهد داشت(53). مداخلات درمانی: پسازآنکه در جلسه اول تعادل افراد سنجیده شد، هر دو گروه تمرینات خود را سه بار در هفته و به مدت5 هفته(15 جلسه)در کلینیک های فیزیوتراپی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی زاهدان(کلینیک های فیزیوتراپی رزمجو مقدم، علی اصغر و خاتم النبیا) تحت نظر یک فیزیوتراپیست (همان فیزیوتراپیستی که تعادل افراد را ارزیابی میکند) انجام خواهند دادند. بعلاوه از بیماران خواسته خواهد شد که در خانه نیز سه بار در هفته (روزهایی که در کلینیک تمرین را انجام نمی دهند) تمرینات را انجام بدهند. به هریک از بیماران یک دفترچه یادداشت جهت یادآوری و ثبت انجام تمرینات داده خواهد شد. لازم به ذکر است که بیماران قبل از انجام تمرینات در کلینیک به مدت بیست دقیقه مدالیته tens(برست) و hot pack دریافت خواهند کرد. برنامه تمرینات گروه کنترل حرکت، بر اساس روش درمانی گزارششده توسط ریچاردسون و همکارانش(57, 58) و همچنین مطالعات قبلی انجامشده در این زمینه(59, 60)، پایهریزی شد. این تمرینات شامل سه مرحله کلی میباشند: مرحله اول: ابتدا عضلات ثبات دهنده موضعی با حداقل قدرت و بهصورت ایزومتریک در وضعیتهایی که میزان بار وارده حداقل بود یعنی وضعیتهای طاقباز، چهار دست و پا، نشسته و ایستاده فعال خواهند شد. فیزیوتراپیست بالینی به بیمار آموزش خواهد داد که چگونه این عضلات را مستقل از عضلات سطحی منقبض کند. بهتدریج زمان انقباض افزوده خواهد شد تا زمانی که بیمار قادر به 10 تکرار با حفظ 10 ثانیه انقباض در هر تکرار توأم با ریتم طبیعی تنفس باشد. آنگاه بیمار به مرحله بعد پیشرفت خواهد کرد(60). لازم به ذکر است در مراحل فوق بایستی پوزیشن نوترال دقیق ناحیه کمری-لگنی رعایت شود چراکه این مورد خود میتواند باعث تسهیل عضلات عمقی تنه شود و ممکن است به بیمار جهت به دست آوردن هم انقباضی عضلات ثبات دهنده عمقی تنه کمک کند(57). معیار بالینی برای اطمینان از عمل صحیح عضله عرضی شکم آزمون لمس شکمی است که توسط hides و همکارانش توضیح داده شد. آزمون کلینیکی به این شکل است که بیمار در حالت طاقباز دراز خواهد کشید. به بیمار آموزش داده خواهد شد که قسمت تحتانی شکم را به داخل، به سمت ستون فقرات بکشد(بدون اینکه ستون فقرات یا لگن را حرکت بدهد). بایستی همزمانی انقباض عضلات موضعی را داشته باشیم. فیزیوتراپیست شصتها و یا سه انگشت میانیاش را در سمت داخل و پایین خار خاصره قدامی فوقانی (asis )و خارج عضله مستقیم شکمی بهصورت ظریف ولی عمقی به داخل دیواره شکمی فرو میبرد. با انقباض صحیح عضله عرضی شکمی، فیزیوتراپیست یک افزایش تدریجی در تنشن عمقی دیواره شکمی حس خواهد کرد. یک ویژگی کلیدی برای الگوی صحیح فعال شدن این است که انقباض بهتدریج، روان و به یک روش کنترلشده بتواند انجام شود (57). برای مطمئن شدن از وارد کار شدن صحیح عضلات مولتی فیدوس کمری از آزمون کلینیکی استفاده خواهد شد که در حالت دمر انجام میشود. عضلات مولتی فیدوس در مجاورت زوائد خاری ستون کمری لمس میشوند. از بیمار خواسته میشود که در پاسخ به دستور' بهتدریج عضلهات را در زیر انگشتانم بدون اینکه ستون فقرات یا لگن را حرکت بدهی برآمده کن' عضله مولتی فیدوس را فعال کند. شیوه دست گذاری به این شکل است که شصت هریک از دستها در مجاورت زوائد خاری مهرههای کمری بروی بطن عضله قرار میگیرد. انگشتان بهآرامی ولی محکم برای آمادهسازی آزمون به درون بطن عضله فرو برده میشوند ولی برای فیزیوتراپیست مهم است که همچنان که بیمار عضلهاش را منقبض میکند بهآرامی فشار را بردارد چراکه نیروی فشار انقباض عضله را مهار میکند. فیزیوتراپیست بروی حس ایجاد تنشن عمقی در عضله که دال بر فعال شدن عضله مولتی فیدوس در سگمان مربوطه است، تمرکز میکند (57). درصورتیکه بیمار با آموزش ساده، قادر به فعال کردن صحیح عضلات عرضی شکمی یا فعال کردن سگمنتال عضلات مولتی فیدوس نباشد، از دو استراتژی تسهیلی را استفاده خواهیم کرد(57). 1) عضله عرضی شکمی و مولتی فیدوس کمری: اگر بیمار بهصورت آگاهانه انقباض هرکدام از عضلات عرضی شکمی یا مولتی فیدوس کمری بهراحتی به دست بیاورد سپس انقباض موفقیتآمیز عضله را میتواند برای تسهیل عضله دیگر استفاده کرد؛ یعنی اگر بیمار نتوانست بهصورت آگاهانه عضله عرضی شکمی را فعال کند، فیزیوتراپیست تلاش میکند تا فعالیت این عضله را از طریق تسهیل مولتی فیدوس کمری به دست آورد و بالعکس(57). 2) عضلات کف لگن: استفاده از انقباض عضلات کف لگن یکی از مؤثرترین روشهای به دست آوردن فعالیت عضله عرضی شکمی است. درحالیکه از بیمار خواسته میشود که یک دم آرام انجام بدهد سپس بهآرامی بازدم کند و سپس کف لگنش را به آهستگی و ظریف بالا بکشد و بیمار یا فیزیوتراپیست بهصورت ظریف ولی عمقی یکچهارم تحتانی شکم را لمس میکنند. مهم است که بیمار را به منقبض کردن قسمت جلویی کف لگن برای فعال کردن عضله پوبوکوکسیژیوس راهنمایی کنیم یعنی به بیمار یاد بدهیم که بهآرامی و ظریفانه قسمت جلویی کف لگن را همچنان که جریان ادرارش را متوقف میکند بالا بکشد؛ یعنی بیمار انقباضی در اطراف راه خروجی خلفی حس نکند و بخش خلفی عضلات کف لگن و پوبو رکتالیس را منقبض نکند. فیزیوتراپیست یک تنشن عمقی در دیواره شکمی را همچنان که عضله عرضی شکمی با عضلات کف لگن بهصورت همزمان فعال میشوند احساس خواهد کرد(57). در حالت دمر یا به پهلو درازکشیده، از انقباض عضلات کف لگن برای تسهیل عضلات مولتی فیدوس کمری میتوان استفاده کرد. درحالیکه فیزیوتراپیست مولتی فیدوس سگمان مربوطه را لمس میکند از بیمار خواسته میشود که عضلات کف لگن را بهآرامی بالا بکشد. افزایش آهسته و ظریف تنشن عمقی در عضلات مولتی فیدوس پاسخ مدنظر ما است. (57). مرحله دوم شامل: تمرینات زنجیره بسته، سرعت کم و بار کم هدف این مرحله این است، درحالیکه انقباض عضلات ثبات دهنده عمقی نگهداشته میشود بهتدریج اثرات وزن(load cues)از طریق بدن با استفاده از تمرینات زنجیره بسته تحمل وزن پیشرفت داده خواهند شد. بار تحمل وزن بهصورت خیلی آهسته اضافه خواهد شد. تمرکز بروی فعال کردن عضلات ثبات دهنده عمقی و عضلات متحمل وزن ستون فقرات کمری و لگن و توانایی آنها جهت حفظ پاسچر استاتیک کمری-لگنی برای تحمل وزن خواهد بود(59). تمرینات شامل موارد زیر میباشند: 1. حالت ایستادن بروی سطح بیثبات 2. تمرین لانگ در زنجیره بسته با اضافه شدن وزنه به دست 3. پل زدن در حالت دمر 4. پل زدن در حالت طاقباز 5. پل زدن به پهلو(59) مرحله سوم شامل: تمرینات در زنجیره باز، سرعتبالا و بار زیاد هدف این مرحله این است ضمن ادامه دادن روند حفظ کردن کنترل سگمنتال، بار از طریق حرکات زنجیره باز سگمان نزدیک اضافه خواهد شد. تمرکز اصلی این مرحله، ادغام کردن همه عضلات (ثبات دهنده عمقی، تحملکننده و غیرتحمل کننده وزن) به درون عملهای حرکتی کاربردی است(58, 59). تمرینات شامل حفظ پوزیشن کمری-لگنی و انجام: 1. لغزاندن یک پا درحالیکه پای دیگر حمایت میشود 2. لغزاندن یک پا درحالیکه پای دیگر حمایت نمیشود 3. اکستنشن یک پا درحالیکه پای دیگر حمایت میشود 4. اکستنشن یک پا درحالیکه پای دیگر حمایت نمیشود 5. چرخش مفصل هیپ 6. لغزاندن هر دو پا 7. اکستنشن هر دو پا 8. فلکشن هیپ 9. اکستنشن هیپ 10. ابداکشن هیپ(58). برنامه تمرینات گروه تمرینات تحملی عضلات خلف تنه توأم با کینزیوتیپینگ شامل موارد زیر است: در ابتدا بیماران پروتکل تمرینات اکستانسوری که شامل پنج مرحله متفاوت تمرینی را انجام خواهند داد سپس کینزیوتیپینگ برای افراد انجام خواهد شد. پروتکل تمرینات اکستانسوری به شکل زیر انجام خواهد شد: حالت آغازی برای همه تمرینات به این شکل بود که فرد به حالت دمر دراز خواهد کشید و بالشتی جهت حمایت لگن /قسمت بالایی ران و همچنین حمایت ساقها بدون استفاده کردن از کمربند نگهدارنده استفاده خواهد شد. این پروتکل دارای پنج نوع تمرین متفاوت است. همهی افراد برنامه تمرینی را از حالت تمرینی اول، شروع خواهند کرد. هنگامیکه افراد توانستند هر حالت را به مدت 10 ثانیه و با 25 تکرار (3 ثانیه استراحت بین هر تلاش) انجام بدهند به مرحله بعدی تمرینات پیشرفت داده خواهند شد. پنج مرحله تمرینی به شکل زیر است: 1- فرد درحالیکه دستانش در کنار بدنش قرار دارند به حالت دمر دراز میکشد. سپس سر و تنه را از حالت نوترال به حالت اکستنشن از تخت بلند میکند. 2- فرد درحالیکه دستانش را در پشت سرش قفل میکند (شانهها در 90 ابداکشن و آرنجها در حالت فلکسیون قرار بگیرند) بهصورت دمر دراز میکشد. سپس سر و تنه را از حالت نوترال به حالت اکستنشن از تخت بلند میکند. 3- فرد درحالیکه دستانش را به سمت جلو بالا آورده است بهصورت دمر دراز میکشد. سپس سر، تنه و دستان به جلوآمده را از حالت نوترال به حالت اکستشن از تخت بلند میکند. 4- فرد بهصورت دمر دراز میکشد. سپس سر، تنه و دست و پای مقابل را از حالت نوترال به حالت اکستنشن از تخت بلند میکند. 5- فرد درحالیکه شانهها و آرنجهایش به ترتیب در 90 ابداکسیون و فلکسیون قرار میگیرند بهصورت دمر بروی تخت دراز میکشد. سپس سر، تنه و هر دو پا (زانوها در حالت اکستنشن قرار دارند) را از تخت بلند میکند (61). کینزیوتیپینگ کمر: قبل از انجام تیپینگ، پوست ناحیه بایستی عاری از چربیها و لوسیون ها باشد و پاک باشد. برای شمار محدودی از بیماران موی بدن ممکن است مانع از چسبندگی تیپ بشود. اگر موی بدن در حدی باشد که مانع از چسبندگی باشد بایستی پوست ناحیه عاری از مو بشود (62). سه نوار 20 سانتیمتر در 5 سانتیمتر کینزیوتیپ (DARCO(Europe)GmbH, Raisting, Germany) در ناحیه ستون فقرات کمری بر روی مسیری که بین زوائد خاری مهره پنجم کمری و مهره دوازدهم سینهای است (با دست توسط فیزیوتراپیست تشخیص داده میشوند) قرار داده میشوند. یکی از نوارها بر روی خط وسط (خطی که بر زوائد خاری منطبق است) قرار داده میشود. دو نوار دیگر با فاصله 4سانتیمتر از نوار اولی، بروی عضلات ارکتور اسپاین چپ و راست قرار داده میشوند. از بیماران خواسته خواهد شد که طی روند تیپ کردن به سمت جلو خم شوند، هیچ کششی بهجز مقداری که برای پوشش دادن کمر در حالت خمشده به جلو نیاز بود، بکار برده نخواهد شد (63). یک فیزیوتراپیست همه بیماران گروه دو را تیپ کرد. نوارهای تیپ در جلسه تمرینی بعدی عوض خواهند شد. بلافاصله پساز اتمام دوره ی پنج هفته ای تمرینات تعادل افراد مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت. پس از اتمام دوره ی 17 جلسه ای ارزیابی و درمان ، دادههای مربوط به ارزیابی شاخصهای تعادلی قدامی-خلفی، جانبی و شاخص تعادلی کلی جلسه ی1 وجلسه ی 17 برای تجزیهوتحلیل وارد نرمافزار خواهد شد. |
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | دادهها با نرمافزار spss16 تجزیهوتحلیل خواهند شد. بخش توصیفی دادهها بهصورت درصد، میانگین و انحراف معیار بیان خواهد شد. برای بخش تحلیلی نتایج از آزمونهای غیر پارامتری من ویتنی و ویلکاکسون به ترتیب برای مقایسه نتایج قبل و بعد درمان بین گروهی و درونگروهی استفاده خواهد شد. برای مقایسههای آماری سطح معناداری (α) کمتر از 5 درصد قرار داده خواهد شد.لازم به ذکر است که تجزیه و تحلیل داده ها توسط همان فیزیوتراپیستی که تمرینات را آموزش و تعادل را ارزیابی می کند انجام خواهد شد. |
| ملاحظات اخلاقی | در این مطالعه کدهای اخلاقی زیر رعایت خواهند شد: فصل اول: ارزیابی سود و زیان، کدهای 1-7 و 10 و 12 و 16 فصل دوم: رضایت آگاهانه، کدهای 1-5 و 9 و 11 |
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | ممکن است تعداد بیمار موردنیاز مطالعه در زمان تعیینشده مطالعه را به اتمام نرسانند. برای رفع این مشکل تعداد نمونه بیشتری در ابتدای پژوهش وارد مطالعه خواهند شد. |
| کلمات کلیدی | تمرینهای کنترل حرکت، تمرینهای تحملی عضلات خلف تنه، شاخصهای تعادل Motor control exercises, back muscle endurance training, postural stability indices |
| فهرست منابع و مراجع | 1. Hoy D, Bain C, Williams G, March L, Brooks P, Blyth F, et al. A systematic review of the global prevalence of low back pain. Arthritis and rheumatism. 2012 Jun;64(6):2028-37. PubMed PMID: 22231424. Epub 2012/01/11. eng. 2. Luo X, Pietrobon R, Sun SX, Liu GG, Hey L. Estimates and patterns of direct health care expenditures among individuals with back pain in the United States. Spine. 2004 Jan 1;29(1):79-86. PubMed PMID: 14699281. Epub 2003/12/31. eng. 3. Maniadakis N, Gray A. The economic burden of back pain in the UK. Pain. 2000 Jan;84(1):95-103. PubMed PMID: 10601677. Epub 1999/12/22. eng. 4. Walker BF, Muller R, Grant WD. Low back pain in Australian adults: the economic burden. Asia-Pacific journal of public health / Asia-Pacific Academic Consortium for Public Health. 2003;15(2):79-87. PubMed PMID: 15038680. Epub 2004/03/25. eng. 5. Azizpoor Y, Hemmati F, Sayehmiri K. Prevalence of life-time back pain in Iran: a systematic review and meta-analysis. Scientific Journal of Kurdistan University of sciences. 2013;18(70):102-12. 6. Balague F, Mannion AF, Pellise F, Cedraschi C. Non-specific low back pain. Lancet. 2012 Feb 4;379(9814):482-91. PubMed PMID: 21982256. Epub 2011/10/11. eng. 7. Krismer M, van Tulder M. Low back pain (non-specific). Best Practice & Research Clinical Rheumatology. 2007 2//;21(1):77-91. 8. BYL NN, SINNOTT P. Variations in Balance and Body Sway in Middle-Aged Adults: Subjects with Healthy Backs Compared with Subjects with Low-Back Dysfunction. Spine. 1991;16(3):325-30. PubMed PMID: 00007632-199103000-00012. 9. Caffaro R, França F, Burke T, Magalhães M, Ramos L, Marques A. Postural control in individuals with and without non-specific chronic low back pain: a preliminary case–control study. Eur Spine J. 2014 2014/04/01;23(4):807-13. English. 10. della Volpe R, Popa T, Ginanneschi F, Spidalieri R, Mazzocchio R, Rossi A. Changes in coordination of postural control during dynamic stance in chronic low back pain patients. Gait & Posture. 2006 11//;24(3):349-55. 11. Hamaoui A, Do MC, Bouisset S. Postural sway increase in low back pain subjects is not related to reduced spine range of motion. Neuroscience Letters. 2004 3/4/;357(2):135-8. 12. Henry SM, Hitt JR, Jones SL, Bunn JY. Decreased limits of stability in response to postural perturbations in subjects with low back pain. Clinical Biomechanics. 2006 11//;21(9):881-92. 13. Mientjes MIV, Frank JS. Balance in chronic low back pain patients compared to healthy people under various conditions in upright standing. Clinical Biomechanics. 1999 12//;14(10):710-6. 14. MM I. Effect of Mechanical Low Back Pain on Postural Balance and Fall Risk. Indian Journal of Physiotherapy and Occupational Therapy-An International Journal. 2013;7(3):250-4. 15. Ruhe A, Fejer R, Walker B. Center of pressure excursion as a measure of balance performance in patients with non-specific low back pain compared to healthy controls: a systematic review of the literature. Eur Spine J. 2011 2011/03/01;20(3):358-68. English. 16. Kollmitzer J, Ebenbichler GR, Sabo A, Kerschan K, Bochdansky T. Effects of back extensor strength training versus balance training on postural control. Medicine and science in sports and exercise. 2000 Oct;32(10):1770-6. PubMed PMID: 11039651. Epub 2000/10/20. eng. 17. Shumway-cook A, Woollacott MH. Chapter 7 - Normal postural control. motor control: translating research into clinical practice. 3 ed: Lippincott Williams & Wilkins; 2006. 18. KISNER C, COLBY LA. Chapter 8 - Exercise for Impaired Balance. Therapeutic Exercise Foundations and Techniques. 5 ed: F. A. Davis Company; 2007. 19. Bandy WD, Sanders B. Chapter 10 - Balance Training. In: Bandy WD, Sanders B, editors. Therapeutic Exercise for Physical Therapist Assistants: Techniques for intervention. 2 ed: Lippincott Williams & Wilkins; 2007. 20. Laird RA, Gilbert J, Kent P, Keating JL. Comparing lumbo-pelvic kinematics in people with and without back pain: a systematic review and meta-analysis. BMC musculoskeletal disorders. 2014;15:229. PubMed PMID: 25012528. Pubmed Central PMCID: PMC4096432. Epub 2014/07/12. eng. 21. Brumagne S, Cordo P, Lysens R, Verschueren S, Swinnen S. The role of paraspinal muscle spindles in lumbosacral position sense in individuals with and without low back pain. Spine. 2000 Apr 15;252(8):989-94. PubMed PMID: 10767813. Epub 2000/04/18. eng. 22. Brumagne S, Cordo P, Verschueren S. Proprioceptive weighting changes in persons with low back pain and elderly persons during upright standing. Neurosci Lett. 2004 Aug 5;366(1):63-6. PubMed PMID: 15265591. Epub 2004/07/22. eng. 23. Brumagne S, Janssens L, Knapen S, Claeys K, Suuden-Johanson E. Persons with recurrent low back pain exhibit a rigid postural control strategy. Eur Spine J. 2008 Sep;17(9):1177-84. PubMed PMID: 18594876. Pubmed Central PMCID: PMC2527415. Epub 2008/07/03. eng. 24. Ham YW, Kim DM, Baek JY, Lee DC, Sung PS. Kinematic analyses of trunk stability in one leg standing for individuals with recurrent low back pain. Journal of electromyography and kinesiology: official journal of the International Society of Electrophysiological Kinesiology. 2010 Dec;20(6):1134-40. PubMed PMID: 20619674. Epub 2010/07/14. eng. 25. Sung PS, Yoon B, Lee DC. Lumbar spine stability for subjects with and without low back pain during one-leg standing test. Spine. 2010 Jul 15;35(16):E753-60. PubMed PMID: 20634657. Epub 2010/07/17. eng. 26. Nourbakhsh MR, Arab AM. Relationship between mechanical factors and incidence of low back pain. The Journal of orthopaedic and sports physical therapy. 2002 Sep;32(9):447-60. PubMed PMID: 12322811. Epub 2002/09/27. eng. 27. Suuden E, Ereline J, Gapeyeva H, Paasuke M. Low back muscle fatigue during Sorensen endurance test in patients with chronic low back pain: relationship between electromyographic spectral compression and anthropometric characteristics. Electromyography and clinical neurophysiology. 2008 Apr-May;48(3-4):185-92. PubMed PMID: 18551839. Epub 2008/06/17. eng. 28. Parreira RB, Amorim CF, Gil AW, Teixeira DC, Bilodeau M, da Silva RA. Effect of trunk extensor fatigue on the postural balance of elderly and young adults during unipodal task. European journal of applied physiology. 2013 Aug;113(8):1989-96. PubMed PMID: 23543068. Epub 2013/04/02. eng. 29. Ferreira PH, Ferreira ML, Hodges PW. Changes in recruitment of the abdominal muscles in people with low back pain: ultrasound measurement of muscle activity. Spine. 2004 Nov 15;29(22):2560-6. PubMed PMID: 15543074. Epub 2004/11/16. eng. 30. Ferreira PH, Ferreira ML, Maher CG, Refshauge K, Herbert RD, Hodges PW. Changes in recruitment of transversus abdominis correlate with disability in people with chronic low back pain. British journal of sports medicine. 2010 Dec;44(16):1166-72. PubMed PMID: 19474006. Epub 2009/05/29. eng. 31. Hodges PW. Changes in motor planning of feedforward postural responses of the trunk muscles in low back pain. Experimental brain research. 2001 Nov;141(2):261-6. PubMed PMID: 11713638. Epub 2001/11/20. eng. 32. Hodges PW, Richardson CA. Inefficient muscular stabilization of the lumbar spine associated with low back pain. A motor control evaluation of transversus abdominis. Spine. 1996 Nov 15;21(22):2640-50. PubMed PMID: 8961451. Epub 1996/11/15. eng. 33. Hodges PW, Richardson CA. Delayed postural contraction of transversus abdominis in low back pain associated with movement of the lower limb. Journal of spinal disorders. 1998 Feb;11(1):46-56. PubMed PMID: 9493770. Epub 1998/03/11. eng. 34. Radebold A, Cholewicki J, Polzhofer GK, Greene HS. Impaired postural control of the lumbar spine is associated with delayed muscle response times in patients with chronic idiopathic low back pain. Spine. 2001 Apr 1;26(7):724-30. PubMed PMID: 11295888. Epub 2001/04/11. eng. 35. Hodges PW, Richardson CA. Altered trunk muscle recruitment in people with low back pain with upper limb movement at different speeds. Archives of physical medicine and rehabilitation. 1999 Sep;80(9):1005-12. PubMed PMID: 10489000. Epub 1999/09/17. eng. 36. MacDonald D, Moseley GL, Hodges PW. People with recurrent low back pain respond differently to trunk loading despite remission from symptoms. Spine. 2010 Apr 1;35(7):818-24. PubMed PMID: 20228708. Epub 2010/03/17. eng. 37. Ruhe A, Fejer R, Walker B. Is there a relationship between pain intensity and postural sway in patients with non-specific low back pain? BMC musculoskeletal disorders. 2011;12:162. PubMed PMID: 21762484. Pubmed Central PMCID: PMC3146912. Epub 2011/07/19. eng. 38. Ruhe A, Fejer R, Walker B. Pain relief is associated with decreasing postural sway in patients with non-specific low back pain. BMC musculoskeletal disorders. 2012;13:39. PubMed PMID: 22436337. Pubmed Central PMCID: PMC3341188. Epub 2012/03/23. eng. 39. Rhee HS, Kim YH, Sung PS. A randomized controlled trial to determine the effect of spinal stabilization exercise intervention based on pain level and standing balance differences in patients with low back pain. Medical science monitor: international medical journal of experimental and clinical research. 2012 koMar;18(3):CR174-81. PubMed PMID: 22367128. Pubmed Central PMCID: PMC3560750. Epub 2012/03/01. eng. 40. Andrusaitis SF, Brech GC, Vitale GF, Greve JM. Trunk stabilization among women with chronic lower back pain: a randomized, controlled, and blinded pilot study. Clinics (Sao Paulo, Brazil). 2011;66(9):1645-50. PubMed PMID: 22179174. Pubmed Central PMCID: PMC3164419. Epub 2011/12/20. eng. 41. Lee CW, Hyun J, Kim SG. Influence of pilates mat and apparatus exercises on pain and balance of businesswomen with chronic low back pain. Journal of physical therapy science. 2014 Apr;26(4):475-7. PubMed PMID: 24764614. Pubmed Central PMCID: PMC3996402. Epub 2014/04/26. eng. 42. Carpes FP, Reinehr FB, Mota CB. Effects of a program for trunk strength and stability on pain, low back and pelvis kinematics, and body balance: a pilot study. Journal of bodywork and movement therapies. 2008 Jan;12(1):22-30. PubMed PMID: 19083652. Epub 2008/12/17. eng. 43. Lomond KV, Henry SM, Hitt JR, DeSarno MJ, Bunn JY. Altered postural responses persist following physical therapy of general versus specific trunk exercises in people with low back pain. Manual therapy. 2014 Oct;19(5):425-32. PubMed PMID: 24853255. Pubmed Central PMCID: PMC4288452. Epub 2014/05/24. eng. 44. Nikbin L, Illbeygi S. The effect of 6 weeks of exercise therapy on pain, balance and endurance, of trunk muscles students with chronic low back pain: Birjand University; 2013. 45. Salehivand R, Meamar R. The effects of six weeks of static and dynamic stabilization exercise on pain and balance of women with non-specific chronic low back pain: Tarbiat Moalem University, Tehran; 2013. 46. Esmi S, Yalfani A. Effect of six weeks exercise in water on pain, disability, dynamic balance and flexibility of the hamstring muscles in patients with chronic low back pain; 2013. Bu Ali Sina University. 47. Mohammadi N, Sadeghi H, Nasri S. The impact and persistence of the three methods of practice tai chi, stretching and Williams on pain, disability and selected biomechanical parameters in patients with chronic low back pain: Islamic Azad University Central Tehran Branch; 2012. 48. Hagh bayan A, Aghayari A. Comparison of two methods, Yoga and Pilates exercise on the pain and motor function in men with chronic mechanical low back pain: Payam Noor University of Tehran; 2013. 49. Karimi N, Talimkhani A, Mosallanezhad Z, Arab AM, Keshavarz R. The effects of Consecutive Supervised Functional Lumbar Stabilizing exercises on the Postural Balance and Functional Disability in low back pain. Iranian Rehabilitation Journal. 2014;12(2):21-7. eng %@ 17353602 %[ 2014. 50. Voglar M, Sarabon N. Kinesio taping in young healthy subjects does not affect postural reflex reactions and anticipatory postural adjustments of the trunk: a pilot study. Journal of sports science & medicine. 2014 Sep;13(3):673-9. PubMed PMID: 25177198. Pubmed Central PMCID: PMC4126308. Epub 2014/09/02. eng. 51. Bae SH, Lee JH, Oh KA, Kim KY. The effects of kinesio taping on potential in chronic low back pain patients anticipatory postural control and cerebral cortex. Journal of physical therapy science. 2013 Nov;25(11):1367-71. PubMed PMID: 24396190. Pubmed Central PMCID: PMC3881457. Epub 2014/01/08. eng. 52. Hoy D, Brooks P, Blyth F, Buchbinder R. The Epidemiology of low back pain. Best practice & research Clinical rheumatology. 2010 Dec;24(6):769-81. PubMed PMID: 21665125. Epub 2011/06/15. eng. 53. Akbari A, Asiaei F. Comparison of the Effect of Static Stretching Exercises and Vibration on Postural Stability Indices in Healthy Women. Journal of Rafsanjan University of Medical Sciences. 2014;13(1):27-40. eng %@ %[ 2014. 54. Macedo LG, Maher CG, Latimer J, McAuley JH. Motor control exercise for persistent, nonspecific low back pain: a systematic review. Physical therapy. 2009 Jan;89(1):9-25. PubMed PMID: 19056854. Epub 2008/12/06. eng. 55. Sherafat S, Salavati M, Takamjani IE, Akhbari B, Rad SM, Mazaheri M, et al. Effect of dual-tasking on dynamic postural control in individuals with and without nonspecific low back pain. Journal of manipulative and physiological therapeutics. 2014 Mar-Apr;37(3):170-9. PubMed PMID: 24636612. Epub 2014/03/19. eng. 56. Biodex stability system, Instruction manual system. Biodex Medical Systems. New York. 1999 57. Hides J, Richardson C, Hodges P. Chapter 14 - Local segmental control. In: Hides CRWH, editor. Therapeutic Exercise for Lumbopelvic Stabilization (Second Edition). Edinburgh: Churchill Livingstone; 2004. p. 185-219. 58. Richardson C, Hides J. Chapter 16 - Open chain segmental control and progression into function. In: Hides CRWH, editor. Therapeutic Exercise for Lumbopelvic Stabilization (Second Edition). Edinburgh: Churchill Livingstone; 2004. p. 233-46. 59. Luque-Suárez A, Díaz-Mohedo E, Medina-Porqueres I, Ponce-García T. Chapter 12 - Stabilization Exercise for the Management of Low Back Pain. In: Norasteh AA, editor. Low Back Pain2012. 60. Akbari A, Jahanshahi JP. A Comparison of Lumbar Specific Stabilization Exercises and General Exercises in Reducing Pain and Disability: A Randomized Controlled Trial of Patients with Spondylolysis and Spondylolisthesis: Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran; 2009. 61. Adegoke BOA, Babatunde FO. Effect of an Exercise Protocol on the Endurance of Trunk Extensor Muscles—A Randomized Control Trial. Hong Kong Physiotherapy Journal. 2007 //;25(1):2-9. 62. Kase K, Wallis J, Kase T. Clinical therapeutic applications of the kinesio tapig method. 2 ed: Kinesio Taping Assoc.; 2003. 63. Paoloni M, Bernetti A, Fratocchi G, Mangone M, Parrinello L, Del Pilar Cooper M, et al. Kinesio Taping applied to lumbar muscles influences clinical and electromyographic characteristics in chronic low back pain patients. European journal of physical and rehabilitation medicine. 2011 Jun;47(2):237-44. PubMed PMID: 21430611. Epub 2011/03/25. eng. |
| معرفی پژوهش/ اهداف پژوهش (عین عبارت هدف پروپوزال را کپی نکنید. بلکه با جملاتی که برای مردم قابل فهم باشد (برای سواد حدود پنجم ابتدایی )هدف را برای شرکت کنندگان توضیح دهید.) در تمام این متن در صورتیکه شرکت کننده کودک یا فرد فاقد ظرفیت تصمیم گیری است باید مواردیکه منظور از "من"، فرد شرکت کننده بوده است به "کودک" یا "فرد تحت سرپرستی من" اصلاح شود و مواردیکه منظور از "من"، رضایت دهنده است به من به عنوان "ولی" یا "قیم قانونی" اصلاح شود. | |
| خون گیری (آیا طرح شما نیاز به خونگیری دارد یا خیر) | |
| نحوه همکاری/ مزایا ی طرح (در این بخش برای شرکت کنندگان به زبان ساده توضیح دهید که: چه مداخله ای بر روی آنها صورت میگیرد. چه اقدامات پاراکلینیکی بر روی آنها انجام میشود. چه نمونه ای و با چه حجمی از آنها میگیرید در این مدت چند نوبت مراجعه باید داشته باشند و به چه فواصلی چه اقداماتی را در پیگیری آنها انجام میدهید. (حتی میتوانید سود بالقوه ای که شرکت کنندگان میتوانند از شرکت در این پژوهش ببرند بنویسید. این سود میتواند شرح احتمال درمان یا تشخیص بهتر بیماریشان، دریافت خدمات سلامت رایگان و یا پرداخت مشوق مالی در ازای جبران همکاریشان باشد) | |
| عوارض جانبی (منظور عوارض و میزان احتمال بروز آنها در این مطالعه است) | |
| جبران عوارض احتمالی (برای آنکه شرکت کننده بتواند ارزیابی مناسبی از سود و زیان شرکت در پژوهش شما داشته باشد لازم است بتواند سود و زیان مداخلات معمول و مداخلات این پژوهش را مقایسه کند. به عنوان مثال میزان موفقیت و میزان عوارض هریک را مقایسه کند.) - او باید بداند كه اگر در حين و بعد از انجام پژوهش هم هر مشكلي اعم از جسمي و روحي به علت شرکت در اين پژوهش برایش پيش آمد درمان عوارض، و هزينههاي آن و غرامت مربوطه بر عهده مجري خواهد بود. | |
| هزینه های مربوط به انجام طرح تحقیقاتی (تمام مداخلات پژوهشی باید برای بیمار رایگان باشد و بیمار بداند شامل چه مواردی هستند. ) | |
| روش های جایگزین در صورت عدم تمایل به شرکت در مطالعه چه روش های درمانی برای بیمار ارائه خواهد شد | |
| محرمانه بودن بیمار باید بداندکه دست اندر كاران اين پژوهش، كليه اطلاعات مربوط به او را نزد خود به صورت محرمانه نگهداشته و فقط اجازه دارند نتايج كلي و گروهي اين پژوهش را بدون ذکر نام و مشخصات بیمار منتشر كنند. و كميته اخلاق در پژوهش با هدف نظارت بر رعایت حقوق وی ميتواند به اطلاعات ایشان دسترسي داشته باشد. | |
| پاسخگویی به پرسش ها در این بخش نام و اطلاعات دسترسی فردی از عوامل پژوهش را که بتواند اطلاعات صحیح و کافی در اختیار شرکت کنندگان قرار دهند و در مورد عوارض و نگرانیها راهنمایی لازم را ارائه دهند ذکر شود | |
| حق نپذیرفتن یا انصراف بیمار باید بداند که شرکت اودر اين پژوهش کاملاً داوطلبانه است و مجبور به شرکت در اين پژوهش نيست و در صورت عدم شرکت از مراقبتهاي معمول تشخيصي و درماني محروم نخواهد شد او باید بداند كه حتي پس از موافقت با شركت در پژوهش ميتواند هر وقت كه بخواهد، پس از اطلاع به مجري، از پژوهش خارج شود و خروج اواز پژوهش باعث محرومیت از دریافت خدمات درمانی معمول برای اونخواهد شد. | |
| رضایت او باید بداند که اگر اشکال يا اعتراضي نسبت به دست اندركاران يا روند پژوهش دارد مي تواند با كميته اخلاق در پژوهش دانشگاه تماس گرفته و مشکل خود را به صورت شفاهي يا كتبي مطرح نمايد. در انتهای فرم قید گردد : اينجانب موارد فوقالذکر را خواندم و فهميدم و بر اساس آن رضايت آگاهانه خود را براي شركت در اين پژوهش اعلام ميکنم. اينجانب ……………… خود را ملزم به اجراي تعهدات مربوط به مجري در مفاد فوق دانسته و متعهد ميگردم در تأمين حقوق و ايمني شركت كننده در اين پژوهش تلاش نمايم | |
| پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| Consent form of back muscle endurance training with k-taping(edited).doc | 1394/07/13 | 97792 | دانلود |
| Consent form of motor control exercises(edited).doc | 1394/07/13 | 98816 | دانلود |
| davari.docx | 1394/07/13 | 56031 | دانلود |
| final proposal.noorollahzadeh(edited)after defence.docx | 1394/07/13 | 342243 | دانلود |
| first proposal.noorollahzadeh.docx | 1394/07/13 | 324842 | دانلود |
| s j 1.jpg | 1394/07/13 | 143898 | دانلود |
| s j 2.jpg | 1394/07/13 | 124046 | دانلود |
