چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  مجری و همکاران |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود | علوم پزشکی زاهدان |
| کد طرح | 7548 |
| عنوان فارسی طرح | بررسی ایمونوهیستوشیمیایی گیرنده ی فاکتور رشد اپیدرمی انسانی 2 (HER2)، P16 و Ki67 در نمونه های بیوپسی بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال |
| عنوان لاتین طرح | Immunohistochemical Evaluation of Human Epidermal Growth Factor Receptor 2 (HER2), P16 and Ki67 in Biopsy Samples of Colorectal Cancer |
| نوع طرح | بنیادی-کاربردی |
| محل اجرای طرح | مدیریت توسعه فناوری سلامت |
| رسته مطالعاتی | مورد شاهدی |
| دانشکده/مرکز | دانشکده پزشکی زاهدان |
| زمان اجرا -روز | 365 |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح | نوع همکاری | درجهتحصیلی | پست الکترونیک |
|---|---|---|---|---|
| زهرا حیدری | مجری اول | دکترای تخصصی | histology_iri@yahoo.com | |
| حمیدرضا محمودزاده ثاقب | مجری دوم | دکترای تخصصی | histology@ymail.com | |
| مهدی جهانتیغ | مشاور | مشاوره ایمونوهیستوشیمی نمونه ها | دکترای تخصصی | mehdijahan88@yahoo.com |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه طرح به فارسی | بررسی ایمونوهیستوشیمیایی گیرنده ی فاکتور رشد اپیدرمی انسانی 2 (HER2)، P16 و Ki67 در نمونه های بیوپسی بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال |
| خلاصه طرح به لاتین | Immunohistochemical Evaluation of Human Epidermal Growth Factor Receptor 2 (HER2), P16 and Ki67 in Biopsy Samples of Colorectal Cancer |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | سرطان امروزه یکی از مشکلات مهم و اساسی بهداشت و درمان در جهان می باشد و روز به روز بر اهمیت درمان آن در کشورها افزوده می شود. سرطان کولورکتال سومین سرطان شایع و چهارمین علت مرگ و میر ناشی از سرطان در جهان است. این نئوپلاسم فراوان ترین بدخیمی دستگاه گوارش محسوب می شود که عامل اصلی آن هنوز بطور دقیق شناخته نشده است(1-4). سرطان کولورکتال بیماری است که از سلول های اپیتلیال مجرای روده ی بزرگ منشا می گیرد و سبب رشد توده ی سرطانی در نواحی آپاندیس، کولون و رکتوم می شود(5, 6). سرطان کولورکتال یک بیماری کشنده و شایع است بطوریکه میزان مرگ و میر ناشی از آن بیش از 665000 نفر در سراسر جهان می باشد. از نظر فراوانی این سرطان چهارمین سرطان در ایالات متحده و سومین سرطان منجر به مرگ در کشورهای غربی محسوب می شود(5, 7). سرطان کولورکتال در مردان شایع تر است و دارای یک توزیع جغرافیایی می باشد که احتمالا به نوع رژیم غذایی مربوط می شود. این سرطان در مردان ایرانی سومین سرطان شایع پس از سرطان های ریه و پروستات می باشد و در زنان ایرانی پس از سرطان پستان چهارمین سرطان شایع محسوب می شود و یک پنجم تمامی سرطان ها را تشکیل می دهد(8, 9). بر اساس مطالعات صورت گرفته در ایران سالانه 3641 نفر به این سرطان مبتلا می شوند و از این تعداد 2263 جان خود را از دست می دهند(10). سرطان کولورکتال دارای توزیع نژادی است به گونه ای که نژادهای آفریقایی-آمریکایی در معرض خطر بالاتری از نظر ابتلا به آن هستند و میزان مرگ و میر در آنها نسبت به سایر نژادها نیز بیشتر است(11). خطر ابتلا به سرطان کولورکتال با افزایش سن بالا می رود. بیشترین موارد ابتلا به این بدخیمی در سن 60-70 سالگی اتفاق می افتد و ابتلا به این سرطان در سنین کمتر بدون داشتن سابقه فامیلی نادر است(12). سرطان کولورکتال را به دو دسته ارثی و غیر ارثی تقسیم می کنند، که اغلب موارد ابتلا به آن از نوع ارثی (95-65 %) می باشد(13). سرطان کولورکتال در واقع در نتیجه ی تجمع پیشرونده ی تغییرات ژنتیک و اپی ژنتیک اتفاق می افتد و باعث تغییر در اپیتلیوم طبیعی کولون به آدنوما و سرانجام به کارسینوما می شود(14, 15). تاکنون نقش برخی از عوامل ژنیتکی موثر در ابتلا به کانسر کولورکتال از جمله، جهش در انکوژن ها، جهش در ژن های مهارکننده ی تومور، فقدان آلل ها در بازوهای به خصوصی از کروموزوم ها و نقص های متیلاسیون در پروموتور ژن ها شناخته شده اند(16, 17). سرطان کولورکتال دارای توزیع جغرافیایی متفاوتی می باشد که احتمالا به نوع رژیم غذایی هر منطقه مربوط می شود(18). در مطالعات زیادی ارتباط بین عوامل تغذیه ای و سرطان کولورکتال به اثبات رسیده است(13). رژیم های غذایی پر فیبر، حاوی کلسیم، ویتامین D و چربی کم، همراه با مصرف میوه و سبزیجات و داشتن فعالیت های بدنی منظم، خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را کاهش می دهند(11, 19, 20). در مقابل رژیم غذایی سرشار از چربی، پر کالری و فیبرهای غذایی کم به همراه فعالیت بدنی محدود، مصرف دخانیات و الکل موجب طولانی تر شدن زمان عبور و انتقال مواد در روده می شوند(18, 21) و در نتیجه ی آن سلول های اپیتلیال کولون و رکتوم مدت زمان بیشتری در معرض اثر ترکیبات جهش زا قرار می گیرند و از این طریق خطر ابتلا به سرطان کولورکتال در افراد افزایش می یابد(22). از نشانه های اصلی سرطان کولورکتال می توان به تغییر در عادات دفعی و رفتارهای گوارشی، مشاهده ی خون در مدفوع و اختلال در عملکرد گوارشی نام برد. اسهال، یبوست و نفخ از دیگر نشانه های آن بوده ولی علائمی همچون درد در ناحیه شکم، کم خونی ناشی از فقر آهن و کاهش وزن نشانگر فرم تهاجمی و متاستاتیک تومور در روده ی بزرگ می باشد(23). از آنجایی که سرطان یک فرآیند کند است، در آغاز بصورت پولیپ های آدنومایی خوش خیم و غیر متاستاتیک بروز می کند و در ادامه با دیسپلازی شدید اپیتلیالی به شکل آدنومای پیشرفته ظاهر می شود و در نهایت با سیری خیلی سریع به شکل کارسینوما و متاستاتیک در می آید(24, 25). تومورهای کولورکتال می توانند به نواحی مختلف بدن از قبیل غدد لنفاوی منطقه ای، کبد، ریه ها، غشاهای سروزی همچون صفاق، تخمدان ها و مغز متاستاز دهند(23). رفتار بیولوژیک تهاجمی و متاستاتیک به عنوان مهمترین و خطیرترین جنبه در مبتلایان به سرطان قلمداد می شود، که بطور عمده ناشی از تغییراتی در خصوصیات مولکولی سلول های تومورال از قبیل اختلال در ساز وکارهای کنترل رشد و تکثیر سلول است(26). در تشخیص و پیش آگهی سرطان از بیومارکرهای مختلف مربوط به انکوژن ها و ژن های سرکوبگر تومور، فاکتورهای رشد، آنژیوژنز و فاکتورهای تکثیر سلولی معمولا استفاده می شود. تمام سلول های بدن از جمله سلول های روده ی بزرگ به فاکتورهای رشد نیاز دارند که از معروف ترین آن ها فاکتور رشد اپیدرمی یا EGF می باشد(10). پروتئین HER2 یا Erb-B2 یا گیرنده ی فاکتور رشد اپی درمال انسانی یکی از اعضای پروتئین های خانواده ی گیرنده های فاکتور رشد اپی درمی (EGFR) است(27). ژن HER2 یک پروتوانکوژن است که و بر روی بازوی بلند کروموزم 17 قرار دارد و توسط ژن ERBB2 کد می شود(28, 29) این پروتیئن همچنین یک گیرنده ی داخل غشای سلولی از خانواده ی گیرنده های تیروزین کینازی می باشد که بطور عادی در سطح تمامی سلول های طبیعی وجود دارد. پروتئین های خانواده ی Erb-B بطور گسترده ای در بافت های پوششی بیان می شوند و نقش های بیولوژیکی و حیاتی سلول از قبیل تکثیر و تمایز سلولی، حرکت سلول، بقای سلول و نیز مرگ برنامه ریزی شده ی سلول (آپوپتوز) را بر عهده دارند(27, 30-32). پیام های میتوژنیک که توسط گیرنده های تیروزین کینازی (RTKs) انتقال می یابند، نقش مهمی در بیماریزایی سرطان در انسان دارند(33). بیان بیش از حد HER2 منجر به بهم خوردن تعادل رشد سلولی و تغییرات آنکوژنیک و پیشرفت تومور در سلول می شود(34, 35). بیان بیش از حد HER2 در بسیاری از بدخیمی های بافت پوششی از جمله سرطان ریه(36)، پستان، پروستات(37)، مثانه(38)، پانکراس(39)، مری(40) شناخته شده است. بیان بیش از حد EGFR و HER2 در بیش از 85% از سرطان های کولورکتال گزارش شده است(41, 42). در تومورهای معده و پستان بیان بیش از حد HER2 بعنوان یک پیش آگهی دهنده پیشرفت بیماری شناخته شده است(43, 44). بروز افزایش یافته ی پروتیئن HER2 یکی از عوامل پیش آگهی دهنده ی مهم در سرطان های نواحی مختلف بدن از جمله سرطان پستان محسوب می شود، به گونه ای که در 30% موارد سرطان پستان افزایش بروز HER2 یا محصولات پروتیئنی آن نشان داده شد که با افزایش عود تومور و پیش آگهی بدتر همراه بود(45). در مطالعات In Vitro و نیز در مطالعات حیوانی مشخص شد که در صورت بر هم خوردن تنظیم بیان و تعادل HER2، این پروتئین نقش محوری و اساسی در تبدیل شدن به آنکوژن، تومورزایی و متاستاتیک شدن دارد (46, 47). پروتئین P16 یک مهارکننده ی تومور می باشد که از طریق جلوگیری از عبور سلول هایی با DNA آسیب دیده در دو مرحله ی G1 و G2 چرخه ی سلولی مانع فعالیت تومورزایی می شود(48). بیان P16 در سلول های فرسوده ی بدن به صورت بسیار منظمی رخ می دهد و در بافت های مختلف انسان با افزایش سن افزایش می یابد. مطالعات دیگر حاکی از آن است که فعال شدن پروتئین P16 با توقف رشد و پیر شدن سلول ها موجب پیشگیری از سرطان می شود(49, 50). عدم عملکرد P16 با حذف یا جهش های نقطه ای آن می تواند باعث تکثیر سلولی خارج از کنترل شود و در نهایت منجر به ایجاد نئوپلاسم گردد(49, 51, 52). موتاسیون به عنوان مهمترین علت غیر فعال شدن پروتئین مهارکننده ی تومور P16 و شروع فرایند تومورزایی در سرطان کولورکتال می باشد(51). Ki-67 از جمله مارکر های تزاید سلولی می باشد که در بسیاری از کانسرها می توان بیان ایمونوهیستوشیمی آن را بررسی نمود(53). عقیده بر آن است که تعداد سلول های واکنش داده با ki-67 بیانگر تعداد سلول های در چرخه یا growth fraction بوده و به نظر می رسد، مثبت بودن ki-67 که به عنوان نشانگری از فعالیت تکثیری سلول هاست، از اواسط G1 آغاز می شود سپس بروز آن در طی چرخه افزایش می یابد به طوری که در سلول های مرحله M و G2 شدیدا مثبت می شوند و در سلول های مرحله G0 و اوایل G1 منفی می باشند(54). امروزه رنگ پذیری ki-67 به طور گسترده به عنوان مارکر عملی در بررسی تکثیر سلولی به کار می رود. Colvin معتقد است که در تجربیات روزمره، رنگ آمیزی با آنتی بادی منوکلونال ki-67 بهترین روش جهت اندازه گیری تکثیر سلولی است(55). با پیشرفت اطلاعات درباره بیولوژی تومورها و شناسایی انکوژن ها اهداف درمانی جدیدی پیش رو قرار گرفته است(56)، بدین جهت شناسایی بیومارکرها و تومور مارکرها بعنوان مولکولی هایی که می توانند احتمال وجود سرطان را تعیین کنند و اطلاعاتی درباره پیش آگهی، غربالگری تومورهای بدخیم در فاز اولیه، پیش گویی سرطان های بدخیم و رفتار سرطان مثل متاستاز، احتمال عود و برگشت سرطان در اختیار ما قرار می دهند، جهت اهداف درمانی سرطان ها ارجحیت دارند(57-60). امروزه علی رغم پیشرفت در روش های درمان سرطان کولورکتال از قبیل شیمی درمانی و تکنیک های جدید جراحی باز هم این سرطان بعنوان یکی از مهمترین سرطان های منجر به مرگ در جهان محسوب می شود(60). در مطالعه سئو و همکاران که به بررسی وضعیت HER2 در سرطان کولورکتال در دو گروه پرداختند، میزان بیان بیش از حد این پروتئین در دو گروه را برابر با 6 درصد گزارش نمودند. آنها همچنین تقویت ژن HER2 بیشتر در ناحیه رکتوم اتفاق افتاده بود. در نهایت هیچ ارتباط معناداری بین وضعیت HER2 با رفتارهای تهاجمی سرطان کولورکتال و پیش آگهی بیماران یافت نشد(61). در مطالعه غفارزادگان و همکاران میزان بیان HER2 در نمونه های مبتلایان به آدنوکارسینون کولون بالا گزارش شد و ارتباط معناداری میان بیان HER2 با سن، جنس، محل و نوع تومور مشاهده نشد (62) در مطالعه موقرنژاد و همکاران افزایش بیان ( overexpression ) ژن HER2 در 10 درصد بیماران مبتلا به آدنوکارسینومای معده مشاهده شد(63). واثقی و همکارانش در مطالعه خود مبنی بر بررسی بیان HER2 و ارتباط آن با ویژگی های تومور در بیماران مبتلا به سرطان معده به این نتیجه رسیدند که ژن HER2 در 3/11 بیماران مبتلا به سرطان معده دیده می شود و این بروز در تومور هایی با اندازه بیش از 5 سانتی متر بیشتر بود(64). در مطالعه سدیفی و همکاران میزان بروز P16 در گروه بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم کولورکتال به طور معناداری کمتر از میزان بروز آن در سلول های سالم کولون افراد مبتلا بود. همچنین میزان بروز این پروتئین با هیچ یک از عوامل پیش آگهی کارسینوم کولورکتال ارتباطی نداشت(65). در مطالعه کیان مبنی بر بیان پروتیئن P16 در سرطان کولورکتال در انسان و اهمیت بالینی آن به این نتیجه رسید که میزان بیان P16 در بافت های نئوپلاستیک بطور معناداری کمتر از بافت های غیر نئوپلاستیک می باشد و بیان آن ارتباط نزدیکی با متاستاز به گره های لنفاوی و درجات افتراق بافتی داشت(66). جفرسون و همکاران در مطالعه خود دریافتند که بیان بالای Ki67 و P53 در ضایعات کارسینوم کولورکتال رخ می دهد و این امر با بقای پایین مبتلایان به سرطان کولورکتال همراه است(67). در مطالعه کوتزو مشخص شد که بیان Ki67 در 100 درصد نمونه های مربوط به آدنوکارسینوم مری و 100 درصد نمونه های مربوط به دیسپلازی مری اتفاق افتاده است و این میزان در مورد پروتیئن P16 به ترتیب برابر 40 درصد و 80 درصد بود(68). بسیاری از تصمیمات کلیدی در درمان های فعلی سرطان وابسته به اطلاعات دقیق از پیش آگهی و انتخاب صحیح روش درمانی بر مبنای شاخص های پیش آگهی کننده می باشد. از طرف دیگر تاکنون مارکرهای پیش گویی کننده ی بسیاری شناسایی شده اند که ارزش برخی از آنان به اثبات رسیده است. لذا در مطالعه حاضر ارتباط بروز ژن HER2، بیومارکرهای P16 و Ki67 با پیش آگهی کانسر کولورکتال در بیماران مبتلا به این سرطان تعیین می شود. با درنظرگرفتن هزینه های سرسام آور و طول دوره درمان بیماران سرطانی و رنج و مشقتی که این بیماران متحمل می شوند و آمار کم موفقیت درمان این بیماران که ناشی از تشخیص دیر هنگام و آگاهی از بیماری در مراحل پیشرفته بیماری است، مسلما نیاز به انجام مطالعات گسترده ای در این زمینه احساس می شود. استفاده از روش های ساده تر با امکان کاربرد بالینی، از طریق تعیین پیش آگهی ها، تشخیص زود هنگام و یا به موقع، امکان پذیر شده و با غربالگری های اولیه کم هزینه تر از پیشرفت بیماری های زمینه ای در جهت ابتلا به کانسرکولورکتال جلوگیری نموده و از صرف هزینه های درمانی هنگفت توسط بیماران و مراکز درمانی کاسته شود. از طرف دیگر با توجه به تاثیری که ویژگی های ایمونوهیستوشیمیایی تومور در رفتار آن و پاسخ به درمان های دارویی خاص دارد، لازم است بر روی نمونه های روده ی بزرگ در مراحل مختلف سیر بیماری به طرف سرطانی شدن و نقش این تغییرات مطالعات بیشتری صورت گیرد. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسی ایمونوهیستوشیمیایی گیرنده فاکتور رشد اپیدرمال انسانی 2 (HER2)، بیومارکرهای P16 و Ki67 در نمونه های بیوپسی بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال (CRC) می باشد. به این ترتیب امید است که با کسب اطلاعات جدید در این مورد گامی در جهت انجام اقدامات پیشگیرانه، تشخیصی و درمانی مناسب، تعدیل هزینه ها در روند درمان این بیماران و سلامت هرچه بیشتر جامعه برداشته می شود. |
| مشکل جاری که سیاست گزار با آن مواجه است کدام است؟ | |
| محل اول بکارگیری نتایج تحقیق | |
| پیشنهاد اول نحوه کاربرد | |
| چارچوب و فلسفه پژوهش و پارادایم | |
| روش های موجود کدامها هستند؟ | |
| منافع و مضرات روشهای موجود کدامند؟ | |
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | . میزان بیان ایمونوهیستوشیمیایی HER2 در نمونه های بافت کولورکتال افراد مبتلا به کارسینوم کولورکتال با آدنوم کولورکتال و کولون غیر نئوپلاستیک تفاوت دارد. 2. میزان بیان ایمونوهیستوشیمیایی P16 در نمونه های بافت کولورکتال افراد مبتلا به کارسینوم کولورکتال با آدنوم کولورکتال و کولون غیر نئوپلاستیک تفاوت دارد. 3. میزان بیان ایمونوهیستوشیمیایی Ki67 در نمونه های بافت کولورکتال افراد مبتلا به کارسینوم کولورکتال با آدنوم کولورکتال و کولون غیر نئوپلاستیک تفاوت دارد. |
| هدف کلی طرح | بررسی ایمونوهیستوشیمیایی گیرنده ی فاکتور رشد اپیدرمی انسانی 2 (HER2)، P16 و Ki67 در نمونه های بیوپسی بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال |
| محل دوم بکارگیری نتایج تحقیق | |
| پیشنهاد دوم نحوه کاربرد | |
| اهداف اختصاصی | . تعیین و مقایسه میزان بیان HER2 در نمونه های بافت کولورکتال مبتلا به افراد کارسینوم کولورکتال، آدنوم کولورکتال و کولون غیر نئوپلاستیک. 2. تعیین و مقایسه میزان بیان P16 در نمونه های بافت کولورکتال افراد مبتلا به کارسینوم کولورکتال، آدنوم کولورکتال و کولون غیر نئوپلاستیک. 3. تعیین و مقایسه میزان بیان Ki67 در نمونه های بافت کولورکتال افراد مبتلا به کارسینوم کولورکتال با آدنوم کولورکتال و کولون غیر نئوپلاستیک. |
| چرا پیام تحقیق شما حلال مشکل جاری است؟ | |
| پیام تحقیق شما چه منافعی از نظر هزینه، کارایی و بهره وری برای مدیر دارد؟ | |
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | |
| محل سوم بکارگیری نتایج تحقیق | |
| اهداف كاربردی | |
| پیشنهاد سوم نحوه کاربرد | |
| تعریف واژه های تخصصی | . بیوپسی: عملی است که طی آن پزشکان قطعه ی کوچکی از بافت زنده موجود زنده را برداشته و زیر میکروسکوپ به بررسی آن میپردازند. 2. ایمونوهیستوشیمی: یا بافت شیمی ایمنی نام فرآیندی برای مکانیابی پروتئینها در سلول های یک بافت است. 3. سرطان کولورکتال: سرطان کولورکتال بیماری است که از سلول های اپیتلیال مجرای روده ی بزرگ منشا می گیرد و سبب رشد توده ی سرطانی در نواحی آپاندیس، کولون و رکتوم می شود. |
| برای اجرای راه حل پیشنهادی شما چه موانع و حمایتهایی وجود دارند؟ | |
| نوع مطالعه | مورد-شاهدی |
| محل چهارم بکارگیری نتایج تحقیق | |
| پیشنهاد چهارم نحوه کاربرد | |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | نمونه های بیوپسی بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال موجود در بخش پاتولوژی بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان مربوط به 5 سال اخیر که توسط پاتولوژیست مجرب مورد بررسی مجدد قرار گرفته و مورد تایید بوده است. |
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | از بین نمونه های بیوپسی مربوط به سرطان کولورکتال موجود در آرشیو بخش پاتولوژی بیمارستان علی ابن ابیطالب(ع) زاهدان مربوط به سال 2010 تا کنون با اطلاعات مورد نیاز ثبت شده در پرونده، مورد شناسایی و گروه بندی قرار گرفته اند انجام می شود. تعداد حداقل 30 نمونه وارد مطالعه خواهند شد. |
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | آسان و در دسترس |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | استفاده از روش ایمونوهیستوشیمی و بررسی لام های کد بندی شده بصورت Blind توسط دو هیستولوژیست و درجه بندی شدت رنگ آمیزی و ثبت آن در فرم اطلاعاتی نمونه های گروه کولون نرمال یا غیرنئوبلاستیک بر اساس تشخیص پاتولوژیست مجرب از بین نمونه های بیوپسی کولون سالم موجود در بخش پاتولوژی بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) انتخاب شدند. |
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | برای چک کردن تشخیص، تمام نمونه های بیوپسی مربوط به سرطان کولورکتال ابتدا توسط یک پاتولوژیست مجرب مورد بررسی مجدد قرار خواهند گرفت. پس از تایید تشخیص از نمونه های انتخابی مربوط به گروه های مطالعه برش های 4 میکرومتری تهیه می شود. سپس با استفاده از روش ایمونوهیستوشیمی بر اساس دستورالعمل کیت مربوطه HER2، P16 و Ki67 مورد بررسی قرار می گیرند. میزان بروز ایمونوهیستوشیمیایی HER2، P16 و Ki67 بررسی و ثبت می گردد. بررسی لام های کدبندی شده توسط دو متخصص بافت شناسی مجرب بصورت blind انجام می شود. . در صورت وجود اختلاف نظر بین دو متخصص بافت شناسی از یک متخصص بافت شناسی دیگر بعنوان نفر سوم در بررسی لام های مورد بررسی استفاده می شود. |
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | پس از دریافت نتایج و وارد کردن آن ها به کامپیوتر با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16، آنالیز داده ها انجام می شود. جهت مقایسه گروه ها از تست های آماری کروسکال والیس و من ویتنی یو استفاده خواهد شد. سطح معنی داری آزمون ها p<0.05 در نظر گرفته شد. |
| ملاحظات اخلاقی | از مقاطع بافتی مربوط به آرشیو بخش پاتولوژی بیمارستان امام علی ابن ابیطالب(ع)، استفاده خواهد شد. اطلاعات مستخرج از پرونده نیز بدون ذکر نام مورد استفاده قرار خواهد گرفت(حفظ محرمانگی). با رعایت کدهای 1، 2، 3، 5، 6، 7، 8، از راهنمای عمومی دفترچه راهنمای اخلاق پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی |
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | . نقص اطلاعاتی بعضی پرونده ها که با بررسی تعداد بیشتر مواردی که دارای اطلاعات کامل باشند انتخاب خواهد شد. 2. در صورتی که تعداد مورد نظر بدست نیامد محدوده زمانی مورد بررسی سال های بیشتری خواهد شد. |
| کلمات کلیدی | Immunohistochemical, HER2, Colorectal Cancer |
| فهرست منابع و مراجع | 1. HOSSEINZADEH A, DARAEI A. Environmental factors associated with sporadic colorectal cancer. 2012. 2. Jemal A, Siegel R, Ward E, Hao Y, Xu J, Murray T, et al. Cancer statistics, 2008. CA: a cancer journal for clinicians. 2008;58(2):71-96. 3. Becker N. [Epidemiology of colorectal cancer]. Der Radiologe. 2003;43(2):98-104. 4. Levin KE, Dozois RR. Epidemiology of large bowel cancer. World journal of surgery. 1991;15(5):562-7. 5. Markowitz SD, Bertagnolli MM. Molecular basis of colorectal cancer. New England Journal of Medicine. 2009;361(25):2449-60. 6. Sameer AS, Abdullah S, Banday MZ, Syeed N, Siddiqi MA. Colorectal cancer, TGF-β signaling and SMADs. International Journal of Genetics and Molecular Biology. 2010;2(6):101-11. 7. Mostafa G, Matthews BD, Norton HJ, Kercher KW. Influence of demographics on colorectal cancer. The American Surgeon. 2004;70(3):259. 8. Esna-Ashari F, Sohrabi M, Abadi A, Mehrabian A, Mofid B, Bohluli M, et al. Colorectal cancer prevalence according to survival data in Iran-2007. Iranian Journal of Cancer Prevention. 2012;2(1):15-8. 9. Mahdavinia M, Bishehsari F, Ansari R, Norouzbeigi N, Khaleghinejad A, Hormazdi M, et al. Family history of colorectal cancer in Iran. BMC cancer. 2005;5(1):112. 10. Malekzadeh R, Bishehsari F, Mahdavinia M, Ansari R. Epidemiology and molecular genetics of colorectal cancer in iran: a review. Arch Iran Med. 2009;12(2):161-9. 11. Gayet J, Zhou X-P, Duval A, Rolland S, Hoang J-M, Cottu P, et al. Extensive characterization of genetic alterations in a series of human colorectal cancer cell lines. Oncogene. 2001;20(36):5025-32. 12. Hendriks Y, de Jong AE, Morreau H, Tops CM, Vasen HF, Wijnen JT, et al. Diagnostic approach and management of Lynch syndrome (hereditary nonpolyposis colorectal carcinoma): a guide for clinicians. CA: a cancer journal for clinicians. 2006;56(4):213-25. 13. Dadkhah A, F F. Effects of anti tomuric property of black cumin on induced colon cancer with dimethyl hydrazine in rat. Proceedings of the 1st Province Seminar of the latest Findings of the Clinical Lab Scinces; 5 May; Qom, Iran2009. p. 1-32. 14. Fearon ER, Vogelstein B. A genetic model for colorectal tumorigenesis. Cell. 1990;61(5):759-67. 15. Lengauer C, Kinzler KW, Vogelstein B. Genetic instabilities in human cancers. Nature. 1998;396(6712):643-9. 16. Kinzler KW, Nilbert MC, Su L-K, Vogelstein B, Bryan TM, Levy DB, et al. Identification of FAP locus genes from chromosome 5q21. Science. 1991;253(5020):661-5. 17. Ahmed I, Kelly S, Anderson J, Angus B, Challen C, Lunec J. The predictive value of p53 and p33ING1b in patients with Dukes' C colorectal cancer. Colorectal Disease. 2008;10(4):344-51. 18. Khuhaprema T, Srivatanakul P. Colon and rectum cancer in Thailand: an overview. Japanese journal of clinical oncology. 2008;38(4):237-43. 19. Manju V, Nalini N. Chemopreventive efficacy of ginger, a naturally occurring anticarcinogen during the initiation, post-initiation stages of 1, 2 dimethylhydrazine-induced colon cancer. Clinica Chimica Acta. 2005;358(1):60-7. 20. Kune GA, Kune S, Watson LF. Body weight and physical activity as predictors of colorectal cancer risk. 1990. 21. Klurfeld DM. Dietary fiber-mediated mechanisms in carcinogenesis. Cancer research. 1992;52(7 Supplement):2055s-9s. 22. Fuchs CS, Giovannucci EL, Colditz GA, Hunter DJ, Stampfer MJ, Rosner B, et al. Dietary fiber and the risk of colorectal cancer and adenoma in women. New England Journal of Medicine. 1999;340(3):169-76. 23. Blomqvist L, Holm T, Rubio C, Hindmarsh T. Rectal tumours—MR imaging with endorectal and/or phased-array coils, and histopathological staging on giant sections: A comparative study. Acta Radiologica. 1997;38(3):437-44. 24. Weitz J, Koch M, Debus J, Hohler T, Galle PR, MW B. Colorectal cancer. Lancet. 2005;365(9454):153-65. 25. Aggarwal BB, Sundaram C, Malani N, H I. Curcumin: the Indian solid gold. Adv Exp Med Biol. 2007;595:1-75. 26. Ensani F, Hajsadeghi N. Evaluation of predictive and prognostic factors and their effects on survival rate in a group of patients with breast carcinoma and long term follow up in cancer institute. 2005. 27. Davidson NE. HER2-Targeted Therapies: How Far We've Come-and Where We're Headed. Oncology. 2011;25(5):425. 28. Coussens L, Yang-Feng TL, Liao Y-C, Chen E, Gray A, McGrath J, et al. Tyrosine kinase receptor with extensive homology to EGF receptor shares chromosomal location with neu oncogene. Science. 1985;230(4730):1132-9. 29. Olayioye MA. Update on HER-2 as a target for cancer therapy: intracellular signaling pathways of ErbB2/HER-2 and family members. Breast Cancer Res. 2001;3(6):385-9. 30. Threadgill DW, Dlugosz AA, Hansen LA, Tennenbaum T, Lichti U, Yee D, et al. Targeted disruption of mouse EGF receptor: effect of genetic background on mutant phenotype. Science. 1995;269(5221):230-4. 31. Sibilia M, Wagner EF. Strain-dependent epithelial defects in mice lacking the EGF receptor. Science. 1995;269(5221):234-8. 32. Yarden Y, Sliwkowski MX. Untangling the ErbB signalling network. Nature reviews Molecular cell biology. 2001;2(2):127-37. 33. Massie C, Mills IG. The developing role of receptors and adaptors. Nature Reviews Cancer. 2006;6(5):403-9. 34. Lee HE, Park KU, Yoo SB, Nam SK, Park DJ, Kim H-H, et al. Clinical significance of intratumoral HER2 heterogeneity in gastric cancer. European journal of cancer. 2013;49(6):1448-57. 35. Gschwind A, Fischer OM, Ullrich A. The discovery of receptor tyrosine kinases: targets for cancer therapy. Nature Reviews Cancer. 2004;4(5):361-70. 36. Slamon DJ, Clark GM, Wong SG, Levin WJ, Ullrich A, McGuire WL. Human breast cancer: correlation of relapse and survival with amplification of the HER-2/neu oncogene. Science. 1987;235(4785):177-82. 37. Reese D, Small E, Waldman F, Chew K, Sudilovsky D, editors. HER-2 expression in androgen-independent prostate cancer. Proceedings of the American Society of Clinical Oncology; 2000. 38. Jimenez R, Grignon D, Vaishampayan U, Hussain M, editors. Analysis of HER-2/neu overexpression in primary and metastatic transitional cell carcinoma of the bladder. Proceedings of the American Society of Clinical Oncology; 2000. 39. Safran H, King T, Steinhoff M, editors. Her-2/neu overexpression in pancreatic adenocarcinoma. Proc Annu Meet Am Soc Clin Oncol; 2000. 40. Steinhoff M, Tantravahi U, King T, editors. HER-2/neu overexpression in adenocarcinoma of the distal esophagus. Proceedings of the American Society of Clinical Oncology; 2001. 41. Mann M, Sheng H, Shao J, Williams CS, Dubois RN, Pisacane PI, et al. Targeting cyclooxygenase 2 and HER-2/neu pathways inhibits colorectal carcinoma growth. Gastroenterology. 2001;120(7):1713-9. 42. McKay J, Murray L, Curran S, Ross V, Clark C, Murray G, et al. Evaluation of the epidermal growth factor receptor (EGFR) in colorectal tumours and lymph node metastases. European journal of cancer. 2002;38(17):2258-64. 43. Baselga J, Swain SM. Novel anticancer targets: revisiting ERBB2 and discovering ERBB3. Nature Reviews Cancer. 2009;9(7):463-75. 44. Gravalos C, Jimeno A. HER2 in gastric cancer: a new prognostic factor and a novel therapeutic target. Annals of Oncology. 2008;19(9):1523-9. 45. Vassar R, Fuchs E. Transgenic mice provide new insights into the role of TGF-alpha during epidermal development and differentiation. Genes & Development. 1991;5(5):714-27. 46. Menard S, Pupa SM, Campiglio M, Tagliabue E. Biologic and therapeutic role of HER2 in cancer. Oncogene. 2003;22(42):6570-8. 47. Corsi F, Fiandra L, De Palma C, Colombo M, Mazzucchelli S, Verderio P, et al. HER2 expression in breast cancer cells is downregulated upon active targeting by antibody-engineered multifunctional nanoparticles in mice. ACS nano. 2011;5(8):6383-93. 48. Kumar V, Abbas A, Fausto N, Robbins S, Cotran R. Tissue renewal and repair: regeneration, healing, and fibrosis. Pathologic basis of disease. 2005;7:87-118. 49. Liu Y, Sharpless NE. Tumor suppressor mechanisms in immune aging. Current opinion in immunology. 2009;21(4):431-9. 50. Guilleret I, Yan P, Grange F, Braunschweig R, Bosman FT, Benhattar J. Hypermethylation of the human telomerase catalytic subunit (hTERT) gene correlates with telomerase activity. International journal of cancer. 2002;101(4):335-41. 51. Payá A, Alenda C, Pérez-Carbonell L, Rojas E, Soto J-L, Guillén C, et al. Utility of p16 immunohistochemistry for the identification of Lynch syndrome. Clinical Cancer Research. 2009;15(9):3156-62. 52. Barault L, Charon-Barra C, Jooste V, de la Vega MF, Martin L, Roignot P, et al. Hypermethylator phenotype in sporadic colon cancer: study on a population-based series of 582 cases. Cancer Research. 2008;68(20):8541-6. 53. Al‐Moundhri M, Nirmala V, Al‐Hadabi I, Al‐Mawaly K, Burney I, Al‐Nabhani M, et al. The prognostic significance of p53, p27kip1, p21waf1, HER‐2/neu, and Ki67 proteins expression in gastric cancer: A clinicopathological and immunohistochemical study of 121 Arab patients. Journal of surgical oncology. 2005;91(4):243-52. 54. Lindboe C, Torp S. Comparison of Ki-67 equivalent antibodies. Journal of clinical pathology. 2002;55(6):467-71. 55. Colvin RB, Bhan AK, McCluskey RT. Diagnostic immunopathology: Lippincott Williams & Wilkins; 1995. 56. Laptalo L, Lara Jr P, Lau D, editors. HER-2/neu screening in advanced non-small cell lung cancer (NSCLC): a California cancer consortium trial of trastuzumab and docetaxel. Proceedings of the American Society of Clinical Oncology; 2001. 57. Lønning PE. Study of suboptimum treatment response: lessons from breast cancer. The lancet oncology. 2003;4(3):177-85. 58. Daniele B, Bencivenga A, Megna AS, Tinessa V. α-fetoprotein and ultrasonography screening for hepatocellular carcinoma. Gastroenterology. 2004;127(5):S108-S12. 59. Hernández J, Thompson IM. Prostate‐specific antigen: A review of the validation of the most commonly used cancer biomarker. Cancer. 2004;101(5):894-904. 60. Prins M, Ruurda J, van Diest P, van Hillegersberg R, ten Kate F. The significance of the HER-2 status in esophageal adenocarcinoma for survival: an immunohistochemical and an in situ hybridization study. Annals of oncology. 2013;24(5):1290-7. 61. Seo AN, Kwak Y, Kim D-W, Kang S-B, Choe G, Kim WH, et al. HER2 status in colorectal cancer: its clinical significance and the relationship between HER2 gene amplification and expression. 2014. 62. Kafi SG, Lari S, Nassiri G. HER2/neu expression in colon adenocarcinoma and its correlation with clinicopathologic variables. IJBMS. 2006;9(1):64. 63. Movagharnejad K, Sharbatdaran M, Sheffaee S, Kashifard M, Sedaghat S. HER-2/neu Marker Examination using Immunohistochemical Method in Patients Suffering from Gastric Adenocarcinoma. International journal of molecular and cellular medicine. 2013;2(4):199. 64. Basi A, Raoofi A, Vaseghi H, Mehrjardi AZ. Study of HER2 expression and its relation to tumor characteristics among gastric adenocarcinoma patients of Firoozgar hospital, Tehran, Iran; in 2010 and 2011. International Journal of Hematology-Oncology and Stem Cell Research. 2012;6(4):25-9. 65. Sodeifi N, Sotoudeh M, ForohesheTehrani Z, Nasrollahzadeh D. Comparison of the Expression of P53, P21, P16, E-Cadherin and| β-Catenin Proteins in Colorectal Adenocarcinoma and the Nontumoral Immunohistochemistry and Tissue Array Techniques. Govaresh. 2007;12(1):20-6. 66. Qian-qian H. Expression of p16 in Human Colorectal Cancer and Its Clinical Significance. Journal of International Translational Medicine. 2015;3(2):77-80. 67. Murad Jefferson C. Prognostic Predictive Factors in Colorectal Adenocarcinoma with Liver Metastasis. 2012. 68. Kotzev AI, Kamenova MA, Tcherveniakov AP. Immunohistochemical Expression of Ki-67, PCNA, pRb, p16, p53, Bcl-2 and Bax in Esophageal Adenocarcinoma and Barrett’s Associated Dysplasia. 2012. |
| معرفی پژوهش/ اهداف پژوهش (عین عبارت هدف پروپوزال را کپی نکنید. بلکه با جملاتی که برای مردم قابل فهم باشد (برای سواد حدود پنجم ابتدایی )هدف را برای شرکت کنندگان توضیح دهید.) در تمام این متن در صورتیکه شرکت کننده کودک یا فرد فاقد ظرفیت تصمیم گیری است باید مواردیکه منظور از "من"، فرد شرکت کننده بوده است به "کودک" یا "فرد تحت سرپرستی من" اصلاح شود و مواردیکه منظور از "من"، رضایت دهنده است به من به عنوان "ولی" یا "قیم قانونی" اصلاح شود. | |
| خون گیری (آیا طرح شما نیاز به خونگیری دارد یا خیر) | |
| نحوه همکاری/ مزایا ی طرح (در این بخش برای شرکت کنندگان به زبان ساده توضیح دهید که: چه مداخله ای بر روی آنها صورت میگیرد. چه اقدامات پاراکلینیکی بر روی آنها انجام میشود. چه نمونه ای و با چه حجمی از آنها میگیرید در این مدت چند نوبت مراجعه باید داشته باشند و به چه فواصلی چه اقداماتی را در پیگیری آنها انجام میدهید. (حتی میتوانید سود بالقوه ای که شرکت کنندگان میتوانند از شرکت در این پژوهش ببرند بنویسید. این سود میتواند شرح احتمال درمان یا تشخیص بهتر بیماریشان، دریافت خدمات سلامت رایگان و یا پرداخت مشوق مالی در ازای جبران همکاریشان باشد) | |
| عوارض جانبی (منظور عوارض و میزان احتمال بروز آنها در این مطالعه است) | |
| جبران عوارض احتمالی (برای آنکه شرکت کننده بتواند ارزیابی مناسبی از سود و زیان شرکت در پژوهش شما داشته باشد لازم است بتواند سود و زیان مداخلات معمول و مداخلات این پژوهش را مقایسه کند. به عنوان مثال میزان موفقیت و میزان عوارض هریک را مقایسه کند.) - او باید بداند كه اگر در حين و بعد از انجام پژوهش هم هر مشكلي اعم از جسمي و روحي به علت شرکت در اين پژوهش برایش پيش آمد درمان عوارض، و هزينههاي آن و غرامت مربوطه بر عهده مجري خواهد بود. | |
| هزینه های مربوط به انجام طرح تحقیقاتی (تمام مداخلات پژوهشی باید برای بیمار رایگان باشد و بیمار بداند شامل چه مواردی هستند. ) | |
| روش های جایگزین در صورت عدم تمایل به شرکت در مطالعه چه روش های درمانی برای بیمار ارائه خواهد شد | |
| محرمانه بودن بیمار باید بداندکه دست اندر كاران اين پژوهش، كليه اطلاعات مربوط به او را نزد خود به صورت محرمانه نگهداشته و فقط اجازه دارند نتايج كلي و گروهي اين پژوهش را بدون ذکر نام و مشخصات بیمار منتشر كنند. و كميته اخلاق در پژوهش با هدف نظارت بر رعایت حقوق وی ميتواند به اطلاعات ایشان دسترسي داشته باشد. | |
| پاسخگویی به پرسش ها در این بخش نام و اطلاعات دسترسی فردی از عوامل پژوهش را که بتواند اطلاعات صحیح و کافی در اختیار شرکت کنندگان قرار دهند و در مورد عوارض و نگرانیها راهنمایی لازم را ارائه دهند ذکر شود | |
| حق نپذیرفتن یا انصراف بیمار باید بداند که شرکت اودر اين پژوهش کاملاً داوطلبانه است و مجبور به شرکت در اين پژوهش نيست و در صورت عدم شرکت از مراقبتهاي معمول تشخيصي و درماني محروم نخواهد شد او باید بداند كه حتي پس از موافقت با شركت در پژوهش ميتواند هر وقت كه بخواهد، پس از اطلاع به مجري، از پژوهش خارج شود و خروج اواز پژوهش باعث محرومیت از دریافت خدمات درمانی معمول برای اونخواهد شد. | |
| رضایت او باید بداند که اگر اشکال يا اعتراضي نسبت به دست اندركاران يا روند پژوهش دارد مي تواند با كميته اخلاق در پژوهش دانشگاه تماس گرفته و مشکل خود را به صورت شفاهي يا كتبي مطرح نمايد. در انتهای فرم قید گردد : اينجانب موارد فوقالذکر را خواندم و فهميدم و بر اساس آن رضايت آگاهانه خود را براي شركت در اين پژوهش اعلام ميکنم. اينجانب ……………… خود را ملزم به اجراي تعهدات مربوط به مجري در مفاد فوق دانسته و متعهد ميگردم در تأمين حقوق و ايمني شركت كننده در اين پژوهش تلاش نمايم | |
| تخصص | |
| عنوان پیام پژوهشی ( حداکثر 20 کلمه) | |
| پیام کلیدی (حداکثر 80 کلمه) | |
| متن پیام پژوهشی ( حداکثر240 کلمه) | |
| اهمیت موضوع(50 کلمه) | |
| مهمترین نتایج طرح به زبان غیر تخصصی(70 کلمه) | |
| موارد کاربرد نتایج طرح (80 کلمه) | |
| تأثیرات و کاربردها | |
| محدودیتهای شواهد چه بودند؟ | |
| آیا این خبر میتواند از نظر اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، بهداشتی، ارزش های دینی و قوانین سازمان غذا و دارو، تبعاتی داشتهباشد؟ | |
| در صورتی که این طرح منتج به مقاله شده است لینک مقاله درج شود | |
| منابع و مراجع : حداکثر چهار مرجع اصلی استفاده شده در طرح تحقیقاتی مورد نظر را ذکر نمایید | |
| پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| rahnama.jpg | 1394/08/11 | 517068 | دانلود |
| rahnama 2.jpg | 1394/08/11 | 549431 | دانلود |
| moshaver.jpg | 1394/08/11 | 443513 | دانلود |
| group.jpg | 1394/08/11 | 421412 | دانلود |
| HER2-Colorectal-Propozal-Final.doc | 1394/08/11 | 446976 | دانلود |
| Propozal eslah shodeye shoraye pezhohesh.doc | 1394/08/23 | 451072 | دانلود |
| nahaee.doc | 1394/08/24 | 477696 | دانلود |
