چاپ صفحه |  صفحه نخست سامانه |  مجری و همکاران |  اطلاعات تفضیلی |  دانلود | علوم پزشکی زاهدان |
| کد طرح | 7705 |
| عنوان فارسی طرح | مقایسه فراوانی پلی مورفیسم های(rs3730485) bp insertion / deletion 40 و(rs2279744) T309G ژن MDM2 در زنان مبتلا به پره اکلامپسی و زنان کنترل |
| عنوان لاتین طرح | Compare the polymorphism of 40 bp insertion / deletion (rs3730485) and T309G (rs2279744) MDM2 gene in women with preeclampsia and control women. |
| نوع طرح | بنیادی-کاربردی |
| محل اجرای طرح | مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی |
| رسته مطالعاتی | مورد شاهدی |
| دانشکده/مرکز | دانشکده پزشکی زاهدان |
| زمان اجرا -روز | 360 |
| نام و نامخانوادگی | سمت در طرح | نوع همکاری | درجهتحصیلی | پست الکترونیک |
|---|---|---|---|---|
| سعیده سلیمی | مجری | اجراء طرح | دکترای تخصصی | sasalimi@yahoo.com |
| مجتبی سجادیان | همکار | همکاری در اجرای طرح | sajadiyan.m@gmail.com |
| عنوان | متن |
|---|---|
| خلاصه طرح به فارسی | مقایسه فراوانی پلی مورفیسم های(rs3730485) bp insertion / deletion 40 و(rs2279744) T309G ژن MDM2 در زنان مبتلا به پره اکلامپسی و زنان کنترل |
| خلاصه طرح به لاتین | Compare the polymorphism of 40 bp insertion / deletion (rs3730485) and T309G (rs2279744) MDM2 gene in women with preeclampsia and control women. |
| محل اول بکارگیری نتایج تحقیق | |
| بيان مسئله تحقيق/اهمیت پژوهش | پره اکلامپسی) PE)یکی از اختلالات مهم دوران بارداری است که علت دقیق آن هنوز نامشخص است.پره ا کلامپسی یک عارضه چند سیستمی است، که دارای شیوع 5-2 %در کشورهای توسعه یافته و شیوع10% در کشورهای در حال رشد می باشد.پره اکلامپسی بعنوان یکی از علل مهم و عمده مر گ و میر مادر و نوزاد در سر تا سر جهان معرفی گردیده است.(1) در کشورهای توسعه یافته بعلت مراقبتها و پیشگیریهای بیشتر، میزان مرگ و میر بعلت پره اکلامپسی کمتر و در کشورهای در حال توسعه بعلت مراقبت های ناکافی این آمار بالاتر می باشد (2). این عارضه پس از هفته 20 حاملگی رخ می دهد.علائم بالینی آن شامل افزایش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک بیشتر یا مساوی 140 و 90 میلی متر جیوه در دو بار اندازه گیری با فاصله و پروتئینوری مساوی یا بیشتر از 300 میلی گرم در ادرار 24 ساعته یا بصورت 2+ در نوار ادراری می باشد(3).تفاوت پره اکلامپسی با فشار خون دوران بار داری در این است که، بالا بودن فشار خون بعد از هفته 20 حاملگی بدون وجود پروتئین در ادرار، 'فشار خون حاملگی' (بالا بودن فشار خون ناشی از حاملگی) خوانده می شود. در صورتی که در مراحل بعد پروتئین در ادرار دیده شود تشخیص به پره اکلامپسی تغییر می کند(4). این وضعیت تقریباً در یک چهارم زنانی که در ابتدا تشخیصشان فشار خون حاملگی است دیده می شود. علائم دیگر بصورت چند سیستمی بروز می کند، مانند ادم، سر درد شدید، نقص در هموستاز، نقص کبدی و سندرم HELP (که با مشخصات همولیز،افزایش فعالیت آنزیم های کبدی و کاهش میزان پلاکت ها مشخص می گردد(5). پره اکلامپسی می تواند بصورت Early Onsest (قبل از هفته 34 حاملگی) و یا بصورت Late Onest (بعد از هفته 34 حاملگی) بروز کند. علائم آن می تواند بصورت شدید یا ملایم باشد.علائم شدید، شامل فشار خون سیستولیک و دیاستولیک بیشتر یا مساوی 160 و 110 میلیمتر جیوه و پروتئینوری بیشتر یا مساوی 5 گرم در ادرار 24 ساعته، اولیگوری و علائم عصبی است. پره اکلامپسی باعت انقباض عروق و در نتیجه افزایش فشار خون و کاهش جریان خون می شود(6). کاهش جریان خون، بسیاری از اندام ها نظیر کبد، کلیه ها و مغز را تحت تأثیر قرار می دهد. کاهش جریان خون رحم می تواند سبب مشکلاتی نظیر کاهش رشد جنین، کاهش مایع آمنیوتیک، و پارگی جفت شود. بعلاوه، در صورتیکه نیاز به زایمان زودرس باشد جنین ممکن است نارس به دنیا بیاید(7). علت بروز پره اکلامپسی بطورکامل مشخص نمی باشد اما بعضی شرایط زیر خطر ابتلاء را افزایش می دهند: 1-فشار خون مزمن 2-دیابت قندی 3-بیماریهای کلیوی 4-چاقی 5-نقص در سیستم انعقادی 6-حاملگی در سنین بالا 7- حاملگی به روش لقاح مصنوعی 8-سندرم متابولیک 9- فاکتور ژنتیکی همچنین در زنان با بیماری قلبی و عروقی و دارای نقایص متابولیک خطر ابتلاء به پره اکلامپسی بالاتر می باشد(8). در سال 1986 Chesley و Coopeer طی مطالعهای پیشنهاد کردند که پره اکلامپسی و اکلامپسی شدیداً جنبه توارثی دارد و مدل تک ژنی با شیوع 25% می تواند مشاهدات آنها را توضیح دهد(9) . در حالی که تعداد دیگری ازمحققان مانند Trogstad و همکاران احتمال توارث چند ژنی را مطرح کردند(10, 11). اشکال این ریسک فاکتور ها این است که، میلیونها زن در سر تا سر جهان این خصوصیات را دارند اما دچار پره اکلامپسی نمی شوند.روشهای مختلفی جهت تشخیص و مونیتورینگ پره اکلامپسی پیشنهاد گردیده است(12, 13). این روشها به تنهائی یا همراه با سایر روشها بکار می رود، اما گاهی اوقات این اطلاعات از مطالعاتی حاصل شده اند که جمعیت مورد مطالعه آنها کم بوده یا گروه خاصی را در بر گرفته اند. بنابراین نیاز به مطالعاتی می باشد که جمعیت بزرگتری را در بر گرفته تا حساسیت و ویژگی روش قابل تائید باشد و همچنین برای انواع پره ا کلامپسی کاربرد داشته باشد . اگر پره اکلامپسی همراه با علائمی مانند همولیز، افزایش آنزیمهای کبدی، کاهش پلاکتهای خون باشد تحت عنوان سندرم HELP رخ می دهد که در این صورت امکان بروز عوارض نا مطلوب بروی جنین و مادر نسبت به زمانی که پره ا کلامپسی بدون آن رخ می دهد افزایش می یابد(6, 7) . اثرات پاتولوژیک پره اکلامپسی برروی جنین را میتوان در 2 مرحله عنوان کرد: 1- اولین مرحله، مرحله بدون نشانه است که برهم کنش ایمنی مادر- جنین در دیواره رحم منجر به اختلالات در بافت رحم می گردد و همچنین هیپوکسی مزمن یا دوره های متناوب هیپوکسی/ دی اکسیژناسیون مجدد در بافت جنین اثرات استرس اکسیداتیو را افزایش می دهد که ممکن است منجر به القاء آپوپتوز در جفت گردد. 2- در مرحله دوم هنگامی که عروق مادری و سیستم ایمنی مادر نمی توانند اثرات مخرب رو به افزایش بروی جفت راکنترل کنند، این امر منجر به بیان پروتئینهای ملتهب ساز می شود که سبب عملکرد نامطلوب سلولهای اندوتلیال و بروز پاسخهای التهابی می گردد. علائم بالینی در مرحله دوم افزایش می یابد، زمانیکه سیستم ایمنی و عروقی توانائی کنترل کردن افزایش نابجای پروتئینهای پیش التهابی و فاکتور های رگزائی و ضد رگزائی را ندارند، که این امر منجر به نقص عملکرد سیستم اندوتلیالی و همچنین افزایش پاسخهای التهابی می گردد(14, 15). بین ریسک فاکتورهای ابتلاء به پره ا کلامپسی و آترو اسکلروزیس تشابهات فراوانی وجود دارد که شامل چاقی، دیابت، نژاد سیاه، فشار خون و هیپر هوموسیستئینمی می باشد. بروز توام پره اکلامپسی و بیماری قلبی-عروقی باعث افزایش ریسک فاکتور های زیر می شود: 1- فشار خون مزمن 2- دیابت 3-چاقی 4-بیماری کلیوی 5-سندرم متابولیک. یکی از مکانیسمهای دیگری که ادعا می شود در توسعه پره اکلامپسی نقش دارد، از طریق متابولیسم غیر طبیعی لیپیدها همراه با استرس اکسیداتیو می باشد.یکی از عواملی که احتمال می رود در پاتوژنز پره اکلامپسی نقش داشته باشد اختلال در عملکرد سلولهای اندوتلیال می باشد. عدم تعادل بین تولید و تخریب رادیکالهای آزاد بعنوان یک ریسک فاکتور پاتوژنیک در تخریب عملکرد سلولهای اندوتلیال مطرح می باشد(16-18). نشانه های فراوانی از بروز استرس اکسیداتیو در پره اکلامپسی وجود دارد. مارکرهای استرس اکسیداتیو موجود در نمونه های پلاسمائی و بافتی زنان مبتلاء به پره اکلامپسی نسبت به زنان باردار سالم افزایش می یابند(19). مقاومت به انسولین یکی از عوارض پاتولوژیک پره اکلامپسی می باشد، که این امر نقص در متابولیسم کربوهیدرات را در پی دارد. در حاملگی های طبیعی میزان ترشح انسولین از سلولهای بتا پانکراس افزایش می یابد، همچنین حساسیت به انسولین نیز در حاملگی های طبیعی افزایش می یابد. مطالعات نشان داده اند که در بیماران مبتلاء به پره اکلامپسی مقاومت به انسولین افزایش می یابد(20) . علی رغم پیشرفت علم پزشکی هنوز یافته های درمانی مهمی جهت پیشگیری از پره ا کلامپسی حاصل نگردیده است، داروهای ضد فشارخون،کورتیکواستروئیدها و منیزیم سولفات جهت درمان بکار می روند. در بعضی موارد نادر، پره اکلامپسی می تواند منجر به بروز حملاتی شود که اکلامپسی خوانده می شود. در واقع پره اکلامپسی به این دلیل به این نام خوانده می شود که می تواند زمینه ای برای بروز اکلامپسی باشد برای تمام زنانی که به پره اکلامپسی مبتلا هستند، سولفات منیزیم بعنوان ضد تشنج داده می شود. دلیل این مسئله این است که پیش بینی بروز تشنج بسیار مشکل است. هر چند اغلب قبل از بروز تشنج علائمی نظیر سردرد شدید یا مستمر، تاری دید یا دیدن نقاطی در میدان دید، یا درد شدید در قسمت های بالایی شکم دیده می شود. همچنین استفاده از ویتامینهای آنتی اکسیدان، مکملهای کلسیم و اسید فولیک و آسپیرین جهت جلوگیری از پیشرفت بیماری در افراد سالم موثر نبوده اما در افراد با ریسک بالا موثر می باشد . بسیاری از این بیومارکرها وابسته به فاکتورهای ژنتیکی می باشند(21-23) . بنابراین مطالعه در مورد واریانتهای مختلف ژنتیکی در پره اکلامپسی مورد توجه قرار گرفته است. صرف نظر از عدم منابع پیشگیری کننده و درمان کننده پره اکلامپسی، تحقیق بروی بیو ماکرهای خونی و ادراری که بتواند توسعه پره اکلامپسی را پیش بینی کند یا به تشخیص آن کمک کند، بی نهایت مهم می باشد(24). تاکنون ارتباط بین پلی مورفیسم های تعدادی از ژن ها و بیماری پره اکلامپسی مورد بررسی قرار گرفته است و به ارتباط تعدادی از آنها با این بیماری اشاره شده است. از میان این پلی مورفیسم ها می توان به تعدادی از پلی مورفیسم های ژن های ER،HIF1 ،TNF ،VEGF، ICAM، PAI و غیره اشاره نمود(25-30). آپوپتوز آخرین راه فـرار از سـرطانی شـدن سـلولهـا انتخـاب مـرگ یـا خودکشی برنامه ریزی شده(Apoptosis) است.در یک انسان بطور میـانگین هـر روز 60 بیلیـون سلول با مرگ برنامه ریزی شده می میرنـد. ازدیـاد عمـل در ایـن مرگ باعث تحلیل بافت ها می شود و فقدان عمـل موجـب تولیـد سلول های سرطانی می گردد. عوامـل بسـیاری سبب تولیـد ایـن خودکشی سلولی می شود که از آن جمله میتوان به توکسین هـا، هورمون ها، سیتوکین هـا، اشـعه هـا، حـرارت، عفونـت ویروسـی، کمبود اکسیژن، محرومیت غذایی، ازدیاد غلظـت کلسیم داخـل سلول و نیتریک اکسیدها اشاره نمود. چندین ژن در تولید آپوپتوزیس نقش ویژه ای را بازی می کنند از جمله Bim ،Bax ،Bax ،Bad ،Bcl-Xl ،Bcl2 ،Mcl1 و P53 (31-35). فقدان ژن های مهار کننده توموری باعث تقسیم غیرقابـل کنترل سلول های سرطانی می شود. ژن مهار کننده p53 روی کرومـوزوم17P13.1 قرار دارد. طول این ژن 20000 bps است که پروتئین به طول 393 اسید آمینه می سازد. ژن P53 که در سال 1993 بنام مولکول سال و ژن نگهبان شناخته شد بطور طبیعی تقسیم و رشـد سلول را تحت نظـر کامل دارد. وظایف پروتئین P53 در حال طبیعی تنظیم تقسیم سلول ها، خودکشی سلول ها، مسن شدن سـلول ها، عـروق سازی، تمایز یافتن سلول ها و متابولیســم DNA است. همکاری پـروتئینp53 بـا دو پـروتئینCDK1-P2 و CDC2، سلول های سرطانی را در مراحـلG1 و G2 تقسیم سلولی نگـه مـی دارد. پـروتئین p53 هـم مهار کننـده و هـم ارتقا دهنـده سلول های سرطانی است. پروتئین p53 پس از صدمات ژن هـای دیگر به DNA متصل مـی شـود و باعـث تحریک ژنWAF1 می گـردد. ایـن ژن، پـروتئین P21 را می سازد و بـه پـروتئین CDK2 می چسبد و اجازه ورود P21 بـه مرحلـه بعـدی تقسیم سلولی را نمی دهد. پروتئین p53 یک ترکیبی از شـبکه حـوادث مولکولی است که در تولید سلول های سرطانی نقـش مهمـی رابازی می کند. پروتئین p53 فعال از طرف ترمینال N از دو طریق فسفوریلاسیون می شود، از طریـقMAPK پـروتئین و از طریـق ATM و ATR و LHK پروتئین. وقتی کـهp53 فسفوریلاسیون می شود خاصیت چسـبیدن بـه MDM2را از دست می دهد. پروتئین pint باعث تغییر شکل در ساختمان p53 می شود و بـه عدم اتصالp53 به MDM2 کمک می نماید. وقتی کـه ژنp53 فاقد ضربات محیطی است، مقـدارp53 پـائین مـی رود. پـروتئینMDM2 به p53 می چسبد و از عملش جلوگیری می کند و آنرا به سیتوپلاسم سلول انتقال می دهد. عمل ضد سرطان p53 از سه مسیر انجام پذیر است: 1. پروتئین p53 باعث تحریـک پـروتئین هـای تـرمیم کننـده DNA می شوند که به صدمات زده شده به ژن ها رسیدگی شود. 2. پروتئین p53 باعث تحریک مرگ برنامه ریزی شده می شود (وقتی که سلول های صدمه دیده غیرقابل بازسازی باشند). 3. پروتئین p53 تقسیم سلولی را در مرحلهG1/S نگه میدارد تا فرصتی برای تعمیر باشد. وظایف پروتئین P53 در داخل هسته سلول مشخص است اما هنوز در سیتوپلاسم مشخص و مطالعه نشده است(36-41). MDM2 پروتیین (Murine double minute clone 2) MDM2 انتاگونیست p53 می باشد که چرخه سلول و آپوپتوز را تنظیم میکند. ودر اغلب تومور های بدخیم انسانی ژن غیر فعال است. 40% از جهش ها در ناحیه کد آن و از نوع تغیییر در قالب خواندن است. و اغلب جهش در یک الل رخ میدهد که الل دوم حذف شده است. این پروتین از 483 اسیدآمینه و یه حلقه اتصال به موتیف انگشت روی تشکیل شده است. اسید آمینه سرین آن فسفریله می شود و ژن همولوگ انسانی آن بر روی کروموژوم 12q13–14 قرار دارد و یک عملکرد واضح آن سرکوب فعالیت ژن P53 است. این پروتیین از طریق تخریب پروتئوزومال (ubiquitinylation) و همچنین اتصال مستقیم با پروتیین، فعالیت p53 را سرکوب میکند(42-45). MDM2 به واسطه خارج کردن p53 از هسته به داخل سیتوپلاسم سلول باعث تخریب آن میشود. اگرچه MDM2 از طریق لوپ فیدبک تنظیم کننده ، فعالیت p53 را تنظیم میکند اما پروتیین p53 باعث القا ترجمه MDM2 نیز میشود. MDM2 باعث غیرفعال شدن پروتیین رتینوبلاستوما هم میشود.بنابراین این پروتیین تعادل بین فرایند های مختلف سلولی مثل ادامه رشد، توقف رشد، پیری و آپوپتوز را مدیریت میکند. MDM2 در بسیاری از سرطانها مانند سرطان سینه، لنفوم غیرهوجکینی، لوسمی، سرطان رحم، سرطان مری و سارکوما بیش از حد بیان می شود(46-48). مطالعات نشان میدهد که افزایش بیان ژن MDM2 از طریق کاهش سطح p53 ، اثر انکوژنی دارد که منجر به فرایند تخریب سلول در چرخه سلولی میشود. ژن MDM2 دارای دو پروموتور می باشد: پروموتور پایه که در قسمت 5' اگزون 1 قرار دارد (p1) و پروموتور دیگر (p2) که در اینترون شناسایی شده است.پروموتور پایه یا basal (p1) بیان MDM2 را در شرایط غیر استرس زا تنظیم می کند درحالی که پروموتور دیگر (p2) یک عامل پاسخ دهنده به P53 است و در شرایطی که سلول دچار استرس می باشد سطح MDM2 را تنظیم میکند. شواهد نشان می دهد که سه محل اتصال به گیرنده استروژن (ERE) و محل پاسخ دهنده هورمون تیروییدی در ناحیه پروموتور ژن MDM2 وجود دارد که می تواند بیان آن را تنظیم کند. تعداد کمی پلی مورفیسم ژن MDM2 انسانی شرح داده شده که می تواند سطح پروتیین MDM2 سلول را تغییر دهد(49-54). برسی متون: در سال 2004 Bond و همکارانش تغییر T به G را در نوکلئوتید 309 پروموتور (P2) ژن MDM2 شناسایی کردند (T309G, rs2279744) و همچنین نشان دادند که افزایش آلل 309G، تمایل اتصال فعال کننده رونویسی SP1 و سطح بالاتری از پروتیین MDM2 را افزایش میدهد. افزایش سطح MDM2 باعث افزایش کمپلکس P53-MDM2 میشود که باعث غیر فعال شدن P53 میشود(55). Knappskog و همکارانش پلی مورفیسم های دیگری (G285C, rs117039649) در ناحیه پروموتر اینترونیک ژن MDM2 توصیف کردند که آنها اتصال SP1/ رسپتور استروژن به پروموتر MDM2 را تنظیم میکنند و بیان MDM2 را تغییر می دهند(56). Lalonde و همکارانش یک پلی مورفیسم 40bp insetion/delition (-1208 to -1169, rs3730485) در ناحیه پروموتری ژن MDM2 گزارش کردند که ممکن سطح بیان ژن MDM2 را تغییر دهد(57). در مطالعه ای که Mauricio Busatto و همکارانش روی ارتباط پلی مورفیسم ژن آپوپتوز و MDM2 در بیماران پره اکلامپسی انجام دادند به این نتیجه رسیدن که تنوع ژنتیکی ارزیابی شده ارتباط مستقیمی با پره اکلامپسی ندارد(58) در مطالعه ای که Saeedeh Salimi و همکارانش بر روی ارتباط بین پلی مورفیسم T309G (rs2279744) و 40bp insertion/deletion (rs3730485) ژن MDM2 و خطر بیماری لیومیوما انجام دادند، ملاحظه کردند که بین بیماری لیومیوما و پلی مورفیسم T309G ارتباطی وجود ندارد اما پلی مورفیسم rs3730485 میتواند یک عامل خطر برای بیماران UL باشد(59). در تحقیقی که توسط Hall و همکارانش بر روی ارتباط P53 و MDM2 با دو بیماری لیوسارکومای رحمی و لیومیومای انجام شد نشان دادند که این دو بیماری الگوی متفاوتی از تغییرات ملکولی و ماهیت بیولوژیکی دارند , P53 و بیان زیاد MDM2 ممکن است در پیشرفت یک نوع لیوسارکوما نقش داشته باشد(60). براساس این واقعیت که MDM2 یک نقش مهمی در تنظیم چرخه سلول بازی میکند، ما فرض کردیم که ایجاد پلی مورفیسم در ژن MDM2 با خطر بیماری پره کلامپسی ارتباط دارد. |
| مشکل جاری که سیاست گزار با آن مواجه است کدام است؟ | |
| روش های موجود کدامها هستند؟ | |
| پیشنهاد اول نحوه کاربرد | |
| محل دوم بکارگیری نتایج تحقیق | |
| سوالات و / یا فرضیات پژوهش | فراوانی پلی مورفیسم (rs2279744) T309Gژن MDM2 در زنان مبتلا به پره اکلامپسی و کنترل متفاوت است. فراوانی پلی مورفیسم (rs3730485) 40bp Insertion/deletionژن MDM2 در زنان مبتلا به پره اکلامپسی و کنترل متفاوت است. |
| هدف کلی طرح | مقایسه فراوانی پلی مورفیسم های(rs3730485) bp insertion / deletion 40 و(rs2279744) T309G ژن MDM2 در زنان مبتلا به پره اکلامپسی و زنان کنترل |
| منافع و مضرات روشهای موجود کدامند؟ | |
| چرا پیام تحقیق شما حلال مشکل جاری است؟ | |
| اهداف اختصاصی | مقایسه فراوانی پلی مورفیسم (rs2279744) T309G ژن MDM2 در زنان مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل. مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژن (rs3730485) 40bp Insertion/deletionژن MDM2 در زنان مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل. |
| پیشنهاد دوم نحوه کاربرد | |
| محل سوم بکارگیری نتایج تحقیق | |
| سازمانها، مراکز و موسسات و سایر بهره برداران بالقوه دستاوردهای طرح | دانشگاه علوم پزشکی زاهدان |
| پیام تحقیق شما چه منافعی از نظر هزینه، کارایی و بهره وری برای مدیر دارد؟ | |
| برای اجرای راه حل پیشنهادی شما چه موانع و حمایتهایی وجود دارند؟ | |
| تعریف واژه های تخصصی | |
| پیشنهاد سوم نحوه کاربرد | |
| محل چهارم بکارگیری نتایج تحقیق | |
| نوع مطالعه | موردی –شاهدی (Case_conterol) |
| جامعه مورد مطالعه(معرفی مشارکت کنندگان)/ محیط پژوهش(معیارهای ورود و خروج ذکر شوند) | نمونه های مورد نظر از بین افراد مبتلا به پره اکلامپسی و افراد با حاملگی طبیعی مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان که قبلا در مطالعات بررسی پلی مورفیسم های ژن نیتریک اکساید سنتاز اندوتلیوم و MTHFR در زاهدان صورت گرفته است، انتخاب شدند. کلیه افراد مبتلا به هریک از بیماری های سیستمیک، عفونی ، قلبی، کلیوی، لوپوس و...... از مطالعه حذف می شوند. شرایط خروج از مطالعه: افراد مبتلا به حاملگی 2 یا چند قلوو بیماران مبتلاء به دیابت٬بیماری کلیوی ٬بیماری کبدی ٬ کلیه بیماریهای سیستماتیک و لوپوس و غیره و یا جنین مبتلا به مول هیداتیدیفرم و هیدروپس جنینی از مطالعه حذف می گردند . پس از توجیه بیماران در مورد مطالعه و کسب رضایت آگاهانه از ایشان ابتدا اطلاعات مربوط در فرم اطلاعاتی ثبت می شود . |
| پیشنهاد چهارم نحوه کاربرد | |
| حجم نمونه و روش محاسبه آن | نمونه گیری آسان و در دسترس برای نمونه های شاهد و کنترل . نمونه های افراد مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل از محل طرح های انجام گرفته استفاده میشودکه حدود200 نمونه بیمار و حداقل به همان تعداد گروه کنترل در نظر گرفته شده است. |
| روش نمونه گیری(نحوه تخصیص تصادفی و همسانسازی در صورت لزوم ذکر شود) | گروه بیمار و کنترل : آسان و در دسترس |
| روش و ابزار جمع آوري داده ها / صحت و استحکام داده ها (پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی ضمیمه شود) | از طریق تشخیص بالینی و انجام آزمایشات واقدامات پاراکلنیک برای تشخیص بیماری و انجام PCR بر روی DNA خون افراد و شناسایی و تعیین آلل های مورد نظر. |
| روش اجرای طرح(با جزئیات بطور کامل شرح داده شود) | این مطالعه مورد شاهدی بر روی مراجعین به بیمارستان علی ابن ابیطالب شهر زاهدان انجام می گیرد . کلیه زنان زایمان کرده که جهت ایشان تشخیص پره اکلامپسی گذاشته شده وارد گروه مورد و کلیه زنان با نتیجه طبیعی حاملگی وارد گروه شاهد شده اند. تشخیص پره اکلامپسی براساس فشار خون مساوی یا بیشتر از 90/140میلی متر جیوه بعد از هفته بیست حاملگی و پروتئینوری 300میلی گرم یا بیشتر در 24 ساعت یا +2یا بیشتر ( در تست نواری ادرار) در نمونه تصادفی ادرار می باشد . افراد مبتلا به حاملگی 2 یا چند قلوو بیماران مبتلاء به دیابت٬ بیماری کلیوی٬ بیماری کبدی٬ کلیه بیماریهای سیستماتیک و لوپوس و غیره و یا جنین مبتلا به مول هیداتیدیفرم و هیدروپس جنینی از مطالعه حذف شده اند. پس از توجیه بیماران در مورد مطالعه و کسب رضایت آگاهانه از ایشان ابتدا اطلاعات مربوط در فرم اطلاعاتی ثبت می شود .از هر فرد مطالعه 2میلی لیتر خون وریدی در لوله های حاوی EDTAجمع آوری می گردد. استخراج DNA با استفاده از روش salting out انجام می شود. جهت بررسی پلی مورفیسم ها با استفاده از پرایمرهای مناسب قطعه مورد نظر ابتدا به روش PCR تکثیر و به وسیله آنزیم های حد ساز جهت بررسی تغییر ژنتیکی ژن مورد نظر برش داده می شوند (PCR-RLFP) و در آخر با استفاده از الکتروفورز به شناسایی قطعات برش یافته می پردازیم. |
| روش تجزیه، تحليل و توصیف دادهها (نمونهاي از جدول توخالي ضميمه شود و روش هاي آماري مورد استفاده به طور كامل توضيح داده شود)(کیفی و کمی) | برای مقایسه متغیرهای پارامتریک از آزمون T-test مستقل و مقایسه متغیرهای غیر پارامتری از آزمونهای کای اسکوئر و فیشر استفاده می شود. |
| ملاحظات اخلاقی | راهنمای اخلاقی پژوهش بر عضو و بافت انسانی: 1-پژوهشگر باید به این امر مهم توجه داشته باشد که بافتها و اعضای مورد استفاده، دارای منشأ انسانیاند و کرامت انسانی اقتضا میکند که جمعآوری، نگهداری، استفاده و نابودسازی آنها توأم با رعایت ملاحظات و شؤون مرتبط باشد. 2- از اجزای بدنی دارای منشأ انسانی باید تنها در پژوهشهایی استفاده شود که اهداف ارزشمندی را در راستای مبارزه با بیماریها و ارتقای سلامت انسانها دنبال میکنند. 3- تمامی پژوهشها بر روی عضو و بافت انسانی، پیش از اجرا، باید مورد تأیید کمیتهی اخلاق در پژوهش مرتبط قرار گیرد. کمیتهی اخلاق در پژوهش حق دارد که در تمامی مراحل پژوهش بر آن نظارت داشته باشد. پژوهشگران باید در این زمینه با کمیتهی اخلاق در پژوهش همکاری کنند. 4- رضایت آگاهانهی فرد دهندهی عضو یا بافت، یا جانشین قانونی او، شرط اساسی در تأیید اخلاقی هر پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی است. رضایتنامه باید با رعایت تمامی اصول مرتبط تهیه و هنگام ارسال طرحنامه برای تصویب، به آن پیوست شده باشد. 5- در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه از دهندهی نمونهی ذخیرهشده یا جانشین قانونی او امکانپذیر نباشد، بهشرط وجود رضایت کلی اولیه بر استفادهی پژوهشی، در صورت تأیید کمیتهی اخلاق در پژوهش میتوان از آن نمونه برای پژوهش استفاده کرد. در چنین مواردی باید از نمونههایی استفاده شود که به نحو برگشتناپذیر بینام شده باشد. 6- تمامی اطلاعاتی که از صاحبان عضو یا بافت مورد پژوهش، جمعآوری و ثبت میشود، راز حرفهای تلقی میشود؛ از این رو، تمامی اصول و ملاحظات مربوط به رازداری و حفظ حریم شخصی، باید در مورد آنها مراعات شود. 7- مرکز انجام دهندهی پژوهش بر روی عضو و بافت باید مهارت و امکانات لازم برای حفظ رازداری را داشته باشد؛ در غیر این صورت، اطلاعات باید به شکل بینام و غیرقابل ردیابی ثبت و ذخیره شود. 8- پژوهشگر باید از اعضاء و بافتهایی که به منظور پژوهش در اختیار او قرار میگیرد استفادهی بهینه کرده، از هدر رفتن آنها جلوگیری کند 9- پژوهشگر موظف است که تمهیدات لازم ایمنی، از جمله آزمونهای غربالگری و وسایل محافظتکننده را برای جلوگیری از انتقال آلودگی از اجزای بدنی مورد استفاده به هر فرد دیگر، اعم از پژوهشگران، آزمودنیها یا سایر افرادی که در فرایند پژوهش با این مواد سروکار خواهند داشت، پیشبینی و تأمین کند. 10- پژوهش بر روی عضو و بافت ممکن است به ایجاد روشها و محصولاتی منجر شود که به استفادهی تجاری از آنها بینجامد. حقوق مالکیت معنوی نتایج حاصل از اینگونه پژوهشها باید مورد تأیید و حمایت قرار گیرد. احتمال استفادهی تجاری از نتایج پژوهش و اشخاصی که احتمالاً از آن منتفع خواهند شد باید در رضایتنامهآورده شود. 11- زمان، نحوه و میزان اطلاع آزمودنیها از نتایج پژوهش باید در رضایتنامه آورده شود. در هر حال، آزمودنی یا نمایندهی قانونی او باید به تمامی اطلاعاتی که در طول پژوهش دربارهی او بهدست میآید، دسترسی داشته باشد. 12- در صورت کمبود بافت یا عضو، باید استفادههای درمانی بر استفادههای پژوهشی اولویت داده شود.
فصل 1: استفاده از اعضاء و بافتهای جنین سقط شدهی انسان برای پژوهش به موجود حاصل از لقاح، تا 8 هفتگی «رویان»، پس از 8 هفتگی تا زمان زایمان «جنین» و بلافاصله پس از آن تا 28 روزگی «نوزاد» اطلاق میگردد. در هر گونه پژوهش بر روی جنین، علاوه بر مفاد این راهنما، باید اصل کرامت انسانی و تمامی موازین قانونی و شرعی رعایت شود. 1- ضرورت انجام پژوهش و سایر اجزای طرحنامه باید توسط کمیتهی اخلاق در پژوهش تأیید شود.
2- جنین انسانی نباید مورد خرید و فروش یا هر گونه استفادهی تجاری دیگر قرار گیرد.
3- در مورد استفاده از اجزای بدن جنین سقط شده - و نیز خون بند ناف، از آنجا که خون جنینی محسوب میشود- اخذ رضایت آگاهانه هم از پدر و هم از مادر جنین مورد استفاده ضروری است.
4- جفت و سایر محتویات رحم بهجز جنین، از بافتهای مادر محسوب میشوند لذا رضایت مادر برای استفاده از آنها لازم و کافی است.
5- فرد یا تیمی که در مورد انجام سقط جنین تصمیمگیری میکند باید کاملاً مستقل از تیم طراحیکننده یا اجرا کنندهی پژوهش بر روی آن جنین بعد از سقط باشد. 6- تا پیش از پایان مراحل سقط جنین، نباید هیچگونه تصمیمگیری یا مذاکرهای دربارهی استفادهی احتمالی آتی از آن جنین در پژوهش انجام گیرد.
7- در تمامی مراحل انجام و انتشار نتایج پژوهش باید رازداری و حریم خصوصی افراد مرتبط با جنین حفظ شود. 8- پژوهش نباید دربردارندهی هیچگونه آسیب یا زیانی برای مادر باشد.
فصل 2: برداشت عضو یا بافت از جسد انسان یا فرد دچار مرگ مغزی 1- در تمامی مواردی که عضو یا بافت جسد انسان به منظور انجام پژوهش مورد استفاده قرار میگیرد، باید ارزش علمی، ضرورت انجام مطالعه و تمهیدات اندیشیده شده برای رعایت کرامت متوفی و حقوق بازماندگان – از جمله اخذ رضایت آگاهانهی متناسب – در طرحنامه منعکس شده و به تأیید کمیتهی اخلاق در پژوهش رسیده باشد. 2- شیوه و شرایط اخذ رضایت برای استفادهی پژوهشی از جسد، همانند اخذ رضایت برای استفادهی درمانی است. بدین ترتیب که رضایت آگاهانهی وراث قانونی متوفی برای برداشت و استفاده از اعضاء و بافتها ضروری است. چنانچه شخص در زمان حیات خود از بهکار بردن اعضاء و بافتهایش برای پژوهش ناراضی باشد، وارث او نمیتواند به این کار رضایت دهد. 3- در صورتی که از اجزاء فرد دچار مرگ مغزی برای پژوهش استفاده شود باید تمامی شرایط و موارد قانونی و آییننامهی اجرایی مرگ مغزی و نیز پروتکل تأیید مرگ مغزی، مورد لحاظ قرار گیرد. 4- قطع حمایت قلبی- تنفسی از فرد دچار مرگ مغزی، نباید صرفاً با هدف استفادهی پژوهشی از اجزای بدن او انجام گیرد. بلکه هرگونه برداشت عضو یا بافت از بدن این افراد باید پس از قطعی شدن مرگ قلبی- تنفسی یا پس از اهدای اعضای حیاتی با هدف استفادهی درمانی باشد. 5- نگهداری اجزای بدنی افراد فوت شده در زیستبانکها باید با کسب رضایت آگاهانه از وراث او باشد. این اجزا باید تنها برای همان اهدافی مورد استفاده قرار گیرند که در رضایتنامه مشخص شده است. وراث حق دارند که هر وقت بخواهند خواهان خارج شدن اجزای بدنی فرد متوفی از زیستبانک شوند. 6- اجزای بدنی مورد استفاده در پژوهش باید پس از پایان استفاده، با رعایت موازین شرعی – یا منطبق با موازین و آیینهای دینی مورد اعتقاد متوفی – امحاء یا دفن شود.
فصل 3 ـ پژوهشهای شامل پیوند عضو یا بافت از دهندهی زنده
|
| محدودیتهای اجرائی طرح و پیش بینی جهت حل آنها | -مشکل تهیه مواد وامکان طولانی شدن زمان دریافت آنها |
| کلمات کلیدی | Polymorphism, Preeclampsia, MDM2 |
| فهرست منابع و مراجع | 1. Kharaghani R, Cheraghi Z, Okhovat Esfahani B, Mohammadian Z, Nooreldinc RS. Prevalence of Preeclampsia and Eclampsia in Iran. Archives of Iranian medicine. 2016 Jan;19(1):64-71. PubMed PMID: 26702751. 2. Harmon QE, Huang L, Umbach DM, Klungsoyr K, Engel SM, Magnus P, et al. Risk of fetal death with preeclampsia. Obstetrics and gynecology. 2015 Mar;125(3):628-35. PubMed PMID: 25730226. Pubmed Central PMCID: 4347876. 3. Rodriguez-Sureda V, Crovetto F, Triunfo S, Sanchez O, Crispi F, Llurba E, et al. Increased secretory sphingomyelinase activity in the first trimester of pregnancy in women later developing preeclampsia: a nested case-control study. Biological chemistry. 2016 Jan 12. PubMed PMID: 26756094. 4. Karumanchi SA, Granger JP. Preeclampsia and Pregnancy-Related Hypertensive Disorders. Hypertension. 2016 Feb;67(2):238-42. PubMed PMID: 26693822. 5. Mando C, Pileri P, Mazzocco MI, Lattuada D, Zolin A, Plebani M, et al. Maternal and fetal HLA-G 14 bp gene polymorphism in pregnancy-induced hypertension, preeclampsia, intrauterine growth restricted and normal pregnancies. The journal of maternal-fetal & neonatal medicine : the official journal of the European Association of Perinatal Medicine, the Federation of Asia and Oceania Perinatal Societies, the International Society of Perinatal Obstet. 2015 Jun 26:1-6. PubMed PMID: 26115230. 6. Hu R, Li Y, Zhang Z, Yan W. Antenatal depressive symptoms and the risk of preeclampsia or operative deliveries: a meta-analysis. PloS one. 2015;10(3):e0119018. PubMed PMID: 25789626. Pubmed Central PMCID: 4366102. 7. Takahashi H, Hisano M, Sago H, Murashima A, Yamaguchi K. Hypoproteinemia in the second trimester among patients with preeclampsia prior to the onset of clinical symptoms. Hypertension in pregnancy. 2014 Feb;33(1):55-60. PubMed PMID: 24354539. 8. Singh H, Zhao M, Chen Q, Wang Y, Li Y, Kaitu'u-Lino TJ, et al. Human HtrA4 Expression Is Restricted to the Placenta, Is Significantly Up-Regulated in Early-Onset Preeclampsia, and High Levels of HtrA4 Cause Endothelial Dysfunction. The Journal of clinical endocrinology and metabolism. 2015 Jul;100(7):E936-45. PubMed PMID: 25946029. 9. Chesley LC, Cooper DW. Genetics of hypertension in pregnancy: possible single gene control of pre-eclampsia and eclampsia in the descendants of eclamptic women. British journal of obstetrics and gynaecology. 1986 Sep;93(9):898-908. PubMed PMID: 3768285. 10. Starling AP, Engel SM, Richardson DB, Baird DD, Haug LS, Stuebe AM, et al. Perfluoroalkyl substances during pregnancy and validated preeclampsia among nulliparous women in the Norwegian Mother and Child Cohort Study. American journal of epidemiology. 2014 Apr 1;179(7):824-33. PubMed PMID: 24557813. Pubmed Central PMCID: 3969534. 11. Trogstad L, Skrondal A, Stoltenberg C, Magnus P, Nesheim BI, Eskild A. Recurrence risk of preeclampsia in twin and singleton pregnancies. American journal of medical genetics Part A. 2004 Apr 1;126A(1):41-5. PubMed PMID: 15039972. 12. Easter SR, Cantonwine DE, Zera CA, Lim KH, Parry SI, McElrath TF. Urinary tract infection during pregnancy, angiogenic factor profiles, and risk of preeclampsia. American journal of obstetrics and gynecology. 2015 Oct 9. PubMed PMID: 26450405. 13. Khalil A, Maiz N, Garcia-Mandujano R, Penco JM, Nicolaides KH. Longitudinal changes in maternal serum placental growth factor and soluble fms-like tyrosine kinase-1 in women at increased risk of preeclampsia. Ultrasound in obstetrics & gynecology : the official journal of the International Society of Ultrasound in Obstetrics and Gynecology. 2015 Sep 21. PubMed PMID: 26387758. 14. Shan N, Zhang X, Xiao X, Zhang H, Chen Y, Luo X, et al. The Role of Laminin alpha4 in Human Umbilical Vein Endothelial Cells and Pathological Mechanism of Preeclampsia. Reproductive sciences. 2015 Aug;22(8):969-79. PubMed PMID: 25676580. 15. Ji L, Brkic J, Liu M, Fu G, Peng C, Wang YL. Placental trophoblast cell differentiation: physiological regulation and pathological relevance to preeclampsia. Molecular aspects of medicine. 2013 Oct;34(5):981-1023. PubMed PMID: 23276825. 16. McDonald SD, Ray J, Teo K, Jung H, Salehian O, Yusuf S, et al. Measures of cardiovascular risk and subclinical atherosclerosis in a cohort of women with a remote history of preeclampsia. Atherosclerosis. 2013 Jul;229(1):234-9. PubMed PMID: 23664201. 17. Sharashkina N, Runikhina N, Tkacheva O, Novikova I. PP101. Preeclampsia and pregnancy induced hypertension and carotid artery atherosclerosis. Pregnancy hypertension. 2012 Jul;2(3):294-5. PubMed PMID: 26105423. 18. Staff AC, Dechend R, Pijnenborg R. Learning from the placenta: acute atherosis and vascular remodeling in preeclampsia-novel aspects for atherosclerosis and future cardiovascular health. Hypertension. 2010 Dec;56(6):1026-34. PubMed PMID: 20956732. 19. Turpin CA, Sakyi SA, Owiredu WK, Ephraim RK, Anto EO. Association between adverse pregnancy outcome and imbalance in angiogenic regulators and oxidative stress biomarkers in gestational hypertension and preeclampsia. BMC pregnancy and childbirth. 2015;15:189. PubMed PMID: 26303772. Pubmed Central PMCID: 4549075. 20. Dypvik J, Strom-Roum EM, Haavaldsen C, Vatten LJ, Eskild A. Preeclampsia in pregnancies with and without diabetes: the associations with placental weight. A population study of 655 842 pregnancies. Acta obstetricia et gynecologica Scandinavica. 2016 Feb;95(2):217-24. PubMed PMID: 26459283. 21. Acestor N, Goett J, Lee A, Herrick TM, Engelbrecht SM, Harner-Jay CM, et al. Towards biomarker-based tests that can facilitate decisions about prevention and management of preeclampsia in low-resource settings. Clinical chemistry and laboratory medicine. 2016 Jan 1;54(1):17-27. PubMed PMID: 25992513. 22. Bergeron TS, Roberge S, Carpentier C, Sibai B, McCaw-Binns A, Bujold E. Prevention of Preeclampsia with Aspirin in Multiple Gestations: A Systematic Review and Meta-analysis. American journal of perinatology. 2016 Jan 5. PubMed PMID: 26731178. 23. Saccone G, Sarno L, Roman A, Donadono V, Maruotti GM, Martinelli P. 5-Methyl-tetrahydrofolate in prevention of recurrent preeclampsia. The journal of maternal-fetal & neonatal medicine : the official journal of the European Association of Perinatal Medicine, the Federation of Asia and Oceania Perinatal Societies, the International Society of Perinatal Obstet. 2016 Mar;29(6):916-20. PubMed PMID: 25777577. 24. Jebbink J, Wolters A, Fernando F, Afink G, van der Post J, Ris-Stalpers C. Molecular genetics of preeclampsia and HELLP syndrome - a review. Biochimica et biophysica acta. 2012 Dec;1822(12):1960-9. PubMed PMID: 22917566. 25. Tabatabai E, Salimi S, Mohammadoo-Khorasani M, Yaghmaei M, Mokhtari M, Farajian Mashhadi F, et al. KE and EE genotypes of ICAM-1 gene K469E polymorphism is associated with severe preeclampsia. Disease markers. 2014;2014:124941. PubMed PMID: 24591755. Pubmed Central PMCID: 3925614. 26. Cindrova-Davies T. The therapeutic potential of antioxidants, ER chaperones, NO and H2S donors, and statins for treatment of preeclampsia. Frontiers in pharmacology. 2014;5:119. PubMed PMID: 24904422. Pubmed Central PMCID: 4034700. 27. Rath G, Aggarwal R, Jawanjal P, Tripathi R, Batra A. HIF-1 Alpha and Placental Growth Factor in Pregnancies Complicated With Preeclampsia: A Qualitative and Quantitative Analysis. Journal of clinical laboratory analysis. 2016 Jan;30(1):75-83. PubMed PMID: 25545166. 28. Rios DR, Alpoim PN, Godoi LC, Perucci LO, de Sousa LP, Gomes KB, et al. Increased Levels of sENG and sVCAM-1 and Decreased Levels of VEGF in Severe Preeclampsia. American journal of hypertension. 2015 Oct 17. PubMed PMID: 26476083. 29. Balci Ekmekci O, Ekmekci H, Gungor Z, Tuten A, Toprak MS, Korkmaz M, et al. Evaluation of Lp-PLA2 mass, vitronectin and PAI-1 activity levels in patients with preeclampsia. Archives of gynecology and obstetrics. 2015 Jul;292(1):53-8. PubMed PMID: 25527349. 30. Kamal M, El-Khayat W. Do serum angiopoietin-1, angiopoietin-2, and their receptor Tie-2 and 4G/5G variant of PAI-1 gene have a role in the pathogenesis of preeclampsia? Journal of investigative medicine : the official publication of the American Federation for Clinical Research. 2011 Oct;59(7):1147-50. PubMed PMID: 21849906. 31. Fesik SW, Shi Y. Controlling the caspases. Science. 2001;294(5546):1477-8. 32. Murphy K, Ranganathan V, Farnsworth M, Kavallaris M, Lock R. Bcl-2 inhibits Bax translocation from cytosol to mitochondria during drug-induced apoptosis of human tumor cells. Cell death and differentiation. 2000;7(1):102-11. 33. Zhou GP, Doctor K. Subcellular location prediction of apoptosis proteins. Proteins: Structure, Function, and Bioinformatics. 2003;50(1):44-8. 34. Thompson CB. Apoptosis in the pathogenesis and treatment of disease. Science. 1995;267(5203):1456. 35. ZHANG JH, Ming X. DNA fragmentation in apoptosis. Cell research. 2000;10(3):205-11. 36. Matlashewski G, Lamb P, Pim D, Peacock J, Crawford L, Benchimol S. Isolation and characterization of a human p53 cDNA clone: expression of the human p53 gene. The EMBO journal. 1984;3(13):3257. 37. Xu X, Qiao W, Linke SP, Cao L, Li W-M, Furth PA, et al. Genetic interactions between tumor suppressors Brca1 and p53 in apoptosis, cell cycle and tumorigenesis. Nature genetics. 2001;28(3):266-71. 38. McBride O, Merry D, Givol D. The gene for human p53 cellular tumor antigen is located on chromosome 17 short arm (17p13). Proceedings of the National Academy of Sciences. 1986;83(1):130-4. 39. Isobe M, Emanuel B, Givol D, Oren M, Croce C. Localization of gene for human p53 tumour antigen to band 17p13. 1986. 40. Hollstein M, Sidransky D, Vogelstein B, Harris CC. p53 mutations in human cancers. Science. 1991;253(5015):49-53. 41. Dietel M, Schäfer R. Systems pathology—or how to solve the complex problem of predictive pathology. Virchows Archiv. 2008;453(4):309-12. 42. Urso L, Calabrese F, Favaretto A, Conte P, Pasello G. Critical review about MDM2 in cancer: Possible role in malignant mesothelioma and implications for treatment. Critical reviews in oncology/hematology. 2016 Jan;97:220-30. PubMed PMID: 26358421. 43. Arish M, Kordi-Tamandani DM, Sangterash MH, Poyandeh R. Assessment of Promoter Hypermethylation and Expression Profile of P14ARF and MDM2 Genes in Patients With Pterygium. Eye & contact lens. 2016 Jan;42(1):e4-7. PubMed PMID: 26020483. 44. Xie L, Sun Y, Chen T, Tian D, Li Y, Zhang Y, et al. Association between MDM2 SNP309 T>G polymorphism and the risk of bladder cancer: new data in a Chinese population and an updated meta-analysis. OncoTargets and therapy. 2015;8:3679-90. PubMed PMID: 26672516. Pubmed Central PMCID: 4676618. 45. Xu Y, Jin J, Zhang W, Zhang Z, Gao J, Liu Q, et al. EGFR/MDM2 signaling promotes NF-kappaB activation via PPARgamma degradation. Carcinogenesis. 2015 Dec 30. PubMed PMID: 26718225. 46. Melvin AT, Dumberger LD, Woss GS, Waters ML, Allbritton NL. Identification of a p53-based portable degron based on the MDM2-p53 binding region. The Analyst. 2016 Jan 4;141(2):570-8. PubMed PMID: 26456660. 47. Rezk MS, Abdel-Halim M, Keeton A, Franklin D, Bauer M, Boeckler FM, et al. Synthesis and Optimization of New 3,6-Disubstitutedindole Derivatives and Their Evaluation as Anticancer Agents Targeting the MDM2/MDMx Complex. Chemical & pharmaceutical bulletin. 2016;64(1):34-41. PubMed PMID: 26726742. 48. Chen J, Wang J, Zhang Q, Chen K, Zhu W. Probing Origin of Binding Difference of inhibitors to MDM2 and MDMX by Polarizable Molecular Dynamics Simulation and QM/MM-GBSA Calculation. Scientific reports. 2015;5:17421. PubMed PMID: 26616018. Pubmed Central PMCID: 4663504. 49. Daniele S, Barresi E, Zappelli E, Marinelli L, Novellino E, Da Settimo F, et al. Long lasting MDM2/Translocator protein modulator: a new strategy for irreversible apoptosis of human glioblastoma cells. Oncotarget. 2016 Jan 9. PubMed PMID: 26761214. 50. Huang K, Tang Y, He L, Dai Y. MicroRNA-340 inhibits prostate cancer cell proliferation and metastasis by targeting the MDM2-p53 pathway. Oncology reports. 2016 Feb;35(2):887-95. PubMed PMID: 26718483. 51. Shirai Y, Shiba H, Iwase R, Haruki K, Fujiwara Y, Furukawa K, et al. Dual inhibition of nuclear factor kappa-B and Mdm2 enhance the antitumor effect of radiation therapy for pancreatic cancer. Cancer letters. 2016 Jan 28;370(2):177-84. PubMed PMID: 26546875. 52. Wienken M, Dickmanns A, Nemajerova A, Kramer D, Najafova Z, Weiss M, et al. MDM2 Associates with Polycomb Repressor Complex 2 and Enhances Stemness-Promoting Chromatin Modifications Independent of p53. Molecular cell. 2015 Dec 30. PubMed PMID: 26748827. 53. Estrada-Ortiz N, Neochoritis CG, Domling A. How To Design a Successful p53-MDM2/X Interaction Inhibitor: A Thorough Overview Based on Crystal Structures. ChemMedChem. 2015 Dec 16. PubMed PMID: 26676832. 54. Hirose M, Yamato K, Endo S, Saito R, Ueno T, Hirai S, et al. MDM4 expression as an indicator of TP53 reactivation by combined targeting of MDM2 and MDM4 in cancer cells without TP53 mutation. Oncoscience. 2014;1(12):830-43. PubMed PMID: 25621298. Pubmed Central PMCID: 4303891. 55. Bond GL, Hu W, Bond EE, Robins H, Lutzker SG, Arva NC, et al. A single nucleotide polymorphism in the MDM2 promoter attenuates the p53 tumor suppressor pathway and accelerates tumor formation in humans. Cell. 2004 Nov 24;119(5):591-602. PubMed PMID: 15550242. 56. Knappskog S, Gansmo LB, Dibirova K, Metspalu A, Cybulski C, Peterlongo P, et al. Population distribution and ancestry of the cancer protective MDM2 SNP285 (rs117039649). Oncotarget. 2014 Sep 30;5(18):8223-34. PubMed PMID: 25327560. Pubmed Central PMCID: 4226679. 57. Lalonde ME, Ouimet M, Lariviere M, Kritikou EA, Sinnett D. Identification of functional DNA variants in the constitutive promoter region of MDM2. Human genomics. 2012;6:15. PubMed PMID: 23244604. Pubmed Central PMCID: 3500213. 58. Lucas Rosa Fraga MB. Polymorphisms of the Apoptotic genes TP53 and MDM2 and Preeclampsia Development. Journal of Fertilization: In Vitro - IVF-Worldwide, Reproductive Medicine, Genetics & Stem Cell Biology. 2014;03(01). 59. Salimi S, Hajizadeh A, Khodamian M, Pejman A, Fazeli K, Yaghmaei M. Age-dependent association of MDM2 promoter polymorphisms and uterine leiomyoma in South-East Iran: A preliminary report. The journal of obstetrics and gynaecology research. 2015 May;41(5):729-34. PubMed PMID: 25511444. 60. Hall KL, Teneriello MG, Taylor RR, Lemon S, Ebina M, Linnoila RI, et al. Analysis of Ki-ras, p53, and MDM2 genes in uterine leiomyomas and leiomyosarcomas. Gynecologic oncology. 1997 May;65(2):330-5. PubMed PMID: 9159347. |
| معرفی پژوهش/ اهداف پژوهش (عین عبارت هدف پروپوزال را کپی نکنید. بلکه با جملاتی که برای مردم قابل فهم باشد (برای سواد حدود پنجم ابتدایی )هدف را برای شرکت کنندگان توضیح دهید.) در تمام این متن در صورتیکه شرکت کننده کودک یا فرد فاقد ظرفیت تصمیم گیری است باید مواردیکه منظور از "من"، فرد شرکت کننده بوده است به "کودک" یا "فرد تحت سرپرستی من" اصلاح شود و مواردیکه منظور از "من"، رضایت دهنده است به من به عنوان "ولی" یا "قیم قانونی" اصلاح شود. | |
| خون گیری (آیا طرح شما نیاز به خونگیری دارد یا خیر) | |
| نحوه همکاری/ مزایا ی طرح (در این بخش برای شرکت کنندگان به زبان ساده توضیح دهید که: چه مداخله ای بر روی آنها صورت میگیرد. چه اقدامات پاراکلینیکی بر روی آنها انجام میشود. چه نمونه ای و با چه حجمی از آنها میگیرید در این مدت چند نوبت مراجعه باید داشته باشند و به چه فواصلی چه اقداماتی را در پیگیری آنها انجام میدهید. (حتی میتوانید سود بالقوه ای که شرکت کنندگان میتوانند از شرکت در این پژوهش ببرند بنویسید. این سود میتواند شرح احتمال درمان یا تشخیص بهتر بیماریشان، دریافت خدمات سلامت رایگان و یا پرداخت مشوق مالی در ازای جبران همکاریشان باشد) | |
| عوارض جانبی (منظور عوارض و میزان احتمال بروز آنها در این مطالعه است) | |
| جبران عوارض احتمالی (برای آنکه شرکت کننده بتواند ارزیابی مناسبی از سود و زیان شرکت در پژوهش شما داشته باشد لازم است بتواند سود و زیان مداخلات معمول و مداخلات این پژوهش را مقایسه کند. به عنوان مثال میزان موفقیت و میزان عوارض هریک را مقایسه کند.) - او باید بداند كه اگر در حين و بعد از انجام پژوهش هم هر مشكلي اعم از جسمي و روحي به علت شرکت در اين پژوهش برایش پيش آمد درمان عوارض، و هزينههاي آن و غرامت مربوطه بر عهده مجري خواهد بود. | |
| هزینه های مربوط به انجام طرح تحقیقاتی (تمام مداخلات پژوهشی باید برای بیمار رایگان باشد و بیمار بداند شامل چه مواردی هستند. ) | |
| روش های جایگزین در صورت عدم تمایل به شرکت در مطالعه چه روش های درمانی برای بیمار ارائه خواهد شد | |
| محرمانه بودن بیمار باید بداندکه دست اندر كاران اين پژوهش، كليه اطلاعات مربوط به او را نزد خود به صورت محرمانه نگهداشته و فقط اجازه دارند نتايج كلي و گروهي اين پژوهش را بدون ذکر نام و مشخصات بیمار منتشر كنند. و كميته اخلاق در پژوهش با هدف نظارت بر رعایت حقوق وی ميتواند به اطلاعات ایشان دسترسي داشته باشد. | |
| پاسخگویی به پرسش ها در این بخش نام و اطلاعات دسترسی فردی از عوامل پژوهش را که بتواند اطلاعات صحیح و کافی در اختیار شرکت کنندگان قرار دهند و در مورد عوارض و نگرانیها راهنمایی لازم را ارائه دهند ذکر شود | |
| حق نپذیرفتن یا انصراف بیمار باید بداند که شرکت اودر اين پژوهش کاملاً داوطلبانه است و مجبور به شرکت در اين پژوهش نيست و در صورت عدم شرکت از مراقبتهاي معمول تشخيصي و درماني محروم نخواهد شد او باید بداند كه حتي پس از موافقت با شركت در پژوهش ميتواند هر وقت كه بخواهد، پس از اطلاع به مجري، از پژوهش خارج شود و خروج اواز پژوهش باعث محرومیت از دریافت خدمات درمانی معمول برای اونخواهد شد. | |
| رضایت او باید بداند که اگر اشکال يا اعتراضي نسبت به دست اندركاران يا روند پژوهش دارد مي تواند با كميته اخلاق در پژوهش دانشگاه تماس گرفته و مشکل خود را به صورت شفاهي يا كتبي مطرح نمايد. در انتهای فرم قید گردد : اينجانب موارد فوقالذکر را خواندم و فهميدم و بر اساس آن رضايت آگاهانه خود را براي شركت در اين پژوهش اعلام ميکنم. اينجانب ……………… خود را ملزم به اجراي تعهدات مربوط به مجري در مفاد فوق دانسته و متعهد ميگردم در تأمين حقوق و ايمني شركت كننده در اين پژوهش تلاش نمايم | |
| پرسشنامه یا فرم اطلاعاتی | از طریق تشخیص بالینی و انجام آزمایشات واقدامات پاراکلنیک برای تشخیص بیماری و انجام PCR بر روی DNA خون افراد و شناسایی و تعیین آلل های مورد نظر. |
| نام فایل | تاریخ درج فایل | اندازه فایل | دانلود |
|---|---|---|---|
| 10- MDM2 and UL.pdf | 1394/11/04 | 130208 | دانلود |
