بررسی حذف فتوکاتالیستی کتیکول با نانو ذرات اکسید روی به روش Rsmاز محلول های آبی

کمبود منابع آب و مشکلات زیست محیطی ناشی از تخلیه فاضلاب ها و پساب ها به آبهای پذیرنده بشر را مجبور به استفاده از راهکار تصفیه فاضلاب و استفاده مجدد از آن نموده است. در میان ترکیبات مختلف آلاینده آب ، فنل و مشتقات آن (کتیکول )دارای اهمیت ویژه ای می باشد (1, 2) . کتیکول و یا پیرو کتیکول 2،1-دهیدروکسی بنزن یک ترکیب آلی با فرمول ملکولی C6H4(OH)2 می باشد (3) این ترکیبات با غلظت بالا در پساب پالایشگاه پتروشیمی ، کارخانجات فولاد سازی ، پالایش زغال سنگ وکارخانجات داروسازی یافت می شوند(4). کتیکول بعنوان انتی سپتیک استفاده می شود ودر عکاسی ، چرم سازی کاربرد دارد ، جهت جلوگیری از رشد قارچ در قطعات سیب زمینی که جهت تکثیر و کاشت در زمین استفاده می شودکاربرد دارد و همچنین بعنوان انتی اکسیدان در بسیاری از صنایع کاربرد دارد .و از کتیکول بعنوان یک شناساگرتعدادی از یونها در آزمایشگاها استفاده میشود(5) کتیکول یک ترکیب فنولیک است که بر کیفیت منابع آب اثر می گذارد . و باعث سوزش چشم ، پوست و راههای تنفسی شده و متابولیت آن می تواند باعث بیماریهای عصبی ، تخریب DNA و مرگ شود (6) بنابر این EPAترکیبات فنولی را در ردیف 11 از لیست 126 مواد شیمیایی سمی قرار داده است (7) بر اساس استاندارد آژانس حفاظت محیط زیست امریکا غلظت فنل ومشتقات آن در پساب فاضلابهای صنعتی نباید از یک میلی گرم در لیتر 1mg/l بیشتر شود (6) بنا بر این حذف کتیکول از آب و فاضلاب یک امر مهم برای حفظ بهداشت عمومی و محیط زیست می باشد با توجه به اهمیتی که فنل روی سلامت انسان دارد، استاندارد سختگیرانه ای برای آن وضع شده است. به طور مثال سازمان جهانی بهداشت توصیه کرده غلظت فنل در منابع آب ورودی به تصفیه خانه متعارف آب برای استفاده جوامع انسانی کمتر از 2 میکروگرم در لیتر باشد. رهنمود سازمان جهانی بهداشت  (WHO)برای غلظت فنلها، کلروفنلها و 6،4،2 تری کلروفنل در آب آشامیدنی کمتر از1/0 میکروگرم در لیتر (0.1 ppb) می باشد. طبق استاندارد سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (US.EPA) میزان مجاز فنل در منابع آب جوامع انسانی و آب مورد استفاده برای پرورش ماهی3/0 و 6/2 میلی گرم در لیتر است. و براساس استاندارد کشور ژاپن مقدار مجاز در پسآبهای خروجی از تصفیه خانه های صنایع 5 میلیگرم در لیتر است(41).روش های مختلفی برای حذف فنول و ترکیبات فنولی پیشنهاد شده است که شامل جذب ، اکسیداسیون شیمیایی ،ترسیب ، تقطیر، جذب در حلال ، تعویض یونی ،فرایند های غشایی ،اسمز معکوس و فرایند جذب الکتروشیمیایی می باشد روش های فوق دارای مشکلات و معایبی از قبیل هزینه بالا ، تاثیر گذاری کم ، باعث تولید آلودگی های ثانوی و غیره می باشند(8) لذا به دلیل زمان طولانی و هزینه های بالای این فرایندها ، تحقیقات برای روشهای مناسب تر در حال انجام بوده که از جمله آن می توان به فرایند تجزیه فتوکاتالیستی اشاره نمود (9, 10) استفاده ازاین تکنولوژی رو به رشد بوده و از اهمیت زیادی در زمینه تصفیه پساب ها برخوردار است (1, 11, 12). در فرایند فتوکاتالیستی مواد الاینده تحت تاثیر تاش اشعه UVودر حضور اکسید های فلزی نظیر Tio2وZnoو ... تجزیه می گردند(1, 12). مطالعات نشان داده است که میتوان به حذف 4-کلرو فنل،2-کلرو،2-تیتروفنل در مجاورت دی اکسید تیتانیوم همراه UVاشاره نمود (12, 13) امروزه بزرگترین مزیت اکسید روی ، قابلیت جذب طیف وسیعی از امواج الکترومغناطیسی نسبت به اکسید تیتانیم، قابلیت فتوکاتالیستی آن هنگام در معرض تابش پرتو UVA بودن، در دسترس بودن، ارزانی، غیرفرار بودن، نداشتن سمیت، ظرفیت جذب زیاد و واکنش پذیری بالای آن است (12). طی تابش UV به نانو ذرات، نیمه هادی فوتون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی که انرژی مساوی یا بیشتر از انرژی شکاف دارند، جذب شده و سبب برانگیخته شدن الکترون از نوار ظرفیت به نوار رسانایی می ‌شوند و در نتیجه به طور همزمان یک محل خالی از الکترون (h+)در نوار ظرفیت به نام حفره ایجاد می شود. تعدادی از الکترون‌‌ ها و حفره ‌های نوری می ‌توانند به سطح نانو ذرات برسند و سبب کاهش یا اکسایش گونه‌های آلی و غیر آلی جذب شده روی سطح نانو ذرات شوند. اکسیژن به عنوان گیرنده عمل کرده و الکترون راجذب می کند و رادیکال فوق العاده اکسنده‌ی هیدروکسیل تولید می‌شود رادیکال هیدروکسید تولید شده یک اکسید کننده قوی بوده و می تواند باعث تجزیه و تخریب مواد آلی شود (14, 15). از آنجایی که تاکنون مطالعه‌ای در زمینه حذف کتیکول با استفاده از فرایند فتوکاتالیستی با نانوذره اکسید روی انجام نشده است لذا هدف از این مطالعه بررسی حذف فتوکاتالیستی کتیکول با استفاده از نانو ذرات اکسید روی از محلول های آبی می باشد . Catalyst + hv 𝑒𝑐𝑏− + ℎ𝑣𝑏+ 𝐻2O + ℎ𝑣𝑏+ •𝑂𝐻 + 𝐻+UVA 𝑂2 + 𝑒𝑐𝑏− 𝑂2− 𝑂2−• + 𝐻+ 𝐻𝑂2•UVA 𝐻2𝑂2 2•𝑂𝐻 *

*در مطالعه ای که توسط محمد علی ززولی و همکارانش با عنوان حذف کتیکول از محیط های آبی با استفاده از آزولا در سال  2013انجام شد. پارامترهایی از قبیل جرم بیومس و غلظت کتیکول مورد استفاده قرار گرفت .

در این مطالعه از آزولا با جرم بیومس (0.3- 0.6-0.9و 1.2 )و همچنین از محلول حاوی 5-10-25و 50 میلی گرم بر لیتر پیرو کتیکول استفاده شد.

هر آزمایش دو مرتبه تکرار شده است . سپس نمونه ها توسط دستگاه DR4000در طول موج 600نانومتر به روش رنگ سنجی ،نتایج ثبت شده است .

بر اساس نتایج بدست آمده ،آزولا توانایی بالایی در حذف پیرو کتیکول داشته و با راندمان 90-60درصد حذف شده است راندمان با افزایش غلظت کتیکول کاهش و با افزایش جرم بیومس آزولا افزایش یافت و بالعکس

هنگامی که غلظت کتیکول 5پی پی ام بودراندمان حذف 90درصد رسیده و غلظت جرم بیومس 0.9گرم بوده است .(4)

*در مطالعه ای که توسط حسین معصوم بیگی و همکارانش در سال 1388 با عنوان تجزیه فتوکاتالیستی متیلن بلو  بااستفاده از نانو ذرات اکسید رویZnO)انجام شد.

افزایش شدت تابش و یا افزایش مدت زمان پرتوتابیارتباط مستقیمی با حذف رنگ متیلن بلو داشته است .

با افزایش شدت تابش تا 240میکرو وات بر سانتی متر مربع افزایش شدت حذف رنگ طی فرایند فتوکاتالیستی را در حضور نانوذرات مشاهده شده است پس از ان شدت تابش تاثیر قابل توجهی بر حذف رنگ نداشته است در نتیجه برای حذف 3و5میلی گرم در لیتر متیلن بلوشدت پرتو دهی 240میکرو وات بر سانتی متر مربع و غلظت 150میلی گرم اکسید روی شرایط بهینه را فراهم می نماید.

 نتایج نشان داد که بهترین نتیجه حذف در غلظت mg/l150نانوذره اکسید روی و شدت تابش 240میکرو ولت بر سانتی متر مربع حاصل شده است . (13)

*در مطالعه ای که توسط علیرضا رحمانی و همکارانش در سال 1385 با عنوان تجزیه فتوکاتالیستی فنل  بااستفاده از فرایند UV/Tio2انجام شد.

نتایج نشان دادکه حذف فنل توسط این فرایند، بالاترین راندمان نسبت به سایر فرایند ها داشته است و همچنین نتایج حاکی از آن بود که با افزایش pH راندمان حذف فنل زیاد شده است.

 بالاترین راندمان در pH برابر 11و زمان تماس 9ساعت تابش  UV و 0.1گرم Tio2در حدود 83درصد بدست آمده است این نتایج موید آن است کهخروج فنول از محلول تحت تاثیر هوادهی ، اشعه UVو استفاده همزمان آنها می باشد

وجود اکسید تیتانیوم همراه با فراینهای مزبور می تواند درصد حذف را بطور قابل ملاحظه ای بالا ببرد (2)

*در مطالعه ای که توسط shuklaو همکارانش در خصوص حذف سه آلاینده فنل ، دی کلروفنل و تری کلروفنل بوسیله کاتالیست ZnO انجام شد نتایج نشان داد حذف الاینده های فوق توسط فرایند مذکور با راندمان بیش از 85درصد پس از 150 دقیقه تابش بوده است (38)

*در مطالعه ای که توسط علی نیک خصلت و محمد مهدی امین در خصوص تجزیه فتوکاتالیستی فنول بوسیله فرایند ناپیوسته اکسایش در حضور دی اکسید تیتانیوم تحت تابش اشعه فرابنفش اتجام شد .

در این پژوهش بررسی امکان تجزیه فتوکاتالیستی فنل از نمونه های آزمایشگاهی و پسآب صنایع پتروشیمی با استفاده از اشعه UV و نانوذرات دی اکسید تیتانیم پوشش داده شده در داخل و بر روی لوله شیشه ای کوارتز و تبدیل آن به مواد پایدار نظیر آب و دی اکسید کربن می باشد.

نتایج نشان داد که نور از 4 لایه پوشش داده شده ( حدود 5/1 میکرومتر) به خوبی عبور می کند. بیشترین راندمان حاصله از انجام آزمایشات حذف فنل در فرآیند فتوکاتالیستی UV/Tio₂ ، بالای 50% در غلظت 30 میلیگرم در لیتر محلول حاوی فنل و  pH برابر 3، در مدت زمان 300 دقیقه حاصل گردید.

با مقایسه نتایج مربوط به تجزیه فنل در نمونه آزمایشگاهی با نمونه صنعتی مشخص گردید واکنش در هر دو نمونه برابر و در شرایط مساوی، میزان حذف فنل یکسان بدست می آید.

1- درصد حذف کتیکول طی فرآیند تجزیه فتوکاتالیستی بااستفاده از نانوذرات اکسیدروی به روش Rsm بر حسب pH های مختلف چقدر است؟

2- درصد حذف کتیکول طی فرآیند تجزیه فتوکاتالیستی با استفاده از نانوذرات اکسیدروی به روش Rsmبرحسب غلظت های مختلف کتیکول  چقدراست؟

3- درصد حذف کتیکول طی فرآیند تجزیه فتوکاتالیستی با استفاده از نانوذرات اکسیدروی به روش Rsmبرحسب زمان  های مختلف چقدر است؟

4- درصد حذف کتیکول طی فرآیند تجزیه فتوکاتالیستی برحسب دوز های مختلف نانوذرات اکسید روی به روش Rsmچقدراست؟

5- درصد حذف کتیکول طی فرآیند تجزیه فتوکاتالیستی با استفاده از نانوذرات اکسیدروی به روش Rsmرحسب توان تابش های مختلف چقدر است؟

6- درصد حذف کتیکول طی فرآیند تجزیه فتوکاتالیستی با استفاده از نانوذرات اکسیدروی به روش Rsmرحسب دماهای مختلف چقدر است؟

تعیین درصد حذف  فتوکاتالیستی کتیکول با استفاده ازنانو ذرات اکسیدروی به روش  Rsmازمحلول‌های آبی

1-تعیین درصد حذف فتوکاتالیستی کتیکول با استفاده از نانو ذره اکسید روی به روش Rsmبر حسب PHهای مختلف از محلول های آبی

2- تعیین درصد حذف فتوکاتالیستی کتیکول با استفاده از نانو ذره اکسید روی به روش Rsmبر حسب غلظت های مختلف کتیکول از محلول های آبی

 3- تعیین درصد حذف فتوکاتالیستی کتیکول با استفاده از نانو ذره اکسید روی به روش Rsmبر حسب زمان های مختلف از محلول های آبی

4- تعیین درصد حذف  فتوکاتالیستی کتیکول با استفاده از نانو ذره اکسید روی به روش Rsm برحسب دوز های مختلف نانوذره از محلول های آبی

5- تعیین درصد حذف فتوکاتالیستی کتیکول با استفاده از نانو ذره اکسید روی به روش Rsmبرحسب توان تابش های مختلف از محلول های آبی

6- تعیین درصد حذف فتوکاتالیستی کتیکول با استفاده از نانو ذره اکسید روی به روش Rsmبرحسب دماهای مختلف مختلف از محلول های آبی

فرایندی است که در آن انرژی نور از اشعه uvبه شکل فوتون با طول موج مشخص در برخورد با ماده آلی باعث تجزیه و کاهش آن در محیط می شود . دارند و می توانند ترکیبات آلی را از بین ببرند. فرایند های اکسیداسیون پیشرفته (Advanced Oxidation Processes): از روش هایی هستند که با تولید رادیکال OH0 باعث زدودن آلاینده های آلی می شوند. برای کاهش ترکیبات آلی ویا تبدیل آن به ترکیبات معدنی پایدار.

نمونه گیری پس از آزمایشات انجام می شود و تعداد نمونه ها با توجه به متغیر مورد پژوهش ویافتن بهینه ترین نقطه مطابق جدول زیر خواهد بود . ردیف نام متغیر گستره ی مورد آزمایش تعداد دفعات آزمایش حجم نمونه 1 pH در فر آیند 3،5،7،9،11 5 5 2 دوز نانوذره اکسیدروی 2/0، 4/0، 6/0، 8/0، 1 گرم درلیتر 5 5 3 غلظت کتیکول ،10،25،50،100،200میلی گرم در لیتر 7 7 4 زمان واکنش فرآیند 15،30،60،90،120 دقیقه 5 1 مجموع 22 18 کل آزمایشات ایتدا با لامپ20 وات انجام می شود. سپس برای لامپ های باتوان تابشی 8 و 40 وات نیز آزمایشات تکرار می شود. در نتیجه کل آزمایشات در عدد 3 ضرب خواهد شد.

این مطالعه یک مطالعه تجربی و در مقیاس آزمایشگاهی می باشد. به صورت سیستم ناپیوسته انجام می گیرد. در این مطالعه کتیکول محصول شرکت مرک آلمان برای تهیه نمونه ها استفاده می‌شود. در ابتدا محلول استوک کتیکول تهیه می‌ شود و سپس با استفاده از آب دو بارتقطیر برای رقیق سازی آن، محلول های با غلظت(5،10،50،100،150،200،250) میلی گرم در لیتر ساخته می‌شود. محلول کتیکول ساخته شده را در درون راکتوری که از جنس پلکسی گلاس است وارد می کنیم وتحت تابش UV با توان تابشی 8،20،40 وات قرار می گیرد و تمامی اطراف راکتور را با پوشش آلومینیومی به منظور امکان بازتاب پرتوفرابنفش خروجی از راکتور جهت افزایش راندمان تجزیه کتیکول پوشش می دهیم. جهت اندازه گیری میزان کتیکول خروجی، از دستگاه اسپکتروفتومتری با استفاده از حداکثر طول موج جذب استفاده خواهد شد. کلیه آزمایشات در دمای محیط آزمایشگاه انجام خواهد گرفت. باتوجه به اینکه جریان در راکتور از نوع ناپیوسته می باشد برای یکنواخت سازی پساب و اختلاط نانو ذرات با پساب از یک عدد مگنت در راکتور استفاده می گردد.

در این تحقیق از نرم افزار آماری RSM (روش پاسخ سطح)با توجه به پارامتر های موجود و گستره مورد آزمایش مربوطه استفاده می شود ، روش سطح پاسخ یا روش رویه پاسخ و به عبارتی  RSM از جمله روش هایی می باشد که با استفاده از مجموعه ای از تکنیکهای ریاضی و آماری مسائل را مدل می کند و نه تنها باعث می شود اجراهای پرهزینه ی شبیه سازی کاهش یابد بلکه روند طبیعی بهینگی فرایند را که اغلباً غیر خطی می باشد را پیش بینی کرده و نشان خواهد داد. کاربرد RSM برای بهینه سازی طرح، در کاهش هزینه روش های تحلیل گرانقیمت و بی نظمی های عددی مرتبط با آنها می باشد. در RSM همگرایی به سمت عنصر بهینه است زیرا آنها اثرات عوامل بی نظمی را کاهش می دهند.و همچنین کاهش زمان کل آزمایش و اثر متقابل فاکتور ها از مزایای این روش است .ضمنا' در این آزمایش از روش RSMاز نوع CCDاستفاده می شود .در این مطالعه اثر پارامتر های ph،غلطت نانوذره ، غلطت کتیکول،زمان ، شدت تابشو دما بر حذف کتیکول مورد بررسی قرار خواهد گرفت .

 بعد از انجام هر مرحله از آزمایش با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتر غلظت باقی مانده کتیکول را بدست اورده و راندمان حذف مرحله مربوطه محاسبه خواهد شد در نهایت مرحله ای که آزمایشات آن بیشترین راندمان را داشته باشد ، پارامتر های آن بعنوان پارامتر های بهینه انتخاب خواهد شد .

درصد تغییرات حذف کتیکول درpHهای‌متفاوت،دوز های‌متفاوت نانوذره. غلظت های متفاوت کتیکول، زمان تماس متفاوت طی فرآیند فتوکاتالیست باکاربرد نانوذره اکسیدروی انجام می شود. پس از کسب داده ها با استفاده از نرم افزارمربوطه منحنی های مربوطه رسم می شوند.

نانوذرات ،اکسیدروی، فرآیند فتوکاتالیستی

1. Ferreira M, Pinto MF, Neves IC, Fonseca AM, Soares OSGP, Órfão JJM, et al. Electrochemical oxidation of aniline at mono and bimetallic electrocatalysts supported on carbon nanotubes. Chemical Engineering Journal. 2015;260:309-15. 2. Datta S, Bhattacharya PK, Verma N. Removal of aniline from aqueous solution in a mixed flow reactor using emulsion liquid membrane. Journal of Membrane Science. 2003;226(1–2):185-201. 3. El-Safty SA, Shahat A, Ismael M. Mesoporous aluminosilica monoliths for the adsorptive removal of small organic pollutants. Journal of Hazardous Materials. 2012;201–202:23-32. 4. Anotai J, Su C-C, Tsai Y-C, Lu M-C. Effect of hydrogen peroxide on aniline oxidation by electro-Fenton and fluidized-bed Fenton processes. Journal of Hazardous Materials. 2010;183(1–3):888-93. 5. Liu J, Guan J, Lu M, Kan Q, Li Z. Hemoglobin immobilized with modified “fish-in-net” approach for the catalytic removal of aniline. Journal of Hazardous Materials. 2012;217–218:156-63. 6. Chen S, Sun D, Chung J-S. Simultaneous methanogenesis and denitrification of aniline wastewater by using anaerobic–aerobic biofilm system with recirculation. Journal of Hazardous Materials. 2009;169(1–3):575-80. 7. Gu X, Zhou J, Zhang A, Wang P, Xiao M, Liu G. Feasibility study of the treatment of aniline hypersaline wastewater with a combined adsorption/bio-regeneration system. Desalination. 2008;227(1–3):139-49. 8. An F, Feng X, Gao B. Adsorption property and mechanism of composite adsorbent PMAA/SiO2 for aniline. Journal of Hazardous Materials. 2010;178(1–3):499-504. 9. Dehghani fard E, Jonidi Jafari A, Rezae Kalantari R, Gholami M, Esrafili A. Photocatalytic Removal of Aniline from Synthetic Wastewater using ZnO Nanoparticle under Ultraviolet Irradiation. Iranian Journal of Health and Environment. 2012;5(2):167-78. 10. Gómez JL, León G, Hidalgo AM, Gómez M, Murcia MD, Griñán G. Application of reverse osmosis to remove aniline from wastewater. Desalination. 2009;245(1–3):687-93. 11. Wu G-Q, Zhang X, Hui H, Yan J, Zhang Q-S, Wan J-L, et al. Adsorptive removal of aniline from aqueous solution by oxygen plasma irradiated bamboo based activated carbon. Chemical Engineering Journal. 2012;185–186:201-10. 12. Dvořák L, Lederer T, Jirků V, Masák J, Novák L. Removal of aniline, cyanides and diphenylguanidine from industrial wastewater using a full-scale moving bed biofilm reactor. Process Biochemistry. 2014;49(1):102-9. 13- U.S. Environmental Protection Agency. Integrated Risk Information System (IRIS) on Aniline. National Center for Environmental Assessment, Office of Research and Development, Washington, DC. 1999. 14- http://www.epa.gov/chemfact/anali-sd.txt, Aniline Fact Sheet,.2015 15. Gürten AA, Uçan S, Özler MA, Ayar A. Removal of aniline from aqueous solution by PVC-CDAE ligand-exchanger. Journal of Hazardous Materials. 2005;120(1–3):81-7. 16. Kumar A, Mathur N. Photocatalytic oxidation of aniline using Ag+-loaded TiO2 suspensions. Applied Catalysis A: General. 2004;275(1–2):189-97. 17. Anotai J, Lu M-C, Chewpreecha P. Kinetics of aniline degradation by Fenton and electro-Fenton processes. Water Research. 2006;40(9):1841-7. 18. An F, Feng X, Gao B. Adsorption of aniline from aqueous solution using novel adsorbent PAM/SiO2. Chemical Engineering Journal. 2009;151(1–3):183-7. 19. Sánchez L, Peral J, Domènech X. Photocatalyzed destruction of aniline in UV-illuminated aqueous TiO2 suspensions. Electrochimica Acta. 1997;42(12):1877-82. 20. Abramović BF, Despotović VN, Šojić DV, Orčić DZ, Csanádi JJ, Četojević-Simin DD. Photocatalytic degradation of the herbicide clomazone in natural water using TiO2: Kinetics, mechanism, and toxicity of degradation products. Chemosphere. 2013;93(1):166-71. 21. Moussavi G, Mahmoudi M. Degradation and biodegradability improvement of the reactive red 198 azo dye using catalytic ozonation with MgO nanocrystals. Chemical Engineering Journal. 2009;152(1):1-7. 22. Bhatkhande DS, Pangarkar VG, Beenackers AACM. Photocatalytic degradation of nitrobenzene using titanium dioxide and concentrated solar radiation: chemical effects and scaleup. Water Research. 2003;37(6):1223-30. 23. Mano T, Nishimoto S, Kameshima Y, Miyake M. Water treatment efficacy of various metal oxide semiconductors for photocatalytic ozonation under UV and visible light irradiation. Chemical Engineering Journal. 2015;264:221-9. 24. Umar M, Aziz HA. Photocatalytic Degradation of Organic Pollutants in Water2013-01-30. 25. Nitoi I, Oancea P, Cristea I, Constsntin L, Nechifor G. Kinetics and mechanism of chlorinated aniline degradation by TiO2 photocatalysis. Journal of Photochemistry and Photobiology A: Chemistry. 2015;298:17-23. 26. Karunakaran C, Senthilvelan S. Solar photocatalysis: oxidation of aniline on CdS. Solar Energy. 2005;79(5):505-12. 27. Karunakaran C, Senthilvelan S. Photocatalysis with ZrO2: oxidation of aniline. Journal of Molecular Catalysis A: Chemical. 2005;233(1–2):1-8. 28. Wahab HS, Koutselos AD. A computational study on the adsorption and OH initiated photochemical and photocatalytic primary oxidation of aniline. Chemical Physics. 2009;358(1–2):171-6. 29. Ku Y, Chiu P-C, Chou Y-C. Decomposition of aniline in aqueous solution by UV/TiO2 process with applying bias potential. Journal of Hazardous Materials. 2010;183(1–3):16-21. 30. Katsoni A, Gomes HT, Pastrana-Martínez LM, Faria JL, Figueiredo JL, Mantzavinos D, et al. Degradation of trinitrophenol by sequential catalytic wet air oxidation and solar TiO2 photocatalysis. Chemical Engineering Journal. 2011;172(2–3):634-40. 31. Rauf MA, Meetani MA, Hisaindee S. An overview on the photocatalytic degradation of azo dyes in the presence of TiO2 doped with selective transition metals. Desalination. 2011;276(1–3):13-27. 32. Tajbakhsh M, Farhang M, Hosseini A. MgO nanoparticles as an efficient and reusable catalyst for aza-Michael reaction. J IRAN CHEM SOC. 2014;11(3):665-72. English. 33. Kermani M, Bahrami Asl F, Farzadkia M, Esrafili A, Salahshur Arian S, Arfaeinia H, et al. Degradation efficiency and kinetic study of metronidazole by catalytic ozonation process in presence of mgo nanoparticles. Urmia medical journal. 2013;24(10):839-50. 34. Nga NK, Hong PTT, Lam TD, Huy TQ. A facile synthesis of nanostructured magnesium oxide particles for enhanced adsorption performance in reactive blue 19 removal. Journal of Colloid and Interface Science. 2013;398:210-6. 35. Moussavi G, Mahmoudi M. Removal of azo and anthraquinone reactive dyes from industrial wastewaters using MgO nanoparticles. Journal of Hazardous Materials. 2009;168(2–3):806-12. 36. Anotai J, Jevprasesphant A, Lin Y-M, Lu M-C. Oxidation of aniline by titanium dioxide activated with visible light. Separation and Purification Technology. 2012;84:132-7. 37. Kakavandi B, Jafari AJ, Kalantary RR, Nasseri S, Ameri A, Esrafily A. Synthesis and properties of Fe3O4-activated carbon magnetic nanoparticles for removal of aniline from aqueous solution: equilibrium, kinetic and thermodynamic studies. Journal of Environmental Health Science & Engineering. 2013;10(19):1-9. 38. Shukla P.R., Wang S., Ang H.M., Tade M.O., Photocatalytic Oxidation of Phenolic CompoundsUsing Zinc Oxide and Sulphate Radicals under Artificial Solar Light, Separation and Purification Technology, 70, p. 338 (2010). 39. Gaya U.I., Abdullaha A.H., Zainala Z., Mohd Zobir H. Photocatalytic Treatment of 4-Chlorophenol in Aqueous ZnO Suspensions: Intermediates, Influence of Dosage and Inorganic Anions, Journal of Hazardous Materials, 168, p. 57 (2009) 40.S ingh B, Madhusudhanan S, Dubey V, Nath R, Rao NBSNActive carbon for removal of toxic chemicals from contami- nated water. Carbon 1996;34(3):327–30

41.Dezuane, J., “Hand Book of Drinking Water Quality”, 2nd ed., Vannos Trand Reinhold , 1997.

Roberts, E.R., “Bioremediation of Peteroleum Contaminate Sites”, Smoley , 1992