بررسی پلی مورفیسم های ژن های HOTAIR (rs920778, rs12826786) و (rs3741219,rs217727) H19 در زنان مبتلا به سرطان سینه در مقایسه با زنان سالم

سرطان سینه دومین سرطان شایع و پنجمین علت مرگ ومیر در زنان است. در سال 2012در یک مطالعه جهانی 1671000 مورد سرطان سینه شناسایی شدکه 522000 مورد از آن منجر به مرگ شد(1) .همچنین در سال 2011 حدود 230480 مورد سرطان سینه در آمریکا شناسایی شد که 39520مورد از آن منجر به مرگ شد (2). ریسک فاکتورهایی از قبیل سن , سابقه خانوادگی )ژنتیک(, تولیدمثل و سبک زندگی مثل نوشیدن الکل و عدم فعالیت فیزیکی(ورزش) ممکن است از موارد دیگر ایجاد کننده سرطان سینه باشد(3) .هرچه سن بالاتر رود , خطر ابتلا به سرطان سینه بیش تر می شود(2) . سرطان پیشرفته سینه , متاستاز تومور به بافت های کبدی ,کلیوی , استخوانی , پوستی و ششی می دهد (4). احتمال ابتلا به سرطان سینه در زنان با سابقه خانوادگی بیش تر از سایر زنان است (5).  5 تا 10 درصد سرطان سینه, علت ژنتیکی دارد (6).

SNP  (single nucleotide polymorphism)تغییرات تک نوکئوتیدی در توالی DNA است که سبب ایجاد ژنوتیپ های مختلف می شود.طبق مطالعات انجام شده این تغییرات ژنتیکی ممکن است ریسک ابتلا به برخی بیماری ها از جمله سرطان ها( نظیر سرطان سینه) را در جمعیت هایی با ژنوتیپ خاص افزایش دهد(7, 8). کلاس بزرگ و جدیدی از RNAها ,  (lncRNAs) long non coding RNAsهستند , که رونویسی می شوند ولی ترجمه نمی شوند , معمولا بیش از 200 نوکلئوتید طول دارند و نقش مهمی در سرطان ها ایفا می کنند(9-13).

در مطالعات اخیر سرطان سینه دو نوع lincRNA  (زیرکلاسHOTAIR ,H19 (lncRNA را مورد بررسی قرار دادند (جایگاه عملکردشان در هسته است) (14) :

HOTAIR : بیان  HOTAIR(HOX Transcript Antisense Intergenic RNA) در سرطان سینه چند برابر می شود و باعث رشد سلول های سرطانی می شود(15).HOTAIR  یک long intergenic noncoding RNA با 2158 نوکلئوتید است که روی بازوی بلند کروموزوم12 12q13.13)) قرار دارد. ژن آن (HOXC) دارای 7 اگزون می باشد و مجاور ژن های HOXC11/HOXC12 واقع شده است؛ این lincRNA دارای کلاهک 7methylguanosineدر سر 5’و دم 3’ پلی آدنیله است(16) .HOTAIR  نقش مهمی در تنظیم بیان ژن با تغییر در ساختار کروماتین(تغییرات هیستون) دارد(16, 17). دومین HOTAIR 5’  به همراهpolycomb repressive) PRC2 (complex 2 که حاوی آنزیم متیل ترانسفراز است , منجر به متیلاسیون لیزین 27 هیستون H3 در ژن  HOXD و مهار بیان آن میگردد , علاوه بر این ژن های سرکوبگر متاستاز نظیر   ,BRMS1,Nm23, KAI1 Mkk4,KiSS1 را خاموش میکند. دومین HOTAIR 3’ در ارتباط با کمپلکس LSD1/CoREST/REST است که دمتیلاسیون لیزین 4 هیستون H3 را به عهده دارد و بیان ژن های hox  را سرکوب میکند (15, 18, 19).

17βاسترادیول (E2) هنگامی که به گیرنده (ER) درون سلولی خود متصل می شود ,ER دایمر شده , وارد هسته میشود , روی ERelement در ناحیه پروموتر HOTAIR می نشیند و بیان HOTAIR را افزایش می دهد(20). در بیماران TNBC(triple negative breast cancer), E2 به                                              GPER (G-protein coupled estrogen receptor 1) متصل شده وسبب کاهش بیان mir-148a می شود که در حالت طبیعی mir-148a بیان HOTAIR را کم می کند و چنانچه بیان mir-148aکم شود بیان HOTAIR زیاد می شود و سبب مهاجرت سلولی می شود (20) .حدود 70 درصد سرطان سینه انسانی Estrogen receptor α positive است و بالای 20درصد, TNBC است(21).

این دو عامل (+ER,TNBC) مارکر های مهم سرطان سینه هستند(22).

H19 : ژن H19 روی بازوی کوتاه کروموزوم11 (11p15.5)  واقع شده است و توسط RNApolymeraseII رونویسی می شود. RNA حاصل از آن پلی آدنیله , حاوی کلاهک در انتهای 5’ است (23-25). H19 RNA به عنوان یک RNA تنظیمی ( riboregulator) عمل می کند(23)؛در واقع نقش آن متیلاسیون DNA است(14). H19 در بافت های جنینی بیان می شود (26), اما بعد از تولد فقط در برخی بافت ها مثل سینه (27, 28), عضله اسکلتی و قلب (29, 30) بیان می شود . H19 در بسیاری از سرطان ها مثل سرطان سینه (27, 28) , تیروئید , شش (27) , مثانه (31, 32) , غدد آدرنال (33) به میزان زیادی دیده شده است .H19 خاصیت تومورزایی دارد(34). برخی مطالعات گزارش داده اند که بیان H19 توسط سایتوکاین ها در سلول تنظیم می شود اما عملکرد ژنی H19 و تنظیم پروموترش هنوز مشخص نیست (35-38). بیان H19 در 70 درصد از موارد سرطان سینه افزایش می یابد(39). ژن H19 200Kbp پایین دست ژن IGF 2 (insulin-like growth factor 2) قرار دارد. این دو , imprinted genes  هستند, پس آلل مادری H19 و پدری IGF-2 بیان می شوند(40, 41) . H19 پیش ساز microRNA675 (miR675) است و miRNA بالغ  miR-675-5p , miR-675-3p را تولید میکند(42).  miRNA ها 19 تا 25 نوکلئوتید دارند , noncoding RNA تنظیمی هستند و ساختار سنجاق سری می سازند. این miRNA های اولیه توسط آنزیم های Dorsha , Dicer شکسته می شوند , سپس به نوع بالغ تبدیل می شوند(43).آن ها پس از رونویسی با 3’UTR mRNA   میانکنش می دهند و باعث سرکوب بیان ژن می شوند(44). miRNA-675 مشتق از H19 با سرکوب بیان بعضی ژن های هدف , باعث تومورزایی می شود(45) .

پلی مورفیسم های مورد بررسی در این طرح پژوهشی:

پلی مورفیسمrs920778 C/T  ژن HOTAIR :

تاکنون مطالعات اندکی (فقط در چین و ترکیه ) روی این پلی مورفیسم و ارتباط آن با سرطان سینه انجام گرفته است.

مطالعه ای که در سال 2015 در ترکیه انجام شد, نشان داد که ژنوتیپ CC ریسک ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهد(46). همچنین در مطالعاتی که در سال 2015در چین انجام شد نشان داد که ژنوتیپ CC ریسک ابتلا به سرطان سینه و مری(  (ESCC: esophageal squamous cell carcinomaافزایش می دهد(47).

پلی مورفیسمrs12826786 C>T  ژن HOTAIR :

تاکنون مطالعات اندکی (فقط در چین و ترکیه ) روی این پلی مورفیسم و ارتباط آن با سرطان سینه انجام گرفته است.

مطالعه ای که در سال2015در ترکیه انجام شد, نشان داد که ژنوتیپ TT در پروموتر HOTAIR ریسک فاکتور سرطان سینه است (22) . در حالی که در مطالعاتی که در شمال چین انجام شد نشان داد که ژنوتیپ TT ریسک ابتلا به سرطان معده , قلب و سلول های اپیتلیال ( gastric cardia adenocarcinoma) را افزایش می دهد(48).

پلی مورفیسم rs217727 C>T ژن : H19

تاکنون مطالعات اندکی (فقط در چین) روی این پلی مورفیسم و ارتباط آن با سرطان سینه انجام گرفته است.

مطالعه ای که در سال 2015 در چین انجام شد نشان داد که ژنوتیپ CT باعث کاهش ریسک ابتلا به سرطان سینه می شود (49) . ژنوتیپTT ریسک فاکتور ابتلا به سرطان معده (50), بیماری عروق کرونر و سرخرگ ها(51)(coronary artery disease) , افزایش وزن نوزادان تازه متولد(52)و کاهش سرطان مثانه است(53).

پلی مورفیسمrs3741219 T>C  ژن :H19

تاکنون مطالعات اندکی (فقط در چین) روی این پلی مورفیسم و ارتباط آن با سرطان سینه انجام گرفته است.

مطالعه ای که در سال 2015در چین انجام شد نشان داد که ژنوتیپ های TT وTC  و CC در کل ارتباطی با سرطان سینه ندارند.(49) . تبدیل T به C یک جایگاه اتصال برای hsa-miR-1539 به وجود می آورد.ولی اینکه میانکنش miRNA-lncRNA تاثیری روی سرطان سینه دارد یا خیر هنوز مشخص نشده است(50) .

مطالعات در رابطه با پلی مورفیسم های ژن های long non-coding RNAs و سرطان اندک می باشد و با توجه به اینکه تا کنون مطالعاتی در ایران در رابطه با نقش پلی مورفیسم این ژن ها و سرطان گزارش نشده است ما به بررسی ارتباط پلی مورفیسم های HOTAIR, H19 و سرطان سینه می پردازیم.

فراوانی پلی مورفیسم rs920778  ژن HOTAIR در زنان مبتلا به سرطان سینه با زنان سالم متفاوت است .

فراوانی پلی مورفیسم rs12826786 ژن HOTAIR در زنان مبتلا به سرطان سینه با زنان سالم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs3741219 ژن H19 در زنان مبتلا به سرطان سینه با زنان سالم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs217727 ژن H19 در زنان مبتلا به سرطان سینه با زنان سالم متفاوت است.

تعیین توزیع پلی مورفیسم های ژن هایHOTAIR (rs920778, rs12826786) و H19(rs3741219,rs217727) در زنان مبتلا به سرطان سینه در مقایسه با زنان سالم

تعیین و مقایسه فراوانی پلی مورفیسمrs920778  ژن HOTAIR در زنان مبتلا به سرطان سینه و زنان سالم

تعیین و مقایسه فراوانی پلی مورفیسم  rs12826786ژن HOTAIR در زنان مبتلا به سرطان سینه و زنان سالم

تعیین و مقایسه فراوانی پلی مورفیسم rs3741219 ژن H19 در زنان مبتلا به سرطان سینه و زنان سالم

تعیین و مقایسه فراوانی پلی مورفیسم  rs217727ژن H19 در زنان مبتلا به سرطان سینه و زنان سالم

:UTR(untranslated regions)منطقه ای از mRNA که ترجمه نمی شود.

:SNP(single nucleotide polymorphism)

تغییرات تک نوکئوتیدی درتوالی DNA است که سبب ایجاد ژنوتیپ های مختلف می شود.طبق مطالعات انجام شده این تغییرات ژنتیکی ممکن است ریسک ابتلا به برخی بیماری ها از جمله سرطان ها را در جمعیت هایی با ژنوتیپ خاص افزایش دهد.

موردی -شاهدی

افراد مبتلا به سرطان سینه مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان که بیماری ان ها توسط پاتولوژیست تایید شده و بیماری زمینه ای دیگری ندارند به عنوان گروه مورد وارد مطالعه میشوند. گروه شاهد هم از زنان سالم مراجعه کننده به همان بیمارستان که وارد طرح بررسی شیوع سندرم متابولیک در زاهدان شده اند و بیماری شناخته شده خاصی ندارند و مبتلا به سرطان شناخته شده ای هم نیستند انتخاب می شوند.(نمونه ها بر اساس سن همسان سازی می شوند).

برای بررسی پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی ٬از خانم های مبتلا به سرطان سینه در زاهدان که هم اکنون تحت درمان می باشند به تعداد 200  نفر خون گرفته می شود و تعدادی هم در طول انجام کار از بیماران جدید اضافه خواهد شد. گروه شاهد از نمونه های خون خانم های سالم شهر زاهدان که در طرح بررسی شیوع سندرم متابولیک وارد مطالعه شده اند انتخاب می شوند,این افراد هیچ بیماری زمینه ای شناخته شده ای ندارند و مبتلا به سرطان شناخته شده ای هم نیستند (حداقل 200 نفر).

آسان و در دسترس(همسان سازی نمونه ها بر اساس سن بیماران است)

برای بررسی  پلی مورفیسم, نمونه خون های از قبل جمع آوری شده را در 20- درجه سانتیگراد نگهداری میکنیم(نمونه خون ها بر اساس سن بیمار,درجه تومور,سایز تومور,نوع پاتولوژیک تومور و stageتومور طبقه بندی و سپس آزمایش میشوند).DNA نمونه خون افراد گروه شاهد و مورد به روش salting out تخلیص می‌شود. پرایمرهای اختصاصی جهت تعیین پلی مورفیسم ژنی به روشAmplification Refractory Mediation System-Polymerase chain)ARMS PCR Reaction  )و RFLP-PCR طراحی می شود.در مرحله بعد شرایط PCR برای تعیین این پلی مورفیسم ها بهینه می شود و سپس پلی مورفیسم ها ی ژنی ذکر شده در نمونه ها با این تکنیک آنالیز می شوند. برای صحت عملکرد پرایمرها , از سکانس ژنومی استفاده میشود.درنهایت محصول PCR رابرای تائید روش مورد بررسی الکتروفورز می کنیم.(با توجه به اینکه تست ژن هایBRCA2 BRCA1 هزینه بر است و در مطالعات قبلی که مقالات به چاپ رسیده است این کار را انجام داده بودیم به نظر می رسد بررسی بیان آن ها ضرورتی ندارد).

پس از گردآوری اطلاعات لازم، یافته هادر نرم افزار آماری SPSS  وارد گشته و داده ها بااستفاده از آزمون­های آماری χ2  و تی تست مستقل و regrasion logestic مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت.

تمامی بیماران تحت مطالعه آگاهانه و برای مقاصد علمی  اقدام به دادن نمونه خواهند کرد. شرکت در این طرح هیچ گونه هزینه ای برای بیماران ندارد و نام و مشخصات بیماران گزارش نخواهد شد.کدهای 1، 2، 3، 8، 10، 11، 13، 15، 18، 25، 28، مصوب کمیته کشوری اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی که در دفترچه راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش‌های دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران، دربردارنده‌ی اصول و مقررات اخلاقی‎ مطرح  و در سال 1392 در 31 بند تصویب شده است و همچنین کدهای 1، 2، 3، 4، 7 مربوط به دفترچه راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی ایران از قسمت راهنمای عمومی در این طرح رعایت می شود.

عدم همکاری بیمار

تهیه مواد وامکان طولانی شدن زمان دریافت آن ها

1.            Ferlay J, Soerjomataram I, Ervik M. GLOBOCAN, cancer incidence and mortality worldwide: IARC cancer base no. 11 [Internet]. Lyon, France: International Agency for Research on Cancer; 2013. 2012.

2.            DeSantis C, Siegel R, Bandi P, Jemal A. Breast cancer statistics, 2011. CA: a cancer journal for clinicians. 2011;61(6):408-18.

3.            Amir E, Freedman OC, Seruga B, Evans DG. Assessing women at high risk of breast cancer: a review of risk assessment models. Journal of the National Cancer Institute. 2010;102(10):680-91.

4.            Weigelt B, Peterse JL, Van't Veer LJ. Breast cancer metastasis: markers and models. Nature reviews cancer. 2005;5(8):591-602.

5.            Cancer CGoHFiB. Familial breast cancer: collaborative reanalysis of individual data from 52 epidemiological studies including 58 209 women with breast cancer and 101 986 women without the disease. The Lancet. 2001;358(9291):1389-99.

6.            Hirotsu Y, Nakagomi H, Sakamoto I, Amemiya K, Oyama T, Mochizuki H, et al. Multigene panel analysis identified germline mutations of DNA repair genes in breast and ovarian cancer. Molecular genetics & genomic medicine. 2015;3(5):459-66.

7.            Bond GL, Hu W, Levine A. A single nucleotide polymorphism in the MDM2 gene: from a molecular and cellular explanation to clinical effect. Cancer Res. 2005;65(13):5481-4.

8.            Zhang K, Zhou B, Wang Y, Rao L, Zhang L. The TLR4 gene polymorphisms and susceptibility to cancer: a systematic review and meta-analysis. European journal of cancer. 2013;49(4):946-54.

9.            Ponting CP, Oliver PL, Reik W. Evolution and functions of long noncoding RNAs. Cell. 2009;136(4):629-41.

10.          Wang KC, Chang HY. Molecular mechanisms of long noncoding RNAs. Molecular cell. 2011;43(6):904-14.

11.          Wilusz JE, Sunwoo H, Spector DL. Long noncoding RNAs: functional surprises from the RNA world. Genes & development. 2009;23(13):1494-504.

12.          Yoon J-H, Abdelmohsen K, Kim J, Yang X, Martindale JL, Tominaga-Yamanaka K, et al. Scaffold function of long non-coding RNA HOTAIR in protein ubiquitination. Nature communications. 2013;4.

13.          Mercer TR, Dinger ME, Mattick JS. Long non-coding RNAs: insights into functions. Nature Reviews Genetics. 2009;10(3):155-9.

14.          Schmitz SU, Grote P, Herrmann BG. Mechanisms of long noncoding RNA function in development and disease. Cellular and Molecular Life Sciences. 2016:1-19.

15.          Gupta RA, Shah N, Wang KC, Kim J, Horlings HM, Wong DJ, et al. Long non-coding RNA HOTAIR reprograms chromatin state to promote cancer metastasis. Nature. 2010;464(7291):1071-6.

16.          Rinn JL, Kertesz M, Wang JK, Squazzo SL, Xu X, Brugmann SA, et al. Functional demarcation of active and silent chromatin domains in human HOX loci by noncoding RNAs. Cell. 2007;129(7):1311-23.

17.          Khalil AM, Guttman M, Huarte M, Garber M, Raj A, Morales DR, et al. Many human large intergenic noncoding RNAs associate with chromatin-modifying complexes and affect gene expression. Proceedings of the National Academy of Sciences. 2009;106(28):11667-72.

18.          Tsai M-C, Manor O, Wan Y, Mosammaparast N, Wang JK, Lan F, et al. Long noncoding RNA as modular scaffold of histone modification complexes. Science. 2010;329(5992):689-93.

19.          Stark AM, Tongers K, Maass N, Mehdorn HM, Held-Feindt J. Reduced metastasis-suppressor gene mRNA-expression in breast cancer brain metastases. Journal of cancer research and clinical oncology. 2005;131(3):191-8.

20.          Tao S, He H, Chen Q. Estradiol induces HOTAIR levels via GPER-mediated miR-148a inhibition in breast cancer. Journal of translational medicine. 2015;13(1):1-8.

21.          Yager JD, Davidson NE. Estrogen carcinogenesis in breast cancer. New England Journal of Medicine. 2006;354(3):270-82.

22.          Bayram S, Sümbül AT, Dadaş E. A functional HOTAIR rs12826786 C> T polymorphism is associated with breast cancer susceptibility and poor clinicopathological characteristics in a Turkish population: a hospital-based case–control study. Tumor Biology. 2015:1-8.

23.          Brannan CI, Dees EC, Ingram RS, Tilghman SM. The product of the H19 gene may function as an RNA. Mol Cell Biol. 1990;10(1):28-36.

24.          Zemel S, Bartolomei MS, Tilghman SM. Physical linkage of two mammalian imprinted genes, H19 and insulin–like growth factor 2. Nature genetics. 1992;2(1):61-5.

25.          Juan V, Crain C, Wilson C. Evidence for evolutionarily conserved secondary structure in the H19 tumor suppressor RNA. Nucleic acids research. 2000;28(5):1221-7.

26.          Lustig O, Ariel I, Ilan J, Lev‐Lehman E, De‐Groot N, Hochberg A. Expression of the imprinted gene H19 in the human fetus. Molecular reproduction and development. 1994;38(3):239-46.

27.          Doucrasy S, Coll J, Barrois M, Joubel A, Prost S, Dozier C, et al. Expression of the human fetal bac h19 gene in invasive cancers. International journal of oncology. 1993;2(5):753-8.

28.          Dugimont T, Curgy JJ, Wernert N, Delobelle A, Raes MB, Joubel A, et al. The H19 gene is expressed within both epithelial and stromal components of human invasive adenocarcinomas. Biology of the Cell. 1995;85(2‐3):117-24.

29.          Pachnis V, Brannan C, Tilghman S. The structure and expression of a novel gene activated in early mouse embryogenesis. The EMBO journal. 1988;7(3):673.

30.          Leibovitch M, Nguyen V, Gross M, Solhonne B, Leibovitch S, Bernheim A. The human ASM (Adult Skeletal Muscle) gene Expression and chromosomal assignment to 11p15. Biochem Bioph Res Co. 1991;180(3):1241-50.

31.          Ariel I, Lustig O, Schneider T, Pizov G, Sappir M, De-Groot N, et al. The imprinted H19 gene as a tumor marker in bladder carcinoma. Urology. 1995;45(2):335-8.

32.          Cooper MJ, Fischer M, Komitowski D, Shevelev A, Schulze E, Ariel I, et al. Developmentally imprinted genes as markers for bladder tumor progression. The Journal of urology. 1996;155(6):2120-7.

33.          Liu J, Kahri A, Heikkilä P, Ilvesmäki V, Voutilainen R. H19 and insulin-like growth factor-II gene expression in adrenal tumors and cultured adrenal cells. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 1995;80(2):492-6.

34.          Berteaux N, Lottin S, Monté D, Pinte S, Quatannens B, Coll J, et al. H19 mRNA-like noncoding RNA promotes breast cancer cell proliferation through positive control by E2F1. Journal of Biological Chemistry. 2005;280(33):29625-36.

35.          Adriaenssens E, Lottin S, Dugimont T, Fauquette W, Coll J, Dupouy J, et al. Steroid hormones modulate H19 gene expression in both mammary gland and uterus. Oncogene. 1999;18(31):4460-73.

36.          Adriaenssens E, Lottin S, Berteaux N, Hornez L, Fauquette W, Fafeur V, et al. Cross-talk between mesenchyme and epithelium increases H19 gene expression during scattering and morphogenesis of epithelial cells. Experimental cell research. 2002;275(2):215-29.

37.          Kopf E, Bibi O, Ayesh S, Tykocinski M, Vitner K, Looijenga L, et al. The effect of retinoic acid on the activation of the human H19 promoter by a 3′ downstream region. FEBS letters. 1998;432(3):123-7.

38.          Voutilainen R, Ilvesmäki V, Ariel I, Rachmilewitz J, de Groot N, Hochberg A. Parallel regulation of parentally imprinted H19 and insulin-like growth factor-II genes in cultured human fetal adrenal cells. Endocrinology. 1994;134(5):2051-6.

39.          Adriaenssens E, Dumont L, Lottin S, Bolle D, Leprêtre A, Delobelle A, et al. H19 overexpression in breast adenocarcinoma stromal cells is associated with tumor values and steroid receptor status but independent of p53 and Ki-67 expression. The American journal of pathology. 1998;153(5):1597-607.

40.          Giannoukakis N, Deal C, Paquette J, Goodyer CG, Polychronakos C. Parental genomic imprinting of the human IGF2 gene. Nature genetics. 1993;4(1):98-101.

41.          Zhang Y, Tycko B. Monoallelic expression of the human H19 gene. Nature genetics. 1992;1(1):40-4.

42.          Cai X, Cullen BR. The imprinted H19 noncoding RNA is a primary microRNA precursor. Rna. 2007;13(3):313-6.

43.          Cipolla GA. A non-canonical landscape of the microRNA system. Front Genet. 2014;5:337.

44.          Vennin C, Spruyt N, Dahmani F, Julien S, Bertucci F, Finetti P, et al. H19 non coding RNA-derived miR-675 enhances tumorigenesis and metastasis of breast cancer cells by downregulating c-Cbl and Cbl-b. Oncotarget. 2015;6(30):29209-23.

45.          Tsang WP, Ng EK, Ng SS, Jin H, Yu J, Sung JJ, et al. Oncofetal H19-derived miR-675 regulates tumor suppressor RB in human colorectal cancer. Carcinogenesis. 2010;31(3):350-8.

46.          Bayram S, Sümbül AT, Batmacı CY, Genç A. Effect of HOTAIR rs920778 polymorphism on breast cancer susceptibility and clinicopathologic features in a Turkish population. Tumor Biology. 2015;36(5):3863-70.

47.          Yan R, Cao J, Song C, Chen Y, Wu Z, Wang K, et al. Polymorphisms in lncRNA HOTAIR and susceptibility to breast cancer in a Chinese population. Cancer epidemiology. 2015;39(6):978-85.

48.          Guo W, Dong Z, Bai Y, Guo Y, Shen S, Kuang G, et al. Associations between polymorphisms of HOTAIR and risk of gastric cardia adenocarcinoma in a population of north China. Tumor Biology. 2015;36(4):2845-54.

49.          Xia Z, Yan R, Duan F, Song C, Wang P, Wang K. Genetic Polymorphisms in Long Noncoding RNA H19 Are Associated With Susceptibility to Breast Cancer in Chinese Population. Medicine. 2016;95(7):e2771.

50.          Yang C, Tang R, Ma X, Wang Y, Luo D, Xu Z, et al. Tag SNPs in long non-coding RNA H19 contribute to susceptibility to gastric cancer in the Chinese Han population. Oncotarget. 2015;6(17):15311.

51.          Gao W, Zhu M, Wang H, Zhao S, Zhao D, Yang Y, et al. Association of polymorphisms in long non-coding RNA H19 with coronary artery disease risk in a Chinese population. Mutation Research/Fundamental and Molecular Mechanisms of Mutagenesis. 2015;772:15-22.

52.          Hewage A, Jayanthiny P, Tennekoon K, Kumarasiri J, Wijesundere ADS, Karunanayake E. H19 rs217727 genotype and IGF-1/intron-2 dinucleotide CT repeat polymorphism are independently associated with birth weight. Endocrine. 2015;48(3):1010-2.

53.          Verhaegh GW, Verkleij L, Vermeulen SH, den Heijer M, Witjes JA, Kiemeney LA. Polymorphisms in the H19 gene and the risk of bladder cancer. European urology. 2008;54(5):1118-26.