مقایسه فراوانی پلی مورفیسم های(rs2910164) ژن miR-146a و (rs2292832) ژن miR-149 و (rs7372209 ) ژن miR-26a1 و rs3742330 ژن Dicer 1در خون مادر و بیان ژن Dicer 1در جفت زنان مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل

پره اکلامپسی(PE) یک سندروم خاص دوران بارداری است که به عنوان یکی از علل مهم و عمده مرگ و میر مادر و نوزاد در سرتاسر جهان معرفی گردیده است.PE یک عارضه چند سیستمی است که 3 تا 5 درصد زنان باردار سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می دهد. دارای شیوع% 5-2 در کشورهای توسعه یافته و شیوع 10% در کشورهای در حال رشد می باشد. و بروز آن در هر منطقه جغرافیایی متفاوت است ([1, 2]. این بیماری پس از هفته بیستم حاملگی رخ می دهد و بصورت فشارخون برابر یا بیشتر ازmmhg  90/140 به همراه پروتئینوری (1≥+ در تست نواری) دیده می شود. بطوریکه وجود 30 mg یا بیشتر پروتئین در ادرار 24 ساعته و یا حضور پابرجای 30mg/dl پروتئین در نمونه تصادفی ادرار به همراه فشارخون ذکر شده دال بر وجود PE است [3].تفاوت پره اکلامپسی با فشارخون حاملگی ،بالا بودن فشارخون بعد از هفته 20 حاملگی بدون وجود پروتئین در ادرار می باشد.در صورتیکه در مراحل بعد وجود پروتئین در ادرار باعث می شود که تشخیص به PE تغییر کند [4].این وضعیت تقریبأ در یک چهارم زنانی که در ابتدا تشخیصشان فشارخون حاملگی است دیده می شود. علایم دیگر به صورت چند سیستمی بروز می کند مانند: سردرد شدید، ادم، نقص کبدی، نقص در هموستاز، HELLP  (همولیز، سندروم افزایش فعالیت آنزیم های کبدی و کاهش میزان پلاکت). [5]

میزان بروز پره اکلامپسی  شدیدأ تحت تأثیر پاریته (تعداد زایمان) ، استعداد  ژنتیکی و عوامل محیطی می باشد. از دیگر عوامل زمینه ساز PE می توان به موارد زیر اشاره کرد:

داشتن سابقه قبلی PE ، فشارخون مزمن، دیابت ملیتوس، بیماری های کلیوی، چاقی، حاملگی در سنین بالا، حاملگی به روش لقاح مصنوعی، سندروم متابولیک، نقص در سیستم انعقادی، مول هیداتیفرم، جفت غیر طبیعی، تهاجم ترفوبلاست، آنژیوژنز، واکنش های ایمنی و ترومبوز [6].

اثرات پاتولوژیک PE بر روی جنین را می توان در 2 مرحله عنوان کرد:

1-اولین مرحله، مرحله بدون نشانه است که برهمکنش ایمنی مادر-جنین در دیواره رحم منجر به اختلالات در بافت رحم می گردد.و همچنین هیپوکسی مزمن یا دوره های متناوب هیپوکسی/ ری اکسیژناز مجدد در بافت جنین اثرات استرس اکسیداتیو را افزایش داده که ممکن است منجر به القا آپوپتوز در جفت می گردد.

2- در مرحله دوم هنگامی که عروق مادری و سیستم ایمنی مادر نمی توانند اثرات مخرب رو به افزایش بروی جفت راکنترل کنند، این امر منجر به بیان پروتئینهای ملتهب ساز می شود که سبب عملکرد نامطلوب سلولهای اندوتلیال و بروز پاسخهای التهابی می گردد. علائم بالینی در مرحله دوم افزایش می یابد، زمانیکه سیستم ایمنی و عروقی توانائی کنترل کردن افزایش نابجای پروتئینهای پیش التهابی و فاکتور های رگزائی وضد رگزائی را ندارند، که این امر منجر به نقص عملکرد سیستم اندوتلیالی و همچنین افزایش پاسخهای التهابی می گردد[7, 8].

علی رغم پیشرفت علم پزشکی هنوز یافته های مهمی جهت پیشگیری از PE حاصل نگردیده است هرچند  داروهای ضد فشار خون،کورتیکواستروییدها و منیزیم سولفات جهت درمان بکار می رود[9, 10].

 میکروRNA ها (miRNA) زیر گروه بزرگی از RNA های غیر کدکننده 18-25 نوکلئوتیدی هستند که از نظر تکاملی حفاظت شده می باشند. در سال 1993 اولین miRNA به نام Lin-4(Lineage-4) توسط آقای E و همکاران در انگل کانورابدیتیس الگانس کشف شد، اما اهمیت این مولکول به عنوان تنظیم کننده زیستی تا سال 2001 که نمونه دیگری به نام Let-7 شناسایی شد، هنوز مشخص نشده بود.miRNA  مولکول های حفاظت شده ای از RNAهای تنظیمی درون سلولی هستند که بیان ژن را از طریق مسیر RNAi تعدیل می کنند.RNAi نوعی مکانیسم خاموش کننده پس از رونویسی در یوکاریوت ها است که با ایجاد RNA دو رشته ای تجزیه ی mRNA های مشابه را القا می کند. miRNA ها به صورت جزئی با mRNA هدف مکمل شده و اغلب به ناحیه ای از UTR´mRNA 3 هدف وصل می شوند که از این طریق منجر به مهار ترجمه یا تجزیه آن می شوند. پراکندگی ژن های  miRNA در ژنوم به صورت منفرد یا خوشه ای است و برخی در نواحی بین ژنی و حداقل نیمی از آنها در واحدهای رونویسی معینی مثل اینترون و اگزون های کدکننده پروتئین و رونوشت هایی که پروتئین کد نمی کنند یافت شده اند [11].

بیوژنز  miRNAدر هسته و سیتوپلاسم صورت میگیرد. رونوشت آغازین miRNA  چندین کیلوجفت باز طول دارد و توسط RNase II رونویسی شده و پلی آدنیله می شود. ساختار ساقه-حلقه این رونوشت ها توسط یک کمپلکس آنزیمی مستقر در هسته که 650 کیلودالتون وزن دارد تشخیص داده شده و پردازش می شود.کمپلکس مذکور حاوی یک   RNaseIII مخصوص برش RNA دورشته ای به نام Drosha و پروتئین متصل شونده به RNA دورشته ای DGCR8/Pasha است[12].پردازش اولیه منجر به ایجاد یک پیش ساز سنجاق سری 60-110 نوکلئوتیدی می شود،که این میکروRNA پیش ساز توسط فاکتور صادرکننده هسته ای Exportin-5 و فاکتور کمکیRan-GTP به سیتوپلاسم منتقل می شود. در سیتوپلاسم، RNaseIII دیگری به نام 1Dicer منجر به پردازش نهاییmiRNA  می شود. 1Dicer به همراه عامل کمکی متصل شونده به RNA دورشته ای (dsRNA binding partner)که در انسان HIV1-TRBP و در مگس Loqs نامیده می شوند، لوپ انتهایی pri-miRNA را برش می دهد و miRNA (دورشته ای ) 19-22 نوکلئوتیدی را ایجاد می کند[11].TRBP دیگری، پروتئین آرگونات انسانی hAg2(EIF2C2) رابه کمپلکس دایسر متصل نموده و یک کمپلکس خاموش کننده القا شده ( RISC) توسط RNA را ایجاد می کند. از آنجایی که فقط یکی از رشته ها های دوتایی میکروRNA می تواند نقش راهنما و هدایت کننده RISC به 3՜ UTR mRNA های هدف را براساس جفت شدن با mRNA ایفا کند، رشته دوم(پسنجر) حذف می شود. رشته حاوی جفت باز ضعیف در پایانه 5 به عنوان رشته راهنما انتخاب می گردد. میکروRNAهای متصل شونده بهRISC به 3՜ UTR mRNA هم جنس جفت می شوند و پس از رونویسی ژن، بیان آن را از طریق برش یا مهار ترجمه mRNA هدف کنترل می کنند.mRNA هایی که ترجمه آنها مهار می شود، در جایگاه های سیتوپلاسمی مشخصی که اجسام پردازشی(p-bodies) نامیده می شوند، مستقر شده و در آنجا ذخیره یا تجزیه می شود[13].میکروRNAها وظایف پر اهمیتی در کنترل بسیاری از فرایندهای بیولوژیک از جمله رشد، تمایز و تکثیر سلولها  همچنین خونسازی، رگ زایی و آپوپتوز ایفا می کنند [14, 15].

اختلال تنظیم تکثیر ترفوبلاست، تمایز و تهاجم در اوایل دوران بارداری یکی از راههای عمده پاتوژنزی است که در طول پره اکلامپسی اتفاق می افتد. مطالعات نشان می دهد که چندین miRNA در این روند درگیرند. بیان بالای miR-125-1-3-p و miR-20a وmiR-29b وmiR-181a وmiR-16 و miR-210 وmiR-155 همراه با down Regulation miR-17 وmiR-19b1 وmiR-195 و miR-378a-5b و miR-376c وmiR-675 در پلاسما یا جفت بیماران مبتلا به پره اکلامپسی تائید شده است. هر دو این تغییرات، تکثیر، تمایز و تهاجم سلولهای ترفوبلاستی را سرکوب می کنند. علاوه براین upRegulation miR-29-b وdownRegulation miR-378a-5b و miR-376c افزایش آپوپتوز سلولهای ترفوبلاستی را نشان می دهد[16].

miR-146a   متعلق به خانواده miR-146 است که در فرآیندهایی مانند التهاب و عملکرد سیستم ایمنی نقش دارد. این miR اثر ضد التهابی و نقش خود را در سیستم ایمنی از طریق اثر مستقیم بر فاکتور6 همراه گیرنده TNF  و نتیجتا مهار NF-kB اعمال میکند. از آنجاییکه اختلال در واکنش های ایمنی و افزایش پاسخ های التهابی از مکانیسم های محتمل بروز پره اکلامپسی می باشند، بررسی miR-146a  در  پره اکلامپسی دارای اهمیت می باشد.در تعدادی از مطالعات ارتباط بین  miR-146aبا بیماری هایی همچون آترواسکلروز،بیماری های خودایمنی و  انواع سرطان بررسی شده است.    ژن  miR-146a  بر روی کروموزوم 5 واقع است. همچنین شواهدی مبنی بر ارتباط بین پلی مورفیسم (rs2910164)  ژن miR-146a  که یک نوع تغییر تک نوکلئوتیدیC/G   که در ساختار pre- miRNA  می باشد و تعدادی از بیماری ها مانند سرطان ها ، بیماری های خود ایمن و آترواسکلروزیس ارائه شده است [17, 18].

miR-149   از انواع  miR هایی است که در فرآیندهای گوناگونی مانند اپوپتوز نقش دارند و نشان داده شده است که بیان miR-149 با بیماری هایی مانند سرطان ها،  سکته مغزی و پره اکلامپسی مرتبط است. ژنmiR-149  روی کروموزوم 2 واقع شده است و مطالعات متعددی ارتباط بین miR-149 و همچنین پلی مورفیسم (rs2292832) ژن miR-149 که یک نوع تغییر تک نوکلئوتیدیC/T  در ناحیه pre- miRNA می باشد و تعدادی از بیماریها را نشان میدهد[19, 20].

 miR-26a1  متعلق به خانواده  miR-26  است که در پاسخ به هیپوکسی فعال می شود. شواهد نشان داده اند که این  miR26-a ها در سلول های اندوتلیال بیان می شوند و آپوپتوز را مهار میکنند. مطالعات نشان داده اند که بیان miR-26a1 در بیماری هایی من جمله انواع سرطان ها و دیابت و التهاب تغییر می کند. ژن miR-26a1  روی کروموزوم 3 واقع شده است و ارتباط بین پلی مورفیسم   (rs7372209 ) این ژن که یک نوع تغییر تک نوکلئوتیدیC/T  در Pri-miRNA می باشد با بیماریهایی مانند انواع سرطان ها گزارش شده است [21].

 آنزیم دایسر و دروشا دو جزء اصلی مکانیسم بیوژنز miRNA هستند[22].آنزیم Dicer1 یک تنظیم کننده حیاتی در بیان پروتئین و یک عضو از خانواده آنزیم ریبونوکلئازIII است که ژن آن روی کروموزوم 14 قرار گرفته است و rs3742330 این ژن یک نوع تغییر تک نوکلئوتید A/G است که در ناحیه UTR´3 ژن دایسر واقع شده است. Dicer1 بطور خاص RNA دورشته ای را برش داده ومسئول تولید سیتوپلاسمی miRNA و siRNA در طول تنظیم توالی ژن از طریق مسیر RNAi می باشد[22].این آنزیم یک آنزیم مولتی دمین است که c-ترمینال آن شامل یک دمین PAZ ،یک جفت پشت سر هم از دمین های RNaseIII و دمین اتصالی RNA دورشته ای (dsRBD) می باشد. Dicer1 همچنین حاوی یک دمین هلیکازیDEXD/H  به سمت N-ترمینال است که جهت عملکرد Auto-Inhibitor اختصاص داده شده است.Dicer1 فعالیت برش را از طریق تولید siRNA و miRNA (محصولات 28-21 نوکلئوتیدی) انجام می دهد که این محصولات به منظور خاموشی ژن از طریق تخریبmRNA  هدف، سرکوب ترجمه و تشکیل هتروکروماتین به RISC منتقل می شود[23, 24].طبق مطالعات انجام شده بین پلی مورفیسم آنزیم Dicer1 و بیماری هایی همچون pleuropulmonary blastoma (PPB),  cystic nephroma (CN),  و ovarian sex cord-stromal tumors و multinodular goiterو cervix embryonal rhabdomyosarcoma (CERMS و Wilms tumor و همچنین بین پلی مورفیسم rs3742330 و بیماری هایی از جمله سرطان کلرکتال، نارسایی اولیه تخمدان، سقط مکرر جنین ارتباط وجود دارد[25-28].

با توجه به اینکه تا کنون مطالعه ای در مورد ارتباط با پلی مورفیسم ژن های (rs2910164)  ژن miR-146a  ، (rs2292832) ژن miR-149 ، (rs7372209 ) ژن miR-26a1، rs3742330   ژن Dicer و همچنین بیان ژن 1Dicer    و پره اکلامپسی  انجام نشده است در این مطالعه می خواهیم ارتباط بین میزان فراوانی پلی مورفیسم  های(rs2910164)  ژن miR-146a  ، (rs2292832) ژن miR-149  و (rs7372209 ) ژن miR-26a1  و rs3742330   ژن 1Dicer     در خون و بیان ژن Dicer     در جفت زنان مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل بررسی کنیم.

مروری بر مطالعات انجام شده

- در مطالعه ای که Wu   و همکاران در سال 2012 انجام دادند، نشان دادند میزان miR-26a در پلاسمای زنان مبتلا به پره اکلامپسی شدید بالا می رود [29].

- در مطالعه Choi و همکاران در سال 2013 نشان داده شد که بیان miR-26a  در جفت زنان باردار مبتلا به پره اکلامپسی شدید افزایش می یابد . [30]

-  در مطالعه  Campos و همکاران نشان داده شد که میزان miR-146a  در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی تغییر نمیکند[31]. 

-در مطالعه ای که Hromadnikova و همکاران در سال 2015 انجام دادند، نشان دادند که پره اکلامپسی با کاهش بیان miR-26a-5p  در جفت مادران همراه است                 [32]

-در مطالعه   yang  و همکاران در سال 2015 نشان داده شد که بیان miR-149 در جفت زنان مبتلا به پره اکلامپسی تغییر می کند. [33]

-در مطالعه ای که در سال 2016 توسط Hromadnikova و همکاران انجام گرفت ، نشان داده شد که بیان تعدادی از miR ها مانند miR-146a  در خون مادران  در اختلالات بارداری مانند پره اکلامپسی تغییر میکند ، در حالیکه بیان  miR-26a تغییری را نشان نمی دهد[34].

فراوانی  پلی مورفیسم (rs2910164)  ژن miR-146a  در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل متفاوت است

فراوانی  پلی مورفیسم (rs2292832) ژن miR-149 در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل متفاوت است

فراوانی  پلی مورفیسم (rs7372209 ) ژن miR-26a1  در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل متفاوت است

فراوانی  پلی مورفیسم  rs3742330 ژن 1Dicer در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل متفاوت است

 میزان بیان ژن 1Dicer  در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل متفاوت است

مقایسه  فراوانی پلی مورفیسم  های(rs2910164)  ژن miR-146a  و (rs2292832) ژن miR-149  و (rs7372209 ) ژن miR-26a1  و rs3742330) )  ژن 1Dicer     در خون و بیان ژن 1Dicer     در جفت زنان مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی پلی مورفیسم (rs2910164) ژن miR-146a  در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی  پلی مورفیسم (rs2292832) ژن miR-149 در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی پلی مورفیسم(rs7372209 ) ژن miR-26a1  در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی  پلی مورفیسم (rs3742330) ژن 1Dicer در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل

مقایسه میزان  بیان ژن 1Dicer  در بیماران مبتلا به پره اکلامپسی و گروه کنترل

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

مرکز تحقیقات سلولی مولکولی زاهدان

پره اکلامپسی:سندرم خاص بارداری است که با افزایش فشار خون و پروتئین اوری شناخته می شود

MicroRNA  ها: گروهی از RNA های غیر کد کننده هستند که حدود 25-18  نوکلئوتید طول دارند

Dicer : یک نوع آنزیم RNase می باشدکه در تکامل miRNA نقش دارد

بیان ژن:استفاده از آن ژن به منظور تولید RNA

موردی- شاهدیcase –control)  )

نمونه های مورد نظر  از بین افراد مبتلا به پره اکلامپسی و افراد با حاملگی طبیعی مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان انتخاب می شوند.

کلیه افراد مبتلا به هریک از بیماری های سیستمیک، عفونی ، قلبی، کلیوی، لوپوس از مطالعه حذف می شوند.

شرایط خروج از مطالعه:  افراد مبتلا به حاملگی 2 یا چند قلو و بیماران مبتلاء به دیابت، بیماری کلیوی، بیماری کبدی، کلیه بیماریهای سیستمیک و لوپوس و یا جنین مبتلا به مول هیداتیدیفرم و هیدروپس جنینی، از مطالعه حذف می گردند . پس از توجیه   بیماران در مورد مطالعه و کسب رضایت آگاهانه از ایشان ابتدا اطلاعات مربوط در فرم اطلاعاتی ثبت می شود .

 برای بررسی بیان ژن، جفت حداقل 70 بیمار مبتلا به پره اکلامپسی و حداقل به همان تعداد گروه کنترل در نظر گرفته شده است .

برای بررسی پلی مورفیسم ژنهای Dicer ، miR-146a  ، miR-149 وmiR-26a1 ،حداقل 200  نمونه خون تام برای هر گروه بیمار و کنترل در نظر گرفته شده است.

(در تحقیقی که توسط آقای پرز و همکارانش بر روی بیان آنزیم متیلن تترا هیدرو فولات ردوکتازدر بیماران مبتلا به پره اکلامپسی انجام گرفت جفت 16 بیمار مبتلا به پره اکلامپسی و 32  گروه کنترل در نظر گرفته شد)

نمونه گیری آسان و در دسترس برای نمونه های شاهد و کنترل

از طریق تشخیص بالینی و انجام آزمایشات واقدامات پاراکلنیک برای تشخیص بیماری و استخراج mRNA  و سنجش بیان ژن به روش Real Time PCR

این مطالعه مورد شاهدی بر روی مراجعین به بیمارستان علی ابن ابیطالب شهر زاهدان انجام می گیرد. کلیه زنان زایمان کرده که  جهت ایشان تشخیص پره اکلامپسی گذاشته شده وارد گروه مورد مطالعه، و کلیه زنان با نتیجه طبیعی حاملگی وارد گروه شاهد شده اند . تشخیص پره اکلامپسی براساس فشار خون مساوی یا بیشتر از 90/140 میلی متر جیوه بعد از هفته بیست حاملگی و پروتئینوری 300 میلی گرم یا بیشتر در 24 ساعت یا +2 یا بیشتر ( در تست نواری ادرار) در نمونه تصادفی ادرار می باشد .

افراد مبتلا به حاملگی 2 یا چند قلو و بیماران مبتلاء به دیابت، بیماری کلیوی، بیماری کبدی ، کلیه بیماریهای سیستماتیک و لوپوس و یا جنین مبتلا به مول هیداتیدیفرم و هیدروپس جنینی از مطالعه حذف  می شوند. دوگروه بیماروکنترل ازنظر سن ،BMI وقومیت همسان سازی می گردند . پس از توجیه   بیماران در مورد مطالعه و کسب رضایت آگاهانه از ایشان ابتدا اطلاعات مربوط در فرم اطلاعاتی ثبت می شود..

1- از بافت جفت هر فرد mRNA   استخراج می شود سپس بیان ژن Dicer با روش Real Time PCR  بررسی می شود و نسبت بیان آن در گروه ها مورد ارزیابی می گردد.

2- از خون هر فرد مورد مطالعه DNA  استخراج گردیده و سپس با استفاده از تکنیک RPLP-PCR ،پلی مورفیسم پروموتور ژن 1Dicer ،ژن miR-146a  ،ژن miR-149 وژن  miR-26a1 تعیین می گردد

پس از گردآوری اطلاعات لازم، یافته ها در نرم افزار آماری SPSS وارد گشته و داده ها با استفاده از آزمون­های آماری χ2 و آزمون فیشرو تی تست مستقل و رگرسیون لجستیک مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت.

عدم همکاری بیمار

 -مشکل تهیه مواد وامکان طولانی شدن زمان دریافت آنها

پره اکلامپسی.MicroRNA . Dicer. بیان ژن

1.   Student, Z.C.P., et al., Prevalence of Preeclampsia and Eclampsia in Iran. Archives of Iranian medicine, 2016. 19(1): p. 50.

2.   Harmon, Q.E., et al., Risk of fetal death with preeclampsia. Obstetrics & Gynecology, 2015. 125(3): p. 628-635.

3.   Rodríguez-Sureda, V., et al., Increased secretory sphingomyelinase activity in the first trimester of pregnancy in women later developing preeclampsia: a nested case-control study. Biological chemistry, 2016.

4.   Nerenberg, K., S.S. Daskalopoulou, and K. Dasgupta, Gestational diabetes and hypertensive disorders of pregnancy as vascular risk signals: an overview and grading of the evidence. Canadian Journal of Cardiology, 2014. 30(7): p. 765-773.

5.   Mandò, C., et al., Maternal and fetal HLA-G 14 bp gene polymorphism in pregnancy-induced hypertension, preeclampsia, intrauterine growth restricted and normal pregnancies. The Journal of Maternal-Fetal & Neonatal Medicine, 2015: p. 1-6.

6.   Hu, R., et al., Antenatal depressive symptoms and the risk of preeclampsia or operative deliveries: a meta-analysis. PloS one, 2015. 10(3): p. e0119018.

7.   Takahashi, H., et al., Hypoproteinemia in the second trimester among patients with preeclampsia prior to the onset of clinical symptoms. Hypertension in pregnancy, 2014. 33(1): p. 55-60.

8.   Shan, N., et al., The Role of Laminin α4 in Human Umbilical Vein Endothelial Cells and Pathological Mechanism of Preeclampsia. Reproductive Sciences, 2015: p. 1933719115570913.

9.   Ji, L., et al., Placental trophoblast cell differentiation: physiological regulation and pathological relevance to preeclampsia. Molecular aspects of medicine, 2013. 34(5): p. 981-1023.

10.   Acestor, N., et al., Towards biomarker-based tests that can facilitate decisions about prevention and management of preeclampsia in low-resource settings. Clinical Chemistry and Laboratory Medicine (CCLM), 2016. 54(1): p. 17-27.

11.   Wiemer, E.A., The role of microRNAs in cancer: no small matter. European Journal of Cancer, 2007. 43(10): p. 1529-1544.

12.   Babashah, S. and M. Soleimani, The oncogenic and tumour suppressive roles of microRNAs in cancer and apoptosis. European journal of cancer, 2011. 47(8): p. 1127-1137.

13.   Schaefer, A., et al. MicroRNAs and cancer: current state and future perspectives in urologic oncology. in Urologic Oncology: Seminars and Original Investigations. 2010. Elsevier.

14.   Büssing, I., F.J. Slack, and H. Großhans, let-7 microRNAs in development, stem cells and cancer. Trends in molecular medicine, 2008. 14(9): p. 400-409.

15.   Giovannetti, E., et al., Molecular mechanisms underlying the role of microRNAs (miRNAs) in anticancer drug resistance and implications for clinical practice. Critical reviews in oncology/hematology, 2012. 81(2): p. 103-122.

16.   Harapan, H. and M. Andalas, The role of microRNAs in the proliferation, differentiation, invasion, and apoptosis of trophoblasts during the occurrence of preeclampsia—A systematic review. Tzu Chi Medical Journal, 2015. 27(2): p. 54-64.

17.   Ma, S., et al., E-selectin-targeting delivery of microRNAs by microparticles ameliorates endothelial inflammation and atherosclerosis. Scientific reports, 2016. 6.

18.   Zhong, H., et al., Apolipoprotein E Epsilon 4 Enhances the Association between the rs2910164 Polymorphism of miR-146a and Risk of Atherosclerotic Cerebral Infarction. Journal of atherosclerosis and thrombosis, 2016(0).

19.   Yang, S., et al., Deregulated microRNA species in the plasma and placenta of patients with preeclampsia. Molecular medicine reports, 2015. 12(1): p. 527-534.

20.   Guo, L., et al., Differentially expressed microRNAs and affected biological pathways revealed by modulated modularity clustering (MMC) analysis of human preeclamptic and IUGR placentas. Placenta, 2013. 34(7): p. 599-605.

21.   Jansen, F., et al., Vascular endothelial microparticles-incorporated microRNAs are altered in patients with diabetes mellitus. Cardiovascular Diabetology, 2016. 15(1): p. 1.

22.   Schmittgen, T.D., Regulation of microRNA processing in development, differentiation and cancer. Journal of cellular and molecular medicine, 2008. 12(5b): p. 1811-1819.

23.   Bernstein, E., et al., Role for a bidentate ribonuclease in the initiation step of RNA interference. Nature, 2001. 409(6818): p. 363-366.

24.   Zhang, H., et al., Single processing center models for human Dicer and bacterial RNase III. Cell, 2004. 118(1): p. 57-68.

25.   Foulkes, W.D., et al., Extending the phenotypes associated with DICER1 mutations. Human mutation, 2011. 32(12): p. 1381-1384.

26.   Cho, S.H., et al., 3’-UTR Polymorphisms in the MiRNA Machinery Genes DROSHA, DICER1, RAN, and XPO5 Are Associated with Colorectal Cancer Risk in a Korean Population. PloS one, 2015. 10(7): p. e0131125.

27.   Jung, Y.W., et al., Genetic variants in microRNA machinery genes are associate with idiopathic recurrent pregnancy loss risk. PloS one, 2014. 9(4): p. e95803.

28.   Rah, H., et al., Association of polymorphisms in microRNA machinery genes (DROSHA, DICER1, RAN, and XPO5) with risk of idiopathic primary ovarian insufficiency in Korean women. Menopause, 2013. 20(10): p. 1067-1073.

29.   Wu, L., et al., Circulating microRNAs are elevated in plasma from severe preeclamptic pregnancies. Reproduction, 2012. 143(3): p. 389-97.

30.   Choi, S.Y., et al., MicroRNA expression profiles in placenta with severe preeclampsia using a PNA-based microarray. Placenta, 2013. 34(9): p. 799-804.

31.   Campos, C.B., et al., Reduced circulating miR-196b levels is associated with preeclampsia. Pregnancy Hypertens, 2014. 4(1): p. 11-3.

32.   Hromadnikova, I., et al., Cardiovascular and Cerebrovascular Disease Associated microRNAs Are Dysregulated in Placental Tissues Affected with Gestational Hypertension, Preeclampsia and Intrauterine Growth Restriction. PLoS One, 2015. 10(9): p. e0138383.

33.   Yang, S., et al., Deregulated microRNA species in the plasma and placenta of patients with preeclampsia. Mol Med Rep, 2015. 12(1): p. 527-34.

34.   Hromadnikova, I., et al., Gestational hypertension, preeclampsia and intrauterine growth restriction induce dysregulation of cardiovascular and cerebrovascular disease associated microRNAs in maternal whole peripheral blood. Thromb Res, 2016. 137: p. 126-40.