بررسی علل و نتایج پیوند قرنیه در بیمارستان چشم پزشکی الزهرا در پنج سال اخیر

قرنیه،  بافتی همبند و بدون عروق است که اولین محافظ در برابر پخش شدن عفونت به داخل کره چشم و همچنین اجزای تشکیل دهنده دیواره چشم به شمار می رود. از طرفی قرنیه به علاوه لایه اشکی پوشاننده روی آن، سطح انکساری قدامی چشم را ایجاد می کند. شفافیت قرنیه ناشی از عوامل متعددی از جمله آناتومی ساختاری و فیزیولوژی اجزای سلولی تشکیل دهنده آن می باشد(1).

در یک انسان بالغ ، میزان قطر افقی قرنیه 11.5 الی 12 میلی متر می باشد که حدود ۱ میلی متر از قطره عمودی آن بیش تر است. همچنین ضخامت آن در مرکز حدود 0.5 میلی متر بوده که به سمت محیط قرنیه به تدریج زیادتر می شود . شکل کلی قرنیه دوکی شکل بوده و در مرکز انحنا بیش از محیط باعث ایجاد سیستم  اپتیکی آسفریک می گردد(2).

قرنیه هر فرد به طور کلی از ۵ لایه شامل ۳ لایه سلولی (اپی تلیوم، استروما، اندوتلیوم ) و دو لایه  بینابینی (لایه بومن، لایه دسمه) تشکیل شده است (1).

بعد از اولین جراحی فیکوامولسیفیکاسیون که در سال ۱۹۶۰ توسط کلمن انجام شد  ، جراحی های داخل چشمی با سرعت زیادی پیشرفت کردند و میزان شفافیت قرنیه حین و بعد از جراحی نیز بهبود بیشتری یافت . از آنجایی که در واقع هیچ چیز نامطلوب تر از این نیست که جراحی انجام شده جهت اصلاح دید یک بیمار به دلیل آسیب قابل پیش گیری قرنیه و کدورت آن ، نتیجه مناسبی نداشته باشد . به همین علت جراحان چشم باید با علل مهم آسیب قرنیه و روش درمان آن آشنایی کامل پیدا کنند (3).

جراحی پیوند قرنیه یکی از متداول ترین عمل های جراحی پیوند عضو می باشد که در سال های اخیر به ویژه در کشور ایران پیشرفت قابل توجهی داشته است. پیوند قرنیه به دو صورت پیوند قرنیه نفوذی (Penetrating Keratoplasty) PK  ، و پیوند قرنیه لایه ای  (Lamellar Keratoplasty) LK ، انجام می شود(4).

روش پیوند  PK ، به صورت معمول برای همه اختلالات قرنیه در نظر گرفته نمی شود. با توسعه های جدید در روشهای پیوند انتخابی قرنیه، فقط لایه غیرطبیعی با بافت طبیعی جایگزین می گردد. در حال حاضر برای بیماری های قرنیه که در آنها اندوتلیوم و غشا دسمه تحت تاثیر قرار نمی گیرد، تمایل به انجام روش لایه ای عمیق قدامی  (Anterior Lamellar Keratoplasty; DALK  Deep) می باشد (5و6). در بیمارانی که تنها اختلال در عملکرد اندوتلیوم دارند، روش Descemet  Stripping Automated Endothelial Keratoplast - (DSAEK) - کاربرد دارد (7). استفاده کردن از این روش انتخابی به طور بارزی باعث کاهش عوارض ناشی از پیوند تمام ضخامت قرنیه ای(PK) می شود. برای نمونه عوارضی مانند آستیگمات بالا بعد از پیوند و باز شدن محل زخم بر اثر ضربه با روش DSAEK کاهش پیدا کرده و پس زدن پیوند از نوع اندوتلیوم بعد از پیوند قرنیه از نوع DALK ایجاد نمی شود.

با این وجود عیب انکساری بعد از پیوند به روش DALK و PK ، برابر می باشد (8-10).  علاوه بر آن ،  افزایش ضخامت قرنیه بعد از DSAEK می تواند باعث اثرات منفی در دقت سنجش فشار داخل چشم  گردد (11).

در بررسی پیامد های عمل پیوند قرنیه ، پیوند موفق به پیوندی اطلاق می شود که از نظر اپتیکی شفاف بوده و دید مناسبی به بیمار بدهد و شکست پیوند وقتی مطرح می گردد که اجازه ندهد تصویر واضحی روی شبکیه تشکیل شود. شکست پیوند به دو صورت اولیه و یا دیررس می باشد. شکست اولیه به مواردی گفته می شود که قرنیه پیوندی از همان ابتدا کدر شده و شفافیت لازم را به دست نیاورد . شکست دیررس نیز در مواردی ایجاد می شود که به دنبال دوره ای از شفافیت، قرنیه پیوندی دچار کدورت گردد. یکی از شایع ترین علت های شکست دیررس پیوند، دفع قرنیه پیوندی توسط سیستم ایمنی میزبان می باشد (12) . میزان شیوع دفع پیوند بر اساس مطالعات مختلف از 2.3 تا 68% موارد بیان گردیده است (13) .

در مطالعه ای که توسط داوری و همکاران بر روی عمل های پیوند قرنیه سال های 79 تا 81 بیمارستان ها آموزشی بیرجند ، با هدف تعیین اندیکاسیون و نتایج بالینی حاصل از پیوند قرنیه ، انجام گرفت ، مشاهده گردید که اندیکاسون های پیوند قرنیه به ترتیب شامل کدورت قرنیه ، قوز قرنیه و سپس سایر موارد می باشد . همچنین در سنین کمتر از 25 سال ، قوزقرنیه شایعترین علت بود (14).

همچنین در مطالعه Randle و همکاران ،  در آتلانتا که با هدف ارزیابی اندیکاسیون های پیوند قرنیه (PK)  و نتایج عمل در سال های 97 تا 2001 انجام گردید ، مشاهده شد که این علل عبارت بودند از : پس زدن پیوند 29.1 درصد ، بولوس کراتوپاتی 21.5 درصد ، قوز قرنیه 23 درصد ،  اسکار قرنیه 19 درصد ، سوراخ شدن ناشی از عفونت 6.3 درصد . دیستروفی فوکس 3.8 درصد (15).

همچنین در این مطالعه ، به طور کلی 51 پیوند (64.6 درصد) ، clear باقی ماندند که بر اساس اندیکاسیون پیوند ، میزان موارد در هر گروه عبارت بود از 39.1 درصد در موارد پیوند های پس زده ، 87.5 در قوز قرنیه ، 76.5 درصد در بولوس کراتوپاتی ، 66.7 درصد در اسکار قرنیه ، 40 درصد در سوراخ شدن قرنیه و 100 درصد در دیستروفی فوکس . همچنین میزان چشم هایی که به حدت بینایی 40/20 یا بهتر رسیدند در هر گروه عبارت بود از : 56.2 درصد در قوز قرنیه ، 13 درصد در موارد پیوند های پس زده ، 17.7 درصد در بولوس کراتوپاتی ، 13.3 درصد در اسکار قرنیه ، صفر درصد در سوراخ شدن قرنیه و 66.7 درصد در دیستروفی فوکس (15).

در مطالعه دیگری که توسط آنتونی و همکاران در سال 2003 منتشر شد و در آن بیماران با پیوند قرنیه شفاف مورد ارزیابی قرار گرفتند ، نشان داده شد که بیشترین علت عمل ، قوز قرنیه (76.5 درصد) بود . همچنین پس از یک دوره با میانگین 27 سال از پیوند ، بهترین حدت بینایی ، میزان  0.29 با انحراف معیار 0.38 ارزیابی گردید(16) .

همچنین عوارض بعد از عمل عبارت بودند از : رد پیوند (29.5 درصد) ، ایجاد کاتاراکت (26.2 درصد) ، افزایش IOP با واسطه استروئید (15.4 درصد) (16).

بنابراین ، با توجه به تفاوت های موجود در بین اندیکاسیون ها و علل انجام پیوند قرنیه ، در مطالعات مختلف و از طرفی اهمیت پیگیری بیماران و نتایج بعد از پیوند و بررسی عوارض پیوند در دراز مدت ، برآن شدیم تا این مطالعه را با هدف بررسی علل و نتایج پیوند قرنیه در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان چشم پزشکی الزهرا در پنج سال اخیر که تحت پیوند قرنیه قرار گرفته اند ، به انجام برسانیم

1.         فراوانی اندیکاسیون های پیوند در بیماران پیوند قرنیه بیمارستان چشم الزهرا در 5 سال اخیر چگونه بوده است ؟

2.         فراوانی شفافیت پیوند در بیماران پیوند قرنیه بیمارستان چشم الزهرا در 5 سال اخیر چقدر بوده است ؟

3.         میزان حدت بینایی نهایی در بیماران پیوند قرنیه بیمارستان چشم الزهرا در 5 سال اخیر چقدر بوده است ؟

4.         فراوانی عوارض بعد از عمل در بیماران پیوند قرنیه بیمارستان چشم الزهرا در 5 سال اخیر چقدر بوده است ؟

بررسی علل و نتایج پیوند قرنیه در بیمارستان چشم پزشکی الزهرا در پنج سال اخیر

1. تعیین فراوانی اندیکاسیون های پیوند در بیماران پیوند قرنیه بیمارستان چشم الزهرا در 5 سال اخیر
2. تعیین فراوانی شفافیت پیوند در بیماران پیوند قرنیه بیمارستان چشم الزهرا در 5 سال اخیر
3. تعیین میزان حدت بینایی نهایی در بیماران پیوند قرنیه بیمارستان چشم الزهرا در 5 سال اخیر
4. تعیین فراوانی عوارض بعد از عمل در بیماران پیوند قرنیه بیمارستان چشم الزهرا در 5 سال اخیر

کلیه دانشگاه های علوم پزشکی و مراکز بهداشتی درمانی سطح کشور

توصیفی

پرونده کلیه بیماران مراجعه کننده به به بیمارستان چشم پزشکی الزهرا (ع) که طی سال های 1390 تا 1395  تحت عمل جراحی پیوند قرنیه قرار گرفته اند

پرونده کلیه بیماران مراجعه کننده به به بیمارستان چشم پزشکی الزهرا (ع) که طی سال های 1390 تا 1395  تحت عمل جراحی پیوند قرنیه قرار گرفته اند ، با رعایت معیارهای ورود و خروج وارد مطالعه خواهند شد.

سرشماری

چک لیست ثبت اطلاعات

در این مطالعه پرونده کلیه بیماران مراجعه کننده به بیمارستان چشم پزشکی الزهرا (ع) که طی سال های 1390 تا 1395  تحت عمل جراحی پیوند قرنیه قرار گرفته اند ، با رعایت معیارهای ورود و خروج وارد مطالعه می گردند .

معیارهای ورود به مطالعه شامل بیمارانی که تحت عمل پیوند قرنیه در سال های 90 تا 95 قرار گرفته اند و حداقل به مدت 6 ماه تحت پیگیری بوده اند . همچنین فاقد هر بیماری  زمینه ای دیگری  باشند.

معیارهای خروج از مطالعه شامل وجود سایر بیماری های چشمی مانند آب مروارید، بیماری های شبکیه، گلوکوم و کونژنکتیویت بهاره فعال  می باشد . هم چنین بیمارانی که تحت پی گیری منظم قرار نگرفتند نیز از مطالعه خارج خواهند شد.

سپس اطلاعات این بیماران از نظر اطلاعات دموگرافیک ثبت شده و  حدت بینایی و میزان عیب انکساری قبل و پس از عمل، روش پیوند قرنیه، شفافیت پیوند و سایر عوارض عمل وارد چک لیست مربوط به هر بیمار خواهد شد.

داده ها در پایان مطالعه وارد نرم افزار آماری SPSS  می گردد.

داده ها وارد نرم افزار SPSS  شده ، سپس از نظر آماره های توصیفی (فراوانی ، میانگین و انحراف معیار )تعداد ودرصد مورد ارزیابی قرار می گیرد .

براساس دفترچه راهنمای عمومی اخلاق در پژوهشهای علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی :

کدها به شرح ذیل می باشد

1. هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.
2. در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی‌های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب‌های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.
3. پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه‌پذیر است که منافع بالقوه‌ی آن برای هر فرد آزمودنی بیش‌تر از خطرهای  آن باشد. در پژوهش‌های دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار می‌گیرد نباید بیش‌تر از آن‌چه باشد که مردم عادی در زندگی روزمره‌ی خود با آن مواجه می‌شوند. حصول اطمینان از این امر برعهده‌ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش‌کننده‌ی پژوهش از جمله کمیته‌ی اخلاق در پژوهش‌ است.
4. مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه‌ی پایین‌تر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود.
5. قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.
6. در کارآزمایی های بالینی دوسوکورکه آزمودنی از ماهیت دارویی یا مداخله‌ای که برای وی تجویز شده بی‌اطلاع است، پژوهشگر باید تدابیر لازم جهت کمک‌رسانی به آزمودنی در صورت لزوم و در شرایط اضطراری را تدارک ببیند.
7. اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنی‌ها بیش از فواید بالقوه‌ی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود.
8. طراحی و اجرای پژوهش‌هایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهش‌های قبلی آزمایشگاهی، و  در صورت لزوم،  حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند.
9. در پژوهش‌های پزشکی که ممکن است به محیط زیست آسیب برسانند، باید احتیاط‌های لازم در جهت حفظ و نگهداری و عدم آسیب رسانی به محیط ریست انجام گیرد.
10. هر پژوهشی باید بر اساس و منطبق بر یک طرح‌نامه (پروپوزال) به انجام برسد. در کارآزمایی‌های بالینی باید علاوه بر طرح نامه، دستورالعمل (پروتکل) نیز تهیه و ارائه شود. طرح‌نامه و دستورالعمل باید شامل تمامی اجزای ضروری باشد. از جمله بخش ملاحظات اخلاقی، اطلاعات مربوط به بودجه، حمایت کننده‌ها، وابستگی‌های سازمانی، موارد تعارض منافع بالقوه‌ی دیگر، مشوق‌های شرکت کنندگان، پیش بینی درمان و یا جبران خسارت افراد آسیب دیده در پژوهش .در مواردی که لازم است رضایت‌نامه‌ی آگاهانه به‌صورت کتبی اخذ شود، فرم رضایت‌نامه باید تدوین و به طرح‌نامه پیوست شده باشد. پیش از تصویب یا تأیید طرح‌نامه از سوی کمیته‌ی مستقل اخلاق در پژوهش، نباید اجرای پژوهش شروع شود.
11. ‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.
12. انتخاب آزمودنی‌های بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، به‌نحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینه‌ها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض‌آمیز نباشد.
13. کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا می‌شود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه‌ی کتبی غیر ممکن یا قابل صرف‌نظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیته‌ی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.
14. اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه‌ی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیته‌ی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه‌ی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.
15. پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهش‌های پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده به‌عنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که می‌توانند در تصمیم‌گیری او مؤثر باشند، به‌نحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است به‌کار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروه‌مورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی  سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیان‌هایی که انتظار می‌رود مطالعه در بر داشته باشد. هم‌چنین، هر آزمودنی باید بداند که می‌تواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید درباره‌ی خطرات و زیان‌های بالقوه‌ی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر هم‌چنین باید به تمامی سؤالات و دغدغه‌های این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایت‌نامه‌ی آگاهانه منعکس شود.
16. پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی می‌شود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. هم‌چنین، در پژوهش‌هایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوه‌ی جذب آزمودنی، باید توسط کمیته‌ی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.
17. پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائه‌ی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا به‌دلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنی‌ها، این اطلاع‌رسانی از طریق شخص دیگری انجام می‌گیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است.
18. در پژوهش‌هایی که از مواد بدنی (شامل بافت‌ها و مایعات بدن انسان)  یا داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.
19. عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچ‌گونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه می‌شود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود.
20. در مواردی که آگاه کردن آزمودنی درباره‌ی جنبه‌ای از پژوهش باعث کاهش اعتبار پژوهش می شود، ضرورت اطلاع‌رسانی ناکامل از طرف پژوهشگر باید توسط کمیته‌ی اخلاق تأیید شود. بعد از رفع عامل این محدودیت، باید اطلاع‌رسانی کامل به آزمودنی انجام گیرد.
21. برخی از افراد یا گروه‌هایی از مردم، نظیر ناتوانان ذهنی، کودکان، جنین و نوزاد، بیماران اورژانسی، یا زندانیان‌که ممکن است به‌عنوان آزمودنی در پژوهش شرکت کنند، نمی‌توانند برای دادن رضایت، آگاهی یا آزادی لازم را داشته باشند. این افراد یا گروه‌ها آسیب‌پذیر دانسته می‌شوند و باید مورد حفاظت ویژه قرار گیرند.
22. از گروه‌های آسیب‌پذیر هیچ‌گاه نباید (به دلایلی چون سهولت دسترسی ) به عناون آزمودنی ترجیحی استفاده شود. پژوهش پزشکی با استفاده از گروه‌ها یا جوامع آسیب‌پذیر تنها در صورتی موجه است که با هدف پاسخگویی به نیازهای سلامت و اولویت‌های همان گروه یا جامعه طراحی و اجرا شود و احتمال معقولی وجود داشته باشد که همان گروه یا جامعه از نتایج آن پژوهش سود خواهد برد.
23. در پژوهش بر روی گروه‌های آسیب‌پذیر، وظیفه‌ی اخذ رضایت آگاهانه مرتفع نمی‌شود. در مورد افرادی که سرپرست قانونی دارند، پژوهشگر موظف است که علاوه بر اخذ رضایت آگاهانه از سرپرست قانونی، متناسب با ظرفیت خود فرد، از وی رضایت آگاهانه اخذ کند. در هر حال، باید به امتناع این افراد از شرکت در پژوهش احترام گذاشته شود.
24. اگر در حین اجرای پژوهش، آزمودنی دارای ظرفیت، ظرفیت خود را از دست بدهد یا آزمودنی فاقد ظرفیت، واجد ظرفیت شود، باید با توجه به تغییر حاصله، رضایت آگاهانه برای ادامه‌ی پژوهش از سرپرست قانونی یا خود فرد اخذ شود.
25. پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.
26. هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد.
27. در پایان پژوهش، هر فردی که به‌عنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که درباره‌ی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روش‌هایی که سودمندی‌شان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهره‌مند شود.
28. پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.
29. ‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.
30. ‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.

روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

-

علل – نتایج – پیوند قرنیه

1. DelMonte DW, Kim T. Anatomy and physiology of the cornea. Journal of Cataract & Refractive Surgery. 2011 Mar 31;37(3):588-98.

2. Rufer F, Schr € oder A, Erb C. White-to-white corneal diameter; normal values in healthy humans obtained with the Orbscan II topography system. Cornea 2005; 24:259–261

3. Kelman CD. Phaco-emulsification and aspiration; a new technique of cataract removal; a preliminary report. Am J Ophthalmol 1967; 64:23–35

4. Rezaie Kanavi M, Javadi MA, Sanagoo M. Indications for Penetrating Keratoplasty in Iran 1994-2004. Bina J Ophthalmol 2005;11(2):238-243. [Full Text in Persian]

5. Shimmura S, Tsubota K. Deep anterior lamellar keratoplasty. Curr Opin Ophthalmol. 2006;17:349–355.

6. Feizi S, Javadi MA, Jamali H, et al. Deep anterior lamellar keratoplasty in patients with keratoconus: Bigbubble technique. Cornea 2010;29:177–182.

7. Lee WB, Jacobs DS, Musch DS, et al. Descemet’s stripping endothelial keratoplasty: safety and outcomes: a report by the American Academy of Ophthalmology. Ophthalmology 2009;116:1818-1830.

8. Javadi MA, Feizi S, Yazdani S, et al. Deep anterior lamellar keratoplasty versus penetrating keratoplasty for keratoconus: a clinical trial. Cornea 2010;29:365–371.

9. Shimazaki J, Shimmura S, Ishioka M, et al. Randomized clinical trial of deep lamellar keratoplasty vs penetrating keratoplasty. Am J Ophthalmol .

2002;134:159–165.

10. Watson SL, Ramsay A, Dart JK, et al. Comparison of deep lamellar keratoplasty and penetrating keratoplasty in patients with keratoconus. Ophthalmology. 2004;111:1676–1682.

11. Espana EM, Robertson ZM, Huang B. Intraocular pressure changes following Descemet's stripping with endothelial keratoplasty. Graefes Arch Clin Exp Ophthalmol 2010;248:237-242.

12. Coster DJ, Williams KA. The Impact of Corneal Allograft Rejection on the Long-Term Outcome of Corneal Transplantation. Am J Ophthalmology 2005;140(5):1112–1122.

13. Maumenee AE. The Influence of Donor-Recipient Sensitization on Corneal Grafts. Am J Ophthalmology

1951;34(5):142-152.

14. MH. Davari, B. Heidari, B. Heidari , E. Shirzadeh, F. Shakhs Emampour. Evaluation of indication and related causes of keratoplasty during 2 years in Emam Reza and Vali-e-Asr hospitals of Birjand. Journal of Birjand University of Medical Sciences. 2007; 14 (1) :9-15.

15. Randle JB, Song CD, Palay DA. Indication for and out come of penetrating keratoplasty performed by resident surgeons. Am J Ophtalmol. 2003; 136 (1): 68-75.

16. Felipe AF, Hammersmith KM, Nottage JM, Rapuano CJ, Nagra PK, Cohen EJ, Laibson PR. Indications, visual outcome, and ectasia in clear corneal transplants 20 years old or more. Cornea. 2013 May 1;32(5):602-7.

چک لیست جمع آوری اطلاعات

کد بیمار :                                                  تاریخ عمل :

نوع عمل :

علت (اندیکاسیون) :

وضعیت شفافیت پیوند بعد از عمل :

حدت بینایی بعد از عمل :

عوارض ناشی از عمل :