بررسی میزان بروز دلیریوم و عوامل موثر بر آن در بیماران بعد از عمل جراحی چشم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95

دلیریوم[1] یا گیجی شدید اختلالی است که به صورت حاد و گذرا در عملکرد مغز اتفاق می­افتد(1). دلیریوم یک بیماری نیست بلکه یک نشانگان است که علل مختلفی باعث بروز آن می­گردد و همه آن­ها موجب بروز علائم مشابهی از نشانه­های مربوط به تغییر در سطح هوشیاری و شناختی می­گردد(2).

عامل اصلی این عارضه اختلال هوشیاری می­باشد ولی نقص کلی در تمام عرصه­های روانی تفکر،تکلم، ادراک، خواب، زبان، روانی حرکتی دیده می­شود(3). به علت اینکه شدت بروز دلیریوم در ساعات مختلف شبانه روز متفاوت و نوسان دار است، تشخیص دلیریوم با دشواری­هایی همراه است(3-4).

عوامل داخل و خارج سیستم اعصاب مرکزی در بروز دلیریوم دخیل هستند اما عوامل خارج این سیستم از شدت بیشتری برخوردارند(7-3).

از علل متعدد دلیریوم باید به عفونت ها، اختلالات الکترولیتی[2]، مسمومیت یا ترک مواد و اختلالات غددی اشاره کرد. از نظریه های گوناگونی که برای توضیح علت پدید آمدن دلیریوم مطرح اند نیز به اختلالات عصبی- شیمیایی، تعییرات التهابی،استرس های اکسیداتیو[3]، اختلال عملکرد سد مغزی- نخاعی و تعامل بین این عوامل، اشاره نمود(8).

شاخص­های خطر دلیریوم شامل: اختلال بینایی، اختلال شناختی، سن بالای70سال، سوءتغذیه، مصرف بیش از سه دارو به طور همزمان و نیز استفاده از بنزودیازپین­ها به عنوان خواب­آور قبل از عمل جراحی می­باشد(8).

بروز این عارضه با پیش­آگهی بدی همراه است(5). پس از گذشت سه ماه و یک سال از یک دوره از دلیریوم مرگ و میر حاصل از آن 30درصد و 50 درصد می­باشد(3). علیرغم لزوم شناخت این عارضه و تلاش جهت کنترل علت زمینه­ای، در تشخیص این عارضه کوتاهی می­گردد(11-9). در جمعیت­های عمومی افراد بالای 18سال 4درصد و افراد بالای 55 سال 1/5  درصد شانس ابتلا دلیریوم را دارند. همچنین 10 تا 30 درصد از افرادی که در بیمارستان بستری می­شوند به این عارضه مبتلا می­شوند. بررسی­ها نشان می­دهد 40درصد افراد پس از جراحی شکستگی مفصل هیپ، در اتاق ریکاوری دلیریوم نشان می­دهند(14-12).

دلیریوم غالبا در اتاق ریکاوری دیده می­شود و پیشگویی کننده­ی دلیریوم بعد از عمل در بخش است. بنابراین مانیتورینگ کردن دلیریوم بعد از عمل را در بخش نمایان می­کند(15). دلیریوم در افراد با سن بالا و خصوصا پس از اعمال جراحی به طور چشمگیری نمایان می­شود اما درصد بالایی از آن­ها تشخیص داده نمی­شود و بیماران دچار پیامدهای حاصل از آن شامل افزایش مرگ و میر، کاهش میزان بقا و نیز افزایش طول مدت بستری می­شوند(18-16).

 تشخیص به موقع و درمان دلیریوم یک عامل اساسی در کاهش مدت و شدت دلیریوم و عوارض پس از آن می­باشد(20-19). بنابراین شناخت فاکتورهای پیش­بینی کننده دلیریوم بعد از عمل جراحی از طریق شناسایی بیماران مستعد دلیریوم  ضروری بنظر می­رسد تا بتوان مداخلاتی به منظور پیشگیری از این عوارض انجام داد.

همچنین طبق بررسی­های صورت گرفته میزان شیوع دلیریوم در بیماران پس از اعمال جراحی مختلف متفاوت است. در منابع مختلف میزان بروز دلیریوم از 3-1 درصد بعد از عمل جراحی کاتاراکت و 5/73 درصد بعد از عمل جراحی قلب باز گزارش شده است(23-21). بنابراین با توجه به فراگیر بودن عمل­های جراحی چشم در جامعه و انجام آن­ها در تمام رده­های سنی، بررسی میزان شیوع دلیریوم در این گونه اعمال و شناسایی فاکتورهای خطر این عارضه امری ضروری می­باشد.

علاوه بر آن مطالعات گذشته راجع به دلیریوم در بیماران تحت عمل چشم تنها عمل کاتاراکت را مورد بررسی قرار داده اند و بررسی وضعیت دلیریوم در بیمارانی که تحت سایر اعمال جراحی چشمی هستند صورت نگرفته است؛ در این پژوهش سعی بر آن است در یک مقطع زمانی بیماران تحت تمامی اعمال جراحی چشم وارد مطالعه شوند.

چنانچه بیماری ناشنوا، نابینا، اینتوبه در بخش ریکاوری و یا  از قبل دارای اختلال هوشیاری یا شناختی باشد از مطالعه خارج می­گردد.

این مطالعه به منظور بررسی میزان بروز دلیریوم و عوامل موثر بر آن در بیماران بعد از عمل جراحی چشم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان در سال 95 انجام خواهد گرفت.

امید است انجام این مطالعه به بهبود شرایط بیماران پس از اعمال جراحی و کاهش عوارض مربوط به آن کمک شایسته­ای نماید.

جویباری و همکاران(24) ، نقیبی و همکاران(25) ، بقایی وجی و همکاران(26) ، ناظری آستانه و همکاران(27)، ، آدامیز و همکاران(28)، و نیز گراور و همکارش(29) مطالعاتی در این زمینه انجام داده­اند.

جویباری و همکاران در سال 89 مطالعه­ای تحت عنوان ' میزان بروز دلیریوم در بیماران بعد از عمل جراحی در اتاق ریکاوری' انجام دادند. جامعه هدف بیمارانی بودند که بعد از عمل جراحی عمومی و ارتوپدی به اتاق ریکاوری بیمارستان آموزشی درمانی شهر گرگان در سال 89 تحویل داده می­شدند. تعداد 75 بیمار به روش آسان و در­دسترس وارد مطالعه شدند.  در این مطالعه­ی تحلیلی-مقطعی از معیار استاندارد پرستاری غربالگری دلیریوم Nu-DESC استفاده شد. معیار ورود مطالعه بیماران بالای 18سال و معیار خروج از مطالعه بیمارانی بودند که از قبل دارای مشکل شناختی و هوشیاری بودند.

میانگین سنی بیماران 48 سال بود که 47درصد از آن­ها را مردان شامل می­شدند. میانگین مدت عمل 129دقیقه بود که به طور کلی در 31 درصد از بیماران دلیریوم مشاهده شد. در این مطالعه دلیریوم با سن، جنس و عمل جراحی ارتباط معنی داری داشت اما نوع بیهوشی بر بروز آن بی تاثیر بود.

نقیبی و همکاران در سال 94 مطالعه ای با عنوان ' بررسی مقایسه ای توزیع فراوانی اختلالات شناختی بعد از اعمال جراحی کاتاراکت در سالمندان تحت بیهوشی عمومی و یا بی­حسی موضعی با آرام بخشی' انجام دادند. در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 360 بیمار بالای 65سال بستری در بخش چشم به طور تصادفی جهت مطالعه انتخاب شدند. هر بیمار در روز بستری، روز بعد از عمل و یک هفته پس از جراحی کاتاراکت با استفاده از آزمون کوتاه وضعیت ذهنی مورد سوال قرار گرفت. بر اساس یافته­ها، فراوانی نسبی اختلالات شاختی از 05/3درصد قبل از عمل کاتاراکت به 27/5 درصد بعد از آن رسید. همچنین پژوهشگران گزارش کردند که تفاوت در میزان اختلالات شناختی بعد از عمل جراحی کاتاراکت بین دو نوع روش بیهوشی، نشان دهنده­ی تاثیر روش بیهوشی در بروز این اختلالات می­باشد.علاوه بر آن؛ با افزایش سن میزان این اختلالات افزایش می­یابد.

بقایی وجی و همکاران مطالعه ای تحت عنوان ' بررسی میزان بروز دلیریوم در بیماران جراحی شده در بخش­های جراحی بیمارستان­های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمان در سال78 ' انجام دادند. این مطالعه بر روی 250 بیمار بالای 40سال که تحت عمل جراحی الکتیو قرار گرفتند انجام شد. روش نمونه گیری به صورت متوالی و ملاک تشخیص دلیریوم معیارهای DSM-IV بود. نتایج نشان داد که 6/7 درصد از بیماران دچار دلیریوم شدند. سن بیماران به صورت معناداری بر میزان شیوع دلیریوم تاثیر می­گذاشت، اما میزان بروز دلیریوم در دو جنس تفاوت معنی­داری نداشت. علاوه بر آن بروز دلیریوم در اعمال جراحی کوچک تر نسبت به اعمال جراحی بزرگتر کاهش نشان داد.

ناظری آستانه و همکاران در سال 84 مطالعه­ای با عنوان ' بررسی اثر مداخله چندبخشی در جلوگیری از دلیریوم در بیماران بعد از عمل جراحی قلب باز' انجام دادند. جامعه­ی هدف بیماران تحت عمل جراحی قلب باز در تیرماه سال84 بود. در این مطالعه­ی مورد-شاهد تصادفی تعداد 32 بیمار 70-45 ساله در دو گروه 16نفره همتا شده وارد مطالعه شدند. در افراد گروه مورد، وجود دلیریوم با معاینه بالینی و آزمون­های استاندارد معاینه وضعیت روانی رد می­شد. همچنین بروز دلیریوم به وسیله مصاحبه بالینی بر اساس DSM-IV-TR دو بار در روز تعیین گردید. بر اساس نتایج این مطالعه، میانه تعداد کل شاخص­های خطر و بی تحرکی در گروه مورد نسبت به گروه شاهد، کاهش معنی­داری داشتند. همچنین بر اساس نتیجه­گیری این مطالعه پیشگیری اولیه دلیریوم، احتمالا موثرترین روش درمان آن است.

1. شیوع دلیریوم در بیماران تحت عمل جراحی چشم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95 چقدر است
2. سن بیماران تحت عمل جراحی چشم و ارتباط آن با بروز دلیریوم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95 چقدر است
3. جنسیت بیماران تحت عمل جراحی چشم و ارتباط آن با بروز دلیریوم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95 چیست
4. نوع روش بیهوشی در بیماران تحت عمل جراحی چشم و ارتباط آن با بروز دلیریوم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95 چیست
5. نوع عمل جراحی در  بیماران تحت عمل چشم و ارتباط آن با بروز دلیریوم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95 چیست

تعیین میزان بروز دلیریوم و عوامل موثر بر آن در بیماران بعد از عمل جراحی چشم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95

1. تعیین شیوع دلیریوم در بیماران تحت عمل جراحی چشم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95
2. تعیین سن بیماران تحت عمل جراحی چشم و ارتباط آن با بروز دلیریوم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95
3. تعیین جنسیت بیماران تحت عمل جراحی چشم و ارتباط آن با بروز دلیریوم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95
4. تعیین نوع روش بیهوشی در بیماران تحت عمل جراحی چشم و ارتباط آن با بروز دلیریوم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95
5. تعیین نوع عمل جراحی در  بیماران تحت عمل چشم و ارتباط آن با بروز دلیریوم در ریکاوری بیمارستان چشم پزشکی الزهرا(س) زاهدان، سال 95

اتاق عمل بیمارستان­های چشم پزشکی- متخصصین بیهوشی- چشم پزشکان

تحلیلی مقطعی

کلیه بیماران تحت عمل جراحی چشم

با توجه به مطالعات گذشته حدااقل حجم صد نفر برآورد شده است

که در این مطالعه سعی بر آن است که 150 بیمار وارد مطالعه گردد

آسان و در دسترس

پرسش نامه ی استاندارد مقیاس درجه بندی دلیریوم Nu-DESC

این پرسش نامه دارای 5 آیتم شامل سر­در­گمی،رفتار، ارتباط، توهم و خیال، عقب ماندگی روانی می­باشد که هر آیتم از 0 تا 2 (نداشتن علامت عدد صفر، داشتن علامت به صورت متوسط عدد1 و شدید عدد2 است) و بر اساس مشاهدات پرستاری ارزیابی می­شود(28). کسب امتیاز بیشتر یا مساوی 2 بیانگر وجود دلیریوم در بیمار می­باشد(29).

این مقیاس از حساسیت 85.7% و ویژگی 86.8%  برخوردار است( 30).

پس از تکمیل فرم پروپوزال، این فرم تحویل کمیته تحقیقات دانشجویی داده می­شود. پس از طی مراحل لازم و تصویب پروپوزال و صدور مجوز، به بیمارستان و بخش­ مورد نظر مراجعه و پس از اخذ رضایت بیمار به گردآوری اطلاعات پرداخته می­شود.

ابتدا برای متغیرهای کیفی، جدول توزیع فراوانی یا نمودارهای میله­ای و دایره­ای ترسیم می­گردد. همچنین برای متغیرهای کمی، نمودار خطی یا هیستوگرام رسم خواهد شد. محاسبه شاخص­های آماری تمایل مرکزی (میانگین، میانه، نما) و پراکندگی (انحراف معیار، ضریب تغییرات،کمینه، بیشینه و دامنه ) برای متغیرهای کمی انجام می­گیرد. همچنین برای ارتباط بین متغیرهای کیفی از آزمون کای اسکوئر و برای متغیر کمی از آزمون تی و یا کروسکال والیس(در صورت نرمال نبودن داده کمی) استفاده می گردد.

با توجه به 'راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش‌های علوم پزشکی  دارای آزمودنی انسانی  در جمهوری اسلامی ایران'  مفاد زیر در این پژوهش در نظر گرفته می­شود:

1. هدف اصلی هر پژوهش ‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.

5. قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.

11. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.

18. در پژوهش‌هایی که از مواد بدنی (شامل بافت‌ها و مایعات بدن انسان)  یا داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.

25. پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.

26. هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد.

28. پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.

29. نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.

30. گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.

31. روش پژوهش نباید با ارزش‌های اجتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

چنانچه بیماری ناشنوا، نابینا، اینتوبه در بخش ریکاوری و یا  از قبل دارای اختلال هوشیاری یا شناختی باشد از مطالعه خارج می­گردد.

دلیریوم، عمل چشم، ریکاوری

1 .Marcantonio ER. A Clinical Prediction Rule for Delirium. JAMA. 1994; 271(2):130

2 .Sadock BJ, Sadock VA Kaplam. Sadocksُ Comprehensive Textbook of Psychiatry. 8th ed, 2005, Philadelphia: Williams and Wilkins. Vol7, Chapter 10

3. Liptzin B, Levkoff SE, Gttlibe GL. Delirium. J Neuropsychiatry Clin Neurosci. 1993;5(2):154-5.

4. Marcantonio ER. The Association of Intraoperative Facttors with Development of postoperative Delirium. JAMA. 1998;105(3):380.

5. Blumental JA, Madden DJ. A Preliminary Study of the Effects of Cardiae Procedure Oncognitive Performance. Int J psychosom. 1991;38(1-4): 13-16.

6. Rode Wald G, Dahme B. Central Nervous System Risk Factors in Heart Surgery. Nz Kardiol. 1990;79(4):13-21.

7. Crippen DW. Neurologic Monitoring in the Intensive Care Unit. New Horiz. 1994;2(1):107-20.

8. Sadock BJ, Sadock VA Kaplan. Sadock sُ Synopsis of Psychiatry, 9th ed, 2003. Philadelphia: Williams and Wilkins , Chapter 102

9. Eden BM, Foreman MD. Problems Associated with Underrecognition of Delirium in Criticalcare. Heart ung. 1996;25(5):388-400.

10. Inouye SK. Delirium in Hospitalized Older Patients: Recognition and Risk Factor. J Geriatr psychiatry Neural. 1998;11(3):118-25.

11. Flacker JM, Marcantonio ER. Delirium in the Eldery, Optimal Managment. Drug Aging. 1993;13(2):119-30.

12. Kolbeinsson H, Jonsson A. Delirium and Dementia in Acute Medical Admissions of Elderypatients in Iceland. Acta Psychiatr Scand. 1993; 87(2):123-7.

13. Inouye Su, Rushing JT. Does Delirium Contribute to Poor Hospital Outcome?: A Three- Epidemiologic Study. J Gen Inter Med. 1988; 134(4):234-42.

14. Kagosima J, Mashima Y. Acute Myocardial Infarction in Eldery Patients. J Cardiol. 2000;35(4):267-75.

15. Dyer CB, Ashton CM, Teasdale TA. Postoperative delirium: a review of 80 primary data-collection studies. Arch Intern Med. 1995;155:461-5.

16. Fauman MA. Study guide to DSM-IV.Washington DC, American Psychiatric Press Inc. 1994.

17. Manos PJ and Wu R. The duration of delirium in medical and postoperative patients referred for psychiatricconsultation.Ann Clin psychiatry1997; 9(4): 219-226.

18. Rockwood K, Cosway S, Carver D,Jarrett P, Stadnyk K and Fisk J. The risk of dementia and death after delirium.Age Ageing1999; 28(6): 551-556.

19. Johnson J. Identifying and recognizing delirium. Dement Geriatr Cogn Disord. 1999;10:353-8.

20. Haynes C. Emergence delirium: a literature review. Br J Theatre Nurs. 1999;9(4):506-10.

21. Aakerlund LP and Rosenberg J.Postoperative delirium: Treatment with supplementary oxygen.Br J Anaesth1994; 72(3): 286-290.

22. Dyer CB, Ashton CM and Teasdale TA.Postoperative delirium: A review of 80 primary data collection studies.Arch Intern Med1995; 155(5): 461-465.

23. Van Der Mast RC. Postoperative delirium.Dement Geriatr Cogn Disord 1999; 10(5): 401-405.

24. MahastiJuibari L, Hoseyni F, Ghana S, Saiedi S, Sanagu A. The incidence of delirium in patients after surgery in recovery unit. Hakim Jorjani J  Oct 2012;15(1): 23-9.[in Persian].

25. Naghibi K, Shafa A, Hirmanpour A, Sabbaghi B. Comparative evaluation of cognitive disorders in elderly people after cataract suegery under general anesthesia or local anesthesia with sedation 2016; 34(372): 134-142. .[in Persian].

26. Baghaievajy M, Dehghan  A, Ostvar F, Parvaresh N. The incidence rate of delirium in suegical patients in suegical units of teaching hospitals in kerman university of medical science at 78 . J of Krman University of Medical Science  2001; 8(2): 74-80. [In Persian].

27. Nazeri A, Khaje N, Pakseresht S, Ramazani A. The effect of multi-component intervention to prevent delirium in patients after open heart surgery. Medical Science J of Jondishapour 2007;6(2) .[in Persian].

28.Dimitrios A, Naveen S, Paul J.P. Whelan and Alastair J.D. Macdonald. Delirium Scales: A review of current evidence. Aging and mental health J 2010 July; 14(5): 543-55

29. Sandeep G, Natasha K. Assessment scales for delirium. World J Psychiatr 2012 August 22; 2(4): 58-70

30 . Gaudreau JD, Gagnon P, Harel F, Tremblay A, Roy MA. Fast, systematic, and continuous delirium assessment in hospitalized patients: the nursing delirium screening scale. J Pain Symptom Manage 2005; 29: 368-375

عوامل موثر بر بروز دلیریوم (اختلالات هوشیاری و شناختی) را بررسی می­نماییم تا بتوان بعد از آن راه­کار های مناسب جهت کاهش بروز این گونه عوارض ارائه داد

ندارد

انجام این مطالعه به بهبود وضعیت بیماران پس از عمل چشم و کاهش عواملی که باعث بروز اختلالات شناختی می شود میگردد

ندارد

ندارد

چنانچه در این طرح تحقیقاتی اقدام تشخیصی یا درمانی انجام شود، هزینه به عهده مجری یا مجریان طرح خواهد بود و بیمار هزینه ای را پرداخت نخواهد کرد.

ندارد

نتایج اطلاعات بیمار بصورت کاملاً محرمانه و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیماری وی در چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهد ماند.

طرح تحقیقاتی حاضر ارتباطی به تشخیص یا درمان بیماری و نیز بروز عوارض احتمالی ندارد

شرکت من در مطالعه کاملاً اختیاری است و آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هر زمان  که مایل بودم بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شوم.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.

مقیاس پرستاری دلیریوم Nu-DESC

سن:                         جنسیت:                       نوع بیهوشی:                                   عمل جراحی:

نشانه های بیماری :

1- سردرگمی                                 0         1         2  

سردرگمی به صورت زبانی و لفظی یا عملی در زمان و مکان و یا نشناختن افراد بروز می کند.           

2- رفتار نامناسب                          0         1         2  

رفتار نامناسب در محل، علیه اشخاص یا هر دو مورد –کشیدن لگن و در اوردن لباسها (پانسمان) تلاش برای بیرون امدن از تخت هنگامیکه نباید این کار انجام شود.

3- ارتباط نا مناسب                                  0         1         2  

ارتباط نامناسب در محل، علیه اشخاص یا هر دو مورد سخنان بی معنی وغیر قابل فهم وبد صحبت کردن.

4- توهم و خیالات                               0         1         2  

دیدن و شنیدن چیزی که وجود ندارد، اشیاء را کج و کوله و به شکل دیگر دیدن

5-عقب ماندگی روانی                         0         1         2  

حساس و تاثیر پذیر، کلمات و یا کارهای غیر ارادی ندارد و یا کم دارد، هنگامیکه به بیمار سیخک زده می شود با تاخیر عکس العمل نشان می دهد و یا عکس العملی نشان نمی دهد و یا هر دو مورد.

نتیجه نهایی : دلیریوم               2  بله                     2 < خیر