مقایسه فراوانی پلی مورفیسم های ژنهای mir-149(rs2292832) ، mir-608(rs4916510)، mir-146a(rs2910164) ، h19(rs3741219) hotair(rs920778 rs1333045 rs4977574)، Drosha(rs6877842)،Dicer(rs3742330 درزنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

فیبروئید (میوما یا لیومیوما) تومورهای منوکلونال خوش ‌خیم سلولهای عضله صاف دیواره رحم هستند و حاوی ترکیبات ماتریکس خارج سلولی از قبیل :کلاژن، الاستین، فیبرونکتین، پروتئوگلیکانها و بافت همبند فیبروزه می باشند(1).

اصطلاح 'لیومیوما' عمدتاً تومورهایی را دربر می گیرد که از سلول های اولیه رحمی منشا گرفته باشند، هرچند که اصطلاحات مختلفی از قبیل: میوفیبروما^[1]، فیبرومیوما^[2]، لیومیوفیبروما^[3]، فیبروما^[4]، میوما^[5] و فیبروئید^[6] برای توصیف این تومورهای رحمی نیز بکار می رود. لیومیوم ها شایع ترین تومورهای ژینکولوژیک و یکی از دلایل اصلی جراحی در زنان به شمار می روند و حدود30 درصد از موارد هیسترکتومی که سالانه در آمریکا انجام می شود به علت لیومیوم می باشد. زنان مبتلا در 25 تا30 درصد از موارد دارای علائم بالینی بوده و معمولاً از خونریزی غیر طبیعی رحم یا علائم فشار مربوط به پایین شکم شکایت می کنند. Miller and Ludovici اولین کسانی بودند که تشخیص دادند، منشا اصلی این نئوپلاسم های خوش خیم رحمی از سلول های عضله صاف رحم بوده و سایزهای مختلفی از طریق تکثیر سلولی و تغییرات ناشی از آپوپتوزیس ایجاد می کنند(2). هیستوپاتولوژی این تومورهای خوش خیم نشان می­دهد که مانند میومتر مجاورشان، ساختاری از عضله صاف حاوی سلولهای دوکی شکل داشته که در فاسیکولها قرارگرفته اند. سلولها حاوی مقدار زیادی سیتوپلاسم، ائوزینوفیل و هسته های دراز با شکل و اندازه و رنگ یکسان هستند. این سلولها هیچ میتوز، آتیپی یا نکروز مشخصی نشان نمی دهند اما توسط مقادیر زیادی از ماتریکس خارج سلولی احاطه شده اند .بخش اعظم این ماتریکس خارج سلولی از جنس کلاژن نوعⅠوⅢ است که تومورها را از میومتر طبیعی اطراف خود متمایز می کند.(3)

لیومیومای رحمی معمولاً در طی دوران باروری اتفاق می افتد و پراکندگی ژئوگرافیک گسترده ای دارد. براساس داده های Thompson در بیش از 954 مقاله که از 700 ژورنال مختلف در طی 11 سال (از سال 1994 تا دسامبر 2004) از 80 کشور جهان جمع آوری شده است، گزارش می دهد که براساس نتایج آماری، لیومیوما در همه جای دنیا وجود دارد. در حالی که این واضح است که لیومیومای رحمی در بین چندین گروه نژادی از جمله زنان آسیایی، اروپایی و آفریقایی- آمریکایی تشخیص داده شده است. زنان آفریقایی- آمریکایی دو تا سه برابر بیش از زنان سفیدپوست و در سنین پایین تری در معرض رشد تومورهای لیومیوما قرار می گیرند. به همین دلیل این زنان بطور گسترده ای مورد ارزیابی قرار گرفته اند(4). زنان دارای اضافه وزن یا چاق به ویژه با چاقی پنهان یا وجود چربی در قسمت فوقانی بدن، اندکی بیش از سایرین در معرض خطر ابتلا به لیومیوم می باشند. این مسئله ممکن است ناشی از استروژن اکستراگونادالی باشدکه در چربی بدن ذخیره می شود(5).         

فرضیه ای وجود دارد مبنی بر اینکه حاملگی و زایمان بطور مشخص یک عامل حفاظتی در برابر بیماری لیومیوما محسوب می شود چرا که در اثر بازسازی بافت رحم پس از زایمان، لیومیوم های کوچک دفع می شوند(6).

عوامل محیطی ممکن است در خطر ابتلا به فیبروئید ها نقش داشته باشند. سیگار کشیدن همانند مصرف میوه و سبزیجات اثر حفاظتی دارد، هرچند مصرف بسیار زیاد گوشت قرمز ریسک ابتلا به لیومیومرا افزایش می دهد، با این حال شواهدی مبنی بر تاثیر تنظیم عادات غذایی یا تغییر روش زندگی در کاهش اندازه یا علائم فیبروئید وجود ندارد(4, 7, 8).

اگرچه شواهد سیتوژنیک و مولکولار بطور فزاینده ای تاییدکننده اساس ژنتیکی لیومیوما می باشند اما تعدادی شواهد غیرمستقیم مبنی بر ماهیت ارثی بودن لیومیوما از قبیل: افزایش شیوع این بیماری در بین وابستگان درجه یک زنان مبتلا به لیومیوم نسبت به گروه کنترل، 2 برابر شدن هیسترکتومی در دو قلوهای همسان نسبت به دوقلوهای غیرهمسان و افزایش بیماری بین زنان آمریکایی _آفریقایی در مقایسه با زنان سفیدپوست دارای شرایط یکسان وجود دارد.

با توجه به اینکه تبدیل بافت میومتر به توده های لیومیوما ممکن است ناشی از موتاسیون های سوماتیک میومتر طبیعی باشد اما ژنتیک مولکولی، بیان غیر طبیعی انواعی از ژن ها را در ارتباط با لیومیوم مشخص کرده است و در حال حاضر توجه بیشتری روی استفاده از اسکن ژنوم و تکنولوژی Microarray متمرکز شده تا ژن هایی که با تغییر الگوی ژنتیکی و اختلال ناشی از بازآرایی کروموزومی که درایجاد لیومیوم نقش دارند را مشخص کنند(7, 9, 10).

MicroRNA  ها گروهی از RNA های غیر کد کننده هستند که حدود 25-18  نوکلئوتید طول دارند و پس از رونویسی روی بیان ژن اثر می گذارند.آنها این عمل را از طریق اتصال به توالی مکمل که اغلب در ناحیه  UTR´3  مربوط به ژن هدف واقع شده است انجام می دهند(11).

یک miRNA منفرد در کنترل فرایند های سلولی متنوعی مثل آپوپتوز، رشد و تکثیر سلولی ،تمایز سلولی، سلولهای بنیادی و تکامل نقش دارد(12).

اغلب ژن های کد کننده miRNA ها در نواحی بین ژنی واقع شده اند در حالی که برخی از آنها درنواحی درون ژنی قرار گرفته اند رونویسی اکثر miRNA ها توسط RNA pol II انجام میگیرد در حالی که گروه کوچکی به وسیله  RNA pol III رونویسی می شوند. محصول رونویسی به وسیله هر یک از این دو، miRNA اولیه)  pri-miRNA ) نامیده می شود که شامل کلاهک در 5 و دم پلی آدنیله می باشد(11, 13). miRNA ها ابتدا در هسته پردازش می شوند. در این مرحلهpri-miRNA توسط نوعی RNase به نام    Drosha و کوفاکتور پروتئینی آن DGCR8 در ناحیه سنجاق سری برش خورده و یک ساختار ساقه حلقه ای حدودا 70 نوکلئوتیدی را آزاد می کند که miRNA نابالغ نامیده می شود. DGCR8 با قسمت تک رشته ی RNA میانکنش کرده و دروشا را به محل مورد نظر هدایت می کند. سپس miRNA  برای پردازش بیشتر توسط اکسپورتین5 به سیتوپلاسم فرستاده می شود(14-16). مرحله دوم پردازش در نتیجه عملکرد (Dicer)  RNAase III انجام می گیردMicroRNA دو رشته ای 24-21  نوکلئوتیدی تولید می شود. MicroRNA تک رشته ای بعدا در کمپلکس miRISCs قرار می گیرد(11, 16, 17)

مطالعات گذشته نشان داده است که علاوه بر تفاوت بیان ژن بین   leiomyoma   و   myometrium، بیان ژن miRNA ها هم بین این دو متفاوت است(18-20)  که پیشنهاد کننده این فرضیه است که miRNA ها در تنظیم ژنی این تومورها نقش دارند.  همچنین مطالعات انجام شده توسط چندین محقق نشان داه است که عدم تنظیم درست miRNA در لیوماتوما در پاتوژنز این بیماری دخیل است(21).

در مطالعه انجام شده به وسیله wang و همکاران  45  miRNAs  را که بیان انها به طرز معنا داری در leiomyoma تغییر می کرد را شناسایی کردند. Marsh  و همکاران نیز تغییر بیان 46 miRNAs را در در مقایسه با myometrium را گزارش کردند.

در میان miRNA های شناسایی شده که بیان متفاوتی در leiomyoma و myometrium دارند اکثر ژن های هدف این miRNA ها از لحاظ عملکردی با پیشرفت چرخه سلولی، تمایز سلولی، تحرک و اپوپتوزیس ، ارتباطات سلول به سلول، ترانسفورماسیون و تومورژنسیس  و همچنین پاسخ التهابی و ECM  مرتبط هستند(22-27). یک ترکیبی از فعالیت میتوزی ، تغییرات در هایپرتروفی سلولی ، و تجمع ECM نقش عمده ای در رشد leiomyoma ایفا می کند(28-32).

miR-146a   متعلق به خانواده miR-146 است.    ژن  miR-146a  بر روی کروموزوم 5 واقع است. همچنین شواهدی مبنی بر ارتباط بین پلی مورفیسم (rs2910164)  ژن miR-146a  که یک نوع تغییر تک نوکلئوتیدیC/G   که در ساختار pre- miRNA  می باشد و تعدادی از بیماری ها مانند سرطان ها ، بیماری های خود ایمن و آترواسکلروزیس ارائه شده است (33-35).

miR-149   از انواع miR هایی است که در فرآیندهای گوناگونی مانند اپوپتوز نقش دارند و نشان داده شده است که بیان miR-149 با بیماری هایی مانند سرطان ها، سکته مغزی و پره اکلامپسی مرتبط است.

miR-149  روی کروموزوم 2 واقع شده است و مطالعات متعددی ارتباط بین miR-149 و همچنین پلی مورفیسم (rs2292832) ژن miR-149 که یک نوع تغییر تک نوکلئوتیدیC/T  در ناحیه pre- miRNA می باشد و تعدادی از بیماریها را نشان میدهد(36, 37)

Mir-608 بر روی کروموزم شماره 10 (10q24.31) قرار دارد.(38) شواهدی مبنی بر ارتباط بین پلی مورفیسم (rs4919510)  ژن miR-608  که یک نوع تغییر تک نوکلئوتیدیG/C   که در ساختار pre- miRNA  می باشد(39) .مطالعات گذشته ارتباط پلی مورفیسم ژنی mir-608 را با برخی سرطان ها نشان داده اند.(33, 40)

ژن دایسر بر روی کروموزم 14 قرار دارد.طبق مطالعات انجام شده بین پلی مورفیسم آنزیم دایسر و بیماری هایی همچون pleuropulmonary blastoma (PPB),  cystic nephroma (CN),  و ovarian sex cord-stromal tumors و multinodular goiterو cervix embryonal rhabdomyosarcoma (CERMS و Wilms tumor و همچنین بین پلی مورفیسم rs3742330 و بیماری هایی از جمله سرطان کلرکتال، ارتباط وجود دارد(41, 42). ژن  Drosha بر روی کروموزم  5 قرار دارد. (rs6877842)تک نوکلئوتیدG/C درناحیه پروموتورژن Drosha قراردارد(43)

RNAهای بلند نانکدینگ (LncRNA) یک دسته مهم از ژن های عمده درگیر در انواع عملکرد های بیولوژیک هستند که بیان نا به جای آنها در بیماریهای مختلف انسانی مشاهده شده است(44).

در ارتباط با نقش LncRNA ها در leiomyoma مطالعات نشان داده است که بیان آنها در leiomyomas در مقایسه با myometrium متفاوت می باشد. همچنین مشخص شده است که بیان نابجای abberant)) LncRNAها و Mrna هادر تومورهای بزرگ در مقایسه با تومورهای کوچک بیشتر هست که اشاره به این نکته می باشد که تومورهای بزرگ تغییرات بیشتری در بیان ژن نسبت به تومورهای کوچک کسب می کنند(45).

امروزه با استفاده از روش های جدید برای بررسی رونویسی( همه انواع RNA های بیان شده)، تعداد زیادی از انواع جدید RNAها شامل میکرو-RNA ، RNAهای بلند نانکدینگ و RNA حلقوی شناسایی شده اند که میتوانند به صورت فیزیکی با یکدیگر و سایر پروتئین های تنظیمی واکنش داده و بیان ژن و ترجمه mRNA به پروتئین را تغییر دهند(46).

RNAهای بلند نانکدینگ به عنوان مولکولهای RNA رونویسی شده تعریف می شوند که طولی بیش از 200 نوکلئوتید دارند، فاقد قالب خواندنی باز (open reading frame) هستند، ظرفیت قابل مشاهده ای برای کدکردن پروتئین ندارند و در بیان خاص انواع سلولی و بافت نقش دارند(47).

LncRNAها میتوانند فعالیت رونویسی را مارک کنند و فعالیت پروتئین و قرارگیری آن و تنظیم اپی ژنتیک را تعدیل کنند(46).

ژن H19 روی بازوی کوتاه کروموزوم 11 انسانی (11p15) قرار گرفته است، یک RNA بلند غیر کدشونده و پلی آدنیله به طول 2600 نوکلئوتید کد میکند که غالباً در سیتوپلاسم و به مقدار خیلی کم در هسته قراردارد(48, 49). در سیتوپلاسم H19 به عنوان یک اسفنج مولکولی برای میکروRNA let-7 عمل میکند و دسترسی زیستی آن را کاهش میدهد و مانع مهار بیان ژن هدف در سطح پس از رونویسی میشود(50). از طریق این فعالیت ها، H19 در تنظیم تمایز سول ماهیچه ای، متابولیسم گلوکز، متاستاز تومور و تکامل اندومتریال نقش دارد(48). ثابت شده است که پلیمورفیسم های تک نوکلئوتیدی(SNP)، اثرات قابل توجهی روی بیان و عملکرد ژن دارند. اخیراً مطالعه روی اثرات SNPها روی LncRNAها گسترش یافته است که بیشتر این مطالعات در ارتباط با سرطان ها انجام شده است(51). به عنوان مثال پلیمورفیسمهای ژن H19 در ارتباط با سرطان کلورکتال(52) ، سرطان مثانه (53)و سرطان سینه (51)در سال 2016 در جمعیت های چینی بررسی شده است .

تا کنون هیچ مطالعه ای در ارتباط با با نقش پلی مورفیسم H19 در بیماری uterine leiomyoma انجام نگرفته است.

ژن HOX transcript antisense RNA (HOTAIR) به وسیله لوکوس انسانی HOXC بر روی کروموزم 12q13.13 بیان می شود. HOTAIR در سلولهای سرطانی متفاوت  ماندد سرطان سینه، معده، کولورکتال و سلولهای سرطانی سرویکال به عنوان یک مولکول اونکوژنیک نقش ایفا می کند . سطح بیان HOTAIR   به عنوان یک بیومارکر بالقوه در اهداف تشخیصی و درمانی در چندین سرطان استفاده می شود(54). مطالعات گذشته نشان داده است که پلی مورفیسم های ژنی HOTAIR با بسیاری از سرطان ها ارتباط دارد.(55-58)

با توجه به نقش  RNA غیر کننده شامل  miRNA  و LnRNA ها  در تنظیم بیان ژنها در مطالعه حاضر به بررسی اثر احتمالی پلی مورفیسم های ژنتیکی در ژن های miRNA   و LnRNA  در بیماران مبتلا به لیومیوم میپردازیم. 

فراوانی پلی مورفیسم mir-149 ( rs2292832 ) در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل متفاوت است

فراوانی پلی مورفیسم mir-146a ( rs2910164 ) در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل متفاوت است

فراوانی پلی مورفیسم mir-608 ( rs4919510 ) در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم(6877842 rs)ژن Drosha در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل متفاوت است.

فراوانی  پلی مورفیسم (rs3742330) ژن Dicer در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل متفاوت است.

فراوانی  پلی مورفیسم( rs217727 )  ژن h19 در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل متفاوت است.

فراوانی  پلی مورفیسم(rs920778)  ژن Hotair در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل متفاوت است.

فراوانی  پلی مورفیسم(rs4977574)  ژن Hotair در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل  متفاوت است

فراوانی  پلی مورفیسم(rs1333045)  ژن Hotair در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل متفاوت است

مقایسه فراوانی پلی مورفیسم های ژن mir-149(rs2292832) ، mir-608(rs4916510)، mir-146a(rs2910164)  ، h19(rs3741219) , hotair(rs920778  rs1333045  rs4977574)، Drosha(rs6877842)،Dicer(rs3742330)     درزنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی پلی مورفیسم mir-149 ( rs2292832 ) در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی پلی مورفیسم mir-146a ( rs2910164 ) در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی پلی مورفیسم mir-608 ( rs4919510 ) در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی پلی مورفیسم(6877842 rs)ژن Drosha در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی  پلی مورفیسم (rs3742330) ژن Dicer در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی  پلی مورفیسم( rs217727 )  ژن h19 در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی  پلی مورفیسم(rs920778)  ژن Hotair در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی  پلی مورفیسم(rs4977574)  ژن Hotair در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

مقایسه فراوانی  پلی مورفیسم(rs1333045)  ژن Hotair در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی و گروه کنترل

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

مرکز تحقیقات سلولی مولکولی زاهدان

لیومیوما: نئوپلاسم های خوش خیم رحم هستند که از عضله صاف رحمی منشا می گیرند

MicroRNA  ها: گروهی از RNA های غیر کد کننده هستند که حدود 25-18  نوکلئوتید طول     دارند

پلی مورفیسم:تغییری در دنباله DNA که در یک نوکلئوتید(T،G،C،A) در ژنوم بین افراد یک گونه بیولوژیکی یا بین یک جفت کروموزم در یک فرد این نوکلئوتید فرق دارد

موردی – شاهدی (case –control)

کلیه زنان ایرانی و پره منوپوز مبتلا به لیومیوما، مراجعه کننده به کلینیک زنان بیمارستان علی ابن ابیطالب ،که بیماری آن ها توسط معاینه پزشکی تشخیص و بوسیله سونوگرافی تایید شده است  و همچنین فاقد پاتولوژی دیگر در معاینه و سونوگرافی بوده اند به عنوان گروه بیمار انتخاب می شوند.

گروه کنترل : زنان ایرانی و پره منوپوز که در معاینه و سونوگرافی هیچ پاتولوژی ندارند

کلیه افرادی که مبتلا به هر گونه بدخیمی هستند و همچنین مبتلایان به بیماری های سیستمیک از مطالعه حذف می شوند.

 برای بررسی پلی مورفیسم های زنان مبتلا به لیومیوم رحمی ،حداقل 130 نمونه خون تام برای هر گروه بیمار و کنترل در نظر گرفته شده است که در طول یک سال نمونه گیری شده اند. ح

آسان در دسترس

افراد دو گروه از نظر سن و BMI  همسان سازی می شوند

 از طریق تشخیص بالینی و انجام آزمایشات واقدامات پاراکلینیک برای تشخیص بیماری و انجام PCR  بر روی DNA  خون افراد و شناسایی الل های موردنظر.

PCR-RFLP: در  روش RFLP ‌، ابتدا قطعه‌ حاوی‌ جایگاه‌ چند شکلی‌ را با واکنش‌ زنجیرهِ پلی‌مراز واستفاده‌از دو پرایمر مخصوص‌ که‌ به‌ همین‌ منظور طراحی‌ شده‌ تکثیر می‌نمایند و پس‌ ازهضم‌آنزیمی، الکتروفوز می‌کنند.

PCR-ARMS: ‌‌‌‌این‌ تکنیک‌ براساس‌ طراحی‌ پرایمرهای‌اختصاصی‌ آللها درPCRمی‌باشد. برای‌ تشخیص یک‌ جهش‌ ویژه، دو پرایمر کنترل‌ درنزدیکی‌ محل‌ موتاسیون‌ برای‌ اطمینان‌ از عمل‌ صحیحPCR ‌ طراحی‌ می‌شود. برای‌تکثیر منطقهِ حاوی‌ جهش‌ نیز یک‌ پرایمر مشترک‌ برای‌ الل‌ موتانت‌ ووحشی‌طراحی‌می‌گردد. دو پرایمر باقی‌ مانده‌ همان‌ پرایمرهایARMS‌ می‌باشد که‌ بازَ3 آنها به‌ترتیب‌ مکمل‌ توالی‌ الل‌ موتانت‌ و الل‌ وحشی‌ هستند.

ابتدا از نمونه های خون که در 20- درجه سانتیگراد نگهداری شده بودند، DNA به روش salting out تخلیص می‌شود. سپس برای بررسی بعضی از پ با استفاده از پرایمرهای اختصاصی قطعات واجد ناحیه پلی مورفیک با روش  PCR  تکثیر گردیده و سپس توسط آنزیم های حدساز و با استفاده از تکنیک   PCR-RFLP    تعیین ژنوتیپ میگردند. جهت بررسی سایر پلی مورفیسم ها از تکنیک ARMS-PCR  استفاده شد. در این تکنیک از سه پرایمر استفاده می شود. یک پرایمر مشترک( فوروارد یا ریورس) و دو پرایمر که به طور اختصاصی برای آلل ها طراحی شده اند.

پس از گردآوری اطلاعات لازم، یافته ها در نرم افزار آماری SPSS  وارد گشته و داده ها با استفاده از آزمون­های آماری χ2  و تی تست مستقل و Regression Logistic مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت.

راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش‌های علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی

کد 1: هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.

کد 2:در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی‌های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب‌های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.

کد 3:پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه‌پذیر است که منافع بالقوه‌ی آن برای هر فرد آزمودنی بیش‌تر از خطرهای  آن باشد. در پژوهش‌های دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار می‌گیرد نباید بیش‌تر از آن‌چه باشد که مردم عادی در زندگی روزمره‌ی خود با آن مواجه می‌شوند. حصول اطمینان از این امر برعهده‌ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش‌کننده‌ی پژوهش از جمله کمیته‌ی اخلاق در پژوهش‌ است.

کد 4:مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه‌ی پایین‌تر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود.

کد 5: قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.

کد 7: اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنی‌ها بیش از فواید بالقوه‌ی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود.

کد 13: کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا می‌شود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه‌ی کتبی غیر ممکن یا قابل صرف‌نظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیته‌ی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.

کد 14:اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه‌ی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیته‌ی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه‌ی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.

کد 15: پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهش‌های پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده به‌عنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که می‌توانند در تصمیم‌گیری او مؤثر باشند، به‌نحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است به‌کار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروه‌مورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی  سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیان‌هایی که انتظار می‌رود مطالعه در بر داشته باشد. هم‌چنین، هر آزمودنی باید بداند که می‌تواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید درباره‌ی خطرات و زیان‌های بالقوه‌ی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر هم‌چنین باید به تمامی سؤالات و دغدغه‌های این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایت‌نامه‌ی آگاهانه منعکس شود.

کد 25 : پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.

کد 28 :پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.

کد 29:نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.

راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی :

راهنمای عمومی

1- پژوهشگر باید به این امر مهم توجه داشته باشد که بافت‌ها و اعضای مورد استفاده، دارای منشأ انسانی‌اند و کرامت انسانی اقتضا می‌کند که جمع‌آوری، نگه‌داری، استفاده و نابودسازی آن‌ها توأم با رعایت ملاحظات و شؤون مرتبط باشد.

2- از اجزای بدنی دارای منشأ انسانی باید تنها در پژوهش‌هایی استفاده شود که اهداف ارزشمندی را در راستای مبارزه با بیماری‌ها و ارتقای سلامت انسان‌ها دنبال می‌کنند.

3- تمامی پژوهش‌ها بر روی عضو و بافت انسانی، پیش از اجرا، باید مورد تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش مرتبط قرار گیرد. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش حق دارد که در تمامی مراحل پژوهش بر آن نظارت داشته باشد. پژوهشگران باید در این زمینه با کمیته‌ی اخلاق در پژوهش همکاری کنند.

4- رضایت آگاهانه‌ی فرد دهنده‌ی عضو یا بافت، یا جانشین قانونی او، شرط اساسی در تأیید اخلاقی هر پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی است. رضایت‌نامه باید با رعایت تمامی اصول مرتبط تهیه و هنگام ارسال طرح‌نامه برای تصویب، به آن پیوست شده باشد.

5- در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه از دهنده‌ی نمونه‌ی ذخیره‌شده یا جانشین قانونی او امکان‌پذیر نباشد، به‌شرط وجود رضایت کلی اولیه بر استفاده‌ی پژوهشی، در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش می‌توان از آن نمونه برای پژوهش استفاده کرد. در چنین مواردی باید از نمونه‌هایی استفاده شود که به ‌نحو برگشت‌ناپذیر بی‌نام ‌شده باشد. ‌

6- تمامی اطلاعاتی که از صاحبان عضو یا بافت مورد پژوهش، جمع‌آوری و ثبت می‌شود، راز حرفه‌ای تلقی می‌‌شود؛ از این ‌رو، تمامی اصول و ملاحظات مربوط به رازداری و حفظ حریم شخصی، باید در مورد آن‌ها مراعات شود.

7- مرکز انجام دهنده‌ی پژوهش بر روی عضو و بافت باید مهارت و امکانات لازم برای حفظ رازداری را داشته باشد؛ در غیر این صورت، اطلاعات باید به شکل بی‌نام و غیرقابل ردیابی ثبت و ذخیره شود.

8- پژوهشگر باید از اعضاء و بافت‌هایی که به منظور پژوهش در اختیار او قرار می‌گیرد استفاده‌ی بهینه کرده، از هدر رفتن آن‌ها جلوگیری کند

9- پژوهشگر موظف است که تمهیدات لازم ایمنی، از جمله آزمون‌های غربالگری و وسایل محافظت‌کننده را برای جلوگیری از انتقال آلودگی از اجزای بدنی مورد استفاده به هر فرد دیگر، اعم از پژوهشگران، آزمودنی‌ها یا سایر افرادی که در فرایند پژوهش با این مواد سروکار خواهند داشت، پیش‌بینی و تأمین کند.

10- پژوهش بر روی عضو و بافت ممکن است به ایجاد روش‌ها و محصولاتی منجر شود که به استفاده‌ی تجاری از آن‌ها بینجامد. حقوق مالکیت معنوی نتایج حاصل از این‌گونه پژوهش‌ها باید مورد تأیید و حمایت قرار گیرد. احتمال استفاده‌ی تجاری از نتایج پژوهش و اشخاصی که احتمالاً از آن منتفع خواهند شد باید در رضایت‌نامه‌آورده شود.

11- زمان، نحوه و میزان اطلاع آزمودنی‌ها از نتایج پژوهش باید در رضایت‌نامه آورده شود. در هر حال، آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او باید به تمامی اطلاعاتی که در طول پژوهش درباره‌ی او به‌دست می‌آید، دسترسی داشته باشد.

12- در صورت کمبود بافت یا عضو، باید استفاده‌های درمانی بر استفاده‌های پژوهشی اولویت داده شود. 

عدم همکاری بیمار

مشکل تهیه مواد وامکان طولانی شدن زمان دریافت آنها

Uterine leiomyoma -microRNA-polymorphism

1.            Baird DD, Dunson DB, Hill MC, Cousins D, Schectman JM. High cumulative incidence of uterine leiomyoma in black and white women: ultrasound evidence. American journal of obstetrics and gynecology. 2003;188(1):100-7.

2.            Blake RE. Leiomyomata uteri: hormonal and molecular determinants of growth. Journal of the National Medical Association. 2007;99(10):1170.

3.            Evans P, Brunsell S. Uterine fibroid tumors: diagnosis and treatment. Am Fam Physician. 2007;75(10):1503-8.

4.            Baird DD, Dunson DB. Why is parity protective for uterine fibroids? Epidemiology. 2003;14(2):247-50.

5.            Dixon D, He H, Haseman JK. Immunohistochemical localization of growth factors and their receptors in uterine leiomyomas and matched myometrium. Environmental health perspectives. 2000:795-802.

6.            Miyazono K. Positive and negative regulation of TGF-beta signaling. J Cell Sci. 2000;113(7):1101-9.

7.            Arici A, Sozen I. Transforming growth factor-β3 is expressed at high levels in leiomyoma where it stimulates fibronectin expression and cell proliferation. Fertility and sterility. 2000;73(5):1006-11.

8.            Karasick S, Lev-Toaff AS, Toaff ME. Imaging of uterine leiomyomas. AJR American journal of roentgenology. 1992;158(4):799-805.

9.            Ligon AH, Morton CC. Genetics of uterine leiomyomata. Genes, Chromosomes and Cancer. 2000;28(3):235-45.

10.         Hsieh Y-Y, Chang C-C, Tsai F-J, Lin C-C, Tsai C-H. T allele for VEGF-460 gene polymorphism at 5′-untranslated region is associated with higher susceptibility of leiomyoma. Biochemical genetics. 2008;46(5-6):356-61.

11.         Wahid F, Shehzad A, Khan T, Kim YY. MicroRNAs: synthesis, mechanism, function, and recent clinical trials. Biochimica et Biophysica Acta (BBA)-Molecular Cell Research. 2010;1803(11):1231-43.

12.         Harfe BD. MicroRNAs in vertebrate development. Curr Opin Genet Dev. 2005;15(4):410-5.

13.         Fabian MR, Sonenberg N, Filipowicz W. Regulation of mRNA translation and stability by microRNAs. Annual review of biochemistry. 2010;79:351-79.

14.         Huang Y, Shen XJ, Zou Q, Wang SP, Tang SM, Zhang GZ. Biological functions of microRNAs: a review. Journal of physiology and biochemistry. 2011;67(1):129-39.

15.         Garza EV. MicroRNA: biogenesis, functions and objetives identification. Revista de Hematología Volumen. 2011;12(1):40.

16.         Sotillo E, Thomas-Tikhonenko A. Shielding the messenger (RNA): microRNA-based anticancer therapies. Pharmacology & therapeutics. 2011;131(1):18-32.

17.         Doridot L, Houry D, Gaillard H, Chelbi ST, Barbaux S, Vaiman D. miR-34a expression, epigenetic regulation, and function in human placental diseases. Epigenetics. 2014;9(1):142-51.

18.         Marsh EE, Lin Z, Yin P, Milad M, Chakravarti D, Bulun SE. Differential expression of microRNA species in human uterine leiomyoma versus normal myometrium. Fertil Steril. 2008;89(6):1771-6.

19.         Wang T, Zhang X, Obijuru L, Laser J, Aris V, Lee P, et al. A micro‐RNA signature associated with race, tumor size, and target gene activity in human uterine leiomyomas. Genes Chromosomes Cancer. 2007;46(4):336-47.

20.         Georgieva B, Milev I, Minkov I, Dimitrova I, Bradford AP, Baev V. Characterization of the uterine leiomyoma microRNAome by deep sequencing. Genomics. 2012;99(5):275-81.

21.         Pan Q, Luo X, Chegini N. Differential expression of microRNAs in myometrium and leiomyomas and regulation by ovarian steroids. J Cell Mol Med. 2008;12(1):227-40.

22.         Jovanovic M, Hengartner MO. miRNAs and apoptosis: RNAs to die for. Oncogene. 2006;25(46):6176-87.

23.         Marsh EE, Lin Z, Yin P, Milad M, Chakravarti D, Bulun SE. Differential expression of microRNA species in human uterine leiomyoma versus normal myometrium. Fertil Steril. 2008;89(6):1771-6.

24.         Wang T, Zhang X, Obijuru L, Laser J, Aris V, Lee P, et al. A micro-RNA signature associated with race, tumor size, and target gene activity in human uterine leiomyomas. Genes Chromosomes Cancer. 2007;46(4):336-47.

25.         Volinia S, Calin GA, Liu CG, Ambs S, Cimmino A, Petrocca F, et al. A microRNA expression signature of human solid tumors defines cancer gene targets. Proc Natl Acad Sci U S A. 2006;103(7):2257-61.

26.         Cimmino A, Calin GA, Fabbri M, Iorio MV, Ferracin M, Shimizu M, et al. miR-15 and miR-16 induce apoptosis by targeting BCL2. Proc Natl Acad Sci U S A. 2005;102(39):13944-9.

27.         Mori A, Nakayama K, Suzuki J, Nikaido T, Isobe M, Fujii S. Analysis of stem cell factor for mast cell proliferation in the human myometrium. Mol Hum Reprod. 1997;3(5):411-8.

28.         Luo X, Ding L, Xu J, Williams RS, Chegini N. Leiomyoma and myometrial gene expression profiles and their responses to gonadotropin-releasing hormone analog therapy. Endocrinology. 2005;146(3):1074-96.

29.         Chegini N, Williams R. Implication of growth factor and cytokine networks in leiomyomas. Cytokines in human reproduction. 2000:133-62.

30.         Walker CL, Stewart EA. Uterine fibroids: the elephant in the room. Science. 2005;308(5728):1589-92.

31.         Catherino W, Salama A, Potlog-Nahari C, Leppert P, Tsibris J, Segars J. Gene expression studies in leiomyomata: new directions for research. Semin Reprod Med. 2004;22(2):83-90.

32.         Nowak RA. Identification of new therapies for leiomyomas: what in vitro studies can tell us. Clin Obstet Gynecol. 2001;44(2):327-34.

33.         Hashemi M, Sanaei S, Rezaei M, Bahari G, Hashemi S, Mashhadi M, et al. miR-608 rs4919510 C> G polymorphism decreased the risk of breast cancer in an Iranian subpopulation. Exp Oncol. 2016;38(1):57-9.

34.         Ma S, Tian XY, Zhang Y, Mu C, Shen H, Bismuth J, et al. E-selectin-targeting delivery of microRNAs by microparticles ameliorates endothelial inflammation and atherosclerosis. Scientific reports. 2016;6.

35.         Zhong H, Cai Y, Cheng J, Cai D, Chen L, Su C, et al. Apolipoprotein E Epsilon 4 Enhances the Association between the rs2910164 Polymorphism of miR-146a and Risk of Atherosclerotic Cerebral Infarction. Journal of atherosclerosis and thrombosis. 2016(0).

36.         Yang S, Li H, Ge Q, Guo L, Chen F. Deregulated microRNA species in the plasma and placenta of patients with preeclampsia. Molecular medicine reports. 2015;12(1):527-34.

37.         Guo L, Tsai S, Hardison N, James A, Motsinger-Reif A, Thames B, et al. Differentially expressed microRNAs and affected biological pathways revealed by modulated modularity clustering (MMC) analysis of human preeclamptic and IUGR placentas. Placenta. 2013;34(7):599-605.

38.         Sclafani F, Chau I, Cunningham D, Lampis A, Hahne JC, Ghidini M, et al. Sequence variation in mature microRNA-608 and benefit from neo-adjuvant treatment in locally advanced rectal cancer patients. Carcinogenesis. 2016:bgw073.

39.         Ryan BM, McClary AC, Valeri N, Robinson D, Paone A, Bowman ED, et al. rs4919510 in hsa-mir-608 is associated with outcome but not risk of colorectal cancer. PloS one. 2012;7(5):e36306.

40.         Liu H, Zhou Y, Liu Q, Xiao G, Wang B, Li W, et al. Association of miR-608 rs4919510 polymorphism and cancer risk: a meta-analysis based on 13,664 subjects. Oncotarget. 2016.

41.         Foulkes WD, Bahubeshi A, Hamel N, Pasini B, Asioli S, Baynam G, et al. Extending the phenotypes associated with DICER1 mutations. Hum Mutat. 2011;32(12):1381-4.

42.         Cho SH, Ko JJ, Kim JO, Jeon YJ, Yoo JK, Oh J, et al. 3’-UTR Polymorphisms in the MiRNA Machinery Genes DROSHA, DICER1, RAN, and XPO5 Are Associated with Colorectal Cancer Risk in a Korean Population. PLoS One. 2015;10(7):e0131125.

43.         Spreafico F, Ciceri S, Gamba B, Torri F, Terenziani M, Collini P, et al. Chromosomal anomalies at 1q, 3, 16q, and mutations of SIX1 and DROSHA genes underlie Wilms tumor recurrences. Oncotarget. 2016.

44.         He X, He Y, Xi B, Zheng J, Zeng X, Cai Q, et al. LncRNAs expression in preeclampsia placenta reveals the potential role of LncRNAs contributing to preeclampsia pathogenesis. PLoS One. 2013;8(11):e81437.

45.         Guo H, Zhang X, Dong R, Liu X, Li Y, Lu S, et al. Integrated analysis of long noncoding RNAs and mRNAs reveals their potential roles in the pathogenesis of uterine leiomyomas. Oncotarget. 2014;5(18):8625-36.

46.         Cox B, Leavey K, Nosi U, Wong F, Kingdom J. Placental transcriptome in development and pathology: expression, function, and methods of analysis. Am J Obstet Gynecol. 2015;213(4):S138-S51.

47.         Wang KC, Chang HY. Molecular mechanisms of long noncoding RNAs. Mol Cell. 2011;43(6):904-14.

48.         Zuckerwise L, Li J, Lu L, Men Y, Geng T, Buhimschi CS, et al. H19 long noncoding RNA alters trophoblast cell migration and invasion by regulating TβR3 in placentae with fetal growth restriction. Oncotarget. 2016;7(25):38398.

49.         Gabory A, Jammes H, Dandolo L. The H19 locus: Role of an imprinted non‐coding RNA in growth and development. Bioessays. 2010;32(6):473-80.

50.         Kallen AN, Zhou X-B, Xu J, Qiao C, Ma J, Yan L, et al. The imprinted H19 lncRNA antagonizes let-7 microRNAs. Mol Cell. 2013;52(1):101-12.

51.         Xia Z, Yan R, Duan F, Song C, Wang P, Wang K. Genetic Polymorphisms in Long Noncoding RNA H19 Are Associated With Susceptibility to Breast Cancer in Chinese Population. Medicine. 2016;95(7).

52.         Li S, Hua Y, Jin J, Wang H, Du M, Zhu L, et al. Association of genetic variants in lncRNA H19 with risk of colorectal cancer in a Chinese population. Oncotarget. 2016;7(18):25470.

53.         Hua Q, Lv X, Gu X, Chen Y, Chu H, Du M, et al. Genetic variants in lncRNA H19 are associated with the risk of bladder cancer in a Chinese population. Mutagenesis. 2016:gew018.

54.         Hajjari M, Salavaty A. HOTAIR: an oncogenic long non-coding RNA in different cancers. Cancer biology & medicine. 2015;12(1):1-9.

55.         Qi Q, Wang J, Huang B, Chen A, Li G, Li X, et al. Association of HOTAIR polymorphisms rs4759314 and rs920778 with cancer susceptibility on the basis of ethnicity and cancer type. Oncotarget. 2016;7(25):38775-84.

56.         Liu FT, Zhou L, Qiu C, Xia G, Zhu PQ, Luo HL. Association of the HOTAIR rs4759314 polymorphism with cancer risk: a meta-analysis. Journal of BUON : official journal of the Balkan Union of Oncology. 2016;21(4):1016-23.

57.         Qiu H, Wang X, Guo R, Liu Q, Wang Y, Yuan Z, et al. HOTAIR rs920778 polymorphism is associated with ovarian cancer susceptibility and poor prognosis in a Chinese population. Future Oncology. 2017;13(4):347-55.

58.         Bayram S, Sümbül AT, Batmacı CY, Genç A. Effect of HOTAIR rs920778 polymorphism on breast cancer susceptibility and clinicopathologic features in a Turkish population. Tumor Biology. 2015;36(5):3863-70.

در مطالعه حاضر ما به بررسی اثر احتمالی چند تغییر ژنتیکی بر احتمال ابتلا به لیومیوم رحمی می پردازیم

ازکلیه افرادی که در مطالعه وارد شده اند 2 میلی لیتر خون در لوله های حاوی  جمع آوری میگردد

از نقش احتمالی تغییرات ژنتیکی بر بروز بیماری مطلع میشویم

در این قسمت عوارض جانبی و مضرات احتمالی روش انتخابی به زبان ساده و دقیق جهت تشخیص یا درمان بیماری فرد برای وی بیان می شود. مانند کبودی محل خونگیری که بعد از مدت زمان کوتاه بهبود پیدا می کند

در این قسمت باید مشخص گردد که جبران عوارض احتمالی روش تشخیصی یا درمانی جدید به عهده مجری یا مجریان طرح تحقیقاتی می باشد و نحوه جبران خسارت نیز ذکر می گردد.

کلیه  هزینه های طرح  به عهده مجری یا مجریان طرح خواهد بود و بیمار هزینه ای را پرداخت نخواهد کرد.

فقط خونگیری ساده انجام می شود و روش جایگزینی وجود ندارد..

نتایج آزمایشها و روشهای به کار رفته به اطلاع بیمار خواهد رسید و این نتایج بصورت کاملاً محرمانه و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیماری وی در چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهد ماند

دکتر سعیده سلیمی 09123003175

شرکت من در مطالعه کاملاً اختیاری است و آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هر زمان  که مایل بودم بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شوم.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.