بررسی فراوانی مقاومت آنتی بیوتیکی به آنتی بیوتیک های ایزونیازید و ریفامپین در بیماران سل ریوی کشت مثبت شهرستان زاهدان در سالهای 1393 تا 1396.

1/3 جمعیت جهان مبتلا به عفونت TB هستند و این بیماری به عنوان دومین عفونت کشنده جهانی شناخته می شود (حتی شدیدتر از ایدز و سرخک) این بیماری در سال حدود 2 میلیون نفر را به کام مرگ می کشاند. در این میان حدود 8 میلیون نفر نیز در جهان به TB فعال پیشرفته مبتلا می گردند (1)

سل بر اثر یک عامل باکتریایی به نام مایکوباکتریوم توبرکلوزیس ایجاد میگردد ، گرچه میتواند بیماری های مشابه ای با مایکوباکتریوم های دیگری از جمله M.bovis و... ایجاد شود (2-4)

مایکوباکتریوم توبرکلوزیس در بدن ایجاد اسیب بافتی و مشخصا در ریه ایجاد پنومونی سلی می نماید این بیماری ممکن است به سرعت پیشرفت نماید و ضایعه ای با حدود نامشخص با اندازه و دانسیته ی متغییر ایجاد نماید، معمولا این ضایعه اگر کوچک باشد هموژن است و اگر تحت تاثیر داروهای ضد سل قرار گیرد به شرطی که بیماری تا حد نکروز کازئوز پیش نرفته باشد می تواند بهبود کامل حاصل شود(5)

در این میان بیشتر از 90% موارد ابتلا و مرگ و میر در کشورهای در حال توسعه است که 75 درصد این مقدار افرادی هستند که در سنین فعالیت اقتصادی قرار دارند یعنی سن بین 15 تا 54 سال. در این کشورها یک فرد مبتلا به سل در حدود 3 الی 4 ماه قادر به کار کردن نیست و لذا 20 تا 30 در صد درامد سالانه خانواده اش از دست خواهد رفت، این در حالی است که با مرگ چنین فردی به طور متوسط 15 سال از درامد خانواده ی وی به طور یکجا از بین میرود.(6)

در نبود مداخلات موثر، یک اپیدمی TBمیتواند برای صدها سال جامعه ایی را درگیر کند. از نیمه قرن بیستم حضور داروهای ضد سل توانست مقادیر چشمگیری از اپیدمی های این بیماری را کاهش دهد. به طور کلی دو عامل اصلی باعث افزایش بروز مجدد سل در جهان شد واقعه اول عفونت HIV بود که باعث تخریب دو سلولی شد که نقش اصلی را در مبارزه با مایکوباکتریوم داشتند (ماکروفاژها و لنفوسیت های CD4 ) . مورد دوم پیدایش پدیده مقاومت به داروهای ضد TB بود. (7)

مقاومت دارویی در یک بیمار مبتلا به TB زمانی مطرح میشود که این فرد به حداقل یک مورد یا بیشتر از داروهای خط اول درمان سل ( ایزونیازید ، ریفامپین ، پیرازینامید، اتامبوتول و استرپتومایسین ) مقاومت نشان دهد. داروهای خط اول موثرترین داروها در درمان سل میباشند و همه انها به جز اتمبوتول با دوز پایین خاصیت باکتریوسیدال دارند. مقاومت دارویی در سل براساس اپیدمیولوژی به سه دسته کلی تقسیم میشود:

Primary: بیمارانی که قبلا هیچ گونه سابقه مصرف داروهای ضد سل نداشته اند و اکنون در انها ارگانیسم های مقاوم به دارو یافت شده است که این موارد به وسیله ارگانیسم های مقاوم با منبع خارجی الوده گشته اند.

Acquired: بیمارانی که در ابتدا مبتلا به ارگانیسم های حساس به دارو بوده اند اما سپس به علت هایی نظیر درمان نامناسب ، ناکافی، نامنظم یا از همه مهم تر عدم پیروی از پروتکل درمانی مبتلا به ارگانیسم های مقاوم شده اند

Initial : این مدل از مقاومت دارویی در بیمارانی دیده می شود که استفاده قبلی از دارو ها را انکار می کنند و تاریخچه واضحی از مصرف داروهای ضد سل را نمی دهند (8)

بررسی متون:

1. در مطالعه ای که پریا مقتدری و همکارانشان در سال 91 بر روی 235 بیمار مشکوک به مقاومت دارویی سل در تبریز به انجام رسید مشخص گردید  96% نمونه ها به استرپتومایسین،89% به ایزونیازید، 79% به ریفامپین و 79% به اتامبوتول مقاوم بوده اند (9)
2. در مطالعه ای که توسط Naima fasih و همکارانشان در سال 2009  تا 2011  بر روی 7738 نمونه ی مایکوباکتریوم توبرکلوزیس ریوی در کشور پاکستان به روش کشت در محیط لونشتاین جانسون به انجام رسید مشخص گردید که مقاومت همزمان بر روی ایزونیازید ، پیروزینامید و اتامبوتول 1% است در حالی که مقاومت به ایزونیازید پیروزینامید اتامبوتول و استرپتومایسین 7/1 % می باشد(10)

3.در مطالعه ای که توسط اشرف توانایی ثانی و همکارانشان در سال 1391 بر روی 125 نمونه سل اسمیر مثبت در شهرستان مشهد به روش کشت و آنتی بیوگرام در شهرستان مشهد به انجام رسید مشخص گردید که میزان مقاومت به ایزونیازید 7% ، ریفامپین 7% اتامبوتول 3/9% و استرپتومایسین 8/11 % ، ایزونیازید و ریفامپین 4% بوده است (11)

4.در مطالعه ای که توسط Farazi A و همکارانشان در بین سالهای 2005 تا 2010 بر روی 917 بیمار به سل ریوی به روش کشت و آنتی بیوگرام به انجام رسید مشخص گردید 3/7% از بیماران اسمیر خلط مثبت دارای مقاومت دارویی هستند که 4/3% نیز MDR می باشند و 5/0% از این افراد هم به تمامی پنج داروی خط اول مقاوم هستند همچنین میزان مقاومت به ایزونیازید 8/68% ، ریفامپین 5/62% ، پیرازینامید 25% ، اتامبوتول 9/21% و استرپتومایسین 9/21% بود (12)

5.در مطالعه ای که توسط Das D و همکارانشان درسال 2014 بر روی 850 بیمار مشکوک به سل ریوی به روش کشت در محیط لونشتاین جانسون به انجام رسید مشخص گردید که 161 بیمار مبتلا به سل ریوی هستند و میزان فراوانی MDR در این گروه 85/0 % در افراد بدون سابقه ی درمان و 54/4% در میان افراد با سابقه ی قبلی درمان بود همچنین میزان مقاومت در گروهی که تا کنون درمان دریافت نکرده اند به استرپتومایسین 41/3% ، ایزونیازید 56/2% ، ریفامپین 85/0% و اتامبوتول 27/2% بود (13)

1. توزیع فراوانی مقاومت دارویی به ایزونیازید و ریفامپین بر حسب جنس چگونه است؟
2. توزیع فراوانی مقاومت دارویی به ایزونیازید و ریفامپین بر حسب سن چگونه است؟

بررسی میزان  مقاومت آنتی بیوتیکی به آنتی بیوتیک های ایزونیازید و ریفامپین در بیماران سل ریوی کشت مثبت شهرستان زاهدان، سال های 1396-1393

1. تعیین توزیع فراوانی مقاومت دارویی به ایزونیازید و ریفامپین بر حسب جنس
2. تعیین توزیع فراوانی مقاومت دارویی به ایزونیازید و ریفامپین بر حسب سن

بیمارستان ها و مراکز درمانی سل

آنتی بیوگرام:روشی است که به وسیله ی ان می توان حساسیت باکتری های را به آنتی بیوتیک های مختلف سنجید زیرا که حتی در یک گونه از باکتری  میتواند مقاومت به یک آنتی بیوتیک متفاوت باشد و این روش میتواند باعث انتخاب موثرترین روش برای انتخاب آنتی بیوتیک موثر بر یک گونه منجر شود

مقطعی

بیماران کشت خلط مثبت مراجعه کننده به بیمارستان بوعلی شهرستان زاهدان از سال 1393 تا 1396

در این مطالعه تمام نمونه های موجود روی محیط کشت که زنده هستند و طی سالهای 1393 تا 1395 جمع آوری شده اند و همچنین تمام بیماران مراجعه کننده در سال 1396، که کشت خلط مثبت دارند، نیز از نظر مقاومت به ایزونیازید و ریفامپین مورد بررسی قرار خواهند گرفت که تعداد تقریبی ۱۰۰ نمونه خواهد شد.

سر شماری

در مورد نمونه های گرفته شده اطلاعات از پرونده ها در مرکز سل استخراج خواهد شد. در صورت کامل نبودن اطلاعات با بیمار تماس گرفته خواهد شد. ابزار مورد نظر یک فرم اطلاعاتی می باشد.

ابتدا محلول ایزونیازید را آماده می کنیم، به این طریق که 50 میلی گرم ایزونیازید را در ml 25  آب مقطر حل می کنیم. محلول stock حاوی µg 2000 در میلی لیتر است. 1 میلی لیتر محلول stock را به 9 میلی لیتر آب مقطر اضافه می کنیم. محلول حاوی حاوی ml/µg 200 است که محلول A نامیده می شود. 1 میلی لیتر از محلول A را به 9 میلی لیتر آب مقطر اضافه می کنیم که محلول B ایجاد می شود(ml/µg 20). محلول B را با استفاده از فیلتر غشایی استریل کرده و سپس 1 میلی لیتر از محلول B فیلتر شده را به 99 سی سی محیط کشت لوین اشتاین جانسون(L. J) اضافه می کنیم.غلظت ایزونیازید در 1 میلی لیتر از محلول L. J، ml/µg 2/0است.

سپس محلول ریفامپین را آماده می کنیم. 40 میلی گرم ریفامپین در 10 سی سی D mso حل می شود.

(محلول stock حاوی ml /µg 4000 ریفامپین است). محلول stock را با فیلتر غشایی استریل می کنیم و سپس 1 میلی لیتر از محلول فیلتر شده را به 99 سی سی محیط کشت L. J   اضافه می کنیم. غلظت ریفامپین ml /µg 40 می شود.

8-6 میلی لیتر از محیط های دارویی تهیه شده به لوله های استریل اضافه می شوند و برای 45 دقیقه در ^c°85 منعقد می شوند و بعد از خنک شدن در درجه حرارت اتاق، در یخچال تا 1 ماه نگهداری می شوند.

با استفاده از مک فارلند که تعداد باکتری در یک سی سی سوسپانسیون را نشان می دهد، استاندارد سازی را انجام می دهیم. مک فارلند با استفاده از  ml1/0 باریم کلراید % 175/1، 9/9 سی سی سولفوریک اسید %1، ساخته می شود. یک مک فارلند معادل 10⁸×3 باکتری است.

در شیشه های درپیچ دار کوچک 8 تا 10 عدد pearl قرار می دهیم. 20 میلی لیتر سرم فیزیولوژی یا آب مقطر اضافه می کنیم، سپس لوله ها را در اتوکلاو استریل می کنیم. برای تهیه سوسپانسیون 10-8 کلنی بر میداریم و پس از حل کردن در لوله های فوق به مدت 5-4 دقیقه با شیکر(shaker) یکنواخت می کنیم. پس از یکنواخت نمودن 45 دقیقه سوسپانسیون را می گذاریم به حالت راکد بماند و سپس با سر سمپلر از روی سوسپانسیون برداشته و به لوله ای که حاوی یک سی سی آب مقطر است اضافه می کنیم و از سوسپانسیون آنقدر اضافه می کنیم تا به کدورتی معادل یک مکفارلند برسد. و سپس رقت های ^2-10 و ^4-10 از آن تهیه می کنیم.

سپس 200 میکرو لیتر از سوسپانسیون مایکو باکتریوم را به محیط حاوی آنتی بیوتیک و شاهد فاقد آنتی بیوتیک اضافه می کنیم. سپس لوله ها را به آرامی تکان می دهیم تا سوسپانسیون با تمام سطح محیط تماس داشته باشد.

بعد از 28 تا 42 روز تعداد کلنی روی هر یک از محیط ها خوانده می شود. تعداد کلنی ها را در هر یک از رقت های مذکور شمرده و بخش بر تعداد کلنی ها در محیط فاقد دارو(شاهد) کرده و عدد حاصل را در عدد 100 ضرب می نماییم. چنانچه عدد به دست آمده 1 یا کمتر از 1 باشد به معنی حساسیت باکتری به دارو و در غیر این صورت به معنی مقاومت باکتری به دارو می باشد. این نسبت (دارو حضور در کلنی تعداددارو غیاب در کلنی تعداد) را نقطه ی بحرانی آنتی بیوتیک می نامند.

برای توصیف داده ها از آمار توصیفی شامل جداول و نمودارهای آماری و فراوانی ها و درصد ها استفاده خواهد شد. برای تحلیل داده ها از آزمون مربع کای یا آزمون دقیق فیشر استفاده می شود. سطح معنی داری 0.05 در نظر گرفته خواهد شد.

کلیه کدهای مصوب کمیته کشوری اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی، در  راهنمای عمومی اخلاق در پژوهشهای علوم پزشکی  دارای آزمودنی انسانی و کدهای ذکر شده در  راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی ایران که در زیر آورده شده است در این مطالعه لحاظ می شوند.

الف_ کدهای مصوب کمیته کشوری اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی، در  راهنمای عمومی اخلاق در پژوهشهای علوم پزشکی  دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران:

1. هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.
2. در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی‌های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب‌های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.
3. پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه‌پذیر است که منافع بالقوه‌ی آن برای هر فرد آزمودنی بیش‌تر از خطرهای  آن باشد. در پژوهش‌های دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار می‌گیرد نباید بیش‌تر از آن‌چه باشد که مردم عادی در زندگی روزمره‌ی خود با آن مواجه می‌شوند. حصول اطمینان از این امر برعهده‌ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش‌کننده‌ی پژوهش از جمله کمیته‌ی اخلاق در پژوهش‌ است.
4. مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه‌ی پایین‌تر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود.
5. قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.

7. اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنی‌ها بیش از فواید بالقوه‌ی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود.
8. طراحی و اجرای پژوهش‌هایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهش‌های قبلی آزمایشگاهی، و  در صورت لزوم،  حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند.

10. هر پژوهشی باید بر اساس و منطبق بر یک طرح‌نامه (پروپوزال) به انجام برسد. در کارآزمایی‌های بالینی باید علاوه بر طرح نامه، دستورالعمل (پروتکل) نیز تهیه و ارائه شود. طرح‌نامه و دستورالعمل باید شامل تمامی اجزای ضروری باشد. از جمله بخش ملاحظات اخلاقی، اطلاعات مربوط به بودجه، حمایت کننده‌ها، وابستگی‌های سازمانی، موارد تعارض منافع بالقوه‌ی دیگر، مشوق‌های شرکت کنندگان، پیش بینی درمان و یا جبران خسارت افراد آسیب دیده در پژوهش. در مواردی که لازم است رضایت‌نامه‌ی آگاهانه به‌صورت کتبی اخذ شود، فرم رضایت‌نامه باید تدوین و به طرح‌نامه پیوست شده باشد. پیش از تصویب یا تأیید طرح‌نامه از سوی کمیته‌ی مستقل اخلاق در پژوهش، نباید اجرای پژوهش شروع شود.
11. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.    
12. انتخاب آزمودنی‌های بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، به‌نحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینه‌ها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض‌آمیز نباشد.
13. کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا می‌شود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه‌ی کتبی غیر ممکن یا قابل صرف‌نظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیته‌ی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.

18- در پژوهش‌هایی که از مواد بدنی (شامل بافت‌ها و مایعات بدن انسان)  یا داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.

19. عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچ‌گونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه می‌شود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود.

26- هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد.

ب- کدهای ذکر شده در  راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی ایران

راهنمای عمومی

1- پژوهشگر باید به این امر مهم توجه داشته باشد که بافت‌ها و اعضای مورد استفاده، دارای منشأ انسانی‌اند و کرامت انسانی اقتضا می‌کند که جمع‌آوری، نگه‌داری، استفاده و نابودسازی آن‌ها توأم با رعایت ملاحظات و شؤون مرتبط باشد.

2- از اجزای بدنی دارای منشأ انسانی باید تنها در پژوهش‌هایی استفاده شود که اهداف ارزشمندی را در راستای مبارزه با بیماری‌ها و ارتقای سلامت انسان‌ها دنبال می‌کنند.

3- تمامی پژوهش‌ها بر روی عضو و بافت انسانی، پیش از اجرا، باید مورد تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش مرتبط قرار گیرد. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش حق دارد که در تمامی مراحل پژوهش بر آن نظارت داشته باشد. پژوهشگران باید در این زمینه با کمیته‌ی اخلاق در پژوهش همکاری کنند.

4- رضایت آگاهانه‌ی فرد دهنده‌ی عضو یا بافت، یا جانشین قانونی او، شرط اساسی در تأیید اخلاقی هر پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی است. رضایت‌نامه باید با رعایت تمامی اصول مرتبط تهیه و هنگام ارسال طرح‌نامه برای تصویب، به آن پیوست شده باشد.

5- در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه از دهنده‌ی نمونه‌ی ذخیره‌شده یا جانشین قانونی او امکان‌پذیر نباشد، به‌شرط وجود رضایت کلی اولیه بر استفاده‌ی پژوهشی، در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش می‌توان از آن نمونه برای پژوهش استفاده کرد. در چنین مواردی باید از نمونه‌هایی استفاده شود که به ‌نحو برگشت‌ناپذیر بی‌نام ‌شده باشد. ‌

6- تمامی اطلاعاتی که از صاحبان عضو یا بافت مورد پژوهش، جمع‌آوری و ثبت می‌شود، راز حرفه‌ای تلقی می‌‌شود؛ از این ‌رو، تمامی اصول و ملاحظات مربوط به رازداری و حفظ حریم شخصی، باید در مورد آن‌ها مراعات شود.

7- مرکز انجام دهنده‌ی پژوهش بر روی عضو و بافت باید مهارت و امکانات لازم برای حفظ رازداری را داشته باشد؛ در غیر این صورت، اطلاعات باید به شکل بی‌نام و غیرقابل ردیابی ثبت و ذخیره شود.

8- پژوهشگر باید از اعضاء و بافت‌هایی که به منظور پژوهش در اختیار او قرار می‌گیرد استفاده‌ی بهینه کرده، از هدر رفتن آن‌ها جلوگیری کند

9- پژوهشگر موظف است که تمهیدات لازم ایمنی، از جمله آزمون‌های غربالگری و وسایل محافظت‌کننده را برای جلوگیری از انتقال آلودگی از اجزای بدنی مورد استفاده به هر فرد دیگر، اعم از پژوهشگران، آزمودنی‌ها یا سایر افرادی که در فرایند پژوهش با این مواد سروکار خواهند داشت، پیش‌بینی و تأمین کند.

10- پژوهش بر روی عضو و بافت ممکن است به ایجاد روش‌ها و محصولاتی منجر شود که به استفاده‌ی تجاری از آن‌ها بینجامد. حقوق مالکیت معنوی نتایج حاصل از این‌گونه پژوهش‌ها باید مورد تأیید و حمایت قرار گیرد. احتمال استفاده‌ی تجاری از نتایج پژوهش و اشخاصی که احتمالاً از آن منتفع خواهند شد باید در رضایت‌نامه‌آورده شود.

11- زمان، نحوه و میزان اطلاع آزمودنی‌ها از نتایج پژوهش باید در رضایت‌نامه آورده شود. در هر حال، آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او باید به تمامی اطلاعاتی که در طول پژوهش درباره‌ی او به‌دست می‌آید، دسترسی داشته باشد.

12- در صورت کمبود بافت یا عضو، باید استفاده‌های درمانی بر استفاده‌های پژوهشی اولویت داده شود. 

فصل 4- زیست‌بانک‌ها

1- ذخیره‌سازی اعضاء، بافت‌ها یا اجزای بدنی با منشأ انسانی باید با اخذ رضایت آگاهانه باشد. در رضایت‌نامه باید نحوه و مدت نگه‌داری و استفاده‌های احتمالی آتی آورده شود.

2- فرد حق دارد هر وقت که بخواهد درخواست کند که نمونه‌هایش از زیست‌بانک خارج شوند. این در صورتی است که هویت دهنده ی نمونه مشخص یا قابل ردیابی باشد.

3- در صورتی که هویت فرد دهنده‌ی نمونه، مشخص یا قابل ردیابی باشد، برای هر پژوهش جدید باید از فرد یا نماینده‌ی قانونی او رضایت آگاهانه گرفته شود.

4- در مورد نمونه‌هایی که هویت دهنده‌ی آن‌ها قابل ردیابی نباشد، می‌توان با استناد به رضایت‌نامه‌ی کلی اولیه، پژوهش‌های جدید را بدون اخذ رضایت‌نامه انجام داد.

5- در استفاده از بافت‌های ذخیره شده در زیست‌بانک‌ها - در صورتی که امکان استفاده‌ی درمانی و پژوهشی وجود داشته باشد - باید اولویت به مصارف درمانی داده شود. در هر حال، انجام پژوهش نباید به میزان و کیفیت استفاده‌های درمانی لطمه‌ای وارد کند.

- عدم همکاری بیماران برای شرکت در مطالعه

عدم تامین منابع مالی طرح در زمان مقرر

Smear positive, pulmonary tuberculosis, antibiotic resistance

 اسمیر مثبت، سل ریوی، مقاومت دارویی

1. Andreu J, Caceres J, Pallisa E, Martinez-Rodriquez M. Radiologic

manifestation of pulmonary tuberculosis. Eur J Radiol 2004Aug:51(2):139-49.

2. Kim WS, Choi JI, Cheon JE, Kim IO, Yeon KM, Lee HJ. Pulmonary

tuberculosis in infants: radiographic and CT findings. AJR Am J Roentgenol 2006;187:1024-33.

3. Schneider E, Castro KG. Tuberculosis trends in the United States,

1992-2001. Tuberculosis (Edinb) 2003;83:21-9.

4. Buckner CB, Leithiser RE, Walker CW, Allison JW. The changing

epidemiology of tuberculosis and other mycobacterial infections in

the United States: implications for the radiologist. AJR Am J Roentgenol

1991;156:255-64.

5. FitzGerald JM, Grzybowski S, Allen EA. The impact of human immunodeficiency virus infection on tuberculosis and its control. Chest

1991;100:191-200.

6. Cermin BJ. Tuberculosis: the resurgence of our most lethal infectious

disease- a review. Pediatr Radiol 1995;25:620-6.

7.Pablos-Mendez A, Raviglione MC, Laszlo A, Binkin N, Rieder HL, Bustreo F.

Global surveillance for antituberculosis-drug resistance, 1994–1997. N Engl J

Med 1998;338:1641-9.

8. Gangadharam PRJ. Drug resistance in tuberculosis. In: Reichman LB, Hershfield

ES, editors. Tuberculosis: a comprehensive international approach. New York:

Marcel Dekker; 1993. p.293-328.

9. پریا مقتدری ، سید رضا مودب  ، عبدالناصر رفیع ،مقاومت دارویی مایکوباکتریوم های غیرسلی عامل عفونت ریوی به داروهای رده اول و دوم ضد سل،فصلنامه بیماری های عفونی و گرمسیری وابسته به انجمن متخصصین بیماری های عفونی و گرمسیری سال هفدهم ، شماره 58 ، صفحات 59 تا 63 ، پاییز 91

10.Naima Fasih, Yasraba Rafiq, Kausar Jabeen, Rumina Hasan،High Isoniazid Resistance Rates in Rifampicin Susceptible Mycobacterium tuberculosis Pulmonary Isolates from Pakistan,POLAS2012 | Volume 7 | Issue 11 | e50551

11.اشرف توانایی ثانی، کیارش قزوینی، مریم صالحی، ابوالفضل شکیبا، بررسی تعیین مقاومت مایکوباکتریوم توبرکلوزیس به دارو های ضد سل و عوامل موثر بر ان در نمونه های ارجاع شده به بیمارستان شریعتی مشهد،مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد سال 57شماره 8 بهمن 93 صفحه:898-903

12.Farazi A, Jabbariasl M, Sofian M, Assessment of drug resistance in tuberculosis patients and the factors affecting it (2005- 2010), Arak Medical University Journal (AMUJ)  2012; 15(60): 77-85

13.  Dasarathi Das1, Prakasini Satapathy2, Biswanath Murmu,

 First Line Anti-TB Drug Resistance in an Urban Area of Odisha, India,

 Journal of Clinical and Diagnostic Research. 2016 Nov, Vol-10(11): DC04-DC06

14. Haverkort F. National atypical mycobacteria survey, 2000. Commun Dis Intell. 2003;27(2):180-9.

15. Simons S, van Ingen J, Hsueh PR, Van Hung N, Dekhuijzen PN, Boeree MJ, van Soolingen D. Nontuberculous mycobacteria in respiratory tract infections, eastern Asia Emerg Infect Dis. 2011 Mar;17(3):343-9

فرم ثبت اطلاعات مربوط به بیماران مبتلا به TB ریوی کشت مثبت

بررسی فراوانی  مقاومت آنتی بیوتیکی به آنتی بیوتیک های ایزونیازید و ریفامپین در بیماران سل ریوی اسمیر مثبت شهرستان زاهدان سال های 1396-1393

مشخصات بیمار:

کد:  ...................................                                                                                           

سن: ............................. سال

جنسیت:                     مرد                                       زن

مقاومت آنتی بیوتیکی به ایزونیازید               دارد                                     ندارد                       

مقاومت آنتی بیوتیکی به ریفامپیسین                  دارد                                     ندارد