بررسی شیوع پنومونی آسپیراسیون در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان در سال 96

پنومونی آسپیراسیون ، بعد از کلونیزه شدن مواد اوروفارنژیال ایجاد می شود. آسپیراسیون ترشحات از اوروفارنکس، اولین مکانیسمی است که از طریق آن باکتری ها می توانند وارد ریه ها شوند. با این وجود اصطلاح پنومونی آسپیراسیون ، به ایجاد شواهد انفیلتراسیون در رادیوگرافی بیمارانی که ریسک آسپیراسیون اوروفارنژیال را دارا می باشند ، اختصاص دارد(1).

تصویر 1 – نمایی از پنومونی آسپیراسیون در گرافی AP سینه در بیماری که اخیرا یک سکته ترومبوتیک داشته است (1)

آسپیراسیون شایعترین علت پنومونی در بخش مراقبتهای ویژه است ( 2) به طوری که خطر ابتلا به پنومونی ناشی از آسپیراسیون بیماران تحت حمایت تغذیه ای چهار برابر بیشتر از سایر بیماران است (3).

 پنومونی بیمارستانی باعث افزایش 11 تا 13 روز در طول بستری در بیمارستان و افزایش 40 هزار دلاری هزینۀ بیمارستان برای هر بیمار مبتلا شده ( 4 ) و اصلیترین عامل مرگ بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه محسوب میشود ( 5). میزان مرگ و میر پنومونی ناشی از آسپیراسیون محتویات معده، 30 تا 60  درصد گزارش شده است ( 2). خطر بروز پنومونی ناشی از آسپیراسیون به ویژه در بیماران تحت تهویه مکانیکی بیشتر است ( 2). آسپیراسیونهای نامحسوس از اطراف کاف لوله تراشه مهمترین عامل ایجاد پنومونی وابسته به ونتیلاتور است ( 6). از جمله عوامل خطر آسپیراسیون میتوان به سطح هوشیاری پایین در اثر بیماری یا داروهای مصرفی، تغذیه از طریق لوله معده، تهویۀ مکانیکی با لوله تراشه و وضعیت طاق باز اشاره کرد (7).

تغذیه از طریق لوله معده و مصرف داروهای کاهندة اسید معده جهت پیشگیری از ایجاد زخم استرسی در بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه باعث قلیایی شدن محتویات معده و تسهیل کلونیزاسیون باکتریها میشود که مهمترین منبع عفونت پنومونی در این بیماران است (2) . علاوه بر آن وجود اختلالاتی از قبیل دیسفاژی ، و دیس موتیلیتی معده ، اختلالات آناتومیک، ریفلاکس، پاتوژن های موجود در مجرای تنفسی از قبیل انتروباکتر، سودوموناس آیروژینوزا و استفیلوکوکوس اورئوس ، ریسک آسپیراسیون را افزایش می دهد (1).

باکتریهای کلونیزه شده در معده از طریق آسپیراسیون محتویات معده در ضمن تغذیه از طریق لوله بینی معدی به دستگاه تنفسی تحتانی راه یافته و منجر به بروز پنومونی شده (2) که یکی از شایعترین علت مرگ در بیمارانی است که از طریق لوله، تغذیه میشوند ( 8).

چنین از داروهای محرک حرکات دستگاه گوارش مثل اریترومایسین و متوکلوپرامید نیز استفاده میشود که این داروها نه تنها از ایجاد پنومونی پیشگیری نمی کنند بلکه عوارض جانبی هم برای بیمار به همراه دارند ( 9).

بیماران CVA ، در حدود 40 تا 70 درصد دچار اختلال عملکرد در بلعیدن می باشند .خیلی از این بیماران دچار آسپیراسیون های Silent می شوند (1).

در رابطه با وضعیت پنومونی آسپیراسیون در بیماران دچار ضایعات مغزی و CVA ، مطالعات محدودی انجام شده است .

در مطالعه David و همکاران در سال 2015 که به بررسی پنومونی آسپیراسیون و افتراق آن از شرایط مشابه پرداخت، مقالات مرتبط تا سال 2013 مرور گردید. براساس نتایج این مطالعه بیان گردید که پنومونی آسپیراسیون از سندرم هایی بوده که افتراق آن از موارد مشابهش دشوار است . میکروبیولوژی پنومونی در اثر میکروآسپیراسیون در 60 سال گذشته تغییراتی داشته و از باکتری های بی هوازی تا باکتری های هوازی و نازوکومیال تغییر کرده است . ریسک فاکتورهای متفاوتی برای آن گزارش شده و موفقیت در درمان ، به کمک اتفاده از چندین آنتی بیوتیک قابل دستیابی است(10) .

در مطالعه Anushka و همکاران که در سال 2014 انجام شد ، به بررسی اهمیت و تاثیر متوکلوپرامید در پیشگیری از پنومونی آسپیراسیون در بیماران stroke که برایشان لوله NG فیکس شده بود ، پرداخته شد. در این مطالعه 60 بیمار وارد شدند و میزان بروز پنومونی در گروه پلاسبو به طور معناداری بیشتر بود و این میزان در گروه متوکلوپرامید کمتر بود . همچنین گروه متوکلوپرامید ، از نظر O2 saturation  و افزایش مارکرهای التهابی دارای تفاوت چشمگیری با گروه شاهد بودند(11).

در مطالعه دیگری که توسط  Momosaki و همکاران در سال 2015 انجام شد ، به بررسی تاثیر توانمندسازی از طریق فیزیوتراپی بر مرگ و میر بیماران بستری دچار پنومونی آسپیراسیون پرداخته شد. در این مطالعه 1161 بیمار وارد شدند و بیماران برای حداقل 3 روز در دوران بستری و 7 روز در ادامه تحت فیزیوتراپی حمایتی قرار گرفتند. براساس نتایج این مطالعه میزان مرگ و میر 30 روزه 5.1 درصد در گروه مورد (فیزیوتراپی) و 7.1 درصد در گروه شاهد بود.  بر این اساس اقدامات حمایتی مثل فیزیوتراپی می تواند میزان مرگ و میر 30 روزه در بیماران مسنی که دچار پنومونی آسپیراسیون شده اند را کاهش دهد(12).

در یکی از مقالات مشابه که در سال 1994 توسط Marlene انجام شد ، برای تشخیص پنومونی در بیماران CVA ، از شواهد درگیری ریه در گرافی سینه استفاده کردند. در صورت عدم وجود شواهد ریوی، سه معیار یا بیشتر از این معیارها را ملاک تشخیصی قرار دادند :1- تب بالاتر از 37.8 درجه ، 2- وجود رال یا رونکای در سمع،3- افت بیشتر از 10 میلی متر جیوه در PO2 شریانی نسبت به مقدار زمینه،4-  تعداد زیادی لوکوسیت در رنگ آمیزی گرم نمونه خلط،5- وجود پاتوژن های تنفسی در کشت خلط (13).

در مقاله مروری که توسط Hannawi و همکاران در سال 2013 انجام شد، فراوانی پنومونی مرتبط با استروک ، ارزیابی گردید . براساس نتایج این مطالهه مشخص شد که فراوانی پنومونی مرتبط با استروک ، در بخش ICU اعصاب برابر 41. تا 56.6 درصد ، در بخش ICU برابر 17 تا 50 درصد ، در بخش استروک برابر 3.9 تا 44 درصد و در مطالعات مختلف دیگر برابر 3.9 تا 23.8 درصد بود(14).

از این رو با توجه به اهمیت آسپیراسیون در بیماران بستری و از طرفی عوارض همراه CVA در بیماران بستری، از قبیل اختلال رفلکس gag و همچنین کاهش سطح هوشیاری ، بر آن شدیم تا این مطالعه را با هدف تعیین شیوع پنومونی آسپیراسیون در بیماران CVA بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96 به انجام برسانیم.

-

-

-

-

-

-

•        فراوانی پنومونی آسپیراسیون در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96 چقدر است ؟

•        فراوانی پنومونی آسپیراسیون در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96 به تفکیک سن چگونه است ؟

•        فراوانی پنومونی آسپیراسیون در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96  تفکیک جنسیت چگونه است ؟

•        مدت زمان بستری تا قبل از زمان ایجاد آسپیراسیون در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96 چقدر است ؟

تعیین شیوع پنومونی آسپیراسیون در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96

•        تعیین فراوانی پنومونی آسپیراسیون در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96

•        تعیین فراوانی پنومونی آسپیراسیون در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96 به تفکیک سن

•        تعیین فراوانی پنومونی آسپیراسیون در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96 به تفکیک جنسیت

•        تعیین مدت زمان بستری تا قبل از زمان ایجاد پنومونی آسپیراسیون در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96

-

-

-

-

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

بیمارستان علی بن ابیطالب(ع) زاهدان

-

-

-

-

توصیفی

کلیه بیماران بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان که  در سال 96 به علت سکته مغزی بستری می شوند.

معیارهای ورود :

• سن بین 18 تا 65 سال
• عدم وجود سابقه قبلی اختلال بلعیدن
• عدم وجود سابقه قبلی پنومونی آسپیراسیون

معیارهای خروج :

• بیماری های نورودژنراتیو
• آدنوئیدکتومی
• تراکئوستومی
• سرطان سر و گردن
• بیماری های دهان و حلق و حنجره

-

در این مطالعه با در نظر گرفتن زمان و مشکلات مربوط به جمع آوری داده های بیماران بستری شده در بخش داخلی اعصاب بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع)  در طی یک سال، تمامی بیماران واجد شرایط وارد مطالعه خواهند شد که چیزی در حدود 100 نفر تخمین زده می شود.

سرشماری

- فرم جمع آوری اطلاعات

این مطالعه یک مطالعه توصیفی است. کلیه بیماران بخش داخلی اعصاب بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان که  در سال 96 به علت  بستری می شوند به صورت سرشماری بررسی می شوند.بیماران در ابتدا در صورت داشتن معیارهای مطالعه وارد مطالعه خواهند شد.

در صورت وجود ریسک فاکتورهای مرتبط با پنومونی آسپیراسیون(15)، علائم بالینی مرتبط شامل تاکی پنه، سرفه ، و علائم مرتبط به پنومونی (1) و همچنین شواهد موجود در گرافی به نفع آسپیراسیون (15) ، بیماران توسط فوق تخصص ریه ویزیت شده و در صورت تایید تشخیص وارد مطالعه  می شوند.

سپس اطلاعات دموگرافیک (شامل سن و جنس)  وهمچنین اطلاعات بالینی بیماران در فرم جمع آوری اطلاعات ثبت می گردد و تا پایان مطالعه نگهداری می شوند.

در پایان مطالعه اطلاعات جمع آوری شده وارد نرم افزار آماری  SPSS ورژن 19 می گردند.

داده ها وارد نرم افزار آماری SPSS ورژن 19 می شوند. سپس از نظر آماره های توصیفی (میانگین، انحراف معیار، فراوانی و درصد) مورد بررسی قرار می گیرند.

در پایان نتایج در قالب جداول و نمودار ارائه می گردند.

براساس راهنمای عمومی اخلاق در پژوهشهای علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی  در جمهوری اسلامی ایران ، کدهای زیر رعایت می گردند.

1. هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.
2. در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی‌های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب‌های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.
3. پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه‌پذیر است که منافع بالقوه‌ی آن برای هر فرد آزمودنی بیش‌تر از خطرهای  آن باشد. در پژوهش‌های دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار می‌گیرد نباید بیش‌تر از آن‌چه باشد که مردم عادی در زندگی روزمره‌ی خود با آن مواجه می‌شوند. حصول اطمینان از این امر برعهده‌ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش‌کننده‌ی پژوهش از جمله کمیته‌ی اخلاق در پژوهش‌ است.
4. مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه‌ی پایین‌تر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود.
5. قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.
6. طراحی و اجرای پژوهش‌هایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهش‌های قبلی آزمایشگاهی، و  در صورت لزوم،  حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند.
7. هر پژوهشی باید بر اساس و منطبق بر یک طرح‌نامه (پروپوزال) به انجام برسد. در کارآزمایی‌های بالینی باید علاوه بر طرح نامه، دستورالعمل (پروتکل) نیز تهیه و ارائه شود. طرح‌نامه و دستورالعمل باید شامل تمامی اجزای ضروری باشد. از جمله بخش ملاحظات اخلاقی، اطلاعات مربوط به بودجه، حمایت کننده‌ها، وابستگی‌های سازمانی، موارد تعارض منافع بالقوه‌ی دیگر، مشوق‌های شرکت کنندگان، پیش بینی درمان و یا جبران خسارت افراد آسیب دیده در پژوهش .در مواردی که لازم است رضایت‌نامه‌ی آگاهانه به‌صورت کتبی اخذ شود، فرم رضایت‌نامه باید تدوین و به طرح‌نامه پیوست شده باشد. پیش از تصویب یا تأیید طرح‌نامه از سوی کمیته‌ی مستقل اخلاق در پژوهش، نباید اجرای پژوهش شروع شود.
8. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.    
9. پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.
10. هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد.
11. پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.
12. نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.
13. روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

ندارد

پنومونی آسپیراسیون، بیماران سکته مغزی ، زاهدان

Pneumonia aspiration, Cerebrovascular Accident patients, Zahedan

ه : منابع و مراجع

1. Marik PE. Aspiration pneumonitis and aspiration pneumonia. New England Journal of Medicine. 2001 Mar 1;344(9):665-71.

2. Parsa yekta Z, Rezaipour A, Faghihzadeh S, Rassouli M. The survey of incidence of nosocomial pneumonia related to aspiration in intensive care units’ affiliated to tehran, university of medical sciences in 1999. Hayat. 2001; 7(1): 4-13.

3. Guenter P. Safe practices for enteral nutrition in critically ill patients. Crit Care Nurs Clin N Am. 2010; 22(2): 197-208.

4. Lord LM. Minimizing tracheobronchial aspiration in the tube-fed patient part 1. Nurse Pract. 2011; 36(12): 12-14.

5. Memarian R, Misaghi A, Brujerdi M, Nazem ekbatani N. Effect of Planned Passive Respiratory Exercise on Prevention of Pneumonia among Coma Patients Undergoing Mechanical Ventilation. hayat. 2010; 16(2): 29-37. [In Persian]

6. Albertos R, Caralt B, Rello J. Ventilator-associated pneumonia management in critical illness. Curr Opin Gastroenterol. 2011; 27(2): 160-66.

7. Morton PG, Fontaine DK. Critical care nursing: A holistic approach. 9th ed. Philadelphia: Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins; 2009: 1025-27.

8. Lee JS, Kwok T, Chui PY, et al. Can continuous pump feeding reduce the incidence of pneumonia in nasogastric tube-fed patients? A randomized controlled trial. Clin Nutr. 2010; 29(4): 453-58.

9. Shariatpanahi ZV, Taleban FA, Mokhtari M, Shahbazi S. Ginger extract reduces delayed gastric emptying and nosocomial pneumonia in adult respiratory distress syndrome patients hospitalized in an intensive care unit. J Crit Care. 2010; 25(4): 647-50.

10. DiBardino DM, Wunderink RG. Aspiration pneumonia: a review of modern trends. Journal of critical care. 2015 Feb 28;30(1):40-8.

11. Warusevitane A, Karunatilake D, Sim J, Lally F, Roffe C. Safety and effect of metoclopramide to prevent pneumonia in patients with stroke fed via nasogastric tubes trial. Stroke. 2015 Feb 1;46(2):454-60.

12. Momosaki R, Yasunaga H, Matsui H, Horiguchi H, Fushimi K, Abo M. Effect of early rehabilitation by physical therapists on in-hospital mortality after aspiration pneumonia in the elderly. Archives of physical medicine and rehabilitation. 2015 Feb 28;96(2):205-9.

13. Holas MA, DePippo KL, Reding MJ. Aspiration and relative risk of medical complications following stroke. Archives of Neurology. 1994 Oct 1;51(10):1051-3.

14. Swaminathan A. Aspiration Pneumonitis and Pneumonia. Acceced at Mar 30, 2017.   Available at: http://emedicine.medscape.com /article/ 296198-overview.

فرم جمع آوری اطلاعات

پنومونی آسپیراسیون ، بعد از کلونیزه شدن مواد اوروفارنژیال ایجاد می شود. آسپیراسیون ترشحات از اوروفارنکس، اولین مکانیسمی است که از طریق آن باکتری ها می توانند وارد ریه ها شوند. با این وجود اصطلاح پنومونی آسپیراسیون ، به ایجاد شواهد انفیلتراسیون در رادیوگرافی بیمارانی که ریسک آسپیراسیون اوروفارنژیال را دارا می باشند ، اختصاص دارد(1).

تصویر 1 – نمایی از پنومونی آسپیراسیون در گرافی AP سینه در بیماری که اخیرا یک سکته ترومبوتیک داشته است (1)

آسپیراسیون شایعترین علت پنومونی در بخش مراقبتهای ویژه است ( 2) به طوری که خطر ابتلا به پنومونی ناشی از آسپیراسیون بیماران تحت حمایت تغذیه ای چهار برابر بیشتر از سایر بیماران است (3).

 پنومونی بیمارستانی باعث افزایش 11 تا 13 روز در طول بستری در بیمارستان و افزایش 40 هزار دلاری هزینۀ بیمارستان برای هر بیمار مبتلا شده ( 4 ) و اصلیترین عامل مرگ بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه محسوب میشود ( 5). میزان مرگ و میر پنومونی ناشی از آسپیراسیون محتویات معده، 30 تا 60  درصد گزارش شده است ( 2). خطر بروز پنومونی ناشی از آسپیراسیون به ویژه در بیماران تحت تهویه مکانیکی بیشتر است ( 2). آسپیراسیونهای نامحسوس از اطراف کاف لوله تراشه مهمترین عامل ایجاد پنومونی وابسته به ونتیلاتور است ( 6). از جمله عوامل خطر آسپیراسیون میتوان به سطح هوشیاری پایین در اثر بیماری یا داروهای مصرفی، تغذیه از طریق لوله معده، تهویۀ مکانیکی با لوله تراشه و وضعیت طاق باز اشاره کرد (7).

تغذیه از طریق لوله معده و مصرف داروهای کاهندة اسید معده جهت پیشگیری از ایجاد زخم استرسی در بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه باعث قلیایی شدن محتویات معده و تسهیل کلونیزاسیون باکتریها میشود که مهمترین منبع عفونت پنومونی در این بیماران است (2) . علاوه بر آن وجود اختلالاتی از قبیل دیسفاژی ، و دیس موتیلیتی معده ، اختلالات آناتومیک، ریفلاکس، پاتوژن های موجود در مجرای تنفسی از قبیل انتروباکتر، سودوموناس آیروژینوزا و استفیلوکوکوس اورئوس ، ریسک آسپیراسیون را افزایش می دهد (1).

باکتریهای کلونیزه شده در معده از طریق آسپیراسیون محتویات معده در ضمن تغذیه از طریق لوله بینی معدی به دستگاه تنفسی تحتانی راه یافته و منجر به بروز پنومونی شده (2) که یکی از شایعترین علت مرگ در بیمارانی است که از طریق لوله، تغذیه میشوند ( 8).

چنین از داروهای محرک حرکات دستگاه گوارش مثل اریترومایسین و متوکلوپرامید نیز استفاده میشود که این داروها نه تنها از ایجاد پنومونی پیشگیری نمی کنند بلکه عوارض جانبی هم برای بیمار به همراه دارند ( 9).

بیماران CVA ، در حدود 40 تا 70 درصد دچار اختلال عملکرد در بلعیدن می باشند .خیلی از این بیماران دچار آسپیراسیون های Silent می شوند (1).

در رابطه با وضعیت پنومونی آسپیراسیون در بیماران دچار ضایعات مغزی و CVA ، مطالعات محدودی انجام شده است .

در مطالعه David و همکاران در سال 2015 که به بررسی پنومونی آسپیراسیون و افتراق آن از شرایط مشابه پرداخت، مقالات مرتبط تا سال 2013 مرور گردید. براساس نتایج این مطالعه بیان گردید که پنومونی آسپیراسیون از سندرم هایی بوده ک افتراق آن از موارد مشابهش دشوار است . میکروبیولوژی پنومونی در اثر میکروآسپیراسیون در 60 سال گذشته تغییراتی داشته و از باکتری های بی هوازی تا باکتری های هوازی و نازوکومیال تغییر کرده است . ریسک فاکتورهای متفاوتی برای آن گزارش شده و موفقیت در درمان ، به کمک اتفاده از چندین آنتی بیوتیک قابل دستیابی است(10) .

در مطالعه Anushka و همکاران که در سال 2014 انجام شد ، به بررسی اهمیت و تاثیر متوکلوپرامید در پیشگیری از پنومونی آسپیراسیون در بیماران stroke که برایشان لوله NG فیکس شده بود ، پرداخته شد. در این مطالعه 60 بیمار وارد شدند و میزان بروز پنومونی در گروه پلاسبو به طور معناداری بیشتر بود و این میزان در گروه متوکلوپرامید کمتر بود . همچنین گروه متوکلوپرامید ، از نظر O2 saturation  و افزایش مارکرهای التهابی دارای تفاوت چشمگیری با گروه شاهد بودند(11).

در مطالعه دیگری که توسط  Momosaki و همکاران در سال 2015 انجام شد ، به بررسی تاثیر توانمندسازی از طریق فیزیوتراپی بر مرگ و میر بیماران بستری دچار پنومونی آسپیراسیون پرداخته شد. در این مطالعه 1161 بیمار وارد شدند و بیماران برای حداقل 3 روز در دوران بستری و 7 روز در ادامه تحت فیزیوتراپی حمایتی قرار گرفتند. براساس نتایج این مطالعه میزان مرگ و میر 30 روزه 5.1 درصد در گروه مورد (فیزیوتراپی) و 7.1 درصد در گروه شاهد بود.  بر این اساس اقدامات حمایتی مثل فیزیوتراپی می تواند میزان مرگ و میر 30 روزه در بیماران مسنی که دچار پنومونی آسپیراسیون شده اند را کاهش دهد(12).

در یکی از مقالات مشابه که در سال 1994 توسط Marlene انجام شد ، برای تشخیص پنومونی در بیماران CVA ، از شواهد درگیری ریه در گرافی سینه استفاده کردند. در صورت عدم وجود شواهد ریوی، سه معیار یا بیشتر از این معیارها را ملاک تشخیصی قرار دادند :1- تب بالاتر از 37.8 درجه ، 2- وجود رال یا رونکای در سمع،3- افت بیشتر از 10 میلی متر جیوه در PO2 شریانی نسبت به مقدار زمینه،4-  تعداد زیادی لوکوسیت در رنگ آمیزی گرم نمونه خلط،5- وجود پاتوژن های تنفسی در کشت خلط (13).

از این رو با توجه به اهمیت آسپیراسیون در بیماران بستری و از طرفی عوارض همراه CVA در بیماران بستری، از قبیل اختلال رفلکس gag و همچنین کاهش سطح هوشیاری ، بر آن شدیم تا این مطالعه را با هدف تعیین شیوع پنومونی آسپیراسیون در بیماران CVA بستری در بیمارستان امام علی (ع) زاهدان در سال 96 به انجام برسانیم.

با توجه به بررسی پرونده بالینی بیماران در این مطالعه، خونگیری یا هرگونه پروسیجر تهاجمی بر روی آزمودنی انجام نخواهد شد.

با توجه به بررسی پرونده بالینی بیماران در این مطالعه، بیماران بصورت غیرمستقیم از این طرح منتفع میگردند.

با توجه به بررسی پرونده بالینی بیماران در این مطالعه، هیچگونه عارضه جانبی ای متوجه بیمار نخواهد بود.

با توجه به بررسی پرونده بالینی بیماران در این مطالعه، بیماران دچار هیچ عارضه ای نخواهند شد.

1500000 ریال 

با توجه به بررسی پرونده بالینی بیماران در این مطالعه، تنها روش مطالعه، بررسی پرونده های بالینی بیماران است.

اطلاعات استخراج شده و مورد استفاده از پرونده بالینی بیماران، کاملا محرمانه خواهند ماند و هیچ یک از اطلاعات فردی بیمار، در طی روند بررسی منتشر نخواهد شد.

روند مطالعه، بررسی پرونده های بالینی بیماران است و هیچگونه ارتباط مستقیمی با بیمار برقرار نمیشود.

روند مطالعه، بررسی پرونده های بالینی بیماران است و هیچگونه ارتباط مستقیمی با بیمار برقرار نمیشود.

با توجه به نوع مطالعه مبنی بر بررسی پرونده های بالینی بیماران، کد اخلاقی و مجوز بررسی پرونده های بالینی بیماران از کمیته اخلاق اخذ شده است.