بررسی میزان آگاهی دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان از احیای قلبی-ریوی در سال96

ایست قلبی- ریوی یکی از موارد شایع منجر به مرگ است که به صورت غیرمنتظره در هر زمان یا هر مکان ممکن است رخ دهد (3-1). این عامل یکی از مهم­ترین فوریت­های پزشکی است که در موقعیت­های مختلفی از حوادث پیش­بینی نشده خارج از بیمارستان تا موقعیت­های قابل پیش­بینی در واحد مراقبت­های ویژه بروز می­کند (4). عملیات احیای قلبی- ریوی (CPR) به عنوان یک مهارت عمومی، یکی از بزرگترین اختراعات تاریخ پزشکی و مداخله­ی سریع و فوری در جلوگیری از مرگ یا به تعویق انداختن آن در فردی است که به طور ناگهانی دچار ایست قلبی- ریوی شده است (5).CPR شامل اعمال سازمان­یافته­ای است که در بیماران دچار ایست قلبی– ریوی انجام می­شود و کوششی است جهت فعال نگه­داشتن دستگاه­های گردش خون و تنفس در حدی که اکسیژن کافی برای زنده نگه­داشتن دستگاه­های حیاتی بدن تامین شود تا زمانی که فعالیت فیزیولوژیک خود به خودی سیستم گردش خون به حالت طبیعی برگردد (6). به عبارتی در فرایند CPR تلاش می­شود تا با احیای مجدد دو عضو حیاتی بدن (قلب و ریه) ادامه زندگی برای بیمار میسر گردد. در گذشته CPR به صورت دادن هوا از طریق دهان، فشار بر قفسه سینه و گاه تحریکات دردناک بدنی انجام می­گشت. با گذشت زمان و پیشرفت­های علمی، تحولات اساسی در روش، داروهای مورد استفاده و مهارت کادر درمان ایجاد شده است. امروزه  عملیات احیا با استفاده از دارو ها و وسایل پیشرفته، طی دو مرحله یعنی اقدامات حیاتی اساسی اولیه احیا[1] و اقدامات پیشرفته نگهدارنده قلب[2] انجام می­گردد (10-7).

ایست قلبی– ریوی عامل نیمی از مرگ و میرها محسوب می­گردد (1). به طور کلی 50 درصد مرگ­ها به صورت ناگهانی اتفاق می­افتند و از این 50 درصد فقط 25درصد بیماران تحت احیای قلبی- ریوی قرار می­گیرند (11). هدف از احیای قلبی- ریوی کاهش مرگ­ومیر در این 25درصد است. مطالعه و بررسی دقیق ایست قلبی- ریوی حتی در مراکز پیشرفته نیز بسیار مشکل است، چون اغلب مرگ­ها به صورت غیرقابل پیش­بینی اتفاق افتاده و به ندرت در محل وجود کمک­های اولیه پزشکی اتفاق می­افتند. مرگ­هایی که در داخل بیمارستان رخ می­دهند اغلب مربوط به بیماری­های شدید زمینه­ای بوده و شبیه ایست­های قلبی خارج بیمارستانی نمی­باشند. بنابراین در حال حاضر برای مطالعه ایست­های قلبی، پژوهشگران بیشتر بر دانسته­ها و سوابق اپیدمیولوژیک تاکید می­کنند. اپیدمیولوژی ایست قلبی روی فاکتورهایی متمرکز می­شود که به صورت فردی واقع شده و باعث افزایش خطر ایست قلبی می­شود (12).

تعداد موارد موفق فرآیند CPR یکی از شاخص های مهم اورژانس های بیمارستانی محسوب می شود. به طوری که بالا بودن این میزان، نشانه موفقیت اورژانس به شمار می­رود (4). بسیاری از موارد ایست قلبی- ریوی با انجام سریع و صحیح CPR قابل برگشت است (13). از طرفی با وجود اینکه نزدیک چهل سال از شروع انجام این فرآیند می­گذرد، میزان زنده ماندن افراد ایده­آل نمی­باشد و هم­چنان میزان مرگ­ومیر پس از ایست قلبی- ریوی نسبت به بقیه موارد بالا است. میزان موفقیت CPR به عوامل متعددی بستگی دارد که از آن جمله می­توان به علت ایست قلبی- ریوی، مدت زمان ایست قلبی- ریوی تا شروع عملیات احیا، دسترسی به افراد متبحر و تعلیم­دیده، عدم تاخیر در شروع ماساژ، تکنیک­های ماساژ، وضعیت اینتوباسیون بیمار پیش از رسیدن به بیمارستان، مدت زمان احیا اشاره نمود (4،13). نتیجه­ی ایده­آل یک عملیات احیا، بازگشت صددرصد بیمار به حیات است (4). در کشور های پیشرفته میزان بقای ایست قلبی که در بیمارستان و خارج از آن رخ می­دهد، به ترتیب کمتر از 30 درصد و کمتر از 10 درصد است (14). هر ساله 310000 مرگ ناشی از بیماری­های قلبی در بخش­های اورژانس ایالات متحده رخ می دهد که 166200 مورد یعنی 6/53%  از آن ناشی از ایست قلبی است (15). این مسئله باعث افزایش رشد مراقبت قلبی خارج از بیمارستان در سال 1960 وگسترش آن تا امروز شده است (16). میزان بقای ناشی از ایست­های قلبی خارج بیمارستان از 2 درصد تا 26 درصد متغیر است (11). این طیف وسیع تغییرات ناشی از مطالعه در جمعیت های مختلف ونوع عکس العمل­های پزشکی در مواجهه با این بیماران و همچنین در دسترس بودن زودهنگام دفیبریلاتور و انجام احیا به وسیله شاهدان ایست قلبی بوده است (16). گزارش­ها در مورد میزان موفقیت CPR مختلف بوده و به طور گسترده­ای متفاوت است (18،17،12). 0/27% - 0/2% در ایست­های قلبی داخل بیمارستانی و 0/10% - 0/2% برای ایست­های خارج بیمارستانی (22-19)  5/59% (11)، 5/13% (23)، 5/20% (4)، 32% (24).

وظایف پزشک به عنوان سرپرست این گروه عبارتست از : اطمینان از اجرای درست BLS ، فراهم ساختن تسهیلات لازم برای انجام وقوع دفیبرلاسیون الکتریکی ، هدایت و پایش درمان داروئی(25).

لذا با توجه به نقش پزشک آگاهی  از اصول صحیح  CPR و تسلط بر انجام صحیح آن برای پزشکان  بسیار لازم است , نیل به این هدف مستلزم آموزش صحیح و کامل دانشجویان پزشکی است براساس مستندات  متاسفانه در حال حاضر هیچگونه آموزش مدون و برنامه ریزی شده در کوریکولوم  آموزشی دانشکده پزشکی وجود ندارد و دانشجویان پزشکی به صورت جسته و گریخته اطلاعاتی را در قسمتهای مختلف در مورد انجام CPR کسب می کنند.

همچنین آموزش احیاء قلبی عروقی  برای دانشجویان پزشکی و پزشکان جوان در گذشته  ضعیف بوده است(26). که در طول دهه قبل تلاش هایی برای بهبود آموزش  CPR برای تمام حرفه های پزشکی انجام شده است . هدف از این مطالعه این است که تعیین کند آیا آموزش CPR  برای دانشجویان پزشکی در حال تحصیل کافی بوده است یا خیر. با استفاده از این نتایج ، توانایی کارآموزان و کارورزان  ارزیابی می شود  ونقش علاقه  دانشجو و نحوه اموزش  ارائه شده  توسط دانشگاه تعیین و با توجه  به نتیجه آن در راستای تقویت علائق دانشجویان و یا ارتقاء سطح آموزش اقدام می شود . همجنین می توان از نتایج این تحقیق جهت پایه گذاری آموزش مداوم و برنامه ریزی کلاسهای آموزشی در مقاطع تحصیلی دانشجویان استفاده نمود.

امید است با استفاده از نتایج این تحقیق و  شناخت نقاط قوت و ضعف دانشجویان پزشکی در این موضوع مهم اقدام نموده تا در جهت بهبود وضعیت موجود گام برداشته شود.

1. میزان آگاهی دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان از احیای قلبی-ریوی چقدر است
2. ارتباط  میان جنس دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و سطح آگاهی از CPR چگونه است
3. ارتباط میان سن دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان وسطح اگاهی از CPR چگونه است
4. ارتباط میان وضعیت تاهل دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و سطح اگاهی از  CPR چگونه است
5. ارتباط بین معدل کل دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان وسطح اگاهی از CPR چگونه است
6. ارتباط  میان مقطع تحصیلی دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان وسطح اگاهی از CPR چگونه است
7. میزان افرادی که در بین دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان آموزش در رابطه با CPR دریافت نموده اند چقدر است
8. میزان افرادی که در بین دانشجویان پزشکی (کارورز) آموزش تئوریک با  یا بدون آموزش عملی دریافت نموده اند چقدر است

بررسی میزان آگاهی دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان از احیای قلبی-ریوی

1. تعیین میزان آگاهی دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان از احیای قلبی-ریوی
2. تعیین ارتباط  میان جنس دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و سطح آگاهی از CPR
3. تعیین ارتباط میان سن دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان وسطح اگاهی از CPR
4. تعیین ارتباط میان وضعیت تاهل دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و سطح اگاهی از  CPR
5. تعیین ارتباط بین معدل کل دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان وسطح اگاهی از CPR
6. تعیین ارتباط  میان مقطع تحصیلی دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان وسطح اگاهی از CPR
7. تعیین میزان افرادی که در بین دانشجویان پزشکی (کارورز) دانشگاه علوم پزشکی زاهدان آموزش در رابطه با CPR دریافت نموده اند.
8. تعیین میزان افرادی که در بین دانشجویان پزشکی (کارورز) آموزش تئوریک با  یا بدون آموزش عملی دریافت نموده اند.

-

-

توصیفی تحلیلی

کارورزان مشغول به تحصیل در بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

-با توجه به فرمول  N=Z² _1-1/2 . P(1-P)/d² حداقل حجم نمونه 100 نفر برآورد گردید.

آسان و دردسترس

شیوه ی گردآوری اطلاعات به صورت میدانی و با استفاده از پرسش نامه ی پایا و روا که در مطالعه ای(29)  در گذشته مورد استفاده قرار گرفته است انجام می­گردد.

روایی و پایایی پرسش نامه توسط اساتید طب اورژانس، پس از پایلوت اولیه تایید شده است. در این پایلوت 20نفر از کارورزان شرکت داشته اند که در نتیجه آن، Score پیشنهادی معتبر بوده است(a=0.7)

قسمت اول پرسش نامه شامل اطلاعات دموگرافیک و اطلاعاتی راجع به نحوه آموزش CPR می­باشد. در قسمت دوم تعداد 15 سوال چهار گزینه ای آورده شده است که پاسخ صحیح به هر سوال یک نمره و پاسخ نادرست هیچ نمره ای ندارد. در مجموع پرسش نامه 15نمره دارد. پس از تکمیل پرسش نامه معیار نمره دهی به صورت عالی (بیشتر از 10)، خوب(5تا10)، و ضعیف (کمتر از 5) می­باشد.

پس از تکمیل فرم پروپوزال، این فرم تحویل کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پیراپزشکی داده می­شود. پس از طی مراحل لازم و تصویب پروپوزال و صدور مجوز در این طرح , پرسشنامه در اختیار دانشجویان پزشکی ( کارورزان ) قرار داده  می شود و اطلاعات تکمیل  می شود  وسپس داده های  حاصل از این پرسشنامه توسط نرم افزار آماری  پردازش می شود. دانشجویان پزشکی مقطع کارورزی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان که در زمان این مطالعه مشغول به تحصیل در دانشگاه علوم پزشکی  مازندران می باشند  در این طرح مورد ارزیابی قرار می گیرند. هر فرد یکبار پرسشنامه را پر می کند .پرسشنامه در یک دوره زمانی محدود پر می شود .

برای متغیرهای کیفی، جدول توزیع فراوانی یا نمودارهای میله­ای و دایره­ای ترسیم می­گردد. همچنین برای متغیرهای کمی، نمودار خطی یا هیستوگرام رسم می­شود. محاسبه شاخص­های آماری تمایل مرکزی (میانگین، میانه، نما) و پراکندگی (انحراف معیار، ضریب تغییرات،کمینه، بیشینه، دامنه و چندک­ها) برای متغیرهای کمی انجام خواهد شد. برای ارتباط بین متغیرها از ضرایب همبستگی فی (دو متغیر اسمی)، و یا آزمون تی یا ANOVA(ارتباط متغیر کمی با سایر متغیرها) استفاده می­گردد. نرمال بودن داده کمی با استفاده از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف بررسی خواهد شد. سطح اطمینان نیز 5% در نظر گرفته خواهد شد.

. هدف اصلی هر پژوهش ‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.

5. قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.

11. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.

18. در پژوهش‌هایی که از مواد بدنی (شامل بافت‌ها و مایعات بدن انسان)  یا داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.

25. پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.

26. هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد.

28. پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.

29. نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.

30. گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.

31. روش پژوهش نباید با ارزش‌های اجتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

-

-

1. Mojtahedzadeh M, Parhizkari N, Mohagheghi A, Serous A. [Evaluation of cardiopulmonary resuscitation success rate in the Shariati Hospital emergency ward during years 1376-1377 (1997-1998)] Pejouhandeh Quarterly Research Journal. 1999;13(4):81- 88. [Article in Persian]
2. Bunch TJ, White RD, Gersh BJ, Meverden RA, Hodge DO, Ballman KV, Hammill SC, Shen WK, Packer DL. Long-term outcomes of out-of-hospital cardiac arrest after successful early defibrillation. N Engl J Med 2003. 348:2626-2633.
3. Sittichanbuncha Y, Prachanukool T, Sawanyawisuth K. A 6-year experience of CPR outcomes in an emergency department in Thailand. Therapeutics and Clinical Risk Management 2013;9:377-381.
4. Montazer H. Shiui M. Bahari M. Survey of  Cardiopulmonary Resuscitation Outcomes in emergency unit of sari imamk khomeyni hospital and Effective Factors. Journal of mazandaran university of medical science 2014. Number11.24period [in Persian].
5. Kokro S, Velasquez E. Predictive indices of survival in patients undergoing cardiopulmonary resuscitation. Atlanta: American College of Chest Physicians; 1999.
6. Dane FC, Russell-Lindgren KS, Parish DC, Durham MD, Brown TD. In-hospital resuscitation: association between ACLS training and survival to discharge. Resuscitation 2000; 47(1): 83-87.
7. Hazinski MF. Measuring what matters: CPR quality and resuscitation outcomes . December 17, 2014. doi: 10.1161/JAHA.114.001557
8. Golia E, Piro M, Tubaro M. Out-of-hospital: better outcome for our patients. Critical care 2011, 15:149
9. Jiresaty RM., Liss JP., Basu SK., Follow up of 122 patients who survived cardiac arrest. Resuscition, 1973, 2: 191.
10. Timerman A, Sauaia N, Piegas LS, Ramos RF, Gun C, Santos ES, et al. Prognostic factors of the results of cardiopulmonary resuscitation in a cardiology hospital. Arq Bras Cardiol. 2001;77(2):142-60. [Article in English, Portuguese]
11. Setayesh A, Arhami Dolatabadi A, Farsi D, Hossein Nejad A, Zare M. Evaluation of cardiopulmonary and cerebral resuscitation outcome in emergency department of Hazrat Rasoul-e-Akram hospital from June 2003 to April 2004. Journal of Iran university of medical science. (52)13;2006[in Persian]
12. Swor RA, Boji B, Cynar M, Sadler E, Basse E, Dalbec DL, et al. Bystander vs EMS first-responder CPR: initial rhythm and outcome in witnessed nonmonitored out of hospital cardiac arrest. Academic Emerg Med 1995; 2: 494-8
13. Adib Hajbaghery M, Akbari H, Mousavi GA. Survival after inhospital Cardiopulmonary Resuscitation. Journal of Research in Medical Sciences. 2005;10(3): 156-162.
14. Mutchner L. The ABCs of CPR--again. Am J Nurs 2007; 107(1): 60-69.
15. Walker WM. Witnessed resuscitation: A concept analysis. Int J Nurs Stud 2006; 43(3): 377-384.
16. Tiintinalli J. Emergency medicine a comprehensive study guide. 6 th ed. New York: McGraw Hill; 2002. p. 61- 101.
17. Sirbbagugh PE. Pepe PE. A prospective, population based study of the demographics, epidemiology, management and outcome of hospital pediatric cardiopulmonary arrest. Ann Emerge Med 1999; 332: 17019.
18. McNally  B , Robb R, Mehta M, et al; Centers for Disease Control and Prevention. Out-of-hospital cardiac arrest surveillance – Cardiac Arrest Registry to Enhance Survival (CARES), United States, October 1, 2005-December 31, 2010. MMWR Surveill Summ. 2011; 60(8):1-19.
19. Vukmir RB, Katz L, Bircher N, Dotterweich L, Maenza R, Bashor S, et al. Survival is improved in witnessed cardiac arrest but not with bystander CPR. Chest 1996; 110: 151.
20. Fairbanks RJ, Shah MN, Lerner EB, llangovan K, Pennington EC, SchneiderSM. Epidemiology and outcomesof out-of-hospital cardiacarrestin Rochester, New York. Resuscitation. 2007;72(3):415-424.
21. Krittayaphong R, Saengsung P, Chawaruechai T, Yindeengam A, Udompunturak S. Factors predicting outcome of cardiopulmonary resuscitation in a developing country: the Siriraj cardiopulmonary resuscitation registry. J Med Assoe Thai. 2009;92(5):618-623.
22. Peberdy MA, Kaye W, Ornato JP, et al. Cardiopulmonary resuscitation of       adults in the hospital: areport of 14720 cardiac arrests from the National Registry of cardiopulmonary Resuscitation. Resuscitation. 2003;58(3):297-308.
23. Keyvan pajhoh k. rahimi rad m. farokh eslamloo h(2011). Quality and result of cardiopulmonary resuscitation in emam khomeyni cure and instruction center. Report in basis utstein style. Medical j of orumie. 22(4): 346-52.
24. Nasiri por a. masoudi asl a. fathi a(2013). Relation of success in cardiopulmonary resusitation with time of resource of patient to emergency part. J of military medicine 2012 spring; . 1(4): 21-5.
25. Miller Ronald D.Millers  Anesthesia.  Sixth Edition. united state of American: Natasha Audjelkevic ; 2005 
26. Graham CA, Scollon D. Cordiopulmonary resuscitation training for under graduate medical student:  a five –years study .Med Educ 2002 Mar; 36(3): 296-8.
27. Starc B,Pecan  M . Training of medical student in resuscitation of the University of Ljubljana .Resuscitation 1996 Jul; 32(1):19-22.
28. Uribe M, Bianchi V, Carvajal C , Kauffman R .Assessmeant of  Knowledge of Cardiopulmonary resuscitation . Rev Med Chil 1992 Nov; 120(11):1231-4.
29. Hosseini Nejad S M, Bozorgi F, Taleshi Z, Montezer S H, Amini Ahi dashti H, Goli Khatir I, et al . Levels of Knowledge and Skills of Medical Interns in Mazandaran University of Medical Sciences about Cardio-Pulmonary Resuscitation, 2011. J Mazandaran Univ Med Sci. 2013; 22 (97) :98-103.

هدف از این مطالعه این است که تعیین کند آیا آموزش CPR  برای دانشجویان پزشکی در حال تحصیل کافی بوده است یا خیر. با استفاده از این نتایج ، توانایی کارآموزان و کارورزان  ارزیابی می شود  ونقش علاقه  دانشجو و نحوه اموزش  ارائه شده  توسط دانشگاه تعیین و با توجه  به نتیجه آن در راستای تقویت علائق دانشجویان و یا ارتقاء سطح آموزش اقدام می شود . همجنین می توان از نتایج این تحقیق جهت پایه گذاری آموزش مداوم و برنامه ریزی کلاسهای آموزشی در مقاطع تحصیلی دانشجویان استفاده نمود.

امید است با استفاده از نتایج این تحقیق و  شناخت نقاط قوت و ضعف دانشجویان پزشکی در این موضوع مهم اقدام نموده تا در جهت بهبود وضعیت موجود گام برداشته شود.

اطلاعات پزشکان محترم کاملا محرمانه خواهد ماند و نتایج حاصله، بدون ذکر نام آن­ها، گزارش میگردد

9 –کدامیک از جملات زیر غلط است ؟

             الف: می توان در صورت لزوم از طریق لوله تراشه  داروها را به بیمار تجویز نمود .

            ب : در مصرف داروی اپی نفرین محدودیت دوز Maximum Dose نداریم 

             ج: در مصرف داروی آتروپین حداکثر 6-4 آمپول معادل  mg 3-2 می توانیم استفاده کنیم

             د : بین هر بار مصرف دارو تا مرحله بعدی حداقل 5 دقیقه فاصله باشد .

10-CPR را تا چه زمانی ادامه می دهیم ؟

             الف: حداقل 15دقیقه

            ب : در صورت ایجادآسیستول در حین عملیات CPR  ، را قطع می کنیم.

             ج: با توجه به علت ایست قلبی تنفسی  تصمیم می گیریم  

             د : تا زمانی که توانایی انجام داشته باشیم ادامه می دهیم  .

 11-در مواجهه در فردی که بی حرکت  و غیر هوشیار (unconscious ) روز زمین افتاده  ولی تنفس gasping دارد کدامیک از اقدامات زیر صحیح است .

1) با توجه به تنفس gasping بیمار نیاز به انجام CPR ندارد وسعی در انتقال به مراکز درمانی می گیریم.

2) ابتدا سعی در تعبیه راه هوائی مناسب airway و کنترل وضعیت تنفسی breathing بیمار میکنیم و سپس نبض را چک می کنیم

3) با توجه به تنفس بیمار به دنبال پیدا کردن نبض بیمار جهت کنترل Circulation می گردیم

4) نیاز به اقدام خاصی ندارد

12- در مواجهه با بیماری که نیاز به ماساژ قلبی دارد کدامیک از موارد زیر صحیح است .

الف: در حین تنفس ماساژ را قطع می کنیم

ب: به تعداد 150 عدد در دقیقه ماساژ می دهیم

ج: بایستی به قفسه سینه بیمار اجازه دهیم که به طور کامل به حالت طبیعی خود باز گردد(recoil)

د) نسبت ماساژ به تنفس 15 به 2 است ( در صورتیکه تنها بودیم )

13- در طی CPR دو نفره نسبت تنفس به ماساژ قلبی به چه صورت باید باشد ؟  

الف: 2 تنفس 15ماساژ          ب: 1 تنفس 5 ماساژ             ج: 2 تنفس 30 ماساژ             د: 2 تنفس 5 ماساژ

14 – در طی انجام CPR پیشرفته در صورتی که فرد دارای راه هوائی پیشرفته (Advanced Airway) مانند لوله تراشه ،لارنژیال ماسک LMA) )چه تعداد تنفس بایستی به بیمار داده شود؟

الف: به ازای هر 15 ماساژ یک تنفس          ب: 10-8 تنفس در دقیقه

ج: 15-12 تنفس در دقیقه                         د: هر 10 ثانیه یک تنفس

15- در ریتم VF پس از شروع CPR و دادن شوک و تجویز داروهای اولیه ، از کدام داروی زیر به عنوان آنتی آریتمیک استفاده می کنیم ؟  الف) اپی نفرین           ب) آتروپین                ج) آمیودارون              د) سولفات منیزیم