بررسی پلی مورفیسم های‎ rs3091368, rs79264473, rs7284767 ‎ژن‎ TUG1 s ‎‏ در‎ ‎زنان مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با زنان سالم

aa

سرطان پستان یکی از شایعترین انواع سرطان است و بعنوان اصلی ترین علت مرگ و میر ناشی از سرطان در میان زنان در دنیا شناخته می­شود.(1) سالانه نزدیک به 7/1 میلیون مورد جدید سرطان پستان تشخیص داده می­شود .در سال 2012، نیم میلیون مرگ ناشی از آن گزارش شده است.(2) پیش بینی می­شود تا سال 2050، 2/3 میلیون مورد جدید سرطان پستان در جهان شناسایی شود.(3)

افزایش مرگ و میر ناشی از آن می­تواند با تغییر رفتارهای تولید مثلی، اثرات دموگرافیک جمعیتی، اقتصاد، تفاوتهای جغرافیایی، استراتژیهای غربالگری و دسترسی ناکافی به امکانات تشخیصی و درمانی مرتبط باشد.(4-6)

طی سالهای اخیر جنبه های زیادی از سرطان پستان مورد مطالعه قرار گرفته است. علی رغم پیشرفتهای صورت گرفته در شناسایی آنتی ژن ها و رسپتورهای سطحی سرطان پستان (که بر اساس آن طبقه بندی هایی صورت گرفته است)، همچنان بخش وسیعی از اساس مولکولی پاتوژنز آن، بدلیل ناهمگونی بسیار زیاد ناشناخته باقی مانده است.(7)

پیشرفت سرطان پستان تحت تاثیر چندین عامل از جمله عوامل محیطی، عوامل اپی ژنتیکی و ژنهای مستعد کننده که نقش بسیار مهمی در تعیین میزان شانس ابتلا، رفتار بافت سرطانی و پاسخ به درمان دارند، قرار دارد.(8, 9)

از نظر بالینی، درمان سرطان پستان بر اساس طبقه بندی مولکولی آن موجب بهبود قابل ملاحظه ای در پیش آگهی بیماران شده است. اما برای بیمارانی که در اصطلاح triple-negative (یعنی فاقد رسپتورهای استروژن و پروژسترون و HER2 هستند) یا مقاوم به درمان هستند، کنترل عود بیماری و متاستاز همچنان بعنوان یک مساله اساسی باقی مانده است.(10) با این وجود نیز، هنوز بیشتر تومور ها در مراحل بسیار پیشرفته شناسایی می­شوند. (11)

آنالیز های کاریوتایپیک نشان داده اند که سرطان پستان بصورت فزاینده ای رو به بدخیم تر و تهاجمی تر شدن است.(12)

از این رو بسیار ضروری است که بیومارکرهایی برای تشخیص زودهنگام، پیش بینی پاسخ به درمان- که برای تعیین استراتژی درمانی بسیار مهم است- و تعیین پیش آگهی سرطان پستان شناسایی شود.

در طی یک دهه ی گذشته، فناوری شناسایی و سنجش RNA­ها پیشرفت گسترده ای داشته است؛ پروژه Genome-wide transcriptome تعداد زیادی از RNA­هایی را که رونویسی می­شوند اما پروتئینی را کد نمی­کنند شناسایی کرده است. تخمین زده میشود که تنها 2% از ژنوم انسانی، تبدیل به mRNA کد کننده پروتئین می­شود؛ در صورتیکه باقی موارد بصورت RNA غیر کد شونده (ncRNA) در می آیند.(13)

Long non-coding RNA (lncRNA) یک زیرگروه مهم از RNAهای غیرکد شونده است که RNAهایی با طول 200 تا بیش از 1000 کیلوباز را شامل می­شود؛ عمدتا توسط RNA Polymerase II رونویسی می­شوند، در قریب به اتفاق سلول­ها حضور دارند و در بسیاری از فرآیند های بیولوژیک (چون تقسیم و تمایز سلولی، آپوپتوز، متابولیسم و تنظیم بیان ژن بواسطه­ی تغییرات هیستونی، اتصال فاکتورهای رونویسی و ری­مدلینگ کروماتینی) دخیل اند.(14-17)

مطالعات زیادی بیان نابجای lncRNA در بیماری های انسان(18, 19) و سرطان ها از جمله سرطان پستان را گزارش کرده اند. (20-22) اما بسته به بافت منشا سرطان، آنها می­توانند نقش انکوژنیک یا مهارکنندگی تومور داشته باشند.

Malih و همکاران نشان دادند lncRNAها میتوانند بعنوان یک بیومارکر در تشخیص بیماری، پیش بینی پاسخ به درمان و پیش آگهی سرطان مورد استفاده قرار گیرند.(23)

Liu و همکاران، 11 lncRNA را شناسایی کردند که با بقای کلی ضعیف در بیماران مبتلا به سرطان پستان مرتبط است.(24)

همچنین در مطالعه ای که توسطPan و همکاران انجام شد، ارتباط بین مقاومت دارویی وبیان نابجای lncRNA مورد بررسی قرار گرفت.(25) H19 که یک lncRNA است از طریق خاموش کردن اپیژنتیکی ژن پیش آپوپتوتیک BIK، در مقاومت دارویی در سرطان پستان ER-مثبت نقش دارد(26)

یکی از مکانیسم هایی که lncRNA میتوانند بواسطه ی آن در تومورزایی نقش داشته باشند، رقابت با برخیmiRNA ها بعنوان RNAرقابتی درونزاد (competitive endogenous RNA) و به دام انداختن و ممانعت از اعمال اثر آنها بر ژن­های هدفشان است.(27) بعنوان مثال Li و همکاران در مطالعه ای بر روی سلولهای گلیوم انسانی نشان دادند که RNA طویل غیر کد شونده ی TUG1، mir-26a را به دام می­اندازد و باعث مهار اثر آن بر PTEN (یک تنظیم کننده ی منفی مسیر انکوژنیک PI3K/Akt) می­شود که در نهایت افزایش بیان PTEN و کاهش پرولیفراسیون و افزایش میزان آپوپتوز سلولهای بدخیم را بدنبال خواهد داشت.(21) مطالعه­ی Zhang و همکاران نشان داد که TUG1(Taurine-upregulated gene 1) می­تواند باعث القای P53 (که یک مهارکننده ی تومور شناخته شده است) شود.(28)

Polycomb repressive complex 2 (PRC2) یک کمپلکس تعدیل کننده کروماتین هسته­ای است که بسیاری از lncRNA ها از طریق اتصال به آن باعث تجمع PRC2 در هسته سلول و سرکوب بیان ژن هدف می­شوند. (29) Khalil و همکاران نشان دادند که TUG1 با اتصال به PRC2 باعث سرکوب بیان چند ژن موثر در تنظیم چرخه سلولی میشود.(30)

TUG1یک lncRNA 7.1 کیلوبازی است که روی کروموزوم 22q12 قرار دارد که نخستین بار بعنوان یک عامل مهم در تکامل شبکیه و تشکیل فوتورسپتورها شناسایی شد. (30)

با توجه به مطالعات صورت گرفته نقش TUG1 در سرطانهای انسان بسته به بافت منشا، می­تواند متفاوت باشد.

TUG1 در گلیوم (21) و سرطان سلول غیر کوچک ریه [non-small cell lung cancer (NSCLC)] (28) دچار فرو-تنظیمی(downregulation) شده است که می­تواند بعنوان یک مهار کننده تومور از طریق مهار تقسیم سلولی و القای آپوپتوز عمل کند.

در مقابل بیان آن در برخی سرطان ها از جمله سرطان مثانه (31)، استئوسارکوم(32)، کارسینوم هپاتوسلولار(33)، سرطان کولون (34) و سرطان معده (35) افزایش یافته و عملکرد انکوژنیک داشته است.

Kuang و همکاران نشان دادند که TUG1 در سرطان تخمدان نقش ضد آپوپتوتیک دارد و knock-down کردن آن منجر به القای آپوپتوز در سلولهای سرطان تخمدان می­شود(36) که مشابه با یافته های Wang و همکاران در مورد سرطان کولورکتال(37) و Han و همکاران در سرطان مثانه (31) بود.

در مطالعه ی Fan و همکاران این نتیجه حاصل شد که بیان TUG1 در بافت سرطان پستان نسبت به بافت سالم بصورت معنی داری کاهش یافته بود و در رده های سلولی با خصوصیات تهاجمی کمتر نیز، بیشتر دیده شد؛ بطوریکه القای بیان TUG1 باعث مشهود تکثیر,مهاجرت سلولی و تهاجم در رده های سلولی سرطان پستان شد.(38)

اما Li و همکاران نشان دادند که بیان TUG1 در بافت سرطان پستان و نیز موارد مهاجم تر آن، افزایش یافته که برخلاف یافته های مطالعه­ی قبلی است؛ همچنین نشان دادند که سطوح رونوشت TUG1 با اندازه و stage تومور، متاستاز دور دست و متغییرهای پاتولوژیک ki-67 و HER2 ارتباط مستقیم دارد و میتواند با رفتار تهاجمی سرطان پستان مرتبط باشد. یکی از مکانیسم هایی که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفت، نقش TUG1 در القای آپوپتوز بود که نشان داده شد TUG1 از طریق تعدیل فعالیت کاسپازهای 3 و 9 ، منجر به مهار مسیر داخلی آپوپتوز می­شود؛ و بیان سرکوب شده ی TUG1 با القای مسیر داخلی آپوپتوز همراه است.(39)

TUG1 می­تواند نفوذپذیری سد خونی-توموری را با هدف قرار دادن mir-144 تحت تاثیر قرار دهد.(40) و در گلیوبلاستوم، با مهار mir-299 باعث افزایش آنژیوژنز شود.(41)

اخیرا Li و همکاران، نشان دادند که TUG1 باعث مقاومت به داروی متوترکسات در درمان سرطان کولورکتال می­شود که این اثر احتمالا از طریق هدف قرار دادن mir-186 اعمال میشود.(42)

در هر 1000 جفت باز کروموزوم­های انسان، تخمین زده می­شود که بطور میانگین یک جایگاه توکلئوتیدی بین دو کپی از آن کروموزوم متفاوت باشد.(43) و زمانی به یک لوکوس پلیمورفیک گفته می­شود که حداقل در دو واریان وجود داشته باشد و تواتر الل شایعترین واریان، کمتر از 99% باشد(یا به عبارت دیگر، حداقل در دو واریان با تواتر بیش از یک درصد از ناشایعترین آلترناتیو آن وجود داشته باشد)(44).

این پلی مورفیسم­های تک نوکلئوتیدی [single nucleotide polymorphisms (SNPs)]که تغییرات تک نوکلئوتیدی در توالی DNA است باعث ایجاد ژنوتیپ های گوناگون از ژنها و در نتیجه تفاوت های جمعیتی در الگوی بیماری ها با منشا ژنوتپی خاص شود. (44)

با توجه به تفاوتهای جمعیتی در رابطه با پلی مورفیسم ژنتیکی و ارتباط آن با بیماری ها ازجمله سرطان پستان و لزوم مطالعاتی از این دست برای بررسی ارتباطات بین پلی مورفیسم ژنی و سرطان پستان، و نیز متناقض بودن یافته ها در رابطه با اثر TUG1 در پاتوژنز سرطان پستان که می­تواند بیانگر تفاوتهای جمیعتی در زمینه­ی پلی مورفیسم ژنی باشد، بر آن شدیم تا مطالعه حاضر را با هدف بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم های ژن TUG1 (rs3091368 ins/del, rs7284767 G>A , rs79264473 del/ins) درزنان مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با زنان سالم به انجام رسانیم.

aaaa

1. فراوانی پلی مورفیسم  rs3091368 ins/del در زنان مبتلا به سرطان سینه و زنان سالم متفاوت است.
2. فراوانی پلی مورفیسم rs7284767 G>A در زنان مبتلا به سرطان سینه و زنان سالم متفاوت است.
3. فراوانی پلی مورفیسم rs79264473 del/ins در زنان مبتلا به سرطان سینه و زنان سالم متفاوت است.

تعیین و مقایسه فراوانی پلی مورفیسم های rs3091368, rs79264473, rs7284767 ژن TUG1در زنان مبتلا به سرطان پستان و زنان سالم

1. تعیین فراوانی پلی مورفیسم rs3091368 ins/del ژن   TUG1 در زنان مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با زنان سالم
2. تعیین فراوانی پلی مورفیسم  rs7284767 G>Aژن  TUG1 در زنان مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با زنان سالم
3. تعیین فراوانی پلی مورفیسم rs79264473 ins/del ژن  TUG1 در زنان مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با زنان سالم

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

-

مورد – شاهد (case –control)

از نمونه های موارد سرطان پستان موجود در آزمایشگاه بیوشیمی که قبلا توسط آنکولوژیست جمع آوری شده است و بیماری انها تایید شده است  و نیز موارد جدید سرطان پستان که تشخیص داده می شوند نمونه گیری می شود. گروه شاهد نیز از نمونه های زنان سالم  جمعیتی شهر زاهدان که از لحاظ سن با گروه مورد همسان سازی می شوند انتخاب می شوند. 

برای بررسی پلی مورفیسم ژنی از زنان مبتلا به سرطان سینه در زاهدان به تعداد حداقل ۱۵۰ مورد  و به همین تعداد نیز گروه شاهد از زنان سالم  انتخاب می شوند

نمونه گیری آسان و در دسترس

پرسشنامه و یافته های آزمایشگاهی

برای بررسی  پلی مورفیسم ژنی نمونه خون بیماران و افراد شاهد در ۲۰- درجه سانتیگراد نگهداری می‌شود. DNA نمونه خون افراد گروه شاهد و مورد به روش salting out تخلیص می‌شود. پرایمرهای اختصاصی جهت تعیین پلی مورفیسم ژنی به روش PCR-RFLP طراحی می شود. در مرحله بعد شرایط PCR برای تعیین این پلی مورفیسم ها بهینه می شود. سپس محصول PCR توسط Restriction Enzyme اختصاصی برش داده و قطعات حاصل روی ژل آگاروز الکتروفورز شده و پلی مورفیسم ها ی ژنی ر نمونه ها آنالیز می شوند.

پس از گردآوری اطلاعات لازم، یافته ها در نرم افزار آماری SPSS  وارد گشته و داده ها با استفاده از آزمون­های آماری χ2  و  t-testمستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت وبرای تعیین ارتباط پلی مورفیسم از آزمون logistic regression استفاده می کنیم.

کدهای 1، 2، 3، 8، 10، 11، 13، 15، 18، 25، 28، مصوب کمیته کشوری اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی که در دفترچه راهنمای عمومی اخلاق در پژوهشهای دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران، دربردارنده ی اصول و مقررات اخلاقی‎ مطرح و در سال 1392 در 31 بند تصویب شده است و همچنین کدهای 1، 2، 3، 4، 7 مربوط به دفترچه راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی ایران از قسمت راهنمای عمومی در این طرح رعایت می شود. تمامی بیماران تحت مطالعه آگاهانه و برای مقاصد علمی اقدام به دادن نمونه خواهند کرد. شرکت در این طرح هیچ گونه هزینه ای برای بیماران ندارد و نام و مشخصات بیماران گزارش نخواهد شد.

باتوجه به بررسی میدانی که قبلا توسط محقق صورت گرفته،هیچ گونه محدودیتی در جمع آوری نمونه ها وجود ندارد.

زمان بر شدن تهیه مواد

پلی مورفیسم­های تک نوکلئوتیدی، RNA غیر کد شونده TUG1، سرطان پستان

Single Nucleotide Polymorphisms, TUG1 noncoding RNA, Breast Cancer

1.    Torre LA, Bray F, Siegel RL, Ferlay J, Lortet‐Tieulent J, Jemal A. Global cancer statistics, 2012. CA: a cancer journal for clinicians. 2015;65(2):87-108.

2.    Tao Z, Shi A, Lu C, Song T, Zhang Z, Zhao J. Breast cancer: epidemiology and etiology. Cell biochemistry and biophysics. 2015;72(2):333-8.

3.    Hortobagyi GN, de la Garza Salazar J, Pritchard K, Amadori D, Haidinger R, Hudis CA, et al. The global breast cancer burden: variations in epidemiology and survival. Clinical breast cancer. 2005;6(5):391-401.

4.    Cazap E, Buzaid A, Garbino C, de la Garza J, Orlandi F, Schwartsmann G, et al. Breast cancer in Latin America: experts perceptions compared with medical care standards. The Breast. 2010;19(1):50-4.

5.    Ferlay J, Soerjomataram I, Dikshit R, Eser S, Mathers C, Rebelo M, et al. Cancer incidence and mortality worldwide: sources, methods and major patterns in GLOBOCAN 2012. International journal of cancer. 2015;136(5).

6.    DeSantis CE, Bray F, Ferlay J, Lortet-Tieulent J, Anderson BO, Jemal A. International variation in female breast cancer incidence and mortality rates. Cancer Epidemiology and Prevention Biomarkers. 2015;24(10):1495-506.

7.    Polyak K. Heterogeneity in breast cancer. The Journal of clinical investigation. 2011;121(10):3786.

8.    Key TJ, Verkasalo PK, Banks E. Epidemiology of breast cancer. The lancet oncology. 2001;2(3):133-40.

9.    Mavaddat N, Antoniou AC, Easton DF, Garcia-Closas M. Genetic susceptibility to breast cancer. Molecular oncology. 2010;4(3):174-91.

10.  Kumar P, Aggarwal R. An overview of triple-negative breast cancer. Archives of gynecology and obstetrics. 2016;293(2):247-69.

11.  Meissner HI, Klabunde CN, Han PK, Benard VB, Breen N. Breast cancer screening beliefs, recommendations and practices. Cancer. 2011;117(14):3101-11.

12.  Lee EY, Muller WJ. Oncogenes and tumor suppressor genes. Cold Spring Harbor perspectives in biology. 2010;2(10):a003236.

13.  Djebali S, Davis CA, Merkel A, Dobin A, Lassmann T, Mortazavi A, et al. Landscape of transcription in human cells. Nature. 2012;489(7414):101-8.

14.  Di Gesualdo F, Capaccioli S, Lulli M. A pathophysiological view of the long non-coding RNA world. Oncotarget. 2014;5(22):10976.

15.  Kornfeld J-W, Brüning JC. Regulation of metabolism by long, non-coding RNAs. Frontiers in genetics. 2014;5.

16.  Bonasio R, Shiekhattar R. Regulation of transcription by long noncoding RNAs. Annual review of genetics. 2014;48:433-55.

17.  Melissari M-T, Grote P. Roles for long non-coding RNAs in physiology and disease. Pflügers Archiv-European Journal of Physiology. 2016;468(6):945-58.

18.  Shi X, Sun M, Liu H, Yao Y, Song Y. Long non-coding RNAs: a new frontier in the study of human diseases. Cancer letters. 2013;339(2):159-66.

19.  Wapinski O, Chang HY. Long noncoding RNAs and human disease. Trends in cell biology. 2011;21(6):354-61.

20.  Gupta RA, Shah N, Wang KC, Kim J, Horlings HM, Wong DJ, et al. Long non-coding RNA HOTAIR reprograms chromatin state to promote cancer metastasis. Nature. 2010;464(7291):1071-6.

21.  Li J, Zhang M, An G, Ma Q. LncRNA TUG1 acts as a tumor suppressor in human glioma by promoting cell apoptosis. Experimental Biology and Medicine. 2016;241(6):644-9.

22.  Sun L, Li Y, Yang B. Downregulated long non-coding RNA MEG3 in breast cancer regulates proliferation, migration and invasion by depending on p53’s transcriptional activity. Biochemical and biophysical research communications. 2016;478(1):323-9.

23.  Malih S, Saidijam M, Malih N. A brief review on long noncoding RNAs: a new paradigm in breast cancer pathogenesis, diagnosis and therapy. Tumor Biology. 2016;37(2):1479-85.

24.  Liu H, Li J, Koirala P, Ding X, Chen B, Wang Y, et al. Long non-coding RNAs as prognostic markers in human breast cancer. Oncotarget. 2016;7(15):20584.

25.  Pan J-J, Xie X-J, Li X, Chen W. Long non-coding RNAs and drug resistance. Asiam Pac J Cancer Prev. 2015;16:8067-73.

26.  Si X, Zang R, Zhang E, Liu Y, Shi X, Zhang E, et al. LncRNA H19 confers chemoresistance in ERα-positive breast cancer through epigenetic silencing of the pro-apoptotic gene BIK. Oncotarget. 2016;7(49):81452.

27.  Xia T, Liao Q, Jiang X, Shao Y, Xiao B, Xi Y, et al. Long noncoding RNA associated-competing endogenous RNAs in gastric cancer. Scientific reports. 2014;4.

28.  Zhang E, Yin D, Sun M, Kong R, Liu X, You L, et al. P53-regulated long non-coding RNA TUG1 affects cell proliferation in human non-small cell lung cancer, partly through epigenetically regulating HOXB7 expression. Cell death & disease. 2014;5(5):e1243.

29.  Khalil AM, Guttman M, Huarte M, Garber M, Raj A, Morales DR, et al. Many human large intergenic noncoding RNAs associate with chromatin-modifying complexes and affect gene expression. Proceedings of the National Academy of Sciences. 2009;106(28):11667-72.

30.  Young T, Matsuda T, Cepko C. The noncoding RNA taurine upregulated gene 1 is required for differentiation of the murine retina. Current biology. 2005;15(6):501-12.

31.  Han Y, Liu Y, Gui Y, Cai Z. Long intergenic non‐coding RNA TUG1 is overexpressed in urothelial carcinoma of the bladder. Journal of surgical oncology. 2013;107(5):555-9.

32.  Zhang Q, Geng P-L, Yin P, Wang X-L, Jia J-P, Yao J. Down-regulation of long non-coding RNA TUG1 inhibits osteosarcoma cell proliferation and promotes apoptosis. Asian Pacific journal of cancer prevention. 2013;14(4):2311-5.

33.  Huang M-D, Chen W-M, Qi F-Z, Sun M, Xu T-P, Ma P, et al. Long non-coding RNA TUG1 is up-regulated in hepatocellular carcinoma and promotes cell growth and apoptosis by epigenetically silencing of KLF2. Molecular cancer. 2015;14(1):165.

34.  Zhai H-y, Sui M-h, Yu X, Qu Z, Hu J-c, Sun H-q, et al. Overexpression of long non-coding RNA TUG1 promotes colon cancer progression. Medical science monitor: international medical journal of experimental and clinical research. 2016;22:3281.

35.  Zhang E, He X, Yin D, Han L, Qiu M, Xu T, et al. Increased expression of long noncoding RNA TUG1 predicts a poor prognosis of gastric cancer and regulates cell proliferation by epigenetically silencing of p57. Cell death & disease. 2016;7(2):e2109.

36.  Kuang D, Zhang X, Hua S, Dong W, Li Z. Long non-coding RNA TUG1 regulates ovarian cancer proliferation and metastasis via affecting epithelial-mesenchymal transition. Experimental and molecular pathology. 2016;101(2):267-73.

37.  Wang L, Zhao Z, Feng W, Ye Z, Dai W, Zhang C, et al. Long non-coding RNA TUG1 promotes colorectal cancer metastasis via EMT pathway. Oncotarget. 2016;7(32):51713.

38.  Fan S, Yang Z, Ke Z, Huang K, Liu N, Fang X, et al. Downregulation of the long non-coding RNA TUG1 is associated with cell proliferation, migration, and invasion in breast cancer. Biomedicine & pharmacotherapy= Biomedecine & pharmacotherapie. 2017;95:1636.

39.  Li T, Liu Y, Xiao H, Xu G. Long non-coding RNA TUG1 promotes cell proliferation and metastasis in human breast cancer. Breast Cancer. 2017;24(4):535-43.

40.  Cai H, Xue Y, Wang P, Wang Z, Li Z, Hu Y, et al. The long noncoding RNA TUG1 regulates blood-tumor barrier permeability by targeting miR-144. Oncotarget. 2015;6(23):19759.

41.  Cai H, Liu X, Zheng J, Xue Y, Ma J, Li Z, et al. Long non-coding RNA taurine upregulated 1 enhances tumor-induced angiogenesis through inhibiting microRNA-299 in human glioblastoma. Oncogene. 2017;36(3):318-31.

42.  Li C, Gao Y, Li Y, Ding D. TUG1 mediates methotrexate resistance in colorectal cancer via miR-186/CPEB2 axis. Biochemical and Biophysical Research Communications. 2017.

43.  Cooper DN, Smith BA, Cooke HJ, Niemann S, Schmidtke J. An estimate of unique DNA sequence heterozygosity in the human genome. Human genetics. 1985;69(3):201-5.

44.  Wang DG, Fan J-B, Siao C-J, Berno A, Young P, Sapolsky R, et al. Large-scale identification, mapping, and genotyping of single-nucleotide polymorphisms in the human genome. Science. 1998;280(5366):1077-82.

طی این طرح پژوهشی رابطه بین اختلافات ژنتیکی و استعداد ابتلا به سرطان پستان بررسی میشود.

نمونه گیری وتخلیص DNA از خون تام و انجام PCR

این تحقیق اگر چه فایده فوری نخواهد داشت اما بعلت بررسی استعداد ابتلا به بسرطان پستان برای سایر افراد جامعه مفید خواهد بود.

در این طرح بغیر از خونگیری که توسط پرسنل مجرب صورت میگیرد،نمونه ای از بیمار گرفته نمیشود.تنها عارضه جانبی ممکن در زمان خونگیری خواهد بود که با توجه به خبره بودن پرسنل،بعید بنظر میرسد.

جبران عوارض احتمالی بر عهده پژوهشگران خواهد بود.

کلیه هزینه ها به عهده مجریان طرح خواهد بود و بیمار هزینه ای را پرداخت نخواهد کرد.

در این قسمت باید شرح داده شود که در صورت عدم پذیرش روش انتخابی پژوهشگر، بیمار از چه روشهای درمانی یا تشخیصی دیگرتوسط پژوهشگر می تواند استفاده نماید.

نتایج آزمایشها و روشهای به کار رفته به اطلاع بیمار خواهد رسید و این نتایج بصورت کاملاً محرمانه و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیماری وی در چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهد ماند

دکتر محمد هاشمی 09173640366

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان - دانشکده پزشکی - گروه بیوشیمی

شرکت من در مطالعه کاملاً اختیاری است و آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هر زمان که مایل بودم بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شوم.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.

-