بررسی میزان بیان الافین در مخاط لوله فالوپ در حاملگی نابجای لوله ای در مقایسه با لوله طبیعی: یک مطالعه ایمونوهیستوشیمی و qRT-PCR

بارداری نابجا یا حاملگی خارج رحمی، از مهم‌ترین شرایط اورژانسی در حاملگی به شمار می‌رود که تشخیص سریع‌تر آن موجب نجات مادر و حفظ باروری مجدد در وی می‌گردد. حاملگی خارج رحمی وضعیتی خطرناک و از مهم‌ترین علل مرگ مادران به شمار می‌آید.

لانه گزینی تخمک لقاح یافته در هر بافت دیگری به ‌جز آندومتر رحم، حاملگی خارج رحمیPregnancies (EP) Ectopic نامیده می‌شود. به ‌بیان‌دیگر بلاستوسیت به‌طور طبیعی در لایه پوشاننده حفره رحم جایگزین می‌شود، جایگزینی در هر محل دیگری، بارداری خارج رحمی محسوب می‌شود. (1, 2)

به‌طورکلی مکان‌های رایج لانه گزینی عبارت‌اند از قطعه آمپولی (۵۵%)، فیمبریا (۱۷%)، شکم، تخمدان و گردن رحم (۳%).(3)

۷۵ تا ۸۰% حاملگی‌های خارج رحمی در ناحیه آمپول لوله فالوپ، ۱۰ تا ۱۵ درصد موارد حاملگی خارج رحمی درقطعه ایسمی و حدود ۵% حاملگی‌های خارج رحمی در انتهای فیمبریایی لوله رخ می‌دهد.(4)

حاملگی‌های خارج از رحم اینترستیشیال ۲ تا ۵% حاملگی‌های خارج رحمی را به خود اختصاص می‌دهد که اغلب در سه ماهه اول با مرگ و میر زیادی همراه است.

حاملگی خارج رحمی تخمدانی نسبت به بقیه حاملگی‌ها نادر است که در حدود ۵/۰ -۱٪ حاملگی‌های خارج رحمی را شامل می‌شود.(4)

حاملگی خارج رحمی از نوع شکمی در ۱/۰ از بارداری ها و در انتهای فیمبریای لوله فالوپ اتفاق می افتد و با استفاده از منابع بسیار وسیعی که در ناحیه شکمی وجود دارد، به رشد خود ادامه داده و معمولاً به سطح رحم، رباط پهن و یا تخمدان‌ها، کبد، طحال یا روده متصل می‌شود.(5)

بر اساس گزارشی از سازمان جهانی بهداشت 4.9% مرگ مادران، ناشی از حاملگی خارج رحمی است. خطر مرگ در حاملگی خارج رحمی ۱۰ برابر بیشتر از زایمان واژینال و ۵۰ برابر بیش از سقط جنین می‌باشد و احتمال موفقیت در بارداری بعدی نیز کاهش می‌یابد؛ به طوریکه تنها یک سوم این زنان می‌توانند در بارداریهای بعدی خود با گذراندن یک بارداری موفق، به فرزند سالم دست یابند.(6-9)

حاملگی خارج رحمی یک عارضه شایع در جهان است و میزان شیوع آن در کشورهای مختلف متفاوت است؛ به طوریکه شیوع آن در کشورهای در حال توسعه از ۱ در ۴۴ زایمان تا ۱ در ۲۱ زایمان متفاوت است، درحالی که در کشورهای پیشرفته غربی، شیوع آن بین ۱ در ۲۳۳ تا ۱ در ۲۸۰ زایمان متغیر است. البته مطالعات نشان داده‌اند که شیوع حاملگی خارج رحمی در آمریکا رو به افزایش است؛ به طوریکه طی ۲۵ سال گذشته میزان آن تا ۶ برابر افزایش داشته است. در مطالعات گوناگونی که در ایران انجام شده شیوع حاملگی خارج رحمی بین 2-1% برآورد شـده اسـت.(10, 11)

بر اساس آخرین آمار منتشره، شیوع حاملگی خارج رحمی از ۵/۰% در سال ۱۹۷۰ به ۲% افزایش داشته است. این افزایش آشکار در شیوع می‌تواند به دلیل بهبود روش‌های تشخیص اولیه و پی بردن به عوامل خطرساز این عارضه باشد.(4) البته میزان مرگ ومیر ناشی از ان به دلیل تشخیص زودهنگام کاهش یافته، ولی عوارض طولانی مدت و روانی آن همچنان بالا است.(12)

در سالیان اخیـر بـه علـت افـزایش فاکتورهای خطر نظیر افـزایش شـیوع بیمـاریهـای مقـاربتی، استفاده از تکنولوژیهای کمک باروری، افزایش عمل توبوپلاسـتی (باز کردن لوله رحمی)، مـصرف لونورژسـترول جهـت پیشگیری اورژانسی از بارداری، خطر ایجـاد حـاملگی خـارج رحمی رو به افزایش است.(13-15)

چندین عامل شناخته شده وجود دارد که با خطر حاملگی خارج رحمی ارتباط دارند. بیماری التهابی لگن علت اصلی حاملگی خارج رحمی است. خطر حاملگی خارج رحمی در زنانی که دچار عفونت‌های لگن هستند بسیار زیاد است و با توجه به اینکه Hydrosalpinx نتیجه بیماری التهابی لگن است که با التهاب موضعی آندومتر همراه است، بنابراین لوله‌های مسدود شده باعث ناباروری می‌شوند.(16)

هیدروسالپنکس حالتی است که در اثر عفونت مکرر رحمی، لوله‌ها شکل طبیعی خود را از دست داده و دچار التهاب شوند و درون انها پر از مایع می‌شود، پس لوله‌ها فعالیت طبیعی خود را از دست داده و نمیتوانند تخمک را به درون خود کشیده و بداخل رحم منتقل کنند پس می‌توانند موجب ناباروری شوند. این حالت یکی از عوامل خطر شناخته شده برای بارداری غیرطبیعی، ناباروری و موفقیت کم IVF است.(17)

اگر هیدروسپالینکس را به عنوان نتیجه بیماری التهابی لگنی در نظر بگیریم، بیشترین میزان شیوع هیدروسالپینکس در میان زنان ۲۰ تا ۳۹ ساله آفریقایی آمریکایی در مقایسه با سایر گروه‌های نژادی قومی مشاهده می شود.(17)

سابقه قبلی حاملگی غیر طبیعی خطر ابتلا به حاملگی های با عارضه در آینده را تا ۲۵٪ افزایش می‌دهد. پس از جراحی لوله در ۵۰-۳۵% موارد امکان حاملگی خارج رحمی در بیماران وجود دارد. آواستین داخل وریدی چهار برابر خطر حاملگی خارج رحمی را افزایش داده است از طرفی حضور دستگاه‌های داخل رحمی و پیشگیری از بارداری نیز به این حاملگی منجر می‌شود و از آنجاییکه مکانیسم عمل IUD پیشگیری از بارداری است بنابراین در صورت شکست عملکرد IUD، احتمال حاملگی خارج رحمی بیشتر می‌شود که بیشترین میزان آن در گروه ۳۵ تا ۴۴ سال دیده می‌شود.(18)

سیگار کشیدن به عنوان یک عامل اصلی در افزایش حاملگی نابجای لوله‌ای مطرح است. التهاب داخل لوله فالوپ ناشی از عفونت و سیگار، انتقال جنین در لوله را تحت تأثیر قرار داده و باعث کاهش انقباض عضلات صاف این ناحیه می‌شود.(19, 20)

برخی مطالعات نشان داده اند که افزایش سن بیماران احتمال مواجهه با خطر حاملگی خارج رحمی را افزایش می دهد. میزان حاملگی خارج رحمی به طور معناداری با سن مادر افزایش داشته و در میان زنان ۳۵ ساله نسبت به زنان ۲۵ ساله تقریباً ۳ برابر بیشتر است.(21)

وضعیت اقتصادی اجتماعی هم به میزان بسیاری کمی، ممکن است یکی از عوامل خطر حاملگی خارج رحمی باشد به طوریکه در افراد با تحصیلات پایین شانس حاملگی خارج رحمی بیشتر است. همچنین از بین مشاغل همسر بیمار، افرادی که همسر آنها شغل رانندگی داشته‌اند شانس حاملگی خارج رحمی در آنها بیشتر است در این مشاغل بهداشت جنسی کمتر رعایت شده و احتمال عفونت بیشتر است، همچنین در افراد با درامد پایین شانس حاملگی خارج رحمی بیشتر بوده است.(19-22)

در مطالعه‌ای که در تایلند انجام شد نتایج حاصل نشان داده زنان باسابقه ناباروری، ۳ برابر بیشتر در معرض خطر حاملگی خارج رحمی قرار می‌گیرند.(23)

روش متـداول بـرای تشخیص حاملگی اکتوپیک، سنجش سـریال سـطح βHCG سرم و سونوگرافی ترانس واژینال است. بـا ایـن وجـود افتراق بین حاملگی اکتوپیـک، سـقط خـود بخـود و مراحـل اولیهٔ حاملگی داخل رحمی در بسیاری موارد مشکل اسـت. تخمین زده می‌شود که حدود 50% حاملگی های اکتوپیک با این روشها در مراحل اولیه تشخیص داده نمی‌شوند. سنجش سطح سرمی βHCG می‌تواند حاملگی طبیعی داخل رحمی را از یک حاملگی غیر قابل حیات افتـراق دهـد ولـی قادر بـه افتـراق حـاملگی داخـل رحمـی غیرقابـل حیـات از بــارداری اکتوپیــک نیــست. افــت βHCG یــا افــزایش نامناسب آن در سنجش سریال، می‌تواند مطرح کننـده یک حاملگی غیر طبیعی باشد. البته در شـرایط اورژانـس ایـن نوع اندازه گیـری سـریال عملـی نیـست. لـذا اسـتفاده از بیومارکرهایی که قادر به افتراق رشد ترفوبلاست داخل لولهٔ رحمی از حاملگی داخل رحمی باشند اهمیت دارد؛ که از جمله می‌توان به اندازه گیری سـطح پروژسـترون، ۱۲۵-CA، پروتئین A پلاسما وابسته به حـاملگی (PAPP-A)، فـاکتور رشــد انــدوتلیال عروقــی (VEGF) و کــراتین فــسفوکیناز (CPK) اشاره کرد.(5, 24-29)

در چند دهه گذشته، بسیاری از محققان بر تغییرات چرخه‌ای بافت اندومتری رحم و سلول‌های ایمنی بدن تمرکز کرده‌اند. با این حال اخیراً بررسی بافت‌های دیگر تولید مثلی مانند گردن رحم و واژن با پیشرفت روش‌های شناخت بافت آسان‌تر شده است و ویژگی‌های سیستم ایمنی بدن و نقش هر سلول ایمنی در دستگاه تولید مثل در زنان هنوز تحت تحقیق و بررسی است. درک سیستم ایمنی دستگاه تناسلی زن بسیار مهم است و در بهبود باروری و نتایج حاملگی اهمیت زیادی دارد. دستگاه تناسلی زنان باید درحین حفظ توانایی پاسخ به عفونت، امکان بارور شدن،پذیرش جنین و بارداری را فراهم کند. عفونت دستگاه تناسلی همراه با ناباروری، حاملگی خارج رحمی و زایمان زودرس است.(30)

پاسخ ایمنی ذاتی جزء مهم سیستم دفاعی مخاطی است. سیستم ایمنی ذاتی مخاطی دستگاه تناسلی زنان برای از بین بردن بیماری‌های منتقله از راه جنسی تکامل یافته است و در عین حال حفظ توانایی آن در تطابق با عملکردهای فیزیولوژیکی تخصصی که شامل قاعدگی، لقاح، کاشت، بارداری و زایمان است، تکامل یافته است. مولکول‌های ضد میکروب طبیعی بخش مهمی از سیستم ایمنی ذاتی هستند و به طور گسترده‌ای در توانایی تولید مثل زنان نقش دارند. اخیراً، چندین ژن جدید در گونه‌های مختلف کشف شده‌اند که همخوانی با بازدارنده پروتئینهای اپیتلیال دارند، با توجه به سطح بالایی از حفاظت و شباهت‌ها در سازمان ژنومی، پیشنهاد شده که این ژن‌ها متعلق به یک خانواده ژن جدید هستند. در سطح پروتئین، اعضای خانواده به وسیله: یک دامنه N-terminal متشکل از تعداد متغیر تکرار با توالی Gly-Gln-Asp-Pro-Val-Lys شناخته می‌شود. داده‌های حاصل بیوشیمی و بیولوژیکی سلولی بر روی اعضای این خانواده که Trappin خوانده شده، نشان می‌دهد که این مولکول‌ها توسط استرس سلولی در اپیدرم ایجاد می‌شوند. از طرفی این خانواده نقش مهمی در تنظیم التهاب و محافظت در برابر آسیب بافتی در اپیتلیوم طبقه‌ای دارند. برطبق گزارشات دو عضو این خانواده که شامل SLPI و الافین است در آندومتر انسان بیان شده و در رحم و واژن وجود دارد. الافین یک مولکول آنتی میکروبیال طبیعی و عضوی از خانواده (Antileukoproteinase) است که Trappin-2.1.2 نامیده می‌شود.(31-35)

الافین، مهار کننده پروتئینازی با وزن مولکولی کم و متعلق به پروتئین‌های اسیدی است. این پروتئین نقش مهمی در تنظیم التهاب بازی می‌کند. الافین در داخل ریه توسط سلول‌های اپیتلیال و سلول‌های سیستم ایمنی تولید می‌شود و بیان آن می‌تواند توسط واسطه‌های التهابی ایجاد شود. مکانیزم های مولکولی که باعث القا شدن آن، هنوز مشخص نشده است.(36)

این مولکول مهار کننده یٔ پروتئینی سرین است که به عنوان واسطه یٔ ضد التهابی در سطوح مخاطی نقش مهمی ایفا می‌کند. علاوه براین، الافین دارای فعالیت ضد باکتریال در برابر پاتوژن های باکتری و قارچی گرم مثبت و گرم منفی است.(37)

بیان آن در حفره دهان و همچنین اپیتلیوم دستگاه تناسلی زن گزارش شده است. در آندومتر تنها در طی زمان‌های مختلف بیان آن رخ می‌دهد. در حالی که در مخاط لوله‌های فالوپ، بیان آن در طول دوره ماهانه ثابت است. الافین توسط دسیدوا، پرده جنینی و ریه‌ها آزاد می‌شود و مسئول تنظیمی برخی از تعاملات ضد التهابی برای حفظ حاملگی و محدود کردن عفونت‌های رحمی است، از دیگر عملکردهای ان می‌توان به محافظت ذاتی از مخاط و مکانیسم‌های ضد پروتئولیتیک که تنظیم قاعدگی و ترمیم بافت را پشتیبانی کرده و از عفونت رحمی جلوگیری می‌کند، اشاره نمود.حاملگی خارج رحمی شرایطی است که ارتشاح نوتروفیل وجود دارد و نشان داده شده که الافین مانع مهار الاستاز نوتروفیل بوده و اثر ضد میکروبی دارد.(38-42)

با توجه به مطالعات انجام شده neto و همکارانش که با هدف مقایسه پروتئین الافین و سطوح RNA پروتئین الافین (mRNA) در اپیتلیوم لوله در زنان با و بدون هیدروسالپینکس انجام شده بود وبا توجه به تجزیه و تحلیل ایمونوهیستوشیمی بر روی بخش‌های بافت هیدروسالپینکس از بلوک‌های پارافین که از بیماران تحت درمان با سالپینکتومی برای شرایط خوش خیم بدست آمد، مشخص شد سطوح mRNA الافین در هیدروسالپینکس کاهش یافته، بنابراین اپیتلیوم لوله‌ای زنان مبتلا به هیدروسپالپینکس به نظر می‌رسد در مقایسه با لوله‌های معمولی بیان الافین کمتری دارند.(43)

در مطالعه Grudzinski و همکارانش که با هدف بررسی بیان پروتئین الافین در مخاط اپیتلیال لوله‌های فالوپ با و بدون حاملگی خارج رحمی با استفاده از روش ایمونوهیستوشیمی انجام شد متوجه شدند بیان ایمنی الافین در اپیتلیوم طبیعی-در مقایسه با اپیتلیوم در لوله‌هایی با حاملگی غیر طبیعی کاهش می‌یابد.(44)

King و همکارانش روی مهارکننده پروتئینی لکوسیتی (SLPI) و الافین مطالعه انجام داده و نشان دادند که SLPI و الافین در دفاع از ایمنی ذاتی لوله فالوپ درعفونت و حاملگی خارج رحمی نقش دارند. نقش آن‌ها احتمالاً شامل تنظیم فعالیت پروتئاز، بهبود زخم و بازسازی بافت است.(45)

در مطالعه Dalgetty و همکارانش دو میانجی کلیدی ایمنی ذاتی، SLPI و الافین، در دسیدوای رحم زنان با حاملگی‌های داخل رحمی و لوله‌ای مقایسه شدند که با توجه به نتایج بدست آمده بیان نسبت mRNA SLPI در دسیدوای زنان با حاملگی لوله ای در مقایسه با سقط خود به خودی بالاتر بود وهیچ تفاوتی در بیان mRNA الافین وجود نداشت. بیان پروتئین الافین در جمعیت لکوسیت جدا شده و اپیتلیوم نشان داده شد و هیچ تفاوت کیفی در سطوح بیان پروتئین الافین و یا توزیع آن در دسیدوا رحم زنان با ختم حاملگی، سقط یا حاملگی لوله وجود نداشت.(46)

با توجه به مطالعات Copperman و همکارانش که برای ارزیابی و مقایسه پاسخ و واسطه‌های التهابی در آندومتر بیماران مبتلا به هیدروسالپنکس انجام شد مشخص گردید که افزایش قابل توجهی در تعداد نوتروفیل ها در بافت آندومتر هیدروسالپینکس وجود دارد.(47)

ارتباط بالقوه این یافته‌ها می‌تواند به این واقعیت مربوط باشد که الافین یک داروی ضد باکتریال در دفاع از مخاط و یک ضدانتی پراکساز است. اگر الافین یک مولکول ضد میکروبی بالینی و ضدپروتئای مفید باشد، ممکن است به عنوان یک کمپلکس در بیماری التهابی لگنی به منظور کاهش آسیب لوله‌های فالوپ یا به عنوان درمان جدیدی برای کمک به تکنولوژی‌های باروری در بیماران مبتلا به هیدروسپالینکس که کاندیدای لقاح آزمایشگاهی هستند، استفاده شود.

شواهد نشان می‌دهد که الافین در حفاظت از ایمنی ذاتی لوله فالوپ درطی چرخه طبیعی قاعدگی دخیل بوده و ممکن است در شرایط بیماری پاتولوژیک مانند عفونت و لانه گزینی خارج رحمی اهمیت داشته باشد.

از طرفی در شرایطی که بارداری خارج رحمی ادامه پیدا کرده و لوله‌های رحمی پاره شوند، ممکن است گرفتاریها و عوارضی مانند از دست دادن بارداری و مرگ مادر در سه ماهه اول را به دنبال داشته باشدو چون این عارضه اثر منفی بر روی وضعیت روانی مادر دارد، پس درک بهتر از علل بروز و درمان حاملگی خارج رحمی برای توسعه اقدامات پیشگیرانه برای تکرار این وضعیت، پیشرفت روشهای تشخیصی و توسعه درمان‌های جدید ضروری است، اطلاع از نقش عوامل مختلف درحاملگی نابجا و در نظر گرفتن انها در برخورد با بیمار مشکوک به این نوع حاملگی می‌تواند در تشخیص سریع بیماری، کاهش مرگ و میر زنان باردار و حفظ قابلیت باروری انان در آینده مفید باشد.

با توجه به اینکه درباره ی مبزان بیان الافین درحاملگی خارج رحمی لوله ای اطلاعات بسیار کمی در دسترس است. هدف از این مطالعه، بررسی میزان بیان الافین در سطح mRNA و پروتئین در مخاط لوله های فالوپ با و بدون حاملگی خارج رحمی با استفاده از روش ایمونوهیستوشیمی و qRT-PCR است.

به این ترتیب امید است که با کسب اطلاعات جدید در این مورد گامی در جهت انجام اقدامات پیشگیرانه، تشخیصی و درمانی مناسب، تعدیل هزینه‌ها در روند درمان و سلامت هرچه بیشتر جامعه برداشته شود.

1-میزان بیان ایمنوهیستوشیمی الافین در مخاط لوله فالوپ در حاملگی نابجای لوله ای با مخاط لوله طبیعی تفاوت دارد

2-میزان بیان در سطح mRNA الافین در مخاط لوله فالوپ در حاملگی نابجای لوله ای با مخاط لوله طبیعی تفاوت دارد.

بررسی میزان بیان mRNA وپروتئین الافین در مخاط لوله فالوپ در حاملگی نابجای لوله ای در مقایسه با مخاط لوله طبیعی

1- تعیین و مقایسه میزان بیان الافین در مخاط لوله فالوپ در حاملگی نابجای لوله ای و مقایسه ان با مخاط لوله طبیعی

2-تعیین و مقایسه mRNA الافین در مخاط لوله فالوپ در حاملگی نابجای لوله ای و مقایسه ان با مخاط لوله طبیعی

موسسات آموزشی – پژوهشی – و درمانی، مراکز خدمات بهداشتی-درمانی، آزمایشگاه های تشخیص طبی، مراکز آموزشی تحقیقاتی پزشکی

حاملگی خارج رحم: لانه گزینی تخمک لقاح یافته در هر بافت دیگری به جز اندومتر رحم.

ایمونوهیستوشیمی: یا بافت‌ شیمی ایمنی نام فرآیندی برای مکان‌یابی پروتئین‌ها در سلول های یک بافت است.

RT-PCR(Real Time PCR): روش ازدیاد مقادیر جزئی DNA یا RNA تا حد مشاهده ی آنها توسط روش‌های ساده و رایج آزمایشگاهی و تکنیکی برای مشاهده بی وقفه ی پیشرفت واکنش PCR در طول زمان که میتوان مقادیر تولیداتPCR (RNA-DNA,cDNA) را نیز اندازه گیری نمود.

مورد – شاهدی(Case-Control)

جامعه مورد مطالعه بیماران با سنین 35- 18 سال که بعلت حاملگی خارج رحمی تحت عمل جراحی سالپنژکتومی قرار گرفته اند بعنوان گروه مورد و نمونه های کنترل از بیمارانی که کاندید هیسترکتومی با اندیکاسیون میوم و AUB  ناشی از اختلال هورمونی، که پاسخ به درمان دارویی نداده اند، می باشد .

معیارهای ورود برای گروه کنترل: سن 35- 18 سال، هیسترکتومی به علت لیوم یا خونریزی شدید Aub

معیارهای ورود برای گروه مورد: سن 35- 18 سال، وجود حاملگی خارج رحمی

معیارهای خروج: وجود شوک هموراژیک قبل از عمل، عدم رضایت بیمار، داشتن سالپنژیت حاد، داشتن کنسر، سابقه قبلی حاملگی خارج رحمی، مصرف استروژن وپروژسترون و هرگونه هورمون در سه ماه گذشته

نمونه های لوله رحم مربوط به عمل جراحی برداشتن لوله به علت حاملگی نابجای لوله ای در بخش زنان و زایمان بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان توسط متخصص زنان و زایمان به عنوان گروه مورد Case وارد مطالعه خواهد شد. نمونه لوله غیر حامله از جراحی های هیسترکتومی و یا سالپینکتومی بدست خواهد آمد .

بر اساس مطالعات گذشته تعداد 20 نمونه لوله رحم حاصل از هیسترکتومی بخش زنان و زایمان بیمارستان علی ابن ابیطالب(ع) زاهدان مورد شناسایی و به عنوان گروه مورد Case و نمونه لوله غیر حامله از جراحی های هیسترکتومی و یا سالپینکتومی بدست امده و بعد از تکمیل فرم اطلاعاتی مربوطه وارد مطالعه خواهند شد.

آسان و در دسترس

پس از انجام آزمایش های مولکولی بر روی نمونه RNA استخراج شده از بافت، با روش qRT-PCR میزان بیان mRNA پروتئین الافین تعیین می گردد. برای بررسی میزان بیان پروتئین الافین در این بافت از تکنیک ایمونوهیستوشیمی استفاده خواهد شد.

بخشی از هر نمونه در محلول فرمالین 10 درصد (V / V) تثبیت شده و سپس بلاک های پارافینی هر نمونه تهیه و جهت انجام مشاهدات هیستوپاتولوژی معمول و ارزیابی های ایمونوهیستوشیمی استفاده خواهد شد. پس از انجام روش های معمول آماده سازی بافت(ثابت کردن، آبگیری،آغشته سازی،قالب گیری) برشهای 4 میکرومتری از بلوک ها تهیه می شود. سپس با استفاده از روش ایمونوهیستوشیمی بر اساس دستورالعمل کیت ایمونوهیستوشیمی مربوطه نمونه ها آماده و مورد بررسی قرار خواهند گرفت.

بخش دوم از هر نمونه بلافاصله به محیط نیتروژن مایع منتقل و پس از آن تا زمان انجام آزمایشات مولکولی و RT-PCR در دمای-80 درجه سانتی گراد نگهداری می شود. استخراج RNA تام ژنومی با استفاده از کیت استخراج RNA انجام می شود. با استفاده ازدستگاه اسپکتروفوتومتر نسبت جذب نوری 280/260 اندازه گرفته و نمونه هایی که بهترین خلوص را دارند(2>280/260 OD >1.8 )در 80- درجه سانتیگراد جهت استفاده در فرایند QRT-PCR فریز می شوند. برای تعیین میزان بیان RNA از روش QRT-PCR (Quantification Reverse Transcription Polymerase Chain Reaction) یا واکنش زنجیره ای پلیمراز ترانس کریپتاز معکوس کمی استفاده خواهد شد. در این روش پس از طراحی و تهیه پرایمرها و پروب مناسب جهت تکثیر RNA و تولید CDNA مناسب و تکثیر آن، واکنش پلیمریزاسیون با استفاده از مواد اولیه خریداری شده از شرکت های معتبر و با استفاده از دستگاه Real Time انجام خواهد شد.

بررسی ایمونوهیستوشیمی و درجه بندی میزان و شدت رنگ پذیری بر روی لام های کدبندی شده انجام و بین دو گروه مقایسه انجام خواهد شد، سپس ارتباط بین میزان بیان ایمونوهیستوشیمی و نتایج PCR در هر گروه بررسی شده و در نهایت مقایسه بین گروه ها انجام خواهد شد.

پس از دریافت نتایج و وارد کردن آن ها به کامپیوتر با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24، آنالیز داده ها انجام می شود. جهت مقایسه میزان بیان ایمونوهیستوشیمی دو گروه از تست آماری غیرپارامتریک من ویتنی و جهت مقایسه mRNA از ازمون Tمستقل استفاده خواهد شد. سطح معنی داری تفاوت ها p<0.05در نظر گرفته خواهد شد.

کدهای 1،2،3،4،5،10،11،12،13،15،16،17،18،19،25،28،29،30،31 مصوب کمیته کشوری اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی که در دفترچه راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش‌های دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران، دربردارنده‌ی اصول و مقررات اخلاقی‎ مطرح و در سال 1392 در 31 بند تصویب شده است در این طرح رعایت می شود. تمامی بیماران تحت مطالعه آگاهانه و برای مقاصد علمی اقدام به دادن نمونه خواهند کرد. شرکت در این طرح هیچ گونه هزینه ای برای بیماران ندارد و نام و مشخصات بیماران گزارش نخواهد شد.

همچنین کدهای 1،2،3،4،5،6،7،8،9،10،11،12مصوب کمیته کشوری اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی که در دفترچه راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی مربوط به بخش عمومی تصویب شده است در این طرح رعایت می گردد.

1-مشکلات مربوط به تهیه نمونه ها و مواد اولیه و تجهیزات آزمایشگاهی مورد نیاز که در صورت فراهم نشدن در بازه زمانی طرح می توان زمان طولانی تری در نظر گرفت و از طرف دیگر زودتر جهت سفارش و تهیه مواد مورد نیاز اقدام کرد و برای استفاده از برخی تجهیزات به آزمایشگاههای دیگر دانشگاه مراجعه کرد.

Ectopic pregnancies ، Immunohistochemistry، Elafin

1. Aflatoonian A, Hojat H, Tabibnejad N. Epidemiological study of ectopic pregnancy among pregnant women in Yazd, 1999. Journal of Ardabil University of Medical Sciences. 2004;4(4):20-4.
2. Control CfD, Prevention. Ectopic pregnancy--United States, 1990-199 MMWR Morbidity and mortality weekly report. 1995;44(3):46.
3. Valsky D, Yagel S. Ectopic pregnancies of unusual location: management dilemmas. Ultrasound in Obstetrics & Gynecology. 2008;31(3):245-51.
4. Valley VT, Mateer JR, Aiman EJ, Tkoma ME, Phelan MB. Serum progesterone and endovaginal sonography by emergency physicians in the evaluation of ectopic pregnancy. Academic emergency medicine. 1998;5(4):309-13.
5. Condous G, Kirk E, Syed A, Van Calster B, Van Huffel S, Timmerman D, et al. Do levels of serum cancer antigen 125 and creatine kinase predict the outcome in pregnancies of unknown location? Human Reproduction. 2005;20(12):3348-54.
6. Ackerman TE, Levi CS, Dashefsky SM, Holt S, Lindsay D. Interstitial line: sonographic finding in interstitial (cornual) ectopic pregnancy. Radiology. 1993;189(1):83-7.
7. McQueen A. Ectopic pregnancy: risk factors, diagnostic procedures and treatment. Nursing Standard. 2011;25(37):49-56.
8. Shobeiri F, Parsa P, Nazari M. Epidemiology of ectopic pregnancy in Hamadan province. Zahedan Journal of Research in Medical Sciences. 2012;14(4):46-9.
9. Khan KS, Wojdyla D, Say L, Gülmezoglu AM, Van Look PF. WHO analysis of causes of maternal death: a systematic review. The lancet. 2006;367(9516):1066-74.
10. Obed S. Diagnosis of unruptured ectopic pregnancy is still uncommon in Ghana. Ghana medical journal. 2006;40(1):3.
11. Barnhart KT, Sammel MD, Gracia CR, Chittams J, Hummel AC, Shaunik A. Risk factors for ectopic pregnancy in women with symptomatic first-trimester pregnancies. Fertility and sterility. 2006;86(1):36-43.
12. Bouyer J. Epidemiology of ectopic pregnancy: incidence, risk factors and outcomes. Journal de gynecologie, obstetrique et biologie de la reproduction. 2003;32(7 Suppl):S8-17.
13. Amina A, Hanaa F, Doaa M, Zeinab E. The Role of creatinine phosphokinase (CPK) & β-human chorionic gonadotropin (βHCG) in the early diagnosis of ectopic pregnancy. Nature and Science. 2012;10.
14. Pereira PP, Cabar FR, Raiza LCP, Roncaglia MT, Zugaib M. Emergency contraception and ectopic pregnancy: report of 2 cases. Clinics. 2005;60(6):497-500.
15. Cabar FR, Pereira PP, Zugaib M. Intrauterine pregnancy after salpingectomy for tubal pregnancy due to emergency contraception: a case report. Clinics. 2007;62(5):641-2.
16. Chandrasekhar C. Ectopic pregnancy: a pictorial review. Clinical imaging. 2008;32(6):468-73.
17. Savaris RF, Giudice LC, editors. The influence of hydrosalpinx on markers of endometrial receptivity. Seminars in reproductive medicine; 2007: © Thieme Medical Publishers.
18. Karaer A, Avsar FA, Batioglu S. Risk factors for ectopic pregnancy: A case‐control study. Australian and New Zealand journal of obstetrics and gynaecology. 2006;46(6):521-7.
19. Jafarizadeh R MM, Karimi-Zarch M, Fallah-Zadeh H. Evaluation of Risk factors for Ectopic Pregnancy in Yazd city: Case-control study. Tolooebehdasht. 2016;14(6):347-55.
20. Kalandidi A, Doulgerakis M, Tzonou A, HSIEH CC, Aravandinos D, Trichopoulos D. Induced abortions, contraceptive practices, and tobacco smoking as risk factors for ectopic pregnancy in Athens, Greece. BJOG: An International Journal of Obstetrics & Gynaecology. 1991;98(2):207-13.
21. Hasani M, Keramat A, Khosravi A, Oshrieh Z, Hasani M. Prevalence of ectopic pregnancy in Iran: a systematic review and meta-analysis. The Iranian Journal of Obstetrics, Gynecology and Infertility. 2016;19(23):15-23.
22. Dabota BY. Management and outcome of Ectopic pregnancy in Developing Countries. Ectopic Pregnancy-Modern Diagnosis and Management: InTech; 2011.
23. Bunyavejchevin S, Havanond P, Wisawasukmongchol W. Risk factors of ectopic pregnancy. Journal of the Medical Association of Thailand = Chotmaihet thangphaet. 2003;86 Suppl 2:S417-21.
24. Cabar FR, Fettback PB, Pereira PP, Zugaib M. Serum markers in the diagnosis of tubal pregnancy. Clinics (Sao Paulo, Brazil). 2008;63(5):701-8.
25. Mueller MD, Raio L, Spoerri S, Ghezzi F, Dreher E, Bersinger NA. Novel placental and nonplacental serum markers in ectopic versus normal intrauterine pregnancy. Fertility and sterility. 2004;81(4):1106-11.
26. Scheid DC, Ramakrishnan K. Determining ectopic pregnancy risk using progesterone levels. American family physician. 2006;73(11):1892.
27. Daponte A, Pournaras S, Zintzaras E, Kallitsaris A, Lialios G, Maniatis A, et al. The value of a single combined measurement of VEGF, glycodelin, progesterone, PAPP-A, HPL and LIF for differentiating between ectopic and abnormal intrauterine pregnancy. Human Reproduction. 2005;20(11):3163-6.
28. Ugurlu EN, Ozaksit G, Karaer A, Zulfikaroglu E, Atalay A, Ugur M. The value of vascular endothelial growth factor, pregnancy-associated plasma protein-A, and progesterone for early differentiation of ectopic pregnancies, normal intrauterine pregnancies, and spontaneous miscarriages. Fertility and sterility. 2009;91(5):1657-61.
29. Singh A, Sh B. Serum creatinine kinase: an alternative diagnostic marker in rupture tubal pregnancy. Obstetrics Gynaecology India. 2005;55:451-3.
30. Givan AL, White HD, Stern JE, Colby E, Guyre PM, Wira CR, et al. Flow cytometric analysis of leukocytes in the human female reproductive tract: comparison of fallopian tube, uterus, cervix, and vagina. American journal of reproductive immunology. 1997;38(5):350-9.
31. Thompson RC, Ohlsson K. Isolation, properties, and complete amino acid sequence of human secretory leukocyte protease inhibitor, a potent inhibitor of leukocyte elastase. Proceedings of the National Academy of Sciences. 1986;83(18):6692-6.
32. Alter SC, Kramps JA, Janoff A, Schwartz LB. Interactions of human mast cell tryptase with biological protease inhibitors. Archives of biochemistry and biophysics. 1990;276(1):26-31.
33. Seemüller U, Arnhold M, Fritz H, Wiedenmann K, Machleidt W, Heinzel R, et al. The acid-stable proteinase inhibitor of human mucous secretions (HUSI-I, antileukoprotease): complete amino acid sequence as revealed by protein and cDNA sequencing and structural homology to whey proteins and Red Sea turtle proteinase inhibitor. FEBS letters. 1986;199(1):43-8.
34. Drenth J, Low B, Richardson J, Wright C. The toxin-agglutinin fold. A new group of small protein structures organized around a four-disulfide core. Journal of Biological Chemistry. 1980;255(7):2652-5.
35. Araki K, Kuroki J, Ito O, Kuwada M, Tachibana S. Novel peptide inhibitor (SPAI) of Na+, K+-ATPase from porcine intestine. Biochemical and biophysical research communications. 1989;164(1):496-502.
36. Bingle L, Tetley TD, Bingle CD. Cytokine-Mediated Induction of the Human Elafin Gene in Pulmonary Epithelial Cells Is Regulated by Nuclear Factor-κ B. American journal of respiratory cell and molecular biology. 2001;25(1):84-91.
37. Bellemare A, Vernoux N, Morin S, Gagné SM, Bourbonnais Y. Structural and antimicrobial properties of human pre-elafin/trappin-2 and derived peptides against Pseudomonas aeruginosa. BMC microbiology. 2010;10(1):253.
38. Jansen PA, Rodijk-Olthuis D, Hollox EJ, Kamsteeg M, Tjabringa GS, de Jongh GJ, et al. β-Defensin-2 protein is a serum biomarker for disease activity in psoriasis and reaches biologically relevant concentrations in lesional skin. PloS one. 2009;4(3):e4725.
39. Baranger K, Zani ML, Chandenier J, Dallet‐Choisy S, Moreau T. The antibacterial and antifungal properties of trappin‐2 (pre‐elafin) do not depend on its protease inhibitory function. The FEBS journal. 2008;275(9).
40. Wiedow O, Lüdemann J, Utecht B. Elafin is a potent inhibitor of proteinase 3. Biochemical and biophysical research communications. 1991;174(1):6-10.
41. Sallenave J-M. Secretory leukocyte protease inhibitor and elafin/trappin-2: versatile mucosal antimicrobials and regulators of immunity. American journal of respiratory cell and molecular biology. 2010;42(6):635-43.
42. Van Wetering S, van der Linden AC, van Sterkenburg MA, de Boer WI, Kuijpers AL, Schalkwijk J, et al. Regulation of SLPI and elafin release from bronchial epithelial cells by neutrophil defensins. American Journal of Physiology-Lung Cellular and Molecular Physiology. 2000;278(1):L51-L8.
43. Neto EG, Fuhrich D, Carson D, Engel B, Savaris R. Elafin expression in mucosa of fallopian tubes is altered by hydrosalpinx. Reproductive Sciences. 2014;21(3):401-7.
44. Grudzinski M, Fuhrich DG, Savaris RF. Expression of elafin in Fallopian tubes of ectopic pregnancies is reduced. Applied Immunohistochemistry & Molecular Morphology. 2015;23(5):349-54.
45. King AE, Wheelhouse N, Cameron S, McDonald SE, Lee K-F, Entrican G, et al. Expression of secretory leukocyte protease inhibitor and elafin in human fallopian tube and in an in-vitro model of Chlamydia trachomatis infection. Human reproduction. 2008;24(3):679-86.
46. Dalgetty D, Sallenave J, Critchley H, Williams A, Tham W, King A, et al. Altered secretory leukocyte protease inhibitor expression in the uterine decidua of tubal compared with intrauterine pregnancy. Human reproduction. 2008;23(7):1485-90.
47. Copperman AB, Wells V, Luna M, Kalir T, Sandler B, Mukherjee T. Presence of hydrosalpinx correlated to endometrial inflammatory response in vivo. Fertility and sterility. 2006;86(4):972-6.

بارداری نابجا یا حاملگی خارج رحمی، از مهم‌ترین شرایط اورژانسی در حاملگی به شمار می‌رود که تشخیص سریع‌تر آن موجب نجات مادر و حفظ باروری مجدد در وی می‌گردد. حاملگی خارج رحمی وضعیتی خطرناک و از مهم‌ترین علل مرگ مادران به شمار می‌آید.

لانه گزینی تخمک لقاح یافته در هر بافت دیگری به ‌جز آندومتر رحم، حاملگی خارج رحمیPregnancies (EP) Ectopic نامیده می‌شود. به ‌بیان‌دیگر بلاستوسیت به‌طور طبیعی در لایه پوشاننده حفره رحم جایگزین می‌شود، جایگزینی در هر محل دیگری، بارداری خارج رحمی محسوب می‌شود.

به‌طورکلی مکان‌های رایج لانه گزینی عبارت‌اند از قطعه آمپولی (۵۵%)، فیمبریا (۱۷%)، شکم، تخمدان و گردن رحم (۳%).

بر اساس گزارشی از سازمان جهانی بهداشت 4.9% مرگ مادران، ناشی از حاملگی خارج رحمی است. خطر مرگ در حاملگی خارج رحمی ۱۰ برابر بیشتر از زایمان واژینال و ۵۰ برابر بیش از سقط جنین می‌باشد و احتمال موفقیت در بارداری بعدی نیز کاهش می‌یابد؛ به طوریکه تنها یک سوم این زنان می‌توانند در بارداریهای بعدی خود با گذراندن یک بارداری موفق، به فرزند سالم دست یابند.

حاملگی خارج رحمی یک عارضه شایع در جهان است و میزان شیوع آن در کشورهای مختلف متفاوت است؛ به طوریکه شیوع آن در کشورهای در حال توسعه از ۱ در ۴۴ زایمان تا ۱ در ۲۱ زایمان متفاوت است، درحالی که در کشورهای پیشرفته غربی، شیوع آن بین ۱ در ۲۳۳ تا ۱ در ۲۸۰ زایمان متغیر است. البته مطالعات نشان داده‌اند که شیوع حاملگی خارج رحمی در آمریکا رو به افزایش است؛ به طوریکه طی ۲۵ سال گذشته میزان آن تا ۶ برابر افزایش داشته است. در مطالعات گوناگونی که در ایران انجام شده شیوع حاملگی خارج رحمی بین 2-1% برآورد شـده اسـت.

بر اساس آخرین آمار منتشره، شیوع حاملگی خارج رحمی از ۵/۰% در سال ۱۹۷۰ به ۲% افزایش داشته است. این افزایش آشکار در شیوع می‌تواند به دلیل بهبود روش‌های تشخیص اولیه و پی بردن به عوامل خطرساز این عارضه باشد. البته میزان مرگ ومیر ناشی از ان به دلیل تشخیص زودهنگام کاهش یافته، ولی عوارض طولانی مدت و روانی آن همچنان بالا است.

در سالیان اخیـر بـه علـت افـزایش فاکتورهای خطر نظیر افـزایش شـیوع بیمـاریهـای مقـاربتی، استفاده از تکنولوژیهای کمک باروری، افزایش عمل توبوپلاسـتی (باز کردن لوله رحمی)، مـصرف لونورژسـترول جهـت پیشگیری اورژانسی از بارداری، خطر ایجـاد حـاملگی خـارج رحمی رو به افزایش است.

چندین عامل شناخته شده وجود دارد که با خطر حاملگی خارج رحمی ارتباط دارند. بیماری التهابی لگن علت اصلی حاملگی خارج رحمی است. خطر حاملگی خارج رحمی در زنانی که دچار عفونت‌های لگن هستند بسیار زیاد است و با توجه به اینکه Hydrosalpinx نتیجه بیماری التهابی لگن است که با التهاب موضعی آندومتر همراه است، بنابراین لوله‌های مسدود شده باعث ناباروری می‌شوند.

روش متـداول بـرای تشخیص حاملگی اکتوپیک، سنجش سـریال سـطح βHCG سرم و سونوگرافی ترانس واژینال است. بـا ایـن وجـود افتراق بین حاملگی اکتوپیـک، سـقط خـود بخـود و مراحـل اولیهٔ حاملگی داخل رحمی در بسیاری موارد مشکل اسـت. تخمین زده می‌شود که حدود 50% حاملگی های اکتوپیک با این روشها در مراحل اولیه تشخیص داده نمی‌شوند. سنجش سطح سرمی βHCG می‌تواند حاملگی طبیعی داخل رحمی را از یک حاملگی غیر قابل حیات افتـراق دهـد ولـی قادر بـه افتـراق حـاملگی داخـل رحمـی غیرقابـل حیـات از بــارداری اکتوپیــک نیــست. افــت βHCG یــا افــزایش نامناسب آن در سنجش سریال، می‌تواند مطرح کننـده یک حاملگی غیر طبیعی باشد. البته در شـرایط اورژانـس ایـن نوع اندازه گیـری سـریال عملـی نیـست. لـذا اسـتفاده از بیومارکرهایی که قادر به افتراق رشد ترفوبلاست داخل لولهٔ رحمی از حاملگی داخل رحمی باشند اهمیت دارد؛ که از جمله می‌توان به اندازه گیری سـطح پروژسـترون، ۱۲۵-CA، پروتئین A پلاسما وابسته به حـاملگی (PAPP-A)، فـاکتور رشــد انــدوتلیال عروقــی (VEGF) و کــراتین فــسفوکیناز (CPK) اشاره کرد.

در چند دهه گذشته، بسیاری از محققان بر تغییرات چرخه‌ای بافت اندومتری رحم و سلول‌های ایمنی بدن تمرکز کرده‌اند. با این حال اخیراً بررسی بافت‌های دیگر تولید مثلی مانند گردن رحم و واژن با پیشرفت روش‌های شناخت بافت آسان‌تر شده است و ویژگی‌های سیستم ایمنی بدن و نقش هر سلول ایمنی در دستگاه تولید مثل در زنان هنوز تحت تحقیق و بررسی است. درک سیستم ایمنی دستگاه تناسلی زن بسیار مهم است و در بهبود باروری و نتایج حاملگی اهمیت زیادی دارد. دستگاه تناسلی زنان باید درحین حفظ توانایی پاسخ به عفونت، امکان بارور شدن،پذیرش جنین و بارداری را فراهم کند. عفونت دستگاه تناسلی همراه با ناباروری، حاملگی خارج رحمی و زایمان زودرس است.

پاسخ ایمنی ذاتی جزء مهم سیستم دفاعی مخاطی است. سیستم ایمنی ذاتی مخاطی دستگاه تناسلی زنان برای از بین بردن بیماری‌های منتقله از راه جنسی تکامل یافته است و در عین حال حفظ توانایی آن در تطابق با عملکردهای فیزیولوژیکی تخصصی که شامل قاعدگی، لقاح، کاشت، بارداری و زایمان است، تکامل یافته است. مولکول‌های ضد میکروب طبیعی بخش مهمی از سیستم ایمنی ذاتی هستند و به طور گسترده‌ای در توانایی تولید مثل زنان نقش دارند. اخیراً، چندین ژن جدید در گونه‌های مختلف کشف شده‌اند که همخوانی با بازدارنده پروتئینهای اپیتلیال دارند، با توجه به سطح بالایی از حفاظت و شباهت‌ها در سازمان ژنومی، پیشنهاد شده که این ژن‌ها متعلق به یک خانواده ژن جدید هستند. در سطح پروتئین، اعضای خانواده به وسیله: یک دامنه N-terminal متشکل از تعداد متغیر تکرار با توالی Gly-Gln-Asp-Pro-Val-Lys شناخته می‌شود. داده‌های حاصل بیوشیمی و بیولوژیکی سلولی بر روی اعضای این خانواده که Trappin خوانده شده، نشان می‌دهد که این مولکول‌ها توسط استرس سلولی در اپیدرم ایجاد می‌شوند. از طرفی این خانواده نقش مهمی در تنظیم التهاب و محافظت در برابر آسیب بافتی در اپیتلیوم طبقه‌ای دارند. برطبق گزارشات دو عضو این خانواده که شامل SLPI و الافین است در آندومتر انسان بیان شده و در رحم و واژن وجود دارد. الافین یک مولکول آنتی میکروبیال طبیعی و عضوی از خانواده (Antileukoproteinase) است که Trappin-2.1.2 نامیده می‌شود.

الافین، مهار کننده پروتئینازی با وزن مولکولی کم و متعلق به پروتئین‌های اسیدی است. این پروتئین نقش مهمی در تنظیم التهاب بازی می‌کند. الافین در داخل ریه توسط سلول‌های اپیتلیال و سلول‌های سیستم ایمنی تولید می‌شود و بیان آن می‌تواند توسط واسطه‌های التهابی ایجاد شود. مکانیزم های مولکولی که باعث القا شدن آن، هنوز مشخص نشده است.

این مولکول مهار کننده یٔ پروتئینی سرین است که به عنوان واسطه یٔ ضد التهابی در سطوح مخاطی نقش مهمی ایفا می‌کند. علاوه براین، الافین دارای فعالیت ضد باکتریال در برابر پاتوژن های باکتری و قارچی گرم مثبت و گرم منفی است.

بیان آن در حفره دهان و همچنین اپیتلیوم دستگاه تناسلی زن گزارش شده است. در آندومتر تنها در طی زمان‌های مختلف بیان آن رخ می‌دهد. در حالی که در مخاط لوله‌های فالوپ، بیان آن در طول دوره ماهانه ثابت است. الافین توسط دسیدوا، پرده جنینی و ریه‌ها آزاد می‌شود و مسئول تنظیمی برخی از تعاملات ضد التهابی برای حفظ حاملگی و محدود کردن عفونت‌های رحمی است، از دیگر عملکردهای ان می‌توان به محافظت ذاتی از مخاط و مکانیسم‌های ضد پروتئولیتیک که تنظیم قاعدگی و ترمیم بافت را پشتیبانی کرده و از عفونت رحمی جلوگیری می‌کند، اشاره نمود.حاملگی خارج رحمی شرایطی است که ارتشاح نوتروفیل وجود دارد و نشان داده شده که الافین مانع مهار الاستاز نوتروفیل بوده و اثر ضد میکروبی دارد.

ارتباط بالقوه این یافته‌ها می‌تواند به این واقعیت مربوط باشد که الافین یک داروی ضد باکتریال در دفاع از مخاط و یک ضدانتی پراکساز است. اگر الافین یک مولکول ضد میکروبی بالینی و ضدپروتئای مفید باشد، ممکن است به عنوان یک کمپلکس در بیماری التهابی لگنی به منظور کاهش آسیب لوله‌های فالوپ یا به عنوان درمان جدیدی برای کمک به تکنولوژی‌های باروری در بیماران مبتلا به هیدروسپالینکس که کاندیدای لقاح آزمایشگاهی هستند، استفاده شود.

شواهد نشان می‌دهد که الافین در حفاظت از ایمنی ذاتی لوله فالوپ درطی چرخه طبیعی قاعدگی دخیل بوده و ممکن است در شرایط بیماری پاتولوژیک مانند عفونت و لانه گزینی خارج رحمی اهمیت داشته باشد.

از طرفی در شرایطی که بارداری خارج رحمی ادامه پیدا کرده و لوله‌های رحمی پاره شوند، ممکن است گرفتاریها و عوارضی مانند از دست دادن بارداری و مرگ مادر در سه ماهه اول را به دنبال داشته باشدو چون این عارضه اثر منفی بر روی وضعیت روانی مادر دارد، پس درک بهتر از علل بروز و درمان حاملگی خارج رحمی برای توسعه اقدامات پیشگیرانه برای تکرار این وضعیت، پیشرفت روشهای تشخیصی و توسعه درمان‌های جدید ضروری است، اطلاع از نقش عوامل مختلف درحاملگی نابجا و در نظر گرفتن انها در برخورد با بیمار مشکوک به این نوع حاملگی می‌تواند در تشخیص سریع بیماری، کاهش مرگ و میر زنان باردار و حفظ قابلیت باروری انان در آینده مفید باشد.

با توجه به اینکه درباره ی مبزان بیان الافین درحاملگی خارج رحمی لوله ای اطلاعات بسیار کمی در دسترس است. هدف از این مطالعه، بررسی میزان بیان الافین در سطح mRNA و پروتئین در مخاط لوله های فالوپ با و بدون حاملگی خارج رحمی با استفاده از روش ایمونوهیستوشیمی و qRT-PCR است.

به این ترتیب امید است که با کسب اطلاعات جدید در این مورد گامی در جهت انجام اقدامات پیشگیرانه، تشخیصی و درمانی مناسب، تعدیل هزینه‌ها در روند درمان و سلامت هرچه بیشتر جامعه برداشته شود.

خونگیری ندارد

نمونه های لوله رحم مربوط به عمل جراحی برداشتن لوله به علت حاملگی نابجای لوله ای در بخش زنان و زایمان بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان توسط متخصص زنان و زایمان به عنوان گروه مورد Case وارد مطالعه خواهد شد. نمونه لوله غیر حامله از جراحی های هیسترکتومی و یا سالپینکتومی بدست خواهد آمد .

درک بهتر از علل بروز و درمان حاملگی خارج رحمی برای توسعه اقدامات پیشگیرانه برای تکرار این وضعیت، پیشرفت روشهای تشخیصی و توسعه درمان‌های جدید ضروری است، اطلاع از نقش عوامل مختلف درحاملگی نابجا و در نظر گرفتن انها در برخورد با بیمار مشکوک به این نوع حاملگی می‌تواند در تشخیص سریع بیماری، کاهش مرگ و میر زنان باردار و حفظ قابلیت باروری انان در آینده مفید باشد.
به این ترتیب امید است که با کسب اطلاعات جدید در این مورد گامی در جهت انجام اقدامات پیشگیرانه، تشخیصی و درمانی مناسب، تعدیل هزینه‌ها در روند درمان و سلامت هرچه بیشتر جامعه برداشته شود.
 

ندارد

ندارد

هزینه های طرح توسط معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان تامین می شود.

ندارد

نتایج آزمایشها و روشهای به کار رفته به اطلاع بیمار خواهد رسید و این نتایج بصورت کاملاً محرمانه و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیمار در چارچوب قانون محرمانه خواهد ماند.

دکتر زهرا حیدری
گروه علوم تشریحی - بخش بافت شناسی - دانشکده پزشکی
09151414292

دکتر حمیدرضا محمود زاده ثاقب
گروه علوم تشریحی - بخش بافت شناسی - دانشکده پزشکی
09155430545
دانشکده پزشکی- بخش بافت شناسی داخلی 1047
 

شرکت کردن یا نکردن در طرح اگاهانه و بدون هیچ اجباری باشد و فرد هر زمان قبل از انجام طرح مختار است در مورد رضایت یا عدم رضایتشرکت در ان تجدید

نظر نماید.

فرم اطلاعاتی طرح پژوهشی

بررسی میزان بیان الافین در مخاط لوله فالوپ در حاملگی نابجای لوله ای در مقایسه با مخاط لوله طبیعی

اطلاعات زمینه ای:

• ونام خانوادگی: ………. شماره پرونده:.........

تاریخ بستری: تاریخ جراحی:.............

گروه شاهد شماره ....... گروه مورد شماره ..........

نوع عمل جراحی در گروه شاهد: هیسترکتومی توبکتومی

• سن(سال): ..... قد .... وزن....BMI.....

سوابق بارداریهای قبلی: G……P……L…..D……A…..MOL…….EP…….

Gravida parity live death abortion molar pregnancy ectopic pregnancy

قومیت: سیستانی بلوچ سایر ذکر شود...

سن حاملگی: هفته(مبنای تعیین سن :...............)

• هورمون بتا HCG ....

نتیجه سونوگرافی:

لوله مورد بررسی: راست چپ

• حاملگی نابجای قبلی:دارد ندارد اگر بله، کدام لوله..... روش درمان:

• نازایی: دارد... ندارد ... در صورت داشتن: اولیه ... ثانویه...

نوع حاملگی: خودبخودی بدنبال درمان ناباروری نوع درمان ذکر شود:....

روش پیشگیری از حاملگی مورد استفاده: قرص (نوع قرص: LD HD) پیشگیری بعد از آمیزش Morning-after Pill آیودی TL قبلی سایر موارد:........

سابق عفونت لگنی:دارد ندارد اگر دارد چه درمانی دریافت کرده:.............................

سابقه وجود حاملگی نابجا در فامیل درجه یک: دارد ندارد

سابقه استفاده از داروهای هورمونی:دارد ندارد

سابقه جراحی لگنی: دارد ندارد

سابقه بیماری های سیستمیک، التهابی و متابولیک: دارد ندارد نام بیماری:

• مصرف سیگار.... میزان مصرف.....
• مصرف مواد مخدر.... نوع ماده.... میزان مصرف .....

سمت جسم زرد: راست چپ

هماهنگی جسم زرد با لوله مورد بررسی: همان طرف.... سمت مقابل.....

• تهاجم تروفوبلاست: بطرف داخل لومن... به عمق بافت لوله ...

قطر لوله در متسع ترین قسمت....…….

میزان بیان ایمونوهیستوشیمیایی الافین:

میزان بیان mRNA الافین:

قطر پرزهای جفتی .....

• پرز در واحد سطح.....

تعداد گره های سنسیسیال ....

تعداد لایه های سیتوتروفوبلاست روی پرز

تعداد سلولهای مژه دار نسبت به ترشحی....

میزان التهاب...