بررسی تخریب سونو شیمیایی کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP) با استفاده از پتاسیم پروکسی مونوسولفات از محیط های آبی

امروزه وجود مواد خطرناک و سمی در منابع آب و همچنین تولید فاضلابهای حاوی ترکیبات سمی و پیچیده، کاربرد فرآیندهای متداول تصفیه آب و فاضلاب را محدود و در برخی موارد ناتوان کرده است(۱). ترکیبات شیمیایی پیچیده مختلفی از صنایع پتروشیمی، پالایشگاه های نفت، واحدهای فرایندی و تولیدی مواد شیمیایی وارد محیط زیست شده و این صنایع همواره به عنوان یک منبع عمده آلوده کننده محیط زیست به ویژه خاک و منابع آبی محسوب می شوند(۲).

ترکیبات فنلی مانند کلروفنل، نیتروفنول و آمینوفنول ها بخشی از مواد آلی شیمیایی می باشند که به صورت وسیع در پالایشگاه های نفت و صنایع گوناگون مانند پلاستیک سازی، کاغذ سازی و تولید آفت کش ها مورد استفاده قرار می گیرند. حضور این آلاینده ها علاوه بر اثرات جبران ناپذیر در اکوسیستم و ایجاد معضلات زیبایی شناختی، اثرات نامطلوبی همچون جهش زایی و ایجاد سرطان را نیز در موجودات زنده به همراه داشته است(۳و۴).

ﺑﺎ ﺗﺨﻤیﻦ ﻣﻮﺍﺟﻬﻪ ﺷﻐﻠی ﻣﻠی ﺩﺭ ﺁﻣﺮیکﺎ (The National Occupational Exposure Survey) بین سال های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ مشخص شده، حدود ۵۰۰۰ نفر در ﻣﺤﻞ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﺗﺮﮐیﺒﺎﺕ کﻠﺮﻭﻓﻨﻞ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ( ۵و۶). ﺍیﻦ ﺁﻓﺖ کش ها ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺍی ﺩﺭ ﮐﺸﺎﻭﺭﺯی، ﺟﻨﮕﻞ ﺩﺍﺭی، ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﺳﺎﺯ ﻭ ﺳﺎیﺮ ﺻﻨﺎیﻊ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﺯ ﻃﺮﻓی ﺁﻓﺖ کش ها کﻠﺮﻭﻓﻨﻞ ﻭ ﻋﻠﻒ ﮐﺸﻬﺎی ﻓﻨﻮﮐﺴی ﮐﻠﺮ ﺣﺎﻭی آلودگی هایی ﺍﺯ ﺗﺮکیﺒﺎﺕ ﺩیﻮکﺴیﻦ ﻣی ﺑﺎﺷﻨﺪ(۷). ﺗﺮکیﺒﺎﺕ ﺩیﻮﮐﺴیﻦ براساس ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺣیﻮﺍﻧی ﻭ ﻣﮑﺎﻧیﺴﻤی ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺳﺮﻃﺎﻧﺰﺍی اﻧﺴﺎﻧی ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ(۸).

ﺁﮊﺍﻧﺲ ﺑیﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠی ﺗﺤﻘیﻘﺎﺕ ﺳﺮﻃﺎﻥ IARC(International Agency for Research on Cancer ) ﺁفت کشهای کﻠﺮﻭﻓﻨﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺮﮐیﺒﺎﺗی ﺑﺎ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺳﺮﻃﺎﻧﺰﺍیی (گروه B2 ) برای انسان طبقه بندی کرده است(۹).

در میان خانواده وسیع ترکیببات فنلی، 2و۴و۶تری کلروفنل (2,4,6Trichorophenol) و ۲و۴دی کلروفنل (2,4Dichlorophenol) به علت حلالیت و سمیت بالا، تجزیه ناپذیری و پایداری طولانی در محیط بیش از سایر مشتقات فنل مورد توجه سازمان های قانون گذار در محیط زیست قرار گرفته اند، به گونه ای که سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا UEPA (United States Environmental Protection Agency ) فنول و ترکیبات آن را به عنوان 11 ترکیب و 126 ترکیب شیمیایی درنظرگرفته است که در کلاس آلاینده های با تراز خطرات بالا طبقه بندی نموده است(۱۰و۱۱).

2و۴و۶تری کلروفنل (2-4-6TCP ( یکی از سمی ترین و در عین حال مقاوم ترین کلروفنل ها در برابر تجزیه بیولوژیکی است که با توجه به همین دو خاصیت کاربرد های صنعتی مختلفی در آفت کش ها، گندزدا ها، حفظ چوب، چرم، فیبر و... دارد، همچنین به صورت محصول جانبی فرایند سفید سازی در صنعت چوب و کاغذ و کلرزنی آب دارای فنل نیز تولید می شود(۱۲). این آلاینده از فاضلاب های صنایعی مانند چوب و کاغذ، سم های کشاورزی، الوار، دارو سازی، نظامی و... وارد محیط شده و با نشت به آب های زیر زمینی و با شسته شدن خاک های آلوده، باعث آلودگی منابع آب می شوند(۱۳). در سال های اخیر مطالعه انجام شده نشان داده است 2و۴و۶تری کلروفنل (2-4-6TCP) می تواند باعث بروز بد خیمی در جوندگان و اختلال های کروموزومی به وجود آورد و نیز ارتباط معنی داری بین وقوع بد خیمی های خونی، لنفاوی و بافت نرم در انسان با این ترکیب به دست آمده است(۱۴). اثرات سمی و مخرب این ترکیب بر کبد، کلیه، دستگاه عصبی مرکزی و دستگاه تولید مثل از سال ها پیش دیده شده است(۱۵).

۲و۴دی کلروفنل (DCP) یکی از ترکیبات بسیار سمی کلروفنل ها می باشد که در درجه حرارت هوای آزاد، جامد و به حالت کریستال های بدون رنگ قابلیت انحلال بالایی در الکل دارد(۱۶). بیشترین استفاده از DCPها در ساخت حشره کش ها و آفت کش ها می باشد. و به عنوان یک ترکیب مهم در تولید ضد حشرات موذی، آنتی سپتیک و گندزدا های بذرها استفاده می شود(۱۷).

از آن جایی که کلروفنل ها باعث آسیب بر روی کلیه ها، کبد، پانکراس، تضعیف سیستم اعصاب مرکزی و دناتوراسیون مولکول پروتئین می شود، EPA توصیه می کند غلظت این ترکیب در آب آشامیدنی نباید از 03/0 میلی گرم بر لیتر بیشتر شود(۱۸). سازمان بهداشت جهانی حد مجاز آن را در آب آشامیدنی 1 میکرو گرم بر لیتر توصیه می نماید و حداکثر غلظت مجاز آن را در فاضلاب برای تخلیه به منابع آب های سطحی ۱ میلی گرم بر لیتر توصیه نموده است(۱۹و۲۰).

باتوجه به مطالب فوق کلروفنل ها تهدید مستقیم برای زیستگاه های آبی و تهدید غیر مستقیم برای زندگی غیر آبی می باشند، بنابراین کاهش و رساندن این آلاینده های خطرناک به استاندارد های تعیین شده امری اجتناب ناپذیر می باشد. تاکنون روش های حذف مختلفی از جمله فرایندهای بیولوژیکی، اکسیداسیون شیمیایی، استخراج توسط حلال ها، سوزاندن، اسمز معکوس، روش های الکترو شیمیایی و پرتو افکنی برای حذف مقادیر اضافی فنل و ترکیبات فنلی به کار رفته است(۲۱). اکثر این روش ها دارای معایبی نظیر هزینه بالا، راندمان پایین، نیاز به پیش تصفیه قبل از فرایند تصفیه اصلی و تولید آلاینده های آزاد می باشند(۲۲). امروزه فرایند اکسیداسیون پیشرفته Advanced Oxidation Processes)) با تولید رادیکال های هیدروکسیل به عنوان یک اکسید کننده ی قوی و غیر انتخابی برای تجزیه کامل و معدنی شدن کلروفنل ها به کار می رود(۲۳).

اساس کار فرایندهای اکسیداسیون پیشرفته، بر پایه تولید رادیکال هیدروکسیل ((OH˚ می باشد، که این رادیکال به شدت واکنش پذیر بوده و خاصیت انتخابی کمتری نسبت به سایر اکسیدان ها دارد. پتانسیل اکسیداسیون استاندارد رادیکال هیدروکسیل ( (E˚ =2/8 V بوده که بسیار بیشتر از اکسیدان های متداول می باشد، به علاوه آن ها به طور کاملا ًمؤثر و به صورت وسیعی در اکسیداسیون انواع ترکیبات آلی و مقاوم به تجزیه بیولوژیکی استفاده می شوند(۲۴). یکی از مهم ترین روش های اکسیداسیون پیشرفته، فرایند سونو شیمیایی است. این فرآیندها بر پایه ی تشکیل گونه های بسیار فعال رادیکال های هیدروکسیل استوار می باشند که قادرند طیف وسیعی از آلاینده ها را سریع و به صورت غیر انتخابی تجزیه نمایند(2۵). انتشار امواج فرا صوت درون محیط آبی منجر به تولید حباب خلأ می‌شود. ترکیدن این حباب ‌ها حرارت و فشار بسیار زیادی را درون مایع ایجاد می‌کند که به پدیده‌ی نقطه‌ی داغ موسوم است. این میزان حرارت باعث تجزیه‌ی حرارتی مولکول‌های آب شده و رادیکال هیدروکسیل تولید می‌کند (۲۶و2۷).

با توجه به محدودیت های موجود در برخی از فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته نظیر نیاز به تنظیم pHدر ابتدا و انتهای واکنش، احتمال تشکیل ترکیبات ناشناخته، تولید لجن در انتهای واکنش( ۲۸)، کاهش pHو ایجاد خوردگی در جدار راکتور، افزایش هزینه های تأمین انرژی(۲۹)، و پایین بودن سرعت اکسیداسیون(۳۰)، درسال های اخیر فرایندهای اکسیداسیون بر مبنای تولید رادیکال سولفات (SO₄^- ͦ)، مورد توجه قرار گرفت. یکی از ترکیباتی که دارای واکنش پذیری اکسیداسیون ویژه ای است و باعث تخریب و تجزیه آلاینده های آلی گوناگون می گردد، ترکیبی به نام Oxone ( پتاسیم پروکسی منو سولفات ) می باشد(۳۱و۳۲). Oxoneبه دلیل پتانسیل اکسیداسیون بالا و نیز عملکرد آن در طیف گسترده ای از pH، به عنوان روش مؤثر برای تخریب آلاینده های آلی خطرناک، مقاوم و غیر قابل تجزیه بیولوژیکی مانند ترکیبات فنولی، حشره کش ها، رنگ و سورفاکتانت ها بکار می رود(۳۳). KHSO5.0.5KHSO4.0.5K2SO4 ) Oxone ) یک ترکیب نمک سه گانه است که منبع تولید یون پروکسو منو سولفات (^-HSO₅) می باشد. این ترکیب نسبتا غیرسمی، محلول در آب و قابل دسترس بوده و به عنوان یک اکسیدکننده قوی با پتانسیل اکسید کنندگی بالا، با تولید رادیکال های بسیار قوی سولفات می تواند برای اکسیداسیون طیف وسیعی از ترکیبات آلی در گستره ۵/۱۰- ۱ pH= استفاده شود(۳۱). رادیکال های آزاد سولفات (SO₄^- ͦ) به دلیل اینکه در واکنش های انتقال الکترون، انتخابی تر عمل می کنند نسبت به رادیکال آزاد (OH ͦ) نیمه عمر طولانی تری دارند (۳۴).

1.درصد حذف کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP ) بر حسب pH در سونو شیمیایی چقدر می باشد؟

2.درصد حذف کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP ) بر حسب غلظت آکسون در فرایند سونو شیمیایی چقدر می باشد؟

3.درصد حذف کلروفنل ها (2-4-6TCP و 2-4DCP) بر حسب زمان تماس در فرایند سونو شیمیایی چقدر می باشد؟

4- درصد حذف کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP) بر حسب فرکانس امواج صوتی در فرایند سونو شیمیایی چقدر می باشد؟

5. درصد حذف کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP) بر حسب غلظت اولیه کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP ) در فرایند سونو شیمیایی چقدر می باشد؟

تعیین تخریب سونو شیمیایی کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP) با استفاده ازآکسون در محیط های آبی

1.تعیین درصد حذف کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP) برحسب pHدر فرایند سونو شیمیایی

2.تعیین درصد حذف کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP) بر حسب غلظت آکسون در فرایند سونو شیمیایی

3.تعیین درصد حذف کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP) بر حسب زمان تماس در فرایند سونو شیمیایی

4- تعیین درصد حذف کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP) بر حسب فرکانس امواج صوتی در فرایند سونو شیمیایی

5- تعیین درصد حذف کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP) بر حسب غلظت اولیه کلروفنل ها (2-4-6TCP و2-4DCP) در فرایند سونو شیمیایی

وزارت نیرو، شرکت آب و فاضلاب ( اگر چه توانایی اکسید کنندگی فرایند بر روی یک نوع آلاینده مورد آزمایش قرار می گیرد اما همه صنایع که فاضلاب تولیدی آنها حاوی انواع کلروفنل ها می باشد، می توانند از نتایج و دستاورد های این پژوهش استفاده کنند و از این تکنولوژی برای حذف انواع آلاینده های مقاوم به تجزیه زیستی قبل از رها سازی فاضلاب تولیدی به محیط استفاده نمایند ).

Oxone : یکی از ترکیباتی که دارای واکنش پذیری اکسیداسیون ویژه ای است و باعث تخریب و تجزیه آلاینده های آلی گوناگون می گردد، ترکیبی به نام Oxone( پتاسیم پروکسی منوسولفات ) می باشد.

فرایند های اکسیداسیون پیشرفته (Advanced Oxidation Processes): از روش هایی هستند که با تولید رادیکال OH⁰ باعث زدودن آلاینده های آلی می شوند. برای کاهش ترکیبات آلی و یا تبدیل آن به ترکیبات معدنی پایدار.

تجربی -آزمایشگاهی

محلول های سنتتیک حاوی غلظت های مختلف آلاینده کلروفنل ها در  فرایند سونو شیمیایی در حضور پتاسیم پروکسی مونو سولفات

نمونه گیری برای آزمایشات انجام می شود و تعداد نمونه ها با توجه به متغیر مورد پژوهش و یافتن بهینه ترین نقطه مطابق جدول زیر خواهد بود.

برای یک آلاینده 36 نمونه خواهیم داشت بنابراین برای دو تا آلاینده 72 نمونه خواهد بود. جهت تعیین دقت وصحت 20 درصد به حجم نمونه اضافه خواهد شد.

در انتهای فرایند، نمونه ها تهیه خواهد شد

 کلروفنل نمونه های بدست امده در انتهای فرایند با دستگاه GC سنجش خواهد شدو با  تعیین درصد حذف، کارایی فرایند تعیین خواهد شد.

تمامی آزمایشات در ارلن مایر 200 میلی لیتر انجام خواهد شد. 150 میلی لیتر از کلروفنل با غلظت 100 میلی گرم در لیتر به داخل ارلن ریخته خواهد شد و pH آن با استفاده از محلول HClو NaOH  0/1 نرمال در محدوده 7 تنظیم خواهد شد.پس از افزودن غلظت 100 میلی گرم اکسون، محلول در معرض فرکانس امواج صوتی 35 و 130کیلو هرتز به طور جداگانه در هر مرحله در داخل دستگاه اولتراسونیک قرار خواهد گرفت. در نهایت در انتهای فرایند با زمان ماند 40 دقیقه، نمونه گیری انجام خواهد شد. نمونه در ابتدا از فیلتر واتمن و سپس از فیلتر سرنگی عبور داده خواهد شد. نمونه نهایی بدست آمده با استفاده از دستگاه GC، مقدار باقیمانده کلروفنل آن اندازه گیری شده در صد حذف  کلروفنل محاسبه خواهد شد. 

آزمایشات به گونه ای پیش خواهد رفت که در نهایت نقاط بهینه هر یک از متغیرها بدست خواهد آمد. یعنی در هر مرحله برای تعیین نقاط بهینه هر یک از متغییر ها با ثابت گرفتن دیگر متغییر ها، بهترین یا بالاتری درصد حذف کلروفنل به عنوان نقطه بهینه آن متغییر انتخاب خواهد شد.لازم به ذکر است که در فرکانس های 35 و130 کیلوهرتز،راندمان حذف بدست خواهد آمد.  یعنی برای فرکانس ها عدد بهینه نخواهیم داشت.

با استفاده از نرم افزار EXcel منحنی های مربوطه رسم و مقدار بهینه هر متغیر مشخص خواهد شد.

کد 9 ، 29 و30 مد نظر خواهد بود.آزمایشات به گونه ای خواهد بود که کمترین صدمه به محیط زیست وارد شود.

ندارد

تخریب سونوشیمیایی،کلروفنل،پتاسیم پروکسی مونو سولفات(آکسون)، محلول های آبی

1- USEPA. Handbook of Advanced Photochemical Oxidation Processes, EPA/625/R-98/004, (1998), pp. 1-15.

2- Hoydonckx HE VRW, Van Rhijn W, De Vos DE, Jacobs PA. Furfural and Derivatives. 2000;12-119.

3 Mota JA, Chagas RA, Vieira EF, Cestari AR. Synthesis and characterization of a novel fish scale-immobilized chitosan adsorbent— Preliminary features of dichlorophenol sorption by solution calorimetry. J Hazard Mater 2012; 229-230: 346-353.

4. Dadban Shahamat Y, Zazouli MA, Asgharnia H, Dehghanifard E. Evaluation of Rapid Purification of High Concentrations of 2, 4Dinitrophenol in Wastewater Using Catalytic Ozonation with Carboneus Nanocomposite. J Mazandaran Univ Med Sci 2016; 25(133): 138-149.

5. Ahlborg UG, Thunberg TM, Spencer HC. Chlorinated phenols: occurrence, toxicity, metabolism, and environmental impact. CRC Critical Reviews in Toxicology. 1980;7(1):1-35.

6. Jeffrey P, Koplan M. Toxicological Profile for chlorophenols. US Department of Health and Human Services. Public Health Service Agency for Toxic Substances and Disease Registry. 1999.

7- Vena J, Boffetta P, Becher H, Benn T, Bueno-de-Mesquita HB, Coggon D, et al. Exposure to dioxin and nonneoplastic mortality in the expanded IARC international cohort study of phenoxy herbicide and chlorophenol production workers and sprayers. Environmental health perspectives. 1998;106(Suppl 2):645.

8. McGregor DB, Partensky C, Wilbourn J, Rice JM. An IARC evaluation of polychlorinated dibenzo-pdioxins and polychlorinated dibenzofurans as risk factors in human carcinogenesis. Environmental health perspectives. 1998;106(Suppl 2):755.

9.Bertazzi PA, Pesatori AC, Consonni D, Tironi A, Landi MT, Zocchetti C. Cancer incidence in a population accidentally exposed to 2, 3, 7, 8-tetrachlorodibenzo-para-dioxin. Epidemiology. 1993;4(5):398-406

10.Li Y, Li X, Li Y, Qi J, Bian J, Yuan Y. Selective removal of 2,4-dichlorophenol from contaminated water using non-covalent imprinted microspheres. Environ Pollut 2009; 157(6): 1879-1885.

11. Nasser A, Mingelgrin U. Birnessite-induced mechanochemical degradation of 2, 4dichlorophenol. Chemosphere 2014; 107: 175-179

12.WHO. International Program on Chemical Safety,Environmental Health Criteria 71;Chorophenols.Geneva;WHO,1987:1-19.

13.Otte MP,Comeau Y,Samson R,Wager C,Enhancement of pentachlorophenol Biodegradation using Organic and Inorganic Support Bioremediation J 1999;3(1):35-45.

14.Esplugas METS,Saum G. How and why Combined Chemical and processes for wastewater Treatment .Wat Sci Tech 1997;34(3):321-7.

15.AWWA.Water Quuality and Treatment .4th ed.New York.Mc.Growhill1990.

16.Shaarani F.W , Hameed B.H. Batch adsorption of 2, 4dichlorophenol onto activated carbon derived from agricultural waste. Desalination 2010; 255(1): 159-164

17. Nasser A, Mingelgrin U. Birnessite-induced mechanochemical degradation of 2, 4-dichlorophenol. J Chemosphere 2014; 107: 175-179

18. Raoov M, Mohamad S, Abas MR. Removal of 2, 4dichlorophenol using cyclodextrin-ionic liquid polymer as a macroporous material: characterization, adsorption isotherm, kinetic study, thermodynamics. J Hazard Mater 2013; 263: 501-516

19.Siva Kumar N, Kalyani S, Veere M, et al., Biosorption of phenol and o-chlorophenol from aqueous solutions on to chitosan–calcium alginate blended beads. J Hazard Mater 2009; 162(1): 482-489

20. Hasan Basri S, Duygu O, Ali G, et al. Removal of phenol from aqueous solutions by adsorption onto organomodified Tirebolu bentonite: equilibrium, kinetic and thermodynamic study. J Hazard Mater 2009;172(1): 353-362

21.Navarro A. E, Portales R. F. , Sun-Ko M.R. , et al. Effect of pH on phenol biosorption by marine seaweeds. J Hazard Mater 2008; 156(1): 405-411

22. Bayramoglu, G., et al., Biosorption of phenol and 2chlorophenol by Funaliatrogii pellets. J Bioresour Technol 2009;100(10): 2685-2691

23.Linc B ,Yamaguchi R. A New Treatment Process for Photo-Processing Waste.Wat Sci Tech 1998;38(4-5):163-170.

24.Tekin H, Bilkay O, Ataberk SS, Balta TH, Ceribasi IH, Sanin FD, et al. Use of Fenton oxidation to improve biodegradability of a pharmaceutical wastewater. J Hazard Mater 2006;136(2):258-65.

25.Mahvi AH, Maleki A, Alimohamadi M, GhasriA. Photo-oxidation of phenol in aqueous solution: Toxicity of intermediates. Korean Journal of Chemical Engineering. 2007; 24: 79-82.

26.C.-H. Wu, Sonocatalytic degradation of C.I. reactive red 198 in H2O2-based systems, React. Kinet. Catal. Lett. 92 (2007) 377–384.

27.M.H. Entezari, A. Heshmati, A. Sarafraz-yazdi, A combination of ultrasound and inorganic catalyst: removal of 2-chlorophenol from aqueous solution, Ultrason. Sonochem. 12 (2005) 137–141.

۲۸. ملکوتیان م ,جعفرزاده ن ,احمدیان م ,لولویی م، بررسی تصفیه پذیری شیرابه زباله شهر کرمان با استفاده از فرایند فنتون.فصلنامه انجمن علمی بهداشت محیط یران،۲۰۱۱:۱۲۳-۱۳۴ (۲)

۲۹.کریمی ب ,احرام پوش م ,مختاری م ,ابراهیمی ا .تصفیه شیرابه زباله با استفاده از روش اکسیداسیون مرطوب باهوا،فصلنامه انجمن علمی بهداشت محیط ایران 34-23:۲۰۱۲

۳۰.مصطفایی غ ,دهقانی ر ,حسن زاده م ,غ موسوی ,مقایسه روش های اکسیداسیون پیشرفته H2O2/UVو O3/UV در تصفیه شیرابه زباله شهری .مجله علمی پژوهشی فیض دانشگاه علوم پزشکی کاشان ۲۰۱۲;۱۶(۱) :۷۸ -0۷۱

31.Wang Y, Degradation of synthetic organic compounds by sulfate- and hydroxyl radical-based advanced oxidation processes. Wei Chu, Degree of Doctor of Philosophy, Hong Kong Polytechnic University March 2012, 16-32 Tarell Cabre T, Environmental and Health Risk Assessment of Controlled Release

32.Oxidation Prototypes Designed To Remediate Wastewater. Luster-Teasley S, Zhu D, Master of Science. North Carolina A&T State University. 2012.

33.Su S, Guo W, Leng Y, Yi C, Ma Z, Heterogeneous activation of Oxone by CoxFe3−xO4 nanocatalysts for degradation of rhodamine B, Journal of Hazardous Materials , 2013; 244– 245:736– 742.

34.Anandan S, Lee G-J, Yang C-K, Ashokkumar M, Wu JJ. Sonochemical synthesis of Bi2CuO4 nanoparticles for catalytic degradation of nonylphenol ethoxylate. Chemical Engineering Journal. 2012; 183:46-52.

35.Muhammad S, Shukla PR, Tadé MO, Wang S. Heterogeneous activation of peroxymonosulphate by supported ruthenium catalysts for phenol degradation in water. Journal of Hazardous Materials. 2012; 215–216:183-190.

36.Islam T, Begum H, Hossain M, Moniruzzaman M. Adsorption mechanism of 2, 4dichlorophenol on ferric Oxide from aqueous solution. Journal of Bangladesh Academy of Sciences 2013; 37(1): 1-10.

37.Wang L, Cheng C, Tapas S, Lei J, Matsuoka M, Zhang J, et al. Carbon dots modified mesoporous organosilica as an adsorbent for the removal of 2, 4-dichlorophenol and heavy metal ions. Journal of Materials Chemistry A 2015; 3(25): 13357-13364

38.Ji F, Li C, Deng L. Performance of CuO/Oxone system: Heterogeneous catalytic oxidation of phenol at ambient conditions. Chemical Engineering Journal. 2011; 178:239-243.

39.مصداقی نیا،فرخی،ناصری و یزدان بخش. بهبود قابلیت تجزیه پذیری بیولوژیک ۲،۴و۶تری کلروفنل با استفاده از فرایند اکسیداسیون فنتون.مجله پژوهشی حکیم۲۰۰۵ 31-42:7(2)

40.فرخی, مصداقی نیا. بررسی سینتیک فرآیند لجن فعال تلفیقی با اکسیداسیون فنتون برای حذف 2، 4، 6 تری کلروفنل. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان. 2005 Apr 15;14(53):24-30.‎

41.Nasseri S, Vaezi F, H.Mahvi A, Nabizadeh R, Haddadi S. Determination of the ultrasonic effectiveness in advanced wastewater treatment. Iran J Environ Health Sci Eng 2006; 3(2): 109-116

42. Yazıcı E.Y, Deveci H, Alp I, Uslu T. Generation of hydrogen peroxide and removal of cyanide from solutions using ultrasonic waves. Desalination J 2007; 216(1-3,5): 209-221.

43. Kim I, Hong S, Hwang I, Kwon D, Kwon J, Huang G. TOC and THMFP reduction by ultrasonic irradiation in wastewater effluent. Desalination J 2007; 202(1-3,5): 9-15.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

این طرح پرسشنامه ندارد