مقایسه فراوانی پلی مورفیسمی ژن های Caspase3,8,9, Bax, Bcl2, PTEN در بیماران مبتلا به سرطلان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

سرطان تیروئید شایع ترین تومور بدخیم سیستم آندوکرین بوده و مسئول حدود 1% تمامی سرطان ها در انسان است(1). این بیماری معمولا به 4 نوع تومور تهاجمی پاپیلاری، فولیکولار، مدولاری و آناپلاستیک تقسیم می شود(2-4).

بیشترین میزان شیوع آن در زنان بین 55-45 سال و در مردان 65-55 سال مشاهده می گردد و احتمال ابتلا به این سرطان در زنان 3 برابر مردان است(5) . دلیل اصلی ابتلا به این بیماری دقیقا مشخص نیست، اما گزارشات علمی مبنی بر این است که قرارگیری در معرض تشعشعات فرا بنفش، سابقه خانوادگی، افزایش سن، مقادیر بسیار کم یا زیاد ید در رژیم غذایی می تواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد(6).

کارسینوم پاپیلاری حدود ۸0% از سرطان‌های غده تیروئید را تشکیل می‌دهد(7-9) .این تومور معمولاً در اوائل بلوغ و به‌صورت یک ندول منفرد تظاهر پیدا می‌کند. سپس از طریق عروق لنفاوی داخل غده در درون خود غده و سپس به غدد لنفاوی زیر کپسول و اطراف کپسول غده انتشار پیدا می‌کند. تومور ممکن است به ریه‌ها یا استخوان متاستاز بدهد. در بررسی میکروسکوپی، این تومور از برآمدگی‌های پاپیلاری اپی‌تلیوم استوانه‌ای تشکیل شده است. پیش آگهی سرطان پاپیلاری تیروئید با درمان مناسب عالی است و بقای عمر 10 ساله در بیش از 90% موارد دیده می شود(10). تشخیص سرطان پاپیلاری تیروئید در بسیاری از موارد به دنبال لوپکتومی تیروئید جهت درمان بیماری های خوش خیم و ندول های تیروئید و پس از بررسی آسیب شناسی بافتی اتفاق می افتد(11).

یکی از مسیرهای مهمی که باعث انهدام سلول های سرطانی می شود مسیر آپوپتوزیس می باشد که تغییر در پروتئین های این مسیر باعث حساسیت فرد به سرطان می شود(12). لذا در سال های اخیر درمان انتخابی سلول های سرطانی به وسیله القا آپوپتوزیس هدف اصلی تحقیقات سرطان می باشد.آپوپتوز یک فرایند شدیدآ کنترل شده است که توسط سیگنال های مختلفی فعال می شود و موجب انهدام سلول هدف شده و این مسیر برای رشد و نمو اعضاء،پاسخ ایمنی و سرکوب تومور ضروری می باشد.در درون سلول ها،مسیرهای تنظیمی مثبت و منفی وجود دارد و تعادل بین این دو مسیر است که تعیین کننده سرنوشت سلول است.از لحاظ مورفولوژیکی ،سلول های آپوپتوتیک با کوچک شدن سلول،تراکم کروماتین هسته تجمع و تخریبDNAمشخص می شود(13).در انسان آپوپتوز وابسته به مسیر بیرونی یا وابسته به رسپتور و مسیر داخلی یا وابسته به میتوکندری می باشد که هر کدام از این مسیرها از کاسپازهای متفاوتی استفاده می کنند.کاسپازها جزء خانواده سیستئین-آسپارتات پروتئازها و واسطه مهم برای روند آپوپتوز می باشد(14).مسیر بیرونی از کاسپازهای8و10به عنوان کاسپازهای آغازگر،در حالی که مسیر داخلی از کاسپاز9 به عنوان کاسپاز آغازگر و هر دو مسیر همگرا واز کاسپازهای3و7و6استفاده نموده و منجر به ایجاد آپوپتوز وانهدام سلول می شود(15).

کاسپاز ها جزء خانواده سیستئین پروتئاز ها هستند که نقش محوری در شروع و مرحله ی اجرایی آپوپتوز ایفا می نمایند. به دنبال فعال شدن این آنزیم ها روی سوبسترا های خاصی عمل و تغییرات بیوشیمیایی و مورفولوژیک در سلول آپوپتوتیک ایجاد می نمایند. این آنزیم ها به طور پیوسته در تمام سلول ها به صورت زیموژن ساخته می شوند و در پاسخ به محرک های پرو آپوپتوتیک فعال می گردند. تمام کاسپاز ها پیوند پپتیدی خاصی را در پروتئین های هدف هیدرولیز می کنند و این پروتئین ها، با فعال شدن یا از دست دادن فعالیت خود، در روند مرگ سلول شرکت می کنند(16).

کاسپاز 3 ژن مرتبط با فرایند آپوپتوز می باشد مسیر میتوکندریایی آپوپتوز و مسیر آپوپتوز القا شده توسط گیرنده های مرگ سلولی هر دو قادر به فعال سازی کاسپاز 3 هستند(17, 18).

ژن کاسپاز 3 بر روی کروموزم 4q35.1 قرار دارد(19).جایگاه ((rs4647602:C و جایگاه ((rs4647610:G در ناحیهاینترونی ژن کاسپاز 3 قرار دارد.(20)

مطالعات گوناگونی نقش پلی مورفیسم های ژنتیکی caspase-3 در ریسک ابتلا به سرطان های ریه , پروستات و مثانه را به اثبات رسانده اند(21-23).

کاسپاز 8 یک تنظیم کننده کلیدی آپوپتوز، یک مکانیسم ضروری برای جلوگیری از تکثیر بیش از حد و تومورزایی است مطالعات گذشته نقش پلی مورفیسم ژنی کاسپاز 8.در ابتلا به سرطان های مختلف را نشان داده اند. مطالعات نشان داده است که پلی مورفیسمIVS12-19 G>A با خطر ابتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی مری مرتبط است(24). علاوه بر این، نشان داده شده است که واریانت 652 6 N Ins/del با خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان همراه است، از جمله سرطان کولورکتال. (25)برعکس، دیگر مطالعات قبلی نشان داده است که پلی مورفیسم 652 6 Ins / del promoter N در ژن کاسپاز 8 با خطر ابتلا به سرطان مثانه و سرطان پاپیلاری تیروئید ارتباط ندارد(26, 27).

کاسپاز 9 , عضو مسیر داخلی می باشد که در نتیجه آسیب میتوکندری و انتشار سیتوکرومc فعال می شود. بعد از انتشار سیتوکروم c به داخل سیتوپلاسم , با) apoptosis protease activating factor-1 (APAF ﻣﺠﺘﻤﻊ ﺷﺪه و با ﭘﺮوکﺎﺳﭙﺎز 9 ایﺠـﺎدآﭘﻮﭘﺘـﻮزوم ﻧﻤـﻮده و ایﺠﺎد کﺎﺳﭙﺎز 9 ﻓﻌﺎل می نماید. ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻧﺸﺎن ﻣی دﻫﻨﺪ کﻪ کﺎﺳـﭙﺎز 9 ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤی در ایﺠﺎد ﺳﺮﻃﺎن دارد کـﻪ ﺑـﻪ ﻧﻈـﺮ ﻣـی رﺳـﺪ ﻣکﺎﻧیﺴﻢ ایﺠﺎد آﭘﻮﭘﺘﻮز در ﺳﺮﻃﺎن ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﻮﻣﻮر ﺗﻐییﺮ ﻣیکﻨﺪ و ﺳﺒﺐ ﺳﺮﻃﺎﻧی ﺷﺪن ﺳﻠﻮل ﻫﺎ ﻣی ﮔﺮدد(28). مطالعه انجام شده در سال 2011 نشان داده است که پلی مورفیسم ژنتیکی caspase-9 با افزایش ریسک ابتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید ارتباط دارد(26).

ژن Bcl-2 در مسیر آپوپتوز درگیر می باشد. خانواده Bcl-2 دارای دو گروه پروتئینی پیش برنده آپوپتوز (pro apoptotic proteins) و مهار کننده آپوپتوز (Anti-Apoptotic Proteins) است نسبت متوسط این پروتئین ها سرنوشت یک سلول را تعیین می کند. پروتئین bcl-2 یک مولکول prosurvival است. این پروتئین غشایی در پوشش هسته و میتوکندری قرار گرفته است و از طریق اتصال به bax وظیفه خود را انجام می دهد(29). مطالعات گذشته بیان بالای ژن Bax در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید را گزارش کرده اند(30). در مطالعه ای که توسط Wang و همکاران در سال 2011 انجام گرفته است, نتایج حاصله نشان داد که پلی مورفیسم ژنی Bcl-2 نقش محافظت کننده در ابتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید ایفا می کند(26).

ژن PTEN دومین آنتی انکوژنی است که دارای فراوانی بالای جهش در تومورهای انسانی است. ژن PTEN بر روی کروموزوم 10q23.3 واقع شده است، کهkb 200 طول دارد و شامل 9 اگزون و 8 اینترون است. ژن PTEN اولین ژن کشف شده برای رمزگذاری پروتئین هایی است که دارای فعالیت های پروتئین فسفاتاز و لیپید فسفاتاز هستند. این ژن در فرآیند فیزیولوژیکی و پاتولوژیک طبیعی تومورها شرکت دارد و دارای ارتباط نزدیک با تمایز، تهاجم، متاستاز و پیش آگهی تومورها است. جهش های ژن PTEN در بسیاری از تومورهای مختلف نشان داده شده است، که نشان دهنده نقش مرکزی این ژن در وقوع و رشد تومورها است(31).beg و همکاران با مطالعه ای که بر روی بیان پروتئینPTEN در بافت بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید انجام دادند نقش ژن PTEN را در پاتوژنز سرطان پاپیلاری تیروئید به اثبات رساندند(32).

با توجه به نقش مهم آپوپتوز درممانعت از بروز سرطان و نقش پروتئین های کاسپاز3، 8 و9  و همچنین  Bax  ،    Bcl2 و PTEN در مسیر آپوپتوز ، در مطالعه حاضر به بررسی ارتباط پلی مورفیسم های این ژن ها با سرطان تیروئید میپردازیم.

1-فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-3 rs4647610 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

2-فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-3 rs4647602 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

3-فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-8 rs3834129 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

-4 فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-8 rs1045485 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

-5 فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-9 rs1052576 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

-6 فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-9 4645981rs در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

-7 فراوانی پلی مورفیسم ژنی bax rs4645878 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

-8 فراوانی پلی مورفیسم ژنیbcl2 rs2279115  در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

-9 فراوانی پلی مورفیسم ژنیPTEN  rs1234213 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

-10فراوانی پلی مورفیسم ژنیPTEN  rs1234220  در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

-11 فراوانی پلی مورفیسم ژنی PTEN rs2299939  در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل متفاوت است

مقایسه فراوانی پلی مورفیسمی ژن های Caspase 3,8,9,  Bax, Bcl2, PTEN در بیماران مبتلا به سرطلان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

1-مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-3 rs4647610 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

2-مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-3 rs4647602 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

3-مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-8 rs3834129 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

-4مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-8 rs1045485 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

-5 مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-9 rs1052576 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

-6 مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنی caspase-9 4645981rs در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

-7 مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنی bax rs4645878 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

-8 مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنیbcl2 rs2279115  در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

-9 مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنی PTEN rs1234213 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

-10مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنی PTEN rs1234220 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

-11 مقایسه فراوانی پلی مورفیسم ژنی PTEN rs2299939 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و گروه کنترل

علوم پزشکی زاهدان

سرطان: رشد و تکثیر غیر طبیعی سلولهای بدن

پلی مورفیسم:تغییری در دنباله DNA که در یک نوکلئوتید(T،G،C،A) در ژنوم بین افراد یک گونه بیولوژیکی یا بین یک جفت کروموزم در یک فرد این نوکلئوتید فرق دارد

موردی - شاهدی

افراد مبتلا به سرطان سرطان پاپیلاری تیروئید مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان که بیماری ان ها توسط پاتولوژیست تایید شده و بیماری زمینه ای دیگری ندارند به عنوان گروه مورد وارد مطالعه میشوند. گروه شاهد هم افراد سالمی که برای انجام آزمایشات روتین مراجعه نموده اند و بیماری شناخته شده خاصی ندارند و گروه بیمار از نظر سن و جنس همسان سازی گردیده اند وارد مطالعه می شوند.

افراد کنترل

افراد سالمی که برای انجام آزمایشات روتین و چک آپ به پزشک مراجعه کرده اند و  کاملا سالم هستند و بیماری شناخته شده خاصی ندارند.

برای بررسی پلی مورفیسم ها بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید  مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب. حداقل به مدت یک سال جمع آوری می گردند. حجم نمونه براساس مقالات گذشته  حداقل ۱۲۰ بیمار مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و ۱۲۰ فرد سالم مشخص گردید(33).

آسان و در دسترس

از طریق تشخیص بالینی و انجام آزمایشات واقدامات پاراکلینیک برای تشخیص بیماری و انجام PCR بر روی DNA خون افراد و شناسایی الل های موردنظر.

ازکلیه افرادی که در مطالعه وارد شده اند 2 میلی لیتر خون در لوله های حاوی جمع آوری میگردد. نمونه های خون که در 20- درجه سانتیگراد نگهداری شده بودند، DNA با استفاده از کیت استخراج شرکت تکاپو زیست تخلیص می‌شود. سپس با استفاده از پرایمرهای اختصاصی قطعات واجد ناحیه پلی مورفیک با روش PCR تکثیر گردیده و سپس با استفاده از تکنیک های PCR-RFLPو ARMS-PCR تعیین ژنوتیپ میگردند.

 پس ازگردآوری اطلاعات لازم ، یافته ها در نرم افزار آماری SPSS وارد گشته. برای مقایسه متغیرهای کمی بین دو گروه از آزمون  student T-test    و برای مقایسه متغیرهای کیفی و پلی مورفیسم ها  از آزمون های  کای اسکوئر و آزمون دقیق فیشر استفاده می شود. 

عدم همکاری بیمار

مشکل تهیه مواد وامکان طولانی شدن زمان دریافت آنها

پلی مورفیسم- سرطان-اپوپتوز

1. Nikiforova MN, Nikiforov YE. Molecular genetics of thyroid cancer: implications for diagnosis, treatment and prognosis. Expert review of molecular diagnostics. 2008;8(1):83-95.
2. Hay ID. Papillary thyroid carcinoma. Endocrinology and metabolism clinics of North America. 1990;19(3):545-76.
3. Patel KN, Shaha AR. Poorly differentiated and anaplastic thyroid cancer. Cancer Control. 2006;13(2):119.
4. Ghossein R. Problems and controversies in the histopathology of thyroid carcinomas of follicular cell origin. Archives of pathology & laboratory medicine. 2009;133(5):683-91.
5. Kyani K, Hosseinpour Feizi MA, Babaei E, Montazeri V, Halimi M. Evaluation of the expression of Survivin-2α splice variant as a molecular marker in thyroid cancer. Scientific Journal of Kurdistan University of Medical Sciences. 2009;14(3):25-33.
6. Iribarren C, Haselkorn T, Tekawa IS, Friedman GD. Cohort study of thyroid cancer in a San Francisco Bay area population. International Journal of Cancer. 2001;93(5):745-50.
7. Hundahl SA, Fleming ID, Fremgen AM, Menck HR. A National Cancer Data Base report on 53,856 cases of thyroid carcinoma treated in the US, 1985‐1995. Cancer. 1998;83(12):2638-48.
8. Gilliland FD, Hunt WC, Morris DM, Key CR. Prognostic factors for thyroid carcinoma. Cancer. 1997;79(3):564-73.
9. Davies L, Welch HG. Increasing incidence of thyroid cancer in the United States, 1973-2002. Jama. 2006;295(18):2164-7.
10. Grigsby PW, Reddy RM, Moley JF, Hall BL. Contralateral papillary thyroid cancer at completion thyroidectomy has no impact on recurrence or survival after radioiodine treatment. Surgery. 2006;140(6):1043-9.
11. Pasieka JL, Thompson NW, McLeod MK, Burney RE, Macha M. The incidence of bilateral well-differentiated thyroid cancer found at completion thyroidectomy. World journal of surgery. 1992;16(4):711-6.
12. Liu J, Zhang Y, Qu J, Xu L, Hou K, Zhang J, et al. β-Elemene-induced autophagy protects human gastric cancer cells from undergoing apoptosis. BMC Cancer. 2011;11:183.
13. Liamarkopoulos E, Gazouli M, Aravantinos G, Tzanakis N, Theodoropoulos G, Rizos S, et al. Caspase 8 and caspase 9 gene polymorphisms and susceptibility to gastric cancer. Gastric Cancer. 2011;14(4):317-21.
14. Kischkel FC, Lawrence DA, Tinel A, LeBlanc H, Virmani A, Schow P, et al. Death receptor recruitment of endogenous caspase-10 and apoptosis initiation in the absence of caspase-8. The Journal of biological chemistry. 2001;276(49):46639-46.
15. Srinivasula SM, Ahmad M, Fernandes-Alnemri T, Alnemri ES. Autoactivation of procaspase-9 by Apaf-1-mediated oligomerization. Molecular cell. 1998;1(7):949-57.
16. Iddah M, Macharia B. Autoimmune thyroid disorders. ISRN endocrinology. 2013;2013.
17. Soung YH, Lee JW, Kim SY, Park WS, Nam SW, Lee JY, et al. Somatic mutations of CASP3 gene in human cancers. Human genetics. 2004;115(2):112-5.
18. Kuo H-C, Yu H-R, Juo S-HH, Yang KD, Wang Y-S, Liang C-D, et al. CASP3 gene single-nucleotide polymorphism (rs72689236) and Kawasaki disease in Taiwanese children. Journal of Human Genetics. 2011;56(2):161-5.
19. Yan F, He Q, Hu X, Li W, Wei K, Li L, et al. Direct regulation of caspase‑3 by the transcription factor AP‑2α is involved in aspirin‑induced apoptosis in MDA‑MB‑453 breast cancer cells. Molecular medicine reports. 2013;7(3):909-14.
20. Chen K, Zhao H, Hu Z, Wang L-E, Zhang W, Sturgis EM, et al. CASP3 polymorphisms and risk of squamous cell carcinoma of the head and neck. Clinical Cancer Research. 2008;14(19):6343-9.
21. Lin J, Zhang Y, Wang H, Chang J, Wei L, Cao L, et al. Genetic Polymorphisms in the Apoptosis-Associated Gene CASP3 and the Risk of Lung Cancer in Chinese Population. PloS one. 2016;11(10):e0164358.
22. Huang SP, Bao BY, Hour TC, Huang CY, Yu CC, Liu CC, et al. Genetic variants in CASP3, BMP5, and IRS2 genes may influence survival in prostate cancer patients receiving androgen-deprivation therapy. PloS one. 2012;7(7):e41219.
23. Mittal RD, Srivastava P, Mittal T, Verma A, Jaiswal PK, Singh V, et al. Association of death receptor 4, Caspase 3 and 5 gene polymorphism with increased risk to bladder cancer in North Indians. European journal of surgical oncology : the journal of the European Society of Surgical Oncology and the British Association of Surgical Oncology. 2011;37(8):727-33.
24. Umar M, Upadhyay R, Kumar S, Ghoshal UC, Mittal B. CASP8 -652 6N del and CASP8 IVS12-19G>A gene polymorphisms and susceptibility/prognosis of ESCC: a case control study in northern Indian population. Journal of surgical oncology. 2011;103(7):716-23.
25. Sun T, Gao Y, Tan W, Ma S, Shi Y, Yao J, et al. A six-nucleotide insertion-deletion polymorphism in the CASP8 promoter is associated with susceptibility to multiple cancers. Nature genetics. 2007;39(5):605-13.
26. Wang Y-X, Zhao L, Wang X-Y, Liu C-M, Yu S-G. Role of Caspase 8, Caspase 9 and Bcl-2 polymorphisms in papillary thyroid carcinoma risk in Han Chinese population. Medical Oncology. 2012;29(4):2445-51.
27. Gangwar R, Mandhani A, Mittal RD. Caspase 9 and caspase 8 gene polymorphisms and susceptibility to bladder cancer in north Indian population. Annals of surgical oncology. 2009;16(7):2028-34.
28. Ghasemi M, Hoseini V, Alizadeh A, Farzad F. Caspase 9 Promoter Polymorphisms in Gastric Cancer, Mazandaran Province. Journal of Mazandaran University of Medical Sciences. 2013;23(98):2-7.
29. Gross A, McDonnell JM, Korsmeyer SJ. BCL-2 family members and the mitochondria in apoptosis. Genes & development. 1999;13(15):1899-911.
30. Selemetjev SA, Savin SB, Paunovic IR, Tatic SB, Cvejic D. Changes in the expression pattern of apoptotic molecules (galectin-3, Bcl-2, Bax, survivin) during progression of thyroid malignancy and their clinical significance. Wiener klinische Wochenschrift. 2015;127(9-10):337-44.
31. Li HG, Liu FF, Zhu HQ, Zhou X, Lu J, Chang H, et al. Association of PTEN gene polymorphisms with liver cancer risk. International Journal of Clinical and Experimental Pathology. 2015;8(11):15198-203.
32. Beg S, Siraj AK, Jehan Z, Prabakaran S, Al-Sobhi SS, Al-Dawish M, et al. PTEN loss is associated with follicular variant of Middle Eastern papillary thyroid carcinoma. British journal of cancer. 2015;112(12):1938-43.

33.             Liu X, Li S, Lin X, Yan K, Zhao L, Yu Q, et al. AXIN2 is Associated With Papillary Thyroid Carcinoma. Iranian Red Crescent medical journal. 2016;18(2):e20960.

-

در مطالعه حاضر ما به بررسی اثر احتمالی چند تغییر ژنتیکی بر احتمال ابتلا به سرطان تیروئید می پردازیم

ازکلیه افرادی که در مطالعه وارد شده اند 2 میلی لیتر خون در لوله های حاوی جمع آوری میگردد

از نقش احتمالی تغییرات ژنتیکی بر بروز بیماری مطلع میشویم

ندارد

کلیه هزینه های طرح به عهده مجری یا مجریان طرح خواهد بود و بیمار هزینه ای را پرداخت نخواهد کرد.

-

نتایج آزمایشها و روشهای به کار رفته به اطلاع بیمار خواهد رسید و این نتایج بصورت کاملاً محرمانه و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیماری وی در چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهد ماند.

شرکت من در مطالعه کاملاً اختیاری است و آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هر زمان که مایل بودم بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شوم.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.