بررسی اثردریافت آب قبل از غذا بر شاخص های گلیسمیک، لیپید پروفایل و کوپپتین سرم بیماران دیابتی نوع دو مراجعه کننده به کلینیک دیابت شهر زاهدان سال 1397

دیابت یکی از جدی ترین مشکلات  بهداشتی جهان است که 90 درصد مبتلایان به این بیماری دیابت نوع 2(T2DM) رنج میبرند که میتوان افزایش صنعتی شدن جوامع را از علل گسترش این نوع از دیابت دانست(1). بر طبق گزارشات منتشر شده توسط WHO ، میزان شیوع دیابت در سال 1980 تنها 108  میلیون نفر در جهان بوده است  اما در سال 2014 این میزان 2 برابر شده و به تعداد 422 میلیون نفر در کل جهان  رسیده است(2).در ایران نیز 2 درصد از مرگ میر های سالانه به طور مستقیم با این بیماری در ارتباط است (3). انتظار میرود علی رغم تمامی اقدامات انجام شده در خصوص درمان و پیشگیری از این بیماری،تا سال 2030 میزان ابتلا به دیابت به علت افزایش سن و همچنین افزایش چاقی حاصل از تغییر سبک زندگی ،دو برابر شود (4). دیابت بیماری متابولیکی است که در  کل طول زندگی همراه با فرد بوده و در صورت عدم انجام اقدامات مناسب جهت کنترل و درمان آن میتواند روز به روز وخیم تر شود و تمامی جنبه های سلامتی فرد را تحت تاثیر قرار دهد(5). یکی از اولین و موثر اقدامات در خصوص بهبود شاخص های گلیسمیک و کنترل عوارض ناشی از دیابت  نوع 2 کاهش وزن است که پیروی از رژیم غذایی و انجام فعالیت فیزیکی از موثر ترین راه ها برای رسیدن به این مقصود میباشد(6) به طوری که در مطالعات نشان داده شده است که کاهش وزن متوسط (3-5 درصد ) در بیماران دیابتی میتواند منجر به بهبود شاخص های گلیسمیک شود و ریسک فاکتور های بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهد(7). به علاوه کاهش وزن در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2  منجر به کاهش HB-A1C به کمتر از 6.5 و همچنین کاهش سطح گلوکز ناشتا به کمتر 126 میشود(8, 9).

یکی از استراتژی های کاهش وزن ، توصیه به مصرف آب یا به عبارتی آب درمانی در حین پیروی از رژیم غذایی میباشد که در جامعه به رسمیت شناخته شده است اما داده های تحقیقاتی کمی در مورد اثر این روش وجود دارد. داده های اپیدمیولوژیک نشان داده اند که انرژی دریافتی در کسانی که آب مصرف میکردند 9درصد یا 194 کیلوکالری کمتر از کسانی بوده که آب مصرف نمیکردند(10-12). طبق نتایج حاصل از مطالعه ی NHANES در ایالات متحده آمریکا 30 درصد از کسانی که موفق شدند وزن خود را کاهش دهند آب بسیار زیادی دریافت میکردند(13, 14). مکانیسم اثر آب قبل از غذا[1] کاملا مشخص نیست(15). برخی از  مطالعات بیان شده است که مصرف 500 سی سی آب قبل از غذا و یا حتی افزایش دریافت آب در طول روز با افزایش انرژی در حال استراحت میتواند در روند کاهش وزن موثر باشد(16, 17). از دیگر تئوری های بیان شده این است که  نوشیدن آب نیم ساعت قبل از غذا دریافت انرژی را کاهش میدهد(12, 18) و در بعضی از مطالعات بیان  شده است که در افرادی با وزن نرمال مصرف آب در صبح میتواند دریافت انرژی را هنگام نهار کاهش دهد(19) که خود ناشی از ایجاد حس سیری در فرد است(18).

در دهه های اخیر نتایج حاصل از مطالعات ارتباط بین مصرف مایعات و یا دریافت آب با بیماری های مزمن کلیوی و هایپرگلیسمی را نشان داده اند(20). آرژنین ویزوپرسین([2]AVP)هورمونی آنتی دیورتیک است که با افزایش آب مصرفی فرد منجر به افزایش تولید کانال های آکواپورین2 در لوله جمع کننده ادرار شده و به  منظور به تعادل رساندن اسمولاریته ، آب اضافی دریافتی را از طریق کلیه ها دفع میکند.البته تنها وظیفه AVP به تعادل رساندن آب بدن نیست بلکه به وسیله رسپتورهای دیگر میتواند نقش های مهمی از جمله نقش در گلیکوژنولیز در سلول های کبدی و تحریک ترشحACTH از هیپوفیز قدامی را نیز ایفا کند(20).نیمه عمر  AVP در بدن 16-20 دقیقه است و بعد از این مدت شکسته میشود(21).قسمت C-TERMINLAL ویزوپرسین تبدیل به مولکول گلیکو پروتئینی به نام copeptin میشود که پایداری بیشتری دارد  و قابل اندازه گیری نیز هست و به عنوان شاخصی برای بررسیAVP  در نظرگرفته میشود. مطالعات نشان داده اند که سطح پلاسمایی ویزوپرسین و copeptin  در افراد سالم به شدت بااسمولالیته  خون افراد همبستگی دارد (22) به طوری که در افرادی که آب کمتری مصرف میکنند سطح  AVP و  در پی آن copeptin بالاتری دارند(23). نتایج مطالعات حاکی از آن است که سطوح بالاتر از copeptin ریسک بیماری هایی مانند دیابت (به خصوص افرادی که تازه مبتلا شده اند)، سندرم متابولیک، بیماری های قلبی عروقی و حتی مرگ را افزایش میدهد(24-26).

 AVP  اثر خود را به وسیله گیرنده های اختصاصی خود در نقاط مختلف بدن اعمال میکند.که عبارتند از:V1Ar ،V1Br و v2R  .

V2R گیرنده ای است که در بازجذب آب نقش دارد که اسمولاریته پلاسما را در رنج محدودی حفظ میکند(27). از دیگر نقش های AVP  که به وسیله ی گیرنده ی V1AR اعمال میشود تجمع پلاکتی و انقباض عروق است و همچنین در گلوکوژنولیز و گلوکونئوژنز نقش دارد(28-30).V1BR گیرنده ای از  AVP است که محرک ترشح ACTH از هیپوفیز قدامی و و ترشح کورتیزول از غدد ادرنال میباشد علاوه بر این با توجه به سطح قند خون و با واسطه ی V1BR ترشح انسولین یا گلوکاگون از پانکراس از کنترل میکند (28, 31) .مطالعات نشان داده اند که با افزایش آب مصرفی AVP  کاهش یافته و مقاومت به انسولین و همچنین تجمع چربی در کبد به طور مشخصی بهبود میابد.(32) .در واقع ویزوپرسین میتواند هم منجر به تولید گلوکز در کبد شود و هم میتواند منجر به تولید گلوکز شود که این اثرات بستگی به میزان قند خون سرم دارد.(31) در مطالعات بیان شده است که  در موشهایی که ژن مربوط به گیرنده های V1A و V1B آنها حذف شده بود اختلالاتی مانند حساسیت بالا به انسولین، چاقی و عدم تحمل به گلوکز دیده شد .(33, 34).نتایج حاصل از پژوهش ها نشان داده اند که کسانی که  سطح copeptin  پایه آنها بالا است در خطر بالاتری از دیابت نوع 2 قرار دارندو در واقع اثرAVP را میتوان  مربوط به تحریک تولید گلوکز از پانکراس، ترشح انسولین از پانکراس(35)،تحریک ترشحی کورتیزول (30)و تاثیر معکوسی که مقاومت به انسولین بر کل بدن میگذارد دانست (36). همچنین در افراد سالم تجویز AVP  میتواند قند خون را در انها افزایش دهد که علت آن میتوان به توانایی اصلی AVP  در کنترل اسمولاریته خون اشاره کرد و همچنین نقش آن در تولید گلوکز در کبد(37).

از آن روی که بررسی اثر آب درمانی برروی بیماران دیابتی تا کنون در مطالعات بررسی نشده است در این مطالعه ما برانیم تا به بررسی اثر آب درمانی قبل از وعده غذایی اصلی بر شاخص های گلیسمیک و لیپید پروفایل بیماران دیابتی بپردازیم تا در راستای بهبود وضع سلامت بیماران دیابتی قدمی هرچند کوچک برداشته باشیم.

مروری بر مطالعات پیشین:

MDLL Villela-Torres -1 و همکاران در سال2018 به بررسی ارتباط سطح copeptin  و کاهش فعالیت کلیه در بیماران دیابتی نوع 2 پرداختند. هدف از این مطالعه این بود که آیا سطح copeptin میتواند یک مارکر برای کاهش سطح فعالیت کلیه افراد دیابتی باشد. در این مطالعه480 بیماردیابتی که در مراحل مختلفی از نارسایی کلیوی بودند مورد مطالعه قرار گرفتند.نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که هرچه سطح COPEPTIN بالاتر بود میزان فیلتراسیون گلومرولی کلیوی کمتر بوده و این شاخص میتواند به عنوان یک مارکر برای تشخیص فعالیت کلیوی بیماران دیابتی استفاده شود(38).

2-Elizabeth A. Dennis و همکاران در سال2010 به بررسی اثر دریافت آب همراه با رژیم کم کالری بر کاهش وزن در افراد میانسال پرداختند. در این مطالعه 48 فرد 55-75 سال با شاخص توده بدنی 25-40به دو گروه رژیم هایپوکالری همراه با 500 سی سی آب و یک گروه رژیم کم کالری بدون آب تقسیم کردند. نتایج حاصل نشان داد که 500 سی سی اب 30 دقیقه قبل از غذا به مدت 12 هفته میتواند  در کاهش وزن موثر باشد به طوری که در گروهی که قبل از غذا آب مصرف میکردند کاهش وزن 40 درصد(2کیلوگرم )بیشتر از افرادی بود که تنها از رژیم کم کالری پیروی کردند.(39).

3- Sofia Enhörning و همکاران در سال 2017 به بررسی اثر هیدراتاسیون بر سطح کوپپتین ، قند خون وهورمون های مسئول تنظیم قند خون در بدن پرداختند.در این مطالعه 39 فرد سالم را به مدت1هفته مورد بررسی قرار دادند. در گرود مورد افراد توصیه به مصرف مقدار زیادی آب می شدند.نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که 1لیتر آب میتواند میزان COPEPTIN را 30 دقیقه کاهش دهد و بیشترین کاهش 90 دقیقه بعد به میزان 39درصد بوده است.ولی مصرف یک هفته ای آب اثری روی گلوکاگون، انسولین و گلوکز نداشته است.(40)

4- Jessica M Sontrop و همکاران در سال 2015به بررسی اثر افزایش دریافت آب بر copeptin  در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیوی پرداختند.در این مطالعه 28 نفر را به دو گروه دریافت کننده آب و گروه شاهد تقسیم کردند که گروه موردبه مدت 6 هفته 1.5 لیتر در روز مصرف میکردند.نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که در گروه مورد میزان copeptin ،6/3pmol  نسبت به گروه شاهد کاهش یافته است.(41)

5- Guillaume Lemetais و همکاران در سال 2017 به بررسی ارتباط copeptin و بروز دیابت و بیماری های قلبی عروقی و همچنین تاثیر افزایش آب مصرفی بر سطح copeptin پرداختند. در این مطالعه 82 فرد سالم را به دو گروه تقسیم کردند. بعد از 6 هفته مداخله در گروه مورد سطح copeptin از 18/5 به 9/3pmol/L کاهش یافت(42).

6- Helen M. Parretti در سال 2015 به بررسی اثر استراتژی مصرف آب ثبل از غذا به منظور کاهش وزن در بیماران چاق پرداختند . در این مطالعه41 نفر از  شرکت کنندگان 30 دقیقه قبل از وعده غذایی اصلی 500 سی سی آب دریافت میکردند و از گروه دیگر  که 43 نفر بودند خواسته شد تصور کنند که احساس پری و سیری دارند. بعد از 12 هفته نتایج حاصل مورد بررسی قرار گرفت و نشان داد که مصرف آب قبل از غذا میتواند منجر به کاهش وزن به میزان 2 کیلوگرم در گروه مورد مطالعه شود(12).

7- BRENDA M  و همکاران در سال 2008 به بررسی اثر دریافت آب بر کاهش کالری دریافتی حاصل از صبحانه در بزرگسالان چاق پرداختند.در این مطالعه 24 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند و به گروه مورد 30 دقیقه قبل از صبحانه 500 سی سی آب دادند.سپس کالری دریافتی از صبحانه را در آنها بررسی کردند. نتایج حاصل از بررسی نشان داد که در گروه دریافت کننده آب کالری دریافتی 13% کاهش یافته است که این کاهش وزن به جنس، شاخص توده بدنی و میزان پایه آب دریافتی ارتباطی نداشته است(15)

1- دریافت آب قبل از غذا بر میانگین شاخص توده بدن در بیماران دیابت نوع دو موثر است.

2-دریافت آب قبل از غذا بر  میانگین شاخص های گلیسمیک (قند خون، انسولین سرم  و مقاومت به انسولین و HbA1C ) در بیماران دیابت نوع دو موثر است.

3-دریافت آب قبل از غذا بر میانگین لیپید پروفایل  سرم در بیماران دیابت نوع دو موثر است.

4-دریافت آب قبل از غذا بر میانگین کوپپتین سرم  در بیماران دیابت نوع دو  موثر است.

5-دریافت آب قبل از غذا بر میانگین دریافت انرژی وماکرونوترینت ها در بیماران دیابت نوع دو موثر است.

تعیین اثردریافت آب قبل از غذا بر شاخص های گلیسمیک،لیپید پروفایل و کوپپتین در بیماران دیابت نوع دو شهر زاهدان سال 1397

1-تعیین  اثردریافت آب قبل از غذا بر  میانگین شاخص توده بدن در بیماران دیابت نوع دو  قبل و بعد  از مداخله در مقایسه با گروه کنترل

2-تعیین اثردریافت آب قبل از غذا  بر میانگین شاخص های گلیسمیک (قند خون، انسولین سرم  و مقاومت به انسولین ، HbA1C )  در بیماران دیابت نوع دو  قبل و بعد  از مداخله در مقایسه با گروه کنترل

3-تعیین  اثردریافت آب قبل از غذا بر میانگین لیپید پروفایل  سرم در بیماران دیابت نوع دو   قبل و بعد  از مداخله در مقایسه با گروه کنترل

4-تعیین  اثردریافت آب قبل از غذا بر میانگین کوپپتین سرم  در بیماران دیابت نوع دو  قبل و بعد  از مداخله در مقایسه با گروه کنترل

5-تعیین میانگین انرژی و ماکرونیت های دریافتی در بیماران دیابت نوع دو  قبل و بعد  از مداخله در مقایسه با گروه کنترل

کلینیک دیابت و متخصصین غدد

دیابت نوع 2: زیر مجموعه ای از دیابت است که در اثر مقاومت به انسولین ایجاد میشود .بیماران دچار این بیماری اکثرا چاق هستند.

  مداخله ای-کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سو کور

کلیه بیماران دیابتی نوع 2 مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان بوعلی شهر زاهدان

معیار ورود به مطالعه :

 کلیه افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تشخیص داده شده و استفاده از داروهای ثابت در طول مداخله ،محدوده سنی 30-65 سال که قند آنها کمتر از 250 باشد.  

بیماران مصرف کننده داروهای خوراکی کاهنده قند خون و داروهای کاهنده چربی خون و آسپرین در مطالعه وارد می شوند ، و از آنها خواسته می شود دز دارو را تغییری ندهند(16). می باشد.همچنین عدم شیردهی و بارداری ،عدم وجود علائم بیماری : قلبی،  تاریخچه نارسایی  قلبی طی 3 ماه گذشته ، سکته قلبی ، ابتلا به بیماری های حاد /مزمن کبدی بجز کبد چرب، اختلال در عملکرد کلیه (کراتینین > 1.62 mg/dl) پرکاری و کم کاری تیروئید ، استفاده ازNSAIDs  ، درمان با انسولین ، داروهای افسردگی

معیار خروج از مطالعه:

عدم رضایت به ادامه شرکت در مداخله- تغییر در پروتوکل دارو درمانی دیابت

انتخاب رژیم غذایی جدید(رژیم افزایش وزن و کاهش وزن، گیاه خواری )-حاملگی در حین مطالعه-ورزش جهت کاهش وزن

فرمول محاسبه حجم نمونه بر اساس مقایسه میانگین ها در 2 گروه به شرح زیر میباشد:

z1-α2+z1-β2s12+s22μ1-μ22 =25

z1-α2=196  ,  β=80%   ,  s1_=0.4  , s2=0.6  , μ1=3.64

 , μ2=7.4

چون مقاله ای برروی بیماران دیابتی انجام نشده بود از داده های مقاله ای مشابه که روی افراد سالم انجام شده بود استفاده گردید.(40)

لازم به ذکر است که به دلیل محدودیت منابع مالی تعداد نمونه ها 20 نفر در هر یک از گروه های مداخله و کنترل  تعیین شد.

نمونه گیری با استفاده ار نرم افزار spss به صورت تصادفیانجام میشود. به منظور کنترل همسان سازی رژیم غذایی در دو گروه از پرسشنامه ی یاد آمد خوراک 24 ساعته قبل از شروع مداخله استفاده میشود و همچنین به منظور همسان سازی فعالیت فیزیکی از افراد در مورد میزان فعالیت فیزیکی آنها سوال پرسیده میشود.

فرم اطلاعاتی و کیت های آزمایشگاهی

پژوهش حاضر یک  مطالعه مداخله ای-کارآزمایی بالینی دو سوکور میباشد. 40 بیمار(20نفر در گروه مداخله و 20 نفر در گروه کنترل) مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان بوعلی شهر زاهدان که واجد شرایط ورود به مطالعه  باشند(مانند داشتن قند خون کمتر 250) انتخاب میشود. نمونه ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی  بر اساس برنامه کامپیوتری  SPSS به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم میشوند،سپس فرم رضایت نامه آگاهانه پس از توضیح در مورد  نحوه انجام طرح  برای آنان تکمیل میگردد.

پس ارزیابی تن سنجی(قد، وزن ) ، شاخص توده بدن ( وزن بر مجذور قد بر حسب متر مربع)  محاسبه میشود  و فرم اطلاعات شخصی (سن، جنس, مدت ابتلا به دیابت،دارو های مصرفی و)برای آنها تکمیل میگردد. به منظور کنترل همسان سازی رژیم غذایی در دو گروه از پرسشنامه ی یاد آمد خوراک 24 ساعته قبل از شروع مداخله استفاده میشود و همچنین به منظور همسان سازی فعالیت فیزیکی از افراد در مورد میزان فعالیت فیزیکی آنها سوال پرسیده میشود.

 به منظور اندازه گیری شاخص های بیوشیمیایی قبل از شروع مداخله(pre test) از افراد بعد از 12 ساعت ناشتایی 10 سی سی خون وریدی گرفته میشود و پس از جداسازی سرم، انـدازه گیـری گلـوکز خـون ناشـتا، هموگلـوبین گلیکوزیلـه، تـری گلیسـیرید وکلسـترول،LDL,HDL  بـه روش آنزیماتیـک کالریمتریک با استفاده از کیت هـای تجـاری و انسولین به روش  الایزا  اندازه گیری می شود.  نمونه سرم برای اندازه گیری سطح کوپپتین به روش الیزا  در فریزر 20 - تا زمان  ارزیابی نگهداری می شود. این آزمایشات در پایان مطالعه نیز تکرار خواهد شد. نکته مهم برای از بین بردن اثر مداخله آب این است که افراد مورد مداخله نباید هدف اصلی این مداخله را بدانند و در واقع به آنها گفته میشود که هدف، بررسی اثر دو نوع رژیم متمایز از هم و تغییر در عادات غذایی افراد میباشد(12, 15).علاوه بر این ، مشاور آمار نیز از نحوه طبقه بندی  افراد در دو  گروه مورد و شاهد بی اطلاع می باشند. سپس به افرادی که در گرود مداخله قرار دارند توصیه میشود که 1 لیتر آب آشامیدنی در روز مصرف کنند(250 سی سی 30 دقیقه   قبل از صبحانه ،500 سی سی 30 دقیقه  قبل از نهار و250 سی سی دقیقه30 قبل از شام ) ولی  به گروه کنترل هیچ نوع توصیه ای مبنی برزمان  مصرف آب نمیشود و از آنها خواسته می شود قبل از وعده های غذایی آبی دریافت نکنند. جهت نظارت بر انجام توصیه های لازم هر هفته با تمامی افراد تماس حاصل میشود.(15)

بعد از 2 ماه مجددا از آنها خواسته میشود که بعد از 12 ساعت ناشتایی برای انجام آزمایش بیوشیمیایی به کلینیک مراجعه کنند. خون گیری مجددا با همان روش قبل تکرار میشود و نتایج آن بعد از بررسی ثبت میشوند. همپنین پرسشنامه یادآمد خوراک 24 ساعته مجددا برای گروه مداخله و شاهد تکمیل میگردد.

جهت آنالیز داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS version 19    از آزمون  t-test و paird t-test برای نمونه های با توزیع نرمال و در صورت نرمال نبودن داده ها از آزمون های ناپارامتریک استفاده می شود. جهت بررسی همبستگی بین متغییرها ازآزمون همبستگی رگرسیون استفاده می شود.

1 به کلیه شرکت کنندگان ( اعم از بیماران و افراد سالم )در خصوص اهداف طرح توضیحات لازم داده خواهد شد و از کلیه افراد رضایت کامل اخذ خواهد شود . افراد باید برای ورود و خروج از مطالعه آزادی کامل داشته باشند. خصوصیاتی که منجر به شناسایی آنها خواهد شد مانند نام و نام خانوادگی و شماره ی پرونده نزد محقق  به صورت محرمانه باقی خواهد ماند.

لازم به ذکر است که به هیچ یک از افراد شرکت کننده در تحقیق ( بیماران و افراد سالم ) هزینه اضافی تحمیل نخواهد شد.

 به کلیه شرکت کنندگان ( اعم از بیماران و افراد سالم )در خصوص اهداف طرح توضیحات لازم داده خواهد شد و از کلیه افراد رضایت کامل اخذ خواهد شود . افراد باید برای ورود و خروج از مطالعه آزادی کامل داشته باشند. خصوصیاتی که منجر به شناسایی آنها خواهد شد مانند نام و نام خانوادگی و شماره ی پرونده نزد محقق  به صورت محرمانه باقی خواهد ماند.

لازم به ذکر است که به هیچ یک از افراد شرکت کننده در تحقیق ( بیماران و افراد سالم ) هزینه اضافی تحمیل نخواهد شد.

ضمنا پژوهش فوق به نحوی طراحی شده که با کدهای راهنمای عمومی اخلاق در پژوهشهای علوم پزشکی دارای آزمودنیهای انسانی مصوب در پزوهش های علوم پزشکی که مبنای قضاوت اخلاقی در کمیته های منطقه ای اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی می باشد منافات نداشته و مطابق مفاد آن اجرا خواهد شد. (کدهای 1و 2و 5و 7 و8و12و 13و 15و 16و17و18و19و24و 25و26و27و28و29و30و31)

1. هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.
2. در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی‌های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب‌های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.

5- قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.

7- اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنی‌ها بیش از فواید بالقوه‌ی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود.

8- طراحی و اجرای پژوهش‌هایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهش‌های قبلی آزمایشگاهی، و  در صورت لزوم،  حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند.

12. - انتخاب آزمودنی‌های بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، به‌نحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینه‌ها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض‌آمیز نباشد.

13. کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا می‌شود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه‌ی کتبی غیر ممکن یا قابل صرف‌نظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیته‌ی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.
14. اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه‌ی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیته‌ی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه‌ی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.
15.  پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهش‌های پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده به‌عنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که می‌توانند در تصمیم‌گیری او مؤثر باشند، به‌نحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است به‌کار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروه‌مورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی  سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیان‌هایی که انتظار می‌رود مطالعه در بر داشته باشد. هم‌چنین، هر آزمودنی باید بداند که می‌تواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید درباره‌ی خطرات و زیان‌های بالقوه‌ی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر هم‌چنین باید به تمامی سؤالات و دغدغه‌های این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایت‌نامه‌ی آگاهانه منعکس شود.
16. پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی می‌شود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. هم‌چنین، در پژوهش‌هایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوه‌ی جذب آزمودنی، باید توسط کمیته‌ی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.
17. پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائه‌ی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا به‌دلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنی‌ها، این اطلاع‌رسانی از طریق شخص دیگری انجام می‌گیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است.
18. در پژوهش‌هایی که از مواد بدنی (شامل بافت‌ها و مایعات بدن انسان)  یا داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.
19. عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچ‌گونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه می‌شود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود.

24.  اگر در حین اجرای پژوهش، آزمودنی دارای ظرفیت، ظرفیت خود را از دست بدهد یا آزمودنی فاقد ظرفیت، واجد ظرفیت شود، باید با توجه به تغییر حاصله، رضایت آگاهانه برای ادامه‌ی پژوهش از سرپرست قانونی یا خود فرد اخذ شود. 
25. پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.
26. هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد.
27. در پایان پژوهش، هر فردی که به‌عنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که درباره‌ی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روش‌هایی که سودمندی‌شان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهره‌مند شود.
28. پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.
29. نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.
30. گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.
31. روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

همچنین کدهای راهنمای اخلاقی کارآزمایی‌های بالینی در جمهوری اسلامی ایران نیز در این تحقیق رعایت می گردد

. فصل اول: ارزیابی سود و زیان

کد های اخلاقی  16-1 :

1. کارآزمایی‌های بالینی باید کاملاً در چارچوب یک طرح‌نامه و دستورالعمل مکتوب طراحی و اجرا شوند. طرحنامه و دستورالعمل کارآزمایی بالینی باید دربردارنده‌ی بخش ملاحظات اخلاقی، هم‌چنین اطلاعات مربوط به بودجه‌ی پژوهش، حامیان پژوهش، وابستگی حرفه‌ای، بیان هرگونه تعارض منافع احتمالی و تمهیدات مورد نظر برای ترغیب مشارکت افراد در مطالعه باشد.
2. شروع اجرای کارآزمایی منوط به بررسی و تأیید طرح‌نامه و دستورالعمل آن توسط کمیته‌ی اخلاق در پژوهش است. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش حق پایش کارآزمایی‌های در حال اجرا را دارد. پژوهشگر موظف است که اطلاعات مورد نیاز برای پایش را در اختیار کمیته قرار دهد.
3. پژوهشگر موظف است که در طول اجرای پژوهش، هرگونه حادثه یا عارضه‌ی نامطلوب جدی قابل انتساب به پژوهش را در اولین زمان ممکن، به کمیته‌ی اخلاق در پژوهش و سایر مراجع قانونی ذی‌ربط گزارش دهد.
4. کمیته‌ی اخلاق مسؤولیت دایمی نظارت بر اجرای اخلاقی پژوهش را بر عهده دارد، لذا پژوهشگر ارشد باید این کمیته را در مورد تمامی تغییرات دستورالعمل مطالعه و هر حادثه‌ی نامناسب جدی در طول مطالعه آگاه سازد. هم‌چنین، هر اطلاعات جدیدی که ممکن است امنیت آزمودنی یا اجرای مطالعه را تحت تأثیر قرار دهد را باید به اطلاع این کمیته برساند.
5. کارآزمایی بالینی باید تنها توسط افراد دارای مجوز حرفه‌ای مرتبط و ذی‌صلاح از نظر علمی انجام گیرد.
6. انجام کارآزمایی بالینی تنها زمانی قابل توجیه‌ است که جامعه‌ای که افراد تحت مطالعه به آن تعلق دارند بتوانند از نتایج آن پژوهش سود ببرند.
7. تمامی اقدامات احتیاطی لازم جهت حفظ حریم خصوصی آزمودنی‌‌ها، محرمانه ماندن اطلاعات مربوط به ایشان و هم‌چنین کاهش تأثیر نامطلوب مطالعه بر سلامت جسمی و روانی آزمودنی‌ها باید به‌عمل آید.
8. در مرحله‌ی طراحی مطالعه، باید نحوه‌ی پی‌گیری آزمودنی‌ها پس از اتمام مطالعه تعیین شود و در صورت لزوم، برای دسترسی آن‌ها به بهترین روش پیش‌گیری، تشخیص، درمان یا سایر مراقبت‌های مناسب، تمهیدات لازم درنظر گرفته شود. دسترسی لزوماً به معنی فراهم آوردن خدمات رایگان نیست.
9. در صورت وقوع عوارض یا حوادث نامطلوب قابل انتساب به پژوهش، در حین و پس از مطالعه، پژوهشگر باید اقدامات درمانی و مراقبتی مناسب را برای آزمودنی، بدون تحمیل هزینه به وی، فراهم آورد. تمهیدات مالی برای انجام این تعهد، نظیر بیمه کردن پژوهش، باید در هنگام طراحی مطالعه در نظر گرفته شده باشد.
10. اگر در حین یا بعد از انجام پژوهش، وجود بیماری یا وضعیت مرتبط با سلامت خاصی در آزمودنی تشخیص داده شد، پژوهشگر یا مؤسسه‌ی حامی باید در صورت آزمودنی، وی را از این موضوع آگاه کند.
11. پژوهشگرموظف است که در صورت رضایت آزمودنی، شرکت او در کارآزمایی را به اطلاع پزشک خانواده‌ی وی برساند.
12. کلیه‌ی اطلاعات کارآزمایی بالینی باید به‌گونه‌ای ثبت، به‌کارگیری و ذخیره شود که امکان شناسایی، گزارش و تفسیر دقیق آن‌ها فراهم باشد.
13. هرگونه پرداخت مالی به آزمودنی باید تنها در محدوده‌ی بازپرداخت هزینه‌های تحمیل‌شده به وی در اثر شرکت در پژوهش و قدردانی از او باشد. باید از هرگونه پرداخت غیرمتعارف - که احتمال داشته باشد که آزادی فرد برای قبول یا تداوم مشارکت در پژوهش را خدشه‌دار کند - خودداری شود.
14. مطالعات دوسوکور باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که در صورت وقوع عارضه‌ای برای هرکدام از آزمودنی‌ها که شکستن کد را ایجاب کند، فردی که امکان شکستن کد را برای آن آزمودنی دارد و نحوه‌ی انجام این کار مشخص باشد. جزئیات این موضوع باید در دستورالعمل کارآزمایی آورده شود.
15. هیچ مداخله‌ای که هنوز بر اساس پزشکی مبتنی بر شواهد تأیید نشده است، نباید به دلایلی نظیر گیاهی یا سنتی بودن از طی تمامی مراحل استاندارد آزمون و کارآزمایی مستثنی شمرده شود.
16. چنان‌چه برای یک کارآزمایی بالینی فاز یک، آزمودنی زن مورد نیاز باشد، باید این افراد در سن باروری نباشند یا از روش‌های قطعی پیشگیری از بارداری استفاده کنند.

فصل دوم: رضایت آگاهانه

کدهای اخلاقی 10-1 :

1. اخذ رضایت آگاهانه برای کارآزمایی بالینی باید همواره به‌صورت کتبی باشد. فرم رضایت‌نامه باید دربردارنده‌ی تمامی اطلاعات لازم برای تصمیم‌گیری فرد جهت شرکت یا عدم شرکت در پژوهش – شامل اطلاعاتی که در بندهای بعدی این راهنما ذکر شده اند – باشد.
2.  فرم رضایت آگاهانه باید توسط پژوهشگر ارشد - یا عضو دیگری از تیم پژوهشی که آگاهی و توانایی لازم را دارد، به‌عنوان نماینده‌ی پژوهشگر ارشد - و آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او امضا شود. این فرم باید حداقل در دو نسخه تهیه شود که یک نسخه‌ی آن به آزمودنی تحویل داده می‌شود و نسخه‌ی دیگر باید توسط پژوهشگر نگه‌داری شود.
3.  در مواردی که فرد به هر دلیلی قادر به خواندن فرم رضایت‌نامه‌ی مکتوب نباشد، باید فرد ثالثی که دارای تعارض منافع نباشد، مندرجات فرم را به زبان قابل فهم برای آزمودنی توضیح داده، به پرسش‌های او پاسخ دهد. در این حالت، فرم باید علاوه بر امضای پژوهشگر و امضا یا اثر انگشت آزمودنی، واجد امضای فرد ثالث پیش‌گفته نیز باشد
4.  هنگام ارسال طرح‌نامه برای بررسی توسط کمیته‌ی اخلاق، فرم رضایت‌نامه‌ای که قرار است به آزمودنی‌ها ارائه شود، باید به طرح‌نامه پیوست باشد. بررسی اخلاقی طرح‌نامه‌ی کارآزمایی بالینی بدون بررسی و ارزیابی فرم رضایت آگاهانه‌ی آن معتبر نخواهد بود.
5.  برای اخذ رضایت، اطلاعات باید به زبانی ارائه شود که برای آزمودنی قابل فهم باشد. آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او باید فرصت کافی برای پرس‌وجو در مورد جزییات کارآزمایی را داشته باشند. باید به‌طور مشخص اعلام شود که کارآزمایی یک فرایند پژوهشی است که مشارکت در آن داوطلبانه است و عدم قبول شرکت یا خارج شدن از کارآزمایی در هر زمانی، مراقبت از نمونه، حقوق و سلامت وی را تحت تأثیر قرار نخواهد داد.
6.  آزمودنی باید به اطلاعات در مورد بیمه و سایر تمهیدات برای جبران صدمات ناشی از مشارکت در کارآزمایی دسترسی داشته باشد. هم‌چنین، وی باید در مورد درمان‌هایی که در صورت بروز صدمه یا ناتوانی به دنبال شرکت در کارآزمایی، در اختیار وی قرار خواهد گرفت آگاه شود
7.  اخذ رضایت آگاهانه فرایندی است که از آغاز تا پایان ارتباط پژوهشگر-آزمودنی تداوم دارد. هر زمآن‌که اطلاعات جدیدی به‌دست آید که امکان داشته باشد که در تصمیم‌گیری آزمودنی‌ها جهت قبول یا تداوم شرکت در پژ. وهش تأثیرگذار باشد، این اطلاعات باید به‌صورت مکتوب در اختیار آزمودنی‌ها قرار گیرد.
8. در زمان اخذ رضایت، باید احتیاط شود که آزمودنی‌ها رضایت خود را تحت محذوریت و به‌علت وابستگی درمانی، اداری و. . . نداده باشند. در مواردی که این احتمال وجود دارد، رضایت‌آگاهانه باید توسط فرد دیگری که اطلاع کافی از مطالعه دارد و در عین حال چنین رابطه‌ای با آزمودنی ندارد، کسب شود.
9.  شروع و تداوم شرکت آزمودنی در پژوهش باید آزادانه باشد. از همین رو، هیچ‌‌یک از اعضای تیم پژوهش نباید آزمودنی‌ها را برای ادامه‌ی مشارکت در مطالعه مورد اجبار، تطمیع، اغوا، تهدید و/ یا تحت محذوریت قرار دهند.

ضمنا کدهای اخلاقی پژوهش بر روئ عضو و بافت انسانی  ( کدهای شماره 1-9 و 11 )  در تحقیق فوق رعایت می گردد.

راهنمای عمومی

1- پژوهشگر باید به این امر مهم توجه داشته باشد که بافت‌ها و اعضای مورد استفاده، دارای منشأ انسانی‌اند و کرامت انسانی اقتضا می‌کند که جمع‌آوری، نگه‌داری، استفاده و نابودسازی آن‌ها توأم با رعایت ملاحظات و شؤون مرتبط باشد.

2- از اجزای بدنی دارای منشأ انسانی باید تنها در پژوهش‌هایی استفاده شود که اهداف ارزشمندی را در راستای مبارزه با بیماری‌ها و ارتقای سلامت انسان‌ها دنبال می‌کنند.

3- تمامی پژوهش‌ها بر روی عضو و بافت انسانی، پیش از اجرا، باید مورد تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش مرتبط قرار گیرد. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش حق دارد که در تمامی مراحل پژوهش بر آن نظارت داشته باشد. پژوهشگران باید در این زمینه با کمیته‌ی اخلاق در پژوهش همکاری کنند.

4- رضایت آگاهانه‌ی فرد دهنده‌ی عضو یا بافت، یا جانشین قانونی او، شرط اساسی در تأیید اخلاقی هر پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی است. رضایت‌نامه باید با رعایت تمامی اصول مرتبط تهیه و هنگام ارسال طرح‌نامه برای تصویب، به آن پیوست شده باشد.

5- در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه از دهنده‌ی نمونه‌ی ذخیره‌شده یا جانشین قانونی او امکان‌پذیر نباشد، به‌شرط وجود رضایت کلی اولیه بر استفاده‌ی پژوهشی، در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش می‌توان از آن نمونه برای پژوهش استفاده کرد. در چنین مواردی باید از نمونه‌هایی استفاده شود که به ‌نحو برگشت‌ناپذیر بی‌نام ‌شده باشد. ‌

6- تمامی اطلاعاتی که از صاحبان عضو یا بافت مورد پژوهش، جمع‌آوری و ثبت می‌شود، راز حرفه‌ای تلقی می‌‌شود؛ از این ‌رو، تمامی اصول و ملاحظات مربوط به رازداری و حفظ حریم شخصی، باید در مورد آن‌ها مراعات شود.

7- مرکز انجام دهنده‌ی پژوهش بر روی عضو و بافت باید مهارت و امکانات لازم برای حفظ رازداری را داشته باشد؛ در غیر این صورت، اطلاعات باید به شکل بی‌نام و غیرقابل ردیابی ثبت و ذخیره شود.

8- پژوهشگر باید از اعضاء و بافت‌هایی که به منظور پژوهش در اختیار او قرار می‌گیرد استفاده‌ی بهینه کرده، از هدر رفتن آن‌ها جلوگیری کند

9- پژوهشگر موظف است که تمهیدات لازم ایمنی، از جمله آزمون‌های غربالگری و وسایل محافظت‌کننده را برای جلوگیری از انتقال آلودگی از اجزای بدنی مورد استفاده به هر فرد دیگر، اعم از پژوهشگران، آزمودنی‌ها یا سایر افرادی که در فرایند پژوهش با این مواد سروکار خواهند داشت، پیش‌بینی و تأمین کند.

11- زمان، نحوه و میزان اطلاع آزمودنی‌ها از نتایج پژوهش باید در رضایت‌نامه آورده شود. در هر حال، آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او باید به تمامی اطلاعاتی که در طول پژوهش درباره‌ی او به‌دست می‌آید، دسترسی داشته باشد.

 از آن‌جا که تمامی عوارض و خسارات قابل انتساب به پژوهش برای آزمودنی‌ها باید جبران شود، اخذ برائت ذمه هیچ جایگاهی در کارآزمایی بالینی ندارد و نباید در فرم رضایت آگاهانه گنجانده شود. این امر رضایت آگاهانه‌ی پژوهشی را از رضایت‌نامه‌ی درمانی متمایز می‌کند

عدم همکاری بیماران

-عدم پیروی از توصیه ها به مدت بیش از یک هفته،

-تغییر در پروتوکل دارو درمانی دیابت

دیابت نوع 2-دریافت آب - کوپپتین

1.            Du X-l, Jiang W-x. Lower circulating irisin level in patients with diabetes mellitus: a systematic review and meta-analysis. Hormone and Metabolic Research. 2016;48(10):644-52.

2.            Organization WH. Global report on diabetes: World Health Organization; 2016.

3.            Mohammadzadeh G, Zarghami N. Serum leptin level is reduced in non-obese subjects with type 2 diabetes. International journal of endocrinology and metabolism. 2013;11(1):3.

4.            Wild S, Roglic G, Green A, Sicree R, King H. Global prevalence of diabetes: estimates for the year 2000 and projections for 2030. Diabetes care. 2004;27(5):1047-53.

5.            Lopez JM, Annunziata K, Bailey RA, Rupnow MF, Morisky DE. Impact of hypoglycemia on patients with type 2 diabetes mellitus and their quality of life, work productivity, and medication adherence. Patient preference and adherence. 2014;8:683.

6.            Association AD. 4. Lifestyle Management: Standards of Medical Care in Diabetes—2018. Diabetes Care. 2018;41(Supplement 1):S38-S50.

7.            Pi-Sunyer FX. The effects of pharmacologic agents for type 2 diabetes mellitus on body weight. Postgraduate medicine. 2008;120(2):5-17.

8.            Steven S, Hollingsworth KG, Al-Mrabeh A, Avery L, Aribisala B, Caslake M, et al. Very low-calorie diet and 6 months of weight stability in type 2 diabetes: pathophysiological changes in responders and nonresponders. Diabetes care. 2016;39(5):808-15.

9.            Rothberg AE, McEwen LN, Kraftson AT, Fowler CE, Herman WH. Very-low-energy diet for type 2 diabetes: an underutilized therapy? Journal of diabetes and its complications. 2014;28(4):506-10.

10.         Popkin BM, Barclay DV, Nielsen SJ. Water and food consumption patterns of US adults from 1999 to 2001. Obesity. 2005;13(12):2146-52.

11.         Daniels MC, Popkin BM. Impact of water intake on energy intake and weight status: a systematic review. Nutrition reviews. 2010;68(9):505-21.

12.         Parretti HM, Aveyard P, Blannin A, Clifford SJ, Coleman SJ, Roalfe A, et al. Efficacy of water preloading before main meals as a strategy for weight loss in primary care patients with obesity: RCT. Obesity. 2015;23(9):1785-91.

13.         Weiss EC, Galuska DA, Khan LK, Serdula MK. Weight-control practices among US adults, 2001–2002. American journal of preventive medicine. 2006;31(1):18-24.

14.         Muckelbauer R, Sarganas G, Grüneis A, Müller-Nordhorn J. Association between water consumption and body weight outcomes: a systematic review. The American Journal of Clinical Nutrition. 2013;98(2):282-99.

15.         Davy BM, Dennis EA, Dengo AL, Wilson KL, Davy KP. Water consumption reduces energy intake at a breakfast meal in obese older adults. Journal of the American Dietetic Association. 2008;108(7):1236-9.

16.         Boschmann M, Steiniger J, Hille U, Tank J, Adams F, Sharma AM, et al. Water-induced thermogenesis. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2003;88(12):6015-9.

17.         Dubnov-Raz G, Constantini N, Yariv H, Nice S, Shapira N. Influence of water drinking on resting energy expenditure in overweight children. International journal of obesity. 2011;35(10):1295.

18.         Walleghen EL, Orr JS, Gentile CL, Davy BM. Pre‐meal water consumption reduces meal energy intake in older but not younger subjects. Obesity. 2007;15(1):93-9.

19.         McKay NJ, Belous IV, Temple JL. Increasing water intake influences hunger and food preference, but does not reliably suppress energy intake in adults. Physiology & behavior. 2018;194:15-22.

20.         Guelinckx I, Vecchio M, Perrier ET, Lemetais G. Fluid Intake and Vasopressin: Connecting the Dots. Annals of Nutrition and Metabolism. 2016;68(2):6-11.

21.         Łukaszyk E, Małyszko J. Copeptin: Pathophysiology and potential clinical impact. Advances in medical sciences. 2015;60(2):335-41.

22.         Balanescu S, Kopp P, Gaskill MB, Morgenthaler NG, Schindler C, Rutishauser J. Correlation of plasma copeptin and vasopressin concentrations in hypo-, iso-, and hyperosmolar States. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2011;96(4):1046-52.

23.         Johnson EC, Muñoz CX, Jimenez L, Le Bellego L, Kupchak BR, Kraemer WJ, et al. Hormonal and thirst modulated maintenance of fluid balance in young women with different levels of habitual fluid consumption. Nutrients. 2016;8(5):302.

24.         Tasevska I, Enhörning S, Persson M, Nilsson PM, Melander O. Copeptin predicts coronary artery disease cardiovascular and total mortality. Heart. 2015:heartjnl-2015-308183.

25.         Velho G, El Boustany R, Lefèvre G, Mohammedi K, Fumeron F, Potier L, et al. Plasma copeptin, kidney outcomes, ischemic heart disease, and all-cause mortality in people with long-standing type 1 diabetes. Diabetes Care. 2016;39(12):2288-95.

26.         Tasevska I, Enhörning S, Christensson A, Persson M, Nilsson PM, Melander O. Increased levels of copeptin, a surrogate marker of arginine vasopressin, are associated with an increased risk of chronic kidney disease in a general population. American journal of nephrology. 2016;44(1):22-8.

27.         Kishore BK, Mandon B, Oza NB, DiGiovanni SR, Coleman RA, Ostrowski NL, et al. Rat renal arcade segment expresses vasopressin-regulated water channel and vasopressin V2 receptor. The Journal of clinical investigation. 1996;97(12):2763-71.

28.         Ohlstein EH, Berkowitz B. Human vascular vasopressin receptors: analysis with selective vasopressin receptor antagonists. Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics. 1986;239(3):737-41.

29.         Keppens S, De Wulf H. The nature of the hepatic receptors involved in vasopressin-induced glycogenolysis. Biochimica et Biophysica Acta (BBA)-General Subjects. 1979;588(1):63-9.

30.         Tanoue A, Ito S, Honda K, Oshikawa S, Kitagawa Y, Koshimizu T-a, et al. The vasopressin V1b receptor critically regulates hypothalamic-pituitary-adrenal axis activity under both stress and resting conditions. The Journal of clinical investigation. 2004;113(2):302-9.

31.         Abu-Basha EA, Yibchok-anun S, Hsu WH. Glucose dependency of arginine vasopressin [ndash] induced insulin and glucagon release from the perfused rat pancreas. Metabolism-Clinical and Experimental. 2002;51(9):1184-90.

32.         Taveau C, Chollet C, Waeckel L, Desposito D, Bichet DG, Arthus M-F, et al. Vasopressin and hydration play a major role in the development of glucose intolerance and hepatic steatosis in obese rats. Diabetologia. 2015;58(5):1081-90.

33.         Roussel R, El Boustany R, Bouby N, Potier L, Fumeron F, Mohammedi K, et al. Plasma copeptin, AVP gene variants, and incidence of type 2 diabetes in a cohort from the community. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2016;101(6):2432-9.

34.         Koshimizu T-a, Nakamura K, Egashira N, Hiroyama M, Nonoguchi H, Tanoue A. Vasopressin V1a and V1b receptors: from molecules to physiological systems. Physiological reviews. 2012;92(4):1813-64.

35.         Oshikawa S, Tanoue A, Koshimizu T-a, Kitagawa Y, Tsujimoto G. Vasopressin stimulates insulin release from islet cells through V1b receptors: a combined pharmacological/knockout approach. Molecular Pharmacology. 2004;65(3):623-9.

36.         Fujiwara Y, Hiroyama M, Sanbe A, Aoyagi T, Birumachi Ji, Yamauchi J, et al. Insulin hypersensitivity in mice lacking the V1b vasopressin receptor. The Journal of physiology. 2007;584(1):235-44.

37.         Hems DA, Whitton PD, Ma GY. Metabolic actions of vasopressin, glucagon and adrenalin in the intact rat. Biochimica et Biophysica Acta (BBA)-General Subjects. 1975;411(1):155-64.

38.         Villela-Torres MDLL, Higareda-Mendoza AE, Gómez-García A, Alvarez-Paredes AR, García-López E, Stenvikel P, et al. Copeptin Plasma Levels are Associated With Decline of Renal Function in Patients With Type 2 Diabetes Mellitus. Archives of medical research. 2018.

39.         Dennis EA, Dengo AL, Comber DL, Flack KD, Savla J, Davy KP, et al. Water consumption increases weight loss during a hypocaloric diet intervention in middle‐aged and older adults. Obesity. 2010;18(2):300-7.

40.         Enhörning S, Tasevska I, Roussel R, Bouby N, Persson M, Burri P, et al. Effects of hydration on plasma copeptin, glycemia and gluco-regulatory hormones: a water intervention in humans. European journal of nutrition. 2017:1-10.

41.         Sontrop JM, Huang S-H, Garg AX, Moist L, House AA, Gallo K, et al. Effect of increased water intake on plasma copeptin in patients with chronic kidney disease: results from a pilot randomised controlled trial. BMJ open. 2015;5(11):e008634.

42.         Lemetais G, Melander O, Vecchio M, Bottin JH, Enhörning S, Perrier ET. Effect of increased water intake on plasma copeptin in healthy adults. European Journal of Nutrition. 2017.

دیابت یکی از جدی ترین مشکلات بهداشتی جهان است که 90درصد میتلایان به این بیماری دیابت نوع (T2DM)2رنج میبرند که میتوان افزایش صنعتی شدن جوامع را از علل گسترش این نوع از دیابت دانست( . )یکی از اولین و موثر اقدامات در خصوص بهبود شاخص های گلیسمیک و کنترل عوارض ناشی از دیابت نوع 2کاهش وزن است که پیروی از رژیم غذایی و انجام فعالیت فیزیکی از موثر ترین راه ها برای رسیدن به این مقصود میباشد( )6به طوری که در مطالعات نشان داده شده است که کاهش وزن متوسط ( 5-3درصد )در بیماران دیابتی میتواند منجر به بهبود شاخص های گلیسمیک شود و ریسک فاکتور های بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهد. یکی از استراتژی های کاهش وزن ،توصیه به مصرف آب یا به عبارتی آب درمانی در حین پیروی از رژیم غذایی میباشد که در جامعه به رسمیت شناخته شده است اما داده های تحقیقاتی کمی در مورد اثر این روش وجود دارد. داده های اپیدمیولوژیک نشان داده اند که انرژی دریافتی در کسانی که آب مصرف میکردند 9درصد یا 194کیلوکالری کمتر از کسانی بوده که آب مصرف نمیکردند( .)12-10طبق نتایج حاصل از مطالعه ی NHANESدر ایالات متحده آمریکا 30 درصد از کسانی که موفق شدند وزن خود را کاهش دهند اب بسیار زیادی مصرف کردند(.13 .)14مکانیسم اثر آب قبل از غذا 1کاملا مشخص نیست( .)15برخی از مطالعات بیان شده است که مصرف 500سی سی اب قبل از غذا و یا حتی افزایش دریافت اب در طول روز با افزایش انرژی در حال استراحت میتواند در روند کاهش وزن موثر باشد(.)17 .16از دیگر تئوری های بیان شده این است که نوشیدن آب نیم ساعت قبل از غذا دریافت انرژی را کاهش میدهد(.12 )18و در بعضی از مطالعات بیان شده است که در افرادی با وزن نرمال مصرف آب در صبح میتواند دریافت انرژی را هنگام نهار کاهش دهد ( )19که خود ناشی از ایجاد حس سیری در فرد است(.)

دارد

صرف آب در رژِیم درمانی منجر به کاهش وزن و کاهش شاخص های قلیسمیک میشود و میتواند
منجر به بهبود وضع سلامت بیمار میشو
 

ندارد

عوارض جانبی احتمالی ندارد

بر عهده پژوهشگر میباشد

ندارد

نتایج آزمایشها و روشهای به کار رفته به اطلاع بیمار خواهد رسید و این نتایج بصورت کاملاً محرمانه و
صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیماری وی در چارچوب قانون و جامعه و خانواده
محرمانه خواهد ماند
 

کلیه سوالات مطرح شده از سوی بیماران توسط مجری و همکاران پاسخ داده خواهد شد.
 

شرکت افراد مورد مطالعه کاملاً اختیاری است و آزاد خواهند بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا
هر زمان که مایل بودند بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از
بیماری ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شوند.
 

ا توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با
شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را
داشته ام
 

پیوست شد