مقایسه دقت ابعادی در روش قالبگیری غیرمستقیم ( close tray)با دو ماده ی قالبگیری سیلیکون افزایشی Panasil و Bisicoدر ایمپلنت های دندانی

یکی از اصلی ترین اهداف پروتز هنگام ساخت پروتز متکی بر ایمپلنت ساخت یک سوپراستراکچری با Passive fitness بر روی چند ایمپلنت است.(1, 2) لغت Passive fitness در علم ایمپلنت حالتی از تطابق پروتز است که تنه ایمپلنت انطباق کافی برای اداپتاسیون با پروتز و ریمودلینگ همزمان با استخوان داشته باشد.تهیه یک  قالب دقیق از ایمپلنت جهت به دست آوردن این Passive fit ضروری است و عدم حصول این Passive fit سبب اعمال فشار بر body ایمپلنت شده که می‌تواند منجر به شکست مکانیکی استؤاینتگریشن، شل شدن اجزای ایمپلنت و شکستن رستوریشن را سبب شود.(3, 4)تعداد زیادی از مطالعات آزمایشگاهی عواملی که بر دقت Fitness سوپراستراکچر به صورت مستقیم تاثیر می‌گذارند را مورد بررسی قرار داده اند.این عوامل عبارتند از تغییرات ساختاری و ابعادی گچ فرایند Casting آلیاژ، مواد قالب‌گیری و تکنیک قالب‌گیری.(5)

انتقال صحیح و دقیق موقعیت سه بعدی ایمپلنت از دهان بیمار به کست گچی دارای اهمیتی اساسی در زمینه ی ساخت پروتز های متکی بر ایمپلنت می باشد.موفقیت پروتز های با ساپورت ایمپلنت مستقیما وابسته به تطابق غیرفعال بین اجزای اتصال یافته پروتز با body ایمپلنت میباشد(1). شکست در رسیدن به تطابق مطلوب پروتز و ایمپلنت باعث ایجاد مشکلات مکانیکی از قبیل :شل شدگی  و شکستگی پیچ ها و پریدگی ماده رستوریشن  و اختلالات مارجین و شکستن فیکسچر ایمپلنت میشود.و حتی از نظر بیولوژیک نیز باعث افزایش تجمع پلاک بر روی بافت نرم و سخت اطراف ایمپلنت میگردد.(2) جهت انتقال موقعیت ایمپلنت ها از دهان به کست کار دو تکنیک اصلی قالب‌گیری وجود دارد که به نام های Direct impression technique یا Open tray و Indirect impression technique یا Close tray نام گذاری میشوند .(6)

در روش مستقیم جهت دسترسی به پیچ‌های کوپنگ قالب گیری در زیر تری قالبگیری نیازمند وجود سوراخ بر روی تری است که این سوراخ‌ها باید دقیقا بر روی محل قرارگیری کوپینگ های قالب‌گیری قرار داشته باشند تا دسترسی مناسب و راحتی کلینیسین را به دنبال داشته باشند.در این روش پس از سخت شدن ماده قالب‌گیری پیچ ایمپرشن کوپینگ از طریق سوراخ‌های تری باز شده و تری از دهان خارج میشود.در روش غیر مستقیم کوپینگ های قالب‌گیری بعد از برداشتن قالب بر روی ایمپلنت باقی خواهد ماند، در نتیجه ماده قالب گیری باید خواص الاستیک کافی و مناسب داشته باشد. در تکنیک غیر مستقیم کوپینگ ترانسفر (Transfer Coping) دارای دیواره های موازی با اندکی taper باشد تا قالب بتواند به راحتی خارج شود پس لازم است بر خلاف روش مستقیم کوپینگ های قالب گیری بعدا در قالب گرفته شده جایگزین شوند.(6, 7)

مواد قالب گیری متعددی با ویسکوزیته های مختلف جهت قالب گیری ایمپلنت مورد استفاده قرار گرفته اند که عبارتند از پلی سولفاید/ سیلیکون تراکمی/ سیلیکون افزایشی / پلی اتر که مطالعات متعددی استفاده از سیلیکون افزایشی را پیشنهاد کرده اند زیرا از دقیقترین مواد قالب‌گیری موجود می باشند و کمترین مقدار تغییر ابعادی، در سیلیکون افزایشی (06/0%) رخ می‌دهد.(8-10) از آنجایی که در روش غیر مستقیم به دلیل ایجاد استرس در ماده قالب‌گیری به علت باقی ماندن کوپینگ‌های قالب‌گیری در داخل دهان بیشتر مستعد تغییر شکل دائمی می‌باشند،احتمال ایجاد خطا در ثبت موقعیت ایمپلنت ها نیز در این تکنیک افزایش می‌یابد بنابراین بهتر است از ماده ای استفاده شود که کمترین میزان تغییر شکل دائمی را داشته باشد که در میان تمامی مواد الاستومریک سیلیکون افزایشی دارای کمترین مقدار تغییر می‌باشد که حدود 06/0%-07/0% گزارش شده است.(11-13)

دو سیلیکون افزایشی رایج در بازار ایران جهت قالب‌گیری ایمپلنت با نام تجاری bisico و panasil می‌باشند که تاکنون مقایسه ای میان این دو ماده از نظرت دقت ابعادی صورت نگرفته است.بر این اساس هدف این مطالعه مقایسه دقت ابعادی دو ماده bisico و panasil در روش قالب‌گیری غیر مستقیم می‌باشد.

پیشینه تحقیق

lorenzoni و همکاران در سال 2000 در مطالعه خود به مقایسه سه نوع ماده ی قالبگیری پلی اتر و سیلیکون افزایشی و هیدرو کلوئید با تکنیک غیرمستقیم پرداختند. آن ها همچنین برای ارتقای دقت ثبت از     transfer cap  در هر سه روش استفاده کردند.نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از سیلیکون افزایشی همراه با transfer cap  دقیق ترین قالب گیری را ممکن میسازد. (14)

Mostafa و همکاران در سال 2010 میزان دقت قالب گیری با 3 تکنیک مختلف با استفاده از دو ماده ی پلی اتر و سیلیکون افزایشی مورد ارزیابی قرار دارند. در مجموع 60 قالب در 6 گروه تهیه شد.نتایج مطالعه نشان داد هر دو ماده قالب گیری پلی اتر و سیلیکون افزایشی دقت مناسبی داشتند ولی سیلیکون افزایشی زمانی که با روش غیرمستقیم به کار میرود دقت بالاتری دارد. (15)

عبادیان و همکاران در سال 2015 به بررسی تاثیر دو نوع ماده قالب گیری پلی اتر و سیلیکون افزایشی با سه روش مستقیم و غیرمستقیم به همراه  ball top screw abutmentو روش غیرمستقیم به همراه  ایمپرشن کوپینگ کوتاه در قالب گیری از ایمپلنت  پرداختند .نتایج مطالعه نشان داد که هیچ تفاوت معناداری از لحاظ  دقت بین روش های مختلف و مواد قالب گیری وجود ندارد. (16)

در مطالعه ای که موسوین و همکاران در سال 2016 با هدف بررسی تاثیر مواد قالب‌گیری و گچ های قالب‌ریزی مختلف بر تطابق لبه ای دندان‌های پر‌مولار بر روی 40 دندان پرمولار ماگزیلا انجام دادند و توسط ماده قالب‌گیری Panasil (سیلیکون افزایشی) و Speedpx (سیلیکون تراکمی) از آن‌ها قالب‌ گرفتند به این نتیجه رسیدند که تفاوت معنی داری در استفاده از مواد قالب‌گیری و گچ های قالب ریزی مختلف در میانگین تطابق لبه ای وجود ندارد.(17)

Daoudi و ﻫﻤﮑﺎران در ﺳﺎل 2001، دﻗﺖ ﻗﺎﻟﺒﮕﯿﺮی ﺑﻪ روش ﺗﺮی ﺑﺎز و ﺑﺴﺘﻪ را توسط دو ماده قالب گیری متفاوت ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار دادﻧﺪ. ارزﯾﺎﺑﯽ دﻗﺖ ﺛﺒﺖ ﺷﺎﻣﻞ ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﻪ ﺑﻌﺪی ﻓﻮاﺻﻞ و زواﯾﺎی ﻗﺮارﮔﯿﺮی ﭘﺎﯾﻪ ﻫﺎ در ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎی ﺗﻬﯿﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎداری ﻣﯿﺎن ﮔﺮوه ﻫﺎی ﻗﺎﻟﺒﮕﯿﺮی ﺑﺎ ﺗﺮی ﺑﺴﺘﻪ و ﺑﺎز ﺑﺪون اﺗﺼﺎل ﮐﻮﭘﯿﻨﮓ ﻫﺎ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ. اﻣﺎ اﺗﺼﺎل ﮐﻮﭘﯿﻨﮓ ﻫﺎی ﻗﺎﻟﺒﮕﯿﺮی ﺑﺎ رزﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﻌﻨﺎ داری در دﻗﺖ ﻗﺎﻟﺒﮕﯿﺮی ﺷﺪ.همچنین نشان داد که استفاده از دو ماده قالب گیری متفاوت تفاوت معنی داری ندارد.(18)

MOREIRA و همکاران در مطالعه ای به بررسی مقالات چاپ شده بین سال های 2009 تا 2013 درباره ی تکنیک قالبگیری و فاکتور های موثر بر ان پرداختند.در این مطالعه 32 مقاله انتخاب شد.14 مطالعه به مقایسه بین تکنیک  open tray وclose tray  پرداختند که از این میان 8 مقاله دقتOPEN TRAY را بیشتر گزارش کردند و 6 مقاله نتایج مشابهی را بین هردو تکنیک گزارش کردند.

14مطالعه نیز به مقایسه بین تکنیک های splinted  و  non splinted    پرداختند که تمام ان ها از تکنیک  splinted  حمایت کردند..9 مقاله از ماده پلی اتر و 6مقاله از پلی وینیل سایلوکسان و 1 مقاله از هیدروکلویید برگشت ناپذیر استفاده کردند.

8 مقاله به ارزیابی طراحی های مختلف کوپینگ ها پرداختند و در 4 مطالعه قالبگیری دیجیتال داخل دهانی بررسی شد.

نتایج به دست امده نشان داد که قالبگیری دیجیتال همراه با پودر و استفاده از تکنیک  open tray  به همراه ترانسفر کوپینگ های مربعی اسپلینت شده با استفاده از ماده ی قالبگیری پلی اتر بیشترین دقت را داشتند. (21)

Shankar1 و همکاران در سال 2016 به مقایسه تغییرات ابعادی دو تکنیک قالبگیریopen tray   و close tray   با سه ماده ی مختلف  PEو PVS  وVSE در ایمپلنت های زاویه دار پرداختند.

در مجموع 60 نمونه تهیه شد که به سه گروه 20 تایی بر اساس براساس ماده قالبگیری تقسیم شدند.هر گروه نیز به دو گروه open tray    و close tray     تقسیم شدند.در گروه   OPEN TRAYاز 2 تکنیک مختلف   splinting    استفاده شددرگروه اول قالبگیری با نخ دندان و رزین و در گروه دوم قالبگیری با     plastic rodو رزین انجام شد. نتایج به دست امده نشان دادکه VSE نسبت به دو ماده ی قالبگیری دیگر بیشترین دقت را دارد و  همچنین  floss همراه با  رزین  دقیق تر از    plastic rod   و رزین بود.(22)

سوالات:

• ایا تغییرات موقعیت پایه های ایمپلنت در کست های حاصل از قالبگیری با دو ماده ی قالبگیری  bisico   و   panasil    در سه محور  x و  y  و  zمتفاوت است؟
• ایامیزان اندازه جابه جایی زاویه ای از سطح موجود بر روی ترانسفر مخروطی روی انالوگ در کست های حاصل از قالبگیری با دو ماده قالبگیری  bisico  و   panasil   متفاوت است؟
• ایا در مقایسه تغییرات موقعیت پایه های ایمپلنت در کست های حاصل ازقالبگیری با ماده ی قالبگیری bisico  در سه محور  X و Y   و Z در مقایسه با کست اصلی تفاوت معناداری وجود دارد؟
• ایا بین میزان اندازه ی جابه جایی زاویه ای از سطح موجود بر روی ترانسفر مخروطی روی انالوگ در کست های حاصل از ماده ی قالبگیری bisico  در مقایسه با کست اصلی تفاوت معناداری وجود دارد؟
• ایا در مقایسه تغییرات موقعیت پایه های ایمپلنت در کست های حاصل از قالبگیری با ماده قالبگیریpanasil  در سه محور x  و y  و  z در مقایسه با کست اصلی تفاوت معناداری وجود دارد؟
• ایا بین میزان اندازه ی جابه جایی زاویه ای از سطح موجود بر روی ترانسفر مخروطی روی انالوگ در کست های حاصل از ماده قالبگیری panasil در مقایسه با کست اصلی تفاوت معناداری وجود دارد؟
•  

فرضیات:

• تغییرات موقعیت پایه های ایمپلنت  در کست های حاصل از قالبگیری با دو ماده ی قالبگیری  BISICO   و    PANASIL در سیستم   DIO-UF متفاوت است.
• میزان اندازه ی جابه جایی زاویه ای از سطح موجود بر روی ترانسفر مخلوطی روی انالوگ در کست های حاصل از قالبگیری با دو ماده ی قالبگیریbisico   و panasil  در سیستم  DIO-UF متفاوت است.
• بین تغییرات موقعیت پایه های ایمپلنت در کست های حاصل از قالبگیری با  ماده ی قالبگیریbisico  در سیستم DIO-UFدر مقایسه باکست اصلی در سه محور x  و  y و  z تفاوت معناداری وجود دارد.
• بین میزان اندازه ی جابه جایی زاویه ای از سطح موجود بر روی ترانسفر مخلوطی روی انالوگ در کست های حاصل از قالبگیری با ماده ی قلبگیری bisico درسیستم DIO-UFدرمقایسه با کست اصلی تفاوت معناداری وجود دارد.
• بین تغییرات موقعیت پایه های ایمپلنت در کست های حاصل از قالبگیری با ماده قالبگیری       panasil  در سه محور X  و  Y و   Z در سیستم  DIO-UF در مقایسه با کست اصلی تفاوت معناداری وجود دارد.
• بین میزان اندازه ی جابه جایی زاویه ای از سطح موجود بر روی ترانسفر مخروطی روی انالوگ در کست های حاصل از قالبگیری با ماده ی قالبگیری   panasil در سیستم  DIO-UFدر مقایسه با کست اصلی تفاوت معناداری وجود دارد.

مقایسه دقت ابعادی کست  حاصل از  روش قالب گیری غیرمستقیم ایمپلنت با دو ماده ی سیلیکون افزایشی bisico و panasil   با کست اصلی  

1) تعیین و مقایسه تغییرات موقعیت پایه های ایمپلنت در کست های حاصل از قالبگیری با دو ماده ی قالبگیری   BISICO وPANASIL  در سیستم DIO-UF در سه محورX  وY  و Z با یکدیگر .

2) تعیین و مقایسه میزان اندازه ی جابه جایی زاویه ای از سطح موجود بر روی ترانسفر مخروطی روی انالوگ در کست های حاصل از قالبگیری با دو ماده ی قالبگیری BISICO  و  PANASIL  در سیستم DIO-UFبا یکدیگر

3)تعیین و مقایسه تغییرات موقعیت پایه های ایمپلنت در کست های حاصل از قالبگیری با ماده ی قالب گیری bisico در سه محور x  و y  و z در سیستم DIO-UFدر مقایسه با کست اصلی . 

  4)تعیین و مقایسه میزان اندازه جابه جایی زاویه ای از سطح موجود بر روی ترانسفر مخروطی روی انالوگ درکست حاصل از قالب‌گیری با ماده قالب گیری bisico در سیستم DIO-UFبا کست اصلی.

5)تعیین و مقایسه تغییرات موقعیت پایه های ایمپلنت در کست های حاصل از قالبگیری با ماده قالب گیری panasil در سه محور x و y  و z در سیستم DIO-UFدر مقایسه باکست اصلی.

6) تعیین و مقایسه میزان اندازه جابه جایی زاویه ای از سطح موجود بر روی ترانسفر مخروطی روی انالوگ در کست های حاصل از قالبگیری با ماده ی قالبگیری  panasil در سیستم DIO-UF با کست اصلی.

دانشکده دندانپزشکی زاهدان

ایمپرشن کوپینگ:

با کمک ایمپرشن کوپینگ مکان دقیق فیکسچر از دهان بیمار منتقل و در نهایت کست مدل سازی شده مشخص می‌شود.ایمپرشن کوپینگ در نوع متفاوت Transfer impression coping و pick up impression coping عرضه می‌گردد که به آن،قالب گیری بسته و قالب گیری باز می گویند.(6)

ازمایشگاهی

آرک مرجع وکست های حاصل از قالب با دو ماده قالبگیری bisico و panasil  در سیستم های مختلف ایمپلنت. به دلیل آزمایشگاهی بودن مطالعه، معیارهای ورود و خروج در نظر گرفته نمی شود

با توجه به مقدار شاخص های مورد بررسی در این مطالعه و طبق مطالعات قبلی (19, 20) و با در نظر گرفتن α=0/05 و β=0/2 با استفاده از فرمول حجم نمونه مقایسه دو میانگین حداقل حجم نمونه لازم در هرگروه (ماده) مورد بررسی n= 12 می باشد. (متغییر وابسته در این مطالعه کمی است.)

N=

a= 0/05                                 β=0/2                    =واریانس متغیر وابسته در ماده قالبگیری اول

Z1 – α/2= 1/96                   Z1-B=0/84            واریانس متغیر وابسته در ماده قالبگیری دوم=

اسان و در دسترس با در نظر گرفتن شرایط ازمایش

داده های به دست آمده از دستگاه های اندازه گیری و کست های نهایی در چک لیستی ثبت خواهند شد.

در این مطالعه که به صورت تجربی انجام خواهد گرفت ﯾﮏ ﻣﺪل ﻓﻠﺰی از ﻓﮏ ﺑﺎﻻ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ای آﻣﺎده میﺷود ﮐﻪ دو اﯾﻤﭙﻠﻨﺖ در ﻧﻮاﺣﯽ دﻧﺪان ﻫﺎی ﭘﺮﻣﻮﻟﺮ دوم و ﻣﻮﻟﺮ اول ﯾﮏ ﻃﺮف ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. دو اﯾﻤﭙﻠﻨﺖ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻮازی ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﻮروﯾﻮر و ﺑﺎ ﮐﻤﮏ آﮐﺮﯾﻞ ﻓﻮری ﻗﺮار داده خواهد ﺷﺪ. در ﺳﻄﺢ اﮐﻠﻮزال دﻧﺪان 6 ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت اﻓﻘﯽ آﻣﺎده خواهد شد ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯿﺰان ﺛﺒﺖ ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺳﺘﺎﻧﺪارد 4823-ISO ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از Wire Cut ﺳﻪ ﺧﻂ ﺑﺎ ﻋﻤﻖ 8±75 ﻣﯿﮑﺮوﻣﺘﺮ، 8±50 ﻣﯿﮑﺮوﻣﺘﺮ و 4±25 ﻣﯿﮑﺮوﻣﺘﺮ اﯾﺠﺎد  میﮔﺮدد. در ﻣﺮﮐﺰ ﻣﺪل ﻓﮑﯽ ﯾﮏ رﻓﺮﻧﺲ ﻓﻠﺰی ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺮﺟﻊ اﻧﺪازه ﮔﯿﺮی وﺟﻮد دارد. ﺑﺎ ﻫﯿﺪروﮐﻠﻮﺋﯿﺪ ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮﮔﺸﺖ از ﻣﺪل درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﺮاﻧﺴﻔﺮ ﮐﻮﭘﯿﻨﮓ ﻫﺎی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻗﺎﻟﺐ ﮔﯿﺮی ﺗﺮی ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺮ روی آن ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه است ﻗﺎﻟﺐ ﺗﻬﯿﻪ می‌شود. ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﮐﺴﺘﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ خواهد ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﺮی اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ از آن ﺑﻪ دﺳﺖ خواهد آﻣﺪ. با این روش 12عدد تری بسته با ضخامت 2 میلیمتر با رزین سریع پلی‌مریزه شونده نور ساخته خواهد شد که تری های فضای داخلی مشابهی خواهند داشت و مقدار مساوی از ماده قالب‌گیری را در خود جای خواهند داد.

در این مطالعه دو گروه مورد مطالعه عبارتند از:

1) قالب‌گیری با ماده قالب گیری Bisico

2) قالب‌گیری با ماده قالب گیری Panasil

هر دو ماده قالب‌گیری بر اساس دستورالعمل کارخانه سازنده مورد استفاده قرار خواهند گرفت. ﻣﻘﺪاری از ﻣﺎده ﻗﺎﻟﺐ ﮔﯿﺮی ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﺴﯿﺎر، در اﻃﺮاف ﺗﺮاﻧﺴﻔﺮﻫﺎ ﺗﺰرﯾﻖ میﺷود ﺗﺎ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﺷﻮد ﮐﻪ ﮐﻮﭘﯿﻨﮓ ﻫﺎ را ﮐﺎﻣﻼً ﭘﻮﺷﺶ داده اﺳﺖ. ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺎده ﻗﺎﻟﺐ ﮔﯿﺮی ﺑﺮای ﭘﺮ ﮐﺮدن ﺗﺮی اﺳﺘﻔﺎده میﺷود. ﺗﺮی ﻗﺎﻟﺐ ﮔﯿﺮی روی ﻣﺪل ﭘﺎﯾﯿﻦ آورده شده ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ای ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ در ﻣﺤﻞ ﻣﻮردﻧﻈﺮ ﻗﺮار گیرد. وزﻧﻪ اﺳﺘﺎﻧﺪارد 5 ﮐﯿﻠﻮﮔﺮﻣﯽ روی ﺗﺮی ﻗﺎﻟﺐ ﮔﯿﺮی در ﻫﻨﮕﺎم ﺳﺖ ﺷﺪن ﻣﺎده ﻗﺎﻟﺐ ﮔﯿﺮی ﻗﺮار خواهد ﮔﺮﻓﺖ و ﻧﯿﺰ ﻣﺎده ﻗﺎﻟﺐ ﮔﯿﺮی در ﻫﻨﮕﺎم ﺳﺖ ﺷﺪن در ﻣﺨﺰن ﺣﺎوی آب ﺑﺎ درﺟﻪ ﺣﺮارت 35 درﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﮔﺮاد ﻗﺮار داده خواهد ﺷﺪ. ﺑﻌﺪ از 5 دﻗﯿﻘﻪ ﻗﺎﻟﺒﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ روش ﺗﺮی ﺑﺴﺘﻪ از اﯾﻤﭙﻠﻨﺖ ﻫﺎ ﺗﻬﯿﻪ ﺷﺪه است را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻋﻤﻮدی از ﻣﺪل ﺟﺪا کرده و ﮐﻮﭘﯿﻨﮓ ﻫﺎی ﻣﺨﺮوﻃﯽ ﭘﺲ از ﺟﺪا ﺷﺪن از ﻣﺪل ﺑﻪ آﻧﺎﻟﻮگ اﯾﻤﭙﻠﻨﺖ ﻣﺘﺼﻞ می‌شوند و ﺳﺮﯾﻌﺎً در ﻣﺤﻞ ﺧﻮد در ﻗﺎﻟﺐ ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ خواهند ﺷﺪ. ﻣﺠﻤﻮع واﺣﺪ ﮐﻮﭘﯿﻨﮓ-آﻧﺎﻟﻮگ در ﻗﺎﻟﺐ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ای ﻗﺮار خواهیم داد ﮐﻪ در ﻣﺤﻞ ﺧﻮد ﺗﺎ ﻋﻤﻖ ﮐﺎﻣﻞ ﻓﺸﺎر داده ﺷﻮد و ﺳﭙﺲ اﻧﺪﮐﯽ در ﺟﻬﺖ ﺳﺎﻋﺖ  ﮔﺮد میﭼﺮﺧﺎنیم ﺗﺎ ﯾﮏ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﭼﺮﺧﺶ در آن اﯾﺠﺎد ﺷﻮد. اﯾﻦ ﺣﺲ ﻻﻣﺴﻪ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ 3 ﺷﯿﺎر روی ﮐﻮﭘﯿﻨﮕﯽ ﮐﻪ در ﻣﺤﻞ ﻗﻔﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻧﯿﺰ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﺟﻬﺖ اﯾﻤﭙﻠﻨﺖ (در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز صحیح انتقال داده شود) تعیین میگردد.

پس از یک ساعت قالب ها توسط استون نوع IV IVو بیس قالب های توسط گچ کتسینگ ریخته خواهد شد. نسبت پودر به آب با توجه به سفارش کارخانه سازنده و تحت ویبره مداوم توسط یک اپراتور خواهد بود.پس از ست شدن گچ (120 دقیقه بعد از ریختن) قالب ها از کست‌ها جدا شدند.یک بررسی کننده کالیبره شده برای خواندن همه اندازه ها انتخاب شد (به صورت تصادفی و بدون ترتیب) تا دقت قرارگیری ایمپلنت ها را با استفاده از Coordinate Measuring Machine (CMM) و با دقت 8/2 میکرومتر ارزیابی کند. این وسیله می‌تواند ابعاد را در راستای y و x وz  به صورت همزمان ثبت کند.هر کست آزمایشی 3 بار اندازه گیری شده و یک میانگین به دست خواهد آمد و فواصل از نقاط مرجع سطح فوقانی مرکزی با مدل های اصلی مقایسه می‌شوند.علاوه بر این ﻣﺘﻐﯿﯿﺮی ﺑﻪ ﻧﺎم Δr ﺑﻪ ﺻﻮرت Δr=√x2+y2 ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺷﺪ. ﺑﺮای اﻧﺪازه ﮔﯿﺮی ﺟﺎﺑﺠﺎﯾﯽ زاوﯾﻪ ای (Δθ)، از ﺳﻄﺢ ﺻﺎف ﻣﻮﺟﻮد ﺑﺮ روی ترانسفر مخروطی استفاده گردید. ﺑﺮای ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ رﺳﺎﻧﺪن اﺛﺮات ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎﯾﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﻧﻮع ﻣﺎده ﻗﺎﻟﺒﮕﯿﺮی، ﺷﺮاﯾﻂ و زﻣﺎن اﺧﺘﻼط ﻣﺎده ﻗﺎﻟﺒﮕﯿﺮی، ﻧﻮع اﺧﺘﻼط ﻣﺎده ﻗﺎﻟﺒﮕﯿﺮی، ﻧﻮع ﮔﭻ ﻗﺎﻟﺐ رﯾﺰی، ﻧﺴﺒﺖ ﮔﭻ ﺑﻪ آب، زﻣﺎن ﺑﯿﻦ رﯾﺨﺘﻦ ﻗﺎﻟﺐ و ﺧﺮوج ﻗﺎﻟﺐ از ﮐﺴﺖ، ﻧﻮع رﯾﺨﺘﻦ ﻗﺎﻟﺐ، ﺷﺮاﯾﻂ ﺑﺮای ﺗﻤﺎم ﻣﺮاﺣﻞ ﻗﺎﻟﺒﮕﯿﺮی ﯾﮑﺴﺎن ﺳﺎزی ﻣﯽ ﮔﺮدد و ﺗﻤﺎم ﻣﺮاﺣﻞ ﻗﺎﻟﺒﮕﯿﺮی و ﻻﺑﺮاﺗﻮاری ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮏ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪه اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد. 05/0p< معنی‌دار تلقی می‌گردد.میزان تغییرات این دو ماده ی قالبگیری کمترین مقدار تغییر در میان تمامی مواد الاستومریک سیلیکون افزایشی می باشد که حدود 0.6 %  تا  0.7  %گزارش شده است.

داده های بدست آمده برای توصیف داده ها در نرم افزار SPSS 020 تحلیل  می گردد . از شاخص های میانگین، انحراف معیار برای تحلیل داده ها و از آزمون های آماری )،ازمون واریانسT و آزمون من ویتنی(  استفاده خواهد شد و سطح معنی دار

جدول1=میانگین و انحراف معیار میزان تغییر موقعیت پایه های ایمپلنت و میزان جابه جایی زاویه ای بر حسب محور و نوع ماده قالبگیری

طرح آزمایشگاهی بوده نیازی به رضایت نامه ندارد

با توجه به دفترچه راهنمای عمومی اخلاق در پزوهش های علوم پزشکی .کدهای 1.-9-10-11-14-26-28-29-30-31

به دلیل اینکه در طی این مطالعه کوچکترین خطایی منجر به تفاوت در داده ها و آمار خواهد شد تمامی مراحل توسط یک نفر و همچنین اندازه گیری ها توسط دستگاه ها 3 بار انجام خواهد گرفت

تکنیک قالب گیری غیر مستقیم/  دقت /  سیلیکون افزایشی

Indirect Impression Technique / Accuracy / additional silicone

1. Albrektsson T, Brånemark P-I, Zarb GA. Tissue-integrated Prostheses: Osseointegration in Clinical Dentistry: Quintessence; 1985.

2. Zarb G, Schmitt A. The longitudinal clinical effectiveness of osseointegrated dental implants: the Toronto Study. Part II: The prosthetic results. Journal of Prosthetic Dentistry. 1990;64(1):53-61.

3. Wee AG. Comparison of impression materials for direct multi-implant impressions. The Journal of prosthetic dentistry. 2000;83(3):323-31.

4. Kallus T, Bessing C. Loose gold screws frequently occur in full-arch fixed prostheses supported by osseointegrated implants after 5 years. International Journal of Oral & Maxillofacial Implants. 1994;9(2).

5. Örtorp A, Jemt T. CNC‐milled titanium frameworks supported by implants in the edentulous jaw: a 10‐year comparative clinical study. Clinical implant dentistry and related research. 2012;14(1):88-99.

6. Balouch F, Jalalian E, Nikkheslat M, Ghavamian R, Toopchi S, Jallalian F, et al. Comparison of dimensional accuracy between open-tray and closed-tray implant impression technique in 15 angled implants. Journal of dentistry. 2013;14(3):96.

7. Lee H, So JS, Hochstedler J, Ercoli C. The accuracy of implant impressions: a systematic review. The Journal of prosthetic dentistry. 2008;100(4):285-91.

8. Barrett MG, de Rijk WG, Burgess JO. The accuracy of six impression techniques for osseointegrated implants. Journal of Prosthodontics. 1993;2(2):75-82.

9. Assif D, Marshak B, Schmidt A. Accuracy of implant impression techniques. International Journal of Oral & Maxillofacial Implants. 1996;11(2).

10. Tautin FS. Impression making for osseointegrated dentures. Journal of Prosthetic Dentistry. 1985;54(2):250-1.

11. Assuncao WG, Gennari Filho H, Zaniquelli O. Evaluation of transfer impressions for osseointegrated implants at various angulations. Implant dentistry. 2004;13(4):358-66.

12. Misch C. Occulusal considerations for implant-supported prosthesis: implant protected occlusion. Dental implant prosthetics. 2005:472-510.

13. Hoist S, Blatz MB, Bergler M, Goellner M, Wichmann M. Influence of impression material and time on the 3-dimensional accuracy of implant impressions. Quintessence international. 2007;38(1).

14. Lorenzoni M, Pertl C, Penkner K, Polansky R, Sedaj B, Wegscheider W. Comparison of the transfer precision of three different impression materials in combination with transfer caps for the Frialit®‐2 system. Journal of oral rehabilitation. 2000;27(7):629-38.

15. Mostafa TMN, Elgendy MNM, Kashef NA, Halim MM. Evaluation of the precision of three implant transfer impression techniques using two elastomeric impression materials. International Journal of Prosthodontics. 2010;23(6).

16. Ebadian B, Rismanchian M, Dastgheib B, Bajoghli F. Effect of different impression materials and techniques on the dimensional accuracy of implant definitive casts. Dental research journal. 2015;12(2):136.

17. موسویون, فروغ. بررسی تأثیر مواد قالب‌گیری سیلیکونی افزایشی/سیلیکونی تراکمی و گچ‌های قالب‌ریزی IV (GC)/(TILADENT) بر تطابق کوپینگ‌های زیرکونیایی CAD/CAM با استفاده از اسکنر لیزری Evaluation the effect of impression materials additional silicone/compressive silicone and gypsum materials IV (GC)/(TILADENT) on the fit of CAD/CAM fabricated zirconia copings: دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز; 2016.

18. Daoudi M, Setchell DJ, Searson LJ. A laboratory investigation of the accuracy of two impression techniques for single-tooth implants. International Journal of Prosthodontics. 2001;14(2).

19. Nakhaei M, Madani AS, Moraditalab A, Haghi HR. Three-dimensional accuracy of different impression techniques for dental implants. Dental research journal. 2015;12(5):431.

20. Vigolo P, Majzoub Z, Cordioli G. Evaluation of the accuracy of three techniques used for multiple implant abutment impressions. The Journal of prosthetic dentistry. 2003;89(2):186-92.

21. Shankar YR, Sahoo S, Krishna MH, Kumar PS, Kumar TS, Narula S. Accuracy of implant impressions using various impression techniques and impression materials. Journal of Dental Implants. 2016 Jan 1;6(1):29.

22. Moreira AH, Rodrigues NF, Pinho AC, Fonseca JC, Vilaça JL. Accuracy comparison of implant impression techniques: a systematic review. Clinical implant dentistry and related research. 2015 Oct;17:e751-64.

,

چک لیست داده ها: