بررسی فراوانی پلی¬مورفیسم¬های ژن¬های ANRIL(rs10757278, rs1333048, rs4977574, rs133040) ،pre-miRNA-499(rs3746444)وmiRNA-196-a2(rs11614913) در خون و جفت بیماران مبتلا به پره¬اکلامپسی و گروه شاهد

 پره­اکلامپسی(PE) یکی از اختلالات سیستمیک در دوران بارداری با درگیری ارگان­های مختلف است که علل دقیق آن مشخص نشده­است. در حدود 8-3 % از زنان باردار دچار پره­اکلامپسی می شوند که دومین عامل مرگ و میر مادران باردار می­شود(1).

در جهان 6/4٪ و4/1٪ از همه حاملگی­ها پره­اکلامپسی و اکلامپسی می­باشد. میزان بروز در کشورهای توسعه یافته تقریبا4/3٪ بوده­است، در حالیکه در کشورهای در حال توسعه از8/1٪ تا 7/16٪ متغیر می­باشد(2, 3).

طبق آمارهای ارائه شده توسط اداره کارگروه کالج متخصص زنان و زایمان آمریکا ACOG)) هرساله 10 میلیون زن باردار به پره­اکلامپسی  مبتلا می شوند(4).

براساس معیارهای ACOG، پره­اکلامپسی به عنوان فشارخون بارداری تلقی می­شودکه فشار­خون سیستولیک  و دیاستولیک در آن بیشتر یا مساوی 140و90میلی­متر جیوه  می­باشد و باید حداقل دارای دو مورد پروتئینوری شامل پروتئین بیشتر از3.0 گرم در ادرار 24 ساعته و پروتئین ادرار 1+ در ادرار رندوم پس از هفته 20 بارداری باشد .(5) پره­اکلامپسی در زنان مبتلا با کاهش جریان میکروسیکولاتور محیطی و تراکم عروق کوچک همراه است. همچنین مشخص شده­است که تراکم مویرگی در ابتدای  هفته 25  بارداری در زنانی که بعدا دچار پره­اکلامپسی می­شوند، کاهش می­یابد(6). پره­اکلامپسی می­تواند بصورت Early Onsets(قبل از هفته 34 حاملگی) و یا بصورت Late Onsets(بعد از هفته 34 حاملگی) بروز کند(7).

پره­اکلامپسی یک بیماری شایع در اواخر بارداری است که باعث ایجاد عوارض بالینی جدی برای مادر و جنین می شود و عوامل مستعد­کننده زیادی برای بروز آن مطرح شده­است که عبارتند از: بیماری مزمن کلیه، فشار خون بالا، دیابت (نوع 1 یا نوع 2)، اختلالات خودایمنی(لوپوس اریتماتوزسیستمی، سندرم آنتی فسفولیپید)، سن 40 سال و بالاتر از آن برای زنان باردار، فاصله بین دو حاملگی بیش از 10 سال، شاخص توده بدنی 35 کیلوگرم در متر مربع یا بیشتر، سندرم تخمدان پلی کیستیک، سابقه خانوادگی پره اکلامپسی و چندمین حاملگی(2, 8).

زنان مبتلا به پره­اکلامپسی در معرض خطر ابتلا به دیابت، سکته قلبی، بیماری کلیوی(9)، انعقاد داخل عضلانی، انسداد جفتی، نارسایی کلیه، آسیست­های شدید، ادم ریوی و مغزی، مشکلات چشم، ادم حنجره، هماتوم کبدی و سندرم دیسترس حاد تنفسی می­باشند(10) و درنهایت ممکن است منجر به تشنج، سکته مغزی و کما  شود که از علائم اکلامپس می­باشد، در این صورت فقط زایمان و برداشت جفت این اختلال را متوقف می­کند(11).

حدود ۲۰% زنان مبتلا به پره­اکلامپسی شدید، دچار وضعیتی به نام سندرم HELLP خواهند­شد. نام این سندرم از حروف اول Hemolysis (همولیزگلبول­های قرمز خون)، Elevated Liver enzymes (بالارفتن آنزیم­های کبدی)  و Low Platelets (کاهش تعداد پلاکت­ها سلول­های خونی که وجود آن­ها برای انعقاد خون ضروری است) گرفته­شده است. وجود این بیماری خطر را برای مادر و جنین نسبت به  پره­اکلامپسی بیشتر­کند. بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی مرتب از نظر علائم سندرم HELLP بررسی می­شوند(12).

پره­اکلامپسی همچنین با محدودیت رشد جنین و زایمان زودرس یا خود به خودی همراه است. کودکان متولد شده از مادران مبتلا به پره­اکلامپسی، در معرض خطر ابتلا به Broncho pulmonary dysplasia، نارسایی حاد کلیه، اختلال عملکرد کبدی، ادم ریوی، سندرم انعقاد منتشره و فلج مغزی می­باشند که ناشی از زایمان زودرس و کم شدن وزن در دوران بارداری است(2).

شناسایی علل بیماری پره­اکلامپسی، علاوه بر کاهش مرگ و میر مادران، یک شاخص مهم سلامت در سراسر جهان است. اگر این بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده­شود می­توان از عوارض بیشتر و هزینه­های بالای درمان جلوگیری کرد(3). هنوز آزمایش غربالگری قابل اعتماد، معتبر و مقرون به صرفه برای تشخیص زودرس پره­اکلامپسی وجود ندارد.  البته برخی محققان کاهش اسید اوریک خون را معیاری برای پره­اکلامپسی استفاده می­کنند(13). در ضمن برخی  تحقیقات بیانگر این است که شیوع بیماری در زنان زایمان زودرس که کلسیم روزانه دریافت کرده­اند و زنان سالم که وضعیت اقتصادی بالاتری دارند کمتر از سایر افراد می­باشد(3).

  مطالعات نشان داده است که شیوع پره­اکلامپسی در دخترانی که مادران مبتلا به پره­اکلامپسی دارند و همچنین دخترانی که خواهر دوقلو مبتلا دارند، بیشتر است، لذا نقش ژنتیک در استعداد ابتلا به پره­اکلامپسی انکار ناپذیر است. تاکنون رابطه بین پلی­مورفیسم تعدادی از ژن­ها و بیماری پره­اکلامپسی مورد بررسی قرار گرفته­است، که  از این میان  آنها می­توان به تعدادی از پلی­مورفیسم­های ژن­های مسیرهای التهاب، استرس اکسیداتیو، آنژیوژنز، آپوپتوز، تنظیم فشار خون، ترومبوفیلیا وRNA ­های غیر کدکننده مانند microRNAs ­ها و Long non coding RNA  اشاره کرد(14-26).

پلی­مورفیسم تک نوکلئوتید(SNP)، فراوان­ترین واریانت ژنتیکی است که به وراثت پذیری کمک می­کند(27). تا به امروز برآورد تعداد SNP در ژنوم انسان امکان­پذیر نبوده است، اما در پایگاه­های مختلف عمومی و خصوصی بیش از پنج میلیون SNP جمع­آوری شده­است و این بدان معنی است که حدود چهار میلیون SNP تایید شده­است(28).

مطالعات نشان داده­است که ژنوم انسان شامل 98% مناطق  غیرکدکننده می­باشد که از این مقدار 85 % به RNA رونویسی می شود(29, 30)

 Long non coding RNAرونویسی مشابه با mRNA دارد اما فاقد ترجمه می­باشد(31)و طول آن کوتاه تر از mRNA بوده چون دارای اگزون کمتری است(32). بسیاری از آنها در هسته قراردارند و در مجموع بیش از68 % از رونویسی انسانی را به خود اختصاص می­دهند(29).

از نظر تعداد و انواع Non coding RNAs طیف گسترده­ای دارند. مهم­ترین و فراوان­ترین انواع آن شامل: tRNAs، rRNAs ،short non coding RNAs (microRNAs، exRNAs، snRNAs، snoRNAs، PiRNAs، SiRNAs) و   Long non coding RNA(HOTAIR، Xist ، ANRILو ...) می­باشد(33).

مکانیسم­های عملکرد (lncRNA) Long non coding RNA  شامل تنظیمات رونویسی و پس از رونویسی است و  در سطح رونویسی کروموزوم­ها را تنظیم و اصلاح می­کنند و منجر به تغییر بیان ژن می­شوند. تنظیمات پس از رونویسی به دو صورت مستقیم و غیر­مستقیم انجام می­شود که از طریق مستقیم با اثر بر RNA Splicing و تخریب RNA همراه بوده و همچنین از طریق غیر­مستقیم باعث تنظیم فعالیت microRNA  ها می­شوند(34). طبق آمار ارائه شده توسط GENCODE، ژنوم انسان تقریبا حاوی 16000 ژن lncRNA است(35).

نقش lncRNA­ هایی مانند ANRIL ،MALAT1،UCA1 ،Gas-5 ،MEG3 در بیماری­های گوناگون مانندسرطان، بیماری های قلبی-عروقی،  ایسکمیک استروک و سایر بیماری ها مشخص شده است(36).

ANRIL ( CDK2B antisense RNAیاCDK2B-AS  )دارای وزنی معادل 126.3 کیلو باز است(37) و اولین بار در بیماران مبتلا به ملانوم خانوادگی توسط فردی بنام Pasmantetal شناسایی شد(31, 38). ANRIL یک RNA 3834-nt رمزگذاری می­کند که شامل 19 اگزون بوده و از رشته معکوس ژن INK4B-ARF-INK4A در کروموزوم 9p21 توسط RNA پلیمراز 3رونویسی می­شود. (31, 39, 40)و به عنوان یک عامل ژنتیکی مستعدکننده برای بیماری های عروق کرونر، آنوریسم مغزی، دیابت نوع 2، گلوکوم، اندومتریوز، آلزایمر و پریودنتیت می­باشد(41, 42).

میکروRNA ها ( به اختصار miRNA) توالی­های RNA­ای غیر کد شونده و  کوچکی ( در حدود 22 نوکلئوتید) هستند که در گیاهان، حیوانات و بعضی از ویروس­ها یافت می­شوند و در مهار RNA، تنظیمات بعد از رونویسی و بیان ژن دارای عملکرد می­باشند(43, 44).

ابتدا miRNA در هسته سلول از روی نواحی بین ژنی یا درون ژنی به وسیله RNA پلیمرازII به فرم miRNA­های اولیه با طول 1 تا 3 کیلو باز رونویسی می­شوند. در ادامه این miRNA­های اولیه در هسته به وسیله آنزیم RNAse III به نام Drosha و پروتئین متصل شونده به RNA دو رشته­ای تحت عنوان pasha، به ساختارهای ساقه و لوپ با طول تقریبی 70 تا 100 نوکلئوتید که pre-miRNA­ها نامیده می­شوند، شکسته می­شوند.pre-miRNA ­ها سپس به وسیله اکسپورتین-5 از هسته به سیتوپلاسم منتقل می­شوند و توسط آنزیم RNAase III تحت عنوان  Dicer به الیگونوکلئوتیدهای 18 تا 24 بازی دو رشته ای، شکسته می­شوند و miRNA-miRNA دو رشته ای بالغ ایجاد می­شود(44). بعد از جدا شدن دو رشته از یکدیگر، یکی از رشته­ها  به عنوان miRNA بالغ عمل کرده و به کمپلکس خاموش کننده القا شده RNA بنام  (RISC) RNA-induced silencing complex، ملحق می­شود. این در حالی است که رشته دیگر(Passenger miRNA strand)، اغلب تجزیه می­شود و یا نقش عملکردی را در تنظیم هومئوستازی miRNA ایفا می­کند. کمپلکسRISC از طریق اتصال کامل و یا ناقص با  mRNA هدف خود عمل کرده و تخریب یا ممانعت از ترجمه و یا جداسازی mRNA از ماشین ترجمه را سبب می­شود(45).

  miRNA­­­­­­ها بر اساس رابطه جفت بازی با توالی­های مکمل خود در درون مولکول­های mRNA عمل می­کنند و در نتیجه مولکول mRNA طی یک یا تعدادی از فرآیند­های زیر مهار می­شود:

1. شکسته شدن رشته mRNA به دو قطعه

2. ناپایدار کردن mRNA از طریق کوتاه کردن دم پلیA آن

3. ترجمه ناکارآمد mRNA به پروتئین توسط ریبوزوم­ها(46, 47).

از آنجایی که miRNA در عملکرد طبیعی سلول­های یوکاریوتی دخیل است، بر هم خوردن تنظیمات آن می تواند منجر به بروز بیماری ­شود(48) و  جهش در seed region این مولکول­های تنظیمی و یا حذف دسته­ای از آنها می­تواند منجر به بروز نواقص ژنتیکی شود (49).  

miRNA 196 یک noncoding RNA short است که در انسان و موش بیان شده­است(50, 51). در بسیاری از گونه­ها، به نظر می­رسد که این miRNA 196 از منطقه درون ژنی HOX بیان می­شود.196  miRNA به نظر می­رسد ویژه مهره­داران باشد، زیرا در طیف گسترده­ای از گونه­های مهره­دار به صورت تجربی اثبات شده­است(52).

miR-196a2 که در ابتدا توسط Lagos-Quintana و همکاران کشف شد(53)، تحقیقات پیشین نشان داده­است که miR-196a2 می تواند بسیاری از ژن های دخیل در تنظیم چرخه سلولی، بقا و آپوپتوز را هدف قرار­دهد و عملکرد آن­ها را مهار کند، یکی از ژن­های هدف miR-196a2 آنکسینA1 (ANXA1) است که نقش حیاتی در proliferation سلولی، آپوپتوز، مهاجرت و سرطان زایی دارد(54).

miRNA-499 یکی از اعضای خانواده miRNA های کدگذاری شده توسط ژن میوزین می باشد که در بخش اینترون ژن myh7b واقع شده است(55).miRNA 499 یک miRNA اختصاصی عضلات است و بطور کلی در شرایط فیزیولوژیک در قلب وجود­دارد(56). همچنین miR-499 در مهار آپوپتوز و انفارکتوس میوکارد ناشی از آنوکسیا و ایسکمی که از طریق مکانیسم هایی که شامل پروتئین P53، کلسیانورین، Drp1 است، نقش ایفا می کند(57)

اگرچه مطالعات زیادی در خصوص ارتباط پلی­مورفیسم­های miRNA­ها و lncRNA­ با بیماری­های مختلف انجام شده ، مطالعات مرتبط با پلی­­مورفیسم های miRNA­ها و lncRNA ها با پره­اکلامپسی  زیاد نیست و تا کنون در باره ارتباط پلی مورفیسم­های ANRIL ، has-miRNA196-a2 و pre-miRNA-499 با پره­اکلامپسی مطالعه­ای انجام نگرفته­است. لذا در مطالعه حاضر قصد داریم ارتباط بین­پلی مورفیسم­های ژن­های

 ANRIL (rs10757278, rs1333048, rs4977574, rs133040)

،pre-miRNA-499(rs3746444)و miRNA-196-a2(rs11614913) در خون و جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی را بررسی کنیم(19-30).

بازنگری متون علمی:

مطالعات زیادی در ارتباط با پلی­مورفیسم­های مختلف و پره­اکلامپسی صورت گرفته است، اما بررسی ارتباط پلی­مورفیسم­های noncoding , miRNA­ها در پره­اکلامپسی بسیار کم می­باشد.

در مطالعه ایی که  Hua Y و همکارانش در سال 2018 بر روی جفت انجام دادند، مشخص شد که پلی مورفیسم (rs9393931) با ژنوتیپ TT که در 3 UTR از ژن ERVFRDE-1 قرار دارد به طور قابل توجهی با افزایش خطر پره اکلامپسی همراه است(58).

براساس مطالعات pertegal و همکارانش در سال 2015 نشان داده شد که در جفت بیماران مبتلا به پره اکلامپسی سطوح هموسیستئین  افزایش می یابد که به طور معکوس با 2-ME همبستگی دارد در نتیجه  متابولیسم  متیونین- هموسیستئین  باعث کاهش فعالیت COMT در بدن و کاهش سطح 2-ME در زنان پره اکلامپسی  می شود(59).

براساس مطالعات هراتی و همکارانش در سال 2018 نشان داده شدکه هیچ ارتباطی بین پلی مورفیسم rs11549467  ژن HIF1-a جفت و PE وجود ندارد. با این حال، بیان MRNA HIF1-α در جفت زنان PE با پلی مورفیسم rs11549465 و rs11549467 افزایش دارد(60).

 نتایج مطالعه  Meharaj و همکارانش در سال 2016 نشان داد که پلی­مورفیسم  miR-27a (rs895819) با استعداد ابتلا به پره­اکلامپسی همراه نمی­باشد(61). سلیمی و همکارانش در سال 2018 نشان دادند که ژنوتیپ rs7372209CT ژن  pri-miRNA- 26a1 با کاهش ریسک ابتلا به پره­اکلامپسی مرتبط است(56).

از طرفی ارتباط پلی مورفیسم­های rs3746444 ژن 499  pre-miRNA و rs11614913 ژنmiRNA196-a2و بیماری­های گوناگون خصوصا انواع سرطان­ها مورد بررسی قرار گرفته­است، اما در مورد ارتباط این پلی مورفیسم­ها و پره­اکلامپسی مطالعه­ای انجام نشده­است(62, 63)

در مطالعه متا­آنالیز  Zou  و همکاران نشان داده­شده­است که پلی­مورفیسم rs11614913 ژن miRNA196A2 با افزایش ریسک ischemic stroke ارتباط دارد اما rs 3746444 ژن miRNA499 با این بیماری مرتبط نیست(64). در مطالعه ای دیگر Wang  و همکاران بیان داشتند که rs11614913 ژن  miRNA196A2با ریسک ابتلا به بیماری عروق کرونر در ارتباط است و نقشی در ابتلا به schemic stroke ندارد(65). همچنین هاشمی و همکاران دریافتند که هیچ ارتباطی بین پلی­مورفیسم mir-146a rs2910164 و خطر ابتلا به RA (rheumatoid arthritis ) وجود ندارد(66).

همچنین مطالعات متعددی به ارتباط پلی مورفیسم­های ژن ANRIL و بیماری­های مختلف  اشاره نموده­اند.

مطالعه Xu و همکاران نشان داده­است که rs4977574  ژن ANRIL با ریسک ابتلا به بیماری عروق کرونر در ارتباط است(67). همچنین yang  و همکاران اثبات نمودند که  rs2383207  و rs1333049  ژن ANRIL با ریسک ابتلا به ischemic stroke مرتبط است(68).

فراونی پلی­مورفیسم rs1333040 ژن ANRIL در خون و جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد متفاوت است.

فراونی پلی­مورفیسم rs4977574 ژن  ANRILدر خون و جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد متفاوت است.

فراونی پلی­مورفیسم rs1333048 ژن  ANRILدر خون و جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد متفاوت است.

فراونی پلی­مورفیسم  rs10757278ژن  ANRILدر خون و جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد متفاوت است.

فراونی پلی­مورفیسم rs3746444 ژن  pre-miRNA-499در خون و جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد متفاوت است.

فراوانی پلی­مورفیسم rs11614913 ژن miRNA-196-a2 در خون و جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد متفاوت است.

بررسی فراوانی پلی­مورفیسم­های ژن­های

 ANRIL (rs10757278, rs1333048, rs4977574, rs133040)

،pre-miRNA-499(rs3746444)وmiRNA-196-a2(rs11614913) در خون و جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

  فراوانی پلی­مورفیسم rs1333040 ژن ANRIL در خون  بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

 فراوانی پل­ مورفیسم rs4977574 ژن ANRIL در خون  بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

 فراوانی پلی­مورفیسم rs1333048 ژن  ANRILدر خون  بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

 فراوانی پلی­مورفیسم  rs10757278ژن  ANRILدر خون  بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

 فراوانی پلی­مورفیسم rs3746444 ژن  pre-miRNA-499در خون  بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

 فراوانی پلی­مورفیسم rs11614913 ژن miRNA-196-a2 در خون بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

  فراوانی پلی­مورفیسم rs1333040 ژن ANRIL در جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

 فراوانی پل­ مورفیسم rs4977574 ژن ANRIL در جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

 فراوانی پلی­مورفیسم rs1333048 ژن  ANRILدر جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

 فراوانی پلی­مورفیسم  rs10757278ژن  ANRILدر جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

 فراوانی پلی­مورفیسم rs3746444 ژن  pre-miRNA-499در جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

 فراوانی پلی­مورفیسم rs11614913 ژن miRNA-196-a2 در جفت بیماران مبتلا به پره­اکلامپسی و گروه شاهد

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

پره­اکلامپسی سندرم خاص بارداری است که با افزایش فشارخون و پروتئین اوری شناخته می­شود.

پلی­مورفیسم تک نوکلئوتیدی (SNP): تغییرات تک نوکلئوتیدی در توالی DNA است که سبب ایجاد ژنوتیپ­های مختلف می­شود.

miRNA :گروهی از RNA­های غیر کد کننده هستند که حدود 22 نوکلئوتید دارند.

ANRIL: گروهی از RNA­های غیر کد کننده هستند که طولی بیشتر از 200 نوکلئوتید دارند.

PCR: روشی مولکولی برای تکثیر، سنجش یا شناسایی ژن­ها

موردی- شاهدی

نمونه­های مورد نظر از بین افراد مبتلا به پره­اکلامپسی و افراد با حاملگی طبیعی مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان انتخاب خواهند شد. کلیه زنان زایمان کرده مبتلا به پره­اکلامپسی وارد گروه بیمار مطالعه، و کلیه زنان با نتیجه طبیعی حاملگی وارد گروه کنترل می شوند. تشخیص پره­اکلامپسی براساس فشار خون مساوی یا بیشتر از 90/140میلی متر جیوه بعد از هفته بیست حاملگی و پروتئینوری 300 میلی گرم یا بیشتر در 24 ساعت یا +2یا بیشتر ( در تست نواری ادرار) در نمونه تصادفی ادرار می­باشد . پس از توجیه بیماران در مورد مطالعه و کسب رضایت آگاهانه از ایشان ابتدا اطلاعات مربوط در فرم اطلاعاتی ثبت می­گردد.

شرایط خروج از مطالعه: افراد مبتلا به حاملگی 2 یا چند قلو و بیماران مبتلا به دیابت، بیماری کلیوی، بیماری کبدی، کلیه بیماری­های سیستمیک، لوپوس و غیره ویا جنین مبتلا به مول هیداتیدیفرم و هیدروپس جنینی از مطالعه حذف می­گردند. پس از توجیه بیماران در مورد مطالعه و کسب رضایت آگاهانه از ایشان، اطلاعات مربوط در فرم اطلاعاتی ثبت می­شود.

 حداقل 120  جفت بیمار مبتلا به پره­اکلامپسی و حداقل به همان تعداد گروه کنترل در نظر گرفته شده­است.

حداقل 200  نمونه  خون  تام  بیمار مبتلا به پره­اکلامپسی و حداقل به همان تعداد گروه کنترل در نظر گرفته شده­است.

براساس مطالعات گذشته حجم نمونه انتخاب شده­­­است(56).

انتخاب تصادفی حداقل 120  نمونه از بخش fetal placenta  بیمار مبتلا به پره­اکلامپسی و حداقل به همان تعداد گروه کنترل صورت می گیرد، همچنین حداقل 200  نمونه  خون  تام  بیمار مبتلا به پره­اکلامپسی و حداقل به همان تعداد گروه کنترل از حاملگی های طبیعی به صورت کاملا تصادفی در نظر گرفته  خواهد شد که تمام موارد نمونه گیری توسط رزیدنت زنان و زایمان در اتاق عمل صورت می گیرد.

از طریق تشخیص بالینی و انجام آزمایشات و اقدامات پاراکلینیک برای تشخیص بیماری و انجام PCR بر روی DNA خون و جفت افراد و شناسایی آلل­های مورد نظر.

بعد از تصویب پروپوزال با کسب رضایت از بیماران و گروه کنترل برای بررسی پلی­مورفیسم، نمونه خون تام تحت شرایط استریل به مقدار 2 سی سی گرفته و در لوله حاوی ماده ضد انعقاد ریخته و تا زمان استخراج DNA در 20-  درجه سانتیگراد نگهداری می­شود. همچنین نمونه­های جفت نیز در 20- نگه داری می­شود. DNA نمونه خون افراد گروه شاهد و مورد به روش salting out و DNA نمونه جفت افراد گروه شاهد و مورد با استفاده از کیت تخلیص DNA جداسازی می­شود. جهت تعیین ژنوتیپ­ها از تکنیک PCR-RFLP استفاده می­شود. با استفاده از پرایمرهای اختصاصی ابتدا قطعات واجد ناحیه پلی­مورفیک با تکنیک PCR تکثیر گردیده و سپس تحت تاثیر آنزیم­های محدودالاثر قرار گرفته و با ژل آگارز الکتروفورز می­گردند.

پس از گردآوری اطلاعات لازم، یافته­ها در نرم افزار آماری SPSS وارد گشته و داده­ها با استفاده از آزمون­های آماری دقیق فیشر، X²  و تی تست مستقل و Regression Logistic مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند­گرفت.

راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش‌های علوم پزشکی 

دارای آزمودنی انسانی

1. هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.
2. در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی‌های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب‌های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.
3. پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه‌پذیر است که منافع بالقوه‌ی آن برای هر فرد آزمودنی بیش‌تر از خطرهای  آن باشد. در پژوهش‌های دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار می‌گیرد نباید بیش‌تر از آن‌چه باشد که مردم عادی در زندگی روزمره‌ی خود با آن مواجه می‌شوند. حصول اطمینان از این امر برعهده‌ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش‌کننده‌ی پژوهش از جمله کمیته‌ی اخلاق در پژوهش‌ است.

4. مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه‌ی پایین‌تر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود.
5. قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.

7-        اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنیها بیش از فواید بالقوهی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود.

9-         در پژوهشهای پزشکی که ممکن است به محیط زیست آسیب برسانند، باید احتیاطهای لازم در جهت حفظ و نگهداری و عدم آسیب رسانی به محیط ریست انجام گیرد.

11-       کمیته ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرحنامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرحها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیتهی اخلاق درخواست میشود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.   

12-       انتخاب آزمودنیهای بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، بهنحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینهها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیضآمیز نباشد.

13-       کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا میشود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانهی کتبی غیر ممکن یا قابل صرفنظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیتهی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیتهی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.

14-       اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامهی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیتهی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامهی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.

15-       پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهشهای پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده بهعنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که میتوانند در تصمیمگیری او مؤثر باشند، بهنحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است بهکار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروهمورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی  سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیانهایی که انتظار میرود مطالعه در بر داشته باشد. همچنین، هر آزمودنی باید بداند که میتواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید دربارهی خطرات و زیانهای بالقوهی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر همچنین باید به تمامی سؤالات و دغدغههای این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایتنامهی آگاهانه منعکس شود.

16-       پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی میشود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. همچنین، در پژوهشهایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوهی جذب آزمودنی، باید توسط کمیتهی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.

17-       پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائهی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا بهدلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنیها، این اطلاعرسانی از طریق شخص دیگری انجام میگیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است.

18-       در پژوهشهایی که از مواد بدنی (شامل بافتها و مایعات بدن انسان)  یا دادههایی استفاده میشود که هویت صاحبان آنها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمعآوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفادهی مجدد از آنها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشهدار کند، میتوان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیتهی اخلاق ، از دادهها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.

19-       عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچگونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه میشود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود.

20-       در مواردی که آگاه کردن آزمودنی دربارهی جنبهای از پژوهش باعث کاهش اعتبار پژوهش می شود، ضرورت اطلاعرسانی ناکامل از طرف پژوهشگر باید توسط کمیتهی اخلاق تأیید شود. بعد از رفع عامل این محدودیت، باید اطلاعرسانی کامل به آزمودنی انجام گیرد.

21-       برخی از افراد یا گروههایی از مردم، نظیر ناتوانان ذهنی، کودکان، جنین و نوزاد، بیماران اورژانسی، یا زندانیانکه ممکن است بهعنوان آزمودنی در پژوهش شرکت کنند، نمیتوانند برای دادن رضایت، آگاهی یا آزادی لازم را داشته باشند. این افراد یا گروهها آسیبپذیر دانسته میشوند و باید مورد حفاظت ویژه قرار گیرند.

22-       از گروههای آسیبپذیر هیچگاه نباید (به دلایلی چون سهولت دسترسی ) به عناون آزمودنی ترجیحی استفاده شود. پژوهش پزشکی با استفاده از گروهها یا جوامع آسیبپذیر تنها در صورتی موجه است که با هدف پاسخگویی به نیازهای سلامت و اولویتهای همان گروه یا جامعه طراحی و اجرا شود و احتمال معقولی وجود داشته باشد که همان گروه یا جامعه از نتایج آن پژوهش سود خواهد برد.

23-       در پژوهش بر روی گروههای آسیبپذیر، وظیفهی اخذ رضایت آگاهانه مرتفع نمیشود. در مورد افرادی که سرپرست قانونی دارند، پژوهشگر موظف است که علاوه بر اخذ رضایت آگاهانه از سرپرست قانونی، متناسب با ظرفیت خود فرد، از وی رضایت آگاهانه اخذ کند. در هر حال، باید به امتناع این افراد از شرکت در پژوهش احترام گذاشته شود.

24-       اگر در حین اجرای پژوهش، آزمودنی دارای ظرفیت، ظرفیت خود را از دست بدهد یا آزمودنی فاقد ظرفیت، واجد ظرفیت شود، باید با توجه به تغییر حاصله، رضایت آگاهانه برای ادامهی پژوهش از سرپرست قانونی یا خود فرد اخذ شود. 

25-       پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنیها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. همچنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنیها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار دادهها یا اطلاعات بهدست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.

26-       هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوهی تحقق این امر ترجیحاً بهصورت پوشش بیمهای نامشروط باشد.

27-       در پایان پژوهش، هر فردی که بهعنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که دربارهی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روشهایی که سودمندیشان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهرهمند شود.

28-       پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهشهای خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافتههایی که از نظر حمایت کنندهی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.

29-       نحوهی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنیها و مؤسسهی حمایت کنندهی  پژوهش باشد.

30-       گزارشها و مقالات حاصل از پژوهشهایی که مفاد این راهنما را نقض کردهاند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.

31-       روش پژوهش نباید با ارزشهای احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی

راهنمای عمومی

1- پژوهشگر باید به این امر مهم توجه داشته باشد که بافت‌ها و اعضای مورد استفاده، دارای منشأ انسانی‌اند و کرامت انسانی اقتضا می‌کند که جمع‌آوری، نگه‌داری، استفاده و نابودسازی آن‌ها توأم با رعایت ملاحظات و شؤون مرتبط باشد.

2- از اجزای بدنی دارای منشأ انسانی باید تنها در پژوهش‌هایی استفاده شود که اهداف ارزشمندی را در راستای مبارزه با بیماری‌ها و ارتقای سلامت انسان‌ها دنبال می‌کنند.

3- تمامی پژوهش‌ها بر روی عضو و بافت انسانی، پیش از اجرا، باید مورد تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش مرتبط قرار گیرد. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش حق دارد که در تمامی مراحل پژوهش بر آن نظارت داشته باشد. پژوهشگران باید در این زمینه با کمیته‌ی اخلاق در پژوهش همکاری کنند.

4- رضایت آگاهانه‌ی فرد دهنده‌ی عضو یا بافت، یا جانشین قانونی او، شرط اساسی در تأیید اخلاقی هر پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی است. رضایت‌نامه باید با رعایت تمامی اصول مرتبط تهیه و هنگام ارسال طرح‌نامه برای تصویب، به آن پیوست شده باشد.

5- در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه از دهنده‌ی نمونه‌ی ذخیره‌شده یا جانشین قانونی او امکان‌پذیر نباشد، به‌شرط وجود رضایت کلی اولیه بر استفاده‌ی پژوهشی، در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش می‌توان از آن نمونه برای پژوهش استفاده کرد. در چنین مواردی باید از نمونه‌هایی استفاده شود که به ‌نحو برگشت‌ناپذیر بی‌نام ‌شده باشد. ‌

6- تمامی اطلاعاتی که از صاحبان عضو یا بافت مورد پژوهش، جمع‌آوری و ثبت می‌شود، راز حرفه‌ای تلقی می‌‌شود؛ از این ‌رو، تمامی اصول و ملاحظات مربوط به رازداری و حفظ حریم شخصی، باید در مورد آن‌ها مراعات شود.

7- مرکز انجام دهنده‌ی پژوهش بر روی عضو و بافت باید مهارت و امکانات لازم برای حفظ رازداری را داشته باشد؛ در غیر این صورت، اطلاعات باید به شکل بی‌نام و غیرقابل ردیابی ثبت و ذخیره شود.

8- پژوهشگر باید از اعضاء و بافت‌هایی که به منظور پژوهش در اختیار او قرار می‌گیرد استفاده‌ی بهینه کرده، از هدر رفتن آن‌ها جلوگیری کند

9- پژوهشگر موظف است که تمهیدات لازم ایمنی، از جمله آزمون‌های غربالگری و وسایل محافظت‌کننده را برای جلوگیری از انتقال آلودگی از اجزای بدنی مورد استفاده به هر فرد دیگر، اعم از پژوهشگران، آزمودنی‌ها یا سایر افرادی که در فرایند پژوهش با این مواد سروکار خواهند داشت، پیش‌بینی و تأمین کند.

10- پژوهش بر روی عضو و بافت ممکن است به ایجاد روش‌ها و محصولاتی منجر شود که به استفاده‌ی تجاری از آن‌ها بینجامد. حقوق مالکیت معنوی نتایج حاصل از این‌گونه پژوهش‌ها باید مورد تأیید و حمایت قرار گیرد. احتمال استفاده‌ی تجاری از نتایج پژوهش و اشخاصی که احتمالاً از آن منتفع خواهند شد باید در رضایت‌نامه‌آورده شود.

11- زمان، نحوه و میزان اطلاع آزمودنی‌ها از نتایج پژوهش باید در رضایت‌نامه آورده شود. در هر حال، آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او باید به تمامی اطلاعاتی که در طول پژوهش درباره‌ی او به‌دست می‌آید، دسترسی داشته باشد.

12- در صورت کمبود بافت یا عضو، باید استفاده‌های درمانی بر استفاده‌های پژوهشی اولویت داده شود. 

عدم همکاری بیمار که با توضیح بیشتر درباره این طرح و توضیح این مطلب که هیچ خطری آنها را را تهدید نمی­کند، برطرف می­شود.

مشکل تهیه مواد و امکان طولانی شدن زمان دریافت آنها که با وقت گذاشتن و پیگیری بیشتر حل می­شود.

Polymorphism, preeclampsia, ANRIL, miRNA

1.            Velicky P, Windsperger K, Petroczi K, Pils S, Reiter B, Weiss T, et al. Pregnancy-associated diamine oxidase originates from extravillous trophoblasts and is decreased in early-onset preeclampsia. Sci Rep. 2018;8(1):6342.

2.            Mol BWJ, Roberts CT, Thangaratinam S, Magee LA, de Groot CJM, Hofmeyr GJ. Pre-eclampsia. The Lancet. 2016;387(10022):999-1011.

3.            Khaing W, Vallibhakara SA, Tantrakul V, Vallibhakara O, Rattanasiri S, McEvoy M, et al. Calcium and Vitamin D Supplementation for Prevention of Preeclampsia: A Systematic Review and Network Meta-Analysis. Nutrients. 2017;9(10).

4.            Garrett N, Pombo J, Umpierrez M, Clark JE, Simmons M, Girardi G. Pravastatin therapy during preeclampsia prevents long-term adverse health effects in mice. JCI Insight. 2018;3(8).

5.            Sakowicz A, Lisowska M, Biesiada L, Rybak-Krzyszkowska M, Gach A, Sakowicz B, et al. Association of Maternal and Fetal Single-Nucleotide Polymorphisms in Metalloproteinase (MMP1, MMP2, MMP3, and MMP9) Genes with Preeclampsia. Dis Markers. 2018;2018:1371425.

6.            Pelland A, George RB, Lehmann C, Coolen J. Sidestream Dark Field Imaging of the Microcirculation to Assess Preeclampsia Microvascular Dysfunction. J Clin Med Res. 2018;10(5):391-5.

7.            Mando C, Pileri P, Mazzocco MI, Lattuada D, Zolin A, Plebani M, et al. Maternal and fetal HLA-G 14 bp gene polymorphism in pregnancy-induced hypertension, preeclampsia, intrauterine growth restricted and normal pregnancies. J Matern Fetal Neonatal Med. 2016;29(9):1509-14.

8.            Fingar KR, Mabry-Hernandez I, Ngo-Metzger Q, Wolff T, Steiner CA, Elixhauser A. Delivery Hospitalizations Involving Preeclampsia and Eclampsia, 2005-2014: Statistical Brief #222.  Healthcare Cost and Utilization Project (HCUP) Statistical Briefs. Rockville (MD): Agency for Healthcare Research and Quality (US); 2006.

9.            Logue OC, Mahdi F, Chapman H, George EM, Bidwell GL, 3rd. A Maternally Sequestered, Biopolymer-Stabilized Vascular Endothelial Growth Factor (VEGF) Chimera for Treatment of Preeclampsia. J Am Heart Assoc. 2017;6(12).

10.          Broumand F, Lak SS, Nemati F, Mazidi A. A study of the diagnostic value of Inhibin A Tests for occurrence of preeclampsia in pregnant women. Electron Physician. 2018;10(1):6186-92.

11.          Meiri H, Osol G, Cetin I, Gizurarson S, Huppertz B. Personalized Therapy Against Preeclampsia by Replenishing Placental Protein 13 (PP13) Targeted to Patients With Impaired PP13 Molecule or Function. Comput Struct Biotechnol J. 2017;15:433-46.

12.          Tranquilli AL, Brown MA, Zeeman GG, Dekker G, Sibai BM. The definition of severe and early-onset preeclampsia. Statements from the International Society for the Study of Hypertension in Pregnancy (ISSHP). Pregnancy Hypertens. 2013;3(1):44-7.

13.          Asgharnia M, Mirblouk F, Kazemi S, Pourmarzi D, Mahdipour Keivani M, Dalil Heirati SF. Maternal serum uric acid level and maternal and neonatal complications in preeclamptic women: A cross-sectional study. Int J Reprod Biomed (Yazd). 2017;15(9):583-8.

14.          Rahimi Z, Zangeneh M, Rezaeyan A, Shakiba E, Rahimi Z. MMP-8 C-799T and MMP-8 C+ 17G polymorphisms in mild and severe preeclampsia: Association between MMP-8 C-799T with susceptibility to severe preeclampsia. Clinical and Experimental Hypertension. 2018;40(2):175-8.

15.          Mohammadpour‐Gharehbagh A, Teimoori B, Narooei‐Nejad M, Mehrabani M, Saravani R, Salimi S. The association of the placental MTHFR 3′‐UTR polymorphisms, promoter methylation, and MTHFR expression with preeclampsia. Journal of cellular biochemistry. 2018;119(2):1346-54.

16.          Liu M-c, Li X-y, Zhan Y, Li J, Liu X-m, Tan P, et al. Polymorphism of ERCC1 rs3212986 in Chinese Han women with preeclampsia. Pregnancy hypertension. 2017;10:192-5.

17.          González-Garrido JA, García-Sánchez JR, Tovar-Rodríguez JM, Olivares-Corichi IM. Preeclampsia is associated with ACE I/D polymorphism, obesity and oxidative damage in Mexican women. Pregnancy hypertension. 2017;10:22-7.

18.          Zhao L, Liu J, Tan P, Zhang W, Gao Q, Li X, et al. Genetic association of the NQO1 rs1800566 (609C> T) variant with risk of preeclampsia in the Chinese Han population. Pregnancy hypertension. 2017;10:42-5.

19.          Glotov AS, Kazakov SV, Vashukova ES, Pakin VS, Danilova MM, Nasykhova YA, et al. Targeted sequencing analysis of ACVR2A gene identifies novel risk variants associated with preeclampsia. J Matern Fetal Neonatal Med. 2018:1-7.

20.          Xu L, Li S, Liu Z, Jiang S, Wang J, Guo M, et al. The NLRP3 rs10754558 polymorphism is a risk factor for preeclampsia in a Chinese Han population. J Matern Fetal Neonatal Med. 2018:1-8.

21.          Rezaei M, Eskandari F, Mohammadpour-Gharehbagh A, Teimoori B, Yaghmaei M, Mokhtari M, et al. The Drosha rs10719 T> C polymorphism is associated with preeclampsia susceptibility. Clinical and Experimental Hypertension. 2017:1-6.

22.          Elenis E, Skalkidou A, Skoog-Svanberg A, Sydsjö G, Stavreus-Evers A, Åkerud H. HRG C633T polymorphism and risk of gestational hypertensive disorders: a pilot study. BMC medical genetics. 2018;19(1):44.

23.          Emam RH, Ghattas MH, Mesbah NM, Abo-Elmatty DM, Mehanna ET. Relation of locus 1p13 rs646776 polymorphism with the risk of preeclampsia. Hypertension in pregnancy. 2018;37(2):81-6.

24.          Mohammadi M, Farazmandfar T, Shahbazi M. Relationship between human leukocyte antigen (HLA)-DQA1* 0102/HLA-DQB1* 0602 polymorphism and preeclampsia. Iranian Journal of Reproductive Medicine. 2017;15(9):569.

25.          Mohammadi M, Farazmandfar T, Shahbazi M. Relationship between human leukocyte antigen (HLA)-DQA1*0102/HLA-DQB1*0602 polymorphism and preeclampsia. International journal of reproductive biomedicine (Yazd, Iran). 2017;15(9):569-74.

26.          Muller-Deile J, Schroder P, Beverly-Staggs L, Hiss R, Fiedler J, Nystrom J, et al. Overexpression of preeclampsia induced microRNA-26a-5p leads to proteinuria in zebrafish. Sci Rep. 2018;8(1):3621.

27.          Dole NS, Delany AM. MicroRNA variants as genetic determinants of bone mass. Bone. 2016;84:57-68.

28.          Sobrino B, Brion M, Carracedo A. SNPs in forensic genetics: a review on SNP typing methodologies. Forensic Sci Int. 2005;154(2-3):181-94.

29.          Bao M-H, Szeto V, Yang BB, Zhu S-z, Sun H-S, Feng Z-P. Long non-coding RNAs in ischemic stroke. Cell death & disease. 2018;9(3):281.

30.          Ruhle F, Stoll M. Long non-coding RNA Databases in Cardiovascular Research. Genomics Proteomics Bioinformatics. 2016;14(4):191-9.

31.          Wang H, Liu Y, Zhong J, Wu C, Zhong Y, Yang G, et al. Long noncoding RNA ANRIL as a novel biomarker of lymph node metastasis and prognosis in human cancer: a meta-analysis. Oncotarget. 2018;9(18):14608-18.

32.          Murugan AK, Munirajan AK, Alzahrani AS. Long noncoding RNAs: emerging players in thyroid cancer pathogenesis. Endocr Relat Cancer. 2018;25(2):R59-r82.

33.          Wright MW, Bruford EA. Naming 'junk': human non-protein coding RNA (ncRNA) gene nomenclature. Hum Genomics. 2011;5(2):90-8.

34.          Bao MH, Szeto V, Yang BB, Zhu SZ, Sun HS, Feng ZP. Long non-coding RNAs in ischemic stroke. Cell Death Dis. 2018;9(3):281.

35.          Sun Q, Hao Q, Prasanth KV. Nuclear Long Noncoding RNAs: Key Regulators of Gene Expression. Trends Genet. 2017.

36.          Sethuraman S, Gay LA, Jain V, Haecker I, Renne R. microRNA dependent and independent deregulation of long non-coding RNAs by an oncogenic herpesvirus. PLoS Pathog. 2017;13(7):e1006508.

37.          Che J. Molecular mechanisms of the intracranial aneurysms and their association with the long noncoding ribonucleic acid ANRIL–A review of literature. Neurology India. 2017;65(4):718.

38.          Yu G, Liu G, Yuan D, Dai J, Cui Y, Tang X. Long non-coding RNA ANRIL is associated with a poor prognosis of osteosarcoma and promotes tumorigenesis via PI3K/Akt pathway. J Bone Oncol. 2018;11:51-5.

39.          Wu JH, Tang JM, Li J, Li XW. Upregulation of SOX2-activated lncRNA ANRIL promotes nasopharyngeal carcinoma cell growth. Sci Rep. 2018;8(1):3333.

40.          Zhang D, Ding L, Li Y, Ren J, Shi G, Wang Y, et al. Midkine derived from cancer-associated fibroblasts promotes cisplatin-resistance via up-regulation of the expression of lncRNA ANRIL in tumour cells. Sci Rep. 2017;7(1):16231.

41.          Cheng S, Huang T, Li P, Zhang W, Wang Z, Chen Y. Long non-coding RNA ANRIL promotes the proliferation, migration and invasion of human osteosarcoma cells. Exp Ther Med. 2017;14(5):5121-5.

42.          Shendy HA, Hassanein SI, Gad MZ. 'Desert' gene (Chr9p21) variants as novel markers for coronary artery disease. Anatol J Cardiol. 2017;18(2):84-9.

43.          Ambros V. The functions of animal microRNAs. Nature. 2004;431(7006):350.

44.          Bartel DP. MicroRNAs: genomics, biogenesis, mechanism, and function. cell. 2004;116(2):281-97.

45.          Pauli A, Rinn JL, Schier AF. Non-coding RNAs as regulators of embryogenesis. Nature Reviews Genetics. 2011;12(2):136.

46.          Bartel DP. MicroRNAs: target recognition and regulatory functions. cell. 2009;136(2):215-33.

47.          Fabian MR, Sonenberg N, Filipowicz W. Regulation of mRNA translation and stability by microRNAs. Annual review of biochemistry. 2010;79:351-79.

48.          Mraz M, Pospisilova S. MicroRNAs in chronic lymphocytic leukemia: from causality to associations and back. Expert review of hematology. 2012;5(6):579-81.

49.          Jiang Q, Wang Y, Hao Y, Juan L, Teng M, Zhang X, et al. miR2Disease: a manually curated database for microRNA deregulation in human disease. Nucleic acids research. 2008;37(suppl_1):D98-D104.

50.          Lagos-Quintana M, Rauhut R, Meyer J, Borkhardt A, Tuschl T. New microRNAs from mouse and human. Rna. 2003;9(2):175-9.

51.          Lim LP, Glasner ME, Yekta S, Burge CB, Bartel DP. Vertebrate microRNA genes. Science. 2003;299(5612):1540.

52.          Hu Z, Chen J, Tian T, Zhou X, Gu H, Xu L, et al. Genetic variants of miRNA sequences and non-small cell lung cancer survival. J Clin Invest. 2008;118(7):2600-8.

53.          Liu Y, He A, Liu B, Zhong Y, Liao X, Yang J, et al. rs11614913 polymorphism in miRNA-196a2 and cancer risk: an updated meta-analysis. OncoTargets and therapy. 2018;11:1121.

54.          Fawzy MS, Toraih EA, Ibrahiem A, Abdeldayem H, Mohamed AO, Abdel-Daim MM. Evaluation of miRNA-196a2 and apoptosis-related target genes: ANXA1, DFFA and PDCD4 expression in gastrointestinal cancer patients: A pilot study. PloS one. 2017;12(11):e0187310.

55.          Xin Y, Yang C, Han Z. Circulating miR-499 as a potential biomarker for acute myocardial infarction. Annals of translational medicine. 2016;4(7).

56.          El Sharkawy M, Aly O, Elsayed H, Ezzat H, Mohab A, Usama D. MicroRNA 499 gene expression in patients on hemodialysis with cardiovascular complications. Hemodialysis International. 2017;21:S16-S21.

57.          Kukreja RC, Yin C, Salloum FN. MicroRNA-new players in cardiac injury and protection. Molecular pharmacology. 2011:mol. 111.073528.

58.          Hua Y, Wang J, Yuan DL, Qi Y, Tang Z, Zhu X, et al. A tag SNP in syncytin-2 3-UTR significantly correlates with the risk of severe preeclampsia. Clin Chim Acta. 2018;483:265-70.

59.          Pertegal M, Fenoy FJ, Hernández M, Mendiola J, Delgado JL, Bonacasa B, et al. Fetal Val108/158Met catechol-O-methyltransferase (COMT) polymorphism and placental COMT activity are associated with the development of preeclampsia. Fertility and sterility. 2016;105(1):134-43. e3.

60.          Harati-Sadegh M, Kohan L, Teimoori B, Mehrabani M, Salimi S. The association of the placental Hypoxia-inducible factor1-alpha polymorphisms and HIF1-alpha mRNA expression with preeclampsia. Placenta. 2018;67:31-7.

61.          Maharaj NR, Ramkaran P, Pillay S, Chuturgoon AA. microRNA-27a rs895819 is associated with obesity in HIV infected preeclamptic Black South African women on HAART. BMC Med Genet. 2016;17(1):92.

62.          Chen W, Shao D, Gu H, Gong J, Zhang J. Hsa-mir-499 rs3746444 T/C polymorphism is associated with increased risk of coronary artery disease in a Chinese population. Acta Cardiologica Sinica. 2017;33(1):34.

63.          Xu W, Xu J, Liu S, Chen B, Wang X, Li Y, et al. Effects of common polymorphisms rs11614913 in miR-196a2 and rs2910164 in miR-146a on cancer susceptibility: a meta-analysis. PloS one. 2011;6(5):e20471.

64.          Xiao Y, Bao M-H, Luo H-Q, Xiang J, Li J-M. A meta-analysis of the association between polymorphisms in microRNAs and risk of ischemic stroke. Genes. 2015;6(4):1283-99.

65.          Wang Y, Li Q, Mambiya M, Zhang K, Yang L, Zhang Q, et al. A Meta-Analysis of the Association between Microrna-196A2 and Risk of Ischemic Stroke and Coronary Artery Disease in Asian Population. Journal of Stroke and Cerebrovascular Diseases. 2018.

66.          Hashemi M, Eskandari-Nasab E, Zakeri Z, Atabaki M, Bahari G, Jahantigh M, et al. Association of pre-miRNA-146a rs2910164 and pre‑miRNA-499 rs3746444 polymorphisms and susceptibility to rheumatoid arthritis. Molecular medicine reports. 2013;7(1):287-91.

67.          Xu B, Fang Z, He S, Wang J, Yang X. ANRIL polymorphism rs4977574 is associated with increased risk of coronary artery disease in Asian populations: A meta-analysis of 12,005 subjects. Medicine. 2018;97(39):e12641.

68.          Yang J, Gu L, Guo X, Huang J, Chen Z, Huang G, et al. LncRNA ANRIL Expression and ANRIL Gene Polymorphisms Contribute to the Risk of Ischemic Stroke in the Chinese Han Population. Cellular and molecular neurobiology. 2018:1-17.

در مطالعه حاضر ما به بررسی اثر احتمالی چند تغییر ژنتیکی بر احتمال ابتلا به بیماری پره اکلامپسی که در زنان باردار رخ می دهد، می پردازیم.

از کلیه افرادی که وارد مطالعه شده اند  نمونه از بخش fetal placenta  بیمار مبتلا به پره­اکلامپسی و حداقل به همان تعداد گروه کنترل صورت می گیرد، و همچنین  1 میلی لیتر خون در لوله های EDTA جمع آوری می شود

از نقش احتمالی تغییرات بر برور بیماری مطلع می شویم.

ندارد

-

کلیه هزینه به عهده مجری یا مجریان طرح خواهد بود و بیمار هزینه ای پرداخت نخواهد کرد.

نتایج آزمایش ها و روش های بکار رفته به اطلاع بیمار خواهد رسید و این نتایج بصورت کاملا محرمانه و صرفا جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیماری ویدر چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهند ماند. 

به عهده مجری طرح می باشد.

شرکت من در مطالعه کاملا اختیاری است و آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده و یا هر زمان که مایل بودم بدونه آنکه تغییری در نحوه پزشک درمانگر یا نحوه درمان از مراقبت ار بیماری اینجانب ایجاد شود، از پژوهش مذکور خارج شوم.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکارانطرح موافقت  خود را با با شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم،یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.

-