بررسی اثر میریسیتین بر اضطراب ناشی از ترومای مغزی منتشر در موش صحرایی نر

آسیب ترومای مغزی (TBI)^[1] حاصل نیروی خارجی است که ضربه مکانیکی ناگهانی به بافت مغز وارد می کند و به دنبال آن وقایع پاتولوژیک تأخیری اتفاق می افتند که در مجموع موجب تخریب نورون های مغزی می شوند (1). آسیب ترومای مغزی اصلی ترین عامل مرگ و میر و یکی از اصلی ترین دلایل معلولیت در کودکان و نوجوانان کشورهای در حال توسعه می باشد (2). این عارضه در همه کشورها نیز یک مشکل بزرگ سلامت عمومی است، به طوری که سالانه 7/1 میلیون مورد جدید این عارضه پدید می آید (2) 60 درصد مراجعات اورژانس را تشکیل داده و 50 درصد آن ها به مرگ منجر می شوند (3). در کشور ما ایران بر طبق آمار گزارش شده از منابع خبری، سالانه در حدود 30000- 25000 نفر در نتیجه تصادفات جاده ای می میرند که آسیب منتشر مغزی در بسیاری از این موارد علت اصلی مرگ است (4). اتفاقاتی که به دنبال آسیب ترومای مغزی در سیستم عصبی مرکزی رخ می دهند در دو فاز ترمیمی حاد و مزمن بروز می کنند. در فاز حاد هم به دلیل آسیب اولیه و هم آسیب ثانویه مرگ سلولی و عدم کارایی صحیح عصبی رخ می دهد. آسیب اولیه ناشی از همان ضربه مستقیم فیزیکی است و آسیب ثانویه عبارت است از مکانیسم های پاتوفیزیولوژیک سلولی و مولکولی که با تأخیر بروز کرده و بالقوه برگشت پذیر هستند و موجب صدمات پیشرونده ماده خاکستری و سفید مغز می شوند (5). چنین آسیب های تأخیری از چند ثانیه تا چند دقیقه بعد از ضربه شروع شده و ممکن است تا روزها، هفته ها ، ماه ها و یا حتی سال ها ادامه یابند و ممکن است پاسخی باشند به آزاد سازی ترکیبات قابل توجهی که به واسطه فساد نورونی و اختلالات نورولوژیک متعاقب آسیب ترومای مغزی پدید می آیند (5). برخی از مکانیسم های آسیب ثانویه مهمتر عبارتند از مسیر های داخلی مرگ نورونی، فعال شدن میکروگلیاها و سمیت نورونی ثانویه (6). آسیب های مکانیکی که در ابتدا به مغز وارد می شوند به واسطه تخریب پارانشیم مغز و عروق خونی رخ می دهند که زنجیره پیچیده ای از وقایع مولکولی و مراحل فیزیولوژیک را شروع می کنند (7). ضربه ابتدایی موجب مرگ آنی سلولی می شود که به همراه از بین رفتن انسجام سد خونی – مغزی باعث بروز پاسخ های ایمونولوژیک می شوند (8). این واکنش به دلیل فعال شدن سلول های گلیال موضعی است که همراه با تنظیم افزاینده و رها سازی مولکول های التهابی نظیر فاکتورهای کمپلمان، کموکاین ها و سیتوکاین ها و تراوش ترکیبات مترشحه از سلول های ایمنی خون به درون بافت مغز می باشد (9, 10).     

 شروع فاز مزمن ترمیم به گسترش آسیب و بیان فاکتورهای واسطه ای مهم نوسازی بافت مانند سیتوکاین ها بستگی دارد (10). تشکیل ادم مغزی، به هم فشردگی سد خونی- مغزی (BBB)^[2]، آزاد سازی سیتوکاین های التهابی و فاکتورهای رشد در طی پاسخ های تإخیری به آسیب ترومای مغزی رخ می دهند (11). به دنبال آسیب ترومای مغزی تنظیم افزاینده فاکتور رشد بافتی بتا ( TGF-β) فعال شدن آندوتلیوم عروق مغزی را تنظیم می کند که به نوبه خود از عبور گلبول های سفید از سد خونی- مغزی جلوگیری می کند (12). سد خونی- مغزی طبیعی تراوایی کمی به محلول ها دارد و فیلتراسیون مایع به سرعت یک گرادیان اسمزی کریستالوئیدی در خلاف جهت ایجاد میکند (12). پیشنهاد شده است که افزایش نفوذپذیری سد خونی- مغزی به کریستالوئید ها بعد از آسیب ترومای مغزی نشان دهنده اهمیت بالای فشار اسمزی کلوئیدی پلاسما است که به عنوان یک نیروی مخالفت کننده با فیلتراسیون مایعات و تشکیل ادم مغزی است (8).

ثابت شده است که در هر دو سیستمهای عصبی مرکزی و هم محیطی ترکیبات آنتی اکسیدان برای مقابله با صدمات القا شده به وسیله مواد اکسیدان بسیار سودمند ومفید هستند (13). به طور کلی ترکیبات اسید فنولی خواص آنتی اکسیدانی و محافظت شیمیایی قوی در محیط invivo  دارند. ترکیبات فنولیک امید بخش ترین مواد ضد سرطان گیاهی هستند. 

پیشرفت اقدامات اولیه، درمان جراحی و مراقبت های ویژه باعث پیش آگاهی بهتری در بیماران دچار ضربه مغزی شده است، اما تا بحال درمان دارویی موثر و مفیدی برای درمان بیماران پیدا نشده است و پیشگیری، مهمترین راهبرد فعلی است.

کاملا مشهود است که انواع رادیکالهای آزاد همانند ROS نقش اساسی در استرس اکسیداتیو القا شده توسط فاکتورهای مختلف در بافتهایی همچون مغز دارند. مطالعات اخیر مشخص کرده است که ترکیبات طبیعی بعنوان عوامل آنتی اکسیدانی و ضد التهابی در ناهنجاری های نورولوژیک القا شده توسط ROS عملکرد تعدیل کننده دارند (14, 15). پلی فنولها فراوانترین عناصر غذایی کم مصرف در رژیم غذایی ما هستند و اهمیت شان در ممانعت از بسیاری از بیماریها به اثبات رسیده است (15). بطور کلی امکان دسترسی به هر نوع از آنها متفاوت می باشد (16). انواعی از آنها مانند سینامیک اسید و ایزوفلاون ها از پلی فنولهایی هستند که بخوبی جذب می شوند و در ادامه آنها می توان کاتچین ها، فلاوانون ها و گلوکوزیدهای کوئرستین را نام برد که هر کدام از آنها دارای کینتیک متفاوتی می باشد (17). پلی فنول هایی که قابلیت جذب کمتری نسبت به موارد ذکر شده دارند شامل پروآنتوسیانین ها و آنتوسیانین ها می باشند (18).

میریسیتین یک گلیکوزید فلاونوئیدی طبیعی متعلق به زیر گروه فلاونول ها است (19). این فلاونوئید دارای فعالیت آنتی اکسیدانی، ضد التهابی (19)، ضد درد (20) ضد اضطراب (21) و محافظت نورونی (22)است.

اضطراب را می توان پاسخی انطباقی و به هنجار در برابر تهدید تلقی کردکه ارگانیسم را برای ستیز یا گریز آماده می کند. اضطراب، بیماری شایعی است . تخمین های معقولی که در مورد شیوع یک ساله آن زده می شود،بین3_8 درصد است. نسبت زن به مرد در این اختلال دو به یک است و تقریبا 25 درصد بیمارانی که به درمانگاه های اختلالات روانی مراجعه می کنند به اختلال اضطراب فراگیر مبتلا هستند (23). اضطراب به منزله بخشی از زندگی هر انسان در همه افراد به حدی اعتدال آمیز وجود دارد و این حد ، به عنوان پاسخی سازش یافته تلقی می شود ، اما زمانی اضطراب مایه نگرانی بالینی می شود که به چنان حدی رسیده باشد که توانایی عمل کردن در زندگی روزمره  را مختل کند، به طوری که فرد دچار حالت ناسازگارانه ای شده که مشخصه آن واکنش های جسمانی  و روانی شدید است (23).

اگر چه ممکن است تظاهرات روانی مختلفی به دنبال آسیب تروماتیک مغز ایجاد شود ، اما سایکوز ،  و به ویژه افسردگی و اختلالات اضطرابی شایع هستند (24). افراد با آسیب تروماتیک مغزی خطر بیشتری برای ابتلا به اضطراب و اختلالات افسردگی به دنبال آسیب دارند (24). گزارشات نشان داده است که  شیوع اضطراب بین 10 تا 70 درصد و شیوع افسردگی بین 18.5 تا 61 درصد می باشد (25) و شیوع این دو اختلال در همراهی با یکدیگر تقریبا 75 درصد در افراد می باشد (25). در مطالعه ای دیگر نشان داده شده است که بیماران مبتلا به  افسردگی و اضطراب به دنبال آسیب تروماتیک مغزی با نتایج عملکردی ضعیف همراه هستند (26)

مروری بر مطالعات

در مطالعه ای که Hobbs و همکاران در سال 2015  روی موش کوچک آزمایشگاهی انجام دادند مشخص گردید که استفاده از میریسیتین تا mg/kg2000 هیچگونه اثر سمیت ژنی را ایجاد ننموده و پیشنهاد می­دهد که استفاده از این ترکیب در غذاهای انسانی اثر منفی نخواهد داشت (27).

در مطالعه ای دیگر که Domitrovic و همکاران در سال 2015 بر روی اثر آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضد فیبروتیک میریسیتین در آسیب کبدی ناشی از تتراکلرید کربن (CCl4 ) انجام دادند، گزارش کردند که میریسیتین موجب اثرات آنتی اکسیدانی و ضد التهابی قوی و همچنین افزایش سطح آنتی اکسیدانی کبد وکاهش آسیب کبدی ناشی از CCl4 می شود (19).

همچنین در مطالعه ای که Hagenacker و همکاران  در سال 2010روی اثر ضد دردی میریسیتین در مدل های شیمیایی درد در موش کوچک آزمایشگاهی انجام دادند، نشان دادند که میریسیتین موجب کاهش هر دو درد حاد و مزمن در موش با جلوگیری از فعال شدن گیرنده های درد می شود (28).

در مطالعه ای دیگر Guo  و همکاران در سال 2015 روی اثرات مهاری میریسیتین در آسیب اندوتلیال ناشی از استرس اکسیداتیو و آترواسکلروز زودرس در موش کوچک آزمایشگاهی انجام دادند، نشان دادند که میریسیتین از طریق افزایش فعالیت آنزیم­های آنتی اکسیدانی SOD و CAT و GSH وکاهش MDA و ROS منجر به محافظت سلولهای اندوتلیال عروقی در برابر آپوپتوز می­شود. همچنین این فلاونوئید با کاهش اکسیداسیون لیپیدی و التهاب مزمن از ایجاد آترواسکلروز در عروق نیز جلوگیری نموده است (29).

همچنین در مطالعه ای کهMa  و همکاران در سال 2007 روی اثر میریسیتین در کاهش آسیب میتوکندریایی ناشی از6-هیدروکسی دوپامین و آپوپتوز در سلول های PC12 از طریق مهار اکسیداسیون میتوکندریایی انجام دادند، گزارش کردند که میریسیتین موجب کاهش گونه های اکسیژن فعال و مهار پراکسیداسیون چربی در میتوکندری مغز می شود که ممکن است در درمان بیماری پارکینسون مفید باشد (30).

با توجه به مطالب بالا و شیوع بالای افسردگی و اضطراب به دنبال آسیب تروماتیک مغزی و عدم وجود ارزیابی در این زمینه  و اثرات میریسیترین و همچنین به دلیل اینکه تا به حال هیچ مطالعه ای در مورد اثرمیریسیتین روی اضطراب ناشی از ترومای مغزی انجام نشده است؛  هدف از این مطالعه،  بررسی اثر میریسیتین  بر اضطراب ناشی از ترومای مغزی تجربی منتشر در موش صحرایی نر می باشد.

[1] : Traumatic Brain Injury

1. میانگین  حضور در بازوی باز با استفاده از  تست ماز بعلاوه مرتفع در گروههای مورد بررسی متفاوت است.
2. میانگین  حضور در بازوی بسته با استفاده از  تست ماز بعلاوه مرتفع در گروههای مورد بررسی متفاوت است.
3. میانگین  تعداد ورود به بازوی بسته با استفاده از  تست ماز بعلاوه مرتفع در گروههای مورد بررسی متفاوت است.
4. میانگین  تعداد ورود به بازوی باز با استفاده از  تست ماز بعلاوه مرتفع در گروههای مورد بررسی متفاوت است.   .
5. مدت زمان حضور در مربع مرکزی با استفاده از  تست میدان باز در گروههای مورد بررسی متفاوت است
6. میانگین  تعداد دفع ادرار با استفاده از  تست میدان باز در گروههای مورد بررسی متفاوت است. .
7. میانگین  تعداد دفع مدفوع با استفاده از  تست میدان باز در گروههای مورد بررسی متفاوت است.  
8. میانگین تعداد ورود به مربع مرکزی با استفاده از تست میدان بازدر گروههای مورد بررسی متفاوت است.
9. میانگین تعداد عبور از خط با استفاده از تست میدان باز در گروههای مورد بررسی متفاوت است.
10. میانگین تعداد ایستادن با استفاده از تست میدان باز در گروههای مورد بررسی متفاوت است.
11. میانگین تعداد کشش دادن بدن با استفاده از  تست میدان باز در گروههای مورد بررسی متفاوت است.
12. میانگین مدت زمان بی حرکت بودن با استفاده از تست میدان باز در گروههای مورد بررسی متفاوت است.

بررسی اثر میریسیتین  بر اضطراب ناشی از ترومای مغزی تجربی منتشر در موش صحرایی نر 

1. مقایسه مدت زمانحضور در بازوی باز با استفاده از  تست ماز بعلاوه مرتفع در گروههای مورد مطالعه
2. مقایسه مدت زمانحضور در بازوی بسته با استفاده از  تست ماز بعلاوه مرتفع در گروههای مورد مطالعه
3. مقایسه تعداد ورود به بازوی باز  با استفاده از  تست ماز بعلاوه مرتفع در گروههای مورد مطالعه
4. مقایسه تعداد ورود به بازوی بسته با استفاده از  تست ماز بعلاوه مرتفع در گروههای مورد مطالعه
5. مقایسه مدت زمان حضور در مربع مرکزی در تست میدان باز در گروههای مورد مطالعه
6. مقایسه تعداد دفع ادرار با استفاده از  تست میدان باز در گروههای مورد مطالعه
7. مقایسه تعداد دفع مدفوع با استفاده از  تست میدان باز در گروههای مورد مطالعه
8. مقایسه تعداد ورود به مربع مرکزی با استفاده از تست میدان بازدر گروههای مورد مطالعه
9. مقایسه تعداد عبور از خط با استفاده از تست میدان باز در گروههای مورد مطالعه 
10.  مقایسه تعداد ایستادن با استفاده از تست میدان باز در گروههای مورد مطالعه 
11. مقایسه  تعداد کشش دادن بدن با استفاده از  تست میدان باز در گروههای مورد مطالعه
12. مقایسه مدت زمان بی حرکت بودن با استفاده از تست میدان باز در گروههای مورد مطالعه 

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

آسیب ترومای مغزی: هرگونه آسیب یا صدمه ای که به دنبال برخورد عوامل فیزیکی یا شیمیایی به بافت مغز بوجود آید را آسیب ترومای مغزی گویند.

میریسیترین:یک گلیکوزید فلاونوئیدی طبیعی متعلق به زیر گروه فلاونول ها است. این فلاونوئید دارای فعالیت آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، ضد درد،ضد اضطراب  و محافظت نورونی است.

  تجربی –  مداخله ای

:   موش های صحرایی نر نژاد ویستار آلبینو با وزن  200 تا 250 گرم  موجود در حیوانخانه دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

در این تحقیق تجربی از 50 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در محدوده وزنی 200 تا 250 گرم استفاده خواهد شد که به صورت تصادفی به 5 گروه 8 تایی تقسیم می شوند(31).

نمونه گیری بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انجام می شود و قرار گیری در گروه ها به صورت تصادفی انجام خواهد شد.

پس از تصویب ، این مطالعه بر روی 50 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در محدوده وزنی 200 تا 250 گرم انجام خواهد شد. حیوانات مورد بررسی پس از توزین(وزن اولیه) به 5 گروه مساوی((n=10 تقسیم خواهند شد و هر 2 حیوان در یک قفس قرارداده خواهد شد. اطاق نگهداری حیوانات مورد بررسی دارای سیکل 12 ساعت روشنایی و 12 ساعت تاریکی که توسط تایمر (Timer model: SUL180a, AC220V. china, Gam, To 6 Pm, a12-h light-dark cycle)   به طور مصنوعی تنظیم می شود خواهد بود. دمای اطاق 21-23 درجه سانتی گراد و رطوبت در حد 10% و دارای تهویه مناسب خواهد بود و حیوانات دسترسی آزاد به آب و غذا خواهند داشت. در ضمن، بررسی ها بر اساس پروتکل ها و دستورالعمل های توصیه شده توسط انستیتوی ملی بهداشت آمریکا (National Institutes of Health)  برای نگهداری و استفاده از حیوانات آزمایشگاهی انجام خواهد شد (31, 32). روش انجام کار به تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی زاهدان خواهد رسید.

چگونگی ایجاد ترومای مغزی :

ضربه مغزی ایجاد شده با شدت متوسط (moderate) از نوع منتشر (Diffiuse) و با استفاده از  روش مارمارو ایجاد می شود و از دستگاه القای ضربه مغزی استفاده می شود که در آن وزنه 200 گرمی برای شدت ضربه متوسط از داخل ستون پلیکا به ارتفاع100 سانتی متر با روش سقوط آزاد بر روی سر حیوان بیهوش شده، در حالیکه یک صفحه مدور استیل با قطر متناسب سطح پشتی استخوان جمجمه به منظور پخش یکنواخت ضربه بر روی جمجمه قرار دارد فرود می آید. بعد از القای ضربه مغزی، حیوان به قفس باز گردانده می شود. به منظور تعیین شدت جراحت ترومای مغزی پاسخهای نورولوژیکی، تنفسی و بینایی در زمانهای صفر، 1، 4، 24 و 48 ساعت بعد از ایجاد ترومای مغزی نمره دهی می شوند .

پودر میریسیتین به میزان 5 mg/kg  به طور روزانه و به صورت داخل صفاقی و از یک هفته قبل تا یک ساعت قبل ازالقای ترومای مغزی به حیوان تجویز خواهد شد..(31)  برای حل کردن میریسیترین از10% توئین80 بعلاوه سالین (20) استفاده خواهد شد (31).

آزمون میدان باز(OFT):

این آزمون برای  فعالیت حرکتی ومیزان اضطراب استفاده می شود (33).وسیله این آزمون ازجعبه ای با ابعاد 120×120 ودیواره هایی به ارتفاع cm50 تشکیل شده است.کف جعبه توسط رسم خطوط به 16 مربع مساوی تقسیم شده وسپس یک مربع با ابعاد cm 30×30 در مرکزآن  رسم می شود.پیش از شروع آزمایشات ،حیوانات برای خوگیری بامحیط آزمایش در دوروز متوالی قبل از آزمایش وهر روز به مدت 5 دقیقه در داخل جعبه قرار می گیرند. در روزهای آزمایش حیوانات داخل قفس هایشان تامحیط آزمایش جابجا می شوند وکنترل وانتقال آنها از طریق گرفتن دم حیوان صورت می گیرد.سپس حیوان در یکی ازچهارگوشه  جعبه قرار می گیرد ومدت 5 دقیقه اجازه فعالیت داده می شود .در پایان 5دقیقه آزمون حیوان به قفس خود برگردانده می شود وکف جعبه باالکل 70%تمیز می شود تاخشک شده وسپس آزمون بعدی انجام می گیرد.

• رفتارهای اندازه گیری شده ونحوه محاسبه امتیازات در آزمون میدان باز (34-38):

عبور ازخط:تعداد عبور حیوان از هر خط با چهار اندام

تعداد ورود به مربع مرکزی :تعداد ورود حیوان به مربع مرکزی با چهار اندام

مدت حضور در مربع مرکزی:مدت زمانیکه حیوان در مربع مرکزی سپری می کند.

تعداد ایستادن : تعداد دفعاتی که حیوان برروی اندامهای عقبی می ایستد.

کشش دادن بدن:تعداد دفعاتیکه حیوان سر وشانه هایش را ابتدا به جلو کشیده وسپس به جای اول باز می گرداند.

بی حرکت بودن:مدت زمانیکه حیوان کاملا بی حرکت است.

ادرار کردن:تعداد قطرات (تجمعات مایع ادرار)یارگه های ادرار

دفع مدفوع:تعداد قطعات مدفوع تولید شده

آزمون OFT به طور همزمان رفتارهای حرکتی ،اکتشافی واضطرابی را مورد ارزیابی قرار می دهد.تعداد عبور از خطوط وایستادن بر اندام های عقبی برای ارزیابی هر سه رفتار استفاده می شوند وبرای ارزیابی رفتارهای شبه افسردگی اختصاصی می باشد.افزایش امتیاز این رفتارها نشان دهنده افزایش رفتار تحرک واکتشاف وکاهش افسردگی است..

تعداد ورود به مربع مرکزی ومدت زمان حضور در این مربع جهت ارزیابی رفتار اکتشافی واضطراب استفاده می شود.افزایش تعداد ومدت این رفتار نشان دهنده سطح بالای رفتار اکتشافی  وسطح پایین اضطراب است..دفع ادرار ومدفوع نشان دهنده اضطراب در جوندگان است وافزایش دفعات آنها نشان دهنده سطح بالای اضطراب است.

تست ماز بعلاوه مرتفع:

 برای سنجش اضطراب از مدل رفتاری ماز بعلاوه مرتفع استفاده می شود. این ماز از جنس اهن و دارای 4 بازو به شکل بعلاوه می باشد. ابعاد بازوهای باز و بسته 50*10 سانتی متر بوده و راهروی بسته دیواره ای به بلندی 40 سانتی متر دارد. موش در محدوده وسط ماز رو به بازوی باز قرار می گیرد. نور مناسب در ارتفاع 120 سانتی متری از مرکز ماز قرار می گیرد. برای هر حیوان دفعات ورود به بازوی باز و بسته و مدت زمان حضور در این بازوها (OAE & OAT%) بواسطه مشاهده مستقیم اندازه گیری می شود. که ملاکی برای ارزیابی وضعیت اضطرابی حیوان می باشد.

دستگاه ماز بعلاوه مرتفع

اطلاعات در نرم افزار SPSS ورژن 17 مورد آنالیز قرار می گیرند. تمام داده ها بصورت انحراف معیار ± میانگین ارائه می شوند. معنی دار بودن تفاوت بین گروههای مختلف کنترل و آزمایش بوسیله آزمون آماری آنالیز واریانس (ANOVA) بصورت یکطرفه و نیز با اندازه گیری مکرر تجزیه و تحلیل می شود و از تست تعقیبی مناسب برای تعیین تفاوت بین گروهها استفاده شده و تفاوت ها با P<0.05 معنی دار تلقی میگردد. در صورت نرمال نبودن از آزمون های غیر پارامتریک استفاده می گردد (39)

روش انجام کار به تایید کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی زاهدان خواهد رسید.

ﮐﺪﻫﺎی اﺧﻼق داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ زاﻫﺪان ﮐﻪ در ﻃﻮل ﺗﺤﻘﯿﻖ رﻋﺎﯾﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ
ﮐﺪﻫﺎی اﺧﻼق داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ زاﻫﺪان ﮐﻪ در ﻃﻮل ﺗﺤﻘﯿﻖ رﻋﺎﯾﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ
1- ﺗﮭﯾﮫ و ﺣﻣل و ﻧﻘل ﺣﯾواﻧﺎت ﮔزﯾﻧﮫ ھﺎی (ب ج د)
2 - روﺷ ﮭﺎی ﻧﮕﮭداری ﮔزﯾﻧﮫ ھﺎی (الف ب )
3- ﻧﯾروھﺎی اﺟراﯾﯽ )ﻣراﻗﺑت ﮐﻧﻧدﮔﺎن ﺣﯾوان (الف ب  ج د ه و ز )
4- ﮐﺎرﺑران ﭘژوھش و ﻣﺣﻘﻘﯾن (الف ب ج )
5- روﺷ ﮭﺎی ﻧﮕﮭداری ( الف ب )
7- اﻣﮑﺎﻧﺎت ﻧﮕﮭداری  (ب )
8- ﻧﯾروھﺎی اﺟراﯾﯽ ﺷﺎﻏل (الف ب ج )
9-ﻣﺣﻘﻘﯾن و ﭘژوھﺷﮕران(ﺗﻣﺎم ﻣوارد ذﮐر ﺷده )

 

 -تهیه موش در رنج وزنی مناسب

آسیب ترومای مغزی . اضطراب.میریسیتین ،  موش صحرایی

• مراجع مورد استفاده براساس رفرانس نویسی ونکوورتنظیم گردد.

•  1.          Albensi BC, Sullivan PG, Thompson MB, Scheff SW, Mattson MP. Cyclosporin ameliorates traumatic brain-injury-induced alterations of hippocampal synaptic plasticity. Experimental neurology. 2000;162(2):385-9.

  2.            Andelic N, Sigurdardottir S, Brunborg C, Roe C. Incidence of hospital-treated traumatic brain injury in the Oslo population. Neuroepidemiology. 2008;30(2):120-8.

  3.            Faul M, Xu L, Wald M, Coronado VG. Traumatic brain injury in the United States: emergency department visits, hospitalizations and deaths 2002–2006. Atlanta, GA: Centers for Disease Control and Prevention, National Center for Injury Prevention and Control. 2010:2-70.

  4.            Aghakhani N, Azami M, Jasemi M, Khoshsima M, Eghtedar S, Rahbar N. Epidemiology of traumatic brain injury in urmia, iran. Iranian Red Crescent Medical Journal. 2013;15(2):173.

  5.            Oddo M, Levine JM, Mackenzie L, Frangos S, Feihl F, Kasner SE, et al. Brain hypoxia is associated with short-term outcome after severe traumatic brain injury independently of intracranial hypertension and low cerebral perfusion pressure. Neurosurgery. 2011;69(5):1037-45.

  6.            Cao T, Thomas TC, Ziebell JM, Pauly JR, Lifshitz J. Morphological and genetic activation of microglia after diffuse traumatic brain injury in the rat. Neuroscience. 2012;225:65-75.

  7.            Faden AI. Microglial activation and traumatic brain injury. Annals of neurology. 2011;70(3):345-6.

  8.            Beaumont A, Marmarou A, Hayasaki K, Barzo P, Fatouros P, Corwin F, et al. The permissive nature of blood brain barrier (BBB) opening in edema formation following traumatic brain injury.  Brain Edema XI: Springer; 2000. p. 125-9.

  9.            Ziebell JM, Morganti-Kossmann MC. Involvement of pro-and anti-inflammatory cytokines and chemokines in the pathophysiology of traumatic brain injury. Neurotherapeutics. 2010;7(1):22-30.

  10.         Shein NaA, Doron H, Horowitz M, Trembovler V, Alexandrovich AG, Shohami E. Altered cytokine expression and sustained hypothermia following traumatic brain injury in heat acclimated mice. Brain research. 2007;1185:313-20.

  11.         Lloyd E, Somera-Molina K, Van Eldik LJ, Watterson DM, Wainwright MS. Suppression of acute proinflammatory cytokine and chemokine upregulation by post-injury administration of a novel small molecule improves long-term neurologic outcome in a mouse model of traumatic brain injury. J Neuroinflammation. 2008;5(1):28-41.

  12.         Ramlackhansingh AF, Brooks DJ, Greenwood RJ, Bose SK, Turkheimer FE, Kinnunen KM, et al. Inflammation after trauma: microglial activation and traumatic brain injury. Annals of neurology. 2011;70(3):374-83.

  13.         Bayir Hl, Marion DW, Puccio AM, Wisniewski SR, Janesko KL, Clark RS, et al. Marked gender effect on lipid peroxidation after severe traumatic brain injury in adult patients. Journal of neurotrauma. 2004;21(1):1-8.

  14.         Rogatsky GG, Kamenir Y, Mayevsky A. Effect of hyperbaric oxygenation on intracranial pressure elevation rate in rats during the early phase of severe traumatic brain injury. Brain research. 2005;1047(2):131-6.

  15.         Manach C, Williamson G, Morand C, Scalbert A, Rémésy C. Bioavailability and bioefficacy of polyphenols in humans. I. Review of 97 bioavailability studies. The American journal of clinical nutrition. 2005;81(1):230S-42S.

  16.         Singh BN, Singh B, Singh R, Prakash D, Singh D, Sarma B, et al. Polyphenolics from various extracts/fractions of red onion (< i> Allium cepa) peel with potent antioxidant and antimutagenic activities. Food and Chemical Toxicology. 2009;47(6):1161-7.

  17.         Zhang L, Wang Y, Wu D, Xu M, Chen J. Microwave-assisted extraction of polyphenols from Camellia oleifera fruit hull. Molecules. 2011;16(6):4428-37.

  18.         Chen K-C, Chuang C-M, Lin L-Y, Chiu W-T, Wang H-E, Hsieh C-L, et al. The polyphenolics in the aqueous extract of Psidium guajava kinetically reveal an inhibition model on LDL glycation. Pharmaceutical biology. 2010;48(1):23-31.

  19.         Domitrović R, Rashed K, Cvijanović O, Vladimir-Knežević S, Škoda M, Višnić A. Myricitrin exhibits antioxidant, anti-inflammatory and antifibrotic activity in carbon tetrachloride-intoxicated mice. Chemico-biological interactions. 2015;230:21-9.

  20.         Córdova MM, de Paula Werner MF, da Silva MD, Ruani AP, Pizzolatti MG, Santos AR. Further antinociceptive effects of myricitrin in chemical models of overt nociception in mice. Neuroscience letters. 2011;495(3):173-7.

  21.         Mohan M, Jadhav SS, Kasture VS, Kasture SB. Effect of myricetin on behavioral paradigms of anxiety. Pharmaceutical biology. 2009;47(10):927-31.

  22.         Wang Y-H, Xuan Z-H, Tian S, He G-R, Du G-H. Myricitrin attenuates 6-hydroxydopamine-induced mitochondrial damage and apoptosis in PC12 cells via inhibition of mitochondrial oxidation. Journal of Functional Foods. 2013;5(1):337-45.

  23.         Hobbs CA, Swartz C, Maronpot R, Davis J, Recio L, Koyanagi M, et al. Genotoxicity evaluation of the flavonoid, myricitrin, and its aglycone, myricetin. Food and Chemical Toxicology. 2015;83:283-92.

  24.         Hagenacker T, Hillebrand I, Wissmann A, Büsselberg D, Schäfers M. Anti‐allodynic effect of the flavonoid myricetin in a rat model of neuropathic pain: Involvement of p38 and protein kinase C mediated modulation of Ca2+ channels. European Journal of Pain. 2010;14(10):992-8.

  25.         Guo J, Meng Y, Zhao Y, Hu Y, Ren D, Yang X. Myricetin derived from Hovenia dulcis Thunb. ameliorates vascular endothelial dysfunction and liver injury in high choline-fed mice. Food & function. 2015;6(5):1620-34.

  26.         Ma Z-G, Wang J, Jiang H, Liu T-W, Xie J-X. Myricetin reduces 6-hydroxydopamine-induced dopamine neuron degeneration in rats. Neuroreport. 2007;18(11):1181-5.

  27.         Nolen-Hoeksema S. The role of rumination in depressive disorders and mixed anxiety/depressive symptoms. Journal of abnormal psychology. 2000;109(3):504.

  28.         Moore EL, Terryberry-Spohr L, Hope DA. Mild traumatic brain injury and anxiety sequelae: a review of the literature. Brain injury. 2006;20(2):117-32.

  29.         Morton M, Wehman P. Psychosocial and emotional sequelae of individuals with traumatic brain injury: a literature review and recommendations. Brain injury. 1995;9(1):81-92.

  30.         Whelan-Goodinson R, Ponsford J, Schönberger M. Validity of the Hospital Anxiety and Depression Scale to assess depression and anxiety following traumatic brain injury as compared with the Structured Clinical Interview for DSM-IV. Journal of affective disorders. 2009;114(1-3):94-102.

  31.         Kiasalari Z, Roghani M, Baluchnejadmojarad T, Hasas MJ. Dose-Dependent Effect of Curcumin on Learning and Memory Deficit in Kainate-Epileptic Rats. Journal of Ardabil University of Medical Sciences. 2014;14(3):229-39.

  32.         Mojarad TB, Roghani M. The anticonvulsant and antioxidant effects of berberine in kainate-induced temporal lobe epilepsy in rats. Basic and clinical neuroscience. 2014;5(2):124.

  33.         Lipsky RH, Marini AM. Brain‐derived neurotrophic factor in neuronal survival and behavior‐related plasticity. Annals of the New York Academy of Sciences. 2007;1122(1):130-43.

  34.         Babygirija R, Yoshimoto S, Gribovskaja-Rupp I, Bülbül M, Ludwig K, Takahashi T. Social interaction attenuates stress responses following chronic stress in maternally separated rats. Brain research. 2012;1469:54-62.

  35.         Françolin-Silva AL, da Silva Hernandes A, Fukuda MTH, Valadares CT, Almeida SS. Anxiolytic-like effects of short-term postnatal protein malnutrition in the elevated plus-maze test. Behavioural Brain Research. 2006;173(2):310-4.

  36.         O'Donnell KJ, Glover V, Holbrook JD, O'Connor TG. Maternal prenatal anxiety and child brain-derived neurotrophic factor (BDNF) genotype: effects on internalizing symptoms from 4 to 15 years of age. Development and psychopathology. 2014;26(4pt2):1255-66.

  37.         Tsuru J, Tanaka Y, Ishitobi Y, Maruyama Y, Inoue A, Kawano A, et al. Association of BDNF Val66Met polymorphism with HPA and SAM axis reactivity to psychological and physical stress. Neuropsychiatric disease and treatment. 2014;10:2123.

  38.         Gross C, Zhuang X, Stark K, Ramboz S, Oosting R, Kirby L, et al. Serotonin1A receptor acts during development to establish normal anxiety-like behaviour in the adult. Nature. 2002;416(6879):396-400.

  39.         Khamse S, Sadr SS, Roghani M, Hasanzadeh G, Mohammadian M. Rosmarinic acid exerts a neuroprotective effect in the kainate rat model of temporal lobe epilepsy: Underlying mechanisms. Pharmaceutical biology. 2015;53(12):1818-25. PubMed PMID: 25874386.

   

-