بررسی مقایسه ای سطح سرمی CRP در آپاندیسیت های پرفوره و غیر پرفوره در عمل های جراحی آپاندکتومی

آپاندیسیت یکی از شایعترین اورژانس های پزشکی و از علل شایع ایجاد دردهای شکمی حاد و شدید است. بعلاوه آپاندیسیت شایع ترین منشاء عفونت داخل شکمی اکتسابی از جامعه می باشد. این مشکل در هر دو جنس مذکر و مونث دیده شده و کلیه افراد در سنین مختلف را درگیر می کند. میزان بروز سالانه آپاندیسیت حدود 100 نفر به ازای هر 100،000 نفر است. خطر آپاندیسیت در طول عمر 6/8-6/6 درصد برای مردان و 9/6-7/6 درصد برای زنان برآورد شده و بیشترین میزان آن در دهه دوم زندگی رخ می دهد(1-4). به نوعی که حدود 70 % مبتلایان به آپاندیسیت حاد را افراد زیر سن 30 سال تشکیل می دهند(5).

اتیولوژی این بیماری به طور کامل مشخص نیست. اما علل احتمالی همچون وجود فکالیت، جسم خارجی، بدخیمی و هیپرپلازی لنفوئیدی در طی یک عفونت می تواند موجب انسداد لومینال آپاندیس گردد که این انسداد باعث جلوگیری از تخلیه ترشحات مخاطی شده و منجر به التهاب و افزایش فشار داخل لومن آپاندیس می شود. همچنین این مسئله باعث ایجاد انقباض و استاز می شود که می تواند منجر به نکروز و در نهایت پرفوراسیون آپاندیس گردد(3, 6-9). در نتیجه یک درد عمومی شدید و پیشرونده در قسمت بالای شکم به مدت چند ساعت ایجاد می نماید که این درد بعداً در ربع تحتانی راست شکم  (نقطه McBurney) لوکالیزه می شود(10).

سایر علائم بیماری بسیار متفاوت و متنوع هستند و علائم کلاسیک آپاندیسیت (تهوع، استفراغ و درد ربع تحتانی راست شکم) تنها در یک سوم بیماران دیده می شود و با توجه به عوارض این بیماری تشخیص سریع آن بسیار ضروری است. زیرا که در صورت عدم درمان به موقع آپاندیسیت بافت ملتهب آپاندیس دچار پرفوراسیون شده و به دنبال آن پریتونیت و شوک اتفاق می افتد که همین مکانیسم علت مرگ و میر بالای این گروه بیماران است(4, 8, 9, 11-13).

با وجود اینکه دقت تشخیص بالینی در آپاندیسیت حاد بین 76 % تا 92 % است(14). تشخیص آپاندیسیت حاد امری حساس و مشکل بوده و معمولا نیازمند گرفتن شرح حال کامل و معاینه بالینی دقیق بیمار است. و به علت وجود اشکال غیرطبیعی آپاندیسیت حاد در افراد مختلف و وجود الگوی کلاسیک بیماری در کمتر از نیمی از بیماران نهایتاً تشخیص قطعی بیماری اغلب برای جراحان با تجربه هم مشکل به نظر می رسد. این امر جراحان را مجبور به لاپاراتومی های غیرضروری می نماید به همین دلیل شیوع آپاندکتومی منفی در بیماران از 10 تا 30 درصد اعلام شده است (2, 8, 10, 12, 15).

بنابراین به منظور تشخیص دقیق آپاندیسیت و کاهش تعداد عمل های جراحی منفی روش های تشخیص جدیدی از قبیل سی تی اسکن اسپیرال، روش های پزشکی هسته ای و اولتراسونوگرافی می توانند در تشخیص آپاندیسیت کمک کننده باشند و میزان خطا در تشخیص را کم کنند. اما دسترسی به امکانات در همه ی مراکز بهداشتی درمانی وجود ندارد و همچنین هزینه ی استفاده از این وسایل هم بسیار بالاست(16-20).

همانطور که گفته شد عارضه اصلی آپاندیسیت، پرفوراسیون آپاندیس است(10) که در 13 تا 20 درصد بیماران مبتلا به آپاندیسیت حاد دیده می شود(21). و علی رغم تمامی معیارها، کرایتریاها و ابزارهای تشخیصی مطرح شده، معیار شناخته شده ای برای تعیین شدت آپاندیسیت و عارضه دار یا غیر عارضه دار بودن آن وجود ندارد و استفاده از معیارهای التهابی در شناسایی موارد عارضه دار هم چنان جای سوال دارد(22).

از آنجایی که فرایند ایجاد آپاندیسیت یک فرایند التهابی می باشد، به نظر می رسد پروتئین های فاز حاد در این شرایط سطح بالایی در سرم ایجاد کنند(12). در سال های اخیر تحقیقات پایه درباره ارزش تشخیصی سطح (C-Reactive protein ) CRP   که توسط کبد در پاسخ به هر گونه عفونت و یا پروسه التهابی در بدن تولید می شود، صورت گرفته است. این فاکتور در آپاندیسیت حاد افزایش قابل توجهی یافته، به طوری که غلظت آن در 8 ساعت اول پس از ضایعه بافتی افزایش و سپس در مدت 24 تا 48 ساعت به حداکثر مقدار رسیده و تا زمانی که عفونت ویا ضایعه بافتی ادامه داشته باشد، همچنان بالا باقی می ماند و پس از فروکش نمودن بیماری ( 4 تا 7 ساعت )، سطح سرمی آن کاهش پیدا می کند. از این رو اندازه گیری سطح آن در تشخیص مواردی که از نظر بالینی مورد شک و تردید است، ممکن است از انجام آپاندکتومی منفی بکاهد همچنین بالا ماندن سطح این پروتئین پس ا ز 72 ساعت از  شروع پروسه التهابی نشان می دهد که احتمال عارضه دار شدن مشکل بسیار زیاد است (4, 10, 23, 24).

در سال 1886 رجینالد فیتز میزان مرگ و میر مرتبط با آپاندیسیت بدون درمان جراحی را حداقل 68 % گزارش کرد(25).

مطالعات محدودی در زمینه تعیین نقش CRP و آپاندیسیت حاد انجام شده است. در یکی از این مطالعات Shafi و همکارانش در سال 2011 در هندوستان  به طور همزمان سطح سرمی CRP و نمره آلوارادو در  تشخیص آپاندیسیت حاد بررسی کردند. در این مطالعه CRP به عنوان یک فاکتور کمک کننده و نه مستقل در تشخیص گزارش گردید(26).

مطالعه Aydin و همکارانش در سال 2017 نیز CRP را به عنوان یک عامل کمک کننده در تشخیص آپاندیسیت پرفوره بررسی نموده است(4).

تعدادی از محققان یافته های اختصاصی در مورد CRP را نشان داده اند که افزایش مقادیر CRP با عوارضی مانند پاره شدن یا تورم چرکی آپاندیس ارتباط دارد(8).

با توجه به شیوع بالای آپاندیسیت حاد و عوارض کشنده آن در صورت عدم تشخیص و درمان به موقع استفاده از یک روش آزمایشگاهی ساده برای تشخیص در این زمینه بسیار کمک کننده می باشد. بنابراین سنجش سطح CRP با توجه به اینکه تستی ارزان، ساده و در دسترس است قبل از عمل می تواند دقت تشخیص اولیه را افزایش داده و به جراح کمک کرده و از میزان آپاندکتومی منفی، تحمیل هزینه های گزاف و عوارض جراحی بکاهد(8, 27). لذا این مطالعه با هدف بررسی مقایسه ای میزان CRP در آپاندیسیت های پرفوره و غیر پرفوره در عمل های جراحی آپاندکتومی طراحی می گردد.

میانگین CRP در آپاندیسیت های پرفوره چقدر است؟

میانگین CRP در آپاندیسیت های غیر پرفوره چقدر است؟

تعیین و مقایسه میانگین CRP در آپاندیسیت های پرفوره و غیر پرفوره در عمل های جراحی آپاندکتومی

تعیین میانگین CRP در آپاندیسیت های پرفوره .

تعیین میانگین CRP در آپاندیسیت های غیر پرفوره .

موسسات آموزشی – پژوهشی – ودرمانی، مراکز خدمات بهداشتی-درمانی، آزمایشگاه های تشخیص طبی، مراکز آموزشی تحقیقاتی پزشکی

C-Reactive Protein که در مرحله ی التهاب سطح سرمی آن در بدن بالا میرود

مقطعی و از نوع توصیفی- تحلیلی

کلیه بیماران مشکوک به آپاندیسیت حاد مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان

معیارهای ورود به مطالعه شامل کلیه بیماران مراجعه کننده به بیمارستان که تشخیص آپاندیسیت حاد داشته باشند.

معیارهای خروج شامل تمام بیمارانی که علائم مشابه آپاندیسیت داشته ولی به دلیل کیست تخمدان همزمان و یا دیورتیکولیت تحت عمل جراحی قرار گرفته باشند و یا سابقه مصرف آنتی بیوتیک را در۲۴ ساعت گذشته دارند. بعلاوه بیماران با تشخیص زخم پپتیک پرفوره، عفونت کلیوی، سنگ کلیه و التهاب روده نیز از مطالعه خارج می شوند.

با توجه به مطالعه عبدالحسینی و همکاران که در آن کمترین اختلاف بین در آپاندیسیت گروه 4 بین آپاندیسیت پرفوژه و غیر پرفوژه بود حجم نمونه با توجه به محاسبه فرمول مقایسه حجم نسبت ها برابر با 96 نفر برای هر گروه بدست آمد و از آنجاییکه فراوانی آپاندیسیت پرفوژه نصف غیر پرفوژه می باشد حجم نمونه اولیه288  نفر در نظر گرفته خواهد شد (10).

نمونه گیری آسان و در دسترس بر اساس مراجعه بیماران

مطالعه کننده با به همراه داشتن فرم اطلاعاتی طراحی شده جهت داده های مورد نیاز، با مراجعه و حضور در بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان ضمن معرفی خود به مراجعه کنندگان، توضیح اهداف وشرایط مطالعه و اطمینان دادن نسبت به حفظ اطلاعات و اسرار بیماران اطلاعات لازم را استخراج خواهد کرد. اطلاعات از طریق پرسشنامه و ارزیابی های بالینی و نتایج پاراکلینیک و ارزیابی پاتولوژیگ به دست خواهد آمد.

کلیه بیماران مشکوک به آپاندیسیت حاد مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان مورد بررسی قرار خواهند گرفت. بیماران  بر اساس شرح حال و معاینه فیزیکی دقیق توسط اینترن و دستیاران جراحی بیمارستان با تشخیص اولیه ی آپاندیسیت که کاندید جراحی آپاندکتومی می باشند؛ وارد مطالعه می شوند. پس از توجیه طرح و اهداف آن و اخذ رضایت نامه آگاهانه، پرسشنامه دموگرافیک برای هر یک از افراد شرکت کننده تکمیل  خواهد شد. سپس از این بیماران مشکوک به آپاندیسیت حاد کاندید عمل، در اورژانس بیمارستان ۵ سی سی خون محیطی در لوله آزمایش سیتراته جهت بررسی سطح CRP سرم و قبل از تزریق هر گونه آنتی بیوتیک و انجام عمل جراحی تهیه و به آزمایشگاه ارسال می شود.  مقادیر سرمی CRP به صورت کمی توسط یک نفر مجرب ترین فرد آزمایشگاه بیمارستان اندازه گیری و مورد بررسی قرار می گیرد. مقادیر کمی CRP پس از اندازه گیری به گروه های منفی (CRP بین ۴-0)، گروه خنثی (CRP بین۱۰-۴) و گروه مثبت (CRP بیشتر از ۱۰) تقسیم می گردد که خود گروه مثبت بر اساس مقدار CRP به دسته های یک مثبت (CRP بین ۲۰-۱۰)، دو مثبت (CRP بین ۳۰-۲۰)، سه مثبت (CRPبین ۴۰-۳۰) و چهار مثبت (CRP بیشتر از ۴۰) تقسیم خواهد شد. سپس بیماران جهت عمل جراحی به اتاق عمل برده شده و به روش استاندارد مورد آپاندکتومی قرار خواهند گرفت. پس از عمل جراحی تمام نمونه ها جهت بررسی پاتولوژی به آزمایشگاه پاتولوژی ارسال می گردند. بر حسب پرفوره بودن و یا نبودن آپاندیسیت، بیماران به دو گروه آپاندیسیت پرفوره و آپاندیسیت غیر پر فوره تقسیم خواهند شد. کلیه بیمارانی که دچار پریتونیت و یا آپاندیسیت گانگره هستند نیز جزء گروه آپاندیسیت پرفوره قرار می گیرند. کلیه داده های مربوط به آزمایش های خونی از نتایج حاصل از آزمایش های معمول و متداول اخذ شده از بیماران جمع آوری خواهد شد و هزینه یا نمونه گیری جداگانه ای صرفا جهت جمع آوری داده ها بر بیماران تحمیل نمی گردد(2, 10).

برای توصیف داده ها ی کمی از میانگین و انحراف معیار و داده های کیفی از فراوانی و درصد استفاده خواهد شد . برای مقایسه  داده ها از آزمون آماری کای دو یا فیشر استفاده خواهد شد. تمامی داده ها و انجام تست های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS ویرایش 20 صورت خواهد گرفت.

از تمامی بیماران رضایت آگاهانه کسب  می‌شود .  همچنین اطلاعات مربوط به روش اجرا و هدف از انجام تحقیق به‌صورت کلی به شرکت‌کنندگان تفهیم خواهد شد. شرکت در این طرح هیچ گونه هزینه‌ای مازاد بر درمان و ارزیابی‌های لازم برای بیماران ندارد.

ضمنا پژوهش فوق به نحوی طراحی شده که با کدهای راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی دارای آزمودنی های انسانی (شماره کد  1 و2و3و4و  5و 8 و11و12 و13و14و15و و 16و 17و 18و19و 20و 24و 25 و26و 27و 28و29و30 و31 )مصوب در پژوهش های علوم پزشکی که مبنای قضاوت اخلاقی در کمیته های منطقه ای اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی می باشد منافات نداشته و مطابق مفاد آن اجرا خواهد شد. ). همچنین مطالعه با رعایت کدهای 1، 2، 3، 5، 6، 7، 8، از راهنمای عمومی دفترچه راهنمای اخلاق پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی صورت خواهد گرفت.

شرح کدها:

1-   هدف اصلی هر پژوهشباید ارتقای سلامت انسانها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.

2-   در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام میگیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزماییهای بالینی  بر روی بیماران یا داوطلبهای سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.

3-   پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیهپذیر است که منافع بالقوهی آن برای هر فرد آزمودنی بیشتر از خطرهای  آن باشد. در پژوهشهای دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار میگیرد نباید بیشتر از آنچه باشد که مردم عادی در زندگی روزمرهی خود با آن مواجه میشوند. حصول اطمینان از این امر برعهدهی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایشکنندهی پژوهش از جمله کمیتهی اخلاق در پژوهش است.

4-   مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینهی پایینتر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود.

5-   قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنیها و تامین سلامت آنها انجام گیرد.

8-   طراحی و اجرای پژوهشهایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام میگیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهشهای قبلی آزمایشگاهی، و  در صورت لزوم،  حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند.

11-  کمیتهی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرحنامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرحها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیتهی اخلاق درخواست میشود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.   

12-  انتخاب آزمودنیهای بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، بهنحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینهها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیضآمیز نباشد.

13-  کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا میشود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانهی کتبی غیر ممکن یا قابل صرفنظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیتهی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیتهی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.

14-  اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامهی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیتهی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامهی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.

15-  پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهشهای پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده بهعنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که میتوانند در تصمیمگیری او مؤثر باشند، بهنحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است بهکار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروهمورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی  سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیانهایی که انتظار میرود مطالعه در بر داشته باشد. همچنین، هر آزمودنی باید بداند که میتواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید دربارهی خطرات و زیانهای بالقوهی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر همچنین باید به تمامی سؤالات و دغدغههای این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایتنامهی آگاهانه منعکس شود.

16-  پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی میشود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. همچنین، در پژوهشهایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوهی جذب آزمودنی، باید توسط کمیتهی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.

17-  پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائهی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا بهدلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنیها، این اطلاعرسانی از طریق شخص دیگری انجام میگیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است.

18-  در پژوهشهایی که از مواد بدنی (شامل بافتها و مایعات بدن انسان)  یا دادههایی استفاده میشود که هویت صاحبان آنها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمعآوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفادهی مجدد از آنها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشهدار کند، میتوان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیتهی اخلاق ، از دادهها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.

19-  عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچگونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه میشود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود.

20-  در مواردی که آگاه کردن آزمودنی دربارهی جنبهای از پژوهش باعث کاهش اعتبار پژوهش می شود، ضرورت اطلاعرسانی ناکامل از طرف پژوهشگر باید توسط کمیتهی اخلاق تأیید شود. بعد از رفع عامل این محدودیت، باید اطلاعرسانی کامل به آزمودنی انجام گیرد.

22-  از گروههای آسیبپذیر هیچگاه نباید (به دلایلی چون سهولت دسترسی ) به عناون آزمودنی ترجیحی استفاده شود. پژوهش پزشکی با استفاده از گروهها یا جوامع آسیبپذیر تنها در صورتی موجه است که با هدف پاسخگویی به نیازهای سلامت و اولویتهای همان گروه یا جامعه طراحی و اجرا شود و احتمال معقولی وجود داشته باشد که همان گروه یا جامعه از نتایج آن پژوهش سود خواهد برد.

24-  اگر در حین اجرای پژوهش، آزمودنی دارای ظرفیت، ظرفیت خود را از دست بدهد یا آزمودنی فاقد ظرفیت، واجد ظرفیت شود، باید با توجه به تغییر حاصله، رضایت آگاهانه برای ادامهی پژوهش از سرپرست قانونی یا خود فرد اخذ شود. 

25-  پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنیها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. همچنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنیها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار دادهها یا اطلاعات بهدست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.

26-  هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوهی تحقق این امر ترجیحاً بهصورت پوشش بیمهای نامشروط باشد.

27-  در پایان پژوهش، هر فردی که بهعنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که دربارهی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روشهایی که سودمندیشان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهرهمند شود.

28-  پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهشهای خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافتههایی که از نظر حمایت کنندهی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.

29-  نحوهی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنیها و مؤسسهی حمایت کنندهی  پژوهش باشد.

30-  گزارشها و مقالات حاصل از پژوهشهایی که مفاد این راهنما را نقض کردهاند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.

31-  روش پژوهش نباید با ارزشهای احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

راهنمای عمومی

1- پژوهشگر باید به این امر مهم توجه داشته باشد که بافتها و اعضای مورد استفاده، دارای منشأ انسانیاند و کرامت انسانی اقتضا میکند که جمعآوری، نگهداری، استفاده و نابودسازی آنها توأم با رعایت ملاحظات و شؤون مرتبط باشد.

2- از اجزای بدنی دارای منشأ انسانی باید تنها در پژوهشهایی استفاده شود که اهداف ارزشمندی را در راستای مبارزه با بیماریها و ارتقای سلامت انسانها دنبال میکنند.

3- تمامی پژوهشها بر روی عضو و بافت انسانی، پیش از اجرا، باید مورد تأیید کمیتهی اخلاق در پژوهش مرتبط قرار گیرد. کمیتهی اخلاق در پژوهش حق دارد که در تمامی مراحل پژوهش بر آن نظارت داشته باشد. پژوهشگران باید در این زمینه با کمیتهی اخلاق در پژوهش همکاری کنند.

4- رضایت آگاهانهی فرد دهندهی عضو یا بافت، یا جانشین قانونی او، شرط اساسی در تأیید اخلاقی هر پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی است. رضایتنامه باید با رعایت تمامی اصول مرتبط تهیه و هنگام ارسال طرحنامه برای تصویب، به آن پیوست شده باشد.

5- در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه از دهندهی نمونهی ذخیرهشده یا جانشین قانونی او امکانپذیر نباشد، بهشرط وجود رضایت کلی اولیه بر استفادهی پژوهشی، در صورت تأیید کمیتهی اخلاق در پژوهش میتوان از آن نمونه برای پژوهش استفاده کرد. در چنین مواردی باید از نمونههایی استفاده شود که به نحو برگشتناپذیر بینام شده باشد.

6- تمامی اطلاعاتی که از صاحبان عضو یا بافت مورد پژوهش، جمعآوری و ثبت میشود، راز حرفهای تلقی میشود؛ از این رو، تمامی اصول و ملاحظات مربوط به رازداری و حفظ حریم شخصی، باید در مورد آنها مراعات شود.

7- مرکز انجام دهندهی پژوهش بر روی عضو و بافت باید مهارت و امکانات لازم برای حفظ رازداری را داشته باشد؛ در غیر این صورت، اطلاعات باید به شکل بینام و غیرقابل ردیابی ثبت و ذخیره شود.

8- پژوهشگر باید از اعضاء و بافتهایی که به منظور پژوهش در اختیار او قرار میگیرد استفادهی بهینه کرده، از هدر رفتن آنها جلوگیری کند

به دلیل اشتغال به تحصیل مطالعه کننده در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، امکان تکمیل تمامی فرم های اطلاعاتی توسط مطالعه کننده وجود نخواهد داشت که با همکاری استاد راهنما این مشکل رفع خواهد شد.

آپاندیسیت، آپاندکتومی

C-Reactive Protein, Appendicitis, Appendectomy

1.            Liang; MK, Andersson; RE, . BMJ, Berger DH. Schwartz's Principles of Surgery, 10th edition: McGraw-Hill Education; 2015.

2.            Javadi M, Tasa D, Shoakazemi A. An Investigation of the Diagnostic Value of Serum D-Lactate Levels Measurement in Patient Suspected of Having Acute Appendicitis. 2016.

3.            Baird DLH, Simillis C, Kontovounisios C, Rasheed S, Tekkis PP. Acute appendicitis. BMJ: British Medical Journal (Online). 2017;357.

4.            Aydin S, Fatihoglu E, Ramadan H, S. Akhan B, Koseoglu EN. Alvarado Score, Ultrasound, and CRP: How to Combine Them for the Most Accurate Acute Appendicitis Diagnosis. Iran J Radiol. 2017;14(2):e38160.

5.            Zinner MJ, Ashley SW. Maingot's Abdominal Operations, 12th Edition: McGraw-Hill Education; 2012.

6.            Bhangu A, Søreide K, Di Saverio S, Assarsson JH, Drake FT. Acute appendicitis: modern understanding of pathogenesis, diagnosis, and management. The Lancet. 2015;386(10000):1278-87.

7.            Alder AC, Fomby TB, Woodward WA, Haley RW, Sarosi G, Livingston EH. Association of viral infection and appendicitis. Archives of Surgery. 2010;145(1):63-71.

8.            Javadi M, Moradi Y, Behnoud S, Seifpanahi-sha’bani H, Rostampour F. Evaluation of the Sensitivity and Specificity C-reactive protein, and leukocyte count in the diagnosis of acute appendicitis and its types. Pajouhan Scientific Journal. 2013;11(2):9-14.

9.            Andersson REB. Meta‐analysis of the clinical and laboratory diagnosis of appendicitis. British journal of surgery. 2004;91(1):28-37.

10.          Abdoulhosseini MR, Sohrabi MB, Kalhor S, Zolfaghari P, Yahyaei E. Comparison of serum level of CRP and platelet in acute perforated and non- perforated appendicitis in Imam Hossein hospital of Shahroud in 2011. iau-tmuj. 2013;23(3):212-5.

11.          Pruekprasert P, Maipang T, Geater A, Apakupakul N, Ksuntigij P. Accuracy in diagnosis of acute appendicitis by comparing serum C-reactive protein measurements, Alvarado score and clinical impression of surgeons. Journal of the Medical Association of Thailand= Chotmaihet thangphaet. 2004;87(3):296-303.

12.          Izadi B, Moussavi SN, Askary KR. RELATIONSHIP BETWEEN SERUM LEVELS OF C-REACTIVE PROTEIN AND SSYMPTOMS OF ACUTE APPENDICITIS IN PATIENTS WITH ACUTE APPENDICITIS. 2016.

13.          Adukauskiene D, Vizgirdaite V, Rimaitis K, Aliuskeviciene A. Hemolysis, elevated liver enzymes, and low platelet count syndrome. Medicina (Kaunas, Lithuania). 2006;42(9):695-702.

14.          Berenji M, EshaghHoseini N, GhaziSaeadi R, Vagharian V. Association rate of leukocytosis increased CRP and ESR with acute appendicitis. EBNESINA. 2010;13(1):24-7.

15.          Livingston EH, Woodward WA, Sarosi GA, Haley RW. Disconnect between incidence of nonperforated and perforated appendicitis: implications for pathophysiology and management. Annals of surgery. 2007;245(6):886.

16.          Kessler N, Cyteval C, Gallix Bt, Lesnik A, Blayac P-M, Pujol J, et al. Appendicitis: evaluation of sensitivity, specificity, and predictive values of US, Doppler US, and laboratory findings. Radiology. 2004;230(2):472-8.

17.          Horng-Ren Y, Yu-Chun W, Ping-Kuei C, Wei-Kung C, Long-Bin J, Ray-Jade C. Role of leukocyte count, neutrophil percentage, and C-reactive protein in the diagnosis of acute appendicitis in the elderly. The American surgeon. 2005;71(4):344-7.

18.          Gaitan HG, Reveiz L, Farquhar C, Elias VM. Laparoscopy for the management of acute lower abdominal pain in women of childbearing age. Cochrane Database Syst Rev. 2014(5):Cd007683.

19.          Di Saverio S, Birindelli A, Kelly MD, Catena F, Weber DG, Sartelli M, et al. WSES Jerusalem guidelines for diagnosis and treatment of acute appendicitis. World journal of emergency surgery : WJES. 2016;11:34.

20.          Ramalingam V, Bates DDB, Buch K, Uyeda J, Zhao KM, Storer LA, et al. Diagnosing acute appendicitis using a nonoral contrast CT protocol in patients with a BMI of less than 25. Emergency Radiology. 2016;23(5):455-62.

21.          Andersson RE, Hugander A, Thulin AJ. Diagnostic accuracy and perforation rate in appendicitis: association with age and sex of the patient and with appendicectomy rate. The European journal of surgery = Acta chirurgica. 1992;158(1):37-41.

22.          Nwomeh BC, Chisolm DJ, Caniano DA, Kelleher KJ. Racial and socioeconomic disparity in perforated appendicitis among children: where is the problem? Pediatrics. 2006;117(3):870-5.

23.          Bhopal FG, Ahmed B, Ahmed M, Ahmed M, Khan JS, Mehmood N, et al. Role of TLC and C-Reactive Protein in the diagnosis of Acute Appendicitis. J Surg Pakistan. 2003;8(2):7-14.

24.          Acharya A, Markar SR, Ni M, Hanna GB. Biomarkers of acute appendicitis: systematic review and cost–benefit trade-off analysis. Surgical endoscopy. 2017;31(3):1022-31.

25.          Fitz RH. Perforating inflammation of the vermiform appendix: with special reference to its early diagnosis and treatment: Dornan; 1886.

26.          Shafi SM, Malah MA, Malah HR, Reshi FA. Evaluation of the modified Alvarado score incorporating the C-reactive protein in the patients with suspected acute appendicitis. Annals of Nigerian Medicine. 2011;5(1):6.

27.          Çağlayan F, Çakmak M, Çağlayan O, Çavuşogˇlu T. Plasma D-lactate levels in diagnosis of appendicitis. Journal of Investigative Surgery. 2003;16(4):233-7.

مقدار خونگیری در این آزمایش حدود 2cc است

البته خونگیری اضافی بیش از آزمایشات دیگر گرفته نمیشود

استفاده از آنتی بیوتیک

و همینطور گرفتن نمونه در شرایط استریل ریسک عفونت را کاهش می دهد

با توجه به اینکه این آزمایش برای تشخیص آپاندیسیت جز آزمایشات اصلی است هزینه ی اضافی پرداخت نمیشود

تمامی نتایج آزمایش محرمانه خواهد بود و تنها به اطلاع خود بیمار میرسد

دارد

در هوشیاری کامل گرفته میشود و بیمار حق دارد رضایت به انجام آن ندهد

نوع آپاندیسیت:

1-پرفوره

2-غیر پرفوره

سطح کمی crp:

جنس:

1- زن

2_مرد

نام و نام خانوادگی

شماره پرونده