امروزه سطح پیشرفت خدمات بهداشتی و درمانی به عنوان یکی از شاخص‌های اندازه گیری رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی به شمار می‌رود. همچنین خدمات بهداشتی و درمانی بر سطح رفاه اجتماعی تاثیرگذار بوده و نباید از توجه به این خدمات غافل شد (1). بهداشت و درمان یکی از نیازهای اساسی هرجامعه بوده و بیمارستان‌ها یکی از اجزای کلیدی سیستم بهداشت و درمان در تامین و پاسخ به این نیاز می باشند. این نقش کلیدی بیمارستان‌ها، تاثیر زیادی بر عملکرد نظام سلامت دارد اما حدود نیمی از مخارج ملی در بخش بهداشت و درمان را مصرف می‌کنند (2). علاوه بر اینکه خدمات بیمارستانی، پرهزینه‌ترین بخش تمامی نظام‌های بهداشت و درمان مدرن هستند،  بخش مهمی از نیروی انسانی آموزش دیده  در سطح عالی را نیز به خود اختصاص می‌دهد. از این رو بیمارستان‌ها نقش چشمگیری در افزایش یا کاهش هزینه‌های بهداشتی و درمانی داشته و سوء مدیریت در اداره امور بیمارستان‌ها در کشورهای جهان سوم منجر به از بین رفتن منابع مالی و نیروی انسانی فراوانی بدون ارائه خدماتی موثر می‌گردد (1). امروزه در دنیا مساله رشد جمعیت، روند فزاینده قیمت‌ها و توزیع نامناسب امکانات سبب رویکرد و اقبال ویژه ای به امر بهره وری و استفاده مناسب و مقتضی با بازدهی بیشتر از امکانات موجود شده است. این امر در تمامی حوزه های مدیریتی به‌ویژه در حیطه بهداشتی و درمانی تمامی کشورهای در حال توسعه از اهمیت شایانی برخوردار است. خدمات بیمارستانی به عنوان پر هزینه ترین بخش نظام های مراقبت بهداشتی و درمانی مدرن، نیازمند توجه ویژه ای می باشد. سوال اساسی این است که میزان عرضه خدمات بهداشتی چقدر باشد تا کمترین هزینه را برای استفاده کننده تضمین کند (3). از این رو کنترل هزینه‌های نظام سلامت یکی از دغدغه‌های عمده ی مدیریت مراقبت سلامت به شمار می‌رود. تغییر نسل و رشد جمعیت سالمند، از دیگر دلایلی است که بهبود بهره‌وری بیمارستان ها و استفاده مناسب از تخت‌های بیمارستانی را ضروری نشان می دهد. افزایش هزینه‌های مراقبت سلامت به موازات افزایش سن بیماران و وجود بیماری‌های مزمن در این گروه از مشتریان نظام سلامت، ضرورت مدیریت موثر تخت‌های بیمارستانی را دو چندان می‌کند (4).

کارایی و بهره وری هم برای اقتصاد کشورها و هم برای بقای سازمان ها و نهادها امری ضروری است. از طرفی مطالعات متعدد استفاده نادرست و ناکارآمد از منابع تحت کنترل، در بخش سلامت به ویژه بیمارستان ها را نشان داده اند. لذا در سال های اخیر توجه زیادی به مقوله هزینه ها و استفاده کارا از منابع در بخش مراقبت سلامت و بیمارستان ها شده است. از این رو فشارها برای کاهش هزینه ها، سازمان های مراقبت سلامت را مجبور به اتخاذ استراتژی هایی برای کاهش استفاده از منابع و البته با توجه به حفظ کیفیت خدمات کرده است(5). از آنجا که توجه به بهداشت و درمان و سرمایه گذاری در این زمینه باعث افزایش بهره‌وری نیروی کار و افزایش تولید می‌شود، لذا تخصیص منابع کافی و بکارگیری مطلوب منابع در این بخش از اهمیت بسزایی برخوردار است. با ارزیابی مراقبت‌های بهداشتی و درمانی می‌توان کیفیت اجرایی برنامه‌ها، روند پیشرفت اجرا و میزان شکست یا موفقیت برنامه را تعیین نمود. با افزایش هزینه‌های بخش بهداشت و درمان، سیاست‌گذاران بخش سلامت بر پرهزینه‌ترین بخش خدمات یعنی خدمات بیمارستانی تمرکز می‌کنند (6). برای کاهش هزینه‌های بیمارستانی از مشوق‌های اقتصادی متنوعی استفاده شده است اگرچه این مشوق‌ها، هزینه‌ها و میزان استفاده از خدمات بیمارستانی را کاهش می‌دهند،  اما در بُعد دسترسی بیمار به خدمات بیمارستانی و کیفیت خدمات ارائه‌شده به بیمار به نتایج مطلوبی دست نیافته‌اند (7). برای حفظ کیفیت و دسترسی، تمرکز بر روی شاخص‌های محدودکننده هزینه با توجه به مقتضی یا نامقتضی بودن خدمات درمانی ارایه شده ضروری است (6).

در کشورهای مختلف مراقبت‌های بیمارستانی در شرایط و مواردی می‌تواند غیرضروری و غیرمقتضی باشد. مروری بر نتایج مطالعات انجام شده نشان می دهد که میزان اقامت غیرمقتضی در بیماران سالمند، در طیفی از 6درصد تا 87 درصد، در بیماران بزرگسال از 1تا 54 درصد، در بیماران مغز و اعصاب از 15 تا 36 درصد و در بیماران مبتلا به ایدز به طور متوسط 32 درصد می باشد. همچنین میزان پذیرش غیرمقتضی در کودکان از 10 تا 20 درصد گزارش شده است. این مطالعات بیان می‌کند  که کاهش استفاده‌های نابجا از خدمات بیمارستانی، یکی از روش‌های محدود کردن هزینه‌های بهداشتی و درمانی بدون آسیب به کیفیت این خدمات است. لذا نظام‌های مختلف، فعالانه درصدد کاستن استفاده‌های نابجا از خدمات بیمارستان‌ها هستند (1).

در برنامه‌های تحقیقاتی، پذیرش مقتضی شامل پذیرش بیمارانی است که هیچ گزینه دیگری جز پذیرفته شدن در بیمارستان با چنین فناوری پیشرفته برای  آنان وجود ندارد و پذیرش آنان حتی در صورن وجود گزینه‌هایی با سطح تکنولوژی پایین‌تر در نظام بهداشت و درمان نیز الزامی است. در مقابل پذیرش غیرمقتضی شامل پذیرش آن دسته از بیماران است که برای آنان بطور بالقوه امکان انتخاب دیگری با سطح فناوری پایین‌تر نسبت به بیمارستان وجود داشته باشد. این بدین معنی است که هیچ الزامی به پذیرش آنان در بیمارستان در زمان کنونی وجود ندارد(1). با افزایش طول مدت اقامت، ضمن اینکه هزینه‌های بیماران و بیمارستان افزایش می یابد، زمان بهبودی و توانبخشی بیمار نیز زیاد می شود. از طرف دیگر، کاهش مدت اقامت در بیمارستان، فرصت هایی جهت افزایش درآمد، کاهش هزینه ها، کاهش نوسانات و تفاوتها در اقدامات بالینی، افزایش کیفیت و افزایش سود فراهم می آورد. همچنین، کاهش مدت اقامت بر اساس دستورالعمل های مبتنی بر شواهد، ظرفیت بیمارستانی را جهت افزایش پذیرش آزاد کرده و موجب افزایش رضایت مردم  از بیمارستان می شود. با توجه به کمبود مراکز درمانی، پرسنل، امکانات و تجهیزات و هزینه های روزافزون خدمات درمانی، توجه به بهینه کردن طول مدت اقامت و فاکتورهای تاثیرگذار بر آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. اشغال تخت و اقامت طولانی و غیرضروری بیمار علاوه بر اتلاف منابع انسانی و استهلاک تجهیزات، موجب تحمیل هزینه اضافی به بیمار می شود (8).

در کشور ایران با درنظر گرفتن شرایط خاص آن، مشکلات موجود در حوزه های مدیریتی بیمارستان‌ها و معضلات اقتصادی و فرهنگی، اطلاع از داده‌هایی در مورد میزان پذیرش‌های غیرمقتضی جهت حذف یا اصلاح موانع بستری صحیح و مقتضی، ضروری است. علاوه بر بعد اقتصادی، از نظر اجتماعی نیز، حضور غیر موجه بیمار در بیمارستان، جنبه های متعددی را در بر می گیرد که غیر فعال شدن نیروی کار جامعه و لطمات ناشی از آن، محدودیت‌های شغلی و ضایعات عاطفی و روانی به خانواده‌ها و به تبع آن به جامعه، اتلاف وقت و انرژی بخش خدماتی و به تبع آن کاهش بازدهی و کیفیت خدمات آن بخش را نیز می‌توان نام برد(1). پس از اجرای طرح تحول سلامت که  به عنوان یکی از مهمترین برنامه های وزارت بهداشت با هدف کاهش هزینه های بستری و پرداخت از جیب مردم در سال 1393 ، آغاز گردید، مراجعات مردم برای دریافت خدمات به بیمارستان های دولتی افزایش یافت (9) که بخشی از این افزایش مراجعات می‌تواند ناشی از پذیرش های غیر مقتضی در بیمارستان‌ها باشد به گونه ای که مطالعه انجام شده توسط برقی و همکاران پس از طرح تحول سلامت نشان می دهد که میزان پذیرش های غیرمقتضی در بیمارستان ها حدود 39 درصد می باشد(10).  از آنجا که پذیرش‌های غیرمقتضی، در نهایت به نوعی اتلاف منابع و هدر‌رفت بودجه های محدود مراکز درمانی به شمار خواهد رفت این اتلاف منابع قطعا در مناطق محروم کشور که از فقدان بودجه‌ و امکانات و نیروی انسانی مورد نیاز رنج می‌برند، به مراتب اهمیت بیشتری خواهد داشت. به همین دلیل با توجه به اینکه  بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان به عنوان بیمارستان مرجع در استان سیستان و بلوچستان شناخته شده و تعداد عمده ای از بیماران استان برای دریافت خدمات درمانی به این مراکز مراجعه می‌نمایند، لذا میزان پذیرش‌های غیرمقتضی در این بیمارستان‌ها به نوعی می‌تواند آینه‌ای از میزان این گونه پذیرش‌ها در سطح استان سیستان و بلوچستان باشد.

 از سوی دیگر پذیرش و بستری غیر ضروری به عنوان یکی از ضعف‌های همه نظام های بهداشت و درمان حتی در کشورهای پیشرفته می‌باشد. آنچه مسلم است این است که پذیرش غیر ضروری، مساله‌ای است که کشورهای توسعه نیافته از توجه به آن غافل هستند و هیچ گونه اطلاعی از بروز و میزان این مشکل در این کشورها وجود ندارد (6). لذا هدف این مطالعه تعیین میزان پذیرش‌های بستری غیرمقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء زاهدان خواهد بود تا از این طریق اطلاعات مناسبی جهت ارائه به مدیران و ارائه کنندگان خدمات سلامت در راستای افزایش اثربخشی و کارایی خدمات بیمارستانی تدوین گردد.

مروری بر متون

قاسمی برقی و همکاران در پژوهشی در سال 1397 تحت عنوان 'بررسی میزان پذیرش و روزهای بستری غیرمقتضی در بیمارستان ولیعصر مشگین شهربا استفاده از پروتکل AEP' به این نتایج دست یافته است که از مجموع330پذیرش ارزیابی شده 129 مورد  (39 درصد) غیرمقتضی بود و بالاترین پذیرش غیرمقتضی در بخش داخلی با66 درصد و کمترین میزان پذیرش غیرمقتضی در بخش جراحی با 12 درصد بوده است. سازمان بیمه سلامت در سال 1395 بابت روزهای بستری غیرمقتضی در این بخش‌ها هزینه ای نابجا برابر   6153840000 ریال پرداخت نموده است(10) .

توکلی و همکاران در پژوهشی در سال 1396 با عنوان 'برآورد پذیرش و اقامت غیر ضروری بیماران در دانشگاه علوم پزشکی ایران: گامی برای اصلاح الگوی مصرف منابع بیمارستانی' بیان داشته است که از تعداد حجم نمونه 391 مورد پذیرش مقتضی و 29 مورد پذیرش غیر مقتضی طبقه بندی شده است. میزان پذیرش غیر مقتضی در بیمارستان‌های مورد مطالعه در حدود 7 درصد برآورد گردیده است. جنسیت مونث، نوع پذیرش، طول بستری و محل سکونت بیمار در پیش‌بینی میزان پذیرش غیرمقتضی تاثیر گذار بوده است(11).

میدانی و همکاران در پژوهشی در سال 1395 تحت عنوان 'بررسی اقامت مقتضی بیماران بر اساس پروتکل ارزیابی مقتضی بودن در بیمارستان شهید بهشتی کاشان' به این تیجه رسیدند که از 1925 روز اقامت بیمارستانی مورد بررسی، 121 روز اقامت‌های بیمارستانی غیرمقتضی بوده اند. بین اقامت غیرمقتضی بیماران و سن و نوع بیمه آنها ارتباط معناداری وجود داشت.  همچنین وی در مطالعه خود به این نتجه رسید که  از بین عوامل مربوط به پزشک، بیمارستان و بیمار، عوامل مربوط به بیمارستان و عوامل مربوط به پزشک به ترتیب به میزان 42 و 37 بیشترین تاثیر را در اقامت غیرضروری بیماران داشته اند(4).

بارونی و همکاران در پژوهشی در سال 1394 تحت عنوان 'بررسی میزان مقتضی بودن خدمات ارائه شده در بیمارستان های آموزشی:  مطالعه موردی دانشگاه علوم پزشکی کرمان' ضمن بیان اینکه میزان پذیرش و بستری غیر مقتضی در بیمارستان‌های  مورد مطالعه به ترتیب برابر با 8 درصد و 14 درصد بوده است، به راهکارهایی نظیر آموزش مراقبت در منزل جهت کاهش طول مدت اقامت در بیمارستان، ایجاد تسهیلات درمانی غیر بیمارستانی جهت کاهش ارجاع به مراکز سطوح بالاتر، استفاده از پروتکل ارزیابی مناسبت در پرونده بالینی بیمار و آموزش کادر درمانی در این زمینه، اصلاح فرآیندهای ناقص از طریق ارتقاء کیفیت و اصلاح نظام بیمه و روشهای پرداخت اشاره نموده است (6).

محفوظ‌پور و همکاران در پژوهشی در سال 1393 تحت عنوان 'ارزشیابی میزان پذیرش و بستری غیرضروری و برآورد بارمالی مستقیم آن' به این نتایج دست یافته است که بخشی از منابع بیمارستان به خاطرپذیرش و اقامت‌های غیرضروری تلف می‌شود . بر اساس نتایج این مطالعه حدود 6 درصد پذیرش ها و 10 درصد روزهای بستری غیرضروری تشخیص داده شده اند. وی افزایش تسهیلات مراقبتی غیر بیمارستانی جهت کاهش ارجاع به مراکز سطوح بالاتر، اصلاح فرآیندهای مراقبتی ناقص از طریق برنامه های بهبود کیفیت و راه اندازی طرح پزشک مقیم در بیمارستان جهت کاهش پذیرش و بستری غیرضروری را توصیه کرده است (7).

یعقوبی‌فر و همکاران در پژوهشی در سال 1390 تحت عنوان 'میزان پذیرش‌ها و روزهای اقامت غیر مقتضی بیماران در بیمارستان‌های شهر سبزوار' به این نتایج دست یافته اند که میانگین اقامت بیماران در بیمارستان های مورد بررسی 23/3 روز بود اما 4/11 درصد پذیرش ها غیر مقتضی بود که بخش اورتوپدی با 1/29 درصد بیشترین مقدار و بخش جراحی زنان بدون پذیرش غیرمقتضی کمترین مقدار را به خود اختصاص دادند . پذیرش غیرمقتضی در مردان 9/13 درصد و بیشتر از زنان (7/9 درصد ) بود و بیشترین پذیرش غیرمقتضی مربوط به سنین 41تا60  سال می باشد(12).

فکاری و همکاران در پژوهشی تحت عنوان 'ارزیابی پذیرش و بستری غیرمقتضی براساس پروتکل ارزیابی مناسب در بیمارستان عالی نسب در سال 1388' بیان داشته است که در مجموع 7 درصد پذیرش ها و 6 درصد بستری ها غیرمقتضی تشخیص داده شده است. وی تاخیر در تشخیص و تأخیر در فرایندهای اتاق عمل،بستری های غیر مقتضی قبل و حین ترخیص بیماران ،خصوصیات خاص بیماران مثل سن بالای 60 سال، نبود خدمات مراقبت در منزل برای بیمار و جراحی های قلبی یا عمومی را از دلایل اصلی پذیرش و بستری غیر مقتضی در این مطالعه برشمرده است (13).

سیلینو[1] و همکاران در پژوهشی در سال 2018 تحت عنوان' تعیین بستری غیرمقتضی در جراحی کاتاراکت در جنوب ایتالیا: یک مطالعه گذشته نگر' اعلام نموده است که در حدود 2درصد از پذیرش‌های بیمارستانی در این مورد به صورت غیرمقتضی بوده است. این مطالعه نقش اختلالات روانپزشکی را بعنوان تعیین کننده های بستری غیرمقتضی در جراحی آب مروارید تشخیص می دهد(18).

لی یو[2] و همکاران در پژوهشی در سال  2017 تحت عنوان 'میزان  روزهای اقامت غیرمقتضی در بیمارستا‌های تخصصی شانگهای چین' به این نتایج دست یافته است که حدود 25 درصد و 40 درصد روزهای اقامت در بخش های قلب و ارتوپدی به صورت غیر مقتضی بوده است. انتظار برای پاسخ آزمایشات، وقت اتاق عمل و یا ترخیص از عمده دلایل افزایش میزان اقامت غیرمقتضی در هر دو بخش یاد شده بوده است(17).

اوسینایک[3] و همکاران در پژوهشی در سال 2016 تحت عنوان' پذیرش های غیر مقتضی در بخش مراقب‌های ویژه : ادراک و نگرش پزشکان نیجریه' به این نتیجه رسیده است که پذیرش غیرمقتضی توسط 96٪ از پاسخ دهندگان تایید شده و دلایل این موضوع ناشی از فشار مافوق‌ها و مدیریت بیمارستان و نیز ارجاعات پزشکان کلینیکال بوده است(16).

ژانگ[4]  و همکاران در پژوهش سال 2014 خود تحت عنوان 'سطح کنونی و تخمین پذیرش‌های غیرمقتضی در بیمارستان‌های شهری تحت سیستم پزشکی نوین تعاونی روستایی در چین: یک مطالعه مقطعی' به این نتیجه رسیده است که بیمارستان‌های شهری به طور متوسط در حدود 5/26 درصد پذیرش غیرمقتضی دارند. بالاترین نرخ پذیرش غیرمقتضی در میان بیماران بالای 59 سال بوده است(30 درصد). پذیرش غیر مقتضی غالبا برای بیماری های تنفسی و گردش خون اتفاق افتاده است. بر اساس یافته های این پژوهش، سن، بخش درمانی و نوع بیماری از عوامل تعیین کننده در پذیرش‌های غیرمقتضی هستند(15).

1- میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان چقدر بوده است؟

2- میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) به تفکیک نوع خدمات چقدر بوده است؟

3- میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان به تفکیک نوع بخش چقدر بوده است؟

4- میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان به تفکیک  سن بیماران چقدر بوده است؟

5- میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان به تفکیک جنسیت بیماران چقدر بوده است؟

6- میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان بر اساس مدت بستری چقدر بوده است؟

7- میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان بر اساس نحوه پذیرش( عادی/ اورژانس) چقدر بوده است؟

8- میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان بر اساس نوع بیمه چقدر بوده است؟

9- میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان بر اساس محل سکونت بیمار چقدر بوده است؟

10- هزینه پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان چقدر بوده است؟

11- میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان به تفکیک سال بستری بیمار چقدر بوده است؟

تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت ( سال های 1393-1397) در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) شهرستان زاهدان

 1- تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان

2-  تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان به تفکیک نوع خدمات

3- تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان به تفکیک نوع بخش

4- تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان به تفکیک  سن بیماران

5- تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان به تفکیک جنسیت بیماران

6- تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان بر اساس مدت بستری

7- تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان بر اساس نحوه پذیرش

8- تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان بر اساس نوع بیمه

9- تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان بر اساس محل سکونت بیمار

10- تعیین هزینه پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان

11- تعیین میزان پذیرش های بستری غیر مقتضی پس از اجرای طرح تحول سلامت در بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب(ع) و خاتم الانبیاء (ص) زاهدان به تفکیک سال بستری بیمار

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و سایر دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور و بیمارستان های دولتی و خصوصی

سازمان های بیمه گر دولتی و خصوصی

پژوهشکده ها و سازمان های تحقیقاتی

خدمات غیر مقتضی: کلیه خدماتی که به بیمار در طی فرایند تشخیص و درمان بیماری وی در بیمارستان ارائه شده اما انجام این خدمات مورد نیاز برای رفع بیماری فعلی او نبوده است(1).

پذیرش غیر مقتضی: بیماری که در یکی از بخش های دایر در بیمارستان جهت دریافت خدمات تشخیصی و درمانی پذیرش شده است حال آنکه با توجه به بیماری فعلی او، نیازی به پذیرش وی در سطح بیمارستان نبوده است(1).

بیمار بستری: بیماری که به بیمارستان مراجعه نموده مورد پذیرش قرار گرفته و یکی از تخت های بیمارستانی را اشغال نموده است(7).

مطالعه کمی از نوع مشاهده‌ای مقطعی

جامعه پژوهش شامل تمامی بیماران بستری در بخش های داخلی، جراحی و زنان بیمارستان‌های علی ابن ابیطالب و خاتم الانبیاء زاهدان بوده است که بستری شدن آنان از تاریخ 15/2/ 1393(آغاز طرح تحول نظام سلامت) شروع شده و تاریخ ترخیص قطعی آنان نهایتا تا 29/12/1397 بوده است. انتخاب این بخش‌ها به دلیل وجود بخش‌های یاد شده در تمامی بیمارستان‌های عمومی بوده و از این منظر قابلیت تعمیم نتایج حاصل از این پژوهش به سایر بیمارستان‌ها فراهم می گردد.

معیار ورود پرونده‌ها  به مطالعه بر اساس بستری شدن فرد در بازه زمانی مطالعه و کامل و خوانا بودن آنها است و در صورت وجود نقص‌های اساسی در اطلاعات پرونده و یا ناخوانا بودن، آن پرونده از سیر مطالعه خارج می شود.

با توجه به هدف اصلی مطالعه که برآورد نسبت پذیرش‌های بستری غیرمقتضی است اندازه نمونه لازم برای این تحقیق از فرمول

n=z²pq/d²

استفاده می شود(11). با درنظر گرفتن  میزان 50% برای پذیرش های غیر مقتضی برای دستیابی به حداکثر اندازه نمونه، سطح اطمینان 95% برای برآورد فاصله‌ای نسبت و دقت 04/0، اندازه (تعداد پرونده‌ها) برابر ۶۰۰ محاسبه شد.

در این پژوهش از روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای به صورت زیر استفاده خواهد شد:

مرحله ۱ (طبقه‌ای): دو بیمارستان به عنوان دو طبقه درنظرگرفته می‌شوند. سپس تعداد کل نمونه‌ها (۶۰۰ پرونده) متناسب با نسبت کل پرونده‌های هر بیمارستان به کل پرونده‌های هر دو بیمارستان از 15/2/1393 تا 29/12/97، بین دو بیمارستان تقسیم خواهند شد.

مرحله ۲ (طبقه‌ای): در داخل هر بیمارستان، بخش‌های موردنظر (داخلی، جراحی و زنان) به عنوان طبقات درنظرگرفته می‌شوند. تعداد پرونده‌های لازم برای بررسی از هر بخش بیمارستان، متناسب با نسبت کل پرونده‌های آن بخش به کل پرونده‌های بخش‌های موردنظر از ابتدای طرح تحول سلامت تا زمان آغاز نمونه‌گیری در آن بیمارستان خواهد بود.

مرحله ۳ (طبقه‌ای) از آنجا که از شروع طرح تحول تاکنون ۴ سال می‌گذرد و به منظور نماینده بودن نمونه برای جامعه، تعداد نمونه بدست آمده از مرحله ۲ برای هر بخش، به طور مساوی بین ۴ سال تقسیم می‌شود.

نکته: با اجرای مراحل ۱ تا ۳، تعداد نمونه لازم برای هر سال از هر بخش هر دو بیمارستان تعیین خواهد شد.

مرحله ۴‌ (سیستماتیک): با مراجعه به پرونده‌های هر سال معین از بخش و بیمارستان مشخصی، با روش نمونه‌گیری سیستماتیک، پرونده‌های موردنظر انتخاب و اطلاعات آن‌ها ثبت خواهند شد.

نکته: در صورت ناقص بودن اطلاعات پرونده منتخب، پرونده بعدی به عنوان جایگزین مورد بررسی قرار خواهند گرفت.

در این مطالعه برای جمع‌آوری داده‌ها از مطالعات میدانی استفاده خواهد شد .اطلاعات دموگرافیک از بررسی مستندات داخل پرونده استخراج و در چک لیستی طبقه بندی شده ذخیره می گردد. ابزار اندازه گیری در این مطالعه پروتکل ارزیابی مناسب [1]AEP بوده که برای اولین بار در سال 1981در بوستون آمریکا تهیه و به تایید [2]PSRO  رسیده است. این پروتکل معیاری است که برای تمام بخش‌های بستری به استثناء بخش های زایمان و مامایی، مسمومیت ها و بیماری های روانی قابل استفاده است و اعتبار و روایی آن در مطالعات متعدد تایید گردیده است(7). پروتکل مورد استفاده شامل دو قسمت است، یکی برای پذیرش و دیگری برای روزهای بستری که دارای 24 و 31 معیار عینی هستند. اگر شرایط با حداقل یکی از معیارها مطابقت داشته باشد، پذیرش یا اقامت بیمار مناسب و مقتضی در نظر گرفته می شود(19). با استفاده از این پروتکل، پرونده کلیه نمونه هایی که شامل پذیرش غیرمقتضی باشند، مشخص شده و اطلاعات مورد نیاز از جمله هزینه ها با استفاده از چک لیست های محقق ساخته، جمع آوری می شود.

معیارهای AEPبرای سنجش مقتضی بودن پذیرش بیماران

1. کما و یا تغییر ناگهانی در سطح هوشیاری بیمار و ناآگاهی به زمان و مکان به طور ناگهانی
2. تعداد ضربان قلب  PR>140/min و یا  PR< 50/min
3. فشارخون:  فشار سیستولیک کمتر از 90mm Hg و یا بالاتر از mm Hg 200

فشار دیاستولیک کمتر از 60mm Hg  و یا بالا تر از 120mm Hg

4. از دست دادن ناگهانی بینایی و شنوایی
5. از دست دادن ناگهانی توانایی در حرکت دادن قسمتی از بدن
6. تب پایدار بیش از 37.8 دهانی بیش از 5 روز (یا 38.3 رکتال)
7. خونریزی فعال
8. اختلال شدید الکترولیتها و گازهای خونی   mmol>Na>156mmol/L 123        2/5mmol/L>k>6mmol/L

  20mmol/L>Hco3>36mmol/L                7.30>arterial ph>7.45

9. تغییر ناگهانی در ECG  به نفع ایسکمی قلب
10. سرباز کردن زخم یا خروج محتویات داخل بدن از میان زخم
11. اختلالات ناگهانی یا پیشرونده­ی حسی یا حرکتی یا گردش خون یا تنفس
12. تزریقات داخل عروقی داروها یا مایعات (غیر از لوله های مربوط به تغذیه(
13. جراحی یا اقدامات تهاجمی دیگر که در طی 24 ساعت آینده برنامه ریزی شده باشد. با توجه به دو شرط زیر:

الف. نیاز به بیهوشی عمومی یا بی حسی موضعی باشد.

ب. برای انجام این اقدامات نیاز به استفاده از وسایلی باشد که فقط در بیمارستان در دسترس است.

14. پایش مداوم قلبی یا سایر علائم حیاتی حداقل به مدت 2 روز
15. شیمی در مانی هایی که نیازمند نظارت در طی در مان هستند
16. درمان در بخش مراقبت های ویژه
17. استفاده از آنتی بیوتیک های داخل وریدی حداقل به مدت 8 ساعت
18. استفاده دائمی یا متناوب از تنفس مصنوعی (حداقل یک بار در هر 8 ساعت)

معیارهای AEP برای سنجش مقتضی بودن بستری شدن بیمار در هر روز

الف: خدمات پزشکی

1. انجام اقدامات جراحی در همان روز
2. برنامه ریزی جراحی در روز بعد به طوری که نیازمند مشاوره یا سنجش های قبل از عمل باشد
3. کاتتریزاسیون قلبی در همان روز
4. آنژیوگرافی در همان روز
5. بیوپسی از یکی از ارگانهای داخلی در همان روز
6. انجام توراکوسنتز یا پاراسنتز در همان روز
7. انجام اقدامات تشخیصی و تهاجمی CNS در همان روز ) نظیر  tap , IP Ventricular , Cyternal)
8. انجام هرگونه آزمایشی که نیازمند کنترل شدید رژیم غذایی در طول آزمایش باشد
9. انجام اقدامات درمانی جدید یا تجربی که نیازمند تحت نظارت  قرار گرفتن بیمار یا تعدیل دوز دارو باشد
10. ثبت کردن اطلاعات مربوط به وضعیت بالینی بیمار توسط پزشک حداقل 3 بار در روز
11. روز بعد از اقدامات جراحی یا تشخیصی که در شماره 1 و شماره 3 الی 7 ذکر شده است

ب: خدمات پرستاری و حمایتی

12. مراقبتهای تنفسی ( استفاده دائم یا متناوب از تنفس مصنوعی یا inhalation therapy  حداقل 3 بار در روز(
13. تزریقات داخل وریدی مایعات ، الکترولیتها ، داروها ، پروتئین به طور متناوب یا دائم در آن روز
14. مونیتورینگ علائم حیاتی به طور دائم در طی حداقل 30 دقیقه هر 4 ساعت در ان روز
15. تزریقات داخل عضلانی یا زیر جلدی حداقل 2 بار در روز
16. اندازه گیری intake,out put  در ان روز
17. اقدامات حمایتی به صورت تخلیه حفرات بدن (مانند (Tube ,Tube chest و زخم های بزرگ جراحی در آن روز
18. انجام ثبت اطلاعات بالینی بیمار توسط پرستاران با دستور پزشک حداقل سه بار در روز

ج: فاکتورهای مربوط به وضعیت بیمار

19. ناتوانایی در دفع مدفوع یا تخلیه نشدن روده ها در طی 24 ساعت گذشته به طوری که نتوان آن را به اختلالات عصبی نسبت داد.
20. تزریق خون در 48 ساعت گذشته برای جبران خون از دست رفته
21. ایسکمی حاد قلبی که در ECG مشهود باشد یا فیبریلاسیون بطنی در 48 ساعت گذشته
22. تب بالای 80/37دهانی(Oral)  در طی 48 ساعت گذشته
23. کما- عدم پاسخ به تحریک حداقل برای 1 ساعت در طی 48 ساعت گذشته
24. کاهش ناگهانی و سطح هوشیاری در طی 48 ساعت گذشته (به جز موارد محرومیت از الکل)
25. اختلال ناگهانی و حاد سلولهای خونی: نوتروپنی،آنمی،ترومبوسیتوپنی،لکوسیتور،اریتروسیتوز یا ترومبوسیتوز در طی 48 ساعت گذشته که علامت دار باشد
26. اختلالات حاد و پیشرونده سیستم عصبی در طی 48 ساعت گذشته
27. وقوع یک MI-CVA  ثابت شده جدید در طی 14 روز گذشته

پس از کسب مجوز های لازم برای انجام پژوهش، با مراجعه به بخش اسناد و مدارک پزشکی هر بیمارستان و در اختیار گرفتن پرونده های بستری بایگانی شده در بازه زمانی پژوهش، با مطالعه پرونده پزشکی بیمار که حداقل یک روز در بیمارستان بستری بوده است توسط پژوهشگر و با راهنمایی یک پرستار خبره و یا رزیدنت اورژانس( ترجیحا سرپرستار بخش مربوطه و یا رزیدنت سال چهارم طب اورژانس) وضعیت مقتضی بودن یا نبودن پذیرش بیمار مشخص شده و نیز کلیه ی روزهای بستری وی با استفاده از پروتکل ارزیابی مناسب، ارزیابی شده و مقتضی بودن یا نبودن روزهای بستری نیز تعیین می گردد. در کنار این کار، برخی مشخصات زمینه ای بیمار نظیر نوع پذیرش(اورژانس و غیر اورژانس)، جنسیت بیمار، وضعیت بیمه، محل سکونت بیمار، ماهیت درمان(داخلی، جراحی و زنان)، سن و طول مدت اقامت بیمار با استفاده از چک لیست محقق ساخته جمع آوری و ثبت می گردد. اطلاعات چک لیست در همه پرونده ها شامل سن بیمار، جنس بیمار، نوع بیماری، تعداد دفعات مراجعه شده به بیمارستان و بخش بستری خواهد بود. اطلاعات چک لیست پرونده های غیر مقتضی علاوه بر ایتم های بالا، تعداد خدمات دریافت شده و هزینه هر کدام از خدمات، مجموع هزینه و تعداد روزهای بستری غیر مقتضی خواهد بود.

بخش......... بیمارستان ......... سال..........

نمونه چک لیست جمع آوری اطلاعات بیماران با توجه به بخش بستری/بیمارستان و سال مورد مطالعه

روند فوق الذکر برای پرونده های بستری هر یک از بخش های مورد مطالعه در هر دو بیمارستان محل اجرای طرح در4 سال متوالی و بر اساس اندازه نمونه تخصیص یافته به هر بخش در هر بیمارستان و در هر سال به صورت جداگانه اجرا خواهد شد.

شایان ذکر است برای دستیابی به مقدار هزینه های خدمات، از اسناد حسابداری و پرداختی های بیمار با توجه به خدمات غیرمقتضی ارائه شده، استفاده خواهد شد. در این زمینه هزینه پرداخت شده برای هر کدام از خدمات در هر نوبت بستری به تفکیک سهم بیمار و سهم بیمه اعم از بیمه پایه و تکمیلی بررسی و در چک لیست طراحی شده ثبت خواهد شد..

داده های بدست آمده در چک لیست محقق ساخته بر اساس بخش درمانی و بیمارستان و با توجه به سال مورد بررسی، جمع آوری و در نهایت برای تحلیل و توصیف بکار برده خواهند شد.

پس از جمع‌آوری اطلاعات، داده ها وارد نرم افزار SPSS نسخه 24 شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند.

ابتدا مشاهدات از لحاظ وجود داده‌های گمشده و نقاط دورافتاده بررسی شده و در صورت نیاز تعدیل خواهند شد. در حوزه آمار توصیفی از آماره هایی چون فراوانی، درصد فراوانی، میانگین و انحراف معیار، میانه و چارک ها  استفاده می شود. از حدود اطمینان برای تعیین فاصله اطمینان ۹۵ درصدی برای نسبت پذیرش‌های بستری غیرمقتضی استفاده می‌شود. برای مقایسه نسبت بین دو گروه از آزمون خی-دو یا دقیق فیشر استفاده می‌شود. برای برآورد ارتباط بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسن یا اسپیرمن استقاده می‌شود. برای تعیین متغیرهای پیشگوی تاثیرگذار بر روی متغیر پاسخ و کنترل متغیرهای مخدوش‌کننده احتمالی، مدل رگرسیون لوژستیک چندگانه بکار خواهد رفت. در تمام آزمون‌ها، سطح معناداری ۵٪ درنظر گرفته خواهد شد.

در این مطالعه کد های اخلاقی 1،2،4،10،11،13،14،15،16،25،28 مربوط به بخش general  رعایت خواهد شد.

1_هدف اصلی هر پژوهش باید ارتقاء سلامت انسان ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.

2_در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام میگیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.

4_مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه ی پایین تر و یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود.

10_هر پژوهشی باید بر اساس و منطبق بر یک طرحنامه (پروپوزال) به انجام برسد. در کارآزمایی های بالینی باید علاوه بر طرح نامه، دستورالعمل (پروتکل) نیز تهیه و ارائه شود. طرحنامه و دستورالعمل باید شامل تمامی اجزای ضروری باشد. از جمله بخش ملاحظات اخلاقی، اطلاعات مربوط به بودجه، حمایت کننده ها، وابستگی های سازمانی، موارد تعارض منافع بالقوه ی دیگر، مشوق های شرکت کنندگان، پیش بینی درمان و یا جبران خسارت افراد آسیب دیده در پژوهش .در مواردی که لازم است رضایتنامه ی آگاهانه به صورت کتبی اخذ شود، فرم رضایتنامه باید تدوین و به طرحنامه پیوست شده باشد. پیش از تصویب یا تأیید طرحنامه از سوی کمیته ی مستقل اخلاق در پژوهش، نباید اجرای پژوهش شروع شود.

11_کمیته ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرحنامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته ی اخلاق درخواست میشود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.

13_کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا می‌شود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه‌ی کتبی غیر ممکن یا قابل صرف‌ نظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیته‌ی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.

14_اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه ی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیته ی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه ی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.

15_پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهش های پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده به عنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که میتوانند در تصمیم گیری او مؤثر باشند، به نحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است به کار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروه مورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی  سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیان هایی که انتظار میرود مطالعه در بر داشته باشد. همچنین، هر آزمودنی باید بداند که میتواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید درباره ی خطرات و زیان های بالقوه ی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر همچنین باید به تمامی سؤالات و دغدغه های این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایتنامه ی آگاهانه منعکس شود.

16_پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی میشود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. همچنین، در پژوهش هایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوه ی جذب آزمودنی، باید توسط کمیته ی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.

25_پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. همچنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده ها یا اطلاعات به دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.

28_پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته هایی که از نظر حمایت کننده ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.

ناقص و ناخوانا بودن برخی از اطلاعات پرونده ها از محدودیت های اساسی این پژوهش است. از این رو پرونده های ناقص و یا ناخوانا از فرایند بررسی حذف شده و مجدد بر اساس اصول نمونه گیری نسبت به انتخاب نمونه دیگر اقدام خواهد شد.

بیمار بستری، پذیرش غیر مقتضی، طرح تحول سلامت

1- پوررضا ا، کاوسی ز، محمودی م، باطبی ع. پذیرش و روزهای اقامت بیماران بر اساس پروتوکل ارزیابی مناسب در بیمارستان‌های امام خمینی و دکتر شریعتی دانشگاه علوم پزشکی تهران. مجله دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی. 1385؛ 4(3): 74-84.

2- کرمانی ب، غرسی م، قنبری ب،سرابی ع، عاطفی منش پ، بنی اسدی ا، کولیوند پ. رابطه بین سطوح مراقبت از بیمار و مدت اقامت در بیمارستان. شفای خاتم. 1394؛ 3(3):33-40.

3- باختری اقدم ف، وحیدی ر، محمدپور ا، کاوسی ز. پذیرش و روزهای اقامت بیماران براساس پروتکل ارزیابی مناسبت در مرکز آموزشی درمانی امام خمینی تبریز در سال ۱۳۸5. مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز. 1387؛ 30(2): 35-39.

4- میدانی ز، فرزندی پور م، گیلاسی ح، شکارچی م، ناظمی ز. بررسی اقامت مقتضی بیماران بر اساس پروتکل ارزیابی مقتضی بودن در بیمارستان شهید بهشتی کاشان. پیاورد سلامت. 1395؛ 10(4): 360-369.

5- پوررضا ا، صلواتی ص، صادقی س، صالحی نسب م، تابش ح، ممیوند ف، کیشی زاده ز. عوامل موثر بر مدت اقامت بیماران در بخش عفونی بیمارستان رازی شهر اهواز. مدیریت اطلاعات سلامت. 1393؛ 11(6): 779-788.

6- بارونی م، امینی س، خسروی س. بررسی میزان مقتضی بودن خدمات ارائه شده در بیمارستان های آموزشی: مطالعه موردی دانشگاه علوم پزشکی کرمان. صدرا. 1395؛ 4(3):185-194.

7- محفوظ پور س، زارعی ا، محرابی ی، اشکوری ن. ارزشیابی میزان پذیرش و بستری غیرضروری و برآورد بارمالی مستقیم آن: مطالعهای در بخشهای داخلی بیمارستانهای منتخب دانشگاه علوم پزشکی البرز. مدیریت ارتقای سلامت. 1396؛ 6(5): 51-57.

8- عامری ح، ادهم د، پناهی م، خلیلی ز، فصیحی آ، مروجی م، کریمی ص. پیش بینی کننده های مدت اقامت بیمار در بیمارستان. سلامت و بهداشت. 1394؛ 6(3): 256-265.

9- حریرچی ا. افزایش ۴ درصدی بار مراجعه با شروع طرح تحول]اینترنت[.5/7/1395. در دسترس از:  http://ayaronline.ir/1395/07/209421.html.

10- قاسمی برقی ح، عالی ب، عظیمی ف. بررسی میزان پذیرش و روزهای بستری غیرمقتضی در بیمارستان ولیعصر مشگین شهر با استفاده از پروتوکل  AEP. نشریه بیمه سلامت ایران. 1397؛ 1(1و2):39-43.

11- توکلی ن، امینی م، محمودی نژاد م، ویسی م، امیری ح، سادات ی، طهماسبی ع. برآورد پذیرش و اقامت غیرضروری در دانشگاه علوم پزشکی ایران: گامی برای اصلاح الگوی مصرف منابع بیمارستانی. بیمارستان. 1397؛ 17(1): 18-27.

12-یعقوبی‌فر م، مسکنی ک، اکابری آ، شهابی پور ف. میزان پذیرش‌ها و روزهای اقامت غیر مقتضی بیماران در بیمارستان‌های شهر سبزوار. مجله علوم پزشکی سبزوار. 1390؛ 18(3): 224-232.

13- فکاری ژ، قیاسی ا، عزتی م، پاکدامن م، خلفی ع. ارزیابی پذیرش و بستری غیرمقتضی براساس پروتکل ارزیابی مناسبت در بیمارستان عالی نسب در سال 1388. بیمارستان. 1389؛ 9(3و4): 39-43.

14- براتی ا، صادقی ا، خمرنیا م، سیاوشی ا. بررسی چالش‌های مدیریت بیمارستان: یک مطالعه کیفی در بیمارستان‌های شیراز. صدرا. 1395: 4(3): 149-160.

15- Zhang Y, Chen Y, Zhang X, Zhang L. Current level and determinants of inappropriate admissions to township hospitals under the new rural cooperative medical system in China: a cross-sectional study. BMC health services research. 2014 Dec;14(1):649.

16- Osinaike BB, Olusanya O. Inappropriate intensive care unit admissions: Nigerian doctors’ perception and attitude. Nigerian journal of clinical practice. 2016;19(6):721-4.

17- Liu W, Yuan S, Wei F, Yang J, Zhu C, Yu Y, Ma J. Inappropriate hospital days of a tertiary hospital in Shanghai, China. International Journal for Quality in Health Care. 2017 Jul 18;29(5):699-704.

18- Cillino S, Iggui A, Di Naro S, Cillino G, Matranga D, Mazzucco W, Pojero F, Casuccio A. Determinants of inappropriate hospitalization in cataract surgery in the south of Italy: a retrospective study. International ophthalmology. 2018 Mar 8:1-9.

19- MOGHADAM MN, Amiresmaili M, Goudarzi R, Amini S, Khosravi S. Investigating the Appropriateness of Admission and Hospitalization at a Teaching Hospital: A Case of a Developing Country. Iranian journal of public health. 2017 Dec;46(12):1720.

ندارد

اهداف پژوهش در ابتدای مطالعه به مشارکت کنندگان و مدیران بیمارستان ها و سایر افرادی که رد ارائه اطلاعات نقش دارند  توضیح داده خواهد شد

ندارد

مزایای مطالعه در ابتدای شروع پژوهش به افراد ارائه خواهد شد

ندارد

ندارد

هزینه های طرح توسط معاونت محترم تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان تامین خواهد گردید

ندارد

محرمانه ماندن اطلاعات افراد حفظ خواهد شد

پاسخگویی به پرسش ها کاملا داوطلبانه بوده و افراد مشارکت کننده مورد هر زمان بخواهند می توانند از مطالعه خارج شوند

مشارکت کنندگان این حق را دارند که شرکت در مطالعه را نپذیرفته و یا هر زمانی که بخواهند از شرکت در مطالعه انصراف دهند

به علت در دسترس نبودن آزمودنی ها از کمیته اخلاق برای دسترسی به پرونده بیماران کسب اجازه شده است