مقایسه پلی¬مورفیسم¬های ژن¬ ANRIL (rs10757278, rs1333048, rs4977574, rs133040) در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال و گروه شاهد

سرطان رشد غیرطبیعی سلول هایی است که توانایی حمله یا گسترش به سایر قسمت های بدن را دارند. سرطان کولورکتال (CRC)، همچنین به عنوان سرطان روده و سرطان روده بزرگ شناخته می شود. نشانه ها و علائم ممکن است شامل خون در مدفوع، تغییر در حرکات روده، کاهش وزن و احساس خستگی در تمام مدت باشد(1).

سرطان کولورکتال(CRC) از نظر شیوع سومین سرطان بدخیم و چهارمین علت مرگ و میر ناشی از سرطان در سراسر جهان است. همچنین CRC در حدود 10 درصد از بیماری های سرطان را شامل می شود. حدود2/1 میلیون نفر در هر سال در سراسر جهان با CRC تشخیص داده می شوند و در نهایت نیمی از بیماران از این بیماری می میرند. در حال حاضر جراحی، شیمی درمانی و پرتودرمانی تکنیک های اولیه برای درمان بیماران مبتلا به CRC هستند. با وجود پیشرفت در تشخیص بیماری و روش های درمانی آن، پیش آگهی بیماران مبتلا به CRC همچنان نامشخص است، به ویژه در بیماران تشخیص داده شده در مراحل پیشرفته بیماری، دو سوم بیماران مبتلا به CRC عود مجدد یا متاستاز دور از محل جراحی را نشان می دهند و متاستازهای کبدی اغلب در بین بیش از نیمی از بیماران مبتلا به CRC رخ می دهد. شواهد جمع آوری شده نشان می دهد که تغییرات ژنتیکی و اپی ژنتیکی در ایجاد و توسعه CRC دخیل هستند؛ با این حال، مکانیزم های دقیق مولکولی مربوط به پیشرفت بدخیم CRC پیچیده باقی مانده و تا حد زیادی ناشناخته است. بنابراین، کشف مکانیزم پاتوژنز CRC ممکن است در شناسایی روش های جدید درمان و بهبود نتایج بالینی در بیماران مبتلا به این بدخیمی موثر باشد(2-4)

عوامل غیرژنتیکی دخیل در استعداد ابتلا به این  بیماری  شامل سن، جنس، مصرف زیاد چربی، چاقی، الکل و کمبود تمرینات جسمانی ، وضعیت زناشویی به طور قابل توجهی با بقای بیماران CRC مرتبط است(5, 6).

شیمی درمانی برای درمان به طور گسترده مورد استفاده قرار می­گیرد و نقش مهمی در بهبود نتایج بیماران CRC دارد، اما با عوارض مختلف، از جمله حالت تهوع، استفراغ، اسهال، موکوزیت دهانی همراه است، که این امر کاربرد بالینی آن  و همچین کیفیت زندگی بیماران را کاهش می دهد و باعث کاهش دوز ، تاخیر دوز و حتی خاتمه شیمی درمانی می­شود(7).

 با این حال، هنوز احتمال بقا 5 ساله در موارد پیشرفته بیماری هنوز ضعیف است(8) باتوجه به نسبت بقای بالقوه در میان موارد سرطان کلورکتال که در مراحل اولیه تشخیص داده می­شوند، باتوجه به این که پزشک خانواده سعی در طراحی شیمی درمانی مبتنی بر الگوهای ژنتیکی و اپی ژنتیکی سرطان در هر بیمار را دارد، لازم است که بیومارکرهای جدید غیر تهاجمی برای تشخیص سرطان کلورکتال در مراحل اولیه تعیین شود. باتوجه به نیاز ضروری برای این امر هنوز هیچ نشانگر پیش آگهی مولکولی و تشخیصی در واحد جهانی وجود ندارد(9).

پلی­مورفیسم تک نوکلئوتید(SNP)، فراوان­ترین واریانت ژنتیکی است که به وراثت پذیری کمک می­کند(10). تا به امروز برآورد تعداد SNP در ژنوم انسان امکان­پذیر نبوده است، اما در پایگاه­های مختلف عمومی و خصوصی بیش از پنج میلیون SNP جمع­آوری شده­است و این بدان معنی است که حدود چهار میلیون SNP تایید شده­است(11).

مطالعات نشان داده­است که ژنوم انسان شامل 98% مناطق  غیرکدکننده می­باشد که از این مقدار 85 % به RNA رونویسی می شود(12, 13).

از نظر تعداد و انواع Non coding RNAs طیف گسترده­ای دارند. مهم­ترین و فراوان­ترین انواع آن شامل: tRNAs، rRNAs ،short non coding RNAs (microRNAs، exRNAs، snRNAs، snoRNAs، PiRNAs، SiRNAs) وLong non coding RNA(HOTAIR، Xist ، ANRILو ...) می­باشد(14)

 Long non coding RNAرونویسی مشابه با mRNA دارد اما فاقد ترجمه می­باشد(2)و طول آن کوتاه تر از mRNA بوده چون دارای اگزون کمتری است(15). بسیاری از آنها در هسته قراردارند و در مجموع بیش از68 % از رونویسی انسانی را به خود اختصاص می­دهند(12).

مکانیسم­های عملکرد (lncRNA) Long non coding RNA  شامل تنظیمات رونویسی و پس از رونویسی است که سطح رونویسی کروموزوم­ها را تنظیم و اصلاح می­کنند و منجر به تغییر بیان ژن می­شوند. تنظیمات پس از رونویسی به دو صورت مستقیم و غیر­مستقیم انجام می­شود که از طریق مستقیم با اثر بر RNA Splicing و تخریب RNA همراه بوده و همچنین از طریق غیر­مستقیم باعث تنظیم فعالیت microRNA  ها می­شوند(16). طبق آمار ارائه شده توسط GENCODE، ژنوم انسان تقریبا حاوی 16000 ژن lncRNA است(17).

LncRNA ها به طور گسترده در طیف وسیعی از سرطان ها بیان شده و نقش کلیدی در شروع و پیشرفت تومور برعهده دارند و نقش بالینی خود را به عنوان نشانگرهای زیستی و اهداف درمانی معرفی می کنند(18).

نقش lncRNA­ هایی مانند ANRIL ،MALAT1،UCA1 ،Gas-5 ،MEG3 در بیماری­سرطان مشخص شده است(19).

ANRIL ( CDK2B antisense RNAیاCDK2B-AS  )دارای وزنی معادل 126.3 کیلو باز است(20) و اولین بار در بیماران مبتلا به ملانوم خانوادگی توسط فردی بنام Pasmantetal شناسایی شد(2, 21). ANRIL یک RNA 3834-nt رمزگذاری می­کند که شامل 19 اگزون بوده و از رشته معکوس ژن INK4B-ARF-INK4A در کروموزوم 9p21 توسط RNA پلیمراز 3رونویسی می­شود. (2, 22, 23)و به عنوان یک عامل ژنتیکی مستعدکننده برای بیماری های عروق کرونر، آنوریسم مغزی، دیابت نوع 2، گلوکوم، اندومتریوز، آلزایمر و پریودنتیت می­باشد(24, 25).

تحقیقات پیشین نشان داده است که بیان بیش از حد ANRIL می تواند به عنوان پروموتر در تکثیر سلولی، مهار آپوپتوز سلولی و همچنین متاستازدر توسعه سرطان نقش داشته باشد(16, 26, 27)

در مطالعات متعددی گزارش شده است که ANRIL به طور مستقل با چندین نوع سرطان در ژنوم مرتبط است و در بسیاری از سرطان ها از جمله کلورکتال، نازوفارنکس، کیسه صفرا، سلول های قلب، ریه، دهانه رحم، معده، تخمدان و تیروئید نقش ایفا می کند. همچنین ارتباط پلی مورفیسم های این  ژن با بیماری مختلف شامل سرطان ها ، بیماری عروق کرونر و ایسکمیک استروک  مورد بررسی قرار گرفته است، اما تاکنون مطالعه ای در مورد اثر  پلی مورفیسم های  ANRIL و بیماری سرطان کلورکتال انجام نگرفته است(28).

بررسی متون:

براساس مطالعات Zhang  و همکارانش در سال 2018، افزایش بیان ANRIL در سرطان کلورکتال با پیش آگهی ضعیف بالینی همراه می باشد ولی در مجموع، مطالعه ایشان  نشان می دهد که ANRIL می تواند به عنوان یک آنکوژن عملکردی در سرطان کلورکتال عمل کند و همچنین یک هدف بالقوه درمانی برای مهار مقاومت شیمیایی سرطان کلورکتال می باشد(29).

نتایج مطالعات Zhang و همکارانش بیان داشت که بیان ANRIL در سلول های سرطان دهانه­ی رحم افزایش می­یابد، یافته­های کلیدی این مطالعه بیانگر آن است که  که مهار ANRIL توانایی تکثیر، مهاجرت و تهاجم سلول­های سرطان دهانه­ی رحم را کاهش می­دهد و همچنین تنظیم منفی ANRIL ممکن است به عنوان یک هدف بالقوه درمانی در درمان سرطان دهانه­ی رحم کمک کند(30).

براساس مطالعات Knog Y و همکارانش در سال 2018 نشان داده شد که بیان ANRIL در سلول های سرطان معده افزایش می یابد(31).

مطالعه طاهری و همکارانش در سال 2017 نشان داد که پلی مورفیسم های rs4977574، rs1333048 و rs10757278 ژن ANRIL   با خطر ابتلا به سرطان پروستات همراه است(32).

Gong  و همکارانش در سال 2016 دریافتند که پلی مورفیسم های ژن  ANRIL میتوانند بعنوان  نشانگرهای بالینی برای پیشگیری از خطر سرطان ریه و یا برای پاسخ به شیمی درمانی مبتنی بر پلاتین کاربرد داشته باشند(33).

براساس مطالعات Royds JA و همکارانش در سال 2016 نشان داده شد که ارتباط معناداری بین پلی مورفیسم rs11515 CG با سرطان سینه وجوددارد(34).

اما تا کنون مطالعه ای در خصوص پلی مورفیسم های ژن ANRIL و سرطان کلورکتال انجام نگرفته است.

فراونی پلی­مورفیسم rs1333040 ژن ANRIL در بیماران مبتلا به سرطان کلورکتال و گروه شاهد متفاوت است.

فراونی پلی­مورفیسم rs4977574 ژن  ANRILدر بیماران مبتلا به سرطان کلورکتال و گروه شاهد متفاوت است.

فراونی پلی­مورفیسم rs1333048 ژن  ANRILدر بیماران مبتلا به سرطان کلورکتال و گروه شاهد متفاوت است.

فراونی پلی­مورفیسم  rs10757278ژن  ANRILدر بیماران مبتلا به سرطان کلورکتال و گروه شاهد متفاوت است.

 مقایسه پلی­ مورفیسم­های ژن­ ANRIL(rs10757278, rs1333048, rs4977574, rs133040) در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال و گروه شاهد 

مقایسه فراوانی پلی­مورفیسم rs1333040 ژن ANRIL در بیماران مبتلا به سرطان کلورکتال و گروه شاهد

مقایسه فراوانی پل­ مورفیسم rs4977574 ژن ANRIL در  بیماران مبتلا به سرطان کلورکتال و گروه شاهد

 مقایسه فراوانی پلی­مورفیسم rs1333048 ژن  ANRILدر بیماران مبتلا به سرطان کلورکتال و گروه شاهد

 مقایسه فراوانی پلی­مورفیسم  rs10757278ژن  ANRILدر بیماران مبتلا به سرطان کلورکتال و گروه شاهد

 دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

پلی­مورفیسم، سرطان کولورکتال، ANRIL

موردی- شاهدی

افراد مبتلا به سرطان کلورکتال مراجعه کننده به بیمارستان میلاد تهران که بیماری آن ها توسط پاتولوژیست تایید شده و بیماری زمینه ایی دیگری ندارند به عنوان گروه مورد وارد مطالعه می شوند. گروه شاهد هم افراد سالمی که برای انجام آزمایشات روتین مراجعه نموده اند و بیماری شناخته شده خاصی ندارندو با گروه بیمار از نظر سن و جنس همسان سازی گردیده اند وارد مطالعه می شوند کلیه افراد مبتلا به سرطان، دیابت، بیماری های سیستمیک، بیماری های خودایمن از مطالعه حذف می شوند. . افراد گروه شاهد باید هیچ بیماری خاصی(خصوصا انواع سرطان ها) نداشته باشند و بستگان درجه یک آن ها نیز مبتلا به سرطان نباشند.

برای بررسی پلی مورفیسم های افراد مبتلا به سرطان کلورکتال که پس از تصویب پروپوزال به مدت یک سال به بیمارستان میلاد مراجعه کرده اند( حداقل 150 نفر)  وارد مطالعه میگردند، گروه شاهد نیز به همان تعداد از نمونه های خون افراد سالم انتخاب می شوند. )   مدت زمان یک سال برای طرح مشخص شده است همچنین حجم نمونه براساس مطالعات گذشته Liu و همچنین مطالعه Siomnian تعیین گردید

آسان و در دسترس

از طریق تشخیص بالینی و انجام آزمایشات و اقدامات پاراکلینیک برای تشخیص بیماری و انجام PCR بر روی DNA خون افراد و شناسایی آلل­های مورد نظر.

بعد از تصویب پروپوزال با کسب رضایت از بیماران و گروه کنترل برای بررسی پلی­مورفیسم، نمونه خون تام تحت شرایط استریل به مقدار 2 سی سی گرفته و در لوله حاوی ماده ضد انعقاد ریخته و تا زمان استخراج DNA در 20-  درجه سانتیگراد نگهداری می­شود. DNA نمونه خون افراد گروه شاهد و مورد به روش salting out جداسازی می­شود. جهت تعیین ژنوتیپ­ها از تکنیک- RFLP PCR استفاده می­شود. با استفاده از پرایمرهای اختصاصی ابتدا قطعات واجد ناحیه پلی­مورفیک با تکنیک PCR تکثیر گردیده و سپس تحت تاثیر آنزیم­های محدودالاثر قرار گرفته و با ژل آگارز الکتروفورز می­گردند.

پس از گردآوری اطلاعات لازم، یافته­ها در نرم افزار آماری SPSS وارد گشته و داده­ها با استفاده از آزمون­های آماری دقیق فیشر، X²  و تی تست مستقل و Regression Logistic مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند­گرفت.

راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران

1. هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.
2. در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند.
3. پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه‌پذیر است که منافع بالقوه‌ی آن برای هر فرد آزمودنی بیش‌تر از خطرهای  آن باشد. در پژوهش‌های دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار می‌گیرد نباید بیش‌تر از آن‌چه باشد که مردم عادی در زندگی روزمره‌ی خود با آن مواجه می‌شوند. حصول اطمینان از این امر برعهده‌ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش‌کننده‌ی پژوهش از جمله کمیته‌ی اخلاق در پژوهش‌ است.
4. مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه‌ی پایین‌تر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود.
5. قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.
6. اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنی‌ها بیش از فواید بالقوه‌ی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود.
7. در پژوهش‌های پزشکی که ممکن است به محیط زیست آسیب برسانند، باید احتیاط‌های لازم در جهت حفظ و نگهداری و عدم آسیب رسانی به محیط ریست انجام گیرد.
8. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.    
9. انتخاب آزمودنی‌های بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، به‌نحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینه‌ها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض‌آمیز نباشد.
10. کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا می‌شود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه‌ی کتبی غیر ممکن یا قابل صرف‌نظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیته‌ی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.
11. اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه‌ی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیته‌ی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه‌ی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.
12. پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهش‌های پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده به‌عنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که می‌توانند در تصمیم‌گیری او مؤثر باشند، به‌نحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است به‌کار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروه‌مورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی  سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیان‌هایی که انتظار می‌رود مطالعه در بر داشته باشد. هم‌چنین، هر آزمودنی باید بداند که می‌تواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید درباره‌ی خطرات و زیان‌های بالقوه‌ی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر هم‌چنین باید به تمامی سؤالات و دغدغه‌های این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایت‌نامه‌ی آگاهانه منعکس شود.
13. پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی می‌شود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. هم‌چنین، در پژوهش‌هایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوه‌ی جذب آزمودنی، باید توسط کمیته‌ی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.
14. پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائه‌ی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا به‌دلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنی‌ها، این اطلاع‌رسانی از طریق شخص دیگری انجام می‌گیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است.
15. در پژوهش‌هایی که از مواد بدنی (شامل بافت‌ها و مایعات بدن انسان)  یا داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.
16. عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچ‌گونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه می‌شود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود.
17. در مواردی که آگاه کردن آزمودنی درباره‌ی جنبه‌ای از پژوهش باعث کاهش اعتبار پژوهش می شود، ضرورت اطلاع‌رسانی ناکامل از طرف پژوهشگر باید توسط کمیته‌ی اخلاق تأیید شود. بعد از رفع عامل این محدودیت، باید اطلاع‌رسانی کامل به آزمودنی انجام گیرد.
18. برخی از افراد یا گروه‌هایی از مردم، نظیر ناتوانان ذهنی، کودکان، جنین و نوزاد، بیماران اورژانسی، یا زندانیان‌که ممکن است به‌عنوان آزمودنی در پژوهش شرکت کنند، نمی‌توانند برای دادن رضایت، آگاهی یا آزادی لازم را داشته باشند. این افراد یا گروه‌ها آسیب‌پذیر دانسته می‌شوند و باید مورد حفاظت ویژه قرار گیرند.
19. از گروه‌های آسیب‌پذیر هیچ‌گاه نباید (به دلایلی چون سهولت دسترسی ) به عناون آزمودنی ترجیحی استفاده شود. پژوهش پزشکی با استفاده از گروه‌ها یا جوامع آسیب‌پذیر تنها در صورتی موجه است که با هدف پاسخگویی به نیازهای سلامت و اولویت‌های همان گروه یا جامعه طراحی و اجرا شود و احتمال معقولی وجود داشته باشد که همان گروه یا جامعه از نتایج آن پژوهش سود خواهد برد.
20. در پژوهش بر روی گروه‌های آسیب‌پذیر، وظیفه‌ی اخذ رضایت آگاهانه مرتفع نمی‌شود. در مورد افرادی که سرپرست قانونی دارند، پژوهشگر موظف است که علاوه بر اخذ رضایت آگاهانه از سرپرست قانونی، متناسب با ظرفیت خود فرد، از وی رضایت آگاهانه اخذ کند. در هر حال، باید به امتناع این افراد از شرکت در پژوهش احترام گذاشته شود.
21. اگر در حین اجرای پژوهش، آزمودنی دارای ظرفیت، ظرفیت خود را از دست بدهد یا آزمودنی فاقد ظرفیت، واجد ظرفیت شود، باید با توجه به تغییر حاصله، رضایت آگاهانه برای ادامه‌ی پژوهش از سرپرست قانونی یا خود فرد اخذ شود. 
22. پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.
23. هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد.
24. در پایان پژوهش، هر فردی که به‌عنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که درباره‌ی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روش‌هایی که سودمندی‌شان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهره‌مند شود.
25. پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.
26. نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.
27. گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.
28. روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی

در جمهوری اسلامی ایران

راهنمای عمومی

1- پژوهشگر باید به این امر مهم توجه داشته باشد که بافت‌ها و اعضای مورد استفاده، دارای منشأ انسانی‌اند و کرامت انسانی اقتضا می‌کند که جمع‌آوری، نگه‌داری، استفاده و نابودسازی آن‌ها توأم با رعایت ملاحظات و شؤون مرتبط باشد.

2- از اجزای بدنی دارای منشأ انسانی باید تنها در پژوهش‌هایی استفاده شود که اهداف ارزشمندی را در راستای مبارزه با بیماری‌ها و ارتقای سلامت انسان‌ها دنبال می‌کنند.

3- تمامی پژوهش‌ها بر روی عضو و بافت انسانی، پیش از اجرا، باید مورد تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش مرتبط قرار گیرد. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش حق دارد که در تمامی مراحل پژوهش بر آن نظارت داشته باشد. پژوهشگران باید در این زمینه با کمیته‌ی اخلاق در پژوهش همکاری کنند.

4- رضایت آگاهانه‌ی فرد دهنده‌ی عضو یا بافت، یا جانشین قانونی او، شرط اساسی در تأیید اخلاقی هر پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی است. رضایت‌نامه باید با رعایت تمامی اصول مرتبط تهیه و هنگام ارسال طرح‌نامه برای تصویب، به آن پیوست شده باشد.

5- در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه از دهنده‌ی نمونه‌ی ذخیره‌شده یا جانشین قانونی او امکان‌پذیر نباشد، به‌شرط وجود رضایت کلی اولیه بر استفاده‌ی پژوهشی، در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش می‌توان از آن نمونه برای پژوهش استفاده کرد. در چنین مواردی باید از نمونه‌هایی استفاده شود که به ‌نحو برگشت‌ناپذیر بی‌نام ‌شده باشد. ‌

6- تمامی اطلاعاتی که از صاحبان عضو یا بافت مورد پژوهش، جمع‌آوری و ثبت می‌شود، راز حرفه‌ای تلقی می‌‌شود؛ از این ‌رو، تمامی اصول و ملاحظات مربوط به رازداری و حفظ حریم شخصی، باید در مورد آن‌ها مراعات شود.

7- مرکز انجام دهنده‌ی پژوهش بر روی عضو و بافت باید مهارت و امکانات لازم برای حفظ رازداری را داشته باشد؛ در غیر این صورت، اطلاعات باید به شکل بی‌نام و غیرقابل ردیابی ثبت و ذخیره شود.

8- پژوهشگر باید از اعضاء و بافت‌هایی که به منظور پژوهش در اختیار او قرار می‌گیرد استفاده‌ی بهینه کرده، از هدر رفتن آن‌ها جلوگیری کند

9- پژوهشگر موظف است که تمهیدات لازم ایمنی، از جمله آزمون‌های غربالگری و وسایل محافظت‌کننده را برای جلوگیری از انتقال آلودگی از اجزای بدنی مورد استفاده به هر فرد دیگر، اعم از پژوهشگران، آزمودنی‌ها یا سایر افرادی که در فرایند پژوهش با این مواد سروکار خواهند داشت، پیش‌بینی و تأمین کند.

10- پژوهش بر روی عضو و بافت ممکن است به ایجاد روش‌ها و محصولاتی منجر شود که به استفاده‌ی تجاری از آن‌ها بینجامد. حقوق مالکیت معنوی نتایج حاصل از این‌گونه پژوهش‌ها باید مورد تأیید و حمایت قرار گیرد. احتمال استفاده‌ی تجاری از نتایج پژوهش و اشخاصی که احتمالاً از آن منتفع خواهند شد باید در رضایت‌نامه‌آورده شود.

11- زمان، نحوه و میزان اطلاع آزمودنی‌ها از نتایج پژوهش باید در رضایت‌نامه آورده شود. در هر حال، آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او باید به تمامی اطلاعاتی که در طول پژوهش درباره‌ی او به‌دست می‌آید، دسترسی داشته باشد.

12- در صورت کمبود بافت یا عضو، باید استفاده‌های درمانی بر استفاده‌های پژوهشی اولویت داده شود. 

عدم همکاری بیمار که با توضیح بیشتر درباره این طرح و توضیح این مطلب که هیچ خطری آنها را را تهدید نمی­کند، برطرف می­شود.

مشکل تهیه مواد و امکان طولانی شدن زمان دریافت آنها که با وقت گذاشتن و پیگیری بیشتر حل می­شود.

پلی­مورفیسم، سرطان کولورکتال، ANRIL

1.       https://www.cancer.gov/.

2.       Wang L, Xu M, Lu P, Zhou F. microRNA-769 is downregulated in colorectal cancer and inhibits cancer progression by directly targeting cyclin-dependent kinase 1. OncoTargets and therapy. 2018;11:9013-25.

3.       Vacante M, Borzi AM, Basile F, Biondi A. Biomarkers in colorectal cancer: Current clinical utility and future perspectives. World journal of clinical cases. 2018;6(15):869-81.

4.       Fan J, Shang D, Han B, Song J, Chen H, Yang JM. Adoptive Cell Transfer: Is it a Promising Immunotherapy for Colorectal Cancer? Theranostics. 2018;8(20):5784-800.

5.       Zhu Z, Du S, Yin K, Ai S, Yu M, Liu Y, et al. Knockdown long noncoding RNA nuclear paraspeckle assembly transcript 1 suppresses colorectal cancer through modulating miR-193a-3p/KRAS. Cancer medicine. 2018.

6.       Agyemang-Yeboah F, Yorke J, Obirikorang C, Nsenbah Batu E, Acheampong E, Amankwaa Frimpong E, et al. Colorectal cancer survival rates in Ghana: A retrospective hospital-based study. PloS one. 2018;13(12):e0209307.

7.       Chen D, Zhao J, Cong W. Chinese Herbal Medicines Facilitate the Control of Chemotherapy-Induced Side Effects in Colorectal Cancer: Progress and Perspective. Frontiers in pharmacology. 2018;9:1442.

8.       Liang Y, Zhang C, Ma MH, Dai DQ. Identification and prediction of novel non-coding and coding RNA-associated competing endogenous RNA networks in colorectal cancer. World journal of gastroenterology. 2018;24(46):5259-70.

9.       Abbaszadegan MR, Moghbeli M. Genetic and molecular origins of colorectal Cancer among the Iranians: an update. Diagnostic pathology. 2018;13(1):97.

10.     Dole NS, Delany AM. MicroRNA variants as genetic determinants of bone mass. Bone. 2016;84:57-68.

11.     Sobrino B, Brion M, Carracedo A. SNPs in forensic genetics: a review on SNP typing methodologies. Forensic Sci Int. 2005;154(2-3):181-94.

12.     Bao M-H, Szeto V, Yang BB, Zhu S-z, Sun H-S, Feng Z-P. Long non-coding RNAs in ischemic stroke. Cell death & disease. 2018;9(3):281.

13.     Ruhle F, Stoll M. Long non-coding RNA Databases in Cardiovascular Research. Genomics Proteomics Bioinformatics. 2016;14(4):191-9.

14.     Wright MW, Bruford EA. Naming 'junk': human non-protein coding RNA (ncRNA) gene nomenclature. Hum Genomics. 2011;5(2):90-8.

15.     Murugan AK, Munirajan AK, Alzahrani AS. Long noncoding RNAs: emerging players in thyroid cancer pathogenesis. Endocr Relat Cancer. 2018;25(2):R59-r82.

16.     Bao MH, Szeto V, Yang BB, Zhu SZ, Sun HS, Feng ZP. Long non-coding RNAs in ischemic stroke. Cell death & disease. 2018;9(3):281.

17.     Sun Q, Hao Q, Prasanth KV. Nuclear Long Noncoding RNAs: Key Regulators of Gene Expression. Trends Genet. 2017.

18.     Lin C, Yang L. Long noncoding RNA in cancer: wiring signaling circuitry. Trends in cell biology. 2018;28(4):287-301.

19.     Sethuraman S, Gay LA, Jain V, Haecker I, Renne R. microRNA dependent and independent deregulation of long non-coding RNAs by an oncogenic herpesvirus. PLoS Pathog. 2017;13(7):e1006508.

20.     Che J. Molecular mechanisms of the intracranial aneurysms and their association with the long noncoding ribonucleic acid ANRIL–A review of literature. Neurology India. 2017;65(4):718.

21.     Yu G, Liu G, Yuan D, Dai J, Cui Y, Tang X. Long non-coding RNA ANRIL is associated with a poor prognosis of osteosarcoma and promotes tumorigenesis via PI3K/Akt pathway. J Bone Oncol. 2018;11:51-5.

22.     Wu JH, Tang JM, Li J, Li XW. Upregulation of SOX2-activated lncRNA ANRIL promotes nasopharyngeal carcinoma cell growth. Sci Rep. 2018;8(1):3333.

23.     Zhang D, Ding L, Li Y, Ren J, Shi G, Wang Y, et al. Midkine derived from cancer-associated fibroblasts promotes cisplatin-resistance via up-regulation of the expression of lncRNA ANRIL in tumour cells. Sci Rep. 2017;7(1):16231.

24.     Cheng S, Huang T, Li P, Zhang W, Wang Z, Chen Y. Long non-coding RNA ANRIL promotes the proliferation, migration and invasion of human osteosarcoma cells. Exp Ther Med. 2017;14(5):5121-5.

25.     Shendy HA, Hassanein SI, Gad MZ. 'Desert' gene (Chr9p21) variants as novel markers for coronary artery disease. Anatol J Cardiol. 2017;18(2):84-9.

26.     Sun Z, Ou C, Ren W, Xie X, Li X, Li G. Downregulation of long non-coding RNA ANRIL suppresses lymphangiogenesis and lymphatic metastasis in colorectal cancer. Oncotarget. 2016;7(30):47536-55.

27.     Murray R, Bryant J, Titcombe P, Barton SJ, Inskip H, Harvey NC, et al. DNA methylation at birth within the promoter of ANRIL predicts markers of cardiovascular risk at 9 years. Clinical epigenetics. 2016;8(1):90.

28.     Wang H, Liu Y, Zhong J, Wu C, Zhong Y, Yang G, et al. Long noncoding RNA ANRIL as a novel biomarker of lymph node metastasis and prognosis in human cancer: a meta-analysis. Oncotarget. 2018;9(18):14608.

29.     Zhang Z, Feng L, Liu P, Duan W. ANRIL promotes chemoresistance via disturbing expression of ABCC1 by regulating the expression of Let-7a in colorectal cancer. Bioscience reports. 2018;38(6).

30.     Zhang WY, Liu YJ, He Y, Chen P. Down-regulation of long non-coding RNA ANRIL inhibits the proliferation, migration and invasion of cervical cancer cells. Cancer biomarkers : section A of Disease markers. 2018;23(2):243-53.

31.     Liu P, Zhang M, Niu Q, Zhang F, Yang Y, Jiang X. Knockdown of long non-coding RNA ANRIL inhibits tumorigenesis in human gastric cancer cells via microRNA-99a-mediated down-regulation of BMI1. Brazilian journal of medical and biological research = Revista brasileira de pesquisas medicas e biologicas. 2018;51(10):e6839.

32.     Taheri M, Pouresmaeili F, Omrani MD, Habibi M, Sarrafzadeh S, Noroozi R, et al. Association of ANRIL gene polymorphisms with prostate cancer and benign prostatic hyperplasia in an Iranian population. Biomarkers in medicine. 2017;11(5):413-22.

33.     Gong WJ, Yin JY, Li XP, Fang C, Xiao D, Zhang W, et al. Association of well-characterized lung cancer lncRNA polymorphisms with lung cancer susceptibility and platinum-based chemotherapy response. Tumour biology : the journal of the International Society for Oncodevelopmental Biology and Medicine. 2016;37(6):8349-58.

34.     Royds JA, Pilbrow AP, Ahn A, Morrin HR, Frampton C, Russell IA, et al. The rs11515 Polymorphism Is More Frequent and Associated With Aggressive Breast Tumors with Increased ANRIL and Decreased p16 (INK4a) Expression. Frontiers in oncology. 2015;5:306.

فرم اطلاعاتی طرح پژوهشی

مقایسه پلی­مورفیسم­های ژن ­ANRIL  (rs10757278, rs1333048, rs4977574, rs133040)

در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال و گروه شاهد

نام و نام خانوادگی:                            بیمار                       کنترل

جنسیت:            زن               مرد

سن بیمار:                        سن ابتلا به بیماری:                   وزن:             قد:

مصرف سیگار / قلیون:         

سابقه بیماری قبلی:

سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان:

TNM  Stage:       I                 II                  III               IV

Tumor site             Colon                              Rectum

Tumor Size:

مصرف دارو:       

در مطالعه حاضر ما به بررسی اثر احتمالی چند تغییر ژنتیکی بر احتمال ابتلا به سرطان کولورکتال می پردازیم

از نقش احتمالی تغییرات ژنتیکی بر بروز بیماری مطلع میشویم

ندارد

-

کلیه هزینه های طرح به عهده مجری یا مجریان طرح خواهد بود و بیمار هزینه ای را پرداخت نخواهد کرد.

-

بر عهده مجری طرح می باشد

شرکت در مطالعه کاملاً اختیاری است و آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هر زمان که مایل بودم بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شوم.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.