بررسی فراوانی عفونت هلیکوباکتر پیلوری در بیماران مبتلا به بیماری های خودایمن تیرویید در مقایسه با گروه کنترل در مراجعه کنندگان به کلینیک غدد بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان ، سال 98

بیماری های خودایمن تیروئید(Auto Immune Thyroid Disease-AITD) که شامل کم کاری خودایمن تیروئید (هاشیموتو) و پرکاری خودایمن تیروئید (گریوز) می باشد، ناشی از اختلال در سیستم ایمنی بدن است که منجر به حمله ایمنی به تیروئید می شود. این بیماری ها از جمله دلایل اصلی اختلال عملکرد تیروئید می باشند(1-3).AITD با شیوع 5 % در جمعیت عمومی شایع ترین اختلالات خودایمنی و شایع ترین بیماری غده تیروئید است؛ که تظاهر بالینی آن به صورت بیماری گریوز (GD) و تیروئیدیت هاشیموتو (HT) می باشد. هردو تظاهر با اینفیلتراسیون لنفوسیتی به پارانشیم تیروئید مشخص می شوند. علائم بالینی GD و HT به ترتیب تیروتوکسیکوز و کم کاری تیروئید است(3-5).عوامل متعددی تاکنون به عنوان علل اتیولوژیک این بیماری ها شناخته شده اند با اینحال AITD چندعاملی بوده و با بسیاری از علت ها از جمله عوامل ژنتیکی و بسیاری از عوامل محیطی مرتبط است(3, 6). از این میان عوامل عفونی به عنوان یک عامل تسریع کننده برای پیشرفت به سمت  AITD مطرح بوده اند.چندین مکانیسم پیشنهاد شده که احتمالا از طریق آن عوامل عفونی منجر به بروز اتوایمیونیتی در تیروئید می شوند. این مکانیسمها عبارتند از:

molecular mimicry, epitope spreading, bystander effect, microbial superantigens, immune complex formation, MHC class Ⅱ expression on nonimmune cells, direct inflammatory damage, high levels of pro-inflammatory cytokines such as interferon (IFN)-γ, and T-regulatory/Th17 imbalance

(7, 8).

هلیکوباکتر پیلوری(H.pylori) یک پاتوژن باکتریایی که در وهله اول مخاط معده را درگیر و آلوده می کند. این باکتری تقریبا نیمی از جمعیت جهان را تحت تاثیر قرار داده است؛ و در حالی که شیوع آن در کشورهای در حال توسعه تا 90 درصد می رسد، این میزان در کشورهای توسعه یافته کمتر از 40 درصد است. مطالعات نشان داده است که گاستریت مزمن ناشی از عفونت H.pyloriبا افزایش سن افزایش می بابد(9, 10). بعلاوه عفونت H.pylori باعث شروع آبشاری از حوادث می شود که می تواند عوارض متعدد بالینی مانند: زخم معده، ضایعات پیش سرطانی در معده، گاستریت مزمن و بیماری های بدخیم مانند لنفوم و آدنوکارسینوم معده شود(11, 12).

مطالعات اپیدمیولوژیک در طول سال ها حاکی از آن است که پیوند بالقوه ای بین عفونت H.pyloriو پاتوژنز طیفی از بیماری ها از قبیل بیمارهای ایمونولوژیک، نورولوژیک، قلبی و عروقی، هماتولوژیک، پوستی، چشم پزشکی، hepatobiliary، اندوکرین و زنان وجود دارد. علاوه بر این، شواهد نشان دهنده نقش اتیولوژیک H.pyloriدر پیشرفت بیماری های خودایمنی نظیر تیروپاتی های خود ایمن، دیابت نوع 1 (T1DM)، سندرم شوگرن و غیره بوده است(13, 14). شواهد بسیاری از همبستگی عمده این بیماری ها با شیوع آنتی بادی های ضد H.pylori تاکنون به دست آمده است، که نشان دهنده نقش احتمالی این باکتری در پاتوژنز بیماری ها است(14).

در مطالعه Choi YM و همکارانش در سال 2017 درکره جنوبی؛آنتی بادیهای IgG هلیکوباکتر پیلوری در 2875 (3/52 ٪) وTPOAb در 430 (8/7 ٪) افراد مورد مطالعه یافت شد. افرادی کهاز نظرH.pylori Ab  مثبت بودند، مسن تر از افراد باH.pylori Ab منفی بودند (p <0.01). نسبت زنان در گروه مثبت TPO-Ab به میزان قابل توجهی بیشتر بود (41٪درمقابل 2/64 ٪،p <0.01).شیوع TPO-Ab مثبت در افراد مبتلا به عفونت H.pylori بیشتر بود (6/8٪درمقابل00/7 ٪، 03/0 = p) و این ارتباط پس از تنظیم بیماران براساس سن، جنس و شاخص توده بدنی معنی دار شد. (odds ratio, 1.02; 95% confidence interval, 1.00 to 1.03; p = 0.04)(15).

نتایج مطالعه آنتیک چی و همکارانش با هدف بررسی همراهی عفونت H.pylori با اتوآنتی بادی های تیروئید در بیماران مبتلا به دیس پپسی نشان داد که در مجموع ۶۱% از بیماران H.pylori مثبت بودند. میانگین سطح Anti-TPO در گروه H.pyloriمثبت به صورت معنی دار بیشتر از گروه دیگر بود(01/0=P). هم چنین 7/19٪ازافرادH.pylori مثبت و 1/5٪ازافرادH.pylori منفی دارای سطح Anti-TPO مثبت بودند که تفاوت بین دو گروه معنی دار بود(04/0 =P). تفاوت معنی داری بین عملکرد تیروئید در دو گروه مشاهده نشد(16).

در مطالعه سوید و همکارانش در شیراز با هدف بررسی ارتباط AITD با سویه های  Cag A مثبت H.pylori در جمعیت؛ میزان عفونت با H.pylori در گروه بیمار و کنترل تفاوت معنی داری نداشت، اما بین AITD و عفونت با سویه های Cag A ارتباط معنی داری وجود داشت (005/0>p). این ارتباط برای هر دو تظاهر هیپوتیروئیدی (005/0>p) و بیماری گریوز (02/0>p ) معنی دار بود. سطح آنتی بادی Cag A با تیترهای اتوآنتی بادی های تیروئید ارتباط داشت (001/0>p )(16).

.

همانطور که گفته شد یکی از علل احتمالی زیست محیطی در ایجاد AITDعوامل عفونی مانند H.pylori است که ممکن است باعث التهاب مزمن و واکنش های خودایمنی در افراد حساس شود.اگر چه بعضی از مطالعات نقش H.pylori در AITD را پشتیبانی می کنند، اما مطالعات دیگر این یافته را تایید نمی کنند. از طرفی این همراهی در برخی مطالعات مختص یک بیماری خودایمن تیروئید بوده و در دیگری مشاهده نشده است (17-21).

لذا این مطالعه با هدف بررسی فراوانی عفونت هلیکوباکترپیلوری در بیماران مبتلا به بیماری های خود ایمن تیرویید در مقایسه با گروه کنترل طراحی شده است.

فراوانی عفونت pylori.H در بیماران مبتلا به گریوز چه قدر است؟

فراوانی عفونت pylori.H در بیماران مبتلا به هاشیموتو چه قدر است؟

فراوانی عفونت pylori.H در گروه کنترل چه قدر است؟

تعیین فراوانی عفونت هلیکوباکتر پیلوری در بیماران مبتلا به بیماری های خودایمن تیرویید در مقایسه با گروه کنترل در مراجعه کنندگان به کلینیک غدد بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان ، سال 98

تعیین فراوانی عفونت pylori.H در بیماران مبتلا به گریوز

تعیین فراوانی عفونت pylori.H در بیماران مبتلا به هاشیموتو

تعیین فراوانی عفونت pylori.H در گروه کنترل

مقایسه فراوانی عفونت h.pylori در بیماران مبتلا به گریوز و مقایسه با افراد سالم

مقایسه فراوانی عفونت h.pylori در بیماران مبتلا به گریوز و مقایسه با افراد سالم

موسسات آموزشی – پژوهشی – ودرمانی، مراکز خدمات بهداشتی-درمانی، آزمایشگاه های تشخیص طبی، مراکز آموزشی تحقیقاتی پزشکی

کم کاری خود ایمن تیروئید (هاشیموتو): کاهش هورمونهای تیروئیدی (FT3, FT4( همراه افزایش افزایش TSH از محدوده نرمال در حضور انتی بادی های مثبت تیروئیدی

Normal FT4: 0.8-1.8 ng/ml

Normal FT3: 2.3-4.2 pg/ml

Normal TSH: 0.4-4.2 miu/L

Normal Anti-TPO: up to 40 miu/L

Normal Anti-Tg: up to 100 miu/L

پرکاری خود ایمن تیروئید (گریوز): افزایش هورمونهای تیروئیدی همراه با کاهش TSH در حضور انتی بادی علیه رستور TSH TSH-REC-Ab: up to 1.75 IU/L

عفونت هلیکوباکتر پیلوری مثبت:

IgG anti HP : up to 20 IU/ml

توصیفی_تحلیلی

کلیه بیماران مبتلا به AITD مراجعه کننده به کلینیک غدد بیمارستان امام علی ابن ابیطالب(ع) زاهدان  و افراد سالم  که مبتلا به AITD نبوده و بیماری سیستمیک شناخته شده ای ندارند.

معیارهای ورود شامل : ابتلا به بیماری خود ایمن تیروئید طبق تعاریف ذکر شده

معیار های خروج از مطالعه شامل: افراد با هیستوری بیماری گاسترودئودنال، سابقه ی مصرف کورتون و داروهای مهارکننده سیستم ایمنی ، سابقه ی بدخیمی معده، درمان اخیر هلیکوباکتر پیلوری، عدم رضایت به همکاری در طرح

با توجه به نتایج مطالعه شماره 18 حجم نمونه طبق فرمول زیر برابر خواهد شد با

n=(z 1-a/2 + Z1-b) 2 (p (1-p))/d2

P1= 43%

P2= 83%

b= 0.2

a= 0.05 Z1-b = 0.85

Z1- a/2 = 1.96

n = (1.96 + 0.85)² × (0.43(0.57) + 0.83(0.17)) / (0.83 – 0.43)² = 20

لذا حجم نمونه شامل 30 نفرمبتلا به هاشیموتو و 30نفر مبتلا به گریوز و 40 نفر افراد سالم میباشند

نمونه گیری آسان در دسترس

کیت های آزمایشگاهی ، معاینه بالینی

فرم اطلاعاتی و پرونده بیماران

روش کار بدین صورت خواهد بود که پس از کسب مجوزهای لازم برای انجام پژوهش، ازمیان کلیه بیماران مراجعه کننده به کلینیک غدد بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان افراد با تشخیص قبلی و اولیه AITD طبق تعاریف ذکر شده ، درصورت رضایت به شرکت در مطالعه و با درنظر گرفتن معیارهای ورود و خروج به عنوان نمونه مطالعه در نظر گرفته می شود. پس از توجیه افراد و کسب رضایت نامه اخلاقی ، یک فرم دموگرافیک برای همه افراد تکمیل می شود. گروه شاهد از نظر سن و جنس با گروه مورد همخوانی داشته و از بین افراد سالم یوتیروئید جامعه، بدون سابقه بیماری های تیروئیدی و پس از اعمال معیارهای ورود وخروج انتخاب میشوند. این افراد در معاینه و بررسی های آزمایشگاهی فاقد ناهنجاری های تیروئید می باشند. آزمایشات عملکرد تیروئیدی و انتی بادیهای تیروئید در کلیه افراد گروه کنترل انجام خواهد شد. از کلیه بیماران نمونه خون بین ساعات 8 تا 9 صبح تهیه می شود. همه نمونه های سرمی در دمای70 -درجه سانتی گراد تا زمان آنالیز نگهداری می شود. در نهایت هر دو گروه از نظر وجود یا عدم وجود عفونت pylori.H با استفاده از کیت تشخیصی Ab IgG ضد pylori.H مورد بررسی قرار می گیرند.

اطلاعات Categorical با استفاده از آزمون کای دو یا آزمون دقیق فیشر با سطح معنی داری 05/0 توسط نرم افزار SPSS ورژن 20 تحت تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت. مقایسه میانگین ها با استفاده از Independent test-t محاسبه خواهد شد.

از تمامی بیماران رضایت آگاهانه کسب میشود . همچنین اطلاعات مربوط به روش اجرا و هدف از انجام تحقیق بهصورت کلی به شرکتکنندگان تفهیم خواهد شد. شرکت در این طرح هیچ گونه هزینهای مازاد بر درمان و ارزیابیهای لازم برای بیماران ندارد. - اطلاعات تمام بیماران محرمانه تلقی گردیده و نزد مجری طرح باقی خواهد ماند. - نتایج این مطالعه در اختیار دانشگاه قرارخواهد گرفت. - ضمنا پژوهش فوق به نحوی طراحی شده که با کدهای راهنمای عمومی اخلاق در پژوهشهای علوم پزشکی دارای آزمودنی های انسانی (شماره کد 1 و2و3و4و 5و 8 و11و12 و13و14و15و و 16و 17و 18و19و 20و 22و 24و 25 و26و 27و 28و29و30 و31 (مطابقت داشته باشد. - شرح کدها: - 1 -هدف اصلی هر پژوهش باید ارتقای سلامت انسانها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد. - 2 -در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنیها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام میگیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزماییهای بالینی بر روی بیماران یا داوطلبهای سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است. - 3 -پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه پذیر است که منافع بالقوه ی آن برای هر فرد آزمودنی بیشتر از خطرهای آن باشد. در پژوهشهای دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار میگیرد نباید بیشتر از آنچه باشد که مردم عادی در زندگی روزمره ی خود با آن مواجه میشوند. حصول اطمینان از این امر برعهده ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش کننده ی پژوهش از جمله کمیته ی اخلاق در پژوهش است. - 4 -مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه ی پایینتر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود. - 5 -قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنیها و تامین سلامت آنها انجام گیرد. - 8 -طراحی و اجرای پژوهشهایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام میگیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهشهای قبلی آزمایشگاهی، 12 و در صورت لزوم، حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند. - 11 -کمیته ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرحنامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرحها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته ی اخلاق درخواست میشود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود. - 12 -انتخاب آزمودنیهای بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، به نحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینه ها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض آمیز نباشد. - 13 -کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا میشود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه ی کتبی غیر ممکن یا قابل صرف نظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیته ی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیته ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود. - 14 -اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامهی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیته ی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه ی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد. - 15 -پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهشهای پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده بهعنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که میتوانند در تصمیم گیری او مؤثر باشند، بهنحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است به کار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروه مورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیانهایی که انتظار میرود مطالعه در بر داشته باشد. همچنین، هر آزمودنی باید بداند که میتواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید درباره ی خطرات و زیان های بالقوه ی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر همچنین باید به تمامی سؤالات و دغدغه های این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایتنامه ی آگاهانه منعکس شود. - 16 -پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی میشود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. همچنین، در پژوهشهایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی داشته باشد، دلایل این شیوه ی جذب

آزمودنی، باید توسط کمیته ی اخلاق تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند. - 17 -پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائه ی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا به دلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنیها، این اطلاع رسانی از طریق شخص دیگری انجام میگیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است. - 18 -در پژوهشهایی که از مواد بدنی (شامل بافتها و مایعات بدن انسان) یا داده هایی استفاده میشود که هویت صاحبان آنها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع آوری، تحلیل، ذخیرهسازی و /یا استفاده ی مجدد از آنها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه دار کند، میتوان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته ی اخلاق ، از دادهها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد. - 19 -عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچگونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه میشود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود. - 20 -در مواردی که آگاه کردن آزمودنی دربارهی جنبه ای از پژوهش باعث کاهش اعتبار پژوهش می شود، ضرورت اطلاع رسانی ناکامل از طرف پژوهشگر باید توسط کمیته ی اخلاق تأیید شود. بعد از رفع عامل این محدودیت، باید اطلاعرسانی کامل به آزمودنی انجام گیرد. - 22 -از گروههای آسیبپذیر هیچگاه نباید (به دلایلی چون سهولت دسترسی ) به عناون آزمودنی ترجیحی استفاده شود. پژوهش پزشکی با استفاده از گروهها یا جوامع آسیبپذیر تنها در صورتی موجه است که با هدف پاسخگویی به نیازهای سلامت و اولویتهای همان گروه یا جامعه طراحی و اجرا شود و احتمال معقولی وجود داشته باشد که همان گروه یا جامعه از نتایج آن پژوهش سود خواهد برد. - 24 -اگر در حین اجرای پژوهش، آزمودنی دارای ظرفیت، ظرفیت خود را از دست بدهد یا آزمودنی فاقد ظرفیت، واجد ظرفیت شود، باید با توجه به تغییر حاصله، رضایت آگاهانه برای ادامه ی پژوهش از سرپرست قانونی یا خود فرد اخذ شود. - 25 -پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنیها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. همچنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنیها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار دادهها یا اطلاعات به دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد. 14 - 26 -هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوهی تحقق این امر ترجیحاً به صورت پوشش بیمه ای نامشروط باشد. - 27 -در پایان پژوهش، هر فردی که بهعنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که دربارهی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روشهایی که سودمندیشان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهره مند شود. - 28 -پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهشهای خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته هایی که از نظر حمایت کنندهی پژوهش مطلوب نیست، بپذیرند. - 29 -نحوهی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنیها و مؤسسه ی حمایت کننده ی پژوهش باشد. - 30 -گزارشها و مقالات حاصل از پژوهشهایی که مفاد این راهنما را نقض کرده اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند. 31 -روش پژوهش نباید با ارزش های احتماعی، فرهنگی و دینی جامعه در تناقض باشد.

- دفترچه ملاحضات اخلاقی اعضا و بافت انسانی.

--------------------------------------------------------

مقدمه

با توجه به پیشرفت‌های علمی و فنی حاصل از پژوهش بر روی اعضاء و بافت‌های انسانی و نیز با ت‍أکید بر اهمیت انجام این‌گونه پژوهش‌ها، ضرورت رعایت اصول و ملاحظات اخلاقی مرتبط، امری بدیهی و اساسی است. هر گونه استفاده از اجزای بدن انسان، باید با توجه کامل به اصول اخلاقی به‌ویژه کرامت انسانی و ضوابط قانونی و شرعی باشد. با رعایت این اصول و ملاحظات است که می‌توان بافت‌ها و اعضای انسانی را برای اهداف درمانی، آموزشی و پژوهشی مورد استفاده قرار داد. راهنمای حاضر دربردارنده‌ی آن‌دسته از اصول و ملاحظات اخلاقی اساسی است که در پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی باید مورد توجه قرار گیرد و رعایت شود. منظور از پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی پژوهش‌هایی است که در آن‌ها از اجزای بدنی با منشأ انسانی، مشتمل بر عضو، بافت یا ترشحات بدن فرد زنده، مرده، جنین یا جفت استفاده می‌شود. پژوهشگران موظفند که علاوه بر این راهنما، از راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش‌های علوم پزشکی و سایر قوانین، مقررات و راهنماهای رسمی کشور در مورد پژوهشی که انجام می‌دهند، آگاه باشند و آن‌ها را رعایت کنند. این راهنمای اخلاقی در دو بخش عمومی و اختصاصی تدوین شده است.

راهنمای عمومی

1- پژوهشگر باید به این امر مهم توجه داشته باشد که بافت‌ها و اعضای مورد استفاده، دارای منشأ انسانی‌اند و کرامت انسانی اقتضا می‌کند که جمع‌آوری، نگه‌داری، استفاده و نابودسازی آن‌ها توأم با رعایت ملاحظات و شؤون مرتبط باشد.

2- از اجزای بدنی دارای منشأ انسانی باید تنها در پژوهش‌هایی استفاده شود که اهداف ارزشمندی را در راستای مبارزه با بیماری‌ها و ارتقای سلامت انسان‌ها دنبال می‌کنند.

3- تمامی پژوهش‌ها بر روی عضو و بافت انسانی، پیش از اجرا، باید مورد تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش مرتبط قرار گیرد. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش حق دارد که در تمامی مراحل پژوهش بر آن نظارت داشته باشد. پژوهشگران باید در این زمینه با کمیته‌ی اخلاق در پژوهش همکاری کنند.

4- رضایت آگاهانه‌ی فرد دهنده‌ی عضو یا بافت، یا جانشین قانونی او، شرط اساسی در تأیید اخلاقی هر پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی است. رضایت‌نامه باید با رعایت تمامی اصول مرتبط تهیه و هنگام ارسال طرح‌نامه برای تصویب، به آن پیوست شده باشد.

5- در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه از دهنده‌ی نمونه‌ی ذخیره‌شده یا جانشین قانونی او امکان‌پذیر نباشد، به‌شرط وجود رضایت کلی اولیه بر استفاده‌ی پژوهشی، در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق در پژوهش می‌توان از آن نمونه برای پژوهش استفاده کرد. در چنین مواردی باید از نمونه‌هایی استفاده شود که به ‌نحو برگشت‌ناپذیر بی‌نام ‌شده باشد. ‌

6- تمامی اطلاعاتی که از صاحبان عضو یا بافت مورد پژوهش، جمع‌آوری و ثبت می‌شود، راز حرفه‌ای تلقی می‌‌شود؛ از این ‌رو، تمامی اصول و ملاحظات مربوط به رازداری و حفظ حریم شخصی، باید در مورد آن‌ها مراعات شود.

7- مرکز انجام دهنده‌ی پژوهش بر روی عضو و بافت باید مهارت و امکانات لازم برای حفظ رازداری را داشته باشد؛ در غیر این صورت، اطلاعات باید به شکل بی‌نام و غیرقابل ردیابی ثبت و ذخیره شود.

8- پژوهشگر باید از اعضاء و بافت‌هایی که به منظور پژوهش در اختیار او قرار می‌گیرد استفاده‌ی بهینه کرده، از هدر رفتن آن‌ها جلوگیری کند

9- پژوهشگر موظف است که تمهیدات لازم ایمنی، از جمله آزمون‌های غربالگری و وسایل محافظت‌کننده را برای جلوگیری از انتقال آلودگی از اجزای بدنی مورد استفاده به هر فرد دیگر، اعم از پژوهشگران، آزمودنی‌ها یا سایر افرادی که در فرایند پژوهش با این مواد سروکار خواهند داشت، پیش‌بینی و تأمین کند.

10- پژوهش بر روی عضو و بافت ممکن است به ایجاد روش‌ها و محصولاتی منجر شود که به استفاده‌ی تجاری از آن‌ها بینجامد. حقوق مالکیت معنوی نتایج حاصل از این‌گونه پژوهش‌ها باید مورد تأیید و حمایت قرار گیرد. احتمال استفاده‌ی تجاری از نتایج پژوهش و اشخاصی که احتمالاً از آن منتفع خواهند شد باید در رضایت‌نامه‌آورده شود.

11- زمان، نحوه و میزان اطلاع آزمودنی‌ها از نتایج پژوهش باید در رضایت‌نامه آورده شود. در هر حال، آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او باید به تمامی اطلاعاتی که در طول پژوهش درباره‌ی او به‌دست می‌آید، دسترسی داشته باشد.

12- در صورت کمبود بافت یا عضو، باید استفاده‌های درمانی بر استفاده‌های پژوهشی اولویت داده شود. 

راهنماهای اختصاصی

 زیست‌بانک‌ها

1- ذخیره‌سازی اعضاء، بافت‌ها یا اجزای بدنی با منشأ انسانی باید با اخذ رضایت آگاهانه باشد. در رضایت‌نامه باید نحوه و مدت نگه‌داری و استفاده‌های احتمالی آتی آورده شود.

2- فرد حق دارد هر وقت که بخواهد درخواست کند که نمونه‌هایش از زیست‌بانک خارج شوند. این در صورتی است که هویت دهنده ی نمونه مشخص یا قابل ردیابی باشد.

3- در صورتی که هویت فرد دهنده‌ی نمونه، مشخص یا قابل ردیابی باشد، برای هر پژوهش جدید باید از فرد یا نماینده‌ی قانونی او رضایت آگاهانه گرفته شود.

4- در مورد نمونه‌هایی که هویت دهنده‌ی آن‌ها قابل ردیابی نباشد، می‌توان با استناد به رضایت‌نامه‌ی کلی اولیه، پژوهش‌های جدید را بدون اخذ رضایت‌نامه انجام داد.

5- در استفاده از بافت‌های ذخیره شده در زیست‌بانک‌ها - در صورتی که امکان استفاده‌ی درمانی و پژوهشی وجود داشته باشد - باید اولویت به مصارف درمانی داده شود. در هر حال، انجام پژوهش نباید به میزان و کیفیت استفاده‌های درمانی لطمه‌ای وارد کند.

به دلیل اشتغال به تحصیل مطالعه کننده وی مدت زمان محدودی در طول روز جهت پیگیری بیماران در اختیار دارد که با کمک مسئولین آزمایشگاه و همچنین استاد راهنما در تکمیل فرم اطلاعاتی این مسئله قابل رفع است.

هلیکوباکتر پیلوری ؛ بیماری های خودایمن تیرویید

1. Kim YA, Park YJ. Prevalence and risk factors of subclinical thyroid disease. Endocrinology and Metabolism. 2014;29(1):20-9. 2. Orgiazzi J. Thyroid autoimmunity. La presse médicale. 2012;41(12):e611-e25. 3. Antonelli A, Ferrari SM, Corrado A, Di Domenicantonio A, Fallahi P. Autoimmune thyroid disorders. Autoimmunity reviews. 2015;14(2):174-80. 4. Serum TSH. T (4), and thyroid antibodies in the United States population (1988 to 1994): National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES III)/JG Hollowell, NW Staehling, WD Flanders et al. J Clin Endocrinol Metab. 2002;87(2):489-99. 5. Jacobson DL, Gange SJ, Rose NR, Graham NMH. Epidemiology and estimated population burden of selected autoimmune diseases in the United States. Clinical immunology and immunopathology. 1997;84(3):223-43. 6. Lee HJ, Li CW, Hammerstad SS, Stefan M, Tomer Y. Immunogenetics of autoimmune thyroid diseases: a comprehensive review. Journal of autoimmunity. 2015;64:82-90. 7. Valtonen VV, Ruutu P, Varis K, Ranki M, Malkamäki M, Mäkelä PH. Serological evidence for the role of bacterial infections in the pathogenesis of thyroid diseases. Acta Medica Scandinavica. 1986;219(1):105-11. 8. Tomer Y, Davies TF. Infection, thyroid disease, and autoimmunity. Endocrine Reviews. 1993;14(1):107-20. 9. Salles N. Helicobacter pylori infection in elderly patients. Peptic Ulcer Disease: IntechOpen; 2011. 10. Tonkic A, Tonkic M, Lehours P, Mégraud F. Epidemiology and Diagnosis of H elicobacter pylori Infection. Helicobacter. 2012;17:1-8. 11. Pellicano R, Vanni E, Palmas F, Astegiano M, Leone N, Fagoonee S, et al. Diagnosis of Helicobacter pylori infection: validation of a commercial non invasive salivary test against urea breath test and serology. Minerva gastroenterologica e dietologica. 2001;47(3):111-6. 12. Heidari Z, Mahmoudzadeh-Sagheb H, Sheibak N, Panahi M, Jami S. Human epidermal growth factor receptor-2 assessment in cancerous and precancerous lesions of the stomach in presence of Helicobacter pylori. Clinical Cancer Investigation Journal. 2018;7(6):203. 18 13. Hasni SA. Role of Helicobacter pylori infection in autoimmune diseases. Current opinion in rheumatology. 2012;24(4):429. 14. de Luis DA, Varela C, de La Calle H, Cantón R, de Argila CM, San Roman AL, et al. Helicobacter pylori infection is markedly increased in patients with autoimmune atrophic thyroiditis. Journal of clinical gastroenterology. 1998;26(4):259-63. 15. Choi YM, Kim TY, Kim EY, Jang EK, Jeon MJ, Kim WG, et al. Association between thyroid autoimmunity and Helicobacter pylori infection. The Korean journal of internal medicine. 2017;32(2):309. 16. Antikchi M, Mirhosseini H, SadatSalami M, Bidaki R, Hosseini O, MollaAbasi A, et al. Relation between Helicobacter pylori Infection with Thyroid Autoantibodies in Dyspeptic Patients. Govaresh. 2012;17(3):142-7. 17. Bassi V, Fattoruso O, Polistina MT, Santinelli C. Graves' disease shows a significant increase in the H elicobacter pylori recurrence. Clinical endocrinology. 2014;81(5):784-5. 18. Bassi V, Marino G, Iengo A, Fattoruso O, Santinelli C. Autoimmune thyroid diseases and Helicobacter pylori: the correlation is present only in Graves's disease. World Journal of Gastroenterology: WJG. 2012;18(10):1093. 19. Papamichael KX, Papaioannou G, Karga H, Roussos A, Mantzaris GJ. Helicobacter pylori infection and endocrine disorders: is there a link? World journal of gastroenterology: WJG. 2009;15(22):2701. 20. Shi W-J, Liu W, Zhou X-Y, Ye F, Zhang G-X. Associations of Helicobacter pylori infection and cytotoxin-associated gene A status with autoimmune thyroid diseases: a meta-analysis. Thyroid. 2013;23(10):1294-300. 21. Panahi M, Heidari Z, Mahmoudzadeh-Sagheb H, Jahantigh M, Sheibak N. Immunohistochemical evaluation of P53 and Ki67 in biopsy samples of gastritis and gastric cancer patients. Clinical Cancer Investigation Journal. 2019;8(1):21. 22. Mahan LK, Raymond JL. Krause's Food & the Nutrition Care Process-E-Book: Elsevier Health Sciences; 2016. 23. Soveid M, Kaviani MJ, Sari AF, Rais KA. PREVALENCE OF HELICOBACTER PYLORI INFECTION AND GASTRITIS IN AUTOIMMUNE THYROID DISORDERS. 2005.

ما در این مطالعه برانیم تا به بررسی فراوانی عفونت هلیکوباکتر پیلوری در بیماران مبتلا به بیماری های خودایمن تیرویید در مقایسه با گروه کنترل -بپردازیم تا بتوانیم گامی هرچند کوچک در بهبود شرایط این بیماران و تعدیل عوامل مرتبط برداریم.

دارد

بررسی فراوانی عفونت هلیکوباکتر پیلوری در بیماران مبتلا به بیماری های خودایمن تیرویید در مقایسه با گروه مزایا می تواند کمکی ذر بهبود شرایط این بیماران و تعدیل عوامل مرتبط نماید.

ندارد

ندارد

به هیچ یک از افراد شرکت کننده در تحقیق هزینه اضافی تحمیل نخواهد شد.

ندارد

نتایج تحقیق بصورت کاملاً محرمانه ثبت و آنالیز خواهد شد و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت.

به عهده مجری طرح خواهد بود

شرکت در مطالعه کاملاً اختیاری است و مطالعه شوندگان آزاد خواهند بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هر زمان که مایل بودند بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شود.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.