بررسی بیان ایمونوهیستوشیمی گیرنده CB1 در کبد افراد مبتلا به سرطان کبد ناشی از هپاتیت B و مقایسه آن با گروه های هپاتیت B، سرطان کبد وافراد سالم

سه عامل اصلی التهاب و آسیب مزمن در کبد شامل هپاتیت های ویروسی و مصرف الکل و همچنین کبد چرب غیر الکلی می باشد که تمامی موارد در کبد می توانند ایجاد فیبروز، سیروز و هپاتو سلولار کارسینوما یا HCC نمایند .(1)

در جمعیت مردان بالغ جهان HCC   پنجمین سرطان تشخیص داده شده و دومین سرطان شایع همراه با مرگ می باشد. در میان زنان بالغ دنیا نهمین سرطان تشخیص داده شده و ششمین سرطان منجر به مرگ می باشد. در بیشتر موارد سرطان تهاجمی HCC نتیجه عفونت مزمن ویروسی هپاتیت B (HBV) و ویروس هپاتیت C (HCV) است که 80%  موارد HCC توسط هپاتیت ویروسیHBV ایجاد می شوند. به طور کلی شیوع HCC در آسیا و آفریقا به علت شیوع بیشتر HBV  و  HCV می باشد. با توجه به اینکه سال ها زمان می برد تا موارد هپاتیت مزمن منجر به HCC شوند انتقال عمودی یا مادر به جنین ویروس هپاتیت B در مناطق آندمیک باعث افزایش میزان سرطان زایی HBV  شده است. (2)

علت شایع بروز HCC  در ایران  HBV بوده که در مردان 4/1 در 100000 نفر مبتلا به HCC  ودر زنان 9/1 نفر در 100000 نفر بروز دارد.(3)

فاکتور مهم در تعیین عامل عفونت مزمن هپاتیت B  سن می باشد. در نوزاد مادر HBs Ag  مثبت با احتمال 90% و کودکان زیر 5 سال 20 تا 60 %  دچار هپاتیت B مزمن می شوند. در بزرگسالان این آمار حدود 5% می باشد که درصورتی مزمن تلقی می شود که HBs Ag  در سرم فرد  بیش از شش ماه مثبت باقی بماند. (4)

به طور متوسط بیش از 887000  نفر در سال به علل ایجاد عوارض هپاتیتB شامل سیروز وHCC  جان خود را از دست می دهند. که ویروس HBV مسئول 45% موارد HCC  و 30% موارد سیروز می باشد. (4, 5)

در مناطق با شیوع بالای هپاتیت 4/8 تا1/24 درصد از افراد مبتلا به سرطان کبد با هپاتیت های نوع B  و C   و همچنین علل دیگری همچون مصرف الکل و چاقی دیابت تیپ 2، پرفشاری خون، مصرف سیگار و تنباکو رابطه داشته است. به علت شیوع بالای  HBV  مزمن و طول کشیدن طول دوره بیماریHCC   مرتبط با هپاتیت گسترش یافته است. (4, 6)

HBV عضوی از خانواده هپادناویریده است که دارای یک DNA کوچک حلقوی دو رشته ای می باشد که وظیفه ایجاد انواع پروتئین های کوچکSHBs  و متوسط  MHBs و بزرگ LHBs را برای ایجاد پلیمراز ویروس و پروتئین HBx دارد.(7)

HBV با عملکرد پیچیده ای در کبد متمرکز می شود که ایجاد تداخل بین پروتئین های ویروسی و سیستم ایمنی باعث ایجاد چرخه ای از آسیب سلول های کبد و ترمیم آن می شود. پروتئین X  ویروس HBV دارای اثر خاص سرطان زایی و ایجاد کننده فیبروز کبدی است. پیشرفت به سمت فیبروز پیشرفته می تواند آهسته یا سریع باشد که بستگی به وضعیت بیماری و التهاب و آسیب کبد دارد. ایجاد سیروز کبدی باعث کاهش بقا و افزایش میزان بروز HCC می شود. بقا 5 ساله همراه با سیروز 55% و بقا 10 ساله 25% می باشد. در عفونت HBV بیوپسی کبد استاندارد طلایی تشخیص جهت بررسی مرحله آسیب کبدی و همچنین بررسی التهاب و فیبروز است. علاوه بر آن می توان ابتلا به HCC   و وجود همزمان HBV و HCC را تایید یا تشخیص داد. (8)

کانابینویید ها یک ترکیب فعال از گیاهی به نام کنف می باشد. کانابیس یا ماریجوانا در گذشته دارای استفاده های مختلفی از جمله در پزشکی و یا مراسم و تشریفات مذهبی و یا به طور شایع تر به عنوان داروهای تفریحی در غرب داشته است. شناخت گیرنده های کانابینویید CB1 در مغز در حدود سی سال گذشته باعث شناخت اهمیت آن ها در سیستم سلامت و بیماری شده است.(9)

گیرنده های کانابینویید دارای دو جفت G پروتئین تحت عنوان CB1  و CB2 هستند. (9) عمده اثرات کانابینویید ها علاوه بر اثرات محیطی که دارند وابسته به  فعالیت  گیرنده های CB1 می باشد .(10)

گیرنده های کانابینویید به عنوان بخشی از سیستم کانابینویید می باشد. اندوکانابینویید ها و آنزیم ها در ساخت و از بین بردن گیرنده های CB موجود در مغز و بافت های محیطی شامل کبد شرکت دارند. سیستم های اندوکانابینویید در فرایند های زیستی ازجمله مصرف غذا، تعادل انرژی، پاسخ ایمنی و همینطور در پاتوژنز بیماری های مختلف مثل سرطان، اختلالات نورولوژی و بیماری های قلبی عروقی نقش دارد. به طور خاص سیستم  اندو کانابینویید در فرایندهای پاتوفیزیولوژی مرتبط با بیماری های حاد و مزمن کبد دارای تاثیر گذاری مهمی در تحریک شدن التهابات، آسیب و فیبروز کبد می باشد. گیرنده های CB1  و CB2  در کبد طبیعی پاسخ دهی کمی به اندوکانابینویید دارند و به طور تجربی قویا در بازسازی کبد آسیب دیده و سیروز به علت هپاتیتB و الکل موثر است. (7)

گیرنده های CB1 در سلول های کبد، سلول های ستاره ای و اندوتلیال قرار دارد که عامل ترویج و پیشرفت کبد چرب الکلیک و غیر الکلیک و افزایش تولید سلول ها و فیبروز کبدی می باشد. در مقابل CB2  در ماکروفاژها ، سلول های ستاره ای و T CELL ها  به عنوان عامل ضدالتهابی و محافظ کبدی و ضد فیبروز در کبد عمل می کند.  گیرنده های CB1  و CB2  یک تعادل پیچیده ای با اثر متضاد بر هم در کبد دارند. مطالعات نشان داده که علاوه بر اثر مستقیم CB1  بر تکثیر سلول های کبدی ممکن است بر سرکوب شدن سیستم ایمنی هم اثر گذار باشد. بنابر این با اثر آنتاگونیستی  بر روی CB1  و اثر آگونیستی بر روی CB2   می توان این ارتباط را در زمینه سرطان کبد اثبات کرد.(11)

با توجه به این فرضیه که از این بیومارکر احتمالا می توان برای تشخیص زودهنگام بروز تغییرات در سلول های کبدی و پیشرفت بسوی سرطانی شدن در بیماران هپاتیت بی استفاده کرد، بنابراین در این مطالعه  بیان  ایمونوهیستوشیمی گیرنده CB1   در کبد افراد مبتلا به HCC  ناشی ازHBV  مزمن و مقایسه آن با افراد سالم ، افراد مبتلا به  HCCو افراد مبتلا به  HBV  مزمن مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

بررسی متون:

1.  Erhei Dai, et al در مقاله با عنوان ( بیان کبدی گیرنده های کانابینویید CB1 و CB2 و ارتباط گیرنده ها با ایجاد فیببروز در بیماران مبتلا به هپاتیتB مزمن) با هدف کشف رابطه بین فیبروز کبدی و بیان CB1  و CB2  در بیماران مبتلا به هپاتیت B  بررسی‌هایی انجام داده است و نتیجه‌گیری کردند در بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن کبدی که همراه با فیبروز کبد بوده هر دو گیرنده CB1  و  CB2 همراه با افزایش بیان بوده‌اند. نقش گیرنده CB1 در ایجاد فیبروز و گیرنده  CB2 در جلوگیری از فیبروز بوده است. که نشان دهنده اهمیت این گیرنده ها در بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن کبدی می باشد.(12)
2. Xundi Xu, et al  در مقاله با عنوان (رابطه افزایش بیان گیرنده های  CB1 و CB2 با بهبود پیش آگهی بیماران مبتلا به HCC)  نتیجه گرفتند بیان گیرنده های CB1 و  CB2 در بیماران مبتلا به HCC به طور قابل توجهی با پیش آگهی بیماران رابطه داشته است.(10)
3. Jayashree Bagchi Chakraborty, et al   در مقاله‌ای با عنوان( مکانیسم ها و نشانگرهای زیستی آپپتوز در بیماری کبدی و فیبروز)  مطالعات گسترده ای انجام داده اند که در بخش ایمونوهیستوشیمی آن اشاره به اهمیت گیرنده های CB1, CB2 داشته و بیان می کنند که در شرایط طبیعی کبد گیرنده های اندوکانابینویید غیر قابل کشف هستند اما در بیماری های کبدی گیرنده ها به آرامی شروع به فعال شدن می کنند. که مطالعات ایمونوهیستوشیمی و ژنتیکی انجام شده نشان دهنده نقش مهم گیرنده های کانابینویید در تنظیم آپپتوز یا مرگ سلولی می باشد و میتواند انگیزه ای برای اهداف دارویی جدیدی باشد.(13)
4. David van der Poorten1, et al   در مقاله ای با عنوان ( ویروس هپاتیت C گیرنده کانابینوئید 1 را القا می کند) به بررسی بیان گیرنده CB1 در بیماران مبتلا به هپاتیت C پرداختند و افزایش بیان گیرنده  CB1 با افزایش مرحله فیبروز و سیروز  را در مطالعه خود که بر پایه بررسی ژنتیک و ایمونوهیستوشیمی می باشد نشان دادند. در نهایت افزایش 4 برابری بیان گیرنده های CB1 را در بیماران مبتلا به هپاتیت C در مقایسه با گروه کنترل ذکر می کنند.(9)

میزان بروز ایمونوهیستوشیمی گیرنده   CB1در بافت کبد مبتلایان به HCC  ناشی از HBV مزمن  و افراد مبتلا بهHCC  و HBV مزمن و افراد سالم متفاوت است.  

تعیین  بیان ایمونوهیستوشیمی گیرنده CB1   در کبد افراد مبتلا به HCC ناشی از  HBV  و مقایسه آن با گروه های HBV و  HCC و افراد سالم.

5. تعیین میزان بیان ایمونوهیستوشیمیایی گیرنده CB1  در بافت کبد افراد مبتلا به HCC ناشی از  HBV  
5. تعیین میزان بیان ایمونوهیستوشیمیایی گیرنده CB1  در بافت کبد افراد مبتلا به HBV
5. تعیین میزان بیان ایمونوهیستوشیمیایی گیرنده CB1  در بافت کبد افراد مبتلا به HCC
5. تعیین میزان بیان ایمونوهیستوشیمیایی گیرنده CB1  در بافت کبد افراد سالم
5. مقایسه میزان بیان ایمونوهیستوشیمی گیرنده CB1 در بافت کبد افراد مبتلا به HCC ناشی از HBV با افراد مبتلا به  HBVو افراد مبتلا به  HCC و افراد سالم

موسسات آموزشی، پژوهشی و درمانی- دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

ویروس هپاتیت B : Hepatitis B virus (HBV)

سرطان اولیه سلول های کبدی :(HCC) Hepatocellular carcinoma

ایمونوهیستوشیمی: IHC)) immunohistochemistry روند تشخیص آنتی ژن (برای مثال پروتئین ها) در سلول های یک مقطع بافتی توسط اصل اتصال آنتی بادی خاص به آنتی ژن در بافت های بیولوژیکی است.

موردی-شاهدی (Case- Control)

نمونه ها از آرشیو بخش بافت شناسی و مربوط به طرح 7262 با عنوان (بررسی بیومارکرهای رشد سلولی و آپوپتوز و هیستومورفولوژی کبد به منظور شناسایی موارد سرطان هپاتوسلولار ناشی از HBV : یک مطالعه ایمونوهیستوشیمی، استریولوژی، واکنش QRT-PCR، و الکترون میکروسکوپی) استخراج شده است.

معیارهای ورود و معیارهای خروج:

با رعایت معیار های ورود طرح 7262 شامل ابتلا به هپاتیت B، ابتلا به هپاتوسل کارسینوم، ابتلا به HBV + HCC  و معیارهای خروج طرح 7262 شامل افراد سیگاری، زنان باردار، بیماران دیابت نوع یک و دو، بیماران قلبی عروقی و کلیوی، HIV ، HCV ، افراد واجد ضایعات سرطانی خوش خیم و یا بدخیم در سایر ارگان ها، نمونه وارد مطالعه خواهند شد.

با توجه به شیوع متوسط هپاتوسلولار کارسینوما در ایران و با استفاده از فرمول تعیین حجم نمونه برای داده های زوجی اسمی و همچنین با توجه به مطالعه 7262 بخش بافت شناسی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان ، کل نمونه ها مستخرج از این مطالعه برای افراد مبتلا به HBV برابر 40 و گروه کنترل نیز به تعداد 40در نظر گرفته شده است. طی رایزنی هایی که با افراد متخصص امر انجام شده است حداکثر حجم نمونه در گروه   HCCو HBVهمراه با HCC نیز هر کدام 40 در نظر گرفته شده است.

نمونه های مورد نظر  از بین نمونه های افراد مبتلا به HBV و HCC که شاخص های ورود به مطالعه را داشته باشند انتخاب می شوند. گروه کنترل از بین افرادی که به دلایل مختلف نیاز به نمونه برداری کبد داشته و مطالعه بافت شناسی کبد آنها را نرمال گزارش نمونه با توجه به شرایط ورود و عدم داشتن شرایط خروج، با همسان سازی سن و جنس به مطالعه  وارد خواهند شد. این نمونه های از آرشیو بخش بافت شناسی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان استخراج شده است. تهیه مقاطع بافتی  و مطالعه ایمونوهیستوشیمی در بخش بافت شناسی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام می شود.

برای بررسی تغیییرات بافت شناسی و برای بررسی میزان بیان بیومارکر CB1  در این بافت از روش ایمونوهیستوشیمی استفاده خواهد شد .

تهیه مقاطع بافتی و عکس برداری در بخش بافت شناسی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام خواهد شد .تعیین و مقایسه میزان بروز ایمونوهیستوشیمیایی گیرنده CB1  در مبتلایان به عفونت مزمن HBV، HCC، HBVهمراه با HCC و افراد سالم انجام می شود.

در طرح 7262 بیماران مبتلا به HBV مزمن که HBsAg و یا HBV DNA آنها مثبت بوده و بیماران مبتلا به HCC به تنهایی و یا HBV+HCC که به تشخیص پزشک معالج نیاز به نمونه برداری بافت کبد داشته اند، انتخاب شده. همه بیمارانی که از نظر آزمایش HBsAg به روش ELISA (Enzyme-Linked Immunosorbent Assay ) و HBV DNA مثبت بوده و نیز آنهایی که در ارزیابی های هیستوپاتولوژیک بافت کبد، محاسبه آزمایشگاهی شاخص آسیب کبدی (آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینوترانسفراز)، شاخص سنتز کبدی )آلبومین، پروترومبین، بیلی روبین)، شاخص کلستاز(آلکالن فسفاتاز و گاما گلوتامیل ترانس پپتیداز)، سونوگرافی کبد، توموگرافی کامپیوتری و رزونانس مغناطیسی هسته ای (NMR) ابتلا به HCC در آنها محرض شده است و نیاز به نمونه برداری داشته اند به عنوان گروه های مورد انتخاب شده اند.

ایمونوهیستوشیمی فرآیندی برای مکان‌یابی پروتئین‌ها در سلول های  یک بافت است. در این روش با استفاده ازآنتی‌بادی‌ها ، آنتی ژن های سلولی شناسایی می‌ شود . پیشرفت‌ های چشمگیری در سال ‌های اخیر در این شیوه انجام گرفته‌ است و در حال حاضر به عنوان یکی از روش‌های تشخیصی مهم جای خود را باز کرده‌ است. اساس این روش، قرار دادن برش ‎های بافتی تحت تأثیر آنتی بادی‎ های خاص برای تشخیص  یک  سری پروتئین خاص می ‎باشد. پروتئین‎ های مورد نظر از طریق اتصال آنتی بادی‎ ها به یک  سوبسترای رنگی شناسایی و حتی تعیین مقدار می‎ شوند. به این صورت که محل قرار گیری این مواد ایمونولوژیک دقیقا شناسایی شده و با استفاده از آنتی بادی مناسب به همراه عمل کنژوگاسیون توسط مارکر اختصاصی در کنار محلول های رنگ آمیزی بر روی نمونه های مقاطع تهیه شده انجام می گردد. پس از انجام رنگ آمیزی کانون های کمپلکس  (Ag-Ab) به صورت رنگی مشخص می گردد. این کانون های رنگی دلیل بر وجود پروتئین های مورد نظر بوده و ارزش تشخیصی بسیار بالایی دارد. در مرحله آماده سازی بافت ابتدا فیکس و سپس قالب گیری و برش بافتی انجام میشود . از فرمالین به عنوان فیکساتور و از پارافین به منظور قالب گیری استفاده میشود. سپس نمونه را به ضخامت ۵  میکرومتر برش میدهیم. برخی از آنتی ژن ها با فرمالین واکنش متقاطع داده و در طی عمل فیکس کردن پوشیده میشوند بنابر این بعد از فیکس بافتی ابتدا باید پروسه ای تحت عنوانUnmasking Ag  انجام شود برای این منظور میتوان از حرارت بالا در محلولهای خاص مثل سیترات با PH=6 و یا از هضم آنزیمی توسط آنزیم هایی مانند کیناز ها استفاده نمود که بر حسب نوع آنتی ژن مورد بررسی روشهای فوق را انتخاب میکنیم. گاهی در اثر استفاده از آنتی بادی های ناخالص و یا واکنش های غیر اختصاصی زمینه به صورت غیر اختصاصی رنگ گرفته و باعث ایجاد نتایج مثبت کاذب می شود برای جلوگیری از این حالت باید با استفاده  محلولهای بلوک کننده این واکنشها مثل سرم نرمال جلوی این اتفاق را گرفت. همچنین در تهیه آنتی بادی ها باید نهایت دقت در جهت تهیه آنتی بادی های خالص به عمل آید. در طی روند ایمونو هیستوشیمی از آنزیم هایی مانند ایمونوپراکسیداز،آلکالن فسفاتاز و یا کمپلکس هایی مانند بیوتین-آویدین استفاده می شود، برخی بافتها به صورت ذاتی دارای فعالیت پراکسیدازی هستند در این موارد باید قیل از انکوبه کردن بافت با آنتی بادی اولیه از پراکسید هیدروژن برای حذف این آنزیم استفاده نمود و در مواردیکه از آنزیم آلکالن فسفاتاز استفاده می شود با استفاده از سوبسترای levamisol  این آنزیم ها را بلوکه کرد. بافت کلیه و کبد در حالت عادی حاوی بیوتین هستند در این موارد اگر قصد استفاده از کمپلکس بیوتین-آویدین را داشته باشیم باید با استفاده از آویدین غیر کنژوگه قبل از شروع مراحل کار بیوتین بافت را حذف کرد.ارزیابی بیان بیومارکر توسط کیت ایمونوهیستو شیمی ویژه انجام خواهد شد که پس از حذف پارافین از مقاطع بافت لام ها آبگیری و رنگ آمیزی خواهند شد و نمونه ها توسط میکروسکوپ نوری بررسی خواهند شد.

پس از دریافت نتایج و وارد کردن آن ها به کامپیوتر با استفاده از نرم افزار SPSS، آنالیز داده ها انجام می شود. جهت مقایسه گروه ها از تست های آماری کروسکال والیس و من ویتنی یو استفاده خواهد شد. سطح معنی دار بودن اختلافات  0.05>p می باشد.

از مقاطع بافتی مربوط به آرشیو بخش بافت شناسی طرح 7262 استفاده می شود. اطلاعات مستخرج از پرونده نیز بدون ذکر نام مورد استفاده قرار خواهد گرفت(حفظ محرمانگی). کدهای 1،2،3،4،5،10،11،12،13،15،16،17،18،19،25،28،29،30،31 مصوب کمیته کشوری اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی که در دفترچه راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش‌های دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران در مطالعه رعایت شده است.

همچنین با رعایت کدهای 1، 2، 3، 5، 6، 7، 8، از راهنمای عمومی دفترچه راهنمای اخلاق پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی.

تهیه مواد اولیه ,  بودجه مورد نیاز طرح، از طریق گرنت استاد راهنما تامین خواهد شد

1.         Caparrós E, Francés R. The Interleukin-20 cytokine family in liver disease. Frontiers in Immunology. 2018;9.

2.         Alavian SM, Haghbin H. Relative importance of hepatitis B and C viruses in hepatocellular carcinoma in EMRO countries and the Middle East: A systematic review. Hepatitis monthly. 2016;16(3).

3.         Ashtari S, Pourhoseingholi MA, Sharifian A, Zali MR. Hepatocellular carcinoma in Asia: Prevention strategy and planning. World J Hepatol. 2015;7(12):1708-17.

4.         محمدشاهی, رفاهی, یوسفی‌پور, بهاره, سرداری, مهران, et al. عفونت هپاتیت B: مقاله مروری. مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران. 2018;76(9):576-87.

5.         Choi Y-M, Lee S-Y, Kim B-J. Naturally Occurring Hepatitis B Virus Mutations Leading to Endoplasmic Reticulum Stress and Their Contribution to the Progression of Hepatocellular Carcinoma. International journal of molecular sciences. 2019;20(3):597.

6.         Tan Y, Zhang X, Zhang W, Tang L, Yang H, Yan K, et al. The influence of metabolic syndrome on the risk of hepatocellular carcinoma in patients with chronic hepatitis B infection in mainland China. Cancer Epidemiology and Prevention Biomarkers. 2019:cebp. 0303.2019.

7.         Montalbano R, Honrath B, Wissniowski TT, Elxnat M, Roth S, Ocker M, et al. Exogenous hepatitis B virus envelope proteins induce endoplasmic reticulum stress: involvement of cannabinoid axis in liver cancer cells. Oncotarget. 2016;7(15):20312.

8.         Parikh P, Ryan JD, Tsochatzis EA. Fibrosis assessment in patients with chronic hepatitis B virus (HBV) infection. Ann Transl Med. 2017;5(3):40-.

9.         Van Der Poorten D, Shahidi M, Tay E, Sesha J, Tran K, McLeod D, et al. Hepatitis C virus induces the cannabinoid receptor 1. PLoS One. 2010;5(9):e12841.

10.       Xu X, Liu Y, Huang S, Liu G, Xie C, Zhou J, et al. Overexpression of cannabinoid receptors CB1 and CB2 correlates with improved prognosis of patients with hepatocellular carcinoma. Cancer genetics and cytogenetics. 2006;171(1):31-8.

11.       Mallat A, Lotersztajn S. Targeting cannabinoid receptors in hepatocellular carcinoma? Gut. 2016;65(10):1582-3.

12.       Dai E, Zhang L, Ye L, Wan S, Feng L, Qi Q, et al. Hepatic expression of cannabinoid receptors CB1 and CB2 correlate with fibrogenesis in patients with chronic hepatitis B. International Journal of Infectious Diseases. 2017;59:124-30.

13.       Chakraborty JB, Oakley F, Walsh MJ. Mechanisms and biomarkers of apoptosis in liver disease and fibrosis. International Journal of Hepatology. 2012;2012.

بررسی بیان ایمونوهیستوشیمی گیرنده CB1 در کبد افراد مبتلا به سرطان کبد ناشی از هپاتیت B و مقایسه آن با گروه های هپاتیت B، سرطان کبد وافراد سالم

ندارد

ندارد

ندارد

ندارد

هزینه  آزمایشات  این طرح به عهده مجریان خواهد بود.

ندارد

نتایج بصورت کاملاً محرمانه و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیماری افراد در چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهد ماند.

آدرس مجریان طرح جهت پاسخ گویی به سوالات بیماران شرکت کننده در مطالعه:

زاهدان، بزرگراه خلیج فارس، روبروی بیمارستان علی ابن  ابیطالب(ع) مجتمع پزشکی پردیس، گروه بافت شناسی

شرکت من در مطالعه کاملاً اختیاری است و آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هر زمان  که مایل بودم بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شوم.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلام می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.

ضمیمه است