بررسی پلی مورفیسم¬های ژن¬های PRNCR1, PAX8AS1, MEG3 ,PTENP1 در زنان مبتلا به سرطان پستان در مقایسه با زنان سالم.

سرطان یک اصطلاح عمومی برای گروه بزرگی از بیماری است. که با رشد سلولهای غیر طبیعی که به طور غیرقابل کنترل تقسیم می شوند و توانایی نفوذ و از بین بردن بافت طبیعی بدن و توانایی شیوع در بدن را دارد. سرطان دومین عامل مرگ و میر در جهان است(1). سرطان پستان بعنوان مهمترین سرطان شایع در بین زنان ، علت شماره یک مرگ و میر ناشی از سرطان است. تغییرات جمعیتی در آسیا ، آسیای جنوب شرقی و آمریکای جنوبی این روند را تسریع می کند(2). سرطان پستان دارای اتیولوژی پیچیده است که شامل عوامل ژنتیکی ، بیولوژیکی ، رفتاری ، محیطی و اجتماعی است(3).

علت اصلی سرطان پستان مربوط به سابقه شخصی یا خانوادگی این بیماری و جهش های ژنتیکی ارثی در ژنهای مستعد سرطان پستان است(4). تقریباً 10٪ موارد سرطان پستان ارثی است و 15٪ از بیماران مبتلا به سرطان پستان دارای یک خویشاوند درجه یک با همین اختلال هستند. جهش در ژن BRCA1  . و BRCA2  بین 5 تا 10٪ از موارد سرطان پستان نقش دارد. از دیگر عوامل شناخته شده درگیر در سرطان سینه می توان به چاقی ، استفاده از هورمون درمانی ، افزایش تراکم بافت سینه ، مصرف الکل و عدم تحرک جسمی اشاره کرد.

در سال 2013 ، سرطان سینه شایع ترین سرطان زنان است و شیوع آن همچنان رو به افزایش است .با این حال ، مرگ و میر ناشی از سرطان پستان در حال کاهش است. این ممکن است نتیجه تشخیص زودرس از طریق غربالگری ،  تکنیک بهبود یافته جراحی و رادیوتراپی و سایر روشهای درمانی پیشرفته پزشکی باشد.

اگرچه در طول 20 سال گذشته در زمینه تشخیص و درمان زودرس سرطان پستان پیشرفتهای چشمگیری صورت گرفته است ، اما سرطان پستان همچنان یک مشکل مهم بهداشت عمومی است .

پلی­مورفیسم تک نوکلئوتیدی یا

(Single Nucleotide Polymorphism) SNP

یکی از رایج ترین انواع تغییرات ژنتیکی در ژنوم انسان است.(5) به دلیل فراوانی در ژنوم انسان پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی (SNP) نشانگرهای مهم ژنتیکی برای نقشه برداری از بیماریهای انسانی ، ژنتیک جمعیت و مطالعات تکاملی شده است.(6) SNP ها در پروموتر ژن ها ، اگزون ها ، اینترون ها و همچنین مناطق 5'و 3'- ترجمه نشده (UTRs) قرار دارند و بر بیان ژن توسط مکانیسم های مختلف تأثیر می گذارند. SNP در تنظیم چرخه سلولی ، متابولیسم و ایمنی نقش دارند با حساسیت ژنتیکی به سرطان همراه هستند . از دیدگاه بالینی ، SNP ها نشانگرهای زیستی تشخیصی و درمانی بالقوه در بسیاری از انواع سرطان هستند.

Non-coding RNAs (ncRNAs)

پیشرفت های اخیر در تکنیک های تعیین توالی DNA و RNA نشان داد که تنها 2٪ از ژنوم انسان از ژن های کد کننده پروتئین تشکیل شده است(7) . با این حال ،

>  70-90از ژنوم به طور فعال به مولکول های nCRNA رونویسی می شود(8, 9).

ncRNA  به دو گروه عمده تقسیم می شوند:

1 .  housekeeping ncRNAs :     شامل (, (rRNA, tRNA

2. regulatory non-coding RNAs   : به دو دشته تقسیم می شود:(10).

short ncRNAs (sncRNA): مثل microRNAs (miRNAs) وsmall interfering RNAs (siRNAs)

long ncRNAs (lncRNAs: مثل intergenic (lincRNA) و enhancer RNA (eRNA) و  promoter associated long RNA (pRNA) (11).

یک شواهد در حال رشد نشان می دهد که مولکولهای ncRNA تنظیم کننده های مهمی در بیان ژن هستند ، در هر دو سطح رونویسی و پس از ترجمه و با نقش های مهم در انواع فرآیندهای بیولوژیکی فعالیت می کنند. مطالعات در حال حاضر نشان می دهد اختلال در بیان این RNA ها می توند در بروز برخی از سرطان ها نقش داشته باشد (12) (13).

Long non coding RNAs (Lnc RNAs)

 درژنوم پستانداران تعداد زیادی از nCRNA های طولانی تر از 200 نوکلئوتید را به عنوان lncRNA شناخته شده اند. LncRNA ها یک گروه ناهمگن از مولکول های RNA هستند که اخیراً نشان داده شده است که از چندین حالت برای تنظیم بیان ژن و در طیف گسترده ای از فرآیندهای سلولی استفاده می کنند (14).  از جمله رشد سلول و آپوپتوزو رونویسی و پس از رونویسی نقش دارند (15). اکثر lncRNA ها پلی آدنیله شده و توسط RNA پلیمراز II رونویسی می شوند در حالی که lncRNA های فاقد دم (P) پلی (A) معمولاً توسط RNA پلیمراز III رونویسی می شوند(16, 17) . lncRNA ها در هسته وجود دارند ، اما اکثر lncRNA در سیتوپلاسم غنی شده یا در هر دو هسته و سیتوپلاسم واقع شده است (18). lncRNA ها تنظیم کننده مهمی در مسیرهای سرکوبگر تومور و انکوژن هستند(19).

PAX8-AS1 

در ناحیه بالا دست PAX8  (در کروموزوم 2 2q13)  یک RNA  غیر کد کننده بلند (lncRNA)  بنام PAX8-AS1  وجود دارد. ثابت شده است که lncRNA به عنوان یک تنظیم کننده مهم بیان ژن در هسته از طریق تعدیل رونویسی ویا مکانیسمهای پس از رونویسی عمل نماید  مطالعات نشان داده است که بیان PAX8  در بسیاری از بافتهای نئوپلاستیک مثل سرطان تخمدان و مولرین افزایش داشته است اما در بافتهای نرمال چنین نبوده است. در نتیجه بیان PAX8  بعنوان یک تومور مارکر جدید دراین سرطانها تشخیص داده شده است.اگر چه نقش PAX8  در سرطان همچنان واضح وروشن نیست اما تصور می شود که PAX8  ممکن است در حفظ سلولهای بنیادی بافتهای ویژه با مهار تمایز و آپوپتوز که منجر به پیشرفت تومور می گرد(20).

جایگاه  C>T     rs4848320

در ناحیه اینترون بر روی ژن PAX8-AS1  قرار دارد . نتایج مطالعات درسال 2018 در چین، حاکی از آن است  که این جایگاه  با خطر سرطان ریه در کل جامعه هیچ ارتباط آماری معنی داری وجود نداشت.با این حال ، در جمعیت سیگاری ، پلی مورفیسم این جایگاه  به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان ریه را در مدل های غالب و هموزیگوت افزایش می دهد (21). هم چنین یافته های مطالعات دیگری،در سال 2017  در چین    در رابطه با پیش آگهی سرطان کبد (HCC  )مبتنی بر این است   الل T از rs4848320  به طور قابل توجهی با پیش آگهی بهتر در مقایسه با آلل C همراه است.  و ژنوتیپ CT / TT  با مدت بقای طولانی تر در آن ها وجود داشت (22). در مطالعه ای دیگر در سال   2016  در مورد  خطر سرطان گردن رحم در بین زنان چینی انجام شده نشان می دهد آلل نوع T با کاهش خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم همراه بود (23). بر طبق مطالعه هایی که در سال 2017  در ایران انجام شد نشان داده شده که CT + TT در مقابل CC و آللT در مقابل C: (مدل های ارثی (  خطر ابتلا به ALL در کودکان را افزایش می دهد (20).

PTENP1  1 phosphatase and tensin homolog pseudogene 

یک شبه پردازش شده بسیار همولوگ از PTEN  است بر روی کروموزوم 9 بازوی p13 یافت می شود . ژن PTEN در 9 اگزون رمزگذاری شده و این ژن یک پلی پپتید از 403 اسید آمینه را با جرم مولکولی نسبی 47 کیلو دالتون کد می کند (24) (25, 26). نقش آن به عنوان سرکوبگر تومور بسیار مهم است  .  بین سیتوپلاسم و هسته سلول جابجا می شود و شناخته شده است که در هر دو بخش سلولی عملکردهای خاصی دارد(27). نقش سیتوپلاسمی آن از طریق مهار مسیر سیگنالینگ PI3K / Akt است و نقش PTEN هسته ای حفظ یکپارچگی کروموزومی و پایداری سانترومر است (28). جهش های PTEN اغلب در طیف گسترده ای از سرطان های پراکنده مانند گلیوبلاستوما (GBM) (20٪) ، ملانوما بدخیم (15٪) ، آندومتر (20٪) ، پروستات (20٪) ، سینه (7٪) ، کولورکتال مشاهده می شود. (6٪) و لوزالمعده (1.4٪) (29). در سرطان سینه ، تحقیقات نشان می دهد که PTENP1 می تواند تکثیر و مهاجرت سلول های سرطانی را با تنظیم مسیر سیگنالینگ MAPK p38 تنظیم کند (30).

 جایگاه rs7853346 در ناحیه 3 ′ (UTR) ژن PTENP1 قراردارد (31). نتایج مطالعات در چین در سال 2018 نشان می دهد این جایگاه می تواند خطر OSCC (سرطان سلول های سنگفرشی  دهانی) را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. اما ساز و کار مشخص هنوز ناشناخته است (32). یکی دیگر از تحقیقات نشان داد که پلی مورفیسم rs7853346 در PTENP1 به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش می دهد ، به طوری که افرادی که دارای الل G  ریسک ابتلا کاهش می یابد و سطح بیان PTENP1 در ژنوتیپ جهش یافته GG / CG افزایش می یابد (33) (31).

MEG3 Maternally expressed gene 3

  یک RNA طولانی غیر کد کننده (lncRNA) است که بر روی کروموزوم  14q32.3 قرار دارد (34). این یک ژن ساخته شده از آلل مادری است که طول آن تقریباً 1.6 کیلوبایت نوکلئوتید دارد (35). همچنین به عنوان PRO2160؛ PRO0518؛ prebp1؛ شناخته شده است. مطالعات عملکردی نشان داده است که این lncRNA بیان چندین ژن سرکوبگر تومور و آنکوژن ها در بین آنها p53 ، RB ، MYC و TGF-β را کنترل می کند (34). اگرچه MEG3 در بسیاری از بافتهای طبیعی انسان بیان شده است ، از بین رفتن بیان MEG3 در انواع مختلف تومورهای انسانی از جمله سرطان ریه سلول غیر کوچک ، سرطان مثانه ، پروستات یافت شده است (36) (37).

rs7158663

در منطقه UTR ‘3 ژن MEG3 قرار دارد (38) (39). نتایج مطالعات برروی کودکان در چین  در سال 2018 نشان می دهد که هیچ ارتباط معنا داری بین پلی مورفیسم این جایگاه و نوروبلاستوما مشخص نشده است.و علاوه بر این ، ارتباط بین پلی مورفیسم rs7158663 و حساسیت به سرطان ریه یافت نشد (40). همچنیین یافته های مطالعاتی دیگری در چین در سال 2016 حاکی از آن است که ژنوتیپ  AA در مقایسه با ژنوتیپ GG به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را افزایش می دهد.

PRNCR1 Prostate cancer non-coding RNA

PRNCR1 یک پروتئین lncRNA است که در سالهای اخیر یافت شده است. همچنین به عنوان PCAT8 نیز شناخته می شود  . این ژن روی کروموزوم  248q با اندازه 13 کیلوبایت قرار دارد و محققان  UC Davis, San Diego و سایر موسسات تحقیقاتی آن را به عنوان یک عامل مهم در سرطان تهاجمی پروستات معرفی کرده اند که در سرطان پروستات و سرطان روده بزرگ بسیار دخیل است (41).  معمولاً در سرطانهای تهاجمی پروستات سلول ها بیش از حد تحت فشار قرار می گیرند و با تکثیر سلول های سرطانی رابطه نزدیکی دارند. به طور خاص با گیرنده آندروژن (AR) ارتباط برقرار می کنند و هر دو برنامه فعال سازی ژن وابسته به لیگاند و مستقل از لیگاند  و تکثیر در سلول های سرطانی پروستات تقویت می کنند (42). در سرطان کولورکتال ذکر شده است که باعث افزایش چرخه سلولی و تکثیر سلولی می شود (43).

جایگاه rs13252298

در مطالعاتی که در سال 2013 در چین انجام شد نشان داده شده است که ژنوتیپ AG و آلل G از rs13252298  با کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال همراه بودند(44). و همچنین در مطالعه ای که در کره انجام شد نشان داد ه شده که ژنوتیپ GG با افزایش خطر ابتلا به سرطان معده همراه است (45). نتایج مطالعات در ایران حاکی از آن است که ژنوتیپ GG  در این جایگاه ریسک ابتلا به سرطان پروستات را افزایش می دهد(46).

جایگاه rs1456315

مطالعه ای که در چین انجام شد نشان داد ه شده که ژنوتیپ AG از rs1456315 که با کاهش خطرابتلا به سرطان کولورکتال همراه است ، در مقایسه با ژنوتیپ   (47)AA. در مطالعه حاضر ، هیچ ارتباط آماری معنی داری بین rs1456315 و خطر ابتلا به سرطان سینه وجود ندارد (48) . در مطالعه­ای که در سال 2017 در ایران در رابطه با پلی­مورفیسم این جایگاه و ریسک ابتلا به سرطان پروستات انجام شد نشان می دهد که ژنوتیپ AG و آلل G بطور معنی داری خطر ابتال را افزایش می دهد(46).

ما به بررسی رابطه بین پلی مورفیسم این جایگاه  ها و ابتلا به سرطان سینه در جمعیت زاهدان می پردازیم .

فراوانی پلی مورفیسم    rs4848320 ژن   PAX8-AS1 در زنان مبتلا به سرطان پستان  و زنان سالم با هم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs7853346 ژن PTENP1 در زنان مبتلا به سرطان پستان و زنان سالم با هم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs7158663 ژن  MEG3در زنان مبتلا به سرطان پستان و زنان سالم با هم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs13252298  ژن  PRNCR1در زنان مبتلا به سرطان پستان و زنان سالم با هم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs1456315 ژن PRNCR1  در زنان مبتلا به سرطان پستان و زنان سالم با هم متفاوت است.

تعیین پلی مورفیسم های ژن های PAX8-AS1, , PTENP1 , MEG3 , PRNCR1

در زنان مبتلا به سرطان پستان در مقایسه با زنان سالم.

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs4848320 ژن PAX8-AS1  درزنان مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با زنان سالم .

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم  rs7853346 ژن PTENP1 در زنان مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با زنان سالم.

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs7158663 ژن   MEG3در زنان مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با زنان سالم.

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs13252298  ژن  PRNCR1در زنان مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با زنان سالم .

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs1456315  ژن PRNCR1      در زنان مبتلا به سرطان پستان و مقایسه آن با زنان سالم.

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان-گروه بیوشیمی

SNP(single nucleotide polymorphism) :SNP ها در پروموتر ژن ها ، اگزون ها ، اینترون ها و همچنین مناطق 5'و 3'- ترجمه نشده (UTRs) قرار دارند و بر بیان ژن توسط مکانیسم های مختلف تأثیر می گذارند. به دلیل فراوانی در ژنوم انسان پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی (SNP) نشانگرهای مهم ژنتیکی برای نقشه برداری از بیماریهای انسانی ، ژنتیک جمعیت و مطالعات تکاملی شده است.

موردی – شاهدی (case-control)

کلیه زنان مبتلا به سرطان پستان که بیماری در آن ها توسط پاتولوژیست تایید شده است و هیچ گونه سرطان و بیماری زمینه­ای دیگری ندارند .گروه کنترل نیز از افراد مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب وکلینیک خصوصی شهر زاهدان جهت چکاپ مراجعه می­کنند سالم بوده و بیماری شناخته شده­ای ندارند.

برای بررسی پلی مورفیسم ژنی افراد مبتلا به سرطان پستان در زاهدان که قبلا از آنها خون گرفته شده و موارد جدید که هم اکنون تحت درمان می باشند به تعداد حداقل 200 نفر مورد مطالعه هستند. گروه شاهد از نمونه­های خون افراد سالم که به بیمارستان علی ابن ابیطالب و کلینیک خصوصی شهر زاهدان مراجعه نموده ولی هیچ بیماری زمینه­ای در آن ها مشاهده نشده است انتخاب شده است(حداقل 200 نمونه)

آسان در دسترس

از طریق نتایج آزمایشات پاتولوژی و انجام PCR بر روی DNA و شناسایی الل های مورد نظر

از افراد مورد و سالم 5 سی سی خون تام گرفته می­شود و نمونه­ها در 20- درجه سانتیگراد نگهداری می‌شود. DNA ژنومی از نمونه ها به روش salting out تخلیص می‌شوند.پرایمرهای اختصاصی جهت تعیین پلی مورفیسم ژنی به روش PCR-ARMS یا PCR-RFLP طراحی می­شود.سپس شرایط PCR بهینه سازی می­شود و نمونه ها در شرایط بهینه PCR می­شوند .درروش PCR-RFLP محصول حاصله توسط Restriction Enzyme اختصاصی digest و سپس روی ژل آگارز الکتروفورز می­شوند و ژنوتیپ نمونه­ها تعیین می­شود در حالیکه در روشPCR ARMS- محصول حاصل از PCR مستقیما الکتروفورز شده و ژنوتایپینگ انجام می­شود.

پس از گردآوری اطلاعات لازم، یافته ها در نرم افزار آماری SPSS وارد گشته و داده­ها با استفاده از آزمون­های آماریχ2  و تی تست مستقل و Regression Logistic مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت

کدهای 1، 2، 3، 8، 10، 11، 13، 15، 18، 25، 28، مصوب کمیته کشوری اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی که در دفترچه راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش‌های دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران، دربردارنده‌ی اصول و مقررات اخلاقی‎ مطرح  و در سال 1392 در 31 بند تصویب شده است و همچنین کدهای 1، 2، 3، 4، 7 مربوط به دفترچه راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی ایران از قسمت راهنمای عمومی در این طرح رعایت می شود. تمامی بیماران تحت مطالعه آگاهانه و برای مقاصد علمی  اقدام به دادن نمونه خواهند کرد. شرکت در این طرح هیچ گونه هزینه ای برای بیماران ندارد و نام و مشخصات بیماران گزارش نخواهد شد.

- عدم همکاری بیمار

-مشکل تهیه مواد و امکان طولانی شدن زمان دریافت آن­ها

سرطان پستان، پلی­ مورفیسم ،  long non-coding RNA

1.         Zhang T, Hu H, Yan G, Wu T, Liu S, Chen W, et al. Long Non-Coding RNA and Breast Cancer. Technology in cancer research & treatment. 2019 Jan 1;18:1533033819843889. PubMed PMID: 30983509. Pubmed Central PMCID: PMC6466467. Epub 2019/04/16. eng.

2.         Becker S. A historic and scientific review of breast cancer: The next global healthcare challenge. International Journal of Gynecology & Obstetrics. 2015;131:S36-S9.

3.         Marmot M, Altman D, Cameron D, Dewar J, Thompson S, Wilcox M. The Independent UK. Panel on Breast Cancer Screening. The benefits and harms of breast cancer screening: an independent review: a report jointly commissioned by Cancer Research UK and the Department of Health (England) October Br J Cancer. 2013;108:2205-40.

4.         Majeed W, Aslam B, Javed I, Khaliq T, Muhammad F, Ali A, et al. Breast cancer: major risk factors and recent developments in treatment. Asian Pac J Cancer Prev. 2014;15(8):3353-8.

5.         Deng N, Zhou H, Fan H, Yuan Y. Single nucleotide polymorphisms and cancer susceptibility. Oncotarget. 2017;8(66):110635.

6.         Teama S. DNA Polymorphisms: DNA-Based Molecular Markers and Their Application in Medicine.  Genetic Diversity and Disease Susceptibility: IntechOpen; 2018.

7.         Lo P-K, Wolfson B, Zhou X, Duru N, Gernapudi R, Zhou Q. Noncoding RNAs in breast cancer. Briefings in functional genomics. 2015;15(3):200-21.

8.         Bertone P, Stolc V, Royce TE, Rozowsky JS, Urban AE, Zhu X, et al. Global identification of human transcribed sequences with genome tiling arrays. Science. 2004;306(5705):2242-6.

9.         Carninci P, Kasukawa T, Katayama S, Gough J, Frith M, Maeda N, et al. The transcriptional landscape of the mammalian genome. Science. 2005;309(5740):1559-63.

10.       Jarroux J, Morillon A, Pinskaya M. History, Discovery, and Classification of lncRNAs. Advances in experimental medicine and biology. 2017;1008:1-46. PubMed PMID: 28815535. Epub 2017/08/18. eng.

11.       Srijyothi L, Ponne S, Prathama T, Ashok C, Baluchamy S. Roles of Non-Coding RNAs in Transcriptional Regulation. Transcriptional and Post-transcriptional Regulation. 2018:55.

12.       Esteller M. Non-coding RNAs in human disease. Nature reviews genetics. 2011;12(12):861.

13.       Spizzo R, Almeida MIe, Colombatti A, Calin GA. Long non-coding RNAs and cancer: a new frontier of translational research? Oncogene. 2012;31(43):4577.

14.       Guttman M, Rinn JL. Modular regulatory principles of large non-coding RNAs. Nature. 2012;482(7385):339.

15.       Gong W-J, Yin J-Y, Li X-P, Fang C, Xiao D, Zhang W, et al. Association of well-characterized lung cancer lncRNA polymorphisms with lung cancer susceptibility and platinum-based chemotherapy response. Tumor Biology. 2016;37(6):8349-58.

16.       Kapranov P, Drenkow J, Cheng J, Long J, Helt G, Dike S, et al. Examples of the complex architecture of the human transcriptome revealed by RACE and high-density tiling arrays. Genome research. 2005;15(7):987-97.

17.       Dieci G, Fiorino G, Castelnuovo M, Teichmann M, Pagano A. The expanding RNA polymerase III transcriptome. TRENDS in Genetics. 2007;23(12):614-22.

18.       Dong P, Xiong Y, Yue J, JB Hanley S, Kobayashi N, Todo Y, et al. Exploring lncRNA-mediated regulatory networks in endometrial cancer cells and the tumor microenvironment: advances and challenges. Cancers. 2019;11(2):234.

19.       Liu Y, Sharma S, Watabe K. Roles of lncRNA in breast cancer. Frontiers in bioscience (Scholar edition). 2015;7:94.

20.       Bahari G, Hashemi M, Naderi M, Sadeghi‑Bojd S, Taheri M. Long non‑coding RNA PAX8‑AS1 polymorphisms increase the risk of childhood acute lymphoblastic leukemia. Biomedical Reports. 2018;8(2):184-90.

21.       Li J, Li H, Lv X, Yang Z, Gao M, Bi Y, et al. Polymorphism in lncRNA AC016683. 6 and its interaction with smoking exposure on the susceptibility of lung cancer. Cancer cell international. 2018;18(1):91.

22.       Ma S, Yang J, Song C, Ge Z, Zhou J, Zhang G, et al. Expression quantitative trait loci for PAX8 contributes to the prognosis of hepatocellular carcinoma. PloS one. 2017;12(3):e0173700.

23.       Han J, Zhou W, Jia M, Wen J, Jiang J, Shi J, et al. Expression quantitative trait loci in long non-coding RNA PAX8-AS1 are associated with decreased risk of cervical cancer. Molecular genetics and genomics : MGG. 2016 Aug;291(4):1743-8. PubMed PMID: 27225188. Epub 2016/05/27. eng.

24.       Li D-M, Sun H. TEP1, encoded by a candidate tumor suppressor locus, is a novel protein tyrosine phosphatase regulated by transforming growth factor β. Cancer research. 1997;57(11):2124-9.

25.       Steck PA, Pershouse MA, Jasser SA, Yung WA, Lin H, Ligon AH, et al. Identification of a candidate tumour suppressor gene, MMAC1, at chromosome 10q23. 3 that is mutated in multiple advanced cancers. Nature genetics. 1997;15(4):356.

26.       Tamura M, Gu J, Matsumoto K, Aota S-i, Parsons R, Yamada KM. Inhibition of cell migration, spreading, and focal adhesions by tumor suppressor PTEN. Science. 1998;280(5369):1614-7.

27.       Planchon SM, Waite KA, Eng C. The nuclear affairs of PTEN. Journal of cell science. 2008;121(3):249-53.

28.       Haddadi N, Lin Y, Travis G, Simpson AM, Nassif NT, McGowan EM. PTEN/PTENP1:‘Regulating the regulator of RTK-dependent PI3K/Akt signalling’, new targets for cancer therapy. Molecular cancer. 2018;17(1):37.

29.       Bazzichetto C, Conciatori F, Pallocca M, Falcone I, Fanciulli M, Cognetti F, et al. PTEN as a Prognostic/Predictive Biomarker in Cancer: An Unfulfilled Promise? Cancers. 2019;11(4):435.

30.       Hu S, Xu L, Li L, Luo D, Zhao H, Li D, et al. Overexpression of lncRNA PTENP1 suppresses glioma cell proliferation and metastasis in vitro. OncoTargets and therapy. 2019;12:147.

31.       Ge Y, He Y, Jiang M, Luo D, Huan X, Wang W, et al. Polymorphisms in lncRNA PTENP1 and the Risk of Gastric Cancer in a Chinese Population. Disease markers. 2017;2017.

32.       Xin C, Li J, Zhang Y, Yu Z. Polymorphisms in lncRNA PTENP1 and the risk of oral squamous cell carcinoma in a Chinese population. European review for medical and pharmacological sciences. 2018;22(17):5583-7.

33.       Yu G, Ou Z, Tao Q, Wan G, Lu Z, Lang B. Role of lncRNA PTENP1 in tumorigenesis and progression of bladder cancer and the molecular mechanism. Nan fang yi ke da xue xue bao= Journal of Southern Medical University. 2017;37(11):1494-500.

34.       Ghafouri-Fard S, Taheri M. Maternally expressed gene 3 (MEG3): A tumor suppressor long non coding RNA. Biomedicine & Pharmacotherapy. 2019;118:109129.

35.       Luo G, Wang M, Wu X, Tao D, Xiao X, Wang L, et al. Long non-coding RNA MEG3 inhibits cell proliferation and induces apoptosis in prostate cancer. Cellular physiology and biochemistry. 2015;37(6):2209-20.

36.       Ying L, Huang Y, Chen H, Wang Y, Xia L, Chen Y, et al. Downregulated MEG3 activates autophagy and increases cell proliferation in bladder cancer. Molecular BioSystems. 2013;9(3):407-11.

37.       Anwar SL, Krech T, Hasemeier B, Schipper E, Schweitzer N, Vogel A, et al. Loss of imprinting and allelic switching at the DLK1-MEG3 locus in human hepatocellular carcinoma. PloS one. 2012;7(11):e49462.

38.       Bayarmaa B, Wu Z, Peng J, Wang Y, Xu S, Yan T, et al. Association of LncRNA MEG3 polymorphisms with efficacy of neoadjuvant chemotherapy in breast cancer. BMC cancer. 2019;19(1):877.

39.       Yang Z, Li H, Li J, Lv X, Gao M, Bi Y, et al. Association Between Long Noncoding RNA MEG3 Polymorphisms and Lung Cancer Susceptibility in Chinese Northeast Population. DNA and cell biology. 2018 Oct;37(10):812-20. PubMed PMID: 30113224. Epub 2018/08/17. eng.

40.       Zhuo Z-J, Zhang R, Zhang J, Zhu J, Yang T, Zou Y, et al. Associations between lncRNA MEG3 polymorphisms and neuroblastoma risk in Chinese children. Aging (Albany NY). 2018;10(3):481.

41.       Jiao S, Wang S, Huang Y. LncRNA PRNCR1 promoted the progression of eclampsia by regulating the MAPK signal pathway. European review for medical and pharmacological sciences. 2018;22(12):3635-42.

42.       Park JY, Lee JE, Park JB, Yoo H, Lee S-H, Kim JH. Roles of long non-coding RNAs on tumorigenesis and glioma development. Brain tumor research and treatment. 2014;2(1):1-6.

43.       Gong Z-m, Tang Z-y, Sun X-l. LncRNA PRNCR1 regulates osteogenic differentiation in osteolysis after hip replacement by targeting miR-211-5p. Bioscience reports. 2018.

44.       Li L, Sun R, Liang Y, Pan X, Li Z, Bai P, et al. Association between polymorphisms in long non-coding RNA PRNCR1 in 8q24 and risk of colorectal cancer. Journal of Experimental & Clinical Cancer Research. 2013;32(1):104.

45.       Hong JH, Jin E-H, Kang H, Chang I, Lee S-I, Sung JK. Correlations between Genetic Polymorphisms in Long Non-Coding RNA PRNCR1 and Gastric Cancer Risk in a Korean Population. International journal of molecular sciences. 2019;20(13):3355.

46.       Sattarifard H, Hashemi M, Hassanzarei S, Narouie B, Bahari G. Association between genetic polymorphisms of long non‑coding RNA PRNCR1 and prostate cancer risk in a sample of the Iranian population. Molecular and clinical oncology. 2017;7(6):1152-8.

47.       Chung S, Nakagawa H, Uemura M, Piao L, Ashikawa K, Hosono N, et al. Association of a novel long non‐coding RNA in 8q24 with prostate cancer susceptibility. Cancer science. 2011;102(1):245-52.

48.       Xu T, Hu X-X, Liu X-X, Wang H-J, Lin K, Pan Y-Q, et al. Association between SNPs in long non-coding RNAs and the risk of female breast cancer in a Chinese population. Journal of Cancer. 2017;8(7):1162.

طی این طرح پژوهشی رابطه بین اختلافات ژنتیکی و استعداد ابتلا به سرطان پستان بررسی میشود.

نمونه گیری وتخلیص DNA  از خون تام و انجام PCR

این تحقیق اگر چه فایده فوری نخواهد داشت اما بعلت بررسی استعداد ابتلا به سرطان پستان برای سایر افراد جامعه مفید خواهد بود.

در این طرح بغیر از خونگیری که توسط پرسنل مجرب صورت میگیرد،نمونه ای از بیمار گرفته نمیشود.تنها عارضه جانبی ممکن در زمان خونگیری خواهد بود که با توجه به خبره بودن پرسنل،بعید بنظر میرسد.

جبران عوارض احتمالی بر عهده پژوهشگران خواهد بود.

کلیه هزینه های تشخیصی به عهده مجریان طرح خواهد بود و بیمار هزینه ای را پرداخت نخواهد کرد.

در این قسمت باید شرح داده شود که در صورت عدم پذیرش روش انتخابی پژوهشگر، بیمار از چه روشهای درمانی یا تشخیصی دیگرتوسط پژوهشگر می تواند استفاده نماید.

نتایج آزمایشها و روشهای به کار رفته به اطلاع بیمار خواهد رسید و این نتایج بصورت کاملاً محرمانه و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیماری وی در چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهد ماند

دکتر غلامرضا بهاری

زاهدان- پردیس دانشگاه علوم پزشکی- دانشکده پزشکی- گروه بیوشیمی

تلفن: 09153497890

شرکت من در مطالعه کاملاً اختیاری است و آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هر زمان  که مایل بودم بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شوم.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.

ندارد