بررسی مقایسه ای استحکام باند میکروتنسایل کامپوزیت به کامپوزیت قدیمی با دو باندینگ دندانی متفاوت

یکی از مهمترین اصول در دندانپزشکی مدرن ،مداخله با حداقل تهاجم است. دندانپزشکان برای جلوگیری از آسیب های غیر ضروری به بافت های دندانی سالم و محدود کردن برداشتن آنها به چالش کشیده می شوند¹. ترمیم های رزین کامپوزیتی خواص زیبایی خوبی دارند  و اجازه حداقل آمادگی سازی تهاجمی یا بدون هیچ آماده سازی را برای جایگزینی بافت های از دست رفته دندان را می دهند². با این وجود ، بیش از نیمی از اصلاح  ترمیم های معیوب  هنوز در جایگزینی کامل آن ترمیم ها³  با از دست دادن قسمت هایی از بافت سالم دندان است^4،5. از آنجاکه هر تعویض ترمیمی منجر به تهیه حفره وسیع تری می شود، روش اصلاح ترمیم برای جلوگیری از آسیب بیشتر به بافت های سخت سالم دندان و همچنین کاهش هزینه های درمان در سیستم مراقبت عمومی سلامت ارجح است⁶.

مطالعات بالینی مختلف نشان داده اند که ترمیم ، نوسازی یا سیل کردن کامپوزیت های آسیب دیده گزینه های قابل اعتماد تری نسبت به جایگزینی هستند^7،8 . به طور موثر طول عمر ترمیم ها را بهبود می بخشد^4،5،9 . از طرف دیگر ، با توجه به نتایج غیرقابل پیش بینی مشاهده شده با اتصال به کامپوزیت های رزینی قدیمی و یا آلوده ، در دو دهه گذشته تلاش های زیادی انجام شده است تا روند را درک و بهبود بخشیم¹⁰. سطح ترمیم قدیمی بعنوان سوبسترای باندینگ عمل می کند که باید با روش های مناسب درمانی اصلاح شود⁶. اتصال بین کامپوزیت رزین قدیمی و جدید  توسط سه مکانیسم ممکن است رخ  دهد: (I) گیر میکرومکانیکی با نفوذ مونومرهای جدید به بی نظمی های سطح آماده شده. از طریق پیوند شیمیایی این مونومرها (II) به ماتریکس؛ و / یا (III) به ذرات پرکننده اکسپوز¹¹ .  آماده سازی مکانیکی سطح با تراش با فرزهای الماسی و یا با سندبلاست کردن سطح با ذرات اکسید آلومینیوم (Al2O3) انجام می شود ، و ایجاد یک سطح میکرو نگهدارنده که امکان اتصال  مکانیکی مواد جدید را فراهم می کند^12،13 . علاوه بر این ، حذف لایه سطحی ، که از نظر شیمیایی با قرار گرفتن طولانی مدت در معرض  محیط دهان تغییر یافته است ، باعث افزایش انرژی سطح کامپوزیت رزین قدیمی می شود^14،15. سندبلاست کردن با ذرات پوشیده با سیلیس به جای Al2O3 خالص نشان داده است که با افزایش مقدار سیلیس در سطح ، یک باند شیمیایی را اضافه می کند^16،17 ، به ویژه اگر قبل از اعمال باندینگ ، از  سایلن استفاده شود ^14،16،18. از طرف دیگر ، استفاده از یک باندینگ با ویسکوزیته پایین ثابت کرده است که با نفوذ عمیق تر به میکرو گیر های  ایجاد شده توسط آماده سازی  سطحی ^22-19 و همچنین  واکنش  شیمیایی مستقیم با باند های دوگانه واکنش نداده  C = C بر روی سطح کامپوزیت رزین قدیمی می تواند مقاومت باند ترمیم را افزایش دهد¹⁵ . ادعا شده است که میزان کوپلیمریزاسیون مواد جدید با این گروه های بدون واکنش تعیین کننده مقاومت باند  است²³ .

رزین های کامپوزیت نانوهیبرید به دلیل فیلرهای در سایز نانو و محتوای فیلر بالاتر مزایایی چون دوام بالاتر ، انقباض پلیمریزاسیون پایین ، پولیش پذیری بالا ، کار کردن آسان با آن و زیبایی بیشتر را ارائه می دهند. استحکام باند اصلاح ترمیم با کامپوزیت های نانوهیبرید احتمالاً متکی برگیر میکرو مکانیکی بین لایه های کامپوزیت قدیمی و جدید است⁶.

باندینگ های یونیورسال برای استفاده در طیف وسیعی از ترمیم های مستقیم و غیر مستقیم شامل باند به رزین کامپوزیت، سرامیک های دندانی و آلیاژ های فلزی ایجاد شدند.ادعا شده است که استحکام قابل اعتماد و با دوام باند به مینا و عاج بوسیله اچ و شستشو، سلف اچ و انواع انتخابی اچ بدست می آید. در اصل،این باندینگ سطوح مختلف را بدون نیاز به قرار دادن پرایمر های اختصاصی و مجزا مانند سایلن ها یا سایر پرایمر ها، فعال می کند. با توجه به آن ترمیم های معیوب کامپوزیتی ممکن است حاوی عاج، مینا و لبه های کامپوزیت باشد. این باندینگ ها در اصلاح ترمیم ها کاربر پسند تر است⁶.

ﺑﺮای اﻧﺪازهﮔﻴﺮی اﺳﺘﺤﻜﺎم ریزﻛﺸﺸﻲ ﺑﺎﻧﺪﻳﻨﮓﻫﺎ اﺧﻴﺮاً تکنیک microtensile bond strength (μTBS) توسط Sano و همکاران²⁴ معرفی شد. این ﺗﺴﺖ اﺟﺎزه ارزﻳﺎﺑﻲ اﺳﺘﺤﻜﺎم باند در ﺳﻄﻮح ﻣﺘﺼﻞ در ﻧﺎﺣﻴﻪ ﻣﻘﻄﻊ زده ﺷﺪه را در اﺑﻌﺎد 5/1-1 ﻣﻴﻠﻲﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ ﻣﻲدﻫﺪ. این شیوه در مقایسه با روشﻫﺎی ﻣﺮﺳﻮم ﺳﻨﺠﺶ اﺳﺘﺤﻜﺎم ﺑﺎﻧﺪ، ‌‌چند مزیت دارد از جمله: تهیه چندین نمونه تنها از یک دندان، امکان ارزیابی ﺳﻄﻮح باند شده ﺑﺎ وﻳﮋﮔﻲ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ متفاوت (ﻋﺎج ﭘﻮﺳﻴﺪه، ﻋﺎج اﺳﻜﻠﺮوزه ﻃﻮق دﻧﺪان و ﻣﻴﻨﺎ)، احتمال کمتر بروز ﻧﻘﺎﻳﺺ در ﻧﻮاﺣﻲ ﻛﻮﭼﻚ از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎ و مقایسه استحکام باند در نواحی مختلف یک دندان²⁵.

بنابر این،هدف از این مطالعه مقایسه استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ باند بین کامپوزیت قدیمی و جدید بین باندینگ نسل پنجم و یونیورسال است.

1. میزان استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ باند بین کامپوزیت قدیمی با کامپوزیت جدید با باندینگ یونیورسال چقدر است؟
2. میزان استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ باند بین کامپوزیت قدیمی با کامپوزیت جدید با باندینگ نسل پنجم چقدر است؟
3. میزان استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ باند بین کامپوزیت قدیمی با کامپوزیت جدید در گروه کنترل منفی چقدر است؟
4. میزان استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ باند بین کامپوزیت قدیمی با کامپوزیت جدید با باندینگ نسل پنجم با باندینگ یونیورسال و گروه کنترل منفی متفاوت است.

 مقایسه استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ بین باندینگ نسل پنجم و یونیورسال در اتصال کامپوزیت جدید به قدیمی 

1. تعیین میزان استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ باند بین کامپوزیت قدیمی با جدید با باندینگ یونیورسال
2. تعیین میزان استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ باند بین کامپوزیت قدیمی با جدید با باندینگ نسل پنجم
3. تعیین میزان استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ باند بین کامپوزیت قدیمی با جدید در گروه کنترل منفی
4. تعیین تفاوت میزان استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ باند بین کامپوزیت قدیمی به جدید با باندینگ نسل پنجم با باندینگ یونیورسال

دانشکده‌های دندانپزشکی، دندانپزشکان ترمیمی و زیبایی، دندانپزشکان عمومی و دانشجویان دندانپزشکی

استحکام باند میکروتنسایل:

استحکام باند با عاج متناوبا با استفاده از تست های microtensile ارزیابی می شود .در این تست از نمونه های میله ای شکل یا به شکل ساعت شنی با سطح مقطع تقریبا 1 میلیمتر مربع استفاده می کنند.این روش باعث بروز بسیار کمتر شکست های مخلوط و کوهزیو در مقایسه با سایر روش ها می شود²⁶. 

اچ کردن:

اسید اچ سبب تغییر شکل سطحی صاف مینا به یک سطح نامنظم شده و انرژی آزاد سطح را افزایش می دهد.وقتی یک ماده مایع دارای بیس رزینی بر بی نظمی های سطحی اعمال می گردد رزین به کمک خاصیت موئینگی به داخل سطح نفوذ می کند .مونومر های موجود در ماده پلیمریزه شده و ماده با سطح مینا قفل می شود²⁷.

 باندینگ یونیورسال:

به منظور کاهش و تسهیل مراحل کاری و همچنین لیکیج در عین حفظ استحکام باند ابداع شده اند. می تواند با فرم های selective etch, self etch ,total etch  مورد استفاده قرار گیرد و به صورت    one bottle  (تک بطری) می باشند²⁷.

آزمایشگاهی (in vitro)

تعداد 39 قطعه کامپوزیت باند شده به کامپوزیت قدیمی

با توجه به مقالات مشابه ²⁸ تعداد 39 نمونه برای کل مطالعه یعنی 13 نمونه برای هر گروه در نظر گرفته خواهد شد.  

α=0.05          =1.96            =0.2            =0.84            d=2

نمونه‌گیری به روش آسان و در دسترس (conventional) و قطعات بطور تصادفی بر اساس نوع سیستم باندینگ در دو گروه تهیه می شوند.

مشاهده – بررسی آزمایشگاهی

بلوک های کامپوزیتی (z250,shade A2,3M ESPE, St Paul, MN, USA) ) با استفاده از یک مولد سیلیکونی با ابعاد (6 mm×6 mm×6 mm) ساخته می شوند. کامپوزیت در ضخامت های 2mm  در مولد قرار داده می شود و به مدت 40S با دستگاه لایت (SDI) با شدت 600 mW/cm2 کیور می شود. آخرین لایه با نوارمایلر برای بدست آوردن سطح صاف و کمک به حذف مواد اضافی پوشانده می شود. همه نمونه ها ترموسیکل می شوند (5000 سیکل ،8ºC  تا 48ºC  ، dwell time of 30 seconds, transfer time of 10 seconds)²⁸. نمونه ها به طور تصادفی به دو گروه بر اساس نوع آمادگی سطح تقسیم می شوند تا با کامپوزیت ترمیم شوند.

• گروه A : سطح نمونه با 35٪ ژل فسفریک اسید (Scotchbond Etchant ، 3M ESPE) به مدت 15 ثانیه  ، اچ می شود و سپس  باندینگ نسل پنجم Tetric N-Bond (Ivoclar Vivadent ، Liechtenstein) طبق دستورالعمل کارخانه سازنده اعمال می شود.
• گروه B : سطح نمونه با 35٪ ژل فسفریک اسید (Scotchbond Etchant ، 3M ESPE) به مدت 15 ثانیه ، اچ می شود و سپس  باندینگ یونیورسالG-Preimo Bond  (GC America)   اعمال می شود.
• گروه کنترل منفی: کامپوزیت بدون هیچ آماده سازیی به کامپوزیت قدیمی باند می شود.

نمونه ها در دستگاه تست  در راستای محور طولی نمونه تحت نیروی کششی با سرعت mm/min 1 قرار می گیرند. نیرو (نیوتن) در زمان ﺷﻜﺴﺖ نمونه در سطح باندینگ اندازه گیری و استحکام باند ریزکششی بر حسب مگاپاسکال محاسبه می شود.

جدول 1- اندازه گیری استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ اتصال کامپوزیت به کامپوزیت قدیمی در گروه‌های مطالعه

داده‌ها توسط نرم افزار آماری SPSS 22 با استفاده از آنالیز واریانس (ANOVA) و آزمون تکمیلی Tukey تجزیه و تحلیل می‌شوند. سطح معنی داری 05/0>P در نظر گرفته شده است.

[توزیع داده‌ها توسط آزمون Kolmogorov Smirnov ارزیابی و در صورت توزیع غیرنرمال از آزمون غیرپارامتریک  کروسکال والیس استفاده می‌گردد.]

جدول 2- مقایسه استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ اتصال کامپوزیت به کامپوزیت قدیمی بین گروه‌های مطالعه

راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران: کدهای 1و4و28و30و31

خطای حین کار(جایگزین کردن نمونه)

نبود دستگاه میکروتنسایل در زاهدان(فرستادن نمونه ها به مشهد)

باندینگ، کامپوزیت، استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ

1. Wendler M, Belli R, Panzer R, Skibbe D, Petschelt A, Lohbauer U. Repair Bond Strength of Aged Resin Composite after Different Surface and Bonding Treatments. Materials (Basel). 2016;9(7).
2. Brendeke J, Ozcan M. Effect of physicochemical aging conditions on the composite-composite repair bond strength. J Adhes Dent. 2007;9(4):399-406.
3. Gordan, V.V.; Riley, J.L.; Geraldeli, S.; Rindal, D.B.; Qvist, V.; Fellows, J.L.; Kellum, H.P.; Gilbert, G.H. Repair or replacement of defective restorations by dentists in the dental practice-based research network. J. Am. Dent. Assoc. 2012, 143, 593–601.
4. Fernandez, E.; Martin, J.; Vildosola, P.; Oliveira, O.B.J.; Gordan, V.; Mjor, I.; Bersezio, C.; Estay, J.; de Andrade, M.F.; Moncada, G. Can repair increase the longevity of composite resins? Results of a 10-year clinical trial. J. Dent. 2015, 43, 279–286.
5. Martin, J.; Fernandez, E.; Estay, J.; Gordan, V.V.; Mjor, I.A.; Moncada, G. Minimal invasive treatment for defective restorations: Five-year results using sealants. Oper. Dent. 2013, 38, 125–133.
6. Altinci P, Mutluay M, Tezvergil-Mutluay A. Repair bond strength of nanohybrid composite resins with a universal adhesive. Acta Biomater Odontol Scand. 2018;4(1):10-9.
7. Gordan, V.V.; Shen, C.; Riley, J.L.; Mjor, I.A. Two-year clinical evaluation of repair versus replacement of composite restorations. J. Esthet. Restor. Dent. 2006, 18, 144–153.
8. Popoff, D.A.; de Magalhaes, C.S.; de Freitas Oliveira, W.; Soares, L.A.; de Almeida Santa Rosa, T.T.; Ferreira, R.C.; Moreira, A.N.; Mjor, I.A. Two-year clinical performance of dimethacrylatebased composite restorations repaired with a silorane-based composite. J. Adhes. Dent. 2014, 16, 575–583.
9. Opdam, N.J.; Bronkhorst, E.M.; Loomans, B.A.; Huysmans, M.C. Longevity of repaired restorations: A practice based study. J. Dent. 2012, 40, 829–835.
10. Imbery, T.A.; Gray, T.; DeLatour, F.; Boxx, C.; Best, A.M.; Moon, P.C. Evaluation of flexural, diametral tensile, and shear bond strength of composite repairs. Oper. Dent. 2014, 39, E250–E260.
11. Brosh, T.; Pilo, R.; Bichacho, N.; Blutstein, R. Effect of combinations of surface treatments and bonding agents on the bond strength of repaired composites. J. Prosthet. Dent. 1997, 77, 122–126.
12. Bonstein, T.; Garlapo, D.; Donarummo, J., Jr.; Bush, P.J. Evaluation of varied repair protocols applied to aged composite resin. J. Adhes. Dent. 2005, 7, 41–49.
13. Costa, T.R.; Ferreira, S.Q.; Klein-Junior, C.A.; Loguercio, A.D.; Reis, A. Durability of surface treatments and intermediate agents used for repair of a polished composite. Oper. Dent. 2010, 35, 231–237.
14. Hannig, C.; Laubach, S.; Hahn, P.; Attin, T. Shear bond strength of repaired adhesive filling materials using different repair procedures. J. Adhes. Dent. 2006, 8, 35–40.
15. Rodrigues, S.A., Jr.; Ferracane, J.L.; Della Bona, A. Influence of surface treatments on the bond strength of repaired resin composite restorative materials. Dent. Mater. 2009, 25, 442–451.
16. Ozcan, M.; Barbosa, S.H.; Melo, R.M.; Galhano, G.A.; Bottino, M.A. Effect of surface conditioning methods on the microtensile bond strength of resin composite to composite after aging conditions. Dent. Mater. 2007, 23, 1276–1282.
17. Lung, C.Y.; Matinlinna, J.P. Aspects of silane coupling agents and surface conditioning in dentistry: An overview. Dent. Mater. 2012, 28, 467–477.
18. Rinastiti, M.; Ozcan, M.; Siswomihardjo, W.; Busscher, H.J. Immediate repair bond strengths of microhybrid, nanohybrid and nanofilled composites after different surface treatments. J. Dent. 2010, 38, 29–38.
19. Rathke, A.; Tymina, Y.; Haller, B. Effect of different surface treatments on the composite-composite repair bond strength. Clin. Oral Investig. 2009, 13, 317–323.
20. Lima, A.F.; Ferreira, S.F.; Catelan, A.; Palialol, A.R.; Goncalves, L.S.; Aguiar, F.H.; Marchi, G.M. The effect of surface treatment and bonding procedures on the bond strength of silorane composite repairs. Acta Odontol. Scand. 2014, 72, 71–75.
21. Papacchini, F.; Dall’Oca, S.; Chieffi, N.; Goracci, C.; Sadek, F.T.; Suh, B.I.; Tay, F.R.; Ferrari, M. Composite-to-composite microtensile bond strength in the repair of a microfilled hybrid resin: Effect of surface treatment and oxygen inhibition. J. Adhes. Dent. 2007, 9, 25–31.
22. Tezvergil, A.; Lassila, L.V.; Vallittu, P.K. Composite-composite repair bond strength: Effect of different adhesion primers. J. Dent. 2003, 31, 521–525.
23. Sau, C.W.; Oh, G.S.; Koh, H.; Chee, C.S.; Lim, C.C. Shear bond strength of repaired composite resins using a hybrid composite resin. Oper. Dent. 1999, 24, 156–161.
24. Sano H, Shono T, Sonoda H, Takatsu T, Ciucchi B, Carvalho R, et al. Relationship between surface area for adhesion and tensile bond strength--evaluation of a micro-tensile bond test. Dent Mater 1994; 10(4): 236-40.
25. Neelima L, Sathish ES, Kandaswamy D; Bupesh. Evaluation of microtensile bond strength of total-etch, self-etch, and glass ionomer adhesive to human dentin: an in vitro study. Indian J Dent Res 2008; 19(2) :129-33.
26. Sakaguchi, Ronald L. Craig's restorative dental materials, 13th. ed, c2012
27. Heymann, Harald. Swift, Edward. art and science of operative dentistry,6th ed,c2013.4(114-140)
28. Palasuk J, Platt JA, Cho SD, Levon JA, Brown DT, Hovijitra ST. Effect of surface treatments on microtensile bond strength of repaired aged silorane resin composite. Oper Dent. 2013;38(1):91-9.

جدول 2- مقایسه استحکام باند ریزﻛﺸﺸﻲ اتصال کامپوزیت به کامپوزیت قدیمی بین گروه‌های مطالعه