بررسی اثر افزودن داروی ترانگزامیک اسید تزریقی و عوارض آن در پیشگیری از خونریزی پس از زایمان طبیعی مقایسه ی آن با گروه شاهد در مراجعین به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان در سال 1400-1399

خونریزی پس از زایمان (PPH) توسط سازمان بهداشت جهانی به صورت از دست دادن خون از بیش از 500 میلی لیتر در 24 ساعت اول پس از زایمان تعریف شده است(1). PPH یکی از دلایل اصلی مرگ و میر مادران به ویژه در کشورهای در حال توسعه و مسئول 25٪ مرگ و میر مادران در سراسر جهان است(2).
اکثریت (86٪) مرگ و میرهای  قابل پیشگیری هستند(3). میزان بروز PPH با توجه به مطالعه شلدون  2/1 ٪ برآورد شده است(4). برخی مطالعات نشان داده اند که تا 75٪ از موارد PPH توسط آتونی ایجاد می شود(5). با این حال، موارد مرگ و میر به علت خونریزی زنان و زایمان به طور عمده مربوط به علل دیگر از PPH  می باشد. به طوری که آتونی رحم تنها در 4/6 درصد موارد مرگ مادران ناشی از به خونریزی های بارداری یافت شد. شرایط دیگری مانند جداشدن جفت، جفت سر راهی، پارگی رحم، باقی ماندن جفت، جفت ماندگی چسبندگی جفت، ترومای واژن و گردن رحم، وارونگی رحم، خونریزی در حین و بعد از سزارین علت اکثریت قریب به اتفاق مرگ و میر مادران هستند(3, 6).
راهکارهای مختلفی برای جلوگیری از PPH، از جمله مدیریت فعال مرحله سوم زایمان توصیف شده است(7-10). قدم اول در موفقیت درمان خونریزی بعد از زایمان، تشخیص علت اولیه آن است. آتونی رحم، شایعترین علت خونریزی بعد از زایمان بوده که اگر به موقع و با روش های درست درمان شود، اکثر اوقات با درمان طبی بهبود یافته و نیازمند درمان جراحی نخواهد بود. باقی ماندن جفت و پارگی کانال زایمانی، نیاز به مداخله جراحی و خروج بقایای جفت و یا ترمیم محل پاره شده دارد. هر چند در این موارد نیز باید از درمان طبی به طور همزمان جهت منقبض ماندن رحم و جلوگیری از آتونی ثانوی استفاده کرد(11).
جهت کنترل خونریزی های بعد از زایمان از درمان های طبی مختلفی مانند ماساژ دو دستی، تخلیه مثانه، تجویز اکسی توسین و مترژین و پروستاگلاندین به خصوص میزوپروستول و درمان های جراحی مانند پک کردن رحم و واژن، بستن شریان رحمی، بستن عروق هیپوگاستریک، بخیه B لینج، پک رحمی، آمبولیزاسیون شریانی، ترمیم پارگی در موارد آسیب به کانال زایمانی و در نهایت، هیسترکتومی استفاده می شود(12-15).
در حال حاضر، استفاده پروفیلاکتیک از یک عامل uterotonic بلافاصله پس از زایمان برای همه زنان به عنوان تنها روش توصیه شده برای کاهش میزان خونریزی پس از زایمان توصیه می شود(10, 16, 17). همچنین سود بخشی عوامل آنتی فیبرینولیتیک و به طور عمده ترانزامیک اسید در جلوگیری از PPH نشان داده شده است(18-21). 
ترانزامیک اسید یک مشتق صناعی آمینو اسید لیزین است که در واقع یک ماده آنتی فیبرینولیتیک بوده و به طور برگشت پذیر فعالیت پلاسمینوژن را مهار می کند و متعاقب آن باعث مهار فیبرینولیز و کاهش خونریزی می شود. ترانزامیک اسید برای کاهش خونریزی در جراحی های قلب، پیوند کبد، جراحی های ارتوپدی و هم چنین در موارد آرتروپلاستی و جایگزینی مفصل زانو و جهت کاهش خونریزی پس از پروستاتکتومی و یا کشیدن دندان به کار می رود. هم چنین، این دارو برای درمان منوراژی ایدیوپاتیک کاربرد دارد. تهوع، اسهال، سردرد، علایم سینوس و بینی، درد پشت، درد شکم، درد عضلانی مفصلی، کرامپهای عضلانی، کم خونی و خستگی از عوارض آن می باشند. ترانزامیک اسید یک داروی ارزان و با صرفه اقتصادی می باشد و در تمام کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه قابل استفاده است(22, 23).
ترانزامیک اسید باعث کاهش میزان خونریزی در جراحی الکتیو و مرگ و میر در بیماران مبتلا به تروما، بدون افزایش میزان حوادث انسداد عروقی می شود در نتیجه در این موارد توصیه می گردد(24-29).
به تازگی نشان داده شده است که ترانزامیک اسید به ویژه هنگامی که دارو به مدت کوتاهی پس از زایمان تزریق شود موجب کاهش مرگ و میر مرتبط با خونریزی ناشی از PPH، می گردد(21, 30).
در مطالعه Gungorduk و همکارانش میانگین میزان خون از دست رفته در مراحل سوم و چهارم زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه دارونما به طور قابل توجهی پایین تر بود(261.5±146.8 ml versus 349.98±188.85 ml, p˂0.001). فراوانی PPH> 500 میلی لیتر نیز در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید در مقایسه با گروه کنترل دارونما کمتر بود. هیچ گونه اپیزودی از ترومبوز در زنان دریافت کننده ترانزامیک اسید  وجود نداشت(31).
در بررسی های Novikova و همکارانش در سال 2015 دیده شد که ترانزامیک اسید موجب کاهش  خونریزی پس از زایمان شده و همچنین موجب جلوگیری از PPH و تجویز خون به دنبال خونریزی در زایمان واژینال و سزارین در زنان با ریسک پایین  PPH می شود. با اینحال شواهد کافی برای نتیجه گیری در مورد عوارض جانبی جدی وجود ندارد، اما استفاده از ترانزامیک اسید موجب افزایش در بروز عوارض جانبی جزئی می گردد(3). 
تحقیقات Ducloy-Bouthors و همکارانش در سال 2011 با هدف تعیین تاثیرمصرف اسید ترانزامیک با دوز بالا بر میزان خونریزی در زمان تشخیص خونریزی پس از زایمان نشان داد که در کل 144 زن پروتکل را به طور کامل تکمیل کردند (72 نفر در هر گروه). از دست دادن خون در 6 ساعت پس از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه شاهد به طور قابل توجهی کمتر بود(P = 0.041). در گروه ترانزامیک اسید، مدت زمان خونریزی کوتاهتر بود و پیشرفت آن به سمت PPH ِشدید و تزریق PRBC کمتر از گروه کنترل بود (P <0.03). در چهار زن در گروه ترانزامیک اسید و در هفت زن در گروه شاهد (P = NS) اقدامات تهاجمی انجام شد. PPH در 93٪ از زنان در گروه ترانزامیک اسید در مقابل 79٪ از گروه شاهد فقط با تزریق داروهای uterotonics و انتقال PRBC متوقف شد (P = 0.016). عوارض جانبی خفیف، به صورت زودگذر در گروه ترانزامیک اسید بیشتر از گروه کنترل (P = 0.03) رخ داده بود(32).
همچنین در مطالعه میرغفوروند و همکارانش در ایران با عنوان تأثیر ترانزامیک اسید بر سطوح هموگلوبین و هماتوکریت بعد از زایمان در زنان با خونریزی طبیعی؛ قبل از مداخله، میانگین هموگلوبین و هماتوکریت در گروه مداخله به ترتیب 9/0±9/12 گرم بر دسی لیتر و 3/2±3/38 درصد و در گروه کنترل 9/.±0/13 گرم بر دسی لیتر و 0/2±8/38 درصد بود (05/0˃P). بعد از مداخله میانگین افت هموگلوبین در گروه مداخله  9/.±4/1 و در گروه کنترل 0/1±7/1 گرم بر دسی لیتر بود(11/.=P). میانگین افت هماتوکریت در گروه مداخله 3/2±7/3 و در گروه کنترل 0/3±8/4 درصد بود(03/0=P). آن ها به این نتیجه رسیدند که تجویز ترانزامیک اسید تأثیر معنی داری در کاهش میانگین افت هماتوکریت پس از زایمان دارد. بنابراین، احتمال می رود استفاده از این دارو به ارتقاء سلامت مادران در دوره پس از زایمان کمک کند(33). 
در مطالعه دیگری در سال 2015 که توسط میرغفوروند انجام شد، میانگین میزان خونریزی  اندازه گیری شده از تحویل جفت تا 2 ساعت بعد از زایمان در گروه مداخله به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بود. اختلاف معنی داری بین گروه ها از زایمان جنین تا زمان خروج جفت وجود نداشت.
در این مطالعه میزان از دست رفتن خون به مقدار بیشتر از 1000 میلی لیتر در گروه دریافت کنند ترانزامیک اسید پایین تر بود ( 7 درصد در مقایسه با 18 درصد، 048/0=P)(34).
همانگونه که بیان شد PPH یکی از دلایل اصلی مرگ و میر مادران به ویژه در کشورهای در حال توسعه و مسئول 25٪ مرگ و میر مادران در سراسر جهان است که قریب به اکثر (86٪) این مرگ و میرهای  قابل پیشگیری هستند. علی رغم تمام اقدامات درمانی در جهت کنترل و پیشگیری از PPH همچنان میزان مرگ و میر ناشی از خونریزی بعد از زایمان بالا می باشد لذا با توجه به اهمیت بهداشتی PPH، این مطالعه با هدف بررسی اثرداروی ترانزامیک اسید و عوارض آن در پیشگیری از خونریزی پس از زایمان طبیعی در مراجعین به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان طراحی گردیده است.
 

⦁    سطح هموگلوبین بیمار 6 ساعت بعداز زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو متفاوت است.
⦁    سطح هماتوکریت بیمار 6 ساعت بعداز زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو متفاوت است.
⦁    توزیع فراوانی موارد خونریزی بعد از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو چگونه است.
⦁     حجم خونریزی بعد از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو چگونه است.

⦁    توزیع فراوانی موارد نیاز به ترانسفوزیون خون بعد از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو متفاوت است.
⦁    توزیع فراوانی ایجاد عارضه ترومبوز عروقی داروی ترانزامیک اسید 6 هفته بعد از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید چگونه است؟
⦁    توزیع فراوانی عارضه ترومبوز عروقی داروی ترانگزامیک اسید  بلافاصله پس از زایمان و در 24 ساعت اول در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید چگونه است؟
 

تعیین اثر افزودن داروی ترانگزامیک اسید و عوارض آن در پیشگیری از خونریزی پس از زایمان طبیعی در مراجعین به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان
 

⦁    تعیین ومقایسه سطح هموگلوبین بیمار 6 ساعت بعد از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو 
⦁    تعیین ومقایسه سطح هماتوکریت بیمار 6 ساعت بعد از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو 
⦁    تعیین ومقایسه توزیع فراوانی موارد خونریزی بعد از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو 
⦁    تعیین ومقایسه حجم خونریزی بعد از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت به گروه دریافت کننده پلاسبو 
⦁    تعیین ومقایسه توزیع فراوانی موارد نیاز به ترانسفوزیون خون بعد از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید نسبت بهگروه دریافت کننده پلاسبو 
⦁    تعیین ومقایسه توزیع فراوانی ایجاد عارضه ترومبوز عروقی داروی ترانزامیک اسید 6 هفته بعد از زایمان در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید 
⦁    تعیین ومقایسه توزیع فراوانی  عارضه ی ترومبوز عروقی  داروی ترانزامیک اسید بلافاصله پس از زایمان و در 24 ساعت اول در گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید

دانشگاه علوم پزشکی -بیمارستان-مراکز تحقیقاتی

خونریزی پس از زایمان (PPH) توسط سازمان بهداشت جهانی به صورت از دست دادن خون از بیش از 500 میلی لیتر در 24 ساعت اول پس از زایمان تعریف شده است.
 

مداخله ای-نیمه تجربی

جامعه مورد مطالعه شامل 'تمامی زنان بارداری که جهت زایمان واژینال به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان مراجعه می کنند' می باشند.
معیار های ورود:
داشتن بارداری تک قلو، سن بارداری ۴۲-۳۸ هفته، سن ۳۵-۱۸ سال، تعداد بارداری ۵ یا کمتر و داشتن فشار خون طبیعی (کمتر از9۰ / 140 میلی متر جیوه) .
معیارهای خروج از مطالعه: 
داشتن اینداکشن طولانی مدت در مرحله اول زایمان، داشتن سابقه سزارین و جراحی رحمی، داشتن فیبروم رحمی، داشتن سابقه بیماری های داخلی مانند بیماری قلبی - عروقی، کلیوی، کبدی، مغزی، اختلالات ترومبوآمبولیک و انعقادی، اختلالات خونی و کم خونی، پره اکلامپسی، دیابت، ، سابقه خونریزی پس از زایمان قبلی یا در دوران بارداری فعلی، وجود دکولمان جفت و جفت سرراهی، ناهنجاری های جفتی و کوریو آمنیونیت، ماکروزومی و پلی هیدروآمنیوس در بارداری فعلی، انجام زایمان با واکیوم یا نیاز به سزارین و اعمال فشار مداوم در فوندوس رحم قبل از خروج جنین و جفت. 
 

با توجه به مطالعه  Ducloy-Bouthors و همکارانش در سال (32) که 72 نفر در هر گروه انتخاب شدند، در این مطالعه 85 نفر(با در نظر گرفتن ریزش احتمالی) به عنوان گروه دریافت کننده ترانزامیک اسید و 85 نفر به عنوان گروه دریافت کننده پلاسبو انتخاب می شوند.
 

روش نمونه گیری به صورت  تصادفی و بلوک بندی شده خواهد بود
 

داده های مطالعه براساس پرسشنامه های تهیه شده  و فرم اطلاعاتی و بررسی آزمایشگاهی جمع آوری خواهد شد

دراین مطالعه پس از تصویب طرح و اخذ مجوزهای لازم از بین تمامی مراجعینی که کاندید زایمان واژینال در سال 99 هستند ابتدا به صورت آسان و در دسترس و با توجه به معیار های ورود و خروج از مطالعه و تمایل به شرکت در مطالعه افراد واجد شرایط تا زمان رسیدن به حجم نمونه 170 نفر وارد مطالعه می شوند. اهداف مطالعه به شرکت کنندگان توضیح داده و رضایت نامه آگاهانه کتبی از مشارکت کنندگان اخد می شود. سپس این افراد با استفاده از روش بلوک های تصادفی  به دو گروه مورد وشاهد تقسیم می شوند. پس از انتقال افراد به اتاق زایمان و بعد از خروج شانه قدامی (مرحله دوم زایمان)، به گروه مداخله یک گرم ترانزامیک اسید وریدی در ۲۰۰ میلی لیتر نرمال سالین و به گروه کنترل، دارونمای ترانزامیک اسید (آب مقطر) در ۲۰۰ میلی لیتر نرمال سالین  در عرض ۱۰ دقیقه انفوزیون می شود. دارو ها توسط یک ماما یا پرستار بیهوشی که دخالتی در روند ارزیابی بیمار ندارد با کد سه رقمی کدگذاری میشود.بیماران و ماما و متخصص بییهوشی از دارو های دریافتی بیمار بی اطلاع خواهند بود.مراقبت های معمول  و همچنین استفاده از اکسی توسین بعد از زایمان در دو گروه یکسان خواهد بود. در طول مدت ۲ ساعت، زائو از نظر حوادث جانبی، مورد پیگیری قرار گرفت و نتایج در چک لیست ثبت  خواهد شد. علائم حیاتی و همچنین عوارض دارویی مطرح شده در مورد ترانزامیک اسید (تهوع، استفراغ، سردرد، سرگیجه) در ساعت اول هر ۱۵ دقیقه و در ساعت دوم، هر ۳۰ دقیقه یک بار کنترل و ثبت می شود. همچنین  طی 6 ساعت بعد زایمان، از بیماران، نمونه خون جهت سنجش هموگلوبین و هماتوکریت گرفته می شود. تعداد و اختلاف وزن دروشیت های مامایی  استفاده شده طی 2 ساعت پس از زایمان (جهت برآورد حجم خون از دست رفته، دروشیت های مامایی  قبل از استفاده و پس از آن  توزین میشوند و اختلاف وزن دروشیت ها بیانگر خون جذب شده توسط دروشیت خواهد بود) نیز اندازه گیری می شود. بعلاوه میزان  موارد PPH در دو گروه با معاینه مکرر فندوس رحم در طی 2 ساعت اول و بعد از 24 ساعت اول هر ساعت چک می شود.همچنین 6 هفته بعد با تماس تلفنی از ایجاد عوارض ترومبوآمبولیک از بیماران سوال خواهد شد.لازم به ذکر است که کلیه اطلاعات توسط فردی که از گروهها مطلع نبوده جمع آوری خواهد شد
 

داده های مطالعه براساس پرسشنامه های تهیه شده و فرم اطلاعاتی جمع آوری خواهد شد و با استفاده از نرم افزار SPSS وارد کامپیوتر و آنالیز داده ها انجام خواهد شد. از آزمون های آماری توصیفی و تحلیلی جهت توصیف داده های دموگرافیک و همچنین آزمون تی مستقل و آزمون  Chi Square برای متغیرهای کیفی انجام خواهد شد.

اطلاعات تمام بیماران محرمانه تلقی گردیده و نزد مجری طرح باقی خواهد ماند.
بیماران پس از آگاهی در مورد مضرات احتمالی و فوائد طرح در صورت تمایل وارد مطالعه شده و از آنانی که وارد مطالعه می شوند رضایت کتبی گرفته می شود. 
بیماران مختار بوده هر زمانی که مایل باشند از مطالعه خارج شوند. 
نتایج این مطالعه در اختیار دانشگاه قرارخواهد گرفت.
ضمنا پژوهش فوق به نحوی طراحی شده که با کدهای راهنمای عمومی اخلاق در پژوهشهای علوم پزشکی دارای آزمودنی های انسانی (شماره کد  1 و2و3و4و  5و 8 و11و12 و13و14و15و و 16و 17و 18و19و 20و 22و 24و 25 و26و 27و 28و29و30 و31) راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی ایران (کدهای 1 الی 12 راهنمای عمومی) مصوب در پژوهش های علوم پزشکی که مبنای قضاوت اخلاقی در کمیته های منطقه ای اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی می باشد منافات نداشته و مطابق مفاد آن اجرا خواهد شد.
 

عدم رضایت بیماران برای شرکت در مطالعه، که با توضیح اینکه تمامی اطلاعات محرمانه تلقی می گردد و نزد پژوهشگر باقی خواهد ماند می توان از آن کاست
 

Transoxalic acid, Vaginal delivery, Postpartum hemorrhage

1.    World Health O. WHO recommendations for the prevention and treatment of postpartum haemorrhage: World Health Organization; 2012.
2.    Say L, Chou D, Gemmill A, Tunçalp Ö, Moller A-B, Daniels J, et al. Global causes of maternal death: a WHO systematic analysis. The Lancet Global Health. 2014;2(6):e323-e33.
3.    Novikova N, Hofmeyr GJ, Cluver C. Tranexamic acid for preventing postpartum haemorrhage. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2015(6).
4.    Sheldon WR, Blum J, Vogel JP, Souza JP, Gülmezoglu AM, Winikoff B, et al. Postpartum haemorrhage management, risks, and maternal outcomes: findings from the World Health Organization Multicountry Survey on Maternal and Newborn Health. BJOG: An International Journal of Obstetrics & Gynaecology. 2014;121:5-13.
5.    Ducloy-Bouthors A-S, Jude B, Duhamel A, Broisin F, Huissoud C, Keita-Meyer H, et al. High-dose tranexamic acid reduces blood loss in postpartum haemorrhage. Critical care. 2011;15(2):R117.
6.    Moodley J, Pattinson RC, Fawcus S, Schoon MG, Moran N, Shweni PM, et al. The Confidential Enquiry into Maternal Deaths in South Africa: a case study. BJOG : an international journal of obstetrics and gynaecology. 2014;121 Suppl 4:53-60.
7.    Westhoff G, Cotter AM, Tolosa JE. Prophylactic oxytocin for the third stage of labour to prevent postpartum haemorrhage. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2013(10).
8.    Saccone G, Caissutti C, Ciardulli A, Abdel-Aleem H, Hofmeyr GJ, Berghella V. Uterine massage as part of active management of the third stage of labour for preventing postpartum haemorrhage during vaginal delivery: a systematic review and meta-analysis of randomised trials. BJOG : an international journal of obstetrics and gynaecology. 2018;125(7):778-81.
9.    Petrov DA, Karlberg B, Singh K, Hartman M, Mittal PK. Perioperative Internal Iliac Artery Balloon Occlusion, In the Setting of Placenta Accreta and Its Variants: The Role of the Interventional Radiologist. Current Problems in Diagnostic Radiology. 2018;47(6):445-51.
10.    Begley CM, Gyte GM, Devane D, McGuire W, Weeks A, Biesty LM. Active versus expectant management for women in the third stage of labour. Cochrane Database Syst Rev. 2019;2:Cd007412.
11.    James DK, Steer PJ, Weiner CP, Gonik B, Robson SC. High-risk pregnancy: management options: Cambridge University Press; 2017.
12.    Jones HW, Rock JA. Te Linde's operative gynecology: Lippincott Williams & Wilkins; 2015.
13.    Papp Z, Toth-Pal E, Papp C, Sziller I, Silhavy M, Gavai M, et al. Bilateral hypogastric artery ligation for control of pelvic hemorrhage, reduction of blood flow and preservation of reproductive potential. Experience with 117 cases. Orvosi hetilap. 2005;146(24):1279-85.
14.    Ojala K, Perälä J, Kariniemi J, Ranta P, Raudaskoski T, Tekay A. Arterial embolization and prophylactic catheterization for the treatment for severe obstetric hemorrhage. Acta obstetricia et gynecologica Scandinavica. 2005;84(11):1075-.
15.    Daskalakis G, Anastasakis E, Papantoniou N, Mesogitis S, Theodora M, Antsaklis A. Emergency obstetric hysterectomy. Acta obstetricia et gynecologica Scandinavica. 2007;86(2):223-7.
16.    Sentilhes L, Goffinet F, Vayssiere C, Deneux-Tharaux C. Comparison of postpartum haemorrhage guidelines: discrepancies underline our lack of knowledge. BJOG : an international journal of obstetrics and gynaecology. 2017;124(5):718-22.
17.    Sentilhes L, Merlot B, Madar H, Sztark F, Brun S, Deneux-Tharaux C. Postpartum haemorrhage: prevention and treatment. Expert review of hematology. 2016;9(11):1043-61.
18.    Simonazzi G, Bisulli M. Tranexamic acid for preventing postpartum blood loss after cesarean delivery: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. 2016;95(1):28-37.
19.    Li C, Gong Y, Dong L, Xie B, Dai Z. Is prophylactic tranexamic acid administration effective and safe for postpartum hemorrhage prevention?: A systematic review and meta-analysis. Medicine (Baltimore). 2017;96(1):e5653.
20.    Ker K, Shakur H, Roberts I. Does tranexamic acid prevent postpartum haemorrhage? A systematic review of randomised controlled trials. BJOG : an international journal of obstetrics and gynaecology. 2016;123(11):1745-52.
21.    Collaborators WT. Effect of early tranexamic acid administration on mortality, hysterectomy, and other morbidities in women with post-partum haemorrhage (WOMAN): an international, randomised, double-blind, placebo-controlled trial. Lancet (London, England). 2017;389(10084):2105-16.
22.    Ballinger A. Essentials of Kumar and Clark's Clinical Medicine E-Book: Elsevier Health Sciences; 2011.
23.    Guerriero C, Cairns J, Perel P, Shakur H, Roberts I, Collaborators CT. Cost-effectiveness analysis of administering tranexamic acid to bleeding trauma patients using evidence from the CRASH-2 trial. PloS one. 2011;6(5):e18987.
24.    Sentilhes L, Lasocki S, Ducloy-Bouthors AS, Deruelle P, Dreyfus M, Perrotin F, et al. Tranexamic acid for the prevention and treatment of postpartum haemorrhage. British Journal of Anaesthesia. 2015;114(4):576-87.
25.    Ker K, Edwards P, Perel P, Shakur H, Roberts I. Effect of tranexamic acid on surgical bleeding: systematic review and cumulative meta-analysis. BMJ (Clinical research ed). 2012;344:e3054-e.
26.    Painter T, Cooper DJ, Marasco S, McNeil J, Bussières JS, McGuinness S, et al. Tranexamic Acid in Patients Undergoing Coronary-Artery Surgery. 2017.
27.    Shakur H, Roberts I, Bautista R, Caballero J, Coats T, Dewan Y, et al. CRASH-2 trial collaborators. Effects of tranexamic acid on death, vascular occlusive events, and blood transfusion in trauma patients with significant haemorrhage (CRASH-2): a randomised, placebo-controlled trial. Lancet. 2010;376(9734):23-32.
28.    Rossaint R, Bouillon B, Cerny V, Coats TJ, Duranteau J, Fernández-Mondéjar E, et al. The European guideline on management of major bleeding and coagulopathy following trauma. Critical care. 2016;20(1):100.
29.    Kozek-Langenecker SA, Afshari A, Albaladejo P, Santullano CAA, De Robertis E, Filipescu DC, et al. Management of severe perioperative bleeding: guidelines from the European Society of Anaesthesiology. European Journal of Anaesthesiology (EJA). 2013;30(6):270-382.
30.    Shakur H, Roberts I, Fawole B, Chaudhri R, El-Sheikh M, Akintan A, et al. Effect of early tranexamic acid administration on mortality, hysterectomy, and other morbidities in women with post-partum haemorrhage (WOMAN): an international, randomised, double-blind, placebo-controlled trial. The Lancet. 2017;389(10084):2105-16.
31.    Gungorduk K, Asıcıoğlu O, Yıldırım G, Ark C, Tekirdağ Aİ, Besımoglu B. Can intravenous injection of tranexamic acid be used in routine practice with active management of the third stage of labor in vaginal delivery? A randomized controlled study. American journal of perinatology. 2013;30(05):407-14.
32.    Ducloy-Bouthors AS, Jude B, Duhamel A, Broisin F, Huissoud C, Keita-Meyer H, et al. High-dose tranexamic acid reduces blood loss in postpartum haemorrhage. Critical care (London, England). 2011;15(2):R117.
33.    Mirghafourvand M, Mohamad Alizadeh Charandabi S, Abasalizadeh F, Shirdel M. The effect of intravenous tranexamic acid on hemoglobin and hematocrit levels after vaginal delivery: a randomized controlled trial. The Iranian Journal of Obstetrics, Gynecology and Infertility. 2013;16(60):1-8.
34.    Mirghafourvand M, Mohammad‐Alizadeh S, Abbasalizadeh F, Shirdel M. The effect of prophylactic intravenous tranexamic acid on blood loss after vaginal delivery in women at low risk of postpartum haemorrhage: a double‐blind randomised controlled trial. Australian and New Zealand Journal of Obstetrics and Gynaecology. 2015;55(1):53-8.
 

در این طرح  تحقیقاتی در حال انجام یک عدد آمپول ترانگزامیک اسید  به منظور کاهش میزان خونریزی بعد از زایمان  به بیمار تزریق و مقدار خونریزی بعد از زایمان از طریق مشاهدات و همچنین سطح آزمایشگاهی هموگلوبین بررسی میشود.

علاوه بر خونگیری روتین که در بدو مراجعه از تمام بیماران گرفته میشود ،در این مطالعه شش ساعت بعد از زایمان مجددا از بیمار نمونه گیری میشود

کاهش میزان خونریزی بعد از زایمان-کاهش مرگ و میر به دنبال خونریزی بعد از زایمان-

تهوع-استفراغ-سرگیجه-حساسیت دارویی -ترومبوز عروقی

در صورت حساسیت دارویی تمام امکانات لازم جهت درمان مهیا میباشد و تزریق قطع میشود. و جهت جلوگیری از سایر عوارض تزریق به اهستگی انجام میشود.در صورت ترومبوز عروقی به عنوان عهارضه نادر حتما بیمار پیگیری میشود و در صورت لزوم درمان لازم را خواهد گرفت

هزینه تهیه آمپول ترانگزامیک اسید به تعداد 170عدد

اطلاعات بیمار به صورت کاملا محرمانه نزد پرسشگر و گروه تحقیقات باقی میماند

در صورت وجود هر گونه سوال پرسشگر موظف به پاسخگویی میباشد.همچنین هر فردی که وارد مطالعه میشود حق آن را دارد که از نتیجه مطالعه و یا سودمندی آن آگاه شود

بیمار به صورت کاملا آزادانه حق نپذیرفتن و حق خروج از ماطلعه را در هر مرحله ای دارد

تزریق آمپول ترانگزامیک اسید و شرکت در مطالعه بعد از توضیح کامل برای بیمار،کاملا آزادانه و بر اساس رضایت کامل بیمار قابل انجام است

شماره بیمار:                                     گروه:   مداخله (تجویز نرانزامیک اسید)⃝           گروه شاهد ⃝    
نام:                                   نام خانوادگی:                              تعداد حاملگی:                       تعداد زایمان:
PPH ⃝            
سطح Hb بدو مراجعه:                   سطح Hb شش ساعت بعد از زایمان:
سطح Hct بدو مراجعه:                  سطح Hct شش ساعت بعد از زایمان:  
تعداد شیت های استفاده شده طی 2 ساعت بعد از زایمان:
مجموع وزن  شیت های استفاده شده طی 2 ساعت بعد از زایمان:
حجم خون از دست رفته بعد از زایمان:     
نیاز به ترانسفوزین فراورده خونی:   دارد ⃝        ندارد ⃝               عوارض ناشی از ترانزامیک اسید:  دارد ⃝      ندارد ⃝

بلافاصله بعد از زایمان:
تهوع ⃝        استفراغ ⃝       سرگیجه ⃝       ترومبوز  ⃝
سایر:
    24 ساعت بعد از زایمان:
تهوع ⃝        استفراغ ⃝       سرگیجه ⃝       ترومبوز  ⃝
سایر:

6هفته بعد از زایمان:
تهوع ⃝        استفراغ ⃝       سرگیجه ⃝       ترومبوز  ⃝
سایر: