بررسی و مقایسه ی فراوانی واریانت Bsm I ژن ویتامین D رسپتور در کودکان مبتلا به عفونت مجاری ادراری فوقانی و کودکان سالم در بیمارستان علی ابن ابی طالب

عفونت ادراری یکی از شایع ترین عفونت های باکتریال اکتسابی در دوران کودکی می باشد که 10 % کودکان را درگیر می کند . (1) با توجه به این که بیشترین تعداد کودکان مبتلا به عفونت ادراری علامت دار در دهه اول عمر قرار دارند ، بنابراین این گروه بیشتر در معرض پیدایش اسکار کلیه و عوارض احتمالی بعدی نظیر مختل شدن رشد ، هایپرتنشن شریانی ، پروتئینوری و نهایتا نارسایی مزمن کلیه می باشند . (2) نتایج بررسی اسکن هسته ای کلیه در کودکان با UTI نشان می دهد که  عفونت ادراری پارانشیم کلیه را تحت تاثیر قرار می دهد و در 20 الی 40 % موارد باعث آسیب دائمی سلول های کلیه و ایجاد اسکار کلیه می شود (3) همچنین عفونت ادراری در نوزادان می واند به سرعت باعث  پیلونفریت و سپسیس شود که تهدید کننده ی حیات است (4)

شدت عفونت ادراری توسط عوامل مختلفی از جمله پاتوژن ایجاد کننده و واکنش ایمنی بدن میزبان تعیین می شود . ویتامین ها و ریز مغذی ها نقش بسیار مهمی در حمایت از سیستم دفاعی بدن انسان دارند و هموستاز نقش اساسی در پاسخ به عفونت ها دارد (5) شایع ترین پاتوژن دخیل در UTI کودکان در 90 درصد دختران و 80 درصد پسران مبتلا به UTI ، E.coli می باشد زیرا می تواند به سلول های اندوتلیوم مجاری ادراری متصل شود . (6)

در خاورمیانه و آسیا فقر مواد غذایی از نظر ریزمغذی ها و ویتامین ها به خصوص ویتامین D در کودکان به دلیل رژیم غذایی نامناسب و عفونت های مکرر بسیار شایع است . کمبود ویتامین D شدید باعث ایجاد ریکتز در کودکان و استئومالاسی در بزرگسالان می شود لذا به نظر می رسد ویتامین D بیشتر جهت سلامت استخوانها اهمیت دارد (7) اما مطالعات نشان داده اند میان کمبود ویتامین D و عفونت هایی همچون توبرکلوز ، عفونت های تنفسی ، آنفولانزا ، سپسیس و عفونت ادراری ارتباط وجود دارد . (8)

مکانیسم های متعددی ارتباط ویتامین D و عفونت ادراری را توجیه می کنند :

مکانیسم های متعددی ارتباط ویتامین D و عفونت ادراری را توجیه می کنند :

1. ویتامین D در ساخت و ترشح پپتید آنتی باکتریال Cathelicidin در سلول های اپی تیالی مثانه موثر است . (9)
2. ویتامین D از طریق افزایش تحرک نوتروفیل ها باعث تقویت سیستم ایمنی می گردد.
3. بعضی مطالعات نشان داده اند که کمبود ویتامین D در روند و پیشرفت هایپرتروفی پروستات در آقایان موثر است . (10)
4. ویتامین D با فعال کردن ماکروفاژها و افزایش فاگوسیتوز به عنوان تنظیم کننده ی سیستم ایمنی عمل می کند . (11)

5. ویتامین D جهت متابولیسم کلسیم ضروری است . نیاز به ویتامین D از طریق مواد غذایی یا تماس پوستی با آفتاب تامین می شود .(4) گیرنده های ویتامین  D ، گیرنده های هسته ای هستند که عملکرد بیولوژیکی این ویتامین را تنظیم می کنند . (12) ژن گیرنده ی ویتامین D در منطقه ی 12q13.1 ژنوم انسانی قرار دارد . (13) .

   تصور می شود بیش از 200 پلی مورفیسم ژن گیرنده ی ویتامین D وجود دارد که شایع ترین آنها Fok 1  ، BsmL ، Apa 1 ، Taq 1 می باشند . آلل های متفاوت گیرنده ی ویتامین D باعث عملکرد متفاوت ویتامین D می شوند که منجر به مقاومت یا حساسیت نسبت به عفونت های مختلف می شوند . (14)

   در بررسی که توسط ANDIRAN و همکاران در ترکیه انجام شد فراوانی کمبود ویتامین D در کودکان حدود40 درصد تخمین زده شده است .(15)

   در مطالعه ی TEKIN و همکاران  بر روی 82 کودک با اولین اپیزود عفونت ادراری و 64 کودک در گروه کنترل ، میانگین سطح سرمی وستامین D فعال در کودکان مبتلا به عفونت ادراری به صورت چشمگیری نسبت به گروه کنترل پایین تر بود . همچنین سطح سرمی ویتامین D فعال در کودکان مبتلا به پیلونفریت حاد در مقایسه با کودکان مبتلا به عفونت ادراری تحتانی پایین تر بود . میانگین سطح ویتامین D در دختران پایین تر از پسر ها بود . بر اساس این مطالعه سطح سرمی ویتامین D کمتر از 20 نانوگرم در میلی لیتر با عفونت ادراری در کودکان مرتبط است و کمبود ویتامین D ، عامل خطر عفونت ادراری کودکان می باشد . (16)

   در پژوهش جوادی نیا و همکاران در تهران بر روی 25 بیمار مبتلا به عفونت ادراری بستری شده در بخش کودکان و 40 بیمار در گروه کنترل شامل 72 % پسر و 28 % دختر با میانگین سنی دو سال و هفده ماه ، میزان ویتامین D و A در کودکان مبتلا به عفونت ادراری در مقایسه با گروه کنترل کمتر بود ولی اختلاف معناداری نداشت. بر اساس این پژوهش کبود ویتامین های D و A می تواند در استعداد ابتلا به عفونت ادراری نقش داشته باشد . (17)

   در بررسی HACIHAMDIOĞLU و همکاران بر روی 36 کودک مبتلا به عفونت ادراری و 38 کودک در گروه کنترل ، ارتباط سطح سرمی فرم فعال ویتامین D و Cathecidin ادراری به عنوان یک پپتید آنتی باکتریال مهم در سیستم ادراری بررسی شد . میانگین سنی بیماران در این مطالعه حدود 6/3 -/+ 8/6 سال بود . بر اساس نتایج این پژوهش در کودکان مبتلا به کمبود ویتامین D ،  سطح cathecidin  ادراری در سیر عفونت ادراری افزایش پیدا نمی کند . لذا کمبود ویتامین D از جهات مختلفی سیستم ایمنی را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث عفونت می گردد . (18)

   در مطالعه ی VAN DER STARRE و همکاران بر روی 46 کودک مبتلا به عفونت ادراری با Ecoli  و 45 بیمار گروه کنترل ، سطح سرمی ویتامین D و بیومارکر هایی همچون اینترلوکین 6 در بیماران بررسی شد . بیماران مبتلا به عفونت ادراری نسبت به گروه کنترل سطح سرمی ویتامین D پایین تری داشتند اما ارتباط معناداری بین آنها وجود نداشت . (19)

   در پژوهشی که ASLAN و همکاران جهت بررسی پلی مورفیسم ژن گیرنده ی ویتامین D در سلول های مجاری ادراری در کودکان مبتلا به عفونت ادراری انجام شد ، پلی مورفیسم Bsm1 در دو گروه کودکان مبتلا به عفونت ادراری و گروه کنترل کودکان بدون سابقه عفونت ادراری ، مشابه بود . پلی مورفیسم ژن Apa 1  به صورت چشمگیری در گروه کنترل بالاتر بود لذا به عنوان فاکتور محافظتی در نظر گرفته می شود .  بر اساس این مطالعه پلی مورفیسم ژن گیرنده ی ویتامین D در استعداد ابتلا به عفونت ادراری و ایجاد اسکار کلیوی مهم است . (12)

   پلی مورفیسم های مختلف ژن گیرنده ویتامین D در کنسرهای مختلف نقش دارند . در مطالعه ی RaimondiS و همکاران پلی مورفیسم fok 1  در کنسر پوت و پستان به صورت چشم گیری بالاتر است . در نژاد سفیدپوست خطر کنسر پروستات در ناقلین ژن Bsm 1  با ژنوتیپ Bb نسبت به ژنوتیپ bb پایین تر است . (20)

   همچنین در مطالعه ی دیگری ،  Khan MI و همکاران نشان دادند که ژن گیرنده ی ویتامین D با سرطان های پستان و کلیه مرتبط است . زیرا این ژن ها در ساخت پروتئین های موثر در تکثیر سلولی ، مرگ سلولی و تنظیم سیک سلولی نقش دارند . (21)

   در پژوهش Nishijima S و همکاران ارتباط سنگ های مجاری ادراری و ژن های گیرنده ی ویتامین D را بررسی کردند . 83 بیمار با سنگ مجاری ادراری و 83 بیمار در گروه کنترل وارد مطالعه شدند . بررسی ژن های گیرنده ی ویتامین D در دو گروه نشان داد ک ژن  Apalدر گروه بیماران با سنگ ادراری بالاتر است در حالی که ژنApal در دو گروه بیمار و کنترل متفاوت نبود . (22)

   در پژوهش Mahyar A  و همکاران ، پلی مورفیسم ژن گیرنده ویتامین D در 60 کودک مبتلا به عفونت مجاری ادراری با 60 کودک سالم مقایسه شد . بر اساس نتایج این مطالعه از نظر پلی مورفیسم های ژن گیرنده ی ویتامین D تفاوت چشم گیری میان کودکان با اولین اپیزود عفونت مجاری ادراری و کودکان با اپیزودهای مکرر وجود نداشت . تفاوت چشم گیری میان عفونت مجاری ادراری تحتانی و پیلونفریت حاد در پلی مورفیسم های  Apal  و  Bsml وجود دارد . ژنوتیپ های مختلف پلی مورفیسم  Bsml در کودکان با عفونت مجاری ادراری تحتانی به صورت بارزی بالاتر است . (23)

با توجه به اینکه عفونت ادراری فوقانی در اطفال میتواند باعث اسکار در کلیه ها شود و عوارض دراز مدت فراوانی مثل فشار خون و نارسایی کلیه داشته باشد و هزینه های مالی و عاطفی فراوانی بر خانواده و نظام سلامت وارد میکند و با توجه بر به پژوهش های انجام شده مبنی بر تاثیر پلی مورفیسم های ژن گیرنده ویتامین D در عفونت های نواحی مختلف بدن و تعداد کم مقالات در مورد این پلی مورفیسم در عفونت های ادراری کودکان بر آن شدیم که این طرح را انجام دهیم تا کمکی به علم فاماکوژنتیک که در آینده ی نزدیک تاثیر فوق العاده ای بر درمان بیماران خواهد داشت کرده باشیم.

1- فراوانی واریانت Bsm1 ژن  ویتامین D رسپتور در کودکان مبتلا به عفونت مجاری ادراری فوقانی و کودکان سالم مراجعه کننده به بیمارستان علی بن ابیطالب شهرستان زاهدان متفاوت است.

2- فراوانی واریانت Bsm I ژن  ویتامین D رسپتور در کودکان مبتلا به عفونت مجاری ادراری فوقانی و کودکان سالم مراجعه کننده به بیمارستان علی بن ابیطالب شهرستان زاهدان متفاوت نیست.

تعیین و مقایسه فراوانی واریانت  Bsm I ژن ویتامین D رسپتور در کودکان مبتلا به عفونت مجاری ادراری فوقانی و کودکان مراجعه کننده به بیمارستان علی بن ابیطالب شهرستان زاهدان

1-تعیین   فراوانی واریانت Bsm I ژن ویتامین D رسپتور در کودکان مبتلا به عفونت مجاری ادراری فوقانی  مراجعه کننده به بیمارستان علی بن ابیطالب شهرستان زاهدان

2- تعیین   فراوانی واریانت Bsm I ژن ویتامین D رسپتور در کودکان سالم مراجعه کننده به بیمارستان علی بن ابیطالب شهرستان زاهدان

3- مقایسه فراوانی واریانت Bsm I ژن ویتامین D رسپتور در کودکان مبتلا به عفونت مجاری ادراری فوقانی و کودکان سالم مراجعه کننده به بیمارستان علی بن ابیطالب شهرستان زاهدان

بیمارستان علی بن ابیطالب (ع) شهرستان زاهدان

عفونت مجاری ادراری فوقانی: به التهاب کلیه ها که به صورت کلینیکی با تب و درد فلانک و کشت ادراری مثبت (≤10⁶) متناسب با سن کودک تعریف می شود.

موردی-شاهدی

معیارهای ورود

1-کودکان بین سن های 2 ماه تا 15 سال که عفونت مجاری ادراری فوقانی تایید شده دارند بدون بیماری های مثانه نوروژنیک و بازگشت ادرار از مثانه به کلیه

2- کودکان سالم بدون سابقه عفونت ادراری فوقانی قبلی

معیار خروج:

کودکان دارای بیماری مثانه ای نوروژنیک و بازگشت ادرار از مثانه به کلیه و آنومالی های کلیوی بودند

42 نفر شاهد و 42 نفر مبتلا که با استفاده ار فرمول زیر محاسبه گردید.

برای این مطالعه با توجه به سایر مطالعات 100 نفر در هر گروه در نظر گرفته شد

در دسترس

فرم اطلاعاتی

شرکت کنندگان در مطالعه کودکان با سن 2ماه تا15سال مراجعه کننده به کلینیک نفرولوژی  در بیمارستان علی بن ابیطالب (ع)شهرستان زاهدان می باشند که به دو گروه به صورت نمونه و کنترل تقسیم می شوند که براساس مطالعات قبلی و بررسی های آماری حجم گروه نمونه 100 نفر و کنترل 100 نفر تعیین می شود.نمونه ها، کودکان هستند که به صورت کلینیکی عفونت ادرار فوقانی (به صورت تب،درد فلانک و کشت مثبت ادرار متناسب با سن وی تعیین می شود)آنها تعیین شده است و با اسکن DSMA تایید تشخیص میکنیم و گروه کنترل از افراد مراجعه کننده به کلینیک با همین سن و جنس  که برای چکاپ و بدون هیچ گونه مشکل ادراری بودند، جهت بررسیهای مولکولی انتخاب می گردند. پس از کسب رضایت نامه اخلاقی،  تکمیل پرسشنامه و جمع آوری اطلاعات، از هر فرد شرکت کننده در مطالعه حداقل5  میلی لیتر خون محیطی گرفته شده و در لوله های حاوی EDTA در دمای 20- درجه سانتیگراد تا زمان استخراج DNAنگهداری میشود. استخراج  DNA  از لنفوسیتهای خون محیطی با استفاده از روش استانداردSalting out انجام می شود. پرایمرهای اختصاصی جهت تعیین واریانتهای  ژنی با روش PCR-RFLP طراحی میشوند. بعد از بهینه سازی شرایط PCR ، پلی مورفیسم های مورد مطالعه با تکنیک های RFLP-PCR بررسی  و محصول PCR بر روی ژل آگارز 2% الکتروفورز میگردد.

بخش توصیفی نتایج از طریق جدول آمار های توصیفی ، میانگین ،انحراف معیار ،درصد فراوانی و جداول و نمودارها بیان می شود و برای تحلیل نتایج از آزمون کای دو استفاده میکنیم . سطح معناداری آزمون ها 0.05 تعریف می‌شود

ملاحظات اخلاقی گروه های اسیب پذیر

1. در این راهنما دوره‌ی نوزادی از بدو تولد تا پایان 28 روزگی در نظر گرفته می‌شود. دوره‌ی کودکی نیز به سنینی اطلاق می شود که پس از نوزادی آغاز و تا پایان 18 سالگی ادامه می‌یابد. هم‌چنین، سرپرست قانونی به ولی، قیم، یا فرد بزرگسال دیگری اطلاق می‌شود که بر طبق قانون، سرپرستی کودک را بر عهده دارد.

2- هدف از پژوهش باید پیشبرد دانش در رابطه با سلامت نوزادان و کودکان یا ارتقای سلامت و مراقبت از این گروه باشد.

3- در نوزادان باید رضایت کتبی هم از پدر و هم از مادر نوزاد گرفته شود. در صورت عدم دسترسی به آن‌ها یا فقدان ظرفیت تصمیم‌گیری درهریک از والدین، رضایت از یکی از آن‌ها کفایت می‌کند. در صورت عدم دسترسی یا فقدان ظرفیت در هر دو والد، رضایت سرپرست قانونی واجد صلاحیت برای انجام پژوهش‌های درمانی لازم است، اما در پژوهش‌های غیردرمانی انجام پژوهش‌ها در چنین شرایطی ممنوع است.

4- کودکان از نظر دارا بودن ظرفیت برای دادن رضایت به سه گروه سنی تقسیم می‌شوند:

زیر 7 سال، 7 تا 15 سال، و بالای 15سال.

1-4- در کودکان زیر 7 سال: باید رضایت کتبی هم از پدر وهم از مادر نوزاد گرفته شود. در صورت عدم دسترسی به یکی از آن‌ها یا فقدان ظرفیت تصمیم‌گیری درهریک از والدین، رضایت از یکی از آن‌ها کفایت می‌کند. در صورت عدم دسترسی یا فقدان ظرفیت در هر دو والد، رضایت سرپرست قانونی واجد صلاحیت برای انجام پژوهش‌های درمانی لازم است، اما در پژوهش‌های غیردرمانی انجام پژوهش‌ها در چنین شرایطی ممنوع است.

 2-4- در کودکان 7 تا 15 سال تمام، باید رضایت آگاهانه‌ی کتبی از سرپرست قانونی گرفته شود. هم‌چنین، باید متناسب با سطح درک و شناخت کودک، موافقت  آگاهانه‌ی وی نیز اخذ شود. کودک حق دارد که اطلاعات لازم را در حد توانایی فهم خود دریافت کند، نظر خود را بیان کند و تصمیم بگیرد. روش‌های مورد استفاده برای ارائه‌ی اطلاعات و اخذ رضایت، باید متناسب با سن و قدرت فهم کودک باشد

3-4- در کودکان بالای 15 سال، رضایت آگاهانه‌ی کتبی باید هم از سرپرست قانونی و هم از کودک اخذ شود.

5- در مورد کودکانی که بر طبق نظر مراجع قضایی حکم رشد گرفته‌اند، اخذ رضایت از خود فرد ضروری و کافی است.

6- اگر سن سرپرست قانونی کم‌تر از 18 سال باشد، تنها در صورتی می تواند به نیابت از کودک رضایت دهد که ظرفیت تصمیم‌گیری در ایشان محرز شود.

7- پژوهش بر نوزادان یا کودکان تنها در صورتی باید انجام گیرد که انجام آن پژوهش بر روی سنین بالاتر امکان‌پذیر نباشد یا توجیه اخلاقی برای انجام آن پژوهش بر روی کودکان وجود داشته باشد.

8- از حیث برخی از ملاحظات اخلاق در پژوهش، نوزادان به سه گروه تقسیم می‌شوند:

1-8- نوزادانی که از قابلیت زنده ماندن برخوردارند.

2-8- نوزادانی که زنده ماندن آن‌ها مورد تردید است.

3-8- نوزادانی که از قابلیت زنده ماندن برخوردار نیستند.

9- در نوزادانی که از قابلیت زنده ماندن برخوردار نیستند یا زنده‌ماندن آن‌ها مورد تردید است، هر گونه تصمیم‌گیری در مورد احیا یا عدم احیای قلبی - عروقی نوزاد، استفاده از ونتیلاتور، تداوم یا قطع استفاده از ونتیلاتور باید تنها بر اساس منافع سلامت خود نوزاد انجام گیرد و این تصمیمات تحت تأثیر شرکت احتمالی نوزاد در پژوهش قرار نگیرد.

10- نوزادانی که زنده ماندن یا زنده‌نماندن آن‌ها مشخص نیست (مشکوک از نظر قابلیت احیا شدن) در پژوهش شرکت داده نمی‌شوند، مگر این‌که اطمینان حاصل شود که :

1-10- شرکت نوزاد در پژوهش منجر به افزایش احتمال زنده ماندن او می‌شود و تمامی خطرات احتمالی در حداقل ممکن هستند.

2-10-  هدف از پژوهش دستیابی به اطلاعات پزشکی مهم است که از روش‌های دیگر قابل دسترسی نیست و هیچ‌گونه خطر بیش‌تری در نتیجه‌ی شرکت نوزاد در پژوهش برای وی به‌وجود نمی‌آید.

11- پژوهش‌هایی که مستقیماً سودی به کودکان و نوزادان شرکت‌کننده نرساند، در صورتی که باعث ایجاد منافع برای گروه کودکان و نوزادان شود اخلاقی محسوب می‌شود. البته با این شرط که ضرری را متوجه آزمودنی‌ها نکند.

12- در پژوهش‌های درمانی، نسبت فایده به خطرات مورد انتظار برای خود آزمودنی‌ها باید به‌گونه‌ای باشد که انجام پژوهش را بر اساس منافع آزمودنی‌ها توجیه کند.

13- ارزیابی خطر باید توسط تمامی افراد درگیر در پژوهش صورت گیرد که شامل سرپرستان قانونی، محققان، متخصصین درگیر، کمیته‌ی اخلاق در پژوهش و خود کودک (در صورت امکان) می‌شود.

14- در ارزیابی خطرات ناشی از پژوهش، باید توجه داشت که برخی از مداخله‌هایی که در بزرگسالان کم‌خطر به‌حساب می‌آیند (مانند خون‌گیری وریدی)، در مورد کودکان و نوزادان با در نظر گرفتن درد و اضطرابی که تجربه می‌کنند و اثرات احتمالی آن بر تکامل سیستم عصبی آن‌ها از گروه کم‌خطر خارج خواهد شد.

15- زمانی که لازم نباشد پژوهش حتماً بر روی گروه سنی خاصی از کودکان انجام شود، کودکان بزرگ‌تر برکودکان کم و سن و سال‌تر برای شرکت در پژوهش ارجح‌اند.

16- در پژوهش‌هایی که شامل پرسشگری - اعم از مصاحبه یا تکمیل پرسشنامه - اند، باید توجه داشت که احساس گناه، بدبینی یا نگرانی نامناسب در والدینی که مورد پرسشگری قرار می‌گیرند ایجاد نشود. برای این منظور، باید توضیحات لازم در ضمن اخذ رضایت آگاهانه ارائه شود.

17- نباید هیچ‌گونه هزینه‌ی مالی برای شرکت در پژوهش به کودکان یا سرپرست قانونی آنان پرداخت شود ولی هزینه‌هایی که در نتیجه‌ی شرکت در پژوهش متحمل شده‌اند باید پرداخت شود. دادن هدیه‌های کوچک و فاقد ارزش مالی بالا (مانند بسته کوچک مدادرنگی یا کاغذ رنگی یا میان وعده‌های ساده) به کودکان شرکت کننده در پژوهش از نظر اخلاقی ایرادی ندارد و تشویق می‌شود.

18- سرپرستان کودک این حق را دارند که در طی انجام پژوهش کودک خود را همراهی کنند.

19- سرپرستان کودک، در صورت تمایل، باید از فرصت کافی برای مشورت با بستگان، مراقبان بهداشتی و مشاورین مستقل در رابطه با شرکت در پژوهش، برخوردار شوند.

20- باید به تمامی سؤالات و دغدغه‌های سرپرستان کودک در طی پژوهش پاسخ مناسب داده شود.

21- اخذ رضایت آگاهانه از کودک و سرپرستان او ترجیحاً باید توسط شخص یا اشخاصی انجام گیرد که در تیم درمانی او مشارکت ندارند.

ملاحظات اخلاقی آزمودنی انسانی

1. هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.
2. در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی‌های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب‌های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.
3. پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه‌پذیر است که منافع بالقوه‌ی آن برای هر فرد آزمودنی بیش‌تر از خطرهای  آن باشد. در پژوهش‌های دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار می‌گیرد نباید بیش‌تر از آن‌چه باشد که مردم عادی در زندگی روزمره‌ی خود با آن مواجه می‌شوند. حصول اطمینان از این امر برعهده‌ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش‌کننده‌ی پژوهش از جمله کمیته‌ی اخلاق در پژوهش‌ است.
4. مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه‌ی پایین‌تر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود.
5. قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.
6. در کارآزمایی های بالینی دوسوکور  که آزمودنی از ماهیت دارویی یا مداخله‌ای که برای وی تجویز شده بی‌اطلاع است، پژوهشگر باید تدابیر لازم جهت کمک‌رسانی به آزمودنی در صورت لزوم و در شرایط اضطراری را تدارک ببیند.
7. اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنی‌ها بیش از فواید بالقوه‌ی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود.
8. طراحی و اجرای پژوهش‌هایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهش‌های قبلی آزمایشگاهی، و  در صورت لزوم،  حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند.
9. در پژوهش‌های پزشکی که ممکن است به محیط زیست آسیب برسانند، باید احتیاط‌های لازم در جهت حفظ و نگهداری و عدم آسیب رسانی به محیط ریست انجام گیرد.
10. هر پژوهشی باید بر اساس و منطبق بر یک طرح‌نامه (پروپوزال) به انجام برسد. در کارآزمایی‌های بالینی باید علاوه بر طرح نامه، دستورالعمل (پروتکل) نیز تهیه و ارائه شود. طرح‌نامه و دستورالعمل باید شامل تمامی اجزای ضروری باشد. از جمله بخش ملاحظات اخلاقی، اطلاعات مربوط به بودجه، حمایت کننده‌ها، وابستگی‌های سازمانی، موارد تعارض منافع بالقوه‌ی دیگر، مشوق‌های شرکت کنندگان، پیش بینی درمان و یا جبران خسارت افراد آسیب دیده در پژوهش .در مواردی که لازم است رضایت‌نامه‌ی آگاهانه به‌صورت کتبی اخذ شود، فرم رضایت‌نامه باید تدوین و به طرح‌نامه پیوست شده باشد. پیش از تصویب یا تأیید طرح‌نامه از سوی کمیته‌ی مستقل اخلاق در پژوهش، نباید اجرای پژوهش شروع شود.
11. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.    
12. انتخاب آزمودنی‌های بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، به‌نحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینه‌ها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض‌آمیز نباشد.
13. کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا می‌شود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه‌ی کتبی غیر ممکن یا قابل صرف‌نظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیته‌ی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.
14. اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه‌ی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیته‌ی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه‌ی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.
15.  پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهش‌های پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده به‌عنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که می‌توانند در تصمیم‌گیری او مؤثر باشند، به‌نحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است به‌کار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروه‌مورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی  سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیان‌هایی که انتظار می‌رود مطالعه در بر داشته باشد. هم‌چنین، هر آزمودنی باید بداند که می‌تواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید درباره‌ی خطرات و زیان‌های بالقوه‌ی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر هم‌چنین باید به تمامی سؤالات و دغدغه‌های این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایت‌نامه‌ی آگاهانه منعکس شود.
16. پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی می‌شود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. هم‌چنین، در پژوهش‌هایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوه‌ی جذب آزمودنی، باید توسط کمیته‌ی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.
17. پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائه‌ی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا به‌دلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنی‌ها، این اطلاع‌رسانی از طریق شخص دیگری انجام می‌گیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است.
18. در پژوهش‌هایی که از مواد بدنی (شامل بافت‌ها و مایعات بدن انسان)  یا داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.
19. عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچ‌گونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه می‌شود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود.
20. در مواردی که آگاه کردن آزمودنی درباره‌ی جنبه‌ای از پژوهش باعث کاهش اعتبار پژوهش می شود، ضرورت اطلاع‌رسانی ناکامل از طرف پژوهشگر باید توسط کمیته‌ی اخلاق تأیید شود. بعد از رفع عامل این محدودیت، باید اطلاع‌رسانی کامل به آزمودنی انجام گیرد.
21. برخی از افراد یا گروه‌هایی از مردم، نظیر ناتوانان ذهنی، کودکان، جنین و نوزاد، بیماران اورژانسی، یا زندانیان‌که ممکن است به‌عنوان آزمودنی در پژوهش شرکت کنند، نمی‌توانند برای دادن رضایت، آگاهی یا آزادی لازم را داشته باشند. این افراد یا گروه‌ها آسیب‌پذیر دانسته می‌شوند و باید مورد حفاظت ویژه قرار گیرند.
22.  از گروه‌های آسیب‌پذیر هیچ‌گاه نباید (به دلایلی چون سهولت دسترسی ) به عناون آزمودنی ترجیحی استفاده شود. پژوهش پزشکی با استفاده از گروه‌ها یا جوامع آسیب‌پذیر تنها در صورتی موجه است که با هدف پاسخگویی به نیازهای سلامت و اولویت‌های همان گروه یا جامعه طراحی و اجرا شود و احتمال معقولی وجود داشته باشد که همان گروه یا جامعه از نتایج آن پژوهش سود خواهد برد.
23. در پژوهش بر روی گروه‌های آسیب‌پذیر، وظیفه‌ی اخذ رضایت آگاهانه مرتفع نمی‌شود. در مورد افرادی که سرپرست قانونی دارند، پژوهشگر موظف است که علاوه بر اخذ رضایت آگاهانه از سرپرست قانونی، متناسب با ظرفیت خود فرد، از وی رضایت آگاهانه اخذ کند. در هر حال، باید به امتناع این افراد از شرکت در پژوهش احترام گذاشته شود.
24. اگر در حین اجرای پژوهش، آزمودنی دارای ظرفیت، ظرفیت خود را از دست بدهد یا آزمودنی فاقد ظرفیت، واجد ظرفیت شود، باید با توجه به تغییر حاصله، رضایت آگاهانه برای ادامه‌ی پژوهش از سرپرست قانونی یا خود فرد اخذ شود. 
25. پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.
26. هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد.
27. در پایان پژوهش، هر فردی که به‌عنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که درباره‌ی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روش‌هایی که سودمندی‌شان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهره‌مند شود.
28. پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.
29. نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.
30. گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.
31. روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

در صورت کم بودن نمونه مورد نظر

vit d,vit d receptor, uti , children

1. CRAIG, J. C. Urinary tract infection: new perspective on a common disease. Curr Opin Infect Dis, 2001, 14: 30-31.‏
2. RABASA, A. I.; GOFAMA, M. M. Urinary tract infection in febrile children in Maiduguri north eastern Nigeria. Nigerian journal of clinical practice, 2009, 12.2.‏
3. ‏ ELLIS, Danielle R.; SALT, David E. Plants, selenium and human health. Current opinion in plant biology, 2003, 6.3: 273-279.‏
4. KATIKANENI, Ranjitha, et al. Breastfeeding does not protect against urinary tract infection in the first 3 months of life, but vitamin D supplementation increases the risk by 76%. Clinical pediatrics, 2009, 48.7: 750-755.
5. JAHNUKAINEN, Timo; CHEN, Ming; CELSI, Gianni. Mechanisms of renal damage owing to infection. Pediatric nephrology, 2005, 20.8: 1043-1053.‏
6. SMELLIE, Jean M., et al. Long-term low-dose co-trimoxazole in prophylaxis of childhood urinary tract infection: clinical aspects. Br Med J, 1976, 2.6029: 203-206.
7. JORDE, Rolf, et al. Prevention of urinary tract infections with vitamin D supplementation 20,000 IU per week for five years. Results from an RCT including 511 subjects. Infectious Diseases, 2016, 48.11-12: 823-828.‏
8. KEARNS, Malcolm D., et al. Impact of vitamin D on infectious disease. The American journal of the medical sciences, 2015, 349.3: 245-262.
9. HERTTING, Olof, et al. Vitamin D induction of the human antimicrobial Peptide cathelicidin in the urinary bladder. PloS one, 2010, 5.12: e15580.‏
10. ADORINI, Luciano, et al. Vitamin D receptor agonists target static, dynamic, and inflammatory components of benign prostatic hyperplasia. Annals of the New York Academy of Sciences, 2010, 1193.1: 146-152.
11. LEWIS, S. J.; BAKER, I.; DAVEY SMITH, G. Meta-analysis of vitamin D receptor polymorphisms and pulmonary tuberculosis risk. The International Journal of Tuberculosis and Lung Disease, 2005, 9.10: 1174-1177.
12. ASLAN, Sule, et al. Vitamin D receptor gene polymorphism in children with urinary tract infection. Pediatric nephrology, 2012, 27.3: 417-421.
13. ‏‏UITTERLINDEN, André G., et al. Genetics and biology of vitamin D receptor polymorphisms. Gene, 2004, 338.2: 143-156.‏
14. RUGGIERO, Marco, et al. Association between vitamin D receptor gene polymorphism and nephrolithiasis. Mineral and electrolyte metabolism, 1999, 25.3: 185-190.
15. ANDIRAN, Nesibe, et al. Vitamin D deficiency in children and adolescents. Journal of clinical research in pediatric endocrinology, 2012, 4.1: 25.
16. TEKIN, Mehmet, et al. The association between vitamin D levels and urinary tract infection in children. Hormone research in paediatrics, 2015, 83.3: 198-203.
17. جوادی نیا, et al. مقایسه سطح سرمی ویتامین A، D و روی در کودکان شش ماه تا پنج سال مبتلا به عفونت ادراری با گروه کنترل در دو بیمارستان دانشگاهی. مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران, 2013, 71.4: 244-249.
18. HACIHAMDIOĞLU, Duygu Övünç, et al. The association between serum 25-hydroxy vitamin D level and urine cathelicidin in children with a urinary tract infection. Journal of clinical research in pediatric endocrinology, 2016, 8.3: 325.‏
19. VAN DER STARRE, Willize E., et al. Urinary proteins, vitamin D and genetic polymorphisms as risk factors for febrile urinary tract infection and relation with bacteremia: a case control study. PloS one, 2015, 10.3: e0121302.‏
20. Raimondi S, Johansson H, Maisonneuve P, Gandini S. Review and meta-analysis on vitamin D receptor polymorphisms and cancer risk. Carcinogenesis. 2009 Apr 29;30(7):1170-80.
21. Khan MI, Bielecka ZF, Najm MZ, Bartnik E, Czarnecki JS, Czarnecka AM, Szczylik C. Vitamin D receptor gene polymorphisms in breast and renal cancer: current state and future approaches. International journal of oncology. 2014 Feb 1;44(2):349-63.
22. Nishijima S, Sugaya K, Naito A, Morozumi M, Hatano T, Ogawa Y. Association of vitamin D receptor gene polymorphism with urolithiasis. The Journal of urology. 2002 May;167(5):2188-91.
23. Mahyar A, Ayazi P, Afshar AS, Farivar TN, Sahmani M, Oveisi S, Shabani R, Esmaeili S. Vitamin D receptor gene (FokI, TaqI, BsmI, and ApaI) polymorphisms in children with urinary tract infection. Pediatric research. 2018 Oct;84(4):527.

انجام میشود

کمک به پیشرفت علم پزشکی

با توجه به نوع نمونه عوارض جانبی ندارد

کلیه هزینه ها توسط مجریان و از محل اعتبارات پژوهشی پرداخت می گردد

روش جایگزینی وجود ندارد

نتایج حاصل از مطالعه بصورت محرمانه نزد مجریان طرح باقی می ماند

ندارد