ناباروری به عنوان فقدان حاملگی پس از یک سال رابطه جنسی محافظت نشده (بدون استفاده از روش های پیشگیری) تعریف می شود[1] .در سراسر جهان ودر هر فرهنگ به عنوان تجربه ای استرس زا و حیاتی شناخته شده است که ثبات فردی، خانوادگی،زناشویی و اجتماعی را تهدید می کند[2] .ناباروری، 80 تا 168 میلیون نفر را در سرتاسر جهان درگیر کرده است .[1]در سال2014 در ایران میانگین ناباروری 13.2٪گزارش شده است که ازاین مقدار 25٪ از ناباروری مربوط به زنان است[3, 4] .حدود یک چهارم زوج ھای ایرانی ناباروری اولیه را در طول زندگی مشترکشان تجربه می کنند [5] .

ناباروری سبب بروز پاسخ های روانی منفی نظیر اضطراب، افسردگی، احساس گناه، مشکلات جنسی، عدم اعتماد به نفس و همچنین استرس و کاهش امیدواری در زوجین نابارور و خانواده های آن ها می شود که این واکنش ها در مواقع شکست درمان بیشتر و شدید تر بروز می کنند [5, 6] .

ناباروری پدیده ای استرس زا و همچنین یک تجربه منفی غیر قابل پیش بینی است. استرس یک اختلال اضطرابی است که به طور معمول پس از یک تجربه وحشتناک در برگیرنده یک خطر واقعی یا درک آسیب فیزیکی ایجاد می شود[7] .گفته می شود استـرس روانـی بیمـارانـی کـه تحت درمان های کمک بـاروری قـرار می گیرند، بیشتـر از استـرس فیزیکی آن است[8]. از آغاز به کارگیری تکنیک لقاح آزمایشگاهی برای درمان ناباروری، بیش از 25 سال می گذرد و در طول این زمان در همه جنبه های تکنیکهای کمک باروری پیشرفتهای زیادی ایجادشده است. لقاح خارج از رحمی روشی از باروری کمکی است که امکان لقاح اسپرم و تخمک زوج متقاضی درمان ناباروری را در شرایط آزمایشگاهی فراهم می آورد و امروزه درمان انتخابی برای زوجهای نابارور است. روشهای درمانی مورد استفاده در این زمینه تکنیک تزریق درون سیتوپلاسمی (ICSI) و باروری در محیط 2 (IVF) می باشد [9]. معمولاً پس از انجام لقاح  آزمایشگاهی ، جنینها به مدت 2تا 3 ویا حداکثر 5 روز در محیط کشت قرار داده شده و سپس به رحم مادر انتقال داده می شوند [8] . علی رغم پیشرفتهایی که درسالهای اخیردرتکنیکهای مختلف درمان نازایی روی داد هنوز میزان لانه گزینی و حاملگی متعاقب انتقال جنینهای رشد یافته درمحیط آزمایشگاه به رحم پایین وسقط خودبه خودی و شکست حاملگی های ایجاد شده ازاین جنینها بالامی باشد [10]. همچنین درمان های کمک باروری از گران ترین و تهاجمی ترین درمان های ناباروری هستند و تحقیقات نشان داد هرچه استرس زنان در شروع این درمـان ها بیشتر باشد، میزان ترک این درمان ها به دنبـال عدم وقوع حاملگی افزایش می یابد [7, 9]. در این میان میزان استرس در زنانی که سابقه شکست روش های کمک باروری را دارند، بیشتر است[9] .مطالعه ای که روی زوجین نابارور با سابقه ی شکست تلقیح آزمایشگاهی(IVF)  انجام شده است نشان داد زنان بیشتر از مردان دچار اضطراب و استرس می شوند، حتی زمانی که عامل ناباروری از سوی همسرشان باشد[10, 11] .در پژوهشی دیگر که در دو گروه زوجین نابارور انجام گرفت مشخص شد که گروهی که یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی را تجربه کرده بودند میزان بروز افسردگی و استرس و پس زدن درمان دوباره، بسیار بیشتر از گروهی بود که برای اولین بار خواستار انجام تلقیح آزمایشگاهی  (IVF)بودند. بنابراین با توجه به اینکه انتظار می رود درصد حاملگی با تداوم درمان افزایش یابد به نظر می رسد ارایه راهکاری برای کاهش استرس در طی درمان منـاسب باشد [11] .

تشخیص ناباروری اثرات روانی زیادی بر زوجین دارد که با استرس های شدیدی در زن و مرد همراه است و باعث احساساتی مثل غم و اندوه، نا امیدی، یاس و پریشانی می شود. یک زوج که تلاش برای بارداری دارند، بدون شک اگر بارداری به راحتی حاصل نشود احساس ناامیدی می کنند[12] .بر اساس مطالعه ای در ترکیه، با افزایش سطح استرس و اضطراب یک زن نابارور، سطح امیدواری او کاهش می یابد[13] . ناامیدی حالت تکان دهنده ای است که با احساس عدم امکانی و ناتوانی و بی علاقگی به زندگی مشخص می شود. فرد در اثر ناامیدی به شدت غیرفعال شده و نمی تواند موقعیتهای زندگی را بسنجد و در نتیجه قدرت تطبیق یا تغییر زندگی را ندارد و با گذشت زمان فرد ازجریان طبیعی زندگی بیشتر فاصله می گیرد..(14) ناامیدی می تواند برای سلامت روحی زوجین و همچنین روابط بین زوجین دردناک و مخرب باشد (15). احساس امیدواری نسبت به آینده سهم عمده ای در پیش بینی سلامت روان زنان نابارور دارد[16] و نداشتن امید، در عدم پایبندی به رعایت درمان نقش مهمی دارد و همچنان به عنوان یک چالش در حرفة پزشکی و اجتماعی باقی مانده است[14] .بنابراین داشتن امید در درمان ناباروری، یکی از مهمترین فاکتورها برای دستیابی به نتیجه مثبت است [17].طبق مطالعه ای  در آلمان نرخ رها کردن بیماران تحت مطالعه که بعد از 4 دوره با شکست مواجه شده بودند، از 39.9 به  62.2 درصد افزایش یافت که این نشاندهنده ی کاهش امیدواری و استرس فزاینده ای می باشد که طی دوره درمان افزایش می یابد[18] .از طرفی دیگر در مطالعه بروندز  و همکاران، عمده ترین علت قطع درمان با IVF ، مشکلات روانی و عاطفی، پیش آگهی ضعیف درمان (ترس و امید به موفقیت در درمان ها) و شکست در درمان ناباروری است[19]. بنابراین امید، انگیزه و شوق را در افراد ایجاد می کند تا به اهداف خود برسند و بر مشکلات غلبه کنند[20] .

در پژوهش های مختلف نشان داده است که امیدواری با کاهش میزان تنیدگی، کاهش میزان اضطراب موقعیتی و سازگاری مطلوبتر نسبت به بیماری و توانایی حل مسئله و تصمیم گیری و پیگیری درمان همراه می باشد[21]. در طول درمان ناباروری، زوجین موظف هستند طیف وسیعی از تصمیمات را اتخاذ کنند. یکی از این موارد اغلب مربوط به این است که در صورت عدم موفقیت درمان چه باید کرد و این تصمیمات تحت تاثیر یکسری عوامل از جمله ملاحظات اخلاقی، عوامل روحی مانند استرس و اضطراب و درک نسبت به درمان قرار می گیرد [22].طبق مطالعه ای که روی 1244 بیمار نابارور تحت درمان باروری که با تصمیماتشان در مورد وضع جنین باقیمانده پس از درمان باروری درگیر بودند انجام شد، نشاندهنده ی نمرات بالای تضاد و دشواری تصمیم گیری در این بیماران بود [23].مطابق نظریه تصمیم گیری [24] اگر تصمیم گیری، غیر قابل برگشت، دارای محدودیت و  فشار روانی و نیاز به قضاوت فردی در مورد تصمیمات مثبت و منفی داشته باشد، دشواری و تضاد در تصمیم گیری افزایش می یابد[25]. تضاد تصمیم گیری وضعیت عدم اطمینان در مورد دوره اقداماتی است که باید انجام شود [26].'تضاد تصمیم گیری' وقتی بوجود می آید که بیماران در انتخاب یک گزینه درمانی از بین چندین گزینه درمانی مناسب مشکل داشته باشند. عوامل مؤثر بر ایجاد تضاد در تصمیم گیری شامل اطلاعات ناکافی و مغرضانه، حمایت ناکافی از سمت همسر و همسالان و ترس و تصور تصمیم بی اثر است [27]. بیمارانی که نمرات تضاد تصمیم گیری بالایی دارند به احتمال زیاد دچار پریشانی عاطفی می شوند، نظر خود را تغییر می دهند، تصمیم گیری را به تاخیر می اندازند، حسرت آینده را دارند و یا ارائه دهندگان راسرزنش می کنند[26] .

توجه به نیازهای روانی زوج های نابارور یک بخش ضروری در موفقیت درمان ناباروری است. مطالعات انجام شده بر روی زنان نابارور، مشاوره ومداخله های روانی را لازمه کمک به این زنان دانسته اند [28].تاکنون مطالعات متعددی درباره تاثیر روش های مختلف بر استرس، ناامیدی و تضاد تصمیم گیری در زنان نابارور و سایر اقشار جامعه انجام شده است. به عنوان مثال زربخش و همکاران (1393) نشان دادند آزمون مدیریت استرس می تواند باعث افزایش امید به زندگی در زنان نابارور شود[29] .پیته و همکاران (2011) نشان دادند که دادن اطلاعات باروری هدفمند و بموقع در مورد مسائل باروری به جوانان مبتلا به سرطان پستان، تضاد در تصمیم گیری را کاهش داده و انتخاب آگاهانه را افزایش می دهد[30].گراوندی و همکاران (2014) نشان دادندکه روان درمانی گروهی می تواند موجب کاهش استرس، افسردگی و ناامیدی در زنان مبتلا به سرطان پستان شود[31]. آقایوسفی و همکاران (1390) نشان دادند که آموزش مقابله درمانگری  موجب کاهش ناامیدی در زنان نابارور می شود[32]. والیانی و همکاران (1394) نشان دادند تکنیکهای تن آرامی بر کاهش استرس و رضایت مندی از درمان در زنان نابارور تحت درمان IVF و یا ICSI  مؤثر است[33].همچنین لطیف نژاد و همکاران (1394)وربیعی پورو همکاران (1395)نشان دادند که مشاوره مشارکتی  درکاهش ناامیدی وکاهش استرس زنان نابارور مؤثر است[28, 34]. با اینحال همچنان شاهد افزایش استرس و ناامیدی در زنان نابارور تحت درمان کمکی هستیم بدین ترتیب بدیهی است که چنانچه شیوه های مؤثری برای روبرو شدن و حل مشکل در اختیار زوجین نباشد، می تواند باعث ایجاد مشکلات جدی در زندگی زوجین نابارور شود [35].

انتخاب موثرترین شیوه آموزش با تکیه برمهارت ها، توانایی ها و مشارکت فعال فراگیران امروزه به عنوان یکی از اصول مهم و اساسی آموزش در مراقبت های بهداشتی گزارش شده است[36] .یکی از راه های پیش رو برای توانمندسازی بیماران، استفاده از مصاحبه انگیزشی است که موجب ایجاد تغییرات رفتاری موثر میشود[37]. مصاحبه انگیزشی رویکردی مراجع محور و رهنمودی است که برکشف انگیزه افراد برای تغییر رفتار و حل تردید ها و دوسوگرایی متمرکز است و احساس خودکارآمدی بیشتری در مورد رفتارها در فرد ایجاد می کند. این رویکرد برکمک به افراد برای تصمیم گیری برای تغییر خود تمرکز دارد وبه جای تحت فشار قراردادن بیمار از بیرون ویا تلاش برای متقاعد کردن یا تحمیل فرد، به تغییر متمرکزاست[38]. مصاحبه انگیزشی با تکیه بر اصولی نظیر بیان همدلی، اجتناب از بحث کلامی، حمایت از کارآیی شخصی مراجع و حرکت با مقاومت های او، دو سوگرایی، تردید و ترس بیمار از مواجه شدن با موقعیت های اضطراب انگیز (در اینجا مواجه شدن با موقعیت بیماری) را کاهش می دهد[39]. مصاحبه انگیزشی نه یک الگوی مداخله ای کاملا جدید و نه یک الگوی مجزاست، بلکه ترکیبی از اصول و فنون برگرفته شده از مجموعه ای از مدل های بسیار گسترده روان درمانی و تغییر رفتار است[40].یکی از اصول مهم مصاحبه انگیزشی، توانمندسازی است. یعنی کمک به بیمار در زمینه کشف این مطلب که چگونه می تواند در وضعیت سلامتی خود تغییری ایجاد کنند و به موجب این امر و با شناسایی نگرانی  ها و حل تردید ها می تواند موجب کاهش علایم هیجانات منفی مانند افسردگی، استرس  و افزایش امیدواری شود و بر فرآیند تصمیم گیری افراد تاثیر بگذارد[41, 42].دلایل زیادی برای جذابیت مصاحبه انگیزشی و تمایل بیشتربرای استفاده از آن در مقایسه با روش های معمولی وجود دارد[43] .این روش نخست مشکل مهم ومعمول در همه روش ها، یعنی مقاومت در برابر تغییر را به طور مستقیم مطرح آن را برطرف می کند.دوم، روشی انعطاف پذیر است. سوم، حجم قابل توجهی از شواهد تحقیق وجود دارد که ازکارآمدی و تاثیر مصاحبه انگیزشی در مشکلات مربوط به بهداشت و سلامت جسمانی و روانی حمایت می کند. چهارم،تحقیقات اثبات کرده که مصاحبه انگیزشی قابل یادگیری است و طی جلسات معدود به اثرات قابل توجه ای می توان دست یافت[44, 45].مصاحبه انگیزشی با تکنیک های دیگر مشاوره ای و آموزشی که اتحاد درمانی را با بیماران را افزایش می دهد، تفاوت های اساسی دارد و باید به نحوی با بیمار صحبت شود که مقاومت بیمار را به حداقل رسانده و بحث درمورد تغییر از سویی بیمار را تشویق کند [46].این تکلیف بیمار است نه درمانگرکه تردید خودرا کشف و حل نماید و این تکلیف درمانگر است که انتظار تردید را داشته باشد،آن را تشخیص دهد و به بیمار کمک کندکه وی تردید را بررسی و حل نماید. براین اساس در مصاحبه انگیزشی شیوه به طور معمول تسهیل گرایی بوده و رابطه به جای اینکه رابطه درمانگر و بیمارباشد، بیشتر شبیه همراهی است[42] .

مصاحبه انگیزشی به طور گسترده و اثربخش در زمینه بهداشت و سلامت استفاده شده است[41] .بطور مثال نتایج  برخی مطالعات نشان داده است که مصاحبه انگیزشی باعث  افزایش انگیزه زنان باردار ،(رسولی و همکاران2016) [47]،افزایش استفاده موثر از روش های پیشگیری از بارداری( ویلسون و همکاران)[45] ، افزایش میزان امیدواری(علی دوست قهفرخی و همکاران 1395) (اسکات در سال 2013 ) (زارع و همکاران (2016)[14, 48, 49] و افزایش توانمتد سازی (اسکات در سال 2013 ) می شود [48]. درحالی که مطالعه والوپ و همکاران(2013) نشان داد، مصاحبه انگیزشی به تنهایی درافزایش میزان خودکارآمدی تاثیری ندارد [50] و نیز نتیجه مطالعه سالومون وهمکاران (2012) نشان داد مصاحبه انگیزشی منجربه  افزایش پایبندی بیماران مبتلا به استئوپروز به مصرف داروها نمی گردد[51] .پس منطقی است انتظار داشته باشیم مصاحبه انگیزشی به تنهایی نمی تواندبرای برخی از مراجعان وبیماران موثرباشد. ازطرفی نتیجه برقراری ارتباط عاطفی با شرکت کنندگان درمداخله انگیزشی می تواند باعث ارتقاء توانمندی، افزایش خودآگاهی، افزایش عزت نفس،آینده نگری و هدفمندی، افزایش خودکارآمدی،کنترل هیجانات منفی وتقویت تجربیات مثبت باشد[52].

با توجه به افزایش میزان ناباروری و به دنبال آن افزایش احتمال شکست در ناباروری و نقشی که کاهش استرس و ناامیدی و کمک به تصمیم گیری در موفقیت درمان در اقدام بعدی دارد و اینکه مصاحبه انگیزشی در زمینه هایی مانند تقویت خودکارامدی، حل تعارض تصمیم گیری و برطرف کردن دوسوگرایی و  افزایش امید، انگیزه و پایبندی به درمان موثر بوده  است  و همچنین در زمینه بهبود وضعیت روانشناختی و افزایش رفاه روان نشناختی زنان بعد از شکست مداخله روانشناختی متکی به رویکردهای نوین مشاوره ای انجام نشده است ،پژوهشگر بر آن شد که مطالعه ای با هدف بررسی تاثیر مصاحبه انگیزشی بر تضاد تصمیم گیری، استرس و ناامیدی پس از یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی در زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز ناباروری مولود شهر زاهدان سال 1399 را در مرکز فوق انجام دهد .شاید این پژوهش گامی در جهت آشنایی زنان نابارور با پیامد های روانی ناباروری و کمک به تصمیم گیری و کاهش استرس  و ناامیدی و ایجاد دیدگاه مناسب در صورت شکست تلقیح آزمایشگاهی باشد.

مروری بر مطالعات:

به منظور دستیابی به مطالعات مرتبط با موضوع پژوهش، با استفاده ازکلید واژه های فارسی: مصاحبه انگیزشی، استرس، ناامیدی، تضادتصمیم گیری، ناباروری و کلیدواژه های انگلیسی :

Motivational interviewing  ,stress, disappointment, hopelessness, conflict in decision making, in vitro fertilization failure and infertility.

در پایگاه های اطلاعاتی SID ، Magiran ، Pub Med ،Springer ، Elsevier ،ProQuest  جستجو  انجام شد و مطالعات مرتبط بررسی و انتخاب شدند که برخی نمونه های مرتبط و نزدیک به عنوان از لاتین به فارسی به ترتیب سال، در زیر آمده است.

مطالعات خارجی

نازیک و همکاران ( 2019) مطالعه ای توصیفی در ترکیه با عنوان تجزیه و تحلیل سطح  اضطراب و ناامیدی زنان در طی درمان تلقیح آزمایشگاهی  و انتقال جنین بر روی 50 زن نابارور انجام دادند. جهت جمع اوری داده ها از پرسشنامه های مسخصات دموگرافیک، برای تعیین سطح اضطراب از پرسشنامه اضطراب آشکار اشپیل برگر، پرسشنامه ناامیدی بک برای تعیین سطح ناامیدی استفاده شده است. نتایج این مطالعه حاکی است ارتباط معنی داری بین نمره کل ناامیدی بک (BHS)، قبل از برداشت تخمک و پس از انتقال جنین  وجود دارد .آنان نتیجه گرفتند که تفاوت آماری معنی داری بین نمره ی کل ناامیدی قبل برداشت تخمک و پس از انتقال آن وجود دارد. اما بین اضطراب قبل از برداشت تخمک و پس از انتقال جنین تفاوت اماری معنی داری وجود ندارد .همچنین اینکه زنان دارای سطح بالایی از ناامیدی بوده وبا افزایش سطح اضطراب سطح امیدواری آنان کاهش می یابد[53].

یان چان و همکاران (2016) طی مطالعه ای طولی در چین به بررسی نقش تضادهای تصمیم گیری و پشیمانی و تعدیل روانی کوتاه مدت پس از عدم موفقیت در درمان IVF در 151 زن نابارور با میانگین سنی 37.2 سال پرداختند که سطوح افسردگی، اضطراب توسط پرسشنامه افسردگی و اضطراب بیمارستانی (HADS) و بهزیستی روانی و اجتماعی و کیفیت زندگی مرتبط با ناباروری FRQOL توسط پرسشنامه (FertiQoL) در شرکت کنندگان ابتدا طی ارزیابی اولیه ، سپس در روز مشاوره که 3-2 هفته بعد از ارزیابی اولیه و در نهایت 3-2 ماه بعد از مشاوره  سنجیده شد. همچنین در روز مشاوره برای ارزیابی عدم اطمینان آنها در انتخاب از ابزار(DCS)  و در ارزیابی نهایی برای ارزیابی پشیمانی از ابزار (DRS) استفاده شد. نتایج این مطالعه حاکی از ان بود که پشیمانی از تصمیم گیری تا حدودی  تحت تاثیر  واسطه ای تعارض تصمیم گیری در کل و بخصوص درمان  FRQOL بوده است و اثر واسطه ای با پشیمانی از  تصمیم گیری  تنها در کسانی که بعد از چرخه IVF  ناموفق خود جنین منجد باقی مانده نداشتند، وجود داشت [22].

مطالعه کیم و همکاران (2013) در امریکا با هدف بررسی اثربخشی روند مشاوره فعلی در تصمیم گیری بیماران مبتلا به سرطان در زمینه حفط باروری در مراکز IVF  دانشگاه کارولینای شمالی در 52 زن 43-18 ساله که تمایل به حفظ باروری دارنشتند 12-3 ماه پس از مشاوره معمول به صورت مقطعی از اوریل 2009 تا دسامبر 2010 انجام شد. در این پژوهش نظرات بیماران در مورد مشاوره و تصمیم گیری در رابطه با حفظ باروری ارزیابی با پرسش نامه های دموگرافیک ، تضاد تصمیم گیری (DCS) و پرسشنامه محقق ساخته ای در مورد دانش حفظ باروری گردید. یافته های مطالعه نشان دادند که  بیش از نیمی از بیماران (52%) درخواست مشاوره نموده بودند، همه بیماران اظهار داشتند که اطلاعات مشاوره برای آن ها مفید بوده و 73% بیماران پس از مشاوره اقدام به تصمیم نهایی گرفتند. تضاد تصمیم گیری در بیمارانی که شدیدا احساس می کردند به فرصتی برای پرسش در طول مشاوره نیاز دارند به طور معنی داری کمتر  و در بیمارانی که مساله هزینه شدیدا تصمیم به درمان را تحت تاثیر قرار می داد و در بیمارانی که هیچ گونه درمانی را دریافت نکرده بودند به صورت معنی داری بالاتر بود[26].

لیرلی و همکاران ( 2011)  طی یک مطالعه ی کارازمایی بالینی تصادفی، به بررسی شناسایی پیشگویی کننده ها و همبستگی های تعارض تصمیم گیری درباره وضعیت جنین های باقی مانده پس از درمان نابارری بر روی  2210 بیمار  نابارور مراجعه کننده به کلینیک های ناباروری در نه منطقه جغرافیایی در امریکا پرداختند که در آن تعارض تصمیم گیری در مورد وضعیت جنین ها توسط ابزار تعارض تصمیم گیری (DCS) مورد بررسی قرار گرفت. 39% از  1005 موردی که جنین های منجد تحت محافظت داشتند و پرسشنامه DCS  را کامل نموده بودند، تعارض تصمیم گیری بالا (37.5 ≤ DCS) گزارش گردید. همچنین کسانی که در مورد فرزند داشتن در آینده اطمینان نداشتند یا خواهان فرزندی در آینده نبودند بیشتر از کسانی که  در آینده خواهان کودک بودند تعارض زیادی در تصمیم گیری را گزارش نمودند ،همچنین کسانی که خواهان ذوب و دور انداختن جنین ها، اهدای جنین ها برای پژوهش ، انجماد پایدار و انتقال دلسوزانه در صورت امکان  تعارض تصمیم گیری بالایی را گزارش نمودند [54].

مطالعه فیکر و همکاران (2009) که بصورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی ،با عنوان 'استفاده از مصاحبه انگیزشی در برنامه های بهداشت عمومی جهت جلوگیری از سندرم الکل جنینی در امریکا انجام شد ،نشان داد که یک سوم از  1784 زنانی که به کلینیک های مراقبت های بهداشتی دترویت  و کلینیک  HIV / AIDS-STD  مراجعه کرده بودند در معرض مواجهه با الکل در حاملگی قرار داشتند ( که به صورت زیاده روری در مصرف (4بار در هر وعده) و نوشیدن زیاد (8بار در هفته)  طی سه ماه قبل، در حالی از هیچ روش پیشگیری استفاده نکرده و یا نزدیکی های متناوب داشتند).در این مطالعه از مصاحبه مختصر و کوتاه انگیزشی (BMI)  و کتابی به نام انتخاب ها که براساس اصول BMI  برای اهداف 1. آمادگی برای تغییر، 2. تقویا انگیزه برای تغییر و 3. ارائه یه برنامه تغییر شخصی ( با مضامینی در مورد عوارض الکل، سندرم الکل جنینی ، راه ای پیشگیری، سطح خطر شخصی برای داشتن حامگی در معرض) به این صورت که (77 نفر) مداخله در سطح فردی دریافت کردند که شامل 4جلسه BMI (دو جلسه حضوری و دو جلسه تلفنی) طی دوره شش ماهه و (327 نفر که ترجیح میدادند از طریق خانه پیگیر شوند) مداخله تغییر خود اموز از مداخله (مداخلع در سطح جامعه) که دو تماس تلفنی پیگیری بعد از مصاحبه اول طی دوره شش ماهه  بوده است. نتایج این مطالعه نشان داد 59% زنانی که در هر دو مداخله بودند در پایان دوره شش ماهه دیگر در معرض خطر مواجهه و استفاده از الکل قرار نداشتند و هر دو راهبرد مبتنی بر مصاحبه انگیزشی در کاهش نوشیدن الکل و استفاده از روش های پیشگیری از بارداری موثر بودند[55].

پدی و همکاران (2005) مطالعه ای کیفی با عنوان تصمیم گیری زنان در پایان درمان IVF بر روی 25 زن که پس از درمان ناموفق IVF تصمیم به پایان دادن به درمان گرفته بودند ، انجام دادند. مصاحبه ها با استفاده از تکنیک رمز گذاری باز ضبط و جمع اوری گردید. یافته های مطالعه نشان داد که زنان در پذیرفتن اینکه ناباروری آنها همچنان حل نشده باقی می ماند ، دچار مشکل می شوند. بسیاری  از زنان احساس می کردند که درمان با انتظارات غیر واقعی از موفقیت شروع شده است و در برابر فشارهای رسانه و جامعه احساس آسیب پذیری می کردند. اگرچه تصمیم برای پایان دادن به درمان دشوار بود ، اما بسیاری از زنان راهی برای کنار آمدن از پریشانی عاطفی ناشی از IVF ارائه دادند[56].

مک کویینی و همکاران (1997) طی یک مطالعه کارازمایی بالینی با عنوان اثربخشی گروه های درمانی مشکل محور و احساسات محور در زنان دارای مشکلات ناباروری بر روی 29 زن نابارور که از 3 منبع (زنان زایمان محلی،یک محل اطلاع رسانی برای افراد نابارور و تبلیغات روزنامه)استخراج شده بودند ،در ایالت کانزاس انجام شد.نمونه ها بصورت تصادفی در 2 گروه مداخله(هر کدام 10 نفر)تقسیم شدند. و یک گروه کنترل (9 نفر)مقیاس های اندازهگیری شامل پرسشنامه افسردگی بک BDI،پرسشنامه سلامت روانMHI ،پرسشنامه کنترل ناباروری درک شده PCOI (برای اندازه گیری اینکه گروه کنترل در طول دوره ی مداخله چقدر احساس کنترل روی مشکلات ناباروری خود دارند)و پرسشنامه COPE(از چندین مکانیسم مقابله ای بر اساس تِئوری مقابله)بود.مداخله بصورت جلسات گروهی 90 دقیقه ای در هفته به مدت 6 هفته در دو مکان که 45 مایل از هم جدا بود انجام شد.پس آزمون در دو پیگیری یکماه بعد و 18 ماه بعد انجام شد.نتایج مداخلات در دو گروه مداخله نشان داد که گروه مداخله ی متمرکز بر احساسات اقسردگی کم تر و بهزیستی بیشتر را در یکماه نسبت به گروه کنترل گزارش کردندودر 18 ماهگی اعضای گروه مسئله محور بیشتر از سایرین صاحب فرزند شده بودند.نتیجه گیری کلی حاکی از اثر بخشی هر دو مداخله ی مسئله محور و احساسات محور در رابطه با مشکل ناباروری در زنان میباشد[57].

مطالعات داخلی

زربخش بحری و همکاران (1398) مطالعه ای با 'عنوان بررسی اثربخشی آزمون مدیریت استرس و حل مسئله بر کیفیت زندگی  و امید به زندگی زنان نابارور'  بر روی 45 زن نابارور مراجعه کننده به مرکز ناباروری شهر رشت انجام شد. نمونه ها بصورت تصادفی در 3 گروه 15 نفره شامل دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرارداده شدند.گروه های آزمایش هر کدام به مدت 10 جلسه ی 90 دقیقه ای به ترتیب تحت آموزش مدیریت استرس و حل مسئله قرار گرفتند. پس آزمون پس از اتمام برنامه آموزشی آزمودنی ها بار دیگر مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین نمرات امید به زندگی و کیفیت زندگی گروه های آزمایش با گروه کنترل تفاوت آماری معناداری وجود دارد. نتایج پژوهش حاکی از اثربخشی بیشتر آزمون مدیریت استرس نسبت به آزمون حل مسئله بر امید به زندگی و کیفیت زندگی زنان نابارور بود. با توجه به کاهش کیفیت زندگی و امید به زندگی در زنان نابارور و موثر بودن مداخله روانی و آموزش در بهبود این متغییر ها ،آنان نتیجه گرفتند که برنامه های آموزشی به موازات درمان ناباروری برای این افراد در نظر گرفته شود[29].

مطالعه ای توسط وکیلیان و همکاران (1398) بصورت کارازمایی بالینی با عنوان 'تأثیر مصاحبه انگیزشی در استفاده از دستگاه داخل رحمی در زنان در معرض خطر بارداری' بر روی 44 زن در معرض خطر بارداری در اصفهان انجام شد. نمونه ها به شیوه تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله قرار گرفتند. برای این پژوهش پرسشنامه ای طراحی شد که نگرش، دانش، پذیرش و عملکرد را اندازه می گرفت. مداخله  شامل مصاحبه انگیزشی در پنج جلسه  45 دقیقه ای توسط محقق انجام شد.یکماه بعد پس آزمون انجام شد. یافته ها نشان داد که مصاحبه انگیزشی باعث افزایش چشمگیر استفاده از دستگاه داخل رحمی شده است[58] .

مطالعه ای توسط صالحی و همکاران (1397) بصورت یک کارازمایی بالینی تصادفی شده، با عنوان ' تاثیر مصاحبه انگیزشی بر میزان موفقیت شیر دهی انحصاری در زنان نخست زا 'بر روی 210 نفر از مادران باردار نخست زا مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان تربت حیدریه انجام شد. نمونه ها به روش تصادفی سازی بلوکی (بلوک های شش تایی با حجم برابر) به سه گروه 70 نفره مداخله(مصاحبه انگیزشی،سخنرانی،کنترل)تقسیم شدند. برای گروه مداخله1 (مصاحبه انگیزشی)5 جلسه آموزش گروهی و 3 پیگیری تلفنی و برای گروه مداخله 2 (سخنرانی)یک جلسه دو ساعته در هفته های 31-34 بارداری در مورد آموزش شیر دهی انجام شد. گروه دکنترل فقط مراقبت روتین دریافت کردند. ابزار گرداوری داده ها شامل پرسشنامه بررسی وضعیت تغذیه انحصاری با شیر مادر بودکه در پایان 2-4-6 ماهگی شیرخوار اندازه گیری شد. آنان نتیجه گرفتند که شانس شیردهی انحصاری در گروه مداخله با روش مصاحبه انگیزشی 7.4 برابر گروه کنترل و در گروه مداخله با روش سخنرانی 2.6 برابر گروه کنترل بود.یافته ها نشان داد که موفقیت شیردهی انحصاری در گروه مصاحبه انگیزشی بطور معنی داری بیشتر از سایر گروه ها بود و از این تکنیک مشاوره می توان بعنوان راهکاری برای افزایش موفقیت شیردهی انحصاری بویژه در مادران نخست زا استفاده کرد[59].

محمودی مجد و همکاران (1395) طی یک مطالعه تصادفی با عنوان 'تاثیر مصاحبه انگیزشی در مورد تست پاپ اسمیر در زنان میانسال' با هدف اینکه آیا مصاحبه انگیزشی میتواند بر آگاهی  و نگرش و جذب زنان برای انجام تست پاپ اسمیر تاثیر بگذاردیا نه، بر روی 90 زن میانسال در شهرستان شازند انجام شد. در این مطالعه نمونه ها بطور تصادفی در دو گروه شاهد و مداخله بصورت بلوک های AوB  قرار گرفتند(هر کدام 45 نفر). در گروه مداخله پنج جلسه یک ساعت و نیمه مصاحبه انگیزشی گروهی و در گروه شاهد جلسات آموزشی در مورد پاپ اسمیر ارایه می شود.   ابزار گرد آوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر پژوهش بود.پس آزمون دو ماه بعد تکمیل گردید. آنان نتیجه گرفتند که پای بندی زنان به غربالگری دهانه رحم از طریق مصاحبه انگیزشی قابل افزایش است و هم چنین توصیه شد از این روش برای سایر آزمایش های غربالگری نیز استفاده شود [60].

مطالعه ای توسط ربیعی پور و همکاران (1395) بصورت کارازمایی بالینی با عنوان 'اثربخشی مشاوره گروهی با رویکرد مشارکتی بر استرس اختصاصی زنان نابارور' بر روی 50 نفر از زنان نابارور 20 تا 45 ساله با سابقه ی یکسال نازایی که به کلینیک فوق تخصصی ناباروری در شهر ارومیه مراجعه کرده بودند انجام شده است . نمونه ها به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و بصورت تصادفی در دو گروه کنترل و مداخله (هر گروه 25 نفر) تقسیم شدند. ابتدا پیش آزمون با پرسشنامه استرس ناباروری نیوتون جهت گروه کنترل تکمیل شد و دو هفته بعد پس آزمون جهت این گروه تکمیل گردید برای گروه آزمون 10 جلسه مشاوره گروهی با محتوای مشاوره ناباروری ،درمان و اصلاح باورهای غلط،و ارایه همکار لازم،کنترل استرس ،مهارت حل مسیله،وکنترل افکار غیر منطقی ناباروری،سلامت باروری و جنسی با مشارکت کارشناس ارشد مشاوره در مامایی متخصص روان شناسی،و فلوشیپ نازایی انجام شد.آنان نتیجه گرفتند که اختلاف میانگین نمره استرس کلی بعد از انجام مداخله، بین دو گروه کنترل و مداخله تفاوت معنی داری داشت. یافته ها نشان داد که مشاوره گروهی به منظورکاهش استرس اختصاصی ،میتواند استرس زنان ناباروررا بطور معنی داری کاهش دهد[28].

مطالعه ای توسط برادران و همکاران (1394) بصورت آزمایشی با عنوان 'مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش و مصاحبه انگیزشی بر کاهش اضطراب، افسردگی، فشار روانشناختی و افزایش امید بیماران مبتلا به فشار خون اساسی' بر روی 39 نفر از بیماران فشارخونی در شهر رشت انجام شد. نمونه ها به روش تصادفی در سه گروه آزمایش و کنترل جای گرفتند (13 بیمار در هر گروه). افراد در گروه مصاحبه انگیزشی، طی 5 جلسه و در گروه درمان مبتنی بر تعهد وپذیرش در8 جلسه تحت درمان قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ درمانی را دریافت ننمود. ابزارهای پژوهش مقیاس استرس، اضطراب وافسردگی و مقیاس امید بودند که در هر سه مرحله بر روی آزمودنیها اجرا شدند.پس از اتمام جلسه های مداخله ، پرسشنامه ها به طور مجدد به افراد داده شد و با افراد گروه کنترل تماس گرفته شد و از آنها دعوت گردید تا جهت پاسخ به پرسشنامه ها تا یک هفته آتی به بیمارستان مراجعه نمایند. یافته ها نشان داد که درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش ومصاحبه انگیزشی نسبت به گروه کنترل، میانگین اضطراب، افسردگی و فشار روانشناختی به طور معناداری پایین تر و امید بالاتری داشتند. آنان نتیجه گرفتند که درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش و مصاحبه انگیزشی مداخلاتی مؤثر در بیماران مبتلا به فشار خون می باشند[49].

والیانی و همکاران (1394) طی یک کارآزمایی بالینی کنترل دار با عنوان 'بررسی رضایتمندی زنان نابارور از روند مراقبتی کاهش استرس در طول دوره درمان ناباروری' بر روی 76 زن نابارور در اصفهان انجام شد. نمونه هابه صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند (36 نفر در گروه مداخله و 36 نفر در گروه کنترل). تکنیک تن آرامی در گروه مداخله به مدت 12 جلسه هر جلسه به مدت 39 دقیقه و بین ساعت 3 تا 6 عصر )6 جلسه قبل از انتقـال رویـان به رحـم و 6 جلسه بعد از آن( توسط پژوهشگر اجرا شد و در گـروه کنتـرل تنهـا درمـان های IVF و یا ICSI به کـار گـرفتـه شد.اطلاعات بوسیله پرسشنامه استاندارد استرس ناباروری نیوتن ومیزان رضایتمندی از روند درمانی قبل و بعد از گذشت حدود 18 روز، زمـانی که نمـونه های مورد پژوهش جهت انجام تست بارداری به آزمایشگاه رفتند، تکمیل شد. آنان نتیجه گرفتند که بین رضایت از روند مراقبتی کاهش استرس دوره درمان در دو گروه اختلاف معنی داری وجود دارد و این رضایتمندی در گروه مداخله بطور معناداری بیشتر از گروه کنترل است [33].

مطالعه ای توسط  قهفرخی و همکاران (1392) بصورت تصادفی از نوع شبه آزمایش با عنوان 'اثربخشی مصاحبه انگیزشی بر افسردگی و امیدواری بیماران همودیالیزی' بر روی 30 نفر از بیماران همودیالیزی شهرکرد انجام شد. نمونه ها صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت 5 جلسه هفتگی در جلسات مصاحبه انگیزشی شرکت کردند، در حالیکه گروه کنترل در این مدت هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با پرسشنامه افسردگی بک وپرسشنامه امیدواری اشنایدر گردآوری شدند.پنج هفته بعد پس آزمون انجام شد. یافته ها نشان داد که افزایش معنا داری در مقیاس امیدواری و کاهش معنا داری در نمره افسردگی در گروه آزمایش وجود دارد. نتیجه گیری کلی نشان داد که با توجه به اثربخش بودن مصاحبه انگیزشی بر افسردگی و امیدواری بیماران دیالیزی و کوتاه مدت و مقرون به صرفه بودن آن، می توان از این روش برای بهبود سطح سلامت روان بیماران دیالیزی استفاده کرد[14].

مطالعه ای توسط رودسری و همکاران ( 1390) بصورت کارآزمایی بالینی با عنوان بررسی 'تاثیر مشاوره مشارکتی ناباروری بر استرس درک شده زنان نابارور تحت درمان با IVF ' بر روی 60 زن با ناباروری اولیه در مشهد انجام شد. نمونه ها به روش نمونه گیری در دسترس  انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه کنترل (31 نفر) و مداخله (29 نفر) قرار گرفتند. استرس درک شده ناباروری زنان با استفاده از پرسشنامه ناباروری نیوتن، در ابتدای مطالعه و روز انتقال رویان مورد سنجش قرار گرفت. گروه مداخله در پنج جلسه انفرادی و با مشارکت ماما، متخصص زنان و روانشناس بالینی مشاوره شدند و گروه کنترل تنها مشاوره مرسوم بخش را دریافت کرد. پس آزمون با استفاده از پرسشنامه استرس ناباروری نیوتون پس از انجام عمل انتقال رویان انجام شد.آنان نتیجه گرفتند که مشاوره مشارکتی در زنان نابارور باعث کاهش میانگین استرس کلی در گروه مداخله به میزان6/3  برابر در مقایسه با گروه کنترل شده است. نتیجه کلی نشان داد که  مشاوره مشارکتی موجب کاهش استرس درک شده ناباروری می شود و  می توان از این روش به عنوان یکی از روشهای مدیریت استرس در زنان نابارور تحت درمان با IVF در مراکز درمان ناباروری استفاده نمود[28].

اکابریان و همکاران (1380) مطالعه ای تجربی با عنوان 'تاثیر مشاوره بر کاهش افسردگی و ناامیدی در نوجوانان لوسمیک افسرده' بر روی 100 بیمار 11 تا 20 ساله مبتلا به لوسمی در اهواز انجام شد. نمونه ها بطور تصادفی به دو گروه آزمایش و شاهد تقسیم شدند. ابزار سنجش در این پژوهش پرسشنامه افسردگی بک، مقیاس افسردگی کودکان و مقیاس ناامیدی در کودکان بود.سپس گروه آزمایش را به 4 زیر گروه (هر زیر گروه 4نفر)تقسیم کرده و هر زیر گروه در 8 جلسه 45 دقیقه ای مشاوره شدند.گروه گواه هیچ مشاوره ای دریافت نکرد و در پایان افسردگی و ناامیدی دو گروه سنجیده شد. آنان نتیجه گیری کردند که میانگین نمرات پس آزمون در گروه آزمایش در مقایسه با میانگین نمرات پیش آزمون کاهش چشمگیری پیدا کرده است، درحالیکه نتایج میانگین نمرات کل مقیاس افسردگی و ناامیدی در گروه شاهد افزایش پیدا کرده است. یافته های این پژوهش حاکی از مفید بودن قابل توجه مشاوره در مورد بیماران لوسمیک نوجوانان بود[61].

نتیجه گیری کلی از مروری بر مطالعات:

نگاه کلی بر مطالعات انجام گرفته و منتشر در زمینه ناباروری چه در ایران و چه در خارج از کشور فقط به توصیف نحوه تصمیم گیری زنان در پایان درمان پس از شکست درمان قبلی IVF ، شناسایی تعارض های تصمیم گیری در مورد وضعیت جنین های منجمد شده باقی مانده بعد از درمان و  سنجش میزان اضطراب و ناامیدی زنان در طی IVF  پرداخته اند و مطالاعات مداخلاتی اندکی در زمینه ناباروری و شکست روشهای کمک باروری صورت گرفته است. همچنین جستجوها درباره اثر بخشی مصاحبه انگیزشی، تاثیر این روش را بر مشکلات زنان و در زمینه های مختلف از جمله در بارداری و نیز بر روی متغیرهایی مانند استرس و اضطراب، نشان داده است. مطالعاتی نیز در زمینه مقایسه اثر بخشی مصاحبه های انگیزشی نسبت به سایر مشاوره ها و اثر بخشی روش مصاحبه انگیزشی انجام و تاثیر مثبت آن تایید شده است مانند تاثیر مشاوره انگیزشی بر انجام تست های غربالگری سرطان سرویکس، کاهش افسردگی بیماران همودیالیزی، موفقیت شیردهی انجصاری در زنان نخست زا، استفاده از وسایل داخل رحمی در زنان در معرض خطر بالای بارداری و کاهش سطح اضطراب و افسردگی و فشار روانی در بیماران با کرایز هیپرتانسیون و غیره. اما با توجه به شیوع ناباروری در دنیا و ایران و سطح استرس بالای این افراد در روند درمان و فشار های وارد شده برای ایجاد تعارض در ادامه روند درمان و تاثیر مثبت مصاحبه های انگیزشی در انواع زمینه ها و بخصوص از بین بردن تضادها و دوسوگرایی ها، مطالعه ای مبنی بر تاثیر مصاحبه انگیزشی در زنان نابارور با سابقه شکست یکبار  IVF  در ایران و در جهان یافت نشد و بنابراین پژوهشگر بر آن شد مطالعه ای با هدف فوق انجام دهد.

1- استرس زنان  نابارور پس از مصاحبه انگیزشی در دو گروه کنترل ومداخله متفاوت است.

2-ناامیدی زنان نابارور پس از مصاحبه انگیزشی در دو گروه کنترل ومداخله متفاوت است.

3- تضاد تصمیم گیری زنان نابارور پس از مصاحبه انگیزشی در دو گروه کنترل و مداخله متفاوت است.

تعیین تاثیر مصاحبه انگیزشی بر تضاد تصمیم گیری، استرس و ناامیدی پس از یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی در زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز ناباروری مولود شهر زاهدان سال 1399

1.تعیین و مقایسه میانگین نمره استرس در زنان نابارور پس از یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی گروه کنترل و مداخله قبل و بعد از مصاحبه انگیزشی

2. تعیین و مقایسه میانگین نمره ناامیدی در زنان نابارور پس از یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی گروه کنترل و مداخله قبل و بعد از مصاحبه انگیزشی

3. تعیین و مقایسه میانگین نمره تضاد تصمیم گیری در زنان نابارور پس از یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی گروه کنترل و مداخله قبل و بعد از مصاحبه انگیزشی

مرکز ناباروری

افراد نابارور

دانشگاه

سیستم پژوهشی

مصاحبه انگیزشی

تعریف نظری: مصاحبه انگیزشی روش مراجع محور و رهنمودی است که از طریق کشف و رفع تردید، انگیزه درونی را برای تغییر افزایش می دهد .[62]

تعریف عملی: در این پژوهش مصاحبه انگیزشی در قالب ۴ جلسه انگیزشی به مدت زمان 90 دقیقه جهت زنان نابارور دارای سابقه یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی به صورت ۲ بار در هفته به صورت گروهی انجام می شود.

استرس:

تعریف نظری: استرس یک اختلال اضطرابی است که به طور معمول پس از یک تجربه وحشتناک دربرگیرنده یک خطر واقعی یا درک آسیب فیزیکی ایجاد می شود (7).

تعریف عملی: منظور از استرس در این پژوهش ، مجموعه امتیازی است که واحدهای پژوهش در پاسخ به سوالات پرسشنامه استرس ناباروری نیوتون کسب می کنند . این پرسشنامه یک ابزار 46 سؤالی با مقیاس لیکرت 6 نقطه ای (از کاملاً مخالفم تا کاملاً موافقم) است و دامنه نمرات آن 276-46 می باشد.  افزایش نمره این آزمون نشان دهنده افزایش استرس اختصاصی ناباروری در افراد نابارور است.

ناامیدی:

تعریف نظری: ناامیدی عبارت است از  این انتظار که اتفاقات مطلوبی اتفاق نخواهد افتاد و پیامدهای بسیار ناراحت کننده ای رخ خواهند داد و این که این موقعیت را هم نمی توان تغییر داد .[63]

ناامیدی حالت تکان دهندهای است که با احساس عدم امکانی و ناتوانی و بیعلاقگی به زندگی مشخص میشود. فرد در اثر ناامیدی به شدت غیرفعال شده و نمیتواند موقعیتهای زندگی را بسنجد و در نتیجه قدرت تطبیق یا تغییر زندگی را ندارد و با گذشت زمان فرد از جریان طبیعی زندگی بیشتر فاصله میگیرد [64].   

تعریف عملی: مجموعه امتیازی است که واحدهای پژوهش در پاسخ به سوالات پرسشنامه ناامیدی بک [1](BHS)کسب می کنند. این پرسشنامه یک مقیاس 20 سوالی است  که فرد با خواندن هر بخش، پاسخ درست (نمره 1) یا غلط (نمره 0) به آن می دهد. این پرسشنامه سه بعد ناامیدی فرد را می سنجد و نمره کسب شده در آن بین 0 تا 20 است که نمره بالاتر نشانه ناامیدی بیشتر است.

تضاد تصمیم گیری:

تعریف نظری: تضاد تصمیم گیری وضعیت عدم اطمینان در مورد دوره اقداماتی است که باید انجام شود (21).

تعریف عملی: مجموعه امتیازی است که واحدهای پژوهش در پاسخ به سوالات پرسشنامه تضاد تصمیم گیری اوکانر  کسب می کنند. این پرسشنامه شامل 16 سوال در 4 بند شامل اطلاعات، وضوح ارزشها، حمایت و تصمیم گیری موثر در مقیاس لیکرت 5 درجه ای (صفر کاملا موافق و 4 کاملا مخالف) است ودامنه نمرات آن بین تا100 که نمره صفر نداشتن تضاد و نمره 100 بیشترین تضاد در تصمیم گیری است.

شکست تلقیح آزمایشگاهی:

تعریف نظری: عدم وقوع حاملگی به دنبال حداقل دو بار انتقال جنین به عنوان شکست تلقیح آزمایشگاهی تلقی می شود. [65]

تعریف عملی: مطابق با تعریف نظری.

ناباروری:

تعریف نظری: عدم دستیابی به حاملگی پس از گذشت یک سال از رابطه ی جنسی محافظت نشده (عدم استفاده از روش های جلوگیری از بارداری )[1]

تعریف عملی: در این مطالعه ناباروری به زنانی اطلاق می گردد که تاکنون هیچ بارداری که منجر به تولد زنده شود، نداشته اند و بعد از یکبار تلقیح آزمایشگاهی نیز به تولد نوزاد زنده دست نیافته اند.

این پژوهش نوعی مطالعه نیمه تجربی دو گروهی با طرح پیش آزمون- پس آزمون است.

کلیه زنان نابارور با سابقه ی یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی مراجعه کننده به مرکز ناباروری مولود شهر زاهدان سال 1399که دارای شرایط ورود به پژوهش باشند.

معیار ورود

1. رضایت به شرکت در پژوهش داشته باشد.
2. ساکن شهر زاهدان باشد.
3. در کنار همسرش زندگی کند.
4. حداقل سواد خواندن و نوشتن داشته باشد.
5.   بین 20 تا 45 سال سن داشته باشد.
6. حداقل 2 ماه از شکست تلقیح آزمایشگاهی گذشته باشد.
7. فرزند زنده و یا فرزند خوانده نداشته باشد.
8. در طی 6 ماه گذشته دچار بحرانهای روانی اجتماعی شدید^[1] نشده باشد.
9. عدم شرکت در هیچگونه برنامه مشاوره ای
10. نداشتن سابقه ی اختلالات روانی و عدم مصرف داروهای روانپزشکی
11. جنین رزرو شده در مرکز نازایی داشته باشد.
12. منعی برای انجام مجدد تلقیح آزمایشگاهی نداشته باشد.
13. نداشـتن سـابقۀ ازدواج مجـدد
14. تعلــق داشــتن بــه خانــوادۀ تک‌همســری در حــال حاضــر
15. از زمان تشخیص نازایی حداقل 6 ماه گذشته باشد.

معیارخروج

1.عدم شرکت بیش از یک جلسه در جلسات مشاوره

2. وقوع بارداری خودبخودی در زن در حین مطالعه

3.رخ دادن هرگونه حادثه ناگوار از قبیل مرگ عزیزان.

حجم نمونه با استفاده از فرمول زیر و با توجه به میانگین و انحراف معیار نمره امید به زندگی زنان تحت درمان با ناباروری در  مطالعه زربخش بحری و همکاران (2013) و حدود اطمینان 95 درصد و توان آزمون 95 درصد در هر گروه بسیار اندک یعنی حدود 8 نفر مشخص شد. با توجه به حجم مطالعات مشابه در کشور و برای افزایش اعتبار مطالعه و امکان تعمیم بخشی بیشتر در هر گروه 30نفر و در مجموع 60  نفر برآورد گردید[29].

n = =7.73

   = 1.96             =2.25               =25.27

 = 1.64              = 1.64              = 28.87

در این مطالعه نمونه گیری با استفاده از شیوه در دسترس انجام خواهد شد. بدین صورت که افراد واجد شرایط مطالعه (دارای سابقه یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی) با بررسی پرونده های مرکز ناباروری مولود شهر زاهدان انتخاب خواهند شد و درصورت تمایل به شرکت در مطالعه، به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار خواهند گرفت.

ابزار جمع آوری اطلاعات در این مطالعه پرسشنامه ای متشکل از 4 بخش خواهد بود که پس از تعیین روایی و پایایی مورد استفاده قرار خواهد گرفت. بخش اول شامل اطلاعات فردی-ناباروری مانند سن(زن و مرد)، تحصیلات زن، تحصیلات همسر، وضعیت اشتغال (زن و مرد)، مدت زندگی مشترک، مدت اطلاع از ناباروری، علت نازایی، مدت درمان ناباروری، تعداد دفعات IUI و... ثبت خواهد شد. بخش دوم شامل پرسشنامه 46 سوالی استرس ناباروری نیوتون (FPI)، بخش سوم شامل پرسشنامه 20 سوالی ناامیدی بک و بخش چهارم شامل پرسشنامه16 سوالی تضاد تصمیم گیری اوکانر خواهد بود.

پرسشنامه استرس ناباروری نیوتون (FPI)[1]

پرسشنامه استرس ناباروری نیوتن شامل یک ابزار 46 سؤالی است که در سال 1999 توسط نیوتن طراحی شد و به منظور اندازه گیری استرس درک شده ناباروری افراد نابارور به کار می رود. این پرسشنامه در 5 بعد مشتمل بر نگرانیهای اجتماعی حاوی 10 سؤال، نگرانیهای جنسی حاوی 8 سؤال، نگرانیهای ارتباطی حاوی 10سؤال، نیاز به والدین شدن حاوی 10 سؤال و عدم پذیرش زندگی بدون فرزند حاوی 8 سؤال تنظیم شده است. نمره استرس کل از جمع نمره های 5 بعد به دست می آید. پاسخها به شیوه لیکرت و در6 نقطه از شدیداً مخالفم تا شدیداً موافقم تنظیم شده است که از 1تا 6 نمره دهی شدند. همچنین نمره دهی سؤالات 1،2، 6، 10، 12، 13، 21، 24، 25، 28، 29، 30، 31، 32، 33، 34، 35، 36، 37، 43 بصورت معکوس انجام می شود.  حداقل نمره این آزمون 46 و حداکثر آن 276 است. افزایش نمره این آزمون نشاندهنده افزایش استرس اختصاصی ناباروری در افراد نابارور است .

پرسشنامه استرس ناباروری نیوتن در ایران توسط علیزاده برای به دست آوردن پایایی بر روی یک نمونه 30 نفری افراد نابارور اجرا شده که ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب برای موضوعات اجتماعی 78/0، موضوعات جنسی 77/0، موضوعات ارتباطی 78/0، رد سبک زندگی بدون فرزند 75/0، نیاز به والد بودن 84/0 و استرس کلی 91/0 برآورد شده است [68]. درجهت تعین پایایی آن نیز از شیوه همسانی درونی به کمک آلفای کرونباخ استفاده خواهد شد.

پرسشنامه ناامیدی بک)   : [2](BHS

این پرسشنامه یک مقیاس 20 سؤالی است که فرد با خواندن هر بخش، پاسخ درست (نمره 1) یا غلط (نمره 0) به آن می دهد. این پرسشنامه سه بعد ناامیدی فرد را می سنجد: احساس درباره آینده، بی انگیزگی یا از دست دادن انگیزه و انتظارات. اولین بار توسط آرون تیبک در سال 2007 تهیه شد. در این پرسشنامه پنج سؤال در مورداحساس فردیت به آینده، هشت سؤال در مورد بی انگیزگی یا از دست دادن انگیزه و پنج سؤال در مورد انتظارات است. پرسشنامه ناامیدی بک برای افراد 17 تا 80 ساله طراحی شده است و نمره کسب شده در آن بین 0 تا 20 است که نمره بالاتر نشانه ناامیدی بیشتر است. گودرزی (1381) پایایی این مقیاس را به روش همسانی درونی ارزیابی و با استفاده از روش آلفای کرونباخ محاسبه کرد که این ضریب برابر با 79/0 بود که حاکی از همسانی درونی بالای مقیاس است [66].همچنین گودرزی جهت بررسی روایی این مقیاس، همبستگی این مقیاس را با پرسشنامه افسردگی بک به دست آورده است، چون بدبینی یکی از خصوصیات افسردگی است و باید رابطه مثبتی بین نمرات آزمودنیها در مقیاس ناامیدی بک و پرسشنامه افسردگی بک وجود داشته باشد. محاسبه ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که این ضریب از نظر آماری معنادار است که نشان دهنده ی روایی مطلوب این مقیاس است. در پژوهش حاضر پایایی پرسشنامه به روش آلفای کرونباخ به دست خواهد آمد.

پرسشنامه تضاد تصمیم گیری اوکانر

این پرسشنامه شامل 16 سوال در 4 بند شامل اطلاعات، وضوح ارزشها، حمایت و تصمیم گیری موثر در مقیاس لیکرت 5 درجه ای (صفر کاملا موافق و 4 کاملا مخالف) است که امتیاز صفر نداشتن تضاد است و 4 بیشترین تضاد را دارد. همه آیتم ها با هم جمع می شوند و تقسیم بر 16 شده و در 25 ضرب می شوند. نمره کل این پرسشنامه بین   0تا100 که نمره صفر نداشتن تضاد و نمره 100 بیشترین تضاد در تصمیم گیری است. روایی محتوای پرسشنامه به استناد مطالعه موسوی و غیاثوندیان در سال 1392 از منابع و کتب و مقالات مختلف و نظرات اساتید دانشکده پرستاری و مامایی تهران انجام گردید و روایی معنایی نیز به روش ترجمه و باز ترجمه انجام شده و برای روایی صوری ابزار در اختیار 10 خانم مراجعه کننده قرار داده شده است. سپس تغییرات لازم صورت گرفته و برای پایایی به روش بازاریابی ابزار در اختیار 10 نفرقرار گرفت و بعد آلفا کرونباخ گرفته شد که برای تضاد 0.94 به دست آمد[67]. در مطالعه مودی و همکاران در سال 1395 نیز تایید پایایی به روش همسان سازی درونی اندازه گیری شد. بدین صورت که طی مطالعه ای مقدماتی این ابزار برای 15 نفر تکمیل و سپس میزان پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ 0.92 محاسبه شد. همچنین آزمون و پس آزمون همبستگی 0.99 را در مورد پرسشنامه نشان داد[68] . در پژوهش حاضر پایایی پرسشنامه به روش آلفای کرونباخ به دست خواهد آمد.

پژوهشگر پس ازتأیید پژوهش توسط کمیته اخلاق دانشگاه و کسب معرفی نامه ازبخش تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی و دانشکده پرستاری و مامایی زاهدان و ارائه آن به ریاست بیمارستان علی ابن ابیطالب اقدام به نمونه گیری ­و ­انجام پژوهش­ می­نماید. نمونه ها به روش در دسترس انتخاب می گردند. . بدین صورت که افراد واجد شرایط مطالعه (افراددارای سابقه یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی) با بررسی پرونده های مرکز ناباروری مولود شهر زاهدان انتخاب خواهند شد و درصورت تمایل به شرکت در مطالعه، به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار خواهند گرفت. بدین ترتیب که به  تعداد نمونه های مطالعه شماره هایی در ظرفی ریخته خواهد شد و از فرد خواسته می شود یک شماره انتخاب کند و در صورت انتخاب عدد زوج، واحد پژوهش در گروه مداخله و در صورت انتخاب عدد فرد، واحد پژوهش در گروه کنترل قرار خواهد گرفت.

سپس در صورت به حد نصاب رسیدن واحدها در هر گروه (5-4 نفره) ، با واحدهای پژوهش تماس گرفته و از آنها درخواست می شود که در روز و ساعتی مشخص به ناباروری مولود برای حضور در جلسه انگیزشی، مراجعه کنند. بعد از مراجعه آنها و قبل از شروع آموزش ،پرسشنامه های اطلاعات دموگرافیک-بارداری، پرسشنامه ی استرس نیوتون، ناامیدی بک و تضاد تصمیم گیری اوکانر در اختیار آنان قرار داده شد و از آنها خواسته  شد به تمامی سؤالات پاسخ دهند.  برای گروه مداخله ۴  جلسه آموزش مبتنی بر مصاحبه انگیزشی 90 دقیقه ای در طی دو هفته متوالی (2 جلسه در هفته)  در اتاق کنفرانس واقع در مرکز ناباروری مولود برابر جدول محتوای تهیه شده ارائه می شود. در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نخواهند کرد . بعد از اتمام مداخله برای افرادگروه کنترل که تمایل به شرکت در کلاسهای مصاحبه انگیزشی دارند، این کلاسها برگزار خواهد شد. همچنین پژوهشگر برای تشویق زنان برای ادامه شرکت در پژوهش یک سی دی حاوی فیلمهای کوتاه و تصاویر تمرینات آرامسازی و تنفسی در اختیارشان می دهد. سپس یکماه پس از پایان مداخله همان پرسشنامه ها مجددا در اختیار زنان نابارور هر دو گروه قرار داده می شود  تا تکمیل کنند.

فرمت و محتوای اولیه جلسات مصاحبه انگیزشی بر اساس الگوی Fields (2006) تهیه شده است  و به کمک کتاب ها ومطالعات انجام شده در رابطه با مصاحبه انگیزشی بر غنای آن افزوده شد. این فرمت گروهی مصاحبه انگیزشی به دفعات در ایران مورد آزمون و استفاده قرارگرفته است. همچنین محتوای آموزشی توسط اساتید راهنما و مشاور (متخصص زنان و نازایی) مورد تایید قرار خواهد گرفت. مصاحبه انگیزشی در این مطالعه به وسیله دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره در مامایی که توسط مشاور محترم پژوهش (دکترای مشاوره و راهنمایی) آموزش خواهد دید و مورد تایید توسط ایشان قرار خواهد گرفت، اجرا می گردد.

ساختار جلسات و محتوای آموزش  در مصاحبه انگیزشی گروهی

داده ها پس از جمع آوری و کد گذاری توسط نرم افزار 21- spss مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهدگرفت. ابتدا فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار، حداقل و حداکثر به کمک آمار توصیفی تعیین می شود. برای مقایسه میانگین های قبل و بعد در هر گروه از آزمون تی زوجی، مقایسه میانگین های نمره استرس، ناامیدی و تضاد تصمیم گیری دو گروه مداخله و کنترل از آزمون تی مستقل استفاده خواهد شد. به منظور مقایسه فراوانی متغیرهای کیفی دموگرافیک  بین دو گروه  از آزمون کای دو استفاده می شود.  در صورت برقرار نبودن شرط نرمالیتی داده ها، آزمون های ناپارامتریک معادل مانند یو من ویتنی و ویلکاکسون بکار گرفته خواهد شد. برای آزمودن اثربخشی مداخله بر متغیرهای کمی و همزمان تعدیل اثر سایر متغیرهای مخدوش کننده احتمالی و اثر پیش آزمون از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده خواهد شد. سطح معناداری در این مطالعه 05/0 مد نظر است.

جدول .... : مقایسه میانگین و انحراف معیار نمره استرس ناباروری  زنان  قبل و بعد از مصاحبه انگیزشی درگروه های مداخله و کنترل

براساس 'راهنمای عمومی اخلاق درپژوهش های علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران سال 1392'کدهای اخلاقی به شرح ذیل استخراج و رعایت شده اند

2-در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام میگیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزماییهای بالینی  بر روی بیماران یا داوطلبهای سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.

3-پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیهپذیر است که منافع بالقوهی آن برای هر فرد آزمودنی بیشتر از خطرهای  آن باشد. در پژوهشهای دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار میگیرد نباید بیشتر از آنچه باشد که مردم عادی در زندگی روزمرهی خود با آن مواجه میشوند. حصول اطمینان از این امر برعهدهی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایشکنندهی پژوهش از جمله کمیتهی اخلاق در پژوهش است.

7-اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنیها بیش از فواید بالقوهی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود.

8-طراحی و اجرای پژوهشهایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام میگیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهشهای قبلی آزمایشگاهی، و  در صورت لزوم،  حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند.

13-کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا میشود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانهی کتبی غیر ممکن یا قابل صرفنظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیتهی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیتهی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.

16-پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی میشود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. همچنین، در پژوهشهایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوهی جذب آزمودنی، باید توسط کمیتهی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.

25-پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنیها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. همچنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنیها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار دادهها یا اطلاعات بهدست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.

26-هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوهی تحقق این امر ترجیحاً بهصورت پوشش بیمهای نامشروط باشد.

31-روش پژوهش نباید با ارزشهای اجتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

1-تفاوت های فردی، وضعیت روحی و روانی و شرایط زمانی پاسخگویی واحد های پژوهش می تواند بر نحوه ی پاسخگویی انها تاثیر بگذارد. بنابراین سعی می شود زمان تکمیل پرسشنامه ها در دو گروه، یک ساعت مشخص باشد.

2-با توجه به شیوع کرونا، ممکن است با عدم حضور شرکت کنندگان در برخی جلسات مواجه شویم که جهت برطرف کردن آن فضای آموزشی بزرگتر و تعداد کمتر شرکت کنندگان در هر گروه مد نظر قرار گرفته است. همچنین همه افراد با ماسک و دستکش حضور خواهند یافت.

مصاحبه انگیزشی، استرس، تضاد تصمیم گیری، ناامیدی، شکست تلقیح آزمایشگاهی، ناباروری

Motivational interviewing, stress, hopelessness, conflict in decision making, in vitro fertilization failure and infertility.

1.            Wolman, I., Berek and Novak’s Gynecology 15th Edition: Lippincott Williams and Wilkins, 2012, 1560 pp, Hardcover, Rs. 2659 on www.flipkart.com, ISBN-139788184736106, ISBN-10818473610X. Journal of Obstetrics and Gynaecology of India, 2014. 64(2): p. 150-151.

2.            Rasoulzadeh Bidgoli, M., R.J.I.J.o.W.s.H. Latifnejad Roudsari, and R. Sciences, The effect of the collaborative infertility counseling model on coping strategies in infertile women undergoing in vitro fertilization: A randomized controlled trial. 2018. 6(1): p. 47-54.

3.            Moghadam, A., A. Delpisheh, and K. Sayehmiri, The prevalence of infertility in Iran. Asystematic Review. Iranian Journal of Obstetrics, Gynecology and Infertility, 2014. 16: p. 1-7.

4.            Gunnell, D.J. and P.J.J.o.P.H. Ewings, Infertility prevalence, needs assessment and purchasing. 1994. 16(1): p. 29-35.

5.            Vahidy, S., et al., The survey of prevalence of primary infertility in Iran 83-84. 2007. 3(9): p. 243-251.

6.            Shah Hosseini Zohreh, K.S., Hamzeh Gardashi Zeinab, An overview of ways to promote the mental and social health of infertile couples. p. 6-5.

7.            Wasser, S.K., G. Sewall, and M.R. Soules, Psychosocial stress as a cause of infertility. Fertility and sterility, 1993. 59(3): p. 685-689.

8.            Najme, H.J.J.B.S., Effective of stress management in depression, anxiety and infertility in women. 2011. 5: p. 55-60.

9.            Stammer, H., T. Wischmann, and R. Verres, Counseling and Couple Therapy for Infertile Couples*. 2002. 41(1): p. 111-122.

10.          Abbey, A., L.J. Halman, and F.M. Andrews, Psychosocial, treatment, and demographic predictors of the stress associated with infertility**Supported by grant RO1 HD 21240 from the National Institute of Child Health and Human Development, Bethesda, Maryland. Fertility and Sterility, 1992. 57(1): p. 122-128.

11.          Newton, C.R., et al., Psychological assessment and follow-up after in vitro fertilization: assessing the impact of failure. 1990. 54(5): p. 879-886.

12.          Cwikel, J., et al., Psychological interactions with infertility among women. 2004. 117(2): p. 126-131.

13.          Gozuyesil, E., S. Karacay Yikar, and E.J.P.i.P.C. Nazik, An analysis of the anxiety and hopelessness levels of women during IVF‐ET treatment. 2020. 56(2): p. 338-346.

14.          Alidoust-Ghahfarokhi, F. and Kiyan-Ersi, F., Effectiveness of Motivational Interviewing on Depression and Hope on Dialysis Patients in Hajar Hospital of Shahrekord in 2013 %J Journal of Clinical Psychology. 2016. 8(4): p. 85-93.

15.          Ratajska, A.J.A.i.P.M., Hope in patients with congestive heart failure. 2008. 7(3): p. 143-146.

16.          KHOSRAVI, Z.J.J.O.R. and INFERTILITY, MENTAL HEALTH PREDICTIVE FACTORS IN INFERTILE COUPLES. 2002. 3(1 (9)): p. -.

17.          Su, T. and Y.J.J.o.n.R. Chen, Transforming hope: the lived experience of infertile women who terminated treatment after in vitro fertilization failure. 2006. 14(1): p. 46.

18.          Schröder, A.K., et al., Cumulative pregnancy rates and drop-out rates in a German IVF programme: 4102 cycles in 2130 patients. 2004. 8(5): p. 600-606.

19.          Brandes, M., et al., When and why do subfertile couples discontinue their fertility care? A longitudinal cohort study in a secondary care subfertility population. 2009. 24(12): p. 3127-3135.

20.          Jones, L.S.J.M.T., Hope deferred: theological reflections on reproductive loss (infertility, stillbirth, miscarriage). 2001. 17(2): p. 227-245.

21.          g, a. and f. dokaneheeifard, The effectiveness of reality therapy on increasing resiliency, life expectancy and improve the quality of life of infertile women Infertility Center Sarim * %J Counseling Culture and Psycotherapy. 2017. 8(29): p. 237-262.

22.          Chan, C.H.Y., et al., A longitudinal study investigating the role of decisional conflicts and regret and short-term psychological adjustment after IVF treatment failure. 2016. 31(12): p. 2772-2780.

23.          Lyerly, A., S. Nakagawa, and M.J.H.R. Kuppermann, Decisional conflict and the disposition of frozen embryos: implications for informed consent. 2011. 26(3): p. 646-654.

24.          Janis, I.L. and L. Mann, Decision making: A psychological analysis of conflict, choice, and commitment. 1977: Free press.

25.          O'Connor, A.M.J.M.d.m., Validation of a decisional conflict scale. 1995. 15(1): p. 25-30.

26.          Kim, J., et al., Fertility preservation consultation for women with cancer: are we helping patients make high-quality decisions? 2013. 27(1): p. 96-103.

27.          O'Connor, A.M., et al., An evidence‐based approach to managing women's decisional conflict. 2002. 31(5): p. 570-581.

28.          Rabeipour, S., et al., THE EFFECTIVENESS OF GROUP COUNSELING BY COLLABORATIVE APPROACHES ON SPECIFIC STRESS IN INFERTILE WOMEN %J Journal of Nursing and Midwifery Urmia University of Medical Sciences. 2016. 14(1): p. 56-65.

29.          Zarbakhsh, M., et al., Effects of stress management training and problem solving on quality of life and life expectancy among infertile women %J Pajouhan Scientific Journal. 2013. 11(4): p. 1-10.

30.          Peate, M., et al., It's now or never: fertility-related knowledge, decision-making preferences, and treatment intentions in young women with breast cancer—an Australian fertility decision aid collaborative group study. 2011. 29(13): p. 1670-1677.

31.          Gravandi, S., et al., Effectiveness of Group Cognitive Therapy on Life Expectancy and Depression Women with Breast Cancer %J QUARTERLY JOURNAL OF HEALTH PSYCHOLOGY. 2014. 3(12): p. 7-23.

32.          Aghayousefi, A., et al., The effect of coping therapy on hopelessness of infertile women %J International Journal of Behavioral Sciences. 2011. 5(2): p. 119-.

33.          Valiani, M., et al., Infertile women's satisfaction with the stress reduction care process during their treatment period: A clinical trial %J Avicenna Journal of Nursing and Midwifery Care. 2015. 23(1): p. 38-48.

34.          LATIFNEJAD ROUDSARI, R., et al., THE EFFECT OF COLLABORATIVE COUNSELING ON PERCEIVED INFERTILITY-RELATED STRESS IN INFERTILE WOMEN UNDERGOING IVF. 2011. 14(4): p. -.

35.          Peterson, B.D., et al., Are severe depressive symptoms associated with infertility-related distress in individuals and their partners? Hum Reprod, 2014. 29(1): p. 76-82.

36.          Weil, M., E. Calhoun, and B. Joyce, Models of teaching. 2000: Allyn and Bacon.

37.          Rollnick, S., W.R. Miller, and C. Butler, Motivational interviewing in health care: helping patients change behavior. 2008: Guilford Press.

38.          Miller, W. and S.J.N.Y. Rollnick, Motivational interviewing: Preparing people for change. Guilford Press. 2002: p. 58.

39.          Miller, W. and S. Rollnick, Motivational interviewing: facilitating change. 2012, Guildford Press.

40.          Cox, W.M. and E. Klinger, Handbook of motivational counseling: Concepts, approaches, and assessment. 2004: John Wiley & Sons.

41.          Martins, R.K. and D.W.J.C.p.r. McNeil, Review of motivational interviewing in promoting health behaviors. 2009. 29(4): p. 283-293.

42.          Britt, E., et al., Motivational interviewing in health settings: a review. 2004. 53(2): p. 147-155.

43.          Camacho-Gonzalez, A.F., et al., The Metropolitan Atlanta community adolescent rapid testing initiative study: closing the gaps in HIV care among youth in Atlanta, Georgia, USA. 2017. 31(Suppl 3): p. S267.

44.          Carcone, A.I., et al., Provider behaviors that predict motivational statements in adolescents and young adults with HIV: a study of clinical communication using the Motivational Interviewing framework. 2019: p. 1-9.

45.          Wilson, A., et al., Motivational interviews to improve contraceptive use in populations at high risk of unintended pregnancy: a systematic review and meta-analysis. 2015. 191: p. 72-79.

46.          D’Urzo, K.A., et al., Evaluating the Implementation and Impact of a Motivational Interviewing Workshop on Medical Student Knowledge and Social Cognitions Towards Counseling Patients on Lifestyle Behaviors. 2019: p. 1-13.

47.          Rasouli, M., et al., The impact of motivational interviewing on participation in childbirth preparation classes and having a natural delivery: a randomised trial. 2017. 124(4): p. 631-639.

48.          Glassman, S.D., Motivational Interviewing with Individuals In Recovery: Effects On Hope, Meaning, Empowerment and Service Participation. 2013.

49.          Baradaran, M., et al., Comparison of Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy and Motivational Interviewing on Decreasing Anxiety, Depression, Stress and Increasing Hope in Essential Hypertensive Patients %J Journal of Clinical Psychology. 2016. 8(4): p. 95-105.

50.          Walpole, B., et al., Motivational interviewing to enhance self-efficacy and promote weight loss in overweight and obese adolescents: a randomized controlled trial. 2013. 38(9): p. 944-953.

51.          Solomon, D.H., et al., Osteoporosis telephonic intervention to improve medication regimen adherence: a large, pragmatic, randomized controlled trial. 2012. 172(6): p. 477-483.

52.          ghasemi, h., et al., The evaluation of the effectiveness of motivational interviewing on lifestyle changes in female addicts under way for recovery. 2014.

53.        Gozuyesil, E., S. Karacay Yikar, and E. Nazik, An analysis of the anxiety and hopelessness levels of women during IVF-ET treatment. 2020. 56(2): p. 338-346..

54.          Lyerly, A.D., S. Nakagawa, and M. Kuppermann, Decisional conflict and the disposition of frozen embryos: implications for informed consent. Human reproduction (Oxford, England), 2011. 26(3): p. 646-654.

55.          Ficker, L.J., et al., Using Motivational Interviewing in Public Health Practice to Prevent Fetal Alcohol Syndrome. 2009. 3(2): p. 5.

56.          Peddie, V.L., E. van Teijlingen, and S.J.H.R. Bhattacharya, A qualitative study of women's decision-making at the end of IVF treatment. 2005. 20(7): p. 1944-1951.

57.          McQueeney, D.A., A.L. Stanton, and S. Sigmon, Efficacy of Emotion-Focused and Problem-Focused Group Therapies for Women with Fertility Problems. Journal of Behavioral Medicine, 1997. 20(4): p. 313-331.

58.          Vakilian, K., et al., Effect of Motivational Interviewing on Using Intrauterine Device in Women at High Risk for Pregnancy. 2018. 6(7): p. 1306.

59.          Z, M., et al., The effect of motivational interviewing on the success of exclusive breastfeeding in Primiparous women: A randomized clinical trial %J Journal of Torbat Heydariyeh University of Medical Sciences. 2019. 6(4): p. 13-21.

60.          Mahmoodabad, S.S.M., et al., The effect of motivational interviewing-based intervention using self-determination theory on promotion of physical activity among women in reproductive age: a randomized clinical trial. 2017. 9(5): p. 4461.

61.          Shahani Yilagh, M. and S.J.J.o.E.S.a.P. Ekabrian, The effect of counseling on reducing depression and frustration of depressed leukemic adolescents in Shafa Hospital of Ahvaz University of Medical Sciences. 2001. 8(2-1): p. 44-45.

62.          Rollnick, S., Motivational interviewing: preparing people for change. 2002: Guilford Press.

63.          • Yousefi, N; Shirbaigi N. (2012). The relationship between passing the master's exam and frustration and self-empowerment. Quarterly Journal of the Iranian Higher Education Association, 4 (4), 159-1881.

64.          Beck, A.T. (1988). Beck Hopelessness Scale. The Psychological Corporation .

65.         Zarei, s; Arefi ,s.Repeated Implantation failure following Embryo Transfer.Journal of Reproduction And Infertility,2007.33(4):p.2228-5482

66.Goodarzi, M.A.S.S.a.H., Shiraz University, Investigating the validity and reliability of Beck's despair scale in a group of Shiraz University students. 2002. 18(2): p. -.

67.          Ghiyasvandian, S., et al., The Effect of Decision Aid's Pakage in Selected Treatment by Patients with Early Stage Breast Cancer and Decision making Outcomes %J Journal of Fasa University of Medical Sciences. 2013. 3(3): p. 271-279.

68.          Moudi, Z., et al., Decisional conflict and regret: shared decision-making about pregnancy affected by β-thalassemia major in Southeast of Iran. 2018. 63(3): p. 309-317.

69.Fields A. Resolving patient ambivalence: A five session motivational interviewing intervention: Electronic & Database Publishing, Incorporated; 2006.

بررسی تاثیر مصاحبه انگیزشی بر تضاد تصمیم گیری، استرس و ناامیدی پس از یکبار شکست تلقیح آزمایشگاهی در زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز ناباروری مولود شهر زاهدان سال 1399

ندارد

افزایش میزان امیدواری و کاهش استرس و تضاد در تصمیمگیری در زنان نابارور

ندارد

نیاز ندارد

هیچ هزینه ای بر عهده نمونه نمی باشد

ندارد

هرگونه اطلاعات شخصی جمع آوری شده از بیماران بدون نام بوده و در هنگام گزارش اطلاعات نیز اصل محرمانه بودن اطلاعات شخصی رعایت خواهد شد.

قبل حین و پس از انجام مطالعه و نمونه گیری پژوهشگر موظف است به تمامی سوالات شرکت کنندگان درخوص طرح پاسخگو باشد.

شما در هر مرحله ای از مطالعه حق دارید که از مطالعه انصراف دهید.

قبل از اجرای طرح از تمامی شرکت کنندگان رضایت اگاهانه کسب خواهد شد. و تمامی انها با رضایت کامل وارد طرح خواهند شد.

پرسشنامه  مشخصات دموگرافیک

تاریخ.........                       نام مرکز سلامت ........                                 شماره تماس....

1. سن  زن ........... سال                                            

2. سن همسر ...... سال

3.مدت زندگی مشترک ........

4.میزان درامد خانواده:

درحد کفایتo       کمتر ازحد کفایتo           بیشتر از حد کفایتo

5. قومیت :     سیستانیo      بلوچo   کردo     لرo

6. مذهب:    تشیعo     تسننo

7. زمان گذشت از شکست تلقیح آزمایشگاهی: .............ماه

8.مدت ناباروری:.........سال

9. مدت درمان ناباروری:............سال

10. دفعات تلقیح داخل رحمی:..........

11. عامل نازایی:  مردانهo        زنانه o     هر دوo        نامشخصo

12. نوع نازایی:         اولیهo        ثانویهo

13. سابقه سقط:       داردo        نداردo

14. شغل زن:    خانه دارo          شاغل o                

15.شغل مرد: بیکارo   کارگرo   کارمندo    آزادo

16. میزان تحصیلات زن:   درحد خواندن و نوشتن o ابتداییo  راهنمایی o  متوسطه o  عالی  o                  

17. میزان تحصیلات همسر:  بیسواد o ابتداییo    راهنمایی o       متوسطه o        عالی  o

18. پوشش بیمه: داردo نداردo

19. منبع حمایت مالی: خودشانo       خانوادهo         زوجینo         سایرo

پرسشنامه تضاد تصمیم گیری اوکانر

نن

پرسشنامه استرس ناباروری یا مشکلات ناباروری نیوتون (FPI) 

پرسشنامه ناامیدی بک (BHS)    

این پرسشنامه شامل 20 جمله است. لطفا جملات را یک به یک و با دقت بخوانید در جلوی هر جمله که نگرش شما در هفته اخیر (شامل امروز)، را توصیف کند، دور حرف صحیح و در غیر این صورت، دورحرف غلط دایره بکشید.