بررسی وضعیت تغذیه ای و ارتباط غلظت آسپروسین در خون مادر و بند ناف ، با وزن گیری بیش از حد در دوران بارداری

دوران بارداری از مهمترین مقاطع زندگی زنان است که اغلب زنان در آن وزن قابل توجهی به دست می آورند (1). افزایش وزن در طول دوره بارداری مربوط به افزایش حجم خون، مایع آمنیوتیک، وزن جنین، جفت، افزایش حجم چربی و پروتئین بدن مادر می باشد (2-4) که برای ادامه روند بارداری و شیردهی لازم است. اما این وزن گیری در افراد مختلف با محدوده شاخص توده بدنی (BMI[1]) متفاوت مقادیر مشخصی دارد و افزایش وزن بیش از میزان توصیه شده، بصورت وزن گیری بیش از حد در بارداری تعریف می شود. شاخص توده بدنی از تقسیم وزن به کیلوگرم بر مجذور قد بر حسب مترمربع محاسبه می شود (5-8).

مؤسسه پزشکی (IOM[2]) بر اساس وضعیت BMI مادران باردار میزان وزن گیری در بارداری را تعیین نموده است. (9). هرگونه افزایش وزن مادر، بیش از این محدوده توصیه شده، وزن گیری بیش از حد بارداری است، که می تواند عوارض کوتاه و بلند مدت برای مادر و جنین به همراه داشته باشد (10).

مطالعات گزارش کرده اند که وزن گیری در محدوده طبیعی فقط در 40% از بارداری ها تجربه می شود  (11-13). وزن گیری بیش از حد در بارداری یک مشکل رایج در سراسر جهان است به طوری که در  مطالعه Johnson و همکاران (2013) در ایالات متحده گزارش شده است که %73 زنان باردار در دوران بارداری، وزن گیری بیش از حد داشته اند (14).  مطالعه دیگری در ایالات متحده در سال 2015 نیز نشان داد 39% زنان با وزن طبیعی، 61% مادران با اضافه وزن و 55% زنان چاق وزن گیری بیش از حد در بارداری داشته اند (15). مطالعه Abbasalizad Farhangi (2016) در 480 زن باردار در شمال غرب ایران نشان داد تنها 6/27% زنان ایرانی در بارداری وزن گیری طبیعی دارند و 23% زنان باردار وزن گیری بیش از حد در بارداری داشتند (16). در مطالعه دیگری در تبریز هم عنوان شده است که 87% زنان دارای اضافه وزن و 89% زنان چاق وزن گیری بیش از حد توصیه شده را در بارداری داشتند (17).

وزن گیری بیش از حد در دوران بارداری عوارض مختلفی برای مادر و جنین دارد (18-20). بسیاری از مطالعات گزارش داده اند که وزن گیری زیاد در بارداری با فشار خون بالا و پره اکلامپسی (5, 21)، دیابت بارداری (22)، افزایش ریسک سزارین (23)، عفونت ادراری (21)،  و وزن گیری بیش از حد جنین و ماکروزومی (24) و باقی ماندن وزن مادر پس از زایمان در ارتباط است. همچنین وزن گیری زیاد در بارداری منجر به عوارض طولانی مدت مانند دیابت، بیماری های قلبی و عروقی، بیماری های اندوکرین، اختلالات اسکلتی عضلانی و برخی سرطان ها می شود (21). وزن گیری زیاد مادر می تواند باعث اضافه وزن و چاقی فرزند در کودکی و بزرگسالی شود (25). استفاده از خدمات پزشکی و درمانی برای رفع این  عوارض بر وضعیت اقتصادی خانواده و هم جامعه اثر منفی دارد (21).

وزن گیری در بارداری به عوامل فرهنگی، اجتماعی و زیست شناختی بستگی دارد (26). از جمله عوامل زیست شناختی، هورمون ها هستند. مطالعات نشان داده عوامل هورمونی بسیاری در وزن گیری مادر و جنین تأثیر گذارند. بافت چربی به عنوان ارگان قدرتمند اندوکرینی می تواند اثرات سیستمیک خود را با تولید هورمون ها ظاهر سازد  (1). طی مطالعات انجام شده در چند سال اخیر هورمون جدیدی به نام  آسپروسین کشف شده است که از بافت چربی تولید و ترشح می گردد،  بر متابولیسم بدن تاثیر گذاشته  و کاه/ش یا افزایش آن می تواند باعث کاهش یا افزایش وزن در فرد شود (27, 28)

آسپروسین[3] آدیپو کاین جدیدی است که در سال ۲۰۱۶ کشف شد و دارای ۱۴۰ آمینو اسید است که توسط ژنFBN1  کد می­شود. این آدیپو کاین به طور گسترده در سلول های بافت چربی سفید (WAT[4]) و بافت کبد بیان و ترشح می­گردد (27, 28). سطوح سرمی آسپروسین در حالت ناشتایی افزایش یافته و باعث تحریک تولید گلوکز کبدی شده و مستقیماً با فعال کردن نورون­های آگوتی ( AgRP) (اشتها زا) باعث افزایش دریافت غذا و وزن بدن می‌شود (27, 28).

مطالعات اندک انجام شده در سال های اخیر نشان داده است، ارتباط مستقیمی بین آسپروسین و چاقی وجود دارد و با افزایش شاخص توده بدن و افزایش بافت چربی سفید، مقدار آسپروسین افزایش می‌یابد که نتیجه این عمل افزایش اشتها و دریافت غذا می باشد (27).

در مطالعه ای نشان داده شده است که مصرف غذاهای بسیار فراوری شده باعث پیامدهای ناخوشایندی مانند افزایش وزن بیش از حد در دوران بارداری وافزایش چربی بدن نوزاد می شود .این افزایش چربی در مادر و نوزاد می تواند منجر به دیابت نوع 2، بیماری های قلبی عروقی، سرطان و تاثیر بر سلامت ذهنی گردد. کاهش مصرف غذاهای فراوری شده میتواند اثرات کوتاه و بلند مدت بر سلامت مادر و نوزاد داشته باشد.(29).

نتایج حاصل از مطالعه ای که روی موش ها انجام گرفت نشان می دهد که؛ مصرف بالای چربی رژیمی مادر باعث اضافه وزن، افزایش بافت چربی احشایی و افزایش کلسترول در نوزاد می گردد. (30)

در مطالعه ای دیگر نشان داده شد که دریافت پروتئین، کربوهیدرات، چربی و انرژی مادر در تمام دوره های بارداری با وزن هنگام تولد ارتباط مستقیمی دارد. همچنین مشاهده شد که دریافت پروتئین و چرب همبستگی نزدیکی با افزایش قد نوزاد در هنگام تولد دارد.(31)

نتایج مطالعه دیگری در این زمینه نشان می دهد که رژیم هایی که چربی بالاتری در دوران بارداری دارند؛ عامل خطری برای افزایش وزن بیش از حد دوران بارداری می باشد؛ در مقابل رژیم های با پروتئین بالاتر در دوران بارداری، دارای اثرات محافظتی در برابر وزن گیری بیش از حد دوران بارداری هستند.(32).

بررسی متون

1. Wang و همکاران با انجام مطالعه ای از  ژوئیه 2017 تا سپتامبر  2018  با موضوع ' افزایش غلظت آسپروسین سرم ، مرتبط است با مقاومت به انسولین در کودکان چاق' در بیمارستان مادر و کودک شهرXi an چین،  روی 119 کودک ( 43 دختر و 76 پسر ) که 79 کودک چاق و 40 کودک دیگر با وزن نرمال بودند انجام داده، که اطلاعات آنتروپومتریک آنها توسط داده های قبلی و وزن و قد فعلی ثبت گردیده است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که سطوح سرمی آسپروسین در کودکان چاق با مقاومت به انسولین افزایش پیدا می‌کند (28).
2. Baykus و همکاران در سال 2018 در شهر ترکیه با انجام مطالعه ای با عنوان ' ارتباط چاقی با غلظت هورمون آسپروسین بزاق و خون'  تعداد 116 داوطلب را در گروه های کم وزن، وزن نرمال، اضافه وزن و چاق ( درجه 1.2.3) تقسیم کردند که 8  نفر در گروه کم وزن، 44 نفر وزن نرمال، 19 نفر دارای اضافه وزن ، 10 نفر چاقی درجه 1، 13 نفر درجه 2 و 22 نفر درجه 3 بودند، از تمامی افراد 5 میلی لیتر خون وریدی ناشتا و 2 میلی لیتر بزاق، بطور همزمان گرفته شد وگزارش کردند که : احتمالاً آسپروسین در پیشرفت ماکروزومیک شدن جنین دخالت دارد زیرا سطوح آن در خون جفتی و مادری نوزادان ماکروزوم بیشتر از سطوح سرمی خون جفتی و مادری نوزادان با  IUGR بوده است. (اختلالات کلیوی، کبدی و سنین زیر 18 و بالای 35 سال ، بیماری های دستگاه گوارش، دیابت نوع 1 و2 و فشار خون بالا از معیارهای خروج این مطالعه بوده است) (33).
3. نتایج مطالعه Long و همکارانش در سال  2018 در شهر Wuhan چین با موضوع ' سطوح در گردش آسپروسین در کودکان چاق '  روی 40 کودک با وزن نرمال و 47 کودک با چاق (وزن آنها بالاتر از پرسنتایل 95 برای سن و جنس) 6 تا 14 سال در بیمارستان Tongji، نشان دهنده این بود که غلظت آسپروسین ناشتا در کودکان چاق پایین­تر از کودکان با وزن نرمال بود و با BMI، HOMA-IR، انسولین و ALT [5] همبستگی معکوس و باHDL  [6] ارتباط مستقیم دارد .در نتیجه احتمالا آسپروسین در متابولیسم انرژی نقش دارد (34).
4. مطالعات در خصوص غلظت آسپروسین در بارداری بسیار محدود است. مطالعه ای  توسط Yakup Baykus و همکارانش در سال 2017 در ترکیه روی 30 زن باردار مبتلا به  GDM، 30 زن مبتلا به  PE، 30 زن با محدودیت رشد داخل رحمی جنین و 30 زن سالم با سن بارداری 37 تا 39 هفته که سن آنها بین 18 تا 35 سال بود و با نمونه گیری از خون بند ناف نوزادان انجام شد، حاکی از آن است که آسپروسین در دیابت بارداری، پره اکلامپسی و جنین ماکروزوم افزایش می‌یابد و کمترین سطح آسپیروسین در نوزادان با IUGR مشاهده شده­است (33).

نتایج مطالعات حاکی از این مسئله است که غلظت آسپروسین با متابولیسم و وزن گیری در ارتباط است. محدودیت مطالعات انجام شده در خصوص این  هورمون در دوران بارداری مشهود است و تنها میزان آسپروسین با برخی از پیامدهای بارداری از جمله دیابت بارداری، پره اکلامپسی، محدودیت رشد جنین بررسی شده است. در خصوص وزن گیری در بارداری و ارتباط آن با غلظت آسپروسین سرم تا کنون مطالعه ای انجام نشده است. با توجه به اهمیت افزایش وزن زیاد در دوران بارداری و عوارض و پیامد های آن بر مادران، خانواده و جامعه نیاز به بررسی بیشتر جهت شناسایی مکانسیم های وزن گیری در بارداری وجود دارد تا بتوان بر اساس آن مداخلاتی را جهت کاهش این معضل بهداشتی و سلامتی طراحی نمود. در نتیجه ما مطالعه حاضر را جهت بررسی ارتباط غلظت سرمی آسپروسین با وزن گیری بیش از حد در بارداری در زنان شهر زاهدان در سال 1399 طراحی نموده ایم. 

بین میانگین غلظت آسپروسین در خون مادر باردار با وزن گیری طبیعی و وزن گیری بیش از حد مورد انتظار تفاوت معنی دار آماری دارد.

بین میانگین غلظت آسپروسین در خون بند ناف مادر باردار با وزن گیری طبیعی و وزن گیری بیش از حد مورد انتظار تفاوت معنی دار آماری دارد.

میانگین سطح آسپروسین خون مادر با وزن گیری بیش از حد مورد انتظار ارتباط معنی دار آماری دارد.

میانگین آسپروسین خون بند ناف با وزن گیری بیش از حد مورد انتظار مادر ارتباط معنی دار اماری دارد.

میانگین درشت مغذی ها با سطوح آسپروسین خون مادر و خون بند ناف ارتباط معنی دار آماری  دارد.

میانگین انرژی مصرفی با سطوح آسپروسین خون مادر و خون بند ناف ارتباط معنی دار آماری دارد.

میانگین درشت مغذی دریافتی ها ی با میزان اضافه وزن در بارداری ارتباط معنی دار اماری دارد.

میانگین انرژی مصرفی روزانه با میزان اضافه وزن در بارداری ارتباط معنی دار آماری دارد.

میانگین سطح سرمی اسپروسین در خانم های باردار با وزن گیری طبیعی و وزن گیری بیش از حد مورد انتظار تفاوت معنی دار آماری  دارد.

سطح سرمی آسپروسین با وزن گیری بیش از حد ارتباط معنی دار آماری دارد.

مقادیرمیانگین درشت مغذی ها با سطوح سرمی آسپروسین ارتباط معنی دار آماری دارد.

مقدارمیانگین انرژی مصرفی با سطوح سرمی آسپروسین ارتباط معنی دار اماری  دارد.

مقادیرمیانگین درشت مغذی دریافتی ها ی با میزان اضافه وزن در بارداری ارتباط معنی دار آماری دارد.

مقدارمیانگین انرژی مصرفی روزانه با میزان اضافه وزن در بارداری ارتباط معنی دار آماری دارد.

بررسی وضعیت تغذیه ای و ارتباط غلظت آسپروسین در خون مادر و بند ناف ،  با وزن گیری بیش از حد در دوران بارداری

تعیین و مقایسه میانگین غلظت آسپروسین در خون مادر باردار با وزن گیری طبیعی و وزن گیری بیش از حد مورد انتظار تفاوت معنی دار اماری  دارد.

تعیین و مقایسه میانگین غلظت آسپروسین در خون بند ناف مادر باردار با وزن گیری طبیعی و وزن گیری بیش از حد مورد انتظار تفاوت معنی دار آماری دارد.

تعیین ارتباط میانگینآسپروسین خون مادر با وزن گیری بیش از حد مورد انتظار

تعیین ارتباط میانگین آسپروسین خون بند ناف با وزن گیری بیش از حد مورد انتظار مادر

تعیین ارتباط میانگین درشت مغذی ها با سطوح آسپروسین خون مادر و خون بند ناف

تعیین ارتباط میانگین انرژی مصرفی با سطوح آسپروسین خون مادر و خون بند ناف

تعیین ارتباط میانگین درشت مغذی دریافتی ها ی با میزان اضافه وزن در بارداری

تعیین ارتباط میانگین انرژی مصرفی روزانه با میزان اضافه وزن در بارداری

تعیین عوارض نوزادی در گروههای مورد مطالعه

دانشگاه های علوم پزشکی، بیمارستان ها، کلینیک های تخصصی زایمان و ...

آسپروسین

تعریف نظری: آدیپو کاین جدیدی است که در سال ۲۰۱۶ کشف شد. که دارای ۱۴۰ آمینو اسید است و توسط ژن FBN1  کد می شود. این آدیپو کاین به طور گسترده در سلول های بافت چربی سفید و بافت کبد بیان و ترشح می شود  (28, 29)

تعریف عملی: در مطالعه حاضر منظور از آسپروسین اندازه گیری غلظت سرمی آن توسط روش [1]ELISA در زنان دارای وزن گیری طبیعی و بیش  از حد در دوران بارداری است.

وزن گیری بیش از حد

تعریف نظری: وزن گیری بیش از میزان توصیه شده براساس شاخص توده بدن اندازه گیری میشود. IOM توصیه به افزایش 18-5/12 کیلوگرم در 9 ماه بارداری در زنان باردار (تک قلو) با BMI کمتر از 5/18، 16-5/11 کیلوگرم  برای زنان با  BMI نرمال، 5/11-7 کیلوگرم برای زنان دارای اضافه وزن و 9-5 کیلوگرم برای زنان چاق دارد (10)

تعریف عملی: مطابق با تعریف نظری (9)

شاخص توده بدن (BMI):

تعریف نظری: شاخص توده بدن مادر قبل از بارداری یا در 3 ماهه اول کمتر از 18.5 در گروه کم وزن، BMI 24.9-18.5 در محدوده وزن طبیعی، BMI 29.9-25 در محدوده اضافه وزن و BMI بیشتر از 30 در گروه چاقی (درجه 1 ،2 و 3) قرار میگیرد. (9, 31).

تعریف عملی: مطابق با تعریف نظری (9, 31)

مقطعی؛ مورد - شاهدی

کلیه زنان مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) و تامین اجتماعی شهر زاهدان که در ابتدای بارداری دارای شاخص توده بدنی طبیعی بوده اند

معیارهای ورود به مطالعه:

1. فقدان هر گونه بیماری زمینه ای و اختلال روان شناختی
2. عدم ابتلا به هر گونه عارضه در بارداری که نیاز به استراحت در بارداری و تغییر سبک زندگی وجود داشته از قبیل: چند قلویی، جفت سر راهی، بیماری قلبی، ریوی، سرویکس نارسا و سرکلاژ، سابقه لیبر پره ترم در بارداری فعلی، خونریزی در بارداری، پارگی پرده ها، پره اکلامپسی و هایپرتانسیون، کم خونی شدید، آریتمی قلبی مادر، برونشیت مزمن، دیابت شیرین کنترل نشده نوع 1، چاقی مرضی شدید، شاخص توده بدنی([1]BMI) کمتر از 12 مادر، محدودیت رشد جنین، هایپر تانسیون خوب کنترل نشده، اختلالات تشنجی خوب کنترل نشده، هیپرتیروییدی خوب کنترل نشده، استعمال شدید دخانیات.
3. عدم مصرف داروی خاص غیر از مکمل های روتین بارداری
4. شاخص توده بدنی طبیعی قبل از بارداری تا هفته 12 بارداری (شاخص توده بدنی ۱۸٫۵ تا ۲۴٫۹ )
5. عدم اعتیاد یا مصرف دخانیات

معیارهای خروج از مطالعه:

1. عدم تمایل به مشارکت در مطالعه

جهت برآورد حجم نمونه از فرمول مقایسه میانگین ها استفاده شد. طبق داده های مطالعه Wang  (28) حجم نمونه در هر گروه 20  نفر براورد گردید که جهت اطمینان بیشتر در هر گروه 30 نفر و در مجموع 60 نفر براورد شده است.

n= حجم نمونه         α=0/05            Z_1-α/2:   1/96             Z_1-β=0/85           

 μ₁=16/22           μ₂= 73/25     

 S₁= 9/27                   S₂=91/69

لازم به ذکر است در هردوگروه از خون بند ناف مادر باردار با وزن گیری طبیعی و وزن گیری بیش از حد نیز بهنگام زایمان نمونه خون اخذ شده وپس از جدا نمودن سرم جهت تعیین شاخص آسپروسین بکار برده خواهد شد. بعبارتی 60 نمونه دیگر شامل دو گروه فوق جهت تعیین شاخص فوق افزوده خواهد شد و مجموعا 120 نمونه خون مورد بررسی قرار میگیرد.

نمونه گیری به روش آسان و در دسترس خواهد بود. نمونه­ها از بین زنان باردار مراجعه کننده به بخش زایمان بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) شهر زاهدان در سال 1399 افرادی که دارای شرایط ورود به مطالعه باشند و تمایل به مشارکت در مطالعه باشند تا تکمیل حجم نمونه انتخاب خواهند شد. نمونه­های گروه مورد از مادران دارای افزایش وزن بیش از میزان توصیه شده و گروه کنترل از بین افراد با وزن گیری نرمال انتخاب خواهند شد. روند افزایش وزن در مادران باردار تک قلو با وزن و شاخص توده بدن (24.9-18.5) نرمال قبل از بارداری در دوره های 3 ماهه بارداری شامل: افزایش وزن 16-11.5 کیلوگرم می باشد که این وزن گیری در سه ماهه دوم و سوم حدود 0.5-0.35 کیلوگرم در هفته بیان شده است. ولی این افزایش وزن در مادران باردار با وزن کم (شاخص توده بدنی کمتر از 18.5 کیلوگرم بر متر مربع) 18-12.5 کیلوگرم در کل بارداری (0.58-0.44 کیلوگرم در هفته در سه ماهه دوم و سوم)، در مادران با اضافه وزن ( شاخص توده بدن 29.9-25 کیلوگرم بر متر مربع) 11.5-7 کیلوگرم (0.33-0.23 کیلوگرم در هفته در سه ماهه دوم و سوم) و در مادران با وضعیت چاقی ( شاخص توده بدنی بیش از 30 کیلوگرم بر مترمربع) 9-5 کیلوگرم ( 0.27-0.17 کیلوگرم در هفته در سه ماهه دوم و سوم) در طول بارداری می باشد.(36)

• جمع آوری اطلاعات فردی: فرم گرداوری اطلاعات فردی
• اندازه گیری وزن: ترازوی دیجیتال ( ترازویی که در مراکز مختلف استفاده شده متفاوت است)
• اندازه گیری غلظت آسپروسین سرم: کیت اختصاصی سنجش آسپروسین براساس روش ELISA جهت اندازه گیری غلظت هورمون اسپروسین خواهد بود. این کار توسط دستگاه Elisa reader با دقت 0/23 نانوگرم در میلی لیتر انجام خواهد شد. این کار توسط یک نفر متخصص امور آزمایشگاه در ازمایشگاه فیزیولوزی دانشگده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام خواهد شد.
• استفاده از پرسشنامه یادامد 2 روزه جهت آنالیز دریافت انرژی و درشت مغذی ها

روش کار بدین صورت است که پژوهشگر پس از اخذ مجوز از کمیته اخلاق و مجوزها از دانشگاه علوم پزشکی زاهدان به بخش زایمان بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع)  و تامین اجتماعی مراجعه و پس از معرفی خود و بیان اهداف پژوهش به نمونه ­ها، معیارهای ورود به مطالعه را با پرسش از فرد بررسی خواهد کرد. در صورت دارا بودن شرایط ورود به مطالعه رضایت نامه کتبی (پیوست 1) از مشارکت کنندگان اخذ خواهد شد .فرم اطلاعات دموگرافیک توسط محقق تکمیل می گردد. اطلاعات شاخص توده بدنی از دفترچه مراقبت بیمار گرفته خواهد شد و وزن زمان مراجعه با ترازوی دیجیتال بررسی می شود.

 در زمان زایمان 2 سی سی نمونه خون وریدی مادر و 2 سی سی خون از بند ناف توسط محقق گرفته خواهد شد. نمونه گیری تا تکمیل حجم نمونه در هر دو گروه ادامه خواهد یافت. ضمنا عوارض نوزادی شامل بستری شدن در بخش NICU  ، ،ناهنجاریهای مادرزادی ، مر گ نوزادی ، مکونیال ، مشکلات تنفسی ، احیا قلبی و ریوی نوزاد ، عدد آپکار و وزن هنگام تولد نیز در هر دو گروه مورد مطالعه ثبت میگردد.

یک ساعت پس از نمونه گیری با استفاده از سانتریفیوژ با دور 3500 در دقیقه بمدت 10 دقیقه سرم از نمونه های خون جدا خواهد شد و نمونه سرم در داخل فریزر در دمای 70- تا زمان اندازه گیری فاکتورهای مورد نظر نگهداری خواهند شد. سپس اندازه گیری غلظت اسپروسین با استفاده از کیت های اختصاصی با روش الایزا توسط یک نفر متخصص امور آزمایشگاه در آزمایشگاه فیزیولوزی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام خواهد شد.

جهت ارزیابی درشت مغذی ها و انرژی مصرفی از پرسشنامه یادآمد خوراک 2 روزه (Recall-48hr) و با استفاده از نرم افزار N4 آنالیز مواد غذایی انجام خواهد شد (37) و در انتها با مقادیر استاندارد RDA و DRI (38) (39) برای هر کدام از موارد مقایسه میگردد. ( پیوست 3)

اطلاعات با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و تحلیلی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 و با در نظر گرفتن سطح معناداری p<0.05 تجزیه، تحلیل می گردد.

جهت توصیف مشخصات دموگرافیک از فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار استفاده خواهد شد. جهت بررسی اهداف تحلیلی ابتدا نرمال بودن توزیع داده بررسی می­شود. در صورت توزیع نرمال، جهت مقایسه تفاوت بین گروه­ها تی مستقل استفاده می­شود. در صورت نداشتن توزیع نرمال از معادل­های ناپارمتریک آنها یعنی من ویتنی  استفاده خواهد شد. برای تعیین ارتباط آسپروسین و وزن گیری  آنالیز رگرسیون  چند متغیره استفاده می شود.

کدهای راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش­های علوم پزشکی دارای آزمودنی­های انسانی مصوب در پژوهش علوم پزشکی می باشد کدهای    1.2.5.7.8.12.13.15.16.17.18.19.24.25.26.27.28.29.30.31و کد های 11و8.9. راهنمای عمومی اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی و کدهای 1، 2، 3 و 8 از فصل اول، کد 16 از فصل دوم و کدهای 1، 3، 4، 7 از فصل سوم راهتمای اخلاق پژوهش بر گروه های آسیب پذیر

1. هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.
2. در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی‌های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب‌های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.
3. قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.
4. اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنی‌ها بیش از فواید بالقوه‌ی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود.
5. طراحی و اجرای پژوهش‌هایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهش‌های قبلی آزمایشگاهی، و  در صورت لزوم،  حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند.
6. انتخاب آزمودنی‌های بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، به‌نحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینه‌ها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض‌آمیز نباشد.
7. کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا می‌شود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه‌ی کتبی غیر ممکن یا قابل صرف‌نظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیته‌ی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.
8. پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهش‌های پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده به‌عنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که می‌توانند در تصمیم‌گیری او مؤثر باشند، به‌نحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است به‌کار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروه‌مورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی  سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیان‌هایی که انتظار می‌رود مطالعه در بر داشته باشد. هم‌چنین، هر آزمودنی باید بداند که می‌تواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید درباره‌ی خطرات و زیان‌های بالقوه‌ی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر هم‌چنین باید به تمامی سؤالات و دغدغه‌های این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایت‌نامه‌ی آگاهانه منعکس شود.
9. پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی می‌شود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. هم‌چنین، در پژوهش‌هایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوه‌ی جذب آزمودنی، باید توسط کمیته‌ی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.
10. پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائه‌ی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا به‌دلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنی‌ها، این اطلاع‌رسانی از طریق شخص دیگری انجام می‌گیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است.
11. در پژوهش‌هایی که از مواد بدنی (شامل بافت‌ها و مایعات بدن انسان)  یا داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.
12. عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچ‌گونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه می‌شود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود.
13. اگر در حین اجرای پژوهش، آزمودنی دارای ظرفیت، ظرفیت خود را از دست بدهد یا آزمودنی فاقد ظرفیت، واجد ظرفیت شود، باید با توجه به تغییر حاصله، رضایت آگاهانه برای ادامه‌ی پژوهش از سرپرست قانونی یا خود فرد اخذ شود. 
14. پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.
15. هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد.
16. در پایان پژوهش، هر فردی که به‌عنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که درباره‌ی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روش‌هایی که سودمندی‌شان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهره‌مند شود.
17. پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود
18. باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.
19. نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.
20. گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.
21. روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.
22. پژوهشگر موظف است که تمهیدات لازم ایمنی، از جمله آزمون‌های غربالگری و وسایل محافظت‌کننده را برای جلوگیری از انتقال آلودگی از اجزای بدنی مورد استفاده به هر فرد دیگر، اعم از پژوهشگران، آزمودنی‌ها یا سایر افرادی که در فرایند پژوهش با این مواد سروکار خواهند داشت، پیش‌بینی و تأمین کند.
23. زمان، نحوه و میزان اطلاع آزمودنی‌ها از نتایج پژوهش باید در رضایت‌نامه آورده شود. در هر حال، آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او باید به تمامی اطلاعاتی که در طول پژوهش درباره‌ی او به‌دست می‌آید، دسترسی داشته باشد.
24. در پژوهش‌های علوم پزشکی نباید از افراد آسیب‌پذیر به‌عنوان آزمودنی ترجیحی استفاده شود و تنها در صورتی باید از این افراد در پژوهش استفاده شود که  دلیل موجهی برای آن وجود داشته باشد
25.  افراد آسیب‌پذیر باید در تمامی مراحل طراحی و اجرا و گزارش پژوهش مورد حفاظت ویژه قرار بگیرند.
26.  طراحی و اجرای پژوهش باید به‌گونه‌ای باشد که کرامت انسانی، احترام و تمامیت جسمانی و روانی این شرکت کنندگان رعایت و حفاظت شود.
27.      امتناع فرد از قبول یا ادامه‌ی شرکت در مطالعه را باید جدی گرفت و به آن احترام گذاشت.
28.       در پژوهش‌هایی که شامل پرسشگری - اعم از مصاحبه یا تکمیل پرسشنامه - اند، باید توجه داشت که احساس گناه، بدبینی یا نگرانی نامناسب در والدینی که مورد پرسشگری قرار می‌گیرند ایجاد نشود. برای این منظور، باید توضیحات لازم در ضمن اخذ رضایت آگاهانه ارائه شود.
29.       شیوه‌ی انجام پژوهش باید از نظر علمی صحیح باشد یعنی پژوهش‌های پیش بالینی (پژوهش بر روی حیوانات باردار) و نیز پژوهش‌های بالینی (مانند پژوهش بر روی زنان غیرباردار) قبلاً انجام شده و اطلاعات لازم به منظور ارزیابی خطرهای احتمالی حاصل از پژوهش بر زنان باردار و جنین فراهم شده باشد.
30.      در فرایند تصمیم‌گیری و اخذ رضایت باید اطلاعات کافی در مورد سود و زیان ناشی از شرکت یا عدم شرکت در پژوهش به زنان باردار داده شود که شامل نتایج و اثرات پژوهش بر مادر، جنین، سیر بارداری، نوزاد و نیز قدرت باروری مادر در آینده می‌شود
31.     اطلاعات لازم برای گرفتن رضایت نباید درزمان زایمان(زمان لیبر که افراد به طور طبیعی قادر به تمرکز بر جزئیات اطلاعات مربوط به پژوهش نیستند) به والدین برای شرکت در پژوهش داده شود.
32.      چنان‌چه ثبت و گزارش اطلاعات به‌دست آمده از پژوهش بر جفت، جنین مرده، بقایای جنین، سلول‌ها، بافت یا اعضای حاصل از جنین مرده به روشی انجام شود که هویت افراد زنده مربوط به پژوهش (والدین) شناسایی شود، این افراد، شرکت‌کنندگان در پژوهش محسوب می‌شوند و باید تمام مسائل اخلاقی پژوهش در مورد آن‌ها رعایت شود.

محدودیت مطالعه فعلی استفاده از روش خود اظهاری در بررسی بیماری های زمینه ای فرد است که ممکن است صادقانه پاسخ ندهند. پژوهشگر با توضیح کامل اهداف و اهمیت کار این محدودیت را کاهش خواهد داد.

Asprosin, , pregnancy,  Gestational Weight Gain

آسپروسین، بارداری و وزن گیری در بارداری

1.            Saber A, Tehranian N, Esmailzade MS, Pourali Roudbaneh S. Relationship between Serum visfatin with anthropometric indices and maternal gestational weight gain. The Iranian Journal of Obstetrics, Gynecology and Infertility. 2019;22(5):43-51.

2.            Gilmore LA, Klempel-Donchenko M, Redman LM, editors. Pregnancy as a window to future health: excessive gestational weight gain and obesity. Seminars in perinatology; 2015: Elsevier.

3.            Waring ME, Simas TAM, Liao X. Gestational weight gain within recommended ranges in consecutive pregnancies: A retrospective cohort study. Midwifery. 2013;29(5):550-6.

4.            Lei Q, Zhou X, Duan D-M, Lv L-J, Lin X-H, Ji W-J, et al. Trimester-specific weight gain and midpregnancy diastolic blood pressure rebound during normotensive pregnancy. Hypertension (Dallas, Tex : 1979). 2017;70(4):804-12.

5.            Hutcheon JA, Stephansson O, Cnattingius S, Bodnar LM, Wikström A-K, Johansson K. Pregnancy weight gain before diagnosis and risk of preeclampsia: a population-based cohort study in nulliparous women. Hypertension (Dallas, Tex : 1979). 2018;72(2):433-41.

6.            Barton JR, Joy SD, Rhea DJ, Sibai AJ, Sibai BM. The influence of gestational weight gain on the development of gestational hypertension in obese women. American journal of perinatology. 2015;32(07):615-20.

7.            Crane JM, White J, Murphy P, Burrage L, Hutchens D. The effect of gestational weight gain by body mass index on maternal and neonatal outcomes. Journal of obstetrics and gynaecology Canada. 2009;31(1):28-35.

8.            Fortner RT, Pekow P, Solomon CG, Markenson G, Chasan-Taber L. Prepregnancy body mass index, gestational weight gain, and risk of hypertensive pregnancy among Latina women. American journal of obstetrics and gynecology. 2009;200(2):167. e1-. e7.

9.            Simko M, Totka A, Vondrova D, Samohyl M, Jurkovicova J, Trnka M, et al. Maternal Body Mass Index and Gestational Weight Gain and Their Association with Pregnancy Complications and Perinatal Conditions. International journal of environmental research and public health. 2019;16(10):1751.

10.          Jharap VV, Santos S, Steegers EA, Jaddoe VW, Gaillard R. Associations of maternal obesity and excessive weight gain during pregnancy with subcutaneous fat mass in infancy. Early human development. 2017;108:23-8.

11.          Chung JG, Taylor RS, Thompson JM, Anderson NH, Dekker GA, Kenny LC, et al. Gestational weight gain and adverse pregnancy outcomes in a nulliparous cohort. European Journal of Obstetrics & Gynecology and Reproductive Biology. 2013;167(2):149-53.

12.          Deputy NP, Sharma AJ, Kim SY. Gestational weight gain—United States, 2012 and 2013. MMWR Morbidity and mortality weekly report. 2015;64(43):1215.

13.          Dzakpasu S, Fahey J, Kirby RS, Tough SC, Chalmers B, Heaman MI, et al. Contribution of prepregnancy body mass index and gestational weight gain to adverse neonatal outcomes: population attributable fractions for Canada. BMC pregnancy and childbirth. 2015;15(1):21.

14.          Johnson J, Clifton RG, Roberts JM, Myatt L, Hauth JC, Spong CY, et al. Pregnancy outcomes with weight gain above or below the 2009 Institute of Medicine guidelines. Obstetrics and gynecology. 2013;121(5):969.

15.          Branum AM, Sharma AJ, Deputy NP. Gestational Weight Gain Among Women with Full-Term, Singleton Births, Compared with Recommendations-48 States and the District of Columbia, 2015. CENTERS DISEASE CONTROL 1600 CLIFTON RD, ATLANTA, GA 30333 USA; 2016.

16.          Abbasalizad Farhangi M. Gestational weight gain and its related social and demographic factors in health care settings of rural and urban areas in northwest Iran. Ecology of food and nutrition. 2016;55(3):258-65.

17.          Nachvak SM, Jabbari H, Ostadrahimi A, Djafarian K. Weight gain during pregnancy and birth weight outcome in pregnant women, Tabriz, Iran. Journal of Community Health Research. 2012;1(1):1-10.

18.          Guelinckx I, Devlieger R, Beckers K, Vansant G. Maternal obesity: pregnancy complications, gestational weight gain and nutrition. Obesity reviews. 2008;9(2):140-50.

19.          Sebire NJ, Jolly M, Harris J, Wadsworth J, Joffe M, Beard R, et al. Maternal obesity and pregnancy outcome: a study of 287 213 pregnancies in London. International journal of obesity. 2001;25(8):1175-82.

20.          Young TK, Woodmansee B. Factors that are associated with cesarean delivery in a large private practice: the importance of prepregnancy body mass index and weight gain. American journal of obstetrics and gynecology. 2002;187(2):312-20.

21.          Kiani Asiabar A, Amin Shokravi F, Hajifaraji M, Zayeri F. The effect of an educational intervention in early pregnancy with spouse's participation on optimal gestational weight gain in pregnancy: a randomized controlled trial. Health education research. 2018;33(6):535-47.

22.          Liu Z, Ao D, Yang H, Wang Y. Gestational weight gain and risk of gestational diabetes mellitus among Chinese women. Chinese medical journal. 2014;127(7):1255-60.

23.          Wells M, John N, Vahanian S, Kinzler WL, Sicuranza GB, Vintzileos AM. Does Excessive Gestational Weight Gain Increase the Risk of Cesarean Delivery?[13E]. Obstetrics & Gynecology. 2019;133:54S.

24.          McDowell M, Cain MA, Brumley J. Excessive gestational weight gain. Journal of midwifery & women's health. 2019;64(1):46-54.

25.          Voerman E, Santos S, Golab BP, Amiano P, Ballester F, Barros H, et al. Maternal body mass index, gestational weight gain, and the risk of overweight and obesity across childhood: An individual participant data meta-analysis. PLoS medicine. 2019;16(2).

26.          Mohammadi M, Amir AliAkbari S, Mohammadi F, Estaki T, Alavi Majd H, Mirmiran P. Weight Gain and Food Group Consumption Patterns in Pregnant Women of North and East Hospitals of Tehran. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2011;12(6):609-17.

27.          Ugur K, Aydin S. Saliva and Blood Asprosin Hormone Concentration Associated with Obesity. International journal of endocrinology. 2019;2019:2521096.

28.          Wang M, Yin C, Wang L, Liu Y, Li H, Li M, et al. Serum Asprosin Concentrations Are Increased and Associated with Insulin Resistance in Children with Obesity. Annals of nutrition & metabolism. 2019;75(4):205-12.

29.          Rohatgi KW, Tinius RA, Cade WT, Steele EM, Cahill AG, Parra DC. Relationships between consumption of ultra-processed foods, gestational weight gain and neonatal outcomes in a sample of US pregnant women. PeerJ. 2017;5:e4091.

30.          Lima M, Perez G, Morais G, Santos L, Cordeiro G, Couto R, et al. Effects of maternal high fat intake during pregnancy and lactation on total cholesterol and adipose tissue in neonatal rats. Brazilian Journal of Biology. 2018;78(4):615-8.

31.          Najpaverova S, Kovarik M, Kacerovsky M, Zadak Z, Hronek M. The Relationship of Nutritional Energy and Macronutrient Intake with Pregnancy Outcomes in Czech Pregnant Women. Nutrients. 2020;12(4):1152.

32.          Rugină C, Mărginean CO, Meliţ LE, Giga DV, Modi V, Mărginean C. Relationships between excessive gestational weight gain and energy and macronutrient intake in pregnant women. Journal of International Medical Research. 2020;48(8):0300060520933808.

33.          Baykus Y, Yavuzkir S, Ustebay S, Ugur K, Deniz R, Aydin S. Asprosin in umbilical cord of newborns and maternal blood of gestational diabetes, preeclampsia, severe preeclampsia, intrauterine growth retardation and macrosemic fetus. Peptides. 2019;120:170132.

34.          Long W, Xie X, Du C, Zhao Y, Zhang C, Zhan D, et al. Decreased Circulating Levels of Asprosin in Obese Children. Hormone research in paediatrics. 2019;91(4):271-7.

35.          Organization WH. Obesity: preventing and managing the global epidemic: World Health Organization; 2000.

36.          Rasmussen KM, Abrams B, Bodnar LM, Butte NF, Catalano PM, Siega-Riz AM. Recommendations for weight gain during pregnancy in the context of the obesity epidemic. Obstetrics and gynecology. 2010;116(5):1191.

37.          Fatemeh T, Bahareh S, Soodeh RJ, Soraiya EK, Saba N, Ali R, et al. Validation of Diet History Questionnaire in Assessing Energy and Nutrient Intakes of Iranian Population. Iranian Journal of Public Health. 2019;48(6).

38.          Millward DJ. Identifying recommended dietary allowances for protein and amino acids: a critique of the 2007 WHO/FAO/UNU report. British Journal of Nutrition. 2012;108(S2):S3-S21.

39.          Kominiarek MA, Rajan P. Nutrition recommendations in pregnancy and lactation. Medical Clinics. 2016;100(6):1199-215.

پیوست 2:

پرسشنامه یادآمد خوراک

                                                تاریخ و نام مصاحبه گر

بررسی وضعیت تغذیه ای و ارتباط غلظت آسپروسین در خون مادر و بند ناف ،  با وزن گیری بیش از حد در دوران بارداری

بر اساس نظر پزشک متخصص زنان و زایمان 2سی سی خون از مادر و 2 سی سی خون از بند ناف نوزاد اخذ که با رضایت او انجام می شود

نتایج حاصل از یافته ها  را می توان در جهت درمان و پایش سلامتی بیمار به کار برد .

با نظارت پزشک متخصص و کنترل وضعیت بیمار تلاش میگردد عوارضی ایجاد نشود.

شرکت در تحقیق اجباری نبوده و با حمایت پزشک و رضایت بیماربدون ضرر و زیان برای او اجرا میشود

این تحقیق عوارض نداشته و اگر مشکلاتی ایجاد شود نمونه مورد مطالعه مجازاست از تحقیق خارج شود

 این تحقیق مطابق پروتکل اخلاقی ومصوبه دانشگاه و براساس روش های روتین بیمارستانی که در جهت تشخیص و درمان بیمار به کار گرفته می شود اجرا خواهد شد

نتایج آزمایشها و روشهای به کار رفته به اطلاع بیمار خواهد رسید و این نتایج بصورت کاملاً محرمانه و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیماری وی در چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهد ماند.

کلیه مراحل مطالعه با نظارت پزشک متخصص  و همکاران مامایی بخش زنان و زایمان میباشد و اینجانبه فاطمه بهرسی با رعایت شرائط و پروتکل فوق با رضایت فرد بیمار اقدام نموده و پیگیری امور مینمایم

شرکت من در مطالعه کاملاً اختیاری است و آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هر زمان  که مایل بودم بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شوم.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.