بررسی ارتباط عفونت با هلیکوباکتر پیلوری و زایمان زودرس در زنان باردار مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان، سال 1399

زایمان زودرس به زایمانی گفته می شود که در آن حاملگی کمتر از 37 هفته طول بکشد (1). در حال حاضر زایمان زودرس شایعترین علت مرگ و میر نوزادان محسوب می شود و این در حالی است که میزان مرگ و میر نوزادان معیاری برای بررسی ارزیابی کیفیت و مقایسه سیستم های بهداشتی درمانی جوامع محسوب می شود (2). شیوع زایمان زودرس در هر کشور و منطقه ای متفاوت است. به طوری که آمار تولد نوزادان نارس در آمریکا 9 تا 12 درصد، در اروپا 5 تا 7 درصد و در کشورهای درحال توسعه 5 تا 9 درصد است (3،4). این میزان در ایران در مطالعات مختلف و در نقاط مختلف کشور متفاوت بوده است. در مطالعه ای در تهران 7/8 درصد (5)، در زنجان 7 درصد (6)، در مشهد 4/16 درصد (7) و در بیرحند 8/17 درصد(47) گزارش شده است. با وجود اینکه روش های نوین مراقبت از نوزادان زودرس وضعیت این متولدین کوچک را تا حد زیادی بهبود بخشیده است ولی هیچ کاهش پایدار و قابل توجهی در میزان بروز تولدهای زودرس به وجود نیامده است و زایمان زودرس هنوز هم علت 70 درصد از مرگ و میرها و عوارض نورولوژیک و ناتوانی در سال های بعدی عمر در نوزادان بدون ناهنجاری مادرزادی است که هزینه های زیادی را بر نظام سلامت تحمیل می کند (8،9). هزینه مراقبت های اولیه نوزادان در آمریکا در سال 2000 بالغ بر 10 بیلیون دلار گزارش گردید که 60 درصد آن مربوط به نوزادانی بود که سن حاملگی کمتر از 37 هفته داشتند و 12 درصد آن صرف مراقبت از نوزادان 24 -26 هفته شده بود (10). زایمان زودرس مهم ترین دلیل پذیرش مادران طی بارداری در بیمارستان است که از این منظر نیز برای خانواده و جامعه مشکلات اقتصادی زیادی را ایجاد می کند (11) و در حالی که سایر علل موربیدیتی و مورتالیتی نوزادان کاهش یافته است، این مشکل هنوز حل نشده و در حال حاضر مهمترین مسئله در طب نوزادان محسوب می شود (12). طیف وسیعی از علل و عوامل مادری، جنینی و جفتی در طول مدت بارداری نقش دارند. مطالعات مختلف عواملی چون عدم مراقبت دوران بارداری، چندقلویی، سابقه نازایی، سابقه زایمان زودرس، تعداد بارداری، حاملگی همراه فشارخون، جنس مذکر، مصرف سیگار، عفونت ادراری، آنمی، دیابت، پره اکلمپسی و BMI بالا و پایین را در بروز زایمان زودرس مورد تاکید قرار داده اند (6،13،14). و موضوعی که در مقالات کمتر به آن پرداخته شده است ارتباط عفونت هلیکوباکتر پیلوری و زایمان زودرس می باشد.

عفونت هلیکوباکتر پیلوری هنگام بارداری نه تنها با بیماری های گوارشی مثل استفراغ شدید بارداری در ارتباط است، بلکه با کم خونی فقر آهن و ناهنجاری های جنین، سقط جنین، فشار خون بارداری و محدودیت رشد جنین ارتباط دارد. این بیماری های مرتبط با بارداری ذاتاً تهدیدکننده حیات برای مادر و جنین هستند(15).

عفونت هلیکوباکترپیلوری تقریباً نیمی از جمعیت جهان را تحت تاثیر قرار می دهد و بیشتر در کشورهای در حال توسعه شایعه است (16،17). این میکروارگانیسم در معده کلونیزه می‌شود. معمولاً ابتلا به آن در دوره کودکی اتفاق می افتد و باعث ایجاد عفونت مزمن بدون علامت می شود. عفونت قسمت کوچکی می تواند باعث گسترش زخم معده و کارسینوم معده در دوران بزرگسالی شود (17).

بیماری زایی هلیکوباکترپیلوری به چند فاکتور سویه ای خاص وابسته است. برخی سویه های هلیکوباکترپیلوری ژن هایی دارند که باعث آزاد شدن مواد آغازگر التهاب سایتوتوکسیک میشوند که می‌توانند بیماریزایی در داخل بدن را پیش ببرند (18). فاکتور های بیماری زایی مثل آنزیم اوره آز و تاژک ها در همه سویه های وجود دارند و نقش محوری در بیماری زایی و کلونیزه شدن ایفا می کنند (19). ادهزین ها مثل پروتئین التهابی خارجی و ادهزین متصل شونده به سیالیک اسید، اتصال باکتری به اپیتلیوم میزبان را تسهیل می کنند و اغلب باعث ایجاد پاسخ التهابی می شوند (20،21). سویه های هلیکوباکترپیلوری می توانند دارای آنتی ژن مرتبط با سایتوتوکسین و سایتوتوسین (CagA) و سایتوتوکسین A آزاد کننده(VacA) باشند که بیشتر این سایتوتوکسین های یافت شده در بین فاکتور های بیماری زای هلیکوباکترپیلوری هستند. CagA مستقیماً به داخل سیتوپلاسم سلول‌های اپی‌تلیال تزریق می‌شوند و مورفولوژی سلول، تکثیر و آپاپتوز را تحت تاثیر قرار می دهند (22). سویه های دارای CagA هلیکوباکتر پیلوری با زخم دئودنال و سرطان معده در ارتباط هستند (23) و عفونت با سویه های CagA مثبت باعث سطوح بیشتری از التهاب در مقایسه با عفونت های CagA منفی می شوند (18). VacA توکسین سوراخ کننده پروتئین حیاتی برای کلونیزه شدن باکتری است (24). این پروتئین قطبیت سلول را از بین می‌برد و باعث القای آپتوس در سلول میشود و از تکثیر سلول های T و تاثیر آنها جلوگیری می کند (25). به طور شگفت انگیزی ارتباط مستقیم بین عوارض بیشتر و مثبت بودن CagA و VacA در خون وجود دارد (26-28).

در طول دهه گذشته گزارش هایی نشان می‌داد همبستگی بین عفونت با هلیکوباکتر پیلوری و اختلالات گوناگون خارج معدی وجود دارد (29). این بیماری ها عبارتند از بیماری ایسکمیک قلبی، دیابت شیرین، ترومبوسیتوپنی ایدیوپاتیک، کهیر و کم خونی سیدروپنیک (29). مطالعه Lancer و همکاران (۱۹۹۹) نشان داد به طور مشخصی تعداد موارد بارداری با IgM هلیکوباکتر پیلوری بالا در مقایسه با زنان غیر حامله وجود دارد (IgM مارکر برای عفونت اخیر). این محققان پیشنهاد کردند که بارداری به خودی خود می تواند استعداد ابتلا به هلیکوباکترپیلوری را افزایش دهد (30). این موضوع احتمالاً به ایندلیل  باشد که سازگاری های ایمونولوژیک در بارداری برای اطمینان از تحمل مادر در برابر جنین آلوژنیک ایجاد می شود. در حالت کلی بارداری با کاهش پاسخ ایمنی سایتوتوکسیک وابسته به سلول همراه با نظارت ایمنی همورال و ذاتی همراه است (31). امروزه هیچ مطالعه ای برای توصیف پاسخ ایمنی کامل در برابر عفونت هلیکوباکتر پیلوری در دوران بارداری انجام نشده است. بیشتر مطالعات روی همبستگی میان هلیکوباکترپیلوری و بیماری‌های مرتبط با بارداری از نوع مقطعی هستند که مثبت بودن هلیکوباکتر پیلوری در حین بارداری یا بلافاصله پس از زایمان تشخیص داده شده است، تنها در یک مطالعه آینده نگر قبل از لقاح ابتلا به هلیکوباکترپیلوری بررسی شد، که پایان زودرس حاملگی در ارتباط با مثبت بودن مادر از نظر هلیکوباکترپیلوری سوریه دارای CagA قبل از تزریق اسپرم داخل سیتوپلاسمی اتفاق افتاده بود (32). در واقع به طور دقیقی نمی توان نتیجه گرفت که عوارض مرتبط با بارداری در  ارتباط با عفونت قبل یا حین حاملگی توسط هلیکوباکترپیلوری می باشد.

شیوع عفونت هلیکوباکتر پیلوری در زمان زنان باردار با توجه به منطقه جغرافیایی و وضعیت اجتماعی-اقتصادی و روشهای شناسایی عفونت متفاوت است. برای مثال شیوع عفونت هلیکوباکترپیلوری در بین زنان باردار در بیشتر کشورهای اروپایی (33-35)، ژاپن (36) و استرالیا (37) تقریباً ۲۰ تا ۳۰ درصد است، در حالی که این میزان در ترکیه (38،39)، مکزیک و تگزاس آمریکا (40،41) ۵۰ تا ۷۰ درصد است و در مصر (42) و گامبیا (43) بیشتر از ۸۰ درصد است. علاوه بر این بهداشت ضعیف، سطح اجتماعی پایین یا محل‌های زندگی شلوغ و پر تراکم می‌تواند با شیوع بالای عفونت در ارتباط باشد. این مطالعات نشان می‌دهد بهداشت ضعیف و تراکم زیاد محل زندگی میتواند انتقال عفونت بین اعضای خانواده را تسهیل کند و آنها مطابق با داده های مربوط به خوشه بندی داخلی و نهادی عفونت هلیکوباکترپیلوری هستند (44،45).

مطالعه Cardaropoli و همکاران در سال 2014 با عنوان هلیکو باکتر پیلوری و اختلالات وابسته به بارداری به صورت مروری منتشر شد که نشان داد عفونت با هلیکوباکتر پیلوری در بیماریهای معده حتی در حین بارداری دیده شده است. در واقع این باکتری گرم منفی به نظر می‌رسد، با استفراغ شدید بارداری که نوع شدت یافته ای از استفراغ و حالت تهوع است، ارتباط دارد. در طول دهه گذشته، رابطه هلیکوباکتر پیلوری با چندین بیماری خارج معدی در مقالات ظهور یافت. همبستگی میان عفونت با هلیکوباکتر پیلوری و بیماری های بارداری بیشتر بر روی آنمی فقر آهن، ترومبوسایتوپنی، ناهنجاری های جنین، سقط جنین، فشار خون بارداری و محدودیت رشد جنین تمرکز داشت. عفونت هلیکوباکتر پیلوری احتمالاً نقشی در بیماری زایی اختلالات گوناگون مرتبط با بارداری از طریق مکانیسم های مرتبط دارد؛ کاهش ریزمغذی ها (آهن و ویتامینB12) در آنمی مادر و ناهنجاریهای لوله عصبی جنین؛ القای سیستمیک یا موضعی سایتوکاین های آغازگر التهاب و استرس اکسیداتیو در اختلالات گوارشی و فشار خون بارداری؛ واکنش متقاطع میان آنتی بادی های مخصوص هلیکوباکتر پیلوری و آنتی ژن های موضعی در بافت و سلول های اندوتلیال جفتی (فشار خون بارداری محدودیت رشد جنین سقط جنین). با توجه به این که عفونت با هلیکوباکتر پیلوری معمولاً قبل از بارداری اتفاق می افتد، گمان می شود تغییرات هورمونی و ایمونولوژیک در حین بارداری می‌تواند باعث فعال شدن هلیکوباکتر پیلوری ثانویه همراه با تاثیر منفی و تنها در سلامتی مادر (کمبود مواد مغذی آسیب ارگان و مرگ) بلکه در جنین (رشد ناکافی ناهنجاریها و مرگ) و در برخی موارد عواقب آن در طول زندگی شود. تحقیق روی همبستگی های ممکن بین عفونت هلیکوباکترپیلوری و دیگر بیماری‌های مرتبط با بارداری با دلیل ناشناخته مثل دیابت شیرین، کلستاز زایمان و زایمان زودرس می تواند بسیار شگفت انگیز باشد.  باتوجه به اینکه عفونت‌های هلیکوباکتر پیلوری قابل درمان است، بررسی نقش آن در ایجاد بیماری های بارداری از نظر اقتصادی و اجتماعی پیامدهای مهمی خواهد داشت (15).

 تحقیقات اولیه درباره بارداری روی رابطه میان استفراغ شدید بارداری و عفونت هلیکوباکتر پیلوری متمرکز بود. در ادامه محققان توجهشان را به بیماری‌های مرتبط با بارداری مثل کم‌خونی فقر آهن، ترومبوسایتوپنی و مشکلات رشد جنین و ناهنجاری ها، سقط جنین و در اواخر به فشار خون بارداری جلب شد. موضوع مهم دیگر که در تحقیقات به آن پرداخته شده این است که آیا امکان انتقال عفونت از مادر به جنین وجود دارد یا خیر و یا اینکه آنتی بادی های ضد هلیکوباکتر پیلوری می توانند مانع عفونت نوزاد شوند. در واقع اگر هلیکوباکتر پیلوری واقعاً یک فاکتور ایجاد کننده باشد، پیامدهای بهداشتی عمومی مهمی خواهد داشت، چرا که این عفونت قابل درمان است. با توجه به نبود مطالعه مشابه در این زمینه برآن شدیم مطالعه حاضر را با هدف بررسی ارتباط عفونت مادر با هلیکوباکتر پیلوری و پره ترم لیبر در زنان مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان از سال ۹۹تا ۱۴۰۰ انجام دهیم.

1. فراوانی عفونت هلیکوباکتر پیلوری در زنان گروه مورد وشاهد متفاوت است.
2. بین عفونت مادر با هلیکوباکتر پیلوری و پره ترم لیبر در زنان نمونه ارتباط وجود دارد.

تعیین ارتباط عفونت  با هلیکوباکتر پیلوری و  زایمان زودرس در زنان باردار مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان، سال 1399

1.تعیین ومقایسه فراوانی عفونت هلیکوباکتر پیلوری در زنان گروه مورد وشاهد

2.تعیین ارتباط عفونت مادر با هلیکوباکتر پیلوری و پره ترم لیبر درجمعیت مورد مطالعه

• تمامی دانشگاه های علوم پزشکی و مراکز بهداشتی و درمانی

هلیکوباکتر پیلوری: یک باکتری گرم منفی متحرک مارپیچی شکل می باشد، که به عنوان پاتوژن عموما در مخاط معده کلونیزه می شود و باعث آلودگی آن می شود(46).

عفونت هلیکوباکتر پیلوری مثبت:

IgG anti HP: >20 IU/ml

پره ترم لیبر(زایمان زودرس): به زایمانی گفته می شود که در آن حاملگی بین 20 تا 37 هفته طول بکشد (1).

مورد- شاهدی

 زنان باردار با سن بارداری 20 تا 37 هفته مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان، سال 1399

معیار های ورود :

1. کلیه زنانی که بالای 20 هفته بارداری هستند و با علایم زایمانی به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابیطالب مراجعه کرده اند
2. زنان دارای زایمان زودرس

معیار های خروج:

1. افرادی که درمان آنتی hpylori از 3 ماه قبل بارداری دریافت کرده اند.
2. چندقلوئی
3. عفونت های رحمی
4. واژینوز باکتریال
5. خونریزی
6. دکولمان
7. رحم غیرطبیعی
8. پارگی پرده ها
9. پره اکلامپسی
10. اکلامپسی
11. پره ترم لیبر قبلی
12. دیابت
13. مصرف سیگار
14. نارسائی سرویکس

با در نظر گرفتن نتایج مطالعه rahmanpoor  و همکاران و در نظر گرفتن شیوع عفونت Hpylori ،47.5% در جمعیت شاهد، و محاسبه حجم نمونه با در نظر گرفتن حداکثر خطای نوع اول در حد 5% و خطای نوع دوم در حد 20% ،با وجود نبود مطالعات مشابه در زمینه شیوع عفونت Hpylori  در زنان با پره ترم لیبر،با در نظر گرفتن 20 درصد اختلاف شیوع در دو گروه مورد مطالعه حجم نمونه در هر گروه 50 محاسبه شد که جهت بهبود power  مطالعه در هر گروه 60 نفر و در مجموع 120 نفر وارد مطالعه خواهند شد.(لازم به ذکر است بدلیل نبود مطالعه مشابه ،در بررسی ارتباطhpylori و پره ترم لیبر ،حجم نمونه براساس شیوع hpylori در گروه کنترل و در نظر گرفتن 20 درصد اختلاف شیوع محاسبه شد)

n=(z _{1-a/2 + Z1-b})²(p (1-p))/d²

P1=47.5%

P2=67.5%

b=0.2

a=0.05

Z1-b = 0.85

Z1- a/2 = 1.96

n =  50                          60 در هر گروه

لذا حجم نمونه  شامل 120 نفر می باشد. که  شامل 60 نفر در گروه مورد (زنان دارای پره ترم لیبر) و 60 نفر در گروه مورد (زنان دارای زایمان ترم) است.

روش نمونه گیری در این مطالعه آسان و در دسترس تا رسیدن به حجم نمونه مورد نظر است.با توجه به تاثیرات شرایط اقتصادی -اجتماعی ،در ابتلا به عفونتh.pylori،تا حد امکان ،دوگروه مورد و شاهد از نظر وضعیت مالی،محل سکونت،تحصیلات همسان سازی خواهند شد.

فرم اطلاعاتی

نتایج آزمایشگاهی:   اندازه گیری آنتی ژن مدفوعی هلیکوباکتر پیلوری

ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﺼﻮﻳﺐ ﭘﺮﻭﭘﻮﺯﺍﻝ ﺩﺭ ﺷﻮﺭﺍﻱ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺩﺍﻧﺸﻜﺪﻩ ﭘﺰﺷﻜﻲ ﻭ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻛﺪ ﺍﺧﻼﻕ ﻭ ﻛﺴﺐ ﻣﺠﻮﺯ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻭﻧﺖ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ، ﻣﺠﻮﺯ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﻪ ﻣﺴﻮﻭﻟﻴﻦبیمارستان و زایشگاه ارائه شده ،سپس مطالعه به مرحله اجرا در خواهد آمد..

این مطالعه بر روی زنان مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان از مهر ماه سال 13۹۹ تا اسفند ۱۴۰۰ با همسان سازی متغیرهای مخدوش گر از قبیل میزان درآمد و محل سکونت و سطح تحصیلات انجام می شود.که با روش نمونه گیری در دسترس 120 نفر وارد مطالعه خواهد شد. که شامل 60 نفر در گروه مورد (زنان دارای پره ترم لیبر: 20 تا 37 هفتگی) و 60 نفر در گروه مورد (زنان دارای زایمان ترم: 38 هفتگی و بالاتر) است./ سن بارداری در تمام افراد براساس سونوگرافی سه ماهه اول و یا سونوگرافی سه ماهه دومی که با آخرین قاعدگی بیمار تطابق داشته باشد ملاک قرار خواهد گرفت. در ابتدای مطالعه پس از کسب رضایت آگاهانه از شرکت کنندگان و توضیح اهداف پژوهش، محقق فرم اطلاعاتی ای جهت ثبت اطلاعات شامل سن، بعد خانوار، سطح تحصیلات، میزان درآمد، محل سکونت، گروه مورد مطالعه عفونت مادر با هلیکوباکتر پیلوری و آنتی ژن مدفوعی هلیکوباکتر پیلوری تکمیل خواهد کرد.

از تمامی بیماران پس از اعمال کرایتریاهای ورود و خروج، نمونه مدفوع جهت اثبات آنتی ژن هلیکوباکتری گرفته می شود.

در نهایت داده ها برای آنالیز وارد نرم افزار spss خواهد شد.

داده ها وارد نرم افزار آماری SPSS ورژن 22 می شوند. برای متغیرهای کمی میانگین و انحراف معیار و برای متغیرهای کیفی فراوانی و درصد فراوانی ثبت خواهد شد. برای مقایسه متغیرهای کیفی از chi-squared استفاده خواهد شد. سطح معنی داری 0.05 در نظر گرفته می شود.

کدهای اخلاقی منطبق با کدهای مصوب حفاظت از آزمودنی در پژوهش های علوم پزشکی نیز الزامی است.

1.هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد.

2.در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی‌های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب‌های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.

3.پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه‌پذیر است که منافع بالقوه‌ی آن برای هر فرد آزمودنی بیش‌تر از خطرهای  آن باشد. در پژوهش‌های دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار می‌گیرد نباید بیش‌تر از آن‌چه باشد که مردم عادی در زندگی روزمره‌ی خود با آن مواجه می‌شوند. حصول اطمینان از این امر برعهده‌ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش‌کننده‌ی پژوهش از جمله کمیته‌ی اخلاق در پژوهش‌ است.

4.مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه‌ی پایین‌تر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود.

5.قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.

8.طراحی و اجرای پژوهش‌هایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهش‌های قبلی آزمایشگاهی، و  در صورت لزوم،  حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند.

11.کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.    

12.انتخاب آزمودنی‌های بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، به‌نحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینه‌ها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض‌آمیز نباشد.

14.اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه‌ی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیته‌ی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه‌ی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.

18.در پژوهش‌هایی که از مواد بدنی (شامل بافت‌ها و مایعات بدن انسان)  یا داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.

19.عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچ‌گونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه می‌شود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود.

20.در مواردی که آگاه کردن آزمودنی درباره‌ی جنبه‌ای از پژوهش باعث کاهش اعتبار پژوهش می شود، ضرورت اطلاع‌رسانی ناکامل از طرف پژوهشگر باید توسط کمیته‌ی اخلاق تأیید شود. بعد از رفع عامل این محدودیت، باید اطلاع‌رسانی کامل به آزمودنی انجام گیرد.

25.پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.

26.هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد.

27.در پایان پژوهش، هر فردی که به‌عنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که درباره‌ی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روش‌هایی که سودمندی‌شان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهره‌مند شود.

28.پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.

29.نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.

30.گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.

31.روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد.

راهنمای اخلاقی پژوهش بر گروههای آسیب پذیر در جمهوری اسلامی ایران

فصل سوم: زنان باردار و جنین

3- در فرایند تصمیم‌گیری و اخذ رضایت باید اطلاعات کافی در مورد سود و زیان ناشی از شرکت یا عدم شرکت در پژوهش به زنان باردار داده شود که شامل نتایج و اثرات پژوهش بر مادر، جنین، سیر بارداری، نوزاد و نیز قدرت باروری مادر در آینده می‌شود.

4- اطلاعات لازم برای گرفتن رضایت نباید درزمان زایمان(زمان لیبر که افراد به طور طبیعی قادر به تمرکز بر جزئیات اطلاعات مربوط به پژوهش نیستند) به والدین برای شرکت در پژوهش داده شود.

15- اطلاعات در مورد احتمال بالقوه‌ی استفاده‌ی تجاری از نتایج پژوهش بر مادر، جفت، جنین مرده، بقایای جنین، سلول‌ها، بافت یا ارگان‌های حاصل از جنین مرده باید به پدر و مادر داده شود و آن‌ها باید بدانند که سود حاصله شامل حال آن‌ها نخواهد شد.

با توجه به تعداد زیاد بیماران مبتلا به ندول با محدودیت خاصی مواجه نیستیم. برای افزایش دقت انجام تست نیز کلیه نمونه در فریز 70- ذخیره می شود و در یک روز و توسط یک نفر و یک نوع کیت انجام خواهد شد.

هلیکوباکتر پیلوری، زایمان زودرس، زنان

Helicobacter pylori, preterm liber, Women

1. Cunningham, Leveno, Bloom, Hauth, Rouse, Spong, Williams Obstetrics 2010,Translated byVoladan M, Razzaghi S, Ghorbani MH, volume 1.Arjmand Press. 2010.420-442
2. Yousefi Z, KhaieKaramoddin M, Vahedian M, Ahmadian H, Prevalence of vaginal infections during pregnancy and its association with preterm birth, Journal of Medical Sciences and Health Services, Yazd Shahid Sadooghi,2001, 10.65.[Persian]
3. Goldenbery Rl, Culhane JE,“ et al” epidemiology and causes of preterm birth, Lancet, 2008;371. 75-84.
4. Martin J, Fanarof A, Walsh C, Fanarof and Martins neonatal-prenatal medicine, 8 th ed. Philadelphia: Mosby, 2006; P 331-350.
5. Davari Tanha F, Valadan M, Kave M, Bagher zadeh Jalilvands, Hassanzadeh M, Prevalence and risk factors of recurrent preterm delivery in three hospitals of Tehran University, Journal of Tehran University of Medical Sciences,2007; 65(2),34-39.[Persian]
6. Sohrabi D, Ghanbari Gorgani M, Study of risk factors during pregnancy on preterm birth in women- ValiAsr Hospital Zanjan- 2007, Journal of Oroomiie NursingandMidwifery School, 9(2), 2011,83. [Persian]
7. Lotfalizadeh M, Mohammadzadeh A, Kamandi S, Bagheri S, Incidence and risk factors of preterm birth in Imam Reza hospital- 2000-2001, 2005; 8(2). 93-100.[Persian]
8. Ross MG, Eden RD, preterm labor: updated, Current opinion in obstetrics, 2010;2. 61-65.
9. Yost NP, Cox SM, Infant and preterm labor, Clinical obstetrics and gynecology, 2000; 43. 4. 759- 760.
10. Adams K, Eschenbach D, Kristina M. the genetic contribution towardspreterm delivery, Seminars in fetal and neonatal medicine 2004; 9. 445.52.
11. Ancel PY, Preterm labor: pathophysiology, risk factors and outcomes, J Gynecol obstet boil reprod (Paris), 2002; 31.5. 10-21.
12. Creasy RK, Rensik R, Maternal and fetal medicine, 3 ed. 1994; 151-61.
13. Khalaji Nia Z, Sadeghi Moghadam P, Incidence and maternal risk factors associated with preterm birth in Qom- 2007, journal of Qom University of Medical Sciences, 2011; 5 (1). P: 30-36. [Persian]
14. Zafarghandi N, Zafarghandi A.SH, Torkestani F, Fallah N, Jadidi F, Prevalence of risk factors for preterm birth, journal of Shahed University (Daneshvar Pezeshki), 2004; 12 (53). P: 25-29. [Persian]
15. Cardaropoli S, Rolfo A, Todros T. Helicobacter pylori and pregnancy-related disorders. World J Gastroenterol. 2014;20(3):654‐664. doi:10.3748/wjg.v20.i3.654
16. Malaty HM. Epidemiology of Helicobacter pylori infection. Best Pract Res Clin Gastroenterol 2007; 21: 205-214 [PMID: 17382273 DOI: 10.1016/j.bpg.2006.10.005]
17. Suerbaum S, Michetti P. Helicobacter pylori infection. N Engl J Med 2002; 347: 1175-1186 [PMID: 12374879 DOI: 10.1056/ NEJMra020542347/15/1175]
18. Graham DY, Yamaoka Y. Disease-specific Helicobacter pylori virulence factors: the unfulfilled promise. Helicobacter 2000; 5 Suppl 1: S3-9; discussion S27-31 [PMID: 10828748]
19. Harris PR, Mobley HL, Perez-Perez GI, Blaser MJ, Smith PD. Helicobacter pylori urease is a potent stimulus of mononuclear phagocyte activation and inflammatory cytokine production. Gastroenterology 1996; 111: 419-425 [PMID: 8690207 DOI: 10.1053/gast.1996.v111.pm8690207]
20. Yamaoka Y, Kwon DH, Graham DY. A M(r) 34,000 proinflammatory outer membrane protein (oipA) of Helicobacter pylori. Proc Natl Acad Sci USA 2000; 97: 7533-7538 [PMID: 10852959 DOI: 10.1073/pnas.130079797]
21. Mahdavi J, Sondén B, Hurtig M, Olfat FO, Forsberg L, Roche N, Angstrom J, Larsson T, Teneberg S, Karlsson KA, Altraja S, Wadström T, Kersulyte D, Berg DE, Dubois A, Petersson C, Magnusson KE, Norberg T, Lindh F, Lundskog BB, Arnqvist A, Hammarström L, Borén T. Helicobacter pylori SabA adhesin in persistent infection and chronic inflammation. Science 2002; 297: 573-578 [PMID: 12142529 DOI: 10.1126/science.1069076]
22. Blaser MJ, Atherton JC. Helicobacter pylori persistence: biology and disease. J Clin Invest 2004; 113: 321-333 [PMID: 14755326 DOI: 10.1172/JCI20925]
23. Graham DY, Yamaoka Y. H. pylori and cagA: relationships with gastric cancer, duodenal ulcer, and reflux esophagitis and its complications. Helicobacter 1998; 3: 145-151 [PMID: 9731983 DOI: 10.1046/j.1523-5378.1998.08031.x]
24. Cover TL, Blanke SR. Helicobacter pylori VacA, a paradigm for toxin multifunctionality. Nat Rev Microbiol 2005; 3: 320-332 [PMID: 15759043 DOI: 10.1038/nrmicro1095]
25. Palframan SL, Kwok T, Gabriel K. Vacuolating cytotoxin A (VacA), a key toxin for Helicobacter pylori pathogenesis. Front Cell Infect Microbiol 2012; 2: 92 [PMID: 22919683 DOI: 10.3389/fcimb.2012.00092]
26. Blaser MJ, Perez-Perez GI, Kleanthous H, Cover TL, Peek RM, Chyou PH, Stemmermann GN, Nomura A. Infection with Helicobacter pylori strains possessing cagA is associated with an increased risk of developing adenocarcinoma of the stomach. Cancer Res 1995; 55: 2111-2115 [PMID: 7743510]
27. Kuipers EJ, Pérez-Pérez GI, Meuwissen SG, Blaser MJ. Helicobacter pylori and atrophic gastritis: importance of the cagA status. J Natl Cancer Inst 1995; 87: 1777-1780 [PMID: 7473834 DOI: 10.1093/jnci/87.23.1777]
28. Van Doorn LJ, Figueiredo C, Mégraud F, Pena S, Midolo P, Queiroz DM, Carneiro F, Vanderborght B, Pegado MD, Sanna R, De Boer W, Schneeberger PM, Correa P, Ng EK, Atherton J, Blaser MJ, Quint WG. Geographic distribution of vacA allelic types of Helicobacter pylori. Gastroenterology 1999; 116: 823-830 [PMID: 10092304 DOI: 10.1016/S0016-5085(99)70065-X]
29. Banić M, Franceschi F, Babić Z, Gasbarrini A. Extragastric manifestations of Helicobacter pylori infection. Helicobacter 2012; 17 Suppl 1: 49-55 [PMID: 22958156 DOI: 10.1111/ j.1523-5378.2012.00983.x]
30. Lanciers S, Despinasse B, Mehta DI, Blecker U. Increased susceptibility to Helicobacter pylori infection in pregnancy. Infect Dis Obstet Gynecol 1999; 7: 195-198 [PMID: 10449268 DOI: 10.1155/S1064744999000332]
31. Chang J, Streitman D. Physiologic adaptations to pregnancy. Neurol Clin 2012; 30: 781-789 [PMID: 22840789 DOI: 10.1016/ j.ncl.2012.05.001]
32. Hajishafiha M, Ghasemi-Rad M, Memari A, Naji S, Mladkova N, Saeedi V. Effect of Helicobacter pylori infection on pregnancy rates and early pregnancy loss after intracytoplasmic sperm injection. Int J Womens Health 2011; 3: 329-335 [PMID: 22114525 DOI: 10.2147/IJWH.S24424]
33. Blecker U, Lanciers S, Keppens E, Vandenplas Y. Evolution of Helicobacter pylori positivity in infants born from positive mothers. J Pediatr Gastroenterol Nutr 1994; 19: 87-90 [PMID: 7965484 DOI: 10.1097/00005176-199407000-00014]
34. Weyermann M, Rothenbacher D, Gayer L, Bode G, Adler G, Grab D, Flock F, Brenner H. Role of Helicobacter pylori infection in iron deficiency during pregnancy. Am J Obstet Gynecol 2005; 192: 548-553 [PMID: 15696001 DOI: 10.1016/ j.ajog.2004.08.028]
35. Cardaropoli S, Piazzese A, Piccoli E, Rolfo A, Todros T. Is Helicobacter pylori infection a risk factor for miscarriage? Placenta 2013; 34: A37-A38 [DOI: 10.1016/j.placenta.2013.06.112]
36. Kitagawa M, Natori M, Katoh M, Sugimoto K, Omi H, Akiyama Y, Sago H. Maternal transmission of Helicobacter pylori in the perinatal period. J Obstet Gynaecol Res 2001; 27: 225-230 [PMID: 11721735 DOI: 10.1111/j.1447-0756.2001. tb01256.x]
37. Eslick GD, Yan P, Xia HH, Murray H, Spurrett B, Talley NJ. Foetal intrauterine growth restrictions with Helicobacter pylori infection. Aliment Pharmacol Ther 2002; 16: 1677-1682 [PMID: 12197848 DOI: 10.1046/j.1365-2036.2002.01333.x]
38. Karaer A, Ozkan O, Ozer S, Bayir B, Kilic S, Babur C, Danişman N. Gastrointestinal symptoms and Helicobacter pylori infection in early pregnancy. A seroepidemiologic study. Gynecol Obstet Invest 2008; 66: 44-46 [PMID: 18264024 DOI: 10.1159/000115845]
39. Berker B, Soylemez F, Cengiz SD, Kose SK. Serologic assay of Helicobacter pylori infection. Is it useful in hyperemesis gravidarum? J Reprod Med 2003; 48: 809-812 [PMID: 14619649]
40. Felkner M, Suarez L, Liszka B, Brender JD, Canfield M. Neural tube defects, micronutrient deficiencies, and Helicobacter pylori: a new hypothesis. Birth Defects Res A Clin Mol Teratol 2007; 79: 617-621 [PMID: 17626260 DOI: 10.1002/bdra.20382]
41. Goodman KJ, O’Rourke K, Day RS, Wang C, Redlinger T, Campos A, de la Rosa JM. Helicobacter pylori infection in pregnant women from a U.S.-Mexico border population. J Immigr Health 2003; 5: 99-107 [PMID: 14512764 DOI: 10.1023/ A:1023935701082]
42. Bassily S, Frenck RW, Mohareb EW, Wierzba T, Savarino S, Hall E, Kotkat A, Naficy A, Hyams KC, Clemens J. Seroprevalence of Helicobacter pylori among Egyptian newborns and their mothers: a preliminary report. Am J Trop Med Hyg 1999; 61: 37-40 [PMID: 10432052]
43. Bunn JE, Thomas JE, Harding M, Coward WA, Weaver LT. Placental acquisition of maternal specific IgG and Helicobacter pylori colonization in infancy. Helicobacter 2003; 8: 568-572 [PMID: 14536004 DOI: 10.1046/j.1523-5378.2003.00178.x]
44. Brown LM. Helicobacter pylori: epidemiology and routes of transmission. Epidemiol Rev 2000; 22: 283-297 [PMID: 11218379 DOI: 10.1093/oxfordjournals.epirev.a018040]
45. Goodman KJ, Cockburn M. The role of epidemiology in understanding the health effects of Helicobacter pylori. Epidemiology 2001; 12: 266-271 [PMID: 11246592 DOI: 10.1097/00 001648-200103000-00023]
46. Wotherspoon AC, Ortiz-Hidalgo C, Falzon MR, Isaacson PG (1991) Helicobacter pylori-associated gastritis and primary B-cell gastric lymphoma. Lancet 338: 1175-1176. doi:10.1016/0140-6736(91)92035- Z. PubMed: 1682595.
47. Moulaei H, Namakin K, Namaei M H. Prevalence of Helicobacter Pylori infection and its related factors in asymptomatic children aged 9-15 in Birjand. J Birjand Univ Med Sci.. 2018; 25 (2) :152-159

پیوست ها

فرم اطلاعاتی: بررسی ارتباط عفونت مادر با هلیکوباکتر پیلوری و پره ترم لیبر در زنان مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان از سال ۹۹تا ۱۴۰۰

نام بیمار:

سن:

بعد خانوار:

سطح تحصیلات (بی سواد/دیپلم و کمتر از دیپلم/دانشگاهی):

میزان درآمد(ضعیف/متوسط/خوب):

محل سکونت (شهر/ روستا):

گروه مورد مطالعه (1.گروه کنترل (زنان دارای زایمان ترم)/ 2.گروه مورد (زنان دارای پره ترم لیبر)):

عفونت مادر با هلیکوباکتر پیلوری (دارد/ ندارد):

آنتی ژن مدفوعی هلیکوباکتر پیلوری (مثبت/ منفی):

در واقع اگر هلیکوباکتر پیلوری واقعاً یک فاکتور ایجاد کننده باشد، پیامدهای بهداشتی عمومی مهمی خواهد داشت، چرا که این عفونت قابل درمان است. با توجه به نبود مطالعه مشابه در این زمینه برآن شدیم مطالعه حاضر را با هدف بررسی ارتباط عفونت مادر با هلیکوباکتر پیلوری و پره ترم لیبر در زنان مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان از سال ۹۹تا ۱۴۰۰ انجام دهیم.

دارد

تعیین ارتباط عفونت  با هلیکوباکتر پیلوری و  زایمان زودرس در زنان باردار مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان

ندارد

ندارد

ندارد

اطلاعات شخصی بیمار محفوظ مانده و اسمی از بیماران در موقع انتشار نتایج ذکر نمی شود.

مجری در هنگام پر کردن پرسشنامه حضور دارد

هر زمان قادر می باشم از مطالعه خارج شوم بدون آنکه دریافت خدمات از جانب درمان گر با معظل روبرو شود

با رضایت کامل وارد مطالعه می شوم.