مقایسه فراوانی پلی مورفیسم¬های rs17592236 ژن FOXO1،rs1805105 و rs12921862 ژن AXIN1 و rs12898 ژن CTSB در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید با افراد سالم

در طول چند دهه گذشته، سرطان یک چالش بزرگ بهداشت جهانی بوده است و بعد از بیماری های قلبی- عروقی دومین عامل اصلی مرگ و میر در دنیا به حساب می آید و پیش بینی می شود با افزایش جمعیت، شیوه سبک زندگی و افزایش سن تعداد موارد سرطان و مرگ ومیر به سرعت رشد کند. بنابراین انجام مطالعات گسترده در زمینه تشخیص و پیشگیری از سرطان حائز اهمیت است(۱). سرطان واژه ای برای تمام بیماری هایی است که در آن سلول های طبیعی در قسمت خاصی از بدن ، بدون کنترل تقسیم می شوند. به طور کلی سلول های سرطانی در اثر آسیب DNA ایجاد می شوند، در حالت عادی سلول می تواند آسیب وارده به DNA را ترمیم کند اما در سلول های سرطانی DNA آسیب دیده ترمیم نمی شود(۲). هم چنین این امکان وجود دارد که افراد  DNA آسیب دیده را از والدین خود به ارث برند یا DNA فرد در اثر مواجهه با چیزی در محیط مانند سیگار کشیدن، تشعشعات و موارد دیگر آسیب ببیند (۳).

بعد از کشف ساختار مارپیچ DNA توسط واتسون و کریک در سال 1962، دانشمندان چگونگی عملکرد ژن ها و ایجاد جهش در آنها را کشف کردند. همچنین تشخیص دادند که سرطان می تواند در اثر عوامل مختلفی شامل مواد شیمیایی، پرتوها، ویروس ها و عوامل وراثتی ایجاد شود. بیشتر این عوامل سرطان زا با آسیب به DNA ، باعث رشد غیر طبیعی سلول ها وایجاد سرطان می شوند. در سال 1970 دانشمندان دو خانواده از ژن ها را که با سرطان مرتبط بودند کشف کردند که هر کدام از این ژن ها نقش مهمی در سلول های سالم ایفا می کنند(۴).

انکوژن ها، یکی از این خانواده های ژنی است که باعث می شوند سلول های نرمال به صورت کنترل نشده رشد کنند و به سلول های سرطانی تبدیل شوند. این ژن ها درنتیجه جهش در ژن های پروتوانکوژن ایجاد می شوند. پروتوانکوژن ها در حالت عادی رشد طبیعی سلول ها و تمایز آنها را سبب می شوند(۵). در سلول طبیعی بیان پروتوانکوژن با دقت بالایی تنظیم شده تا مانع رشد کنترل نشده سلول شود. در سرطان، فعال شدن جهش های پروتوانکوژن ها منجر به تقسیم سلولی کنترل نشده، افزایش بقا و انتشار می شود(۶). انکوژن ها تحت فعال سازی قرار می گیرند و از نظر فنوتیپی غالب هستند و یک نسخه جهش یافته از پروتوانکوژن برای تقویت سرطان کافی است. فعال سازی انکوژنیک می تواند توسط جهش های نقطه ای خاصی در توالی ژنی مثلا اضافه شدن تعداد کپی های ژن یا جابجایی DNA به بخشی که رونویسی بیش تر فعال است و یا به بخشی که یک ژن فیوژن جدید ایجاد شده و یک پروتئین با فعالیت بیولوژیکی افزایش یافته را کد می کند(۷).

سرطان تیروئید شایع ترین سرطان در میان سرطان های غدد درون ریز بوده و بیش از 90 درصد از سرطانهای غدد درون ریز و یک درصد از کل سرطان ها را به خود اختصاص داده (۸)و مسئول 63 درصد از مرگ های ناشی از وقوع سرطان در سیستم اندوکرین می باشد(۹). سرطان تیروئید به دوگروه عمده سرطان های مشتق از سلول های فولیکولار و سرطان های مشتق از پارا فولیکولار طبقه بندی می شوند. گروه اول شامل سرطان های فولیکولارFollicular Thyroid Cancer (FTC)، پاپیلاری Papillary Thyroid Cancer(PTC) و آنا پلاستیک   (ATC) Anaplastic Thyroid Cancer  و گروه دوم شامل سرطان مدولاری  Medullary Thyroid Cancer

( MTC ) می باشد(۱۰).

95درصد سرطان های تیروئید ناشی از سلول های فولیکولار و کمتر از 3 درصد مربوط به پارافولیکولار است(۱۲و۱۱). سرطان های پاپیلاری و فولیکولاری قابل درمان و دارای پیش‌آگهی خوبی هستند، اما سرطان آناپلاستیک، تهاجمی و با پیش‌آگهی ضعیف می باشد(۱۳). سرطان پاپیلاری تیروئید(PTC)  حدود 80 درصد از سرطان های تیروئید را به خود اختصاص داده است(۱۰). شایع‌ترین نوع بدخیمی تیروئید، سرطان پاپیلاری است که شیوع آن در مطالعات مختلف 40 تا 80 درصد گزارش شده ­است (۱۴). در ایران شیوع این سرطان حدود1/2 نفر به ازای هر 100 هزار نفر است و بروز آن در خانم‌ها سه برابر آقایان برآورد شده است (۱۵).

تاکنون دلیل مشخصی برای ابتلا به سرطان تیروئید مشخص نشده است. اماعواملی نظیر سن، جنسیت، قرار گرفتن در معرض تشعشع ها، سابقه خانوادگی، نژاد و کمبود ید در مواد غذایی از ریسک فاکتورهای ابتلا به سرطان های تیروئید محسوب می شوند(۱۸-۱۶ ). تماس با پرتوها یک فاکتور خطر اثبات شده برای سرطان تیروئید می باشد. درمان های پرتویی سر یا گردن در دوران کودکی، فاکتور خطر مهمی درسرطان تیروئید است. میزان خطر به مقدار پرتوی دریافتی و سن کودک بستگی دارد. به طور کلی، خطر با دوزهای بالاتر و با سن جوان تر در زمان درمان، افزایش می یابد. پرتوهای یونیزان مانند  اشعه های ایکس و گاما سبب آسیب های گسترد ه ای در DNA می شود(۱۹). از طرفی ژنوم انسان به طور مداوم توسط متابولیت های درون سلولی، داروها و موتاژن های محیطی فعال می شود. بنابراین مکانیسم های ترمیم شکست DNA نقش مهمی در ترمیم و جبران صدمات ناشی از این عوامل دارند که میتوانند با ترمیم شکست ایجاد شده باعث حفظ پایداری ژنوم انسان شوند. به طوریکه نقص درترمیم DNA ، منجر به حساسیت بالاتر به عناصر آسیب زننده به DNA و هم چنین سبب تجمع جهش ها درژنوم شده و در نهایت منجر به سرطان و بیماری های مختلف متابولیکی می شود(۲۰).

تشخیص بیماری با معاینه فیزیکی، بررسی آزمایش های بالینی و سابقه خانوادگی و تصویربرداری انجام  می شود( ۲۲-۲۱ ). افراد مبتلا به سرطان تیروئید، انتخاب های درمانی متعددی دارند، بسته به نوع و مرحله سرطان تیروئید؛ جراحی، ید رادیواکتیو، هورمون درمانی ، رادیوتراپی یا شیمی درمانی استفاده می شوند. بعضی از بیماران نیز درمان ترکیبی دریافت می کنند(۲۳ ).

به طور معمول اشکال تمایز یافته ی  سرطان تیروئید سیر پیشرفت آهسته ای داشته و درمان آ نها شامل ترکیبی از جراحی، استفاده از ید رادیواکتیو و مهار هورمون است. تومورهایی که از ابتدا تمایز آ نها کم بوده یا در اثر پیشرفت بیماری تمایزشان کاهش پیدا کرده است، همانند سرطان آناپلاستیک تیروئید ، به طور عموم در برابر داروهای رایج مورد استفاده مقاوم بوده و درحال حاضر هیچ درمان موفقی برای آن ها وجود ندارد(۲۴).

در طی مطالعات بسیاری که بر روی سرطان تا کنون صورت گرفته است مشخص شده است که تجمع جهش ها در ژن های مختلف که روند رشد و تکثیر سلول و همچنین مهار رشد و تکثیر سلول را دچار اختلال می کنند در ایجاد سرطان نقش اساسی را ایفا می نمایند بنابراین هرگونه تغییرات ژنتیکی و اپی ژنتیکی که در طول سالیان زندگی یک فرد در ژنوم اعمال می شود می تواند در سرطان زایی نقش اساسی داشته باشد که از مهمترین مسیر هایی که توسط جهش ها دچار اختلال می شوند می توان به مسیر های چرخه سلولی، آپاپتوز، سیستم های ترمیم آسیب های DNA و پلی­مورفیسم تک نوکلئوتیدی اشاره نمود(۲۵).

پلی­مورفیسم تک نوکلئوتیدی یا (Single Nucleotide Polymorphism) SNP

یکی از شایع­ترین تغییرات ژنتیکی در ژنوم انسان ، پلی­مورفیسم­های تک نوکلئوتیدی می­باشند که سبب ایجاد ژنوتیپ­های مختلف از یک ژن و در نتیجه ایجاد تفاوت­ های جمعیت شناختی می­شوند. SNP ها، در نواحی مختلف ژن­ها مثل پروموترها، اگزون­ها، اینترون­ها و UTR َ5 وَ3 (untranslated region) (  ناحیه غیر ترجمه شونده َ3 و َ5) قرار گرفته­اند. در نتیجه تغییر در بیان ژن­ها و تاثیر آن برسرطان­زایی بسته به جایگاه SNP­ها متفاوت است. از SNP­ها میتوان به عنوان بیومارکردر تشخیص ، بررسی پاسخ به درمان و تعیین پیش آگهی در بیماری­ها از جمله سرطان­ها استفاده کرد(۲۶).

بسیاری از SNPهای یافت شده در ژنوم انسان بصورت مستقیم فاقد بیماری زایی می باشند اما می توانند در استعداد ابتلا یک فرد به بیماری خاصی نقش داشته باشند به عبارتی دیگر ریسک ابتلا فرد به بیماری خاصی را افزایش و یا کاهش می دهند و یا فاقد ارتباط مشخصی با بیماری مزبور می باشند. از جمله مهمترین این بیماری ها می توان به سرطان که یک بیماری پیچیده است اشاره نمود. در مطالعات مختلفی دیده شده است که یک واریانت ژنی خاص از یک پلی مورفیسم می تواند باعث افزایش ریسک ابتلا به بیماری سرطان شود و این بدین معنی می باشد که فرد دارای واریانت ژنتیکی امکان ابتلای افزایش یافته ای به سرطان نسبت به افراد دیگر فاقد الل مزبور باشد. بسته به این امر که پلی مورفیسم در چه ژنی و مسیر سیگنالینگی باشد می تواند اثرات مختلفی از خود به جای بگذارد از این رو شناسایی پلی مورفیسم ها نه تنها پیش اگاهی در مورد استعداد ابتلا فرد به بیماری سرطان را می دهد بلکه می تواند پاسخ فرد به درمان مناسب را هم تحت تاثیر قرار دهد بنابراین مطالعه و شناسایی آن ها بسیار حائز اهمیت می باشد.

در این مطالعه بر آنیم تا به بررسی پلی مورفیسم های ژن هایی که می توانند در سرطان پاپیلاری تیروئید نقش ایفا کنند بپردازیم.

foxo1  (Forkhead box protein O1) به عنوان یک سرکوب کننده تومور عمل می کند وتغییر بیانش در بسیاری از بدخیمی ها مانند سرطان سینه، سرطان پروستات، سرطان رحم و سرطان لنفوم گزارش شده است(۳۰-۲۷). در گزارشات آمده که بیان foxo1 در سرطان پاپیلاری تیروئید کاهش می یابد(۳۲-۳۱)، با این حال عملکرد این ژن در PTC هنوز آشکار نیست .

هم چنین این پروتئین در فرایند هایی مانند تقسیم سلولی، آپاپتوز، کنترل سیکل سلولی،تمایز ، متابولیسم، پاسخ به استرس های اکسیداتیو و ترمیم آسیب های DNA نقش دارد(۳۵-۳۳). این ژن بر روی بازوی بلند کروموزوم 14 قرار دارد و به طور گسترده در پستاندارارن بیان می شود. این ژن که یک فاکتور رونویسی چند عملکردی را  کد می کند،  از خانواده Forkhead است که پروتئین foxo1 را می سازد . این پروتئین خودش از طریق فسفریلاسیون بر روی چندین رشته خود تنظیم می شود و خواص رونویسی آن بستگی به وضعیت فسفریلاسیون آن دارد(۳۶).

Hong-ming song    و همکاران در مطالعه ای برروی رده های سلولی K1 و TPC1 تا حدودی متوجه نقش FOXO1  در PTC شدند. آن ها در این مطالعه سلول های K1و TPC1  را با الیگونوکلئوتید های siRNA   هدف FOXO1 ترنسفکت کردند و در نتیجه آن متوجه شدند که  مهار عملکردی FOXO1 باعث افزایش Bim و افزایش تکثیر سلول های  PTCو مهار آپاپتوز می شود. بنابراین FOXO1 می تواند بعنوان یک آنتی انکوژن در PTC از طریق مسیر Akt/FOXO1/Bim  عمل کند (۳۷).

جایگاه rs17592236 : در ناحیه UTR َ3  ژن FOXO1  قرار دارد. در مطالعه ای که در سال 2019 توسط Jianxia و همکاران انجام شد، مشخص شد که پلی مورفیسم این جایگاه، ریسک ابتلا به دیابت نفروژنیک را افزایش می دهد(۱۹). همچنین Tan  و همکاران در مطالعه ای در سال 2015 نشان دادند که ژنوتیپ TT/CT در این جایگاه ریسک ابتلا به هپاتوسلولار کارسینوما را کاهش داده است (۳۸).

از طریق این جایگاه بیان FOXO1 بوسیله mir-137 تنظیم می شود و بدین ترتیب بر روی مسیر PI3K-Akt-Foxo1  در HCC اثر می گذارد هم چنین در مطالعه ای مشخص شده است که موتاسیون در این جایگاه، باعث کاهش تمایل اتصال mir-137 به ناحیه UTR َ3  رونوشت ژن

FOXO1 می شود و به دنبال آن کاهش mir-137 باعث افزایش بیان FOXO1 می شود (۳۹).

AXIN1:

AXIN1 یک پروتئین مولتی دومین است که با پروتئین های چندگانه برهم کنش می کند و به عنوان یک تنظیم کننده منفی مسیر wnt عمل می کند. و نیز این مسیر، در تومورزایی در انسان بوسیله تنظیم تقسیم و تمایز سلولی از طریق تخریب کمپلکس بتا کاتنین، نقش مهمی ایفا می کند. هر گونه اختلال در تنظیم و بیان ژن هدف وابسته به این مسیر از جمله AXIN1 باعث بروز بدخیمی هایی مانند سرطان سینه، سرطان رحم، سرطان کولون، بلاستوما، ملانوما، کارسینوما هپاتوسلولار و سرطان معده می شود. همچنین مشخص شده، همانطور که این ژن در تومورزایی نقش دارد، در رشد و توسعه در دوران جنین زایی و نیز پس از تولد نقش دارد (۴۰).

شواهد زیادی مبنی برسرطان زائی AXIN1 ، از جمله در سرطان پروستات،کارسینوما سلول کبد و کولون وجود دارد (۴۳-۴۱). بعضی از موتاسیون های ژن AXIN1  در پیشرفت بیماری ها از قبیل آنومالی های caudal duplication  و مدولا و بلاستوما  نقش داشته است . در مطالعه ای ارتباط پلی مورفیسم های  AXIN1 و استعداد ابتلا به نقص   atrial septalنشان داده شده است(۴۴).

ژن AXIN1 در  یک ناحیه 65 کیلوبازی بر روی بازوی کوتاه کروموزوم 16 قرار دارد(۴۰)

در مطالعه ای توسط yan pu و همکاران در سال ۲۰۱۷ مجموع سه پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی در ژن AXIN 1 که با استفاده از PCR  تعیین ژنوتیپ شدند؛ نتایج نشان داده بطورقابل توجهی افزایش ریسک استعداد ابتلا به سرطان سلول  های  روشن کلیوی مربوط به ژنوتیپ  های CC/CT در پلی مورفیسم  rs 1805105  و ژنوتیپ  AA در پلی مورفیسم  rs12921862  بود . بیمارانی که دارای ژنوتیپ CT بودند افزایش خطر ابتلا به سرطان در مرحله سوم و چهارم شدند . در مجموع در این مطالعه ژنوتیپ CC/CT در پلی مورفیسم  rs 1805105 و ژنوتیپ   AAدر پلی مورفیسم  rs 12921862  ممکن است مرتبط با پیشرفت  سرطان سلول ها روشن کلیه باشد(۴۵).

CTSB:

کاتپسین ( cathepsin ) گروهی از آنزیم های پروتئاز هستند که پروتئین ها را تجذیه می کنند.کاتپسین ها بر مبنای نوع آمینواسید مکان فعالیت شان نامگذاری می شوند و دارای اعضای مختلفی مانند سیستئین پروتئازها، آسپارتیک پروتئاز ها و سرین پروتئاز ها می باشند.

نقش فیزیولوژیک این آنزیم ها تخریب پروتئین های داخل سلولی و همچنین پروتئین های خارج سلولی است که از طریق اندوسیتوز وارد سلول شده اند.تفاوت های ساختمانی میان کاتپسین های مختلف منجر به داشتن سوبستراهای متنوع و همچنین مکانیزم های مهارشوندگی مختلف برای این آنزیم ها می گردد.(۴۶)

کاتپسین B یک ژن کدکننده پروتئین است و نقش مهمی در تخریب و پردازش پروتئین ها دارد.(۴۷) این آنزیم به عنوان یک تومور مارکر در بسیاری از تومورها مشاهده شده و بیان آن افزایش یافته است.(۴۸) مطالعه Ma و همکاران ۲۰۱۴ نشان داد که CTSB A4383C (rs13332) به طور قابل توجهی با خطر)HCC (hepatocellular carcinoma  ارتباط دارد(۴۹).

جایگاه rs 12898 در ناحیه UTR َ3  ژن CTSB  قرار دارد.

مطالعه مورد شاهدی  Cuiو همکاران ۲۰۱۹ در چین با هدف ارتباط پلی مورفیسم rs 12898 ژن CTSB و سرطان PHC  (Primary hepatic cancer ) نشان داد که ژنوتیپ های AA و GA در پلی مورفیسم  rs 12898 در  مقایسه با ژنوتیپ GG ریسک ابتلا به PHC را بطور معنی داری افزایش می دهد.(۵۰). تاکنون هیچ مطالعه­ای در رابطه با پلی مورفیسم های   rs17592236  ژن FOXO1، rs1805105  و12921862 rs ژن AXIN1 و  rs 12898 ژن CTSB در ریسک ابتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید  انجام نشده است ، لذا در این مطالعه به بررسی آن ها  پرداخته می شود.

فراوانی پلی مورفیسم rs17592236 ژن FOXO1  در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و افراد سالم با هم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs1805105 ژن  AX1N1 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و افراد سالم با هم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs 12921862   ژن AX1N1 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و افراد سالم با هم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم 12898  rs ژن CTSB  در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و افراد سالم با هم متفاوت است.

تعیین  پلی مورفیسم­های   rs 17592236  ژن FOXO1، rs  1805105  و12921862   rs ژن AXIN1 و  rs 12898 ژن CTSBدر بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید در مقایسه با افراد سالم

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs17592236 ژن FOXO1  در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید ومقایسه آن با افراد سالم.

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs1805105 ژن  AX1N1 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید ومقایسه آن با افراد سالم.

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs12921862 ژن AX1N1 در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید ومقایسه آن با افراد سالم.

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم 12898  rs ژن CTSB  در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید و مقایسه آن با افراد سالم.

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان-گروه بیوشیمی

SNP(single nucleotide polymorphism) : تغییرات تک نوکلئوتیدی در توالی DNA است که سبب ایجاد ژنوتیپ­های مختلف از یک ژن و در نتیجه ایجاد تفاوت­های جمعیت شناختی می شوند.

موردی – شاهدی (case-control)

افراد مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب وکلینیک خصوصی شهر زاهدان که بیماری آن ها توسط پاتولوژیست تایید شده و بیماری زمینه ایی دیگری ندارند به عنوان گروه مورد وارد مطالعه می شوند.

گروه کنترل شامل افراد مراجعه کننده به بیمارستان علی ابن ابیطالب وکلینیک خصوصی شهر زاهدان ( عموما برای چکاب) که از نظر پزشک و شرح بالینی سالم بوده و هیچ بیماری شناخته شده­ای ندارند.

 گروه بیمار  . کنترل از نظر سن و جنس همسان سازی می گردند.

شرایط خروج از مطالعه: کلیه افراد مبتلا به انواع سرطان ها ، دیابت، بیماری های سیستمیک، بیماری های خودایمن از مطالعه از هر دو گروه بیمار و کنترل حذف می شوند. . همچنین در افراد گروه شاهد بستگان درجه یک آن ها نیز مبتلا به سرطان نباشند.

برای بررسی پلی مورفیسم ژنی از افراد مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید در زاهدان که قبلا از آنها خون گرفته شده و موارد جدید که هم اکنون تحت درمان می باشند حداقل به تعداد 150  نفر ( 55-51 )مورد مطالعه قرار خواهند گرفت. گروه کنترل نیز از نمونه­های خون افراد سالم که به بیمارستان علی ابن ابیطالب و کلینیک خصوصی شهر زاهدان مراجعه نموده ولی هیچ بیماری زمینه­ای در آن ها مشاهده نشده است با توجه به تعداد گروه مورد مطالعه انتخاب خواهند شد ( حداقل150نفر  ).

لازم به ذکر است که به علت محدودیت تعداد نمونه در شهر زاهدان و همچنین محدودیت های مالی افزایش حجم نمونه مقدور نمی باشد.

آسان در دسترس

فرم اطلاعاتی شامل سن، جنس، گریدبیماری، سن تشخیص، متاستاز

از طریق نتایج آزمایشات پاتولوژی و انجام PCR بر روی DNA و شناسایی الل های مورد نظر

از افراد گروه بیمار و کنترل 5 سی سی خون گرفته می­شود و نمونه­ها در 20- درجه سانتی گراد نگهداری می‌شود. DNA ژنومی از نمونه ها به روش salting out تخلیص می‌شوند. سپس برای بررسی پلی مورفیسم ها با استفاده از پرایمرهای اختصاصی قطعات واجد ناحیه پلی مورفیک پس از بهینه سازی شرایط PCR استفاده می­شود درروش PCR-RFLP محصول حاصله توسط Restriction Enzyme اختصاصی  بریده می شود سپس روی ژل آگارز الکتروفورز می گردد  و ژنوتیپ نمونه­ها تعیین می­شود در حالیکه در روشPCR ARMS- محصول حاصل از PCR مستقیما الکتروفورز شده و  تعیین ژنوتیپ می شود.

پس از گردآوری اطلاعات لازم، یافته ها در نرم افزار آماری SPSS وارد گشته و داده­ها با استفاده از آزمون­های آماریχ2  و تی تست مستقل و Regression Logistic مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت.

راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی ایران

1. پژوهشگر باید به این امر مهم توجه داشته باشد که بافت ها و اعضای مورد استفاده، دارای منشا انسانی اند و کرامت انسانی اقتضا می کند که جمع آوری، نگه داری، استفاده و نابود سازی آنها توام با رعایت ملاحضات و شوون مرتبط باشد.

. 2از اجزای بدنی دارای منشا انسانی باید تنها در پژوهش هایی استفاده شود که اهداف ارزشمندی را در راستای مبارزه با بیماری ها و ارتقای سلامت انسان ها دنبال می کند.

. 3 تمام پژوهش ها بر روی عضو و بافت انسانی، پیش از اجرا، باید مورد تایید کمیته ی اخلاق در پژوهش مرتبط قرار گیرد. کمیته ی اخلاق در پژوهش حق دارد درتمامی مراحل پژوهش بر آن نظارت داشته باشد. پژوهشگران باید در این زمینه با کمیته ی اخلاق در پژوهش همکاری کنند.

. 4 رضایت آگاهانه ی فرد دهنده ی عضو یا بافت، یا جانشین قانونی او، شرط اساسی در تایید اخلاقی هر پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی است. رضایت نامه باید با رعایت تمامی اصول مرتبط تهیه و هنگام ارسال طرح نامه برای تصویب، به آن پیوست شده باشد.

. 5 در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه از دهنده ی نمونه ذخیره شده یا جانشین قانونی او امکان پذیر نباشد، به شرط وجود رضایت کلی اولیه بر استفاده پژوهشی،در صورت تایید کمیته ی اخلاق در پژوهش می توان از آن نمونه برای پژوهش استفاده کرد. در چنین مواردی باید از نمونه هایی استفاده شود که به نحو برگشت ناپذیر بینام شده باشد.

. 6 تمامی اطلاعاتی که از صاحبان عضو یا بافت مورد پژوهش، جمع آوری و ثبت می شود، راز حرفه ای تلقی می شود. از این رو، تمامی اصول و ملاحضات مربوط به رازداری و حفظ حریم شخصی، باید در مورد آن ها مراعات شود.

.7مرکز انجام دهنده ی پژوهش بر روی عضو و بافت باید مهارت و امکانات لازم برای حفظ رازداری را داشته باشد در غیر این صورت، اطلاعات باید به شکل بی نام و غیر قابل ردیابی ثبت و ذخیره شود.

. 8 پژوهشگر باید از اعضا و بافت هایی که به منظور پژوهش در اختیار اوقرار می گیرد استفاده بهینه کرده و از هدر رفتن آن ها جلوگیری کند.

. 9پژوهشگر موظف است که تمهیدات لازم ایمنی،از جمله آزمون های غربالگری و وسایل محافظت کننده را برای جلوگیری از آلودگی از اجزای بدنی مورد استفاده به هر فرد دیگر، اعم از پژوهشگران، آزمودنی ها و سایر افرادی که در فرایند پژوهش با این مواد سر و کار خواهند داشت، پیش بینی وتامین کنند.

. 10 پژوهش بر روی عضو و بافت ممکن است به ایجاد روش ها و محصولاتی منجر شود که به استفاده تجاری از آن ها بیانجامد. حقوق مالکیت معنوی نتایج حاصل از این گونه پژوهش ها باید مورد تایید و حمایت قرار گیرد. احتمال استفاده تجاری از نتایج پژوهش و اشخاصی که احتمالا از آن منتفع خواهند شد باید در رضایت نامه آورده شود.

. 11 زمان، نحوه و میزان اطلاع آزمودنی ها از نتایج پژوهش باید در رضایت نامه آورده شود.در هر حال، آزمودنی یا نماینده قانونی او باید به تمامی اطلاعاتی که در طول پژوهش درباره او به دست می آید، دسترسی داشته باشد.

. 12 در صورت کمبود بافت یا عضو، باید استفاده های درمانی بر استفاده های پژوهشی اولویت داشته باشد.

پژوهش های ژنتیک بر روی آزمودنی انسانی تنها در صورتی از نظر اخلاقی مجاز به شمار می آیند که با هدف ارتقا یا پیشرفت حداقل یکی از موارد زیر طراحی شده باشند:

۱-۱- تشخیص، طبقه بندی یا غربالگری بیماری ها یا ناتوانایی هایی که منشا ژنتیک دارند.

۱-۲- بررسی یا تشخیص استعداد ابتلا به بیماری .

۱-۳- ارائه مشاوره به افراد یا زوج ها جهت تعیین خطر ابتلای فرزند آن ها به بیماری ها یا معلولیت های دارای منشا ژنتیک .

۱-۴- پیشگیری یا درمان بیماری ها یا توان بخشی.

۱-۵- بررسی های حقوقی، جنایی، مدنی و دیگر اقدامات قضایی و پزشکی قانونی

۱-۶- پژوهش های ژنتیک جمعیت شناختی

انجام هرگونه پژوهش که در بردارنده ی موارد یابا اهداف زیر باشد،از نظر اخلاقی نادرست است:

۲-۱- به نژادی (یوژنیکز)

۲-۲- شبیه سازی تولید مثلی انسان

۲-۳- تبعیض یا انگ زنی (stigmatization) فردی یا گروهی

۲-۴- نقض کرامت انسانی یا حقوق و آزادی های بنیادین انسان

هرگونه مطالعه یا دستکاری برروی ژنوم انسان باید بعد از بررسی دقیق و جامع خطرات و عوارض احتمالی آن برای فرد آزمودنی و نسل های بعد حصول اطمینان از فقدان عوارض جدی و غالب بودن منافع احتمالی به خطرات احتمالی به انجام برسد.

هرگونه دستکاری ژنتیک در انسان که قابل انتقال به نسل های آتی باشد از نظر اخلاقی نادرست است، مگر مواردی که ماهیت درمانی (شامل پیشگیری، درمان،یا توانبخشی) داشته باشند.

اخذ رضایت آزادانه و آگاهانه از آزمودنی-یا نماینده ی قانونی او در موارد لزوم- باید همانند دیگر انواع پژوهش ها بر روی آزمودنی انسانی، منطبق با مندرجات راهنمای عمومی و سایر راهنماهای اختصاصی اخلاق در پژوهش کشور انجام گیرد.

در مواردی که داده های ژنتیک انسانی یا نمونه های بیولوژیک با هدف پژوهشی جمع آوری شده باشند، آزمودنی این اختیار را دارد که رضایت اولیه خود را لغو کند، مگر آن که این اطلاعات به طور غیر قابل بازگشت به هیچ فرد مشخصی قابل استناد نباشد.لغو رضایت نباید موجب خسارت یا جریمه ای برای آزمودنی شود.

اگر پژوهش شامل انجام آزمون (ها)یی باشد که ممکن است نتایج پیش گویی کننده ای در ارتباط با سلامت یا سایر جنبه های زندگی آزمودنی داشته باشند،علاوه بر حصول اطمینان از درک مناسب ماهیت و پی آمدهای آزمون از سوی آزمودنی در طی فرایند اخذ رضایت، باید مشاوره ژنتیکی مناسب برای او فراهم شود.مشاوره ی ژنتیک باید غیر جهت دار، بدون پیش داوری، بدون قضاوت،شامل رهنمودهای متناسب با شرایط فرهنگی فرد و دربرگیرنده ی حداکثر منافع وی باشد.

 هنگامی که پژوهش شامل آزمون ها(یی) باشد که ممکن است نتایج پیش گویی کننده ای در ارتباط با سلامت یا سایر جنبه های زندگی بستگان یا نزدیکان آزمودنی داشته باشد،باید نحوه اطلاع رسانی احتمالی به ایشان- یا محرمانه ماندن نتایج- در طی فرآیند اخذ رضایت مورد بحث قرار گیرد و در رضایت نامه درج شود.

به بیمارانی که دچار معلولیت یا بیماری ارثی هستند و هم چنین به حاملان بدون علامت بیماری،یا افراد مستعد(ثابت شده یا مشکوک) باید در زمان مناسب و به روش مناسب، آگاهی لازم در مورد امکانات موجود در زمینه ی بیماری داده شود.ضمنا اگر به دلایلی ، درمان یکی از بستگان بیمار لازم باشد، پزشک باید پس از اخذ رضایت فرد مورد مطالعه یا نماینده قانونی وی، به بستگان او اطلاعات لازم را ارائه کند.

 هیچ فردی را نباید از دسترسی به داده های ژنتیکی خود منع کرد.

داده های ژنتیک و نمونه های بیولوژیک جمع آوری شده ، نباید برای هدف دیگری که با مفاد رضایت کسب شده مغایرت دارد به کار گرفته شوند.

اگر ارتباط داده های ژنتیک انسانی با فرد به طور برگشت ناپذیر قطع شده باشد، این داده ها را مشروط به کسب مجوز کمیته ی اخلاق می توان مورد استفاده قرار داد.

دستاورد های حاصل از پژوهش بر داده های ژنتیکی انسانی باید در اختیار جامعه قرار گیرد.

مطالعه بر روی ژنوم انسانی در شکل طبیعی آن نباید منجر به کسب منافع انحصاری فردی شود.

تشخیص ژنتیکی پیش از تولید باید تنها در صورتی انجام شود که برای سلامت جنین یا مادر سودمند باشد.

کدهای راهنمای عمومی دارای آزمودنی انسانی

1-13-25-27-28-29-30-31

- عدم همکاری بیمار

-مشکل تهیه مواد و امکان طولانی شدن زمان دریافت آن­ها

سرطان پاپیلاری تیروئید، پلی­مورفیسم , FOXI1  AX1N1, , CTSB

References

1.         Abraham RT. Cell cycle checkpoint signaling through the ATM and ATR kinases. Genes Dev. 2001 Sep 1;15(17):2177-96. doi: 10.1101/gad.914401. PMID: 11544175.

۲.         Kim JB. Three-dimensional tissue culture models in cancer biology. Semin Cancer Biol. 2005 Oct;15(5):365-77. doi: 10.1016/j.semcancer.2005.05.002. PMID: 15975824.

۳.         Hieger I. The examination of human tissue for carcinogenic factors. The American Journal of Cancer 1940;39(4):496-503.

۴.         Lee EY, Muller WJ. Oncogenes and tumor suppressor genes. Cold Spring Harb Perspect Biol. 2010 Oct;2(10):a003236. doi: 10.1101/cshperspect.a003236. Epub 2010 Aug 18. PMID: 20719876.

۵.         Anderson MW, Reynolds SH, You M, Maronpot RM. Role of proto-oncogene activation in carcinogenesis. Environ Health Perspect. 1992 Nov;98:13-24. doi: 10.1289/ehp.929813. PMID: 1486840.

۶.         Cole MD. The myc oncogene: its role in transformation and differentiation. Annu Rev Genet. 1986;20:361-84. doi: 10.1146/annurev.ge.20.120186.002045. PMID: 3028245.

7.         Menke AL, Van der Eb A, Jochemsen A. The Wilms' tumor 1 gene: oncogene or tumor suppressor gene?  International review of cytology. 181: Elsevier; 1998. p. 151-212. doi: 10.1016/s0074-7696(08)60418-0.PMID: 9522457. 

8. Barzon L, Boscaro M, Pacenti M, Taccaliti A, Palù G. Evaluation of circulating thyroid-specific transcripts as markers of thyroid cancer relapse. Int J Cancer. 2004 Jul 20;110(6):914-20. doi: 10.1002/ijc.20182. PMID: 15170676.

9. Xing M, Haugen BR, Schlumberger M. Progress in molecular-based management of differentiated thyroid cancer. Lancet. 2013 Mar 23;381(9871):1058-69. doi: 10.1016/S0140-6736(13)60109-9. Epub 2013 Mar 22. PMID: 23668556.

10. Lloyd RV, Buehler D, Khanafshar E. Papillary thyroid carcinoma variants. Head Neck Pathol. 2011 Mar;5(1):51-6. doi: 10.1007/s12105-010-0236-9. Epub 2011 Jan 8. PMID: 21221869.

11. Solomon B, Rischin D. Progress in molecular targeted therapy for thyroid cancer: vandetanib in medullary thyroid cancer. J Clin Oncol. 2012 Jan 10;30(2):119-21. doi: 10.1200/JCO.2011.37.8638. Epub 2011 Oct 24. PMID: 22025155.

12. Kashat L. Proteomics of thyroid carcinoma:Detection of potential biomarkers of aggressive and non-aggressive subtypes [thesis]. Institute of Medical Science Toronto Univ; 2011.

13.Schneider DF, Chen H. New developments in the diagnosis and treatment of thyroid cancer. CA Cancer J Clin. 2013 Nov-Dec;63(6):374-94. doi: 10.3322/caac.21195. Epub 2013 Jun 24. PMID: 23797834.

14.Pellegriti G, Frasca F, Regalbuto C, Squatrito S, Vigneri R. Worldwide increasing incidence of thyroid cancer: update on epidemiology and risk factors. J Cancer Epidemiol. 2013;2013:965212. doi: 10.1155/2013/965212. Epub 2013 May 7. PMID: 23737785.

15.  Nasseri K, Mills PK, Allan M. Cancer incidence in the Middle Eastern population of California, 1988-2004. Asian Pac J Cancer Prev. 2007 Jul-Sep;8(3):405-11. PMID: 18159978.

16. Ma B, Wang Y, Yang S, Ji Q. Predictive factors for central lymph node metastasis in patients with cN0 papillary thyroid carcinoma: A systematic review and meta-analysis. Int J Surg. 2016 Apr;28:153-61. doi: 10.1016/j.ijsu.2016.02.093. Epub 2016 Mar 2. PMID: 26944586.

17. Khan MA, Khan KH, Shah SA, Mir KA, Khattak M, Shahzad MF. Risk Factors Associated with Thyroid Carcinoma in North Pakistan. Asian Pac J Cancer Prev. 2016;17(1):377-80. doi: 10.7314/apjcp.2016.17.1.377. PMID: 26838242.

18. Sawka AM, Thabane L, Parlea L, Ibrahim-Zada I, Tsang RW, Brierley JD, Straus S, Ezzat S, Goldstein DP. Second primary malignancy risk after radioactive iodine treatment for thyroid cancer: a systematic review and meta-analysis. Thyroid. 2009 May;19(5):451-7. doi: 10.1089/thy.2008.0392. PMID: 19281429.

19. Neta G, Hatch M, Kitahara CM, Ostroumova E, Bolshova EV, Tereschenko VP, Tronko MD, Brenner AV. In utero exposure to iodine-131 from Chernobyl fallout and anthropometric characteristics in adolescence. Radiat Res. 2014 Mar;181(3):293-301. doi: 10.1667/RR13304.1. Epub 2014 Mar 10. PMID: 24611659

20. Pacini F, Castagna MG, Brilli L, Pentheroudakis G; ESMO Guidelines Working Group. Thyroid cancer: ESMO Clinical Practice Guidelines for diagnosis, treatment and follow-up. Ann Oncol. 2010 May;21 Suppl 5:v214-9. doi: 10.1093/annonc/mdq190. PMID: 20555084.

21. Choi SH, Baek JH, Ha EJ, Choi YJ, Song DE, Kim JK, Chung KW, Kim TY, Lee JH. Diagnosis of Metastasis to the Thyroid Gland: Comparison of Core-Needle Biopsy and Fine-Needle Aspiration. Otolaryngol Head Neck Surg. 2016 Apr;154(4):618-25. doi: 10.1177/0194599816629632. Epub 2016 Feb 23. PMID: 26908554.

22. Nguyen QT, Lee EJ, Huang MG, Park YI, Khullar A, Plodkowski RA. Diagnosis and treatment of patients with thyroid cancer. Am Health Drug Benefits. 2015 Feb;8(1):30-40. PMID: 25964831.

23.  Pitoia F, Jerkovich F. Selective use of sorafenib in the treatment of thyroid cancer. Drug Des Devel Ther. 2016 Mar 11;10:1119-31. doi: 10.2147/DDDT.S82972. PMID: 27042004.

24. Catalano MG, Poli R, Pugliese M, Fortunati N, Boccuzzi G. Emerging molecular therapies of advanced thyroid cancer. Mol Aspects Med. 2010 Apr;31(2):215-26. doi: 10.1016/j.mam.2010.02.006. Epub 2010 Feb 20. PMID: 20176050.

25.       Hussain SP, Hofseth LJ, Harris CC. Radical causes of cancer. Nat Rev Cancer. 2003 Apr;3(4):276-85. doi: 10.1038/nrc1046. PMID: 12671666.

26.Deng N, Zhou H, Fan H, Yuan Y. Single nucleotide polymorphisms and cancer susceptibility. Oncotarget. 2017 Nov 7;8(66):110635-110649. doi: 10.18632/oncotarget.22372. PMID: 29299175.

27. Guttilla IK, White BA. Coordinate regulation of FOXO1 by miR-27a, miR-96, and miR-182 in breast cancer cells. J Biol Chem. 2009 Aug 28;284(35):23204-16. doi: 10.1074/jbc.M109.031427. Epub 2009 Jul 1. PMID: 19574223.

28. Haflidadóttir BS, Larne O, Martin M, Persson M, Edsjö A, Bjartell A, Ceder Y. Upregulation of miR-96 enhances cellular proliferation of prostate cancer cells through FOXO1. PLoS One. 2013 Aug 12;8(8):e72400. doi: 10.1371/journal.pone.0072400. PMID: 23951320

29. Maghami S, Lam EW. Definition of microRNAs that repress expression of the tumor suppressor gene FOXO1 in endometrial cancer. Cancer Res. 2010 Jan 1;70(1):367-77. doi: 10.1158/0008-5472.CAN-09-1891. Epub 2009 Dec 22. PMID: 20028871.

30. Xie L, Ushmorov A, Leithäuser F, Guan H, Steidl C, Färbinger J, Pelzer C, Vogel MJ, Maier HJ, Gascoyne RD, Möller P, Wirth T. FOXO1 is a tumor suppressor in classical Hodgkin lymphoma. Blood. 2012 Apr 12;119(15):3503-11. doi: 10.1182/blood-2011-09-381905. Epub 2012 Feb 17. PMID: 22343918.

31. Yang Y, Zhao Y, Liao W, Yang J, Wu L, Zheng Z, Yu Y, Zhou W, Li L, Feng J, Wang H, Zhu WG. Acetylation of FoxO1 activates Bim expression to induce apoptosis in response to histone deacetylase inhibitor depsipeptide treatment. Neoplasia. 2009 Apr;11(4):313-24. doi: 10.1593/neo.81358. PMID: 19308286.

32. Paik JH, Kollipara R, Chu G, Ji H, Xiao Y, Ding Z, Miao L, Tothova Z, Horner JW, Carrasco DR, Jiang S, Gilliland DG, Chin L, Wong WH, Castrillon DH, DePinho RA. FoxOs are lineage-restricted redundant tumor suppressors and regulate endothelial cell homeostasis. Cell. 2007 Jan 26;128(2):309-23. doi: 10.1016/j.cell.2006.12.029. PMID: 17254969.

33. Maiese K, Chong ZZ, Shang YC, Hou J. A 'FOXO' in sight: targeting Foxo proteins from conception to cancer. Med Res Rev. 2009 May;29(3):395-418. doi: 10.1002/med.20139. PMID: 18985696.

34. Lu H, Huang H. FOXO1: a potential target for human diseases. Curr Drug Targets. 2011 Aug;12(9):1235-44. doi: 10.2174/138945011796150280. PMID: 21443466; PMCID: PMC4591039.

35. Accili D, Arden KC. FoxOs at the crossroads of cellular metabolism, differentiation, and transformation. Cell. 2004 May 14;117(4):421-6. doi: 10.1016/s0092-8674(04)00452-0. PMID: 15137936.

36. Ma J, Pei Y, Xue P, Wang Y, Bao X, Li Y. Association of the polymorphisms in FOXO1 gene and diabetic nephropathy risk. Artif Cells Nanomed Biotechnol. 2019 Dec;47(1):1471-1475. doi: 10.1080/21691401.2019.1601103. Retraction in: Artif Cells Nanomed Biotechnol. 2020 Dec;48(1):1291. PMID: 30987438.

37.Song HM, Song JL, Li DF, Hua KY, Zhao BK, Fang L. Inhibition of FOXO1 by small interfering RNA enhances proliferation and inhibits apoptosis of papillary thyroid carcinoma cells via Akt/FOXO1/Bim pathway. Onco Targets Ther. 2015 Dec 1;8:3565-73. doi: 10.2147/OTT.S95395. PMID: 26664140

38. Tan C, Liu S, Tan S, Zeng X, Yu H, Li A, Bei C, Qiu X. Polymorphisms in microRNA target sites of forkhead box O genes are associated with hepatocellular carcinoma. PLoS One. 2015 Mar 4;10(3):e0119210. doi: 10.1371/journal.pone.0119210. PMID: 25739100; PMCID: PMC4357486.

39.  Liang L, Li X, Zhang X, Lv Z, He G, Zhao W, Ren X, Li Y, Bian X, Liao W, Liu W, Yang G, Ding Y. MicroRNA-137, an HMGA1 target, suppresses colorectal cancer cell invasion and metastasis in mice by directly targeting FMNL2. Gastroenterology. 2013 Mar;144(3):624-635.e4. doi: 10.1053/j.gastro.2012.11.033. Epub 2012 Nov 27. PMID: 23201162.

40. Zhang Y, Wang Y, Huang X, Li Q, Li K, You D, Song Y, Su M, Zhou B, Wang W. Association between AXIN1 gene polymorphisms and epithelial ovarian cancer in Chinese population. Biomark Med. 2019 Apr;13(6):445-455. doi: 10.2217/bmm-2018-0306. Epub 2019 Apr 1. PMID: 30929455.

41. Yardy GW, Bicknell DC, Wilding JL, Bartlett S, Liu Y, Winney B, Turner GD, Brewster SF, Bodmer WF. Mutations in the AXIN1 gene in advanced prostate cancer. Eur Urol. 2009 Sep;56(3):486-94. doi: 10.1016/j.eururo.2008.05.029. Epub 2008 May 23. PMID: 18514389.

42.  Taniguchi K, Roberts LR, Aderca IN, Dong X, Qian C, Murphy LM, Nagorney DM, Burgart LJ, Roche PC, Smith DI, Ross JA, Liu W. Mutational spectrum of beta-catenin, AXIN1, and AXIN2 in hepatocellular carcinomas and hepatoblastomas. Oncogene. 2002 Jul 18;21(31):4863-71. doi: 10.1038/sj.onc.1205591. PMID: 12101426.

43. Webster MT, Rozycka M, Sara E, Davis E, Smalley M, Young N, Dale TC, Wooster R. Sequence variants of the axin gene in breast, colon, and other cancers: an analysis of mutations that interfere with GSK3 binding. Genes Chromosomes Cancer. 2000 Aug;28(4):443-53. PMID: 10862053.

44.  Pu Y, Chen P, Zhou B, Wang Y, Song Y, Peng Y, Rao L, Zhang L. Association between polymorphisms in AXIN1 gene and atrial septal defect. Biomarkers. 2014 Dec;19(8):674-8. doi: 10.3109/1354750X.2014.978895. Epub 2014 Oct 30. PMID: 25355064.

45.Pu Y, Mi X, Chen P, Zhou B, Zhang P, Wang Y, Song Y, Zhang L. Genetic association of polymorphisms in AXIN1 gene with clear cell renal cell carcinoma in a Chinese population. Biomark Med. 2017 Nov;11(11):947-955. doi: 10.2217/bmm-2016-0377. Epub 2017 Oct 20. PMID: 29053018.

46. Yamashima T. 'Reconsider Alzheimer's disease by the 'calpain-cathepsin hypothesis'--a perspective review'. PROGRESS IN NEUROLOGY.2013; 105: 123. doi:10.1016/j.pneurobio.2013.02.004. PMID 23499711.

47.Li YY, Fang J, Ao GZ. Cathepsin B and L inhibitors: a patent review (2010 - present). Expert Opin Ther Pat. 2017 Jun;27(6):643-656. doi: 10.1080/13543776.2017.1272572. Epub 2016 Dec 23. PMID: 27998201.

48. Chen TP, Yang SF, Lin CW, Lee HL, Tsai CM, Weng CJ. A4383C and C76G SNP in Cathepsin B is respectively associated with the high risk and tumor size of hepatocarcinoma. Tumour Biol. 2014 Nov;35(11):11193-8. doi: 10.1007/s13277-014-2004-z. Epub 2014 Aug 10. PMID: 25106406.

49.Ma W, Ma L, Zhe H, Bao C, Wang N, Yang S, Wang K, Cao F, Cheng Y, Cheng Y. Detection of esophageal squamous cell carcinoma by cathepsin B activity in nude mice. PLoS One. 2014 Mar 11;9(3):e92351. doi: 10.1371/journal.pone.0092351. PMID: 24618814

50.Cui M, Chen Q, He C, Wang N, Yu Y, Sun Z, Lin Z, Cui H, Jin S, Park JY, Jin G, Lee SY, Cui Q. A single nucleotide polymorphism CTSB rs12898 is associated with primary hepatic cancer in a Chinese population. Int J Clin Exp Pathol. 2019 Aug 1;12(8):3063-3069. PMID: 31934146

51. Erdogan M, Karadeniz M, Ozbek M, Ozgen AG, Berdeli A. Interleukin-10 gene polymorphism in patients with papillary thyroid cancer in Turkish population. J Endocrinol Invest. 2008 Sep;31(9):750-4. doi: 10.1007/BF03349252. PMID: 18997484.

52. Hirokawa T, Arimasu Y, Chiba T, Fujiwara M, Kamma H. Clinicopathological significance of the single nucleotide polymorphism, rs2853669 within the TERT promoter in papillary thyroid carcinoma. Pathol Int. 2020 Apr;70(4):217-223. doi: 10.1111/pin.12900. Epub 2020 Jan 15. PMID: 31943527.

53.Aydin AF, Vural P, Doğru-Abbasoğlu S, Çil E. The endothelin 1 and endothelin receptor A gene polymorphisms increase the risk of developing papillary thyroid cancer. Mol Biol Rep. 2019 Feb;46(1):199-205. doi: 10.1007/s11033-018-4461-8. Epub 2018 Nov 8. PMID: 30411193.

54.Heidari Z, Eskandari M, Aryan A, Rostamzad F, Salimi S. The effect of CASP3 rs4647610 and rs4647602 polymorphisms on tumour size and cancer stage in papillary thyroid carcinoma. Br J Biomed Sci. 2020 Jul;77(3):129-134. doi: 10.1080/09674845.2020.1741249. Epub 2020 May 13. PMID: 32151194.

55. Maruei-Milan R, Saravani M, Heidari Z, Asadi-Tarani M, Salimi S. Effects of the MTOR and AKT1 genes polymorphisms on papillary thyroid cancer development. IUBMB Life. 2020 Dec;72(12):2601-2610. doi: 10.1002/iub.2388. Epub 2020 Oct 26. PMID: 33107190.

بررسی تغییرات ژنتیکی در ایجاد سرطان پاپیلاری تیروئید

2ccخون به منظور استخراج DNAو استفاده از آن در RLFP –PCRو تعیین توالی DNA

کمک به فهمیدن علت های ژنتیکی دخیل در ایجاد بیماری

عوارض جانبی برای بیمار ندارد.

عوارض جانبی برای بیمار ندارد.

انجام این طرح هیچ هزینه ای برای بیمار نخواهد داشت

نیاز به روش جایگزین ندارد

نتایج بصورت کاملاً محرمانه و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت بیماری

وی در چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهد ماند.

دکترسعیده سلیمی 09123003175- sasalimi@yahoo.com  زاهدان

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان- گروه بیوشیمی بالینی

شرکت من در مطالعه کاملاً اختیاری است و آزاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع

نموده یا هر زمان که مایل بودم بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان

و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پژوهش مذکور خار ج  شوم

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت می شود

مقایسه فراوانی پلی مورفیسم­های   rs17592236  ژن FOXO1،rs1805105  و  rs12921862  ژن AXIN1 و  rs12898 ژن CTSB   در بیماران مبتلا به سرطان پاپیلاری تیروئید با افراد سالم

نام و نام خانوادگی:                            بیمار                       کنترل

جنسیت:            زن               مرد

سن بیمار:                        سن ابتلا به بیماری:                   وزن:             قد:

مصرف سیگار / قلیون:         

سابقه بیماری قبلی:

سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان:

TNM Stage:       I                 II                  III               IV

Tumor Size:

مصرف دارو:       

فرم اطلاعاتی طرح پژوهشی