ارتباط بین پلی مورفیسم های ژ ن های ,(PAX8AS1(rs4848320 C>T, rs1110839 G>T, rs6726151 T>G (MEG3 (rs7158663 و خطر ابتلا به سرطان لنفوم غیرهوچکینی

لنفوم ها گروه متنوعی از اختلالات بدخیم هستند که با توجه به ویژگی های مولکولی ، ژنتیکی ، تظاهرات بالینی ، رویکردهای درمانی و نتیجه متفاوت هستند[1]. لنفوم ها تومورهای سیستم ایمنی بدن هستند. برای درک مکانیسم هایی که ممکن است توسط آنها لنفوم ایجاد شود ، باید وقایعی را که در طی بلوغ طبیعی سلول B اتفاق می افتد ، در نظر گرفت. در طی رشد سلولهای B طبیعی ، سلولها از بافتهای لنفاوی مرکزی (مغز استخوان و تیموس) بوجود می آیند ، جایی که ترکیب بخشهای ژنی منجر به اجتماع ژنهای زنجیره سنگین و زنجیره سبک ایمونوگلوبولین می شود ، که توسط آنزیم هایی که باعث شکسته شدن DNA دو رشته می شوند ، فعال می شود[2]. در سلولهای طبیعی ، فرایندهای ترمیم DNA فعال می شوند ، اما این شکستگی رشته ها می تواند منجر به جابه جایی کروموزوم در لنفوم شود[3]. چنین جابجایی هایی معمولاً منجر به فعال سازی پروتوآنکوژن می شوند. لنفوسیت های B پس از بلوغ به بافت های لنفاوی محیطی (خون ، طحال ، غدد لنفاوی و مرتبط با مخاط) مهاجرت می کنند. با اتصال آنتی ژن ، سلول های B در germinal centre غدد لنفاوی فعال می شوند. تصور بر این است که germinal centre منشأ انواع مختلف لنفوم است ، از جمله لنفوم سلول B بزرگ ، لنفوم فولیکولار و لنفوم بورکیت[4].

لنفوماهای بدخیم با توجه به خصوصیات مورفولوژیکی و مولکولی و همچنین دوره بالینی مستلزم ناهمگونی قابل توجهی است. لنفومای غیر هوچکین (NHL) حدود 90٪ و لنفومای هوچکین(HL)  10% باقی مانده از کل لنفوم های بدخیم را تشکیل می دهد[5].

لنفومای غیر هوچکینی (NHLs) یک گروه هتروژن از نئوپلاسم های مشتق شده از لنفوسیت های B یا   T (natural killer ) هستند. این بیماری شایع ترین بدخیمی خون شناسی در سراسر جهان است[6].

NHL در حال حاضر طبق طبقه بندی پذیرفته شده سازمان جهانی بهداشت (WHO) طبقه بندی می شود که در آن 36 زیرگروه (21 نوع B-cell و 15 نوع از T-cell ) شناخته می شوند[5]. تقریبا 90% موارد NHL ، B-cell NHLs هستند که لنفومای diffuse large B-cell lymphoma (DLBCL)  و  لنفومای فولیکولار (FL) دو نوع شایع NHL در بزرگسالان هستند[7].

میزان شیوع کلی NHL در آسیا در مقایسه با اروپا و آمریکای شمالی بسیار کمتر است[8].

اتیولوژی NHL علی رغم افزایش چشمگیر آن در سراسر جهان در دهه های اخیر تا حد زیادی ناشناخته است. مطالعات اولیه نشان داد که واریانت ژن های درگیر در مسیرهای نقص ایمنی با افزایش یا کاهش خطر ابتلا به NHL همراه است[9].

عوامل خطر ثابت شده برای NHL به طور کلی ، یا برای یک یا چند زیر گروه NHL ، در حال حاضر شامل اختلالات نقص ایمنی ارثی ، حالات به دست آمده از سرکوب سیستم ایمنی قوی (HIV / AIDS ، پیوند عضو) ، برخی از عوامل عفونی (EBV ، HTLV-1 ، HHV-8 ، H پیلوری) ، برخی از اختلالات خود ایمنی (RA ، Sjo¨gren’s syndrome، SLE ، myositis، تیروئیدیت هاشیموتو ، بیماری سلیاک) و سابقه خانوادگی مثبت از بدخیمی های هماتولنفوپرولیفراتیو می باشد[10].

:  Long non-coding RNAs (LncRNAs)

تقریبا 98% از ژنوم انسان ، پروتئین ها را کد نمی کنند[11]. مولکول های RNAیی که پروتئین ها را کد نمی کنند به عنوان non-coding RNAs (ncRNAs) شناخته می شوند[12].

رونوشت های غیر کدکننده با طول کمتر از 200 باز Small non-coding RNAs نامیده می شوند و شامل tRNA , rRNA , miRNA , SnoRNA , Piwi interacting RNA (pi-RNA)  و غیره می باشند[13].

در مقابل ، مولکول های RNAیی که بیش از 200 باز طول دارند به عنوان Long non-coding RNAs (LncRNAs) شناخته می شوند[14].

 در دهه گذشته miRNAs ، ncRNA های رایج تری برای تحقیقات و مطالعات علمی بودند. اما اکنون دسته دیگری از ncRNAs ها به نام LncRNAs که نقش های آنها در پیشرفت بیماری ها و پروسه های کنترل به خوبی آشکار شده است ارجح هستند[12].

یافته های تجربی از ژنوم انسان تقریبا 2000 ، miRNA و حدود 50000 ، LncRNA  متفاوت را شناسایی کرده است[15].

عملکرد کلی LncRNAs هنوز مشخص نیست اما گزارش شده که هر دو miRNAs و LncRNAs به عنوان تنظیم کننده هایی برای کنترل پروسه های بیولوژیکی در مهار پس ترجمه ای ژنهای کد کننده پروتئین ها عمل می کنند[16-18]. علاوه بر این ، LncRNAs می توانند به عنوان انگل (sponge) miRNA عمل کنند و اثر تنظیمی آنها را بر روی mRNA  کاهش دهند[19].

فعالیت های بیولوژیکی LncRNAs :

1. غیر فعال کردن کروموزوم x
2. تنظیم اپی ژنتیک
3. Gene Silencing
4. اسپرماتوژنزیز
5. بازسازی ساختار کروماتین
6. متیلاسیون DNA
7. رشد جنینی
8. تنظیم بیان ژن
9. متاستاز سرطان
10. بیومارکر بیماری ها [12]

با مطالعه عملکردی عمیق بیولوژیکی lncRNA ها ، رابطه بین lncRNA و بیماری های انسانی ، به ویژه سرطان ، به طور گسترده مورد بررسی قرار گرفته است[20]. توالی کل ژنوم نشان داده است که عناصر خاص تحت نظارت در lncRNA ها به طور گسترده در سلولهای تومور بیان شده و در سلولهای عادی نیز در مقادیر اندک هستند ، که در جایگاه های ضعیف و مناطق مرتبط با تومور در کروموزومها توزیع می شوند ، نشان می دهد که این عناصر ممکن است نقش مهمی در رشد طبیعی یک فرد داشته باشند و بیان ناهنجار آنها می تواند منجر به تحول بدخیم سلولی شود[21].

(PAX8AS1(rs4848320 C>T, rs1110839 G>T, rs6726151 T>G  

این ژن یک فاکتور رونویسی مورد نیاز برای رشد و تمایز سلولی در طول رشد جنین را کد می کند[22]. بیان بیش از حد PAX8 در سرطانهای مختلفی شناسایی شده است. اگرچه نقش دقیق PAX8 در سرطان همچنان نامشخص است ، اما پیشنهاد شده است که PAX8 با حفظ سلولهای بنیادی خاص بافت ، با مهار تمایز انتهایی و آپوپتوز در توسعه و پیشرفت سرطانهای خاص نقش دارد[23]. PAX8-AS1 در منطقه بالادست PAX8 بر روی کروموزوم 2q13 قرار دارد[24]. expression quantitative trait loci (eQTL) یک مکان حاوی یک واریانت ژنتیکی است که بر میزان بیان یک ژن تأثیر می گذارد[25]. PAX8 ‑ AS1 ( یک تنظیم کننده بالقوه PAX8 ) ممکن است دارای پلی مورفیسم باشد که eQTL ها را برای PAX8 نشان می دهد[26]. به طور خاص ، تجزیه و تحلیل بیوانفورماتیک پیشین نشان داده است که پلی مورفیسم rs4848320 C> T و rs1110839 G> T در PAX8 ‑ AS1 ممکن است eQTL برای PAX8 باشد[26]. در مطالعات قبلی تأثیر واریانت های PAX8 ‑ AS1 بر خطر ابتلا به سرطان ارزیابی شده است. در مطالعه ای که در سال 2016 در چین انجام شده است نشان داده شده که واریانت های rs4848320 و rs1110839 از PAX8 ‑ AS1 بطور قابل توجهی خطر سرطان دهانه رحم را کاهش می دهد[24]. همچنین مطالعه دیگری در سال 2017 در چین نشان داده که دو واریانت PAX8 ‑ AS1 به طور قابل توجهی با پیش بینی سرطان کبد (HCC) همراه هستند[27]. یافته ها در مطالعاتی در جنوب شرق ایران در سال 2018 نشان داده که واریانت های rs4848320 و rs6726151 از PAX8 ‑ AS1 به طور قابل توجهی خطر ابتلا به ALL در کودکان را افزایش می دهد ، در حالی که هیچ ارتباطی بین rs1110839 و خطر ابتلا به بیماری وجود ندارد[28]. تا کنون هیچ مطالعه ای در رابطه با پلی مورفیسم این جایگاه ها و ریسک ابتلا به سرطان لنفوم غیر هوچکینی انجام نشده است لذا در این پژوهش به ارتباط بین این پلی مورفیسم ها و ریسک ابتلا به سرطان لنفوم غیر هوچکینی دریک نمونه از جمعیت ایرانی می پردازیم. 

maternal-expressed gene 3 (MEG3)

 (rs7158663) :

ژن MEG3 ، که در سالهای اخیر کشف شد ، یک ژن سرکوبگر تومور است که در کروموزوم 14q32 قرار دارد[29]. در بیشتر رده های سلولی سرطانی انسان ، بیان بیش از حد MEG3 منجر به سرکوب رشد ، تجمع پروتئین p53 و فعال سازی اهداف پایین دست p53 می شود[30]. این ژن ابتدا به عنوان سرکوبگر تومور در تومور هیپوفیز در سال 2003 گزارش شد و متعاقباً در لیست گسترده ای از سرطان های انسانی مطرح شد[31]. مطالعات اخیر نشان داده اند که ژن MEG3 در سرطانهای مختلف انسانی ، مانند سرطان کبدی[32] ، سرطان مثانه[33] ، گلیوما[34] و سرطان معده[35] به طور غیر طبیعی بیان می شود. علاوه بر این ، بیان بیش از حد MEG3 تکثیر سلولی را تحریک می کند و با پیشرفت سرطان روده بزرگ همراه است[36]. تا کنون هیچ مطالعه ای در رابطه با پلی مورفیسم این جایگاه وریسک ابتلا به سرطان لنفوم غیر هوچکینی انجام نشده است لذا در این پژوهش به ارتباط بین این پلی مورفیسم وریسک ابتلا به سرطان لنفوم غیر هوچکینی دریک نمونه از جمعیت ایرانی می پردازیم. 

فراوانی پلی مورفیسم rs4848320 ژن PAX8AS1 در افراد مبتلا به سرطان لنفوم غیر هوچکینی و افراد سالم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs6726151 ژن PAX8AS1 در افراد مبتلا به سرطان لنفوم غیر هوچکینی و افراد سالم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs1110839 ژن PAX8AS1 در افراد مبتلا به سرطان لنفوم غیر هوچکینی و افراد سالم متفاوت است.

فراوانی پلی مورفیسم rs7158663 ژن  MEG3 در افراد مبتلا به سرطان لنفوم غیر هوچکینی و افراد سالم متفاوت است.

تعیین ارتباط بین پلی مورفیسم های ژ ن های

 PAX8AS1(rs4848320 C>T, rs1110839 G>T, rs6726151 T>G  );

 MEG3 (rs7158663)

و خطر ابتلا به سرطان لنفوم غیرهوچکینی

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs4848320 ژن PAX8AS1 در افراد مبتلا به سرطان لنفوم غیرهوچکینی و مقایسه آن با افراد سالم.

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs6726151 ژن PAX8AS1 در افراد مبتلا به سرطان لنفوم غیرهوچکینی و مقایسه آن با افراد سالم.

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs1110839 ژن PAX8AS1 در افراد مبتلا به سرطان لنفوم غیرهوچکینی و مقایسه آن با افراد سالم.

تعیین توزیع فراوانی پلی مورفیسم rs7158663 ژن  MEG3 در افراد مبتلا به سرطان لنفوم غیرهوچکینی و مقایسه آن با افراد سالم.

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان - گروه بیوشیمی

polymorphism) : SNP (single nucleotideتغییرات تک نوکلئوتیدی درتوالی DNA است که سبب ایجاد ژنوتیپ های مختلف می شود.طبق مطالعات انجام شده این تغییرات ژنتیکی ممکن است ریسک ابتلابه برخی بیماریهااز جمله سرطان ها را در جمعیت هایی با ژنوتیپ خاصی افزایش دهد

(Case-control) موردی – شاهدی 

کلیه افراد مبتلا به سرطان لنفوم غیر هوچکین که بیماری در آن ها توسط انکولوژیست تایید شده است وبیماری زمینه ای دیگری ندارند وگروه کنترل نیز از افراد مراجعه کننده به بیمارستان امام علی (ع) زاهدان که جهت چکاپ مراجعه می کنند وهیچگونه بیماری سیستمیک و بدخیمی و ارتباط فامیلی نداشته و همچنین سابقه سرطان در افراد وابسته درجه یک آنها وجود نداشته است.

برای بررسی پلی مورفیسم ژنی، حداقل160 نمونه از افراد مبتلا به سرطان لنفوم که قبلا از آن ها خون گرفته شده وموارد جدید که هم اکنون تحت درمان می باشد نیز خونگیری می شود به همین تعداد نیز از افراد سالم که ارتباط فامیلی با گروه بیمار ندارند خونگیری می شود.

آسان در دسترس

مشاهده و بررسی های آزمایشگاهی

برای بررسی  پلی مورفیسم و حذف ژنی نمونه خون در 20- درجه سانتیگراد نگهداری می‌شود. DNA نمونه خون افراد گروه شاهد و مورد به روش salting out تخلیص می‌شود. پرایمرهای اختصاصی جهت تعیین پلی مورفیسم ژنی به روش ARMS یا PCR-RFLPطراحی می شود. در مرحله بعد شرایط PCR برای تعیین این پلی مورفیسم ها بهینه می شود و سپس نمونه هاPCRشده وبا انزیم محدود الاثر اختصاصی جایگاه مورد نظر برش داده شده وقطعات حاصل روی ژل اگارزالکتروفورز می شوند وژنوتیپ  ها تعیین می شوند.

پس از گردآوری اطلاعات لازم، یافته ها در نرم افزار آماری SPSS  وارد گشته و داده ها با استفاده از آزمون­های آماری χ2  و تی تست مستقل و Regression Logistic  مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت. سطح معنی داری در این آزمون کمتر از 0/05 خواهد بود.

با رضایت کامل از بیماران نمونه گیری می شود و تعهد می شود نام ومشخصات بیماران در هیچ گزارشی قید نشود. انجام آزمایشات هیچ گونه هزینه ای برای بیمار نخواهد داشت(باتوجه به کد های اخلاقی شماره های1،2،7،8،9،11،12،13،15،17،18 و همچنین کدهای اخلاقی مربوط به عضو و بافت انسانی شماره های 1،5،6،7،9)  

براساس راهنمای عمومی اخلاق در پژوهشهای علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران،کد های زیر رعایت میگردند.

1. هدف اصلی پژوهش‌ ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان است.
2. در این پژوهش آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد
3. در این پژوهش منافع بالقوه‌ی آن برای هر فرد آزمودنی بیش‌تر از خطرهای  آن می باشد.
4. مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه‌ی پایین‌تر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی نمی شود.
5. قبل از آغاز پژوهش پزشکی ، اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام می گیرد.
6. طراحی و اجرای پژوهش‌هایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرند، منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهش‌های قبلی آزمایشگاهی، می باشد.
7. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته می شود.    
8. انتخاب آزمودنی‌های بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، منصفانه می باشد، به‌نحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینه‌ها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض‌آمیز نمی باشد.
9. در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.
10. اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه‌ی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، موضوع به اطلاع کمیته‌ی اخلاق رسانده می شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه‌ی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده می شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.

11. پژوهشگر از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل می کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی می‌شود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده – داده شود. هم‌چنین، در پژوهش‌هایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوه‌ی جذب آزمودنی، باید توسط کمیته‌ی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند.
12. پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائه‌ی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا به‌دلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنی‌ها، این اطلاع‌رسانی از طریق شخص دیگری انجام می‌گیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است.
13. در پژوهش‌هایی که از داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته می شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها ، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.
14. برخی از افراد یا گروه‌هایی از مردم، نظیر ناتوانان ذهنی، کودکان، جنین و نوزاد، بیماران اورژانسی، یا زندانیان‌که ممکن است به‌عنوان آزمودنی در پژوهش شرکت کنند، نمی‌توانند برای دادن رضایت، آگاهی یا آزادی لازم را داشته باشند. این افراد یا گروه‌ها آسیب‌پذیر دانسته می‌شوند و مورد حفاظت ویژه قرار  می گیرند.
15. اگر در حین اجرای پژوهش، آزمودنی دارای ظرفیت، ظرفیت خود را از دست بدهد یا آزمودنی فاقد ظرفیت، واجد ظرفیت شود، با توجه به تغییر حاصله، رضایت آگاهانه برای ادامه‌ی پژوهش از سرپرست قانونی یا خود فرد اخذ می شود. 
16. پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد.
17. هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده می باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط می باشد.
18. پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.
19. نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد.
20. گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.

روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد. و همچنین کدهای اخلاقی مربوط به مطالعات ژنتیک شامل:

1 پژوهشهای ژنتیک بر روی آزمودنی انسانی تنها در صورتی از نظر اخلاقی مجاز به شمار میآیند کـه بـا هـدف ارتقا یا پیشرفت حداقل یکی از موارد زیر طراحی شده باشند: 1-1 ـ تشخیص، طبقهبندی یا غربالگری بیماریها یا ناتوانیهایی که منشأ ژنتیک دارند . 1-2 ـ بررسی یا تشخیص استعداد ابتلا به بیماری . 1 -3 ـ ارائهی مشاوره به افراد یا زوجها جهت تعیین خطر ابتلای فرزند آنها به بیماریها یا معلولیتهای دارای منشأ ژنتیک 1-4 ـ پیشگیری یا درمان بیماریها یا توانبخشی 1-5 ـ بررسیهای حقوقی، جنایی، مدنی و دیگر اقدامات قضایی و پزشکی قانونی 1-6 ـ پژوهشهای ژنتیک جمعیتشناختی -2 انجام هر گونه پژوهش که دربردارندهی موارد یا با اهداف زیر باشد، از نظر اخلاقی نادرست است: به - 2-1 نژادی (یوژنیک ) ز - 2-2 شبیهسازی تولید مثلی انسان - 2-3 تبعیض یا انگ زنی (Stigmatization (فردی یا گروهی   2-4 نقض کرامت انسانی یا حقوق و آزادیهای بنیادین انسان -3 هر گونه مطالعه یا دستکاری بر روی ژنوم انسان باید بعد از بررسی دقیق و جامع خطرات و عوارض احتمالی آن برای فرد آزمودنی و نسلهای بعد و حصول اطمینان از فقدان عوارض جدی و غالب بودن منافع احتمالی به خطرات احتمالی به انجام برسد. -4 هر گونه دستکاری ژنتیک در انسانکه قابل انتقال به نسلهای آتی باشد از نظر اخلاقی نادرست است، مگر مواردی که ماهیت درمانی (شامل پیشگیری، درمان، یا توانبخشی) داشته باشند. -5 اخذ رضایت آزادانه و آگاهانه از آزمودنی - یا نمایندهی قانونی او در موارد لزوم - باید همانند دیگر انواع پژوهشها بر روی آزمودنی انسانی، منطبق با مندرجات راهنمای عمومی و سایر راهنماهای اختصاصی اخلاق در پژوهش کشور انجام گیرد . - 6 در مواردی که دادههای ژنتیک انسانی یا نمونههای بیولوژیک با هدف پژوهشی جمعآوری شده باشند، آزمودنی این اختیار را دارد که رضایت اولیهی خود را لغو کند، مگر آنکه این اطلاعات بهطور غیر قابل بازگشت به هیچ فرد مشخصی قابل استناد نباشد. لغو رضایت نباید موجب خسارت یا جریمهای برای آزمودنی شود . -7 اگر پژوهش شامل انجام آزمون )ها( یی باشد که ممکن است نتایج پیشگوییکنندهای در ارتباط با سلامت یا سایر جنبههای زندگی آزمودنی داشته باشند، علاوه بر حصول اطمینان از درک مناسب ماهیت و پیآمدهای آزمون از سوی آزمودنی در طی فرایند اخذ رضایت، باید مشاوره ی ژنتیکی مناسب برای او فراهم شود. مشاوره ی ژنتیک باید غیرجهتدار، بدون پیشداوری، بدون قضاوت، شامل رهنمودهای متناسب با شرایط فرهنگی فرد و دربرگیرنده ی حداکثر منافع وی باشد. -8 هنگامی که پژوهش شامل آزمون )ها( یی باشد که ممکن است نتایج پیشگوییکنندهای در ارتباط با سلامت یا سایر جنبههای زندگی بستگان یا نزدیکان آزمودنی داشته باشد، باید نحوهی اطلاعرسانی احتمالی به ایشان –یا محرمانه ماندن نتایج – در طی فرایند اخذ رضایت مورد بحث قرار گیرد و در رضایتنامه درج شود. به -9 بیمارانی که دچار معلولیت یا بیماری ارثی هستند و همچنین به حاملان بدون علامت بیماری، یا افراد مستعد ( ثابتشده یا مشکوک) باید در زمان مناسب به و روش مناسب، آگاهی م در لازم ورد امکانات موجود در زمینه ی بیماری داده شود. ضمناً اگر به دلایلی، درمان یکی از بستگان بیمار لازم باشد، پزشک باید پس از اخذ رضایت فرد مورد مطالعه یا نماینده ی قانونی وی به, بستگان او اطلاعات را لازم ارائه کند. -10 هیچ فردی را نباید از دسترسی به دادههای ژنتیکی خود منع کرد . -11 دادههای ژنتیک و نمونههای بیولوژیک جمعآوری شده، نباید برای هدف دیگری که با مفاد رضایت کسب شده مغایرت دارد بهکار گرفته شوند. -12 اگر ارتباط دادههای ژنتیک انسانی با فرد به طور برگشتناپذیر قطع شده باشد، این داده را ها مشروط به ک سب مجوز کمیتهی اخلاق میتوان مورد استفاده قرار . داد -13 دستاوردهای حاصل از پژوهش بر دادههای ژنتیکی انسانی باید در اختیار جامعه قرار گیرد. -14 مطالعه بر روی ژنوم انسانی در شکل طبیعی آن نباید منجر به کسب منافع انحصاری فردی شود. -15 تشخیص ژنتیکی پیش تو از لد باید تنها در صورتی انجام شود که برای سلامت جنین یا مادر سودمند باشد

- عدم همکاری بیمار

-مشکل تهیه مواد وامکان طولانی شدن زمان دریافت آنها

سرطان لنفوم غیر هوچکینی ، پلی مورفیسم ، LncRNA

1.            Cheson, B.D., What is new in lymphoma? CA Cancer J Clin, 2004. 54(5): p. 260-72.

2.            Shankland, K.R., J.O. Armitage, and B.W. Hancock, Non-Hodgkin lymphoma. Lancet, 2012. 380(9844): p. 848-57.

3.            Jung, D., et al., Mechanism and control of V(D)J recombination at the immunoglobulin heavy chain locus. Annu Rev Immunol, 2006. 24: p. 541-70.

4.            Allen, C.D., T. Okada, and J.G. Cyster, Germinal-center organization and cellular dynamics. Immunity, 2007. 27(2): p. 190-202.

5.            Jaffe, E.S., Pathology and genetics of tumours of haematopoietic and lymphoid tissues. Vol. 3. 2001: Iarc.

6.            Ten, L.C., et al., SNP variants associated with non-Hodgkin lymphoma (NHL) correlate with human leukocyte antigen (HLA) class II expression. Sci Rep, 2017. 7: p. 41400.

7.            Sabattini, E., et al., WHO classification of tumours of haematopoietic and lymphoid tissues in 2008: an overview. Pathologica, 2010. 102(3): p. 83-7.

8.            Ferlay, J., et al., Cancer incidence and mortality worldwide: sources, methods and major patterns in GLOBOCAN 2012. Int J Cancer, 2015. 136(5): p. E359-86.

9.            Skibola, C.F., J.D. Curry, and A. Nieters, Genetic susceptibility to lymphoma. Haematologica, 2007. 92(7): p. 960-9.

10.          Ekstrom-Smedby, K., Epidemiology and etiology of non-Hodgkin lymphoma--a review. Acta Oncol, 2006. 45(3): p. 258-71.

11.          Wilusz, J.E., H. Sunwoo, and D.L. Spector, Long noncoding RNAs: functional surprises from the RNA world. Genes Dev, 2009. 23(13): p. 1494-504.

12.          Dhanoa, J.K., et al., Long non-coding RNA: its evolutionary relics and biological implications in mammals: a review. J Anim Sci Technol, 2018. 60: p. 25.

13.          Kiss, T., Biogenesis of small nuclear RNPs. J Cell Sci, 2004. 117(Pt 25): p. 5949-51.

14.          Prensner, J.R. and A.M. Chinnaiyan, The emergence of lncRNAs in cancer biology. Cancer Discov, 2011. 1(5): p. 391-407.

15.          Derrien, T., et al., The GENCODE v7 catalog of human long noncoding RNAs: analysis of their gene structure, evolution, and expression. Genome Res, 2012. 22(9): p. 1775-89.

16.          Wang, J., et al., The prognostic value of abnormally expressed lncRNAs in colorectal cancer: A meta-analysis. PLoS One, 2017. 12(6): p. e0179670.

17.          Wang, J., et al., Dysregulation of long non-coding RNA in breast cancer: an overview of mechanism and clinical implication. Oncotarget, 2017. 8(3): p. 5508-5522.

18.          Wang, W., et al., Identification of miRNA, lncRNA and mRNA-associated ceRNA networks and potential biomarker for MELAS with mitochondrial DNA A3243G mutation. Sci Rep, 2017. 7: p. 41639.

19.          Paraskevopoulou, M.D. and A.G. Hatzigeorgiou, Analyzing MiRNA-LncRNA Interactions. Methods Mol Biol, 2016. 1402: p. 271-286.

20.          Lv, Z., Q. Xu, and Y. Yuan, A systematic review and meta-analysis of the association between long non-coding RNA polymorphisms and cancer risk. Mutat Res, 2017. 771: p. 1-14.

21.          Guttman, M., et al., Chromatin signature reveals over a thousand highly conserved large non-coding RNAs in mammals. Nature, 2009. 458(7235): p. 223-7.

22.          Poleev, A., et al., PAX8, a human paired box gene: isolation and expression in developing thyroid, kidney and Wilms' tumors. Development, 1992. 116(3): p. 611-23.

23.          Lang, D., et al., PAX genes: roles in development, pathophysiology, and cancer. Biochem Pharmacol, 2007. 73(1): p. 1-14.

24.          Han, J., et al., Expression quantitative trait loci in long non-coding RNA PAX8-AS1 are associated with decreased risk of cervical cancer. Mol Genet Genomics, 2016. 291(4): p. 1743-8.

25.          Nica, A.C. and E.T. Dermitzakis, Expression quantitative trait loci: present and future. Philos Trans R Soc Lond B Biol Sci, 2013. 368(1620): p. 20120362.

26.          Boyle, A.P., et al., Annotation of functional variation in personal genomes using RegulomeDB. Genome Res, 2012. 22(9): p. 1790-7.

27.          Ma, S., et al., Expression quantitative trait loci for PAX8 contributes to the prognosis of hepatocellular carcinoma. PLoS One, 2017. 12(3): p. e0173700.

28.          Bahari, G., et al., Long non-coding RNA PAX8-AS1 polymorphisms increase the risk of childhood acute lymphoblastic leukemia. Biomed Rep, 2018. 8(2): p. 184-190.

29.          Benetatos, L., G. Vartholomatos, and E. Hatzimichael, MEG3 imprinted gene contribution in tumorigenesis. Int J Cancer, 2011. 129(4): p. 773-9.

30.          He, Y., et al., Long noncoding RNAs: Novel insights into hepatocelluar carcinoma. Cancer Lett, 2014. 344(1): p. 20-27.

31.          Zhang, X., et al., A pituitary-derived MEG3 isoform functions as a growth suppressor in tumor cells. J Clin Endocrinol Metab, 2003. 88(11): p. 5119-26.

32.          Zhuo, H., et al., The aberrant expression of MEG3 regulated by UHRF1 predicts the prognosis of hepatocellular carcinoma. Mol Carcinog, 2016. 55(2): p. 209-19.

33.          Ying, L., et al., Downregulated MEG3 activates autophagy and increases cell proliferation in bladder cancer. Mol Biosyst, 2013. 9(3): p. 407-11.

34.          Wang, P., Z. Ren, and P. Sun, Overexpression of the long non-coding RNA MEG3 impairs in vitro glioma cell proliferation. J Cell Biochem, 2012. 113(6): p. 1868-74.

35.          Yan, J., et al., MiR-148a regulates MEG3 in gastric cancer by targeting DNA methyltransferase 1. Med Oncol, 2014. 31(3): p. 879.

36.          Yin, D.D., et al., Decreased expression of long noncoding RNA MEG3 affects cell proliferation and predicts a poor prognosis in patients with colorectal cancer. Tumour Biol, 2015. 36(6): p. 4851-9.

با توجه به اهمیت لنفوم و شیوع آن در جوامع و همچنین ارتباط آن با عوامل ژنتیکی و همچنین نتایج ضد و نقیض درباره نقش احتمالی پلی مورفیسمهای ژنهای PAX8AS1(rs4848320 C>T, rs1110839 G>T, rs6726151 T>G)                                                          ;

 MEG3 (rs7158663

در انواع سرطان ها و عدم بررسی این نوع پلی مورفیسم در انواع لنفوم های ما بر آن شدیم تا نقش  این جایگاهها در خطر ابتلا به سرطان لنفوم غیرهوچکینی را دربیماران مبتلا به لنفوم  مورد بررسی قرار داده تا در جهت تشخیص عوامل ارتباطی گام بر داریم.

در این پژوهش 2الی 5 سی سی با رضایت فرد خونگیری با سرنگ صورت میگیرد.

باتوجه به شیوع بیماری لنفوم و همچنین نامعلوم بودن ابعاد ژنتیکی این بیماری بر آن شدیم تا قسمتی از ابعاد ژنتیکی این بیماری را در مردم ایران مورد بررسی قرار دهیم.

این پروژه فاقد عوارض می باشد. و در خونگیری هم حداقل میزان خونگیری از افراد صورت میگیرد.

این مطالعه با عارضه خاصی همراه نسیت.

 چنانچه در طرح تحقیقاتی اقدام تشخیصی یا درمانی انجام شود، هزینه به عهده مجری یا مجریان طرح خواهد بود و بیمار هزینه ای را پرداخت نخواهد کرد.

ندارد

کلیه نتایج و روشهای به کار رفته به اطلاع فرد خواهد رسید و این نتایج بصورت کاملاً محرمانه و صرفاً جهت مقاصد پژوهش به کار خواهد رفت و هویت فردی وی در چارچوب قانون و جامعه و خانواده محرمانه خواهد ماند

افراد مورد مطالعه در صورت داشتن هر گونه سوال می تواندد با پژوهشگران آن را در میان گذاشته و پژوهشگران موظف به پاسخگویی می باشند.

شرکت در مطالعه کاملاً اختیاری است و بیمار آزاد خواهد بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هر زمان  که مایل بود بدون آنکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیمار ایجاد شود از پژوهش مذکور خارج شود.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلان می نمایم. یک نسخه از این فرم به من داده شده و فرصت خواندن آن را داشته ام.

ندارد