بررسی فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران (سرطانی ،همودیالیزی،دیابتیک وزنان باردار )مراجعه کننده به مراکز درمانی شهرهای کرمان ،اهواز،تهران،ایلام و زاهدان

سندرم لاروهای مهاجر احشایی (VLM) یک بیماری تحت حاد انگلی است که بر اثر مهاجرت و استقرار لاروهای مرحله دوم گروهی از انگل های کرمی بخصوص نماتود ها در بافت های مختلف بدن انسان ایجاد می گردد (1).عامل بیماری عمدتاً انگل های طبیعی حیوانات بوده که در انسان به بلوغ نرسیده و در ارگان های مختلف بدن انسان سرگردان می شوند (1). علائم بیماری می تواند از اشکال بدون علامت تا عفونت های برق آسا و حتی مرگ متغیر باشد. به عارضه چشمی حاصل از این لاروها نیز اصطلاحا Ocular Larva Migrans (OLM)   یا Ocular toxocariasis می گویندکه جز وخیم ترین پیامدهای بیماری بوده و از نظر تفریق آن از بدخیمی های چشم کودکان نظیر رتینوبلاستوما مهم می باشد(2). مهم ترین و شایع ترین عامل ایجاد کننده عارضه لارو مهاجر احشایی نماتود انگلی Toxocara canis می باشد که یک انگل کرمی شایع سگ در سراسر جهان است (3). تخم کرم پس از آن که همراه مدفوع سگ در محیط پراکنده گردید، با خورده شدن توسط انسان ( از طریق تماس با خاک، خاک خواری، خوردن سبزیجات آلوده، بازی در پارک ها و زمین های بازی آلوده، کشاورزی و ... ) در روده باز شده و لارو آن آزاد می گردد. لارو از طریق جریان خون به کبد، ریه و سایر ارگان ها مهاجرت می کند. لاروها در این اعضا بلوغ نخواهند یافت و بصورت سرگردان هفته ها و ماه ها باقی مانده و سبب التهاب، خونریزی، نکروز و ارتساح سلول های ایمنی و در نهایت گرانولوم می گردند(4). آلودگی سگ ها به این انگل در نقاط مختلف دنیا متفاوت است. شیوع آلودگی سگ در اسپانیا 30% ، در آلمان 5/25-2/15 % و در ایتالیا 64-1/22 % بدست آمده است (5). بعلاوه آلودگی آلودگی خاک پارک ها و فضای سبز نیز به تخم انگل در نواحی مختلف جهان بین 3/30 تا 75 % متفاوت بوده است (4). مطالعات اپیدمیولوژیک در مورد شیوع عفونت در جوامع انسانی نسبتا نادر می باشد و لذا تفسیر و مقایسه نتایج بررسی ها هنوز به صورت یک مشکل باقی مادنده است. برای تشخیص بیماری در انسان روش های مختلفی وجود دارد که حضور لارو در بدن فرد تائید میکند که قطعی ترین روش تشخیص بیماری در مرحله حاد، بیوپسی مستقیم از ضایعات کبد است که به دلیل تهاجمی بودن روش و احتمال بالای عدم مشاهده لارو، روش چندان مطلوبی نبوده و استفاده نمی شود (6). به همین دلیل از روش های دیگری استفاده می گردد که از بهترین و مناسب ترین آنها، روش های سرولوژیکی و از جمله روش الایزا است که با به کار گیری آنتی ژن دفعی ترشحی حاصل از لارو مرحله دوم، در تشخیص بیماری کمک کننده است و در اکثر تحقیقات نقاط مختلف دنیا نیز روش مورد استفاده بوده است (7).

شیوع سرولوژیکی بیماری در میان جوامع انسانی متفاوت بوده و در بررسی های بعمل آمده ما بین 6/3 تا 6/76 درصد متفاوت بوده است. موارد ثابت شده VLM نیز در بیش از 50 کشور جهان گزارش گردیده است که اکثرا به صورت گزارش موردی (Case report)  می باشند(8).

در سال 2003، لامع اخلاقی و همکاران در مطالعه ای سرو اپیدمیولوژی توکسوکاریازیس در کودکان 12-2 سال منطقه ماهیدشت در استان کرمانشاه را بررسی کردند.در این بررسی 260 کودک 12-2 ساله از هر دو جنس آزمایش شدند. درصد ائوزینوفیل خون و همچنین میزان IgE  توتال به وسیله تکنیک الایزا تعیین شد، آزمایش مدفوع در سه نوبت انجام گردید. اطلاعات اپیدمیولوژی نیز طی پرسشنامه ای از والدین کودکان بدست آمد. شیوع توتال ،46/8% بود. تفاوت معنی داری بین فراوانی عفونت و سن و جنس مشاهده نشد( 05/0<P ). 15/1% خاک خواری گزارش گردید که تست سرولوژی هیچ کدام برای توکسوکارا مثبت نشد. در این مطالعه تفاوت معنی داری بین داشتن سگ و عفونت توکسوکارا مشاهده نگردید(05/0 <P) (9).

در سال 2007 سید محمد علوی و غلامحسین سفیدگران در مطالعه ای فراوانی آنتی بادی علیه توکسوکارا کنیس در کودکان دبستانی مبتلا به سرفه مزمن در مناطق شهری و روستایی شهرستان اهواز را بررسی کردند. در این مطالعه بصورت مقطعی توصیفی تست پوستی توبرکولین از 4206 کودک که به روش خوشه گیری دو مرحله ای و به طور تصادفی انتخاب شده بودند انجام پذیرفت. کلیه کودکان مبتلا به سرفه مزمن ( به مدت دو هفته یا بیشتر) از نظر آنتی بادی علیه توکسوکارا مورد مطالعه قرار گرفتند.ابتدا شمارش مطلق ائوزینوفیلی انجام شد. سپس در مرحله بعد از کودکان دارای ائوزینوفیلی و هیپر ائوزینوفیلی آزمایش سرمی آنتی بادی ضد توکسوکارا به روش ELISA به عمل آمد. میزان فراوانی آنتی بادی توکسوکارا در کودکان دارای ائوزینوفیلی 2/55% و در کودکان با هایپر ائوزینوفیلی 80% بود. بین عفونت انگلی روده ای و توکسوکاریازیس ارتباط معنی داری یافت نشد. همچنین تفاوت معنی داری در فراوانی آنتی بادی توکسوکارا بر اساس سن و جنس و محل زندگی وجود نداشت (10).

در سال 2009 محمد علوی و همکاران در مطالعه ای میزان شیوع سرمی توکسوکارا کنیس در کودکان دبستانی 15-6 ساله  شهری و روستایی شهرستان اهواز در ایران را بررسی کردند. این مطالعه بصورت توصیفی و مقطعی بود. سرم 203 کودک 6 تا 15 ساله مدارس شهری و روستایی اهواز از سال 1386 تا 1387 که به طور تصادفی انتخاب شده بودند با استفاده از آنتی ژنهای دفعی و ترشحی مرحله لاروی توکسوکارا کنیس با روش سرولوژی ELISA مورد بررسی قرار گرفتند.شمارش کامل سلول های خونی از نظر وجود  ائوزینوفیلی و هیپر ائوزینوفیلی انجام شد. پرسشنامه ی کوتاهی جهت جمع آوری اطلاعات فردی شامل سن، جنس، سابقه ی خاک خواری، تماس با سگ و محل زندگی ( شهری- روستایی) تهیه شد. چهار نفر (دو درصد) تست مثبت ELISA از نظر IgG علیه توکسوکارا کنیس داشتند که بین آنها یک نفر پسر و سه نفر دختر بودند. دو نفر شهری و دو نفر روستایی بودند. خیچ کدام سابقه تماس با سگ، خاک خواری، سرفه ی مزمن و آسم نداشتند. هیچ کدام هایپرائوزینوفیلی نداشتند ولی همگی ائوزینوفیلی داشتند (11).

در سال 2010 اسماعیل فلاح ، لیلا محامی اسکوئی و همکاران در یک مطالعه توصیفی-تحلیلی ، سرواپیدمیولوژی توکسوکاریازیس را در افراد 12-1 سال در شهرستان تبریز انجام دادند و ارتباط آن را با فاکتورهای آزمایشگاهی و اپیدمیولوژی و کلینیکی بررسی کردند. در این مطالعه 134 نفر از افراد 12-1 سال به روش تصادفی متناسب با حجم مناطق شهری و حجم سنی افراد در آن مناطق انتخاب و نمونه گیری گردیدند. نمونه های سرمی تهیه شده از آنان لز نظر وجود آنتی بادی ضد لارو مرحله دوم انگل توکسوکارا در آنها با استفاده روش الایزا مورد بررسی قرار گرفت و داده ها با استفاده از آزمون آماری کای دو تجزیه و تحلیل گردید و ارتباط آن با نگهداری سگ و گربه در خانه تماس با خاک و خاک خواری و ناخن خواری و سطح سواد والدین و اسم و سرفه مزمن و رنیت و خارش پوست و هپاتومگالی و اسپلومگالی شکم درد و کم خونی و ائوزینوفیلی و افزایش سطح ایمونوگلوبولین و عفونت انگلی تعیین گردید.  در این بررسی از مجموع 134 نفر ، 21 مورد(67/15%)مثبت بود. میانگین سنی 5/6 سال بود. اختلاف معنی داری بین میانگین سنی در بیماران مبتلایان و غیر مبتلایان به توکسوکاریازیس وجود دارد به عبارتی در بیماران مبتلا به توکسوکاریازیس میانگین سنی به طور معنی داری کمتر از بیماران غیر مبتلا به توکسوکاریازیس می باشد (0.01>P). آزمون کای اسکوار اختلاف معنی داری را بین فراوانی جنسیت در مبتلایان و غیر مبتلایان به بیماری توکسوکاریازیس نشان نمی دهد(0.278>P). آزمون کای اسکوار اختلاف معنی داری را بین نگهداری سگ و گربه در مبتلایان و غیر مبتلایان به بیماری توکسوکاریازیس را نشان می دهد( 0.01>P). به عبارتی نگهداری سگ و گربه در مبتلایان به طور معنی داری بیشتر از غیر مبتلایان است (12).

در سال2015 حکمت الله غفاری نقنه و همکاران در مطالعه ای سرواپیدمیولوژی عفونت توکسوکارا کنیس را در کودکان 14-2 ساله ی مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی استان چهارمحال و بختیاری را بررسی کردند.این مطالعه بصورت توصیفی-تحلیلی وروی 552 نمونه از کودکان 14-2 ساله انجام شد که به صورت تصادفی غیر سهمیه ای انتخاب شدند. نمونه های سرمی تهیه شده از نظر آنتی بادی IgG  ضد توکسوکارا کنیس که پایدار می باشند . با استفاده از روش الایزا مورد بررسی قرار گرفتند. از مجموع 552 نمونه، 11 نفر(2%)عفونت توکسوکاریازیس را شان دادند. در این مطالعه بین عفونت توکسوکارا کنیس و شغل پدر ، ارتباط با سگ و میزان ائوزینوفیلی ارتباط معنی دار پیدا شد ؛ اما شیوع عفونت با جنس، شهرستان محل سکونت، محل سکونت ( شهر یا روستا) ارتباطی معنی داری نداشت (13).

در سال 2018 طوبی مومن و همکاران سروپری والانس توکسوکارا کنیس در کودکان آسمی و ارتباط آن با شدت بیماری را در اصفهان انجام دادند. این مطالعه بصورت مقطعی انجام شد که شامل 40 نفر بیمار آسمی و 46 نفر بیمار غیر آسمی در بین سن 18-2 سال بود. که در تمامی موارد سطح IgG توکسوکارا کنیس با استفاده از الایزا اندازه گیری شدو بین دو گروه مقایسه شد. شیوع سرولوژی آنتی بادی IgG  ضد توکسوکارا در بیماری آسمتیک 45% و در کنترل ها 7/21% بود. اکثر بیماری های شدید آسمی بطور قابل ملاحظه ای ریسک بیشتری برای مثبت شدن توکسوکارا کنیس داشتند. در بیماران آسمی رابطه ی قابل ملاحظه ای بین مثبت شدن توکسوکارا کنیس و رفتن به پارک یا زمین بازی وجود داشته است (14).

در سال 2018 مهدی خوش سیما – شهرکی، منصور دبیرزاده و همکاران سرواپیدمیولوژی توکسوکارا کنیس را در کودکان زیر 14 سال مراجعه کننده به آزمایشگاه های سیستان و بلوچستان در منطقه جنوب شرقی ایران بررسی کردند. در این بررسی 963 سرم از کودکان در سیستان و بلوچستان از سپتامبر 2015 تا ژوئن 2016 جمع آوری شدو آنتی بادی IgG علیه T.canis در سرم افراد با استفاده از کیت الایزای تجاری ارزیابی شد. IgG ضد توکسوکارا در سرم 17 نفر (7/1%) از شرکت کنندگان تشخیص داده شد. در کودکان مورد بررسی، بیشترین حضور آنتی بادی ضد توکسوکارا کنیس در سنین 6 تا 10 سال 1/2% ( 418/9) بود که بیشتر از سایر گروه های سنی بود. آنتی بادی ضد توکسوکارا در مردان (4/2%) نسبت به زنان ( 1/1%) بالاتر بود. بالاترین میزان سرولوژیک T.canis در قبیله ها (5/5%) و در مناطق روستایی (9/0%) و در مناطق شهری (1/0%) بود. ارتباط معنی داری بین شیوع سرولوژی T.canis و یافته های آزمایشگاهی مانند ائوزینوفیلی و تعداد گلبول های قرمز وجود داشت. میزان شیوع عفونت توکسوکارا در میان کودکان مناطق فقیرنشین جنوب شرقی ایران بالا است (15).

در سال 2004، Chia-kwing fan  و همکاران در مطالعه ای سرواپیدمیولوژی عفونت توکسوکارا کنیس در کودکان دبستانی 12-7 ساله را در منطقه ای آلوده در شرق تایوان بررسی کردند. برای شناسایی شیوع IgG از تکنیک پایه آنزیم آنتی ژنتیکی دفعی ترشحی لارو توکسوکارا کنیس با تست ایمونو سوربنت استفاده کردند.با یک پرسشنامه ، اطلاعاتی را درباره ی شیوه های پرورش و نگهداری سگ ها، بازی با خاک، خوردن سبزیجات خام و اینکه آیا کودک به طور معمول دست ها را قبل از خوردن شستشو می دهد، بدست آوردند. میزان شیوع بیماری بسیار بالا بود و به 6/76% رسیدند. در این مطالعه نه سن و نه جنس به نظر نمی رسد فاکتور مهمی در ارتباط با شیوع مثبت T.Canis باشد.اما بچه های مدرسه ای بومی که با سگ ارتباط داشتند یا با خاک بازی می کردند به نظر می رسد بسیار حساس تر و مستعد تر هستند به عفونت توکسوکارا از کسانی که با این دو فاکتور ارتباط نداشتند. کودکانی که قبل از خوردن دستان خود را می شستندشانس بسیار کمتری نسبت به بچه هایی که این کار را انجام نمی دادند نسبت به عفونت توکسوکاریازیس داشتند (16).

در سال 2004 Chi-kwing Fan و همکاران سرولوژی عفونت توکسوکاریازیس را در بین قوم Han  و پنج جمعیت بومی ساکن منطقه ای از تایوان توسط شناسایی شیوع IgG از تکنیک پایه آنزیم آنتی ژنتیکی دفعی ترشحی لارو توکسوکارا کنیس با تست ایمونو سوربنت استفاده کردند. یک پرسشنامه کوتاه اطلاعاتی راجع به جنس، سن، اشتغال ، مصرف خام کبد خوک و داشتن سگ را ارائه داد. بطور کلی شیوع سرمی در 5 جمعیت بومی بطور خیلی مشخصی بالاتر از قوم Han بود. به نظر میرسد سن ( جدای از جنس) فاکتور مرتبط با سرولوژی مثبت بود. بزرگسالان بومی که یک تاریخچه خوردن کبد خام خوک داشتند یا کسانی که سگ داشتند یا کسانی که شغل آنها کارگری بود به نظر می رسد بیشتر مستعد به عفونت توسط T.Canis  بودند نسبت به کسانی که اینچنین تاریخچه ای نداشتند یا بیکار بودند (17).

در سال 2008 Monica da silva  و همکاران یک مطالعه ی مقطعی بر مبنای جمعیت در جمعیت روستایی در آمازونای برزیل یک رنج کلی از مثبت شدن IgG  دفعی ترشحی (S/E) آنتی ژن لارو تکسوکارا کنیس را  که 8/26 % بود را نشان داد با استفاده از آنالیز رگرسیون لوجستیک چند گانه دو گروه مهم از شیوع بالا در این منطقه شناسایی شد و 9/38 % از افراد مثبت در معرض خطر را تشخیص دادند . اقامت در بخش های جدید محل سکونت به عنوان عامل خطر مهم برای حساسیت به مثبت شدن سرم نسبت به توکسوکاریازیس بود در بیشتر از 14 ساله ها. و از حضور گربه ها در خانواده ها ممانعت بعمل آید( محافظت شده باشد) .دو خوشه مهم در شیوع بالا در این منطقه شناسایی شدند که با هم شامل 9/38% از افراد مثبت هستند.در این دو گروه خانواده ها در وضعیت اقتصادی اجتماعی پایینی قرار داشتند (18).

در سال 2013 Susana Archelli و همکاران مطالعه ای روی شیوع توکسوکاریازیس در کودکان و نوزادان رها شده و نگهداری شده در یتیم خانه ای در شهر la plata در آرژانتین انجام دادند. این مطالعه با هدف تعیین میزان شیوع توکسوکاریازیس در کودکان رها شده ی 10 ماهه تا 3 ساله است که به دلیل وضعیت یتیم خانه و سن آنها در معرض ریسک بالایی هستند. نمونه خون از 120 کودک که در آن یتیم خانه در شهر لاپلاتا قرار داشت جمع آوری شد. در این مطالعه 33/38% از موارد با استفاده از تکنیک الایزا برای T.canis سرم مثبت بودند و 54% توسط تکنیک وسترن بلات مثبت بودند. تفاوت های معنی داری بین گروه های A  (1 سال > )، B ( 1-2 سال)، C ( 2 سال < ) پیدا شد. در گروه تحقیقی A، میزان مثبت بودن 91/23% ، در گروه B ، 85/42%  و در گروه C ، 56% بود که این افزایش در این گروه ها احتمالا نشان دهنده بالا رفتن مقادیر به نسبت افزایش سن بوده است که به دلیل احتمال تماس بیشتری با اشکال عفونی انگلی موجود در سگ ها و خاک که اغلب با تخم T.canis آلوده هستند. کودکان رها شده از خانواده های ضعیف می آیند که تحت شرایط بسیار غیر بهداشتی ناشی از کمبود یا ناکافی بودن شبکه های آبرسانی و فاضلاب و تماس مکرر با سگ های آلوده هستند که موجب بروز بیماری های انگلی می شود. این کودکان با توجه به وضعیت نامناسب و سن آنها بسیار آسیب پذیر هستند (19).

در سال2015 در مطالعه ای سرواپیدمیولوژی عفونت توکسوکارا کنیس را در کودکان چهار مرکز بهداشتی انتخاب شده در منطقه مرکزی غنا در آفریقا را بررسی کردند.این مطالعه که به صورت مقطعی بود و شرکت کننده ها 566 کودک در رنج سنی 15-1 سال از چهار مرکز بهداشتی در بین ماه ژوئیه تا سپتامبر 2012انتخاب شده بودند.برای تشخیص IgG سرم از آنتی ژن های پایدار دفعی ترشحی توکسوکارا استفاده شد. یک پرسشنامه کوتاه برای بدست آوردن اطلاعات در مورد شرکت کنندگان طراحی شده بودمانند سن، جنس، سطح تحصیلت، محل اقامت، عادت های شستن میوه ها، سبزیجات و دست ها قبل از غذا خوردن، نگه داشتن حیوان خانگی ( سگ یا گربه) و تاریخچه بازی با خاک و حیوانات خانگی به همراه اطلاعات بالینی افراد جمع آوری شد. ارتباط بین سرولوژیکی مثبت و گروه سنی، جنسی و ریسک فاکتورها و سطح تحصیلات و سایر متغیر ها با آزمون ' کای دو' تعیین شد. شیوع کلی سرمی 53/5% بود. در این مطالعه سن، سطح تحصیلات و بودن در بیمارستان به طور معنی داری با مثبت بودن سرم ارتباط داشتند همچنین در بچه هایی که سابقه بازی با خاک ، نگهداری حیوانات خانگی و دست هایشان را قبل از غذا خوردن با صابون نمی شستند به طور معنی داری با مثبت بودن سرم ارتباط داشتند. شیوع سرمی عفونت T.canis در کودکان این مطالعه بالا بود. کودکان باید برای برخی موارد فاکتورهای خطر آموزش ببینند مانند بازی کردن با خاک، حیوانات و تشویق کردن به رعایت بهداشت شخصی مناسب (20).

در سال 2015 Anna Kroten  و همکاران آلودگی محیطی با تخم توکسوکارا و شیوع سرمی توکسوکاریازیس در کودکان شمال شرقی لهستان را بررسی کردند. در مجموع 168 نمونه خاک از ماه ژوئن و سپتامبر از مناطق عمومی و 28 محل اقامت بیماران ( مبتلا به توکسوکاریازیس مزمن) جمع آوری شد. آنها تخم های توکسوکاریازیس را در خاک با استفاده از تکنیک فلوتاسیون گریز از مرکز مورد بررسی قرار دادند. آزمایشات دو مرحله ای سرولوژیک شامل الایزا ( ELISA ) و وسترن بلات( WB) در 190 کودک 17-2 ساله بدون هیچ گونه نشانه ای از توکسوکاریازیس انجام شد. نمونه های مثبت خاک 36% و 32% در مناطق شهری، 39% و 18% در حومه ها و 39% و 46% در پارک ها به ترتیب در ماه های ژوئن و سپتامبر بدست آمد.تمام مکان هایی که در نزدیکی محل اقامت بیماران مبتلا به توکسوکاریازیس مزمن تایید شده بودند، آلوده به تخم های توکسوکارا بودند. کاهش قابل توجهی در میانگین تعداد تخم ها در حومه شهر پس از تابستان مشاهده شد. آلودگی زیاد و ثابت در خاک های ماسه بازی و پارک های شهری ثبت شد. میزان شیوع کلی در کودکان مورد آزمایش در برابر توکسوکاریازیس 2/4% بود که توسط الایزا و وسترن بلات تعیین شد.( در کودکان دبستانی 3% و در کودکان مدرسه ای 7/7% بود). مطالعه نشان دهنده آلودگی بالای مناطق عمومی در شمال شرقی لهستان با تخم های توکسوکارا و همچنین شیوع سرمی در کودکان بدون علامت بود. نیاز فوری به معرفی و ترویج اقدامات پیشگیرانه بهداشتی برای محدود کردن گسترش توکسوکاریازیس وجود دارد (21).

در سال 2016 Felix lötsch و همکاران با استفاده از یک روش تست دو مرحله ای با استفاده از الایزا به عنوان تست غربالگری از وسترن بلات (ایمونوبلات) به عنوان تست تاییدی انجام دادند. این مطالعه به منظور برآورد شیوع در جمعیت روستای Gaboneseدر آفریقای جنوبی انجام شد. داده های دموگرافیک پایه و عوامل خطرساز جمع آوری شد و بین شرکت کنندگان سرم مثبت و منفی مقایسه شد.در کل 199 مورد از 332 نمونه سرم مورد آزمایش قرار گرفته، مثبت بودند.آنتی بادی ها(9/59%) بعد از استاندارد سازی برای سن کل جمعیت Gabonese  ، سرواپیدمیولوژی برابر با 6/53% شد. و یک روند رو به افزایش سرمی در شرکت کنندگانی که فعالیت کشاورزی داشتند وجود داشت.سرولوژی آنتی بادی ضد توکسوکارا در جمعیت روستایی در گابن بالا بود.این نتایج با گزارش های قبلی از مناطق دیگر آفریقا قابل مقایسه استو به یافته های ما از اپیدمیولوژی توکسوکاریازیس در آفریقا می افزاید. با توجه به میزان بالای توکسوکاریازیس در مناطق گرمسیری، حدس زده میشود که شیوع سندرم لارو مهاجر چشمی یا احشایی در این مناطق با درصد قابل توجهی بالا باشد.و یک ارزیابی رسمی از بورد بیماری توکسوکاریازیس انسانی و تاثیرات بهداشت عمومی آن ضروری است (22).

در سال 2017 شیوع سرمی توکسوکارا و عوامل خطرساز مرتبط با آن توسط محققین در ایالت متحده آمریکا بررسی شد.شیوع توکسوکارا با استفاده از داده های پیشین ( مطالعه های قبل) در سال های 1988 تا 1994 در ایالت متحده حدود 13% و سن، فقر، جنس، سطح تحصیلات، قومیت و منطقه با شیوع توکسوکارا ارتباط داشت. در این مطالعه میزان سرولوژیک و عوامل مرتبط با حساسیت به توکسوکارا در ایالت متحده با استفاده از داده های سازمان سلامت و تغذیه طی سال های 2011 تا 2014 برای ارائه براورد حدودی از شیوع توکسوکارا در ایالات متحده بررسی شد. میزان کلی شیوع توکسوکارا 1/5% بود. افزایش سن، جنس مذکر، تحصیلات پایین و درآمد کم و همچنین وضعیت مهاجرت هر کدام با شیوع سرمی توکسوکارا ارتباط داشتند. مکزیکی های آمریکایی شانس مواجهه را کاهش داده اند. این یافته ها نشان میدهد قرار گرفتن در معرض T.canis در ایالت متحده و فاکتورهای متعدد دموگرافی روی ریسک مواجهه با T.canis تاثیر می گذارد (23).

در سال 2018  آلودگی سرم و آگاهی بیماری و عوامل خطر عفونت توکسوکاریازیس را در دانش آموزان مقطع ابتدایی در جمعیت زاغه نشین شهر Makako نیجریه را بررسی شد.در کل 366 دانش آموز ابتدایی برای حضور آنتی بادی IgG ضد توکسوکارا مورد بررسی قرار گرفتند.نمونه خون جمع آوری شدو توسط آنالیز وسترن بلات بر اساس آنتی ژن های دفعی ترشحی لارو T.canis مورد بررسی قرار گرفت. بچه هایی مثبت بودند که سرم شان با تیتر 1:32 رقیق شده بود و با آنتی ژن های دفعی ترشحی لارو توکسوکارا واکنش داده بود. پرسشنامه ای مربوط به عوامل خطر احتمالی به دانش آموزان داده شدتا اطلاعات مربوط به این عفونت را بدست آورند. شیوع کلی عفونت 1/86% بود ( یعنی 315 نفر از 366 نفر آلوده بودند). تجزیه و تحلیل رگرسیون لوجستیک عوامل خطرساز نشان داد که سن کودکان، تماس با سگ ها، سن سگ، محل تغذیه سگ، مصرف سبزیجات خام و نوشیدن آب بدون جوشانیدن آن عوامل خطر مرتبط با عفونت توکسوکاریازیس بودند. اگرچه اطلاعات زیادی از میزان برخی انگل ها در سگ ها در این مطالعه وجود دارد اما درباره T.canis مشخص نبود و تعیین نشده بود. این اولین مطالعه سرولوژی عفونت توکسوکاریازیس در میان دانش آموزان لبتدایی در جنوب نیجریه بود. شیوع سرمی بالای ثبت شده نشاندهنده انتقال بالا همراه با خطر ابتلای سندرم مهاجر لارو احشایی یا چشمی و توکسوکاریازیس عصبی در این کودکان است.یافته ها نشان داد نیاز به اقدامات سریع مداخله ای به ویژه آموزش بهداشت عمومی و شخصی است (24).

در سال 2019 Alessandro Nicoletti و همکاران شیوع سرمی توکسوکارا کنیس را در شهر Catania ایتالیا مورد بررسی قرار دادند. آنها حضور آنتی بادی IgG ضد توکسوکارا کنیس را با استفاده از آزمایش الایزا با استفاده از آنتی ژن های دفعی ترشحی انجام دادند. عوامل خطرساز زیست محیطی را با استفاده از پرسشنامه رودر رو بررسی کردند. 287 مورد ( که 193 نفر(3/67%) زنان با میانگین سنی 48.1 ±15 سال) مثبت شدند و حضور آنتی بادی ضد توکسوکارا کنیس در 23 شرکت کننده یافت شد که 18 نفر (3/78%) آنها خانم با میانگین سنی 51.1 ± 14.1 سال بودند که شیوع سرمی 8% را به ما داده است ( در 23 نفر مثبت).در تجزیه تحلیل چندگانه یک رابطه مثبت برای افرادی با بیش از 3 خواهر برادر مثبت شدند ( جمعیت خانوادگی بیشتر). مطالعه آنها نشان داد که مواجهه با T. canis در مناطق شهری کشورهای غربی نیز شایع است (25).

براورد این مطالعات و مطالعات دیگر مشابه نشان می دهد شیوع سرمی توکسوکارا در ایران و جهان وجود دارد که در برخی مناطق با شیوع بالای آن و در برخی مناطق دیگر با شیوع نسبتا پایین تری مواجه هستیم. برای تشخیص بیماری در انسان روش های مختلفی وجود دارد که حضور لارو را در بدن فرد تایید میکند که قطعی ترین روش تشخیص بیماری در مرحله حاد بیوپسی مستقیم از ضایعات کبد است که به دلیل تهاجمی بودن روش و احتمال بالای عدم مشاهده لارو، روش چندان مطلوبی نبوده و استفاده نمی گرد       (26). به همین دلیل از روش های دیگر استفاده می گردد که بهترین و مناسب ترین آنها روش های سرولوژیکی و از جمله الایزا است که با بکارگیری آنتی ژن دفعی- ترشحی حاصل از لارو مرحله دوم در تشخیص بیماری کمک کننده است و در اکثر تحقیقات نقاط مختلف دنیا نیز این روش مورد استفاده بوده است (27) . اگرچه وجود آنتی بادی ضد آنتی ژن توکسوکارا به تنهایی نمی تواند موءید ابتلا به عفونت حاد باشد اما می تواند شیوع بیماری و توجه به ابتلا به آن را مطرح کند. در مطالعات مختلف از آزمون های سرولوژیکی اختصاصی در تشخیص توکسوکاریازیس نظیر IFA و ELISA با نتایج مطلوب استفاده شده است بنابراین در این مطالعه سعی شد روش سرولوژی که یک روش ساده و اقتصلدی در تشخیص توکسوکاریازیس می باشد مورد ارزیابی و مقایسه قرار گیرد و لزم به ذکر است که بدلیل محدودیت پژوهشی و محدودیت اقتصادی در این بررسی فقط نتایج حاصل از یک روش یعنی الایزا  ( که روشی مطمئن تر از IFA  نیز هست ) بررسی شد. روش IFAجهت تشخیص توکسوکاریازیس از کارایی خوبی برخوردار است ولی هم به لحاظ اقتصادی به صرفه نبود تا در این پژوهش استفاده شود و نیز نیازمند آزمایشگاه مجهز و پرسنل ورزیده می باشد در صورتیکه الایزا یک روش ساده و آسان برای تشخیص توکسوکاریازیس و مطالعه سرواپیدمیولوژی بوده و بیشترین کاربرد را دارد. متد ELISA با استفاده از آنتی ژن E/S لارو مرحله دوم توکسوکارا ، تنها روش سرولوژی مناسب برای تشخیص این بیماری می باشد و اختصاصیت و حساسیت آن نیز بسیار بالاست. اگرچه جست و جوی مولکولی با استفاده از PCR ابزاری قوی با حساسیت و ویژگی فوق العاده می باشد، اما بکارگیری آن در آلودگی های کرمی محدودیت دارد. اولا آلودگی های کرمی عمدتا در کشور های در حال توسعه که امکان استفاده از روش های گرانقیمت در این نواحی وجود ندارد، بومی هستند. جست و جوی DNA/RNA در بیماری های کرمی استفاده ای تقریبا برابر با جست و جوی تخم و یا خود کرم دارد که با استفاده از روش های انگل شناسی ساده تر و کم هزینه تر میسر می گردد.  در نهایت هدف نهایی از تشخیص ایمنی شناختی بیماری های کرمی دستیابی به یک روش حساس با ویژگی بالا، ساده و ارزان قیمت برای جست و جوی پادتن های موجود در خون می باشد که دسترسی به آن در سراسر دنیا امکان پذیر باشد. 

مطالعه حاضر در مورد بیماران دیابتیک با هدف ارزیابی شیوع آنتی بادی ضد توکسوکارا کنیس  در بیمار مبتلا به بیماری دیابت(نوع 1 و2)  انجام میشود و سپس داده ها را با داده های کنترل (افراد سالم ) در هر گروه مقایسه میشوند . علاوه بر این ،نقش فاکتورهای محیطی از جمله پیکا(خاک خواری)، محل سکونت،تماس با سگ و... در ابتلای افراد به توکسوکاریازیس مورد بررسی قرار می گیرد. در مورد بیماران سرطانی ، برای اولین بار در ایران میزان شیوع آنتی بادی Toxocara canis IgG در بیماران مبتلا به اختلالات سلول های خونی و بیماران سرطانی از جنوب غربی را ارزیابی میکنیم. موسسه ملی سرطان گزارش داد که هشت میلیون نفر موارد سرطان سالانه در سراسر جهان تشخیص داده می شود (28). بیماران سرطانی در کشورهای در حال توسعه به دلیل درمان ضد سرطان و ضعف سیستم ایمنی به عنوان گروه مستعدتری نسبت به عوامل فرصت طلب انگلی و میکروبی شناخته می شوند(29) .عفونت انگلی در بیماران سرطانی معمولاً شدیدتر است و ممکن است برای افراد مبتلا به سرطان و اختلالات خونی عوارض خطرناکی به همراه داشته باشد(30).همچنین بررسی ها نشان داده که افراد همودیالیزی نیز در معرض خطر بیماری های مختلف قرار میگیرند. توکسوکاریازیس ممکن است به ویژه در افراد مبتلا به بیماری های خاص مانند دیابت ، آرتریت روماتوئید و سایر نقص ایمنی و بیماری های خود ایمنی وافرادی که تحت همودیالیز قرار می گیرند باعث ایجاد عوارض مختلفی گردد (31). با این حال ، طبق گفته سازمان بهداشت جهانی ، این عفونت انگلی به عنوان بیماریهای گرمسیری فراموش شده طبقه بندی می شود (32). بنابراین ، یک مطالعه اپیدمیولوژیک در مورد شیوع توکسوکاریازیس در بیماران همودیالیز در کشورهای در حال توسعه مانند ایران ممکن است از اهمیت بالایی برخوردار باشد.گروه آخر مورد مطالعه هم زنان باردار هستند. مطالعات اندکی برای تعیین شیوع سرمی توکسوکاریازیس در میان گروههای پرخطر مانند زنان باردار در ایران و جهان انجام شده است.اهمیت تشخیص سرولوژی عفونت های انگلی از قبیل توکسوپلاسموزیس و توکسوکاریازیس قبل از بارداری را نمی توان انکار کرد. علاوه بر این ، ما معتقدیم که برای  درک بهتر و تعیین عوامل خطر ابتلا به بیماری هایی از جمله توکسوکاریازیس نیاز به مطالعات اپیدمیولوژیک وجود دارد. علاوه بر این ، اثرات عفونت های انگلی و سایر عوامل خطر سقط جنین (اشعه ایکس ، عوامل ژنتیکی ، بیماری های متابولیک ، سایر میکروبی ها عوامل و غیره) هنوز به دقت در ایران و سایرنقاط جهان مورد بررسی قرار نگرفته است.علاوه بر این،برخی از بررسی های تجربی و اپیدمیولوژیک نشان داد که افراد مبتلا به عفونت های مزمن کرمی بیشتر در معرض عوامل بیماری زای داخل سلولی (مانند ویروس ها) هستند و این عفونت ها می توانند بر زنان باردار تأثیر منفی بگذارند و متعاقباً برای جنین مضر باشند(35-33). بنابراین  بررسی  شیوع آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس بین این گروه های پر خطر با از شهرهای تهران ،کرمان،ایلام و خوزستان  و زاهدان در بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی مورد هدف ما بوده است.

فراوانی آنتی بادی های سرمی (IgG) ضد توکسوکارا کنیسدر بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر زاهدان چند درصد است؟

2- فراوانی آنتی بادی های سرمی(IgG) ضد توکسوکارا کنیسدر بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر تهران چند درصد است؟

3- فراوانی آنتی بادی های سرمی(IgG) ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر کرمان چند درصد است؟

4- فراوانی آنتی بادی های سرمی(IgG) ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر ایلام چند درصد است؟

5- فراوانی آنتی بادی های سرمی (IgG )ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر اهواز چند درصد است؟

6- درصد فراوانی آنتی بادی های سرمی (IgG )ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهرهای مذکور با شهر زاهدان متفاوت است.

7- درصد فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مذکور بر حسب  عوامل دموگرافیک (سن ،جنس، محل سکونت ،سطح تحصیلات -اشتغال )در شهرهای تهران-کرمان- ایلام –اهواز – زاهدان تفاوت دارد؟

8- درصد فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مذکور بر حسب  عوامل خطر (تماس با گربه،خوردن گوشت نیم پز یا کبابی، مصرف سبزیجات خام شسته نشده، خوردن آب از منابع آبی غیر بهداشتی و پیکا)  در شهرهای تهران-کرمان- ایلام –اهواز– زاهدان  تفاوت دارد ؟

بررسی فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران (سرطانی ،همودیالیزی،دیابتی وزنان باردار )مراجعه کننده به مراکز درمانی شهرهای کرمان ،اهواز،تهران،ایلام و زاهدان

-تعیین فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر زاهدان

2- تعیین فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر تهران

3- تعیین فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر کرمان

4- تعیین فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر ایلام

5- تعیین فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهراهواز

6-مقایسه فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مبتلا به سرطان و نارسایی کلیه و  بیماران دیابتی و زنان باردار مراجعه کننده به مراکز درمانی شهرهای مذکور با شهر زاهدان

7-مقایسه فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مذکور بر حسب  عوامل دموگرافیک (سن ،جنس، محل سکونت ،سطح تحصیلات -اشتغال )در شهرهای تهران-کرمان- ایلام –اهواز – زاهدان

8- مقایسه فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس در بیماران مذکور بر حسب  عوامل خطر (تماس با سگ وگربه ، مصرف سبزیجات خام شسته نشده، خوردن آب غیر لوله کشی) در شهرهای تهران-کرمان- ایلام –اهواز – زاهدان

مرکز تحقیقات عفونی گرمسیری

مراکز تحقیقاتی و درمانی

توکسوکارا کنیس : کرم نماتود روده ای سگ و سگ سانان (نماتود بافتی انسان) از خانواده آسکاریدها است.لاروها قادر به تکمیل چرخه تکامل خود در بدن انسان نیستند.آنها ممکن است مدت ها در بافت های انسان سرگردان شوند و عاقبت به شکل لاروهای مرحله دوم تشکیل کیست دهند.

الایزا: مخففEnzyme-linked immunosorbent assay  است. یک روش سرولوژی است که برای ردیابی آنتی ژن یا آنتی ّبادی در نمونه بیمار می باشد و در بستر جامد مانند پلیتهای پلی استیرن انجام می شود.

توصیفی- مقطعی

لازم به یادآوری میباشد که نمونه های شهرهای تهران-ایلام-کرمان و اهواز بین سالهای 1397 تا 99 جمع اوری شده است و برای نمونه های زاهدان از زمان تصویب طرح شروع به جمع آوری میگردد

معیار ورود : بیماران مبتلا به  انواع سرطانها و نارسایی کلیه(افرادی که دارای نارسایی کلیه بوده که دراین افراد کلیه عمدتا عملکرد خودش را از دست می دهد و باید به روش همودیالیز خون آنها از مواد زائد و متابولیت ها پاکسازی شود)  بیماران دیابتی و زنان باردار(در هفته 4 بارداری باشد )مراجعه کننده به مراکز درمانی شهرهای مذکور( مراکزی که همکاری لازم از قبیل خون گیری- و انتقال نمونه ها را داشته باشند ) که به صورت داوطلبانه در مطالعه شرکت کردند.

معیار خروج: 1- عدم تمایل فرد 2- افرادی که هر کدام از بیماری های مذکور و شرایط ورود به مطالعه را نداشته باشند.

نمونه های مورد نظر از بین افراد مبتلا ,زنان باردار که شاخص های ورود به مطالعه را داشته باشند انتخاب می شوند(به صورت غیر احتمالی در دسترس)

مشاهده و بررسی های آزمایشگاهی و پرسشنامه

پرسشنامه به صورت شفاهی از افراد داوطلب دارای معیار ورود به مطالعه پرسیده میشود و فرم رضایت اگاهانه در مورد اخذ نمونه های خون با امضاء از افراد داوطلب دارای معیار ورود به مطالعه تهیه میشود

طبق براورد حجم نمونه ، از (2000 نفر مراجعه کننده به مراکز درمانی و بیمارستانی شهرهای ایلام،زاهدان و اهواز ضمن کسب رضایت از بیمار نمونه گیری که شامل 10-5 میلی لیتر نمونه خون است، تهیه خواهد شد. جهت خون‌گیری از افراد به صورت  استریل بعد از ضد عفونی کردن محل با پنبه آغشته به الکل اتیلیک 70 درصد از ورید با سرنگ 10 سی سی به مقدار 10-5 میلی لیتر خونگیری خواهد شد و به لوله آزمایش منتقل و سپس اطلاعات مربوطه را در محل مناسب نمونه ها برچسب زده و شماره نمونه را در فرم حاوی اطلاعات مربوط روی آن نوشته می شود. سپس نمونه خون توسط سانتریفیوژ به مدت 15-10 دقیقه با دور 2000 سانتریفیوژ می گردند. پس از جداسازی سرم اطلاعات مربوطه شامل نام و نام خانوادگی و شماره نمونه بر روی آن نصب  و در فریزر 20- درجه سانتی گراد نگهداری خواهند شد. پس از انجام خونگیری و جداسازی سرم ها تمام نمونه ها بلافاصله اقدام به جداسازی پلاسما و نگهداری آنها در دمای -20 درجه می گردد .در ادامه کار بر روی این نمونه ها در آزمایشگاه پس از جداسازی، سرم ها با استفاده از آنتی‌ژن دفعی ترشحی توکسوکار کنیس ساخت شرکت Nova Tec  و IBL کشور آلمان و تکنیک ELISA ، حضور آنتی بادی IgG  اختصاصی ضد آنتی ژن توکسوکارا کنیس مورد بررسی قرار می گیرد.

کیت های مورد نظر برای تعیین کیفی آنتی بادی های IgG در گردش خون در پلاسما (سیترات)  بر علیه توکسوکارا کنیس در نظر گرفته خواهد شد.تعیین کیفی تشخیص آنتی بادی بر علیه توکسوکارا کنیس بر اساس روش ELISA (سنجش ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم) انجام می شود. چاهک های استریپ میکروتیتر با آنتی ژن های سنتتیک توکسوکارا کنیس از قبل پوشانده خواهند شد تا به آنتی بادی های موجود در نمونه متصل شوند. پس از شستن چاهکها برای از بین بردن ذرات متصل نشده و آزاد،  پروتئین گونژوگه  شده  با پراکسیدازها اضافه  خواهد گردید. این کونژوگه به آنتی بادی های اختصاصی توکسوکارا کنیس متصل  خواهند شد. کمپلکس ایمنی تشکیل شده با اضافه کردن سوبسترا ی تترامتیل بنزیدین  که به محصول واکنش  رنگ آبی می دهد قابل مشاهده  خواهد شد. شدت رنگ این محصول متناسب با مقدار آنتی بادی های اختصاصی ضد توکسوکارا کنیس در نمونه خواهد بود.. برای متوقف کردن واکنش ، اسید سولفوریک اضافه  خواهد گردید که یک واکنش رنگ زرد ایجاد خواهد کرد.. جذب با سرعت 450 نانومتر با استفاده از دستگاه خواننده چاهک های الایزا  خوانده خواهد شد. میزان حساسیت و اختصاصیت این روش با استفاده از این کیت بیش از 98% تخمین زده شده است (طبق اطلاعات کیت های انتخاب شده برای انجام آزمایش).

پرسشنامه های ساختار یافته برای جمع آوری داده های زیستی شرکت کنندگان و به دست آوردن اطلاعات در مورد عوامل خطراستفاده میشود

). طبق دستورالعمل شرکت سازنده کیت های  آنتی بادی IgM جهت تعیین جوابهای مثبت و منفی، مقدار ایندکس را از تقسیم جذب نوری نمونه بر مقدار cut-off بدست خواهیم آورد.

طبق جدول زیر (موجود در دفترچه کیت ) و براساس فرمول مندرج در کیت، موارد مثبت، منفی و مشکوک ها تعیین خواهد شد.

داده ها در پرسشنامه های مربوطه ثبت می گردد؛ آنگاه اطلاعات جهت تحلیل و توصیف داده ها وارد نرم افزارSPSS  می شود و محاسبه توزیع فراوانی و در صد و میانگین و انحراف معیار ، آزمون  آماری کای دو  انجام خواهد شد . مقادیر P-Value کمتر از 05/0 از نظر آماری معنی دار در نظر گرفته خواهد شد.بررسی متغیر های کیفی در گروه مثبت و منفی با آزمون کای دو و OR و متغیر های کمی با آزمون t-test انجام خواهد شد همچنین ،ارزیابی اثر متغیر مستقل ( سطح سرمی مثبت ) نسبت به متغیرهای وابسته  همراه با تأثیر عوامل دموگرافیک بر میزان شیوع آنتی بادی ها به ترتیب با تجزیه و تحلیل واریانس چند متغیر (ANOVA) و آزمون مجذور کای مورد بررسی قرارخواهد گرفت .

با رضایت کامل از بیماران نمونه‌گیری می‌شود و تعهد می‌شود نام و مشخصات بیماران در هیچ گزارشی قید نشود. انجام آزمایشات هیچگونه هزینه‌ای برای بیمار نخواهد داشت. در این پژوهش کدهای اخلاقی زیر از دفترچه راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش های علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی رعایت شده است.با کد های ( 1، 2، 3، 4، 5، 7، 8، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20، 21، 22، 23، 25، 26، 27، 28، 29، 30 و 31).همچنین در این پژوهش کدهای اخلاقی زیر از دفتر چه راهنمای اخلاقی پژوهش بر روی عضو و بافت انسانی در جمهوری اسلامی ایران راهنمای عمومی با کد های (1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9، 10 و 11) رعایت شده است .همچنین در این پژوهش کدهای اخلاقی زیر از دفترچه راهنمای اخلاقی پژوهش بر گروههای آسیب پذیردر جمهوری اسلامی ایران رعایت شده است.فصل اول: کلیات با کد های ( 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7 و 8).

.عدم نمونه گیری مناسب

راه حل:آموزش به فرد نمونه گیر

2.عدم همکاری بیمار(عدم رضایت بیمار در ورود به مطالعه)

راه حل:توضیح دادن در مورد منافع این طرح و اینکه هیچ ضرری متوجه آنها نخواهد شد و اطلاعات آنها به طور محرمانه باقی خواهد ماند و نامشان فاش نخواهد شد.

Toxocara canis- cancer- hemodialysis-diabetic - pregnant women

1. Glickman LI, and Schantz PM. (1982). Epidemiology and pathologenesis of zoonotic toxocariasis. Epidemiol Rev, 10, 143-148.
2.        Lopez- Velez, R., M. Suraz de Figueroa, and L. Gimeno. Ocular toxocariasis or retinoblastoma, Enform. Infec.Microbial. Clin 1995; 13:242-245
3.        Maizels, R. M., K. K. A. Tetteh, and A. loukas. (2000). Toxocara canis: genes expressed by the arrested infective larval stage of a parasitic nematode. J. Parasitol,30,495-508
4.       Zibaei M, Uga S. Contamination by Toxocara spp. in Kobe, Japan. Environ J Cont Tech 2008, 12: 39-43.
5.       Covde- Garcia L, Muro- Alvarez A, Simon- Martin F. (1989). Epidemiological studies on toxocarasis and visceral larva migrans in a zone of western spain. Anntrop-Med- Parasitol, 83(6), 615-20.
6.       Loukas, A., M. Hintz and D. Linder. A family of genes active during the resting the stage of the parasite were cloned and their cDNA sequences determined. Secretes mucins from the parasitic nematode toxocara canis bears diverse mucin domains but shares similar flanking six-cystens repeat motifs. J Biol Chem 2000; 275: 39600-39607.
7.        Loetsch F, Vingerling R, Spijker R, Grobusch MP. Toxocariasis in humans in Africa–A systematic review. Travel medicine and infectious disease. 2017 Nov 1; 20:15-25.
8.       Magnaval JF, Glickman LT, Dorchies P. et al. Highlights of human toxocarisis. Korean J. Parasitol. 2001, 39(1): 1-11.
9.        Akhlaghi L, Ourmazdi H, Sarafnia A, Vaziri S, Jadidian K, Leghaii Z. An investigation on the toxocariasis seroprevalence in children (2-12 years old) from Mahidasht area of Kermanshah province (2003-2004).
10. ALAVI SM, SEFIDGARAN GH. Frequency of anti toxocara antibodies in schoolchildren with chronic cough and eosinophilia in urban and rural area of Ahvaz, Iran in 2006.
11. Alavi SM, Hosseini SA, Rahdar M, Salmanzadeh SH, Nikkhuy AR. Determination of seroprevalence rate of Toxocara canis in 6-15 years aged rural and urban school children in Ahvaz, Iran.
12. Talvik H, Moks E, Mägi E. et al. Distribution of Toxocara infection in the environment and in definitive and paratenic hosts in Estonia. Acata Veterinaria. 2006, 54 (3):399-406.
13. Ghaffar Naqnehi HA, Khalili B, Kheiri S. Seroepidemiology of Toxocara canis infection in 2-14 years old children referred to Health Care Centers of Chaharmahal and Bakhtiari Province by ELISA method in 2014. Journal of Shahrekord Uuniversity of Medical Sciences. 2016;17.
14. . Momen T, Esmaeil N, Reisi M. Seroprevalence of Toxocara Canis In Asthmatic Children and its Relation to the Severity of Diseases. Age (year). 2018;40(88.9):0-.
15. SHAHRAKI MK, Dabirzadeh M, Afshari M, Maroufi Y. Epidemiological study of Toxocar canis in children under 14-years-old and dogs in Zabol and Chabahar Districts, southeast of Iran. Iranian journal of parasitology. 2017 Jan;12(1):101.
16. Fan CK, Lan HS, Hung CC, Chung WC, Liao CW, Du WY, Su KE. Seroepidemiology of Toxocara canis infection among mountain aboriginal adults in Taiwan. The American journal of tropical medicine and hygiene. 2004 Aug 1;71(2):216-21.
17. Fan CK, Hung CC, Du WY, Liao CW, Su KE. Seroepidemiology of Toxocara canis infection among mountain aboriginal schoolchildren living in contaminated districts in eastern Taiwan. Tropical Medicine & International Health. 2004 Dec;9(12):1312-8
18. . Rubinsky-Elefant G, da Silva-Nunes M, Malafronte RS, Muniz PT, Ferreira MU. Human toxocariasis in rural Brazilian Amazonia: seroprevalence, risk factors, and spatial distribution. The American journal of tropical medicine and hygiene. 2008 Jul 1;79(1):93-8.
19. Romero Núñez C, Mendoza Martínez GD, Yañez Arteaga S, Ponce Macotela M, Bustamante Montes P, Ramírez Durán N. Prevalence and risk factors associated with Toxocara canis infection in children. The Scientific World Journal. 2013;2013.
20. Kyei G, Ayi I, Boampong JN, Turkson PK. Sero-epidemiology of Toxocara canis infection in children attending four selected health facilities in the central region of Ghana. Ghana medical journal. 2015;49(2):77-83.
21. Kroten A, Toczylowski K, Kiziewicz B, Oldak E, Sulik A. Environmental contamination with Toxocara eggs and seroprevalence of toxocariasis in children of northeastern Poland. Parasitology research. 2016 Jan 1;115(1):205-9.
22. . Lötsch F, Obermüller M, Mischlinger J, Mombo-Ngoma G, Groger M, Adegnika AA, Agnandji ST, Schneider R, Auer H, Ramharter M. Seroprevalence of Toxocara spp. in a rural population in Central African Gabon. Parasitology international. 2016 Dec 1;65(6):632-4.
23. . Berrett AN, Erickson LD, Gale SD, Stone A, Brown BL, Hedges DW. Toxocara seroprevalence and associated risk factors in the United States. The American journal of tropical medicine and hygiene. 2017 Dec 6;97(6):1846-50.
24. Araújo AC, Villela MM, Sena-Lopes Â, Farias NA, Faria LM, Avila LF, Berne ME, Borsuk S. Seroprevalence of Toxoplasma gondii and Toxocara canis in a human rural population of Southern Rio Grande do Sul. Revista do Instituto de Medicina Tropical de São Paulo. 2018;60.
25. Gyang PV, Akinwale OP, Lee YL, Chuang TW, Orok AB, Ajibaye O, Liao CW, Chen PC, Chou CM, Huang YC, Barghouth U. Seroprevalence, disease awareness, and risk factors for Toxocara canis infection among primary schoolchildren in Makoko, an urban slum community in Nigeria. Acta tropica. 2015 Jun 1; 146:135-40.
26. Nicoletti A, Cicero CE, Mantella A, Giuliano L, Rascunà C, Paradisi V, Bartoloni A, Zappia M, Sofia V. Seroprevalence of Toxocara Canis in the city of Catania, Italy. Mediterranean journal of hematology and infectious diseases. 2019;11(1).
27. Maizels, R. M., K. K. A. Tetteh, and A. Loukas. (2000). Toxocara canis: gens expressed by arrested infective larval stage of a parasitic nematode. J. Parasitol, 30,495-508
28. INSTITUTO NACIONAL DE CÂNCER JOSÉ ALENCAR GOMES DA SILVA –INCA, 2016 [viewed 8 December 2016]. Estimativa 2014: Incidência de Câncer noBrasil [online]. Rio de Janeiro: INCA.
29. MARCOS, L.A. and GOTUZZO, E., 2013. Intestinal protozoan infections in the immunocompromised host. Current Opinion in Infectious Diseases, vol. 26, no. 4, pp. 295-301.
30. VENTO, S. and CAINELLI, F., 2003. Infections in patients with cancer undergoing chemotherapy: etiology, prevention, and treatment. The Lancet Oncology, vol. 4, no.10, pp. 595-604.
31. Rostami Ali et al (2015). Prevalence of intestinal parasite infections and associated clinical symptoms among patients with end‑ stage renal disease undergoing hemodialysis. Infection.
32. Hotez P. J. (2014). Neglected parasitic infections and poverty in the United States. PloS neglected tropical diseases, 8(9), e3012.
33. Salgame P, Yap GS, Gause WC. Effect of helminth-induced immunity on infections with microbial pathogens. Nat Immunol 2013; 14: 1118–1126.
34.  Mordue DG, Monroy F, La Regina M, Dinarello CA, Sibley LD. Acute toxoplasmosis leads to lethal over-production of Th1 cytokines. J Immunol 2001; 167: 4574–4584.
35. Yazdanbakhsh M, van den Biggelaar A, Maizels RM. Th2 responses without atopy: Immunoregulation in chronic helminth infections and reduced allergic disease. Trends Immunol 2001; 22: 372–377.
36. Garcia HH, Modi H. Helminthic Parasites and seizures. Epilepsia 2008, 49(suppl. 6): 25-32.

بررسی مقایسه ای شیوع آنتی بادی های سرمی ضد توکسوکارا کنیس به روش الیزا در بیماران (سرطانی ،همودیالیزی،دیابتی وزنان باردار )مراجعه کننده به مراکز درمانی  شهرهای خوزستان،تهران،ایلام و زاهدان به صورت میدانی 

ضمن کسب رضایت از بیمار نمونه گیری که شامل 10-5 میلی لیتر نمونه خون است، تهیه خواهد شد. جهت خون‌گیری از افراد به صورت  استریل بعد از ضد عفونی کردن محل با پنبه آغشته به الکل اتیلیک 70 درصد از ورید با سرنگ 10 سی سی به مقدار 10-5 میلی لیتر خونگیری خواهد شد

اطلاع از وجود یا عدم وجود آنتی بادی ضد توکسوکارا کنیس در افراد مورد مطالعه و اطلاع رسانی به مراکز درمانی 

براورد شیوع در جمعیت مورد بررسی 

عوارض جانبی ندارد 

با توجه به عدم عوارض جانبی جبران احتمالی نیز وجود ندارد

طرح به صورت غیر هزینه بر است و هزینه های مربوط به نمونه برداری و ازمایشات به صورت شخصی پرداخت میشود

روش جایگزین وجود ندارد

با رضایت کامل از بیماران نمونه‌گیری می‌شود و تعهد می‌شود نام و مشخصات بیماران در هیچ گزارشی قید نشود. انجام آزمایشات هیچگونه هزینه‌ای برای بیمار نخواهد داشت

تمام مشخصات بیماران به صورت محرمانه نگهداری میشوند و به هیچ شخص یا سازمانی اریه نمیشود 

افراد مورد مطالعه دارای یک کد داوطلبانه هستند 

با رضایت فرد انجام میپذیرد

در صورتی که در هر مرحله از نمونه برداری و مصاحبه فرد داوطلب انصراف داد انصراف او را پذیرفته و از او تشکر میشود 

با رضایت کامل از بیماران نمونه‌گیری می‌شود و تعهد می‌شود نام و مشخصات بیماران در هیچ گزارشی قید نشود. انجام آزمایشات هیچگونه هزینه‌ای برای بیمار نخواهد داشت

رضایت اگاهانه با امضا از فرد داوطلب گرفته میشود