مقایسه اثربخشی و تحمل پذیری سولیفناسین و تولترودین در درمان شب ادراری اولیه کودکان مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان در سال 1401

بی اختیاری ادرار  به معنای توانایی کنترل ادرار در کودکی است که قاعدتا باید کنترل ادرار را به دست آورده باشد. کودکان 5 ساله در 95- 90%  کنترل ادرار در طی روز و 85 – 80 % کنترل ادرار در شب را دارند .  (2) بی اختیاری ادرار به دو دسته بی اختیاری ادرار در روز3 و بی اختیاری ادرار در شب ( شب ادراری ) تقسیم می شود . در ضمن  بی اختیاری ادرار شامل دو نوع  اولیه در 90 – 75 %  موارد ( کودکی که هیچگاه کنترل ادرار را بدست نیاورده ) و ثانویه در 25 – 10 % موارد ( کودکی که حداقل شش ماه خشک بوده و کنترل ادرار را داشته است ) می باشد . (3) شب ادراری بصورت افزایش برون ده ادراری شبانه یا کاهش ظرفیت مثانه در طی شب همراه با بیش از دو نیم مرتبه دفع ادرار در شب تعریف میشود.(1)
شب ادراری  شایع ترین شکایت اورولوژیک کودکان است  و می تواند علاوه بر مشکلات بهداشتی ، سبب کاهش حس اعتماد به نفس کودک شده وعوارض روحی بدی را برای وی به ارمغان آورد . پسر ها 60%  بیماران با شب ادراری را تشکیل می دهند. شیوع 20% در 5 سالگی داشته و سالانه شیوع آن 15% کاسته می گردد و در سن 15 سالگی ،  شیوع 1% دارد . شب ادراری در واقع علامتی است که ماحصل علل مختلف اتیولوژیک مانند اختلالات تکاملی،  بیماری های ارگانیک و یا دیسترس های فیزیولوژیک می باشد . اگر چه شب ادراری را نمی توان بعنوان یک بیماری روانی دانست ولی شرایط پاتولوژیک همچون  زندگی پر استرس و اختلالات خواب اپنه هنگام خواب بیماری های قلبی عروقی و دیابت می تواند محرکی باشد که بروز شب ادراری را سبب شود . ( 1) 
اختلالات سیستم وازوپرسین(انتی دیورتیک هورمون)با کاهش سطح یا سطح غیر قابل اندازه گیری هنگام خواب میتواند دلیلی بر شب ادراری باشد.(1) زمینه ژنتیک ( اتوزوم غالب ) را نیز در بروز آن موثر دانسته اند و سابقه مثبت   خانوداگی یکی از والدین احتمال ابتلا را به  44% و سابقه مثبت در هر دو والد ، احتمال ابتلا را به  77 % می رساند . در 75% کودکانی که با شکایت شب ادراری مراجعه می نمایند کنترل ادرار در طی روز را دارند و در 25% موارد هردو کنترل ادرار در روز و شب مختل می باشد . (2) 

در شرح حال گیری بیماران مبتلا به شب ادراری توجه ویژه به روابط کودک و والدین ، سابقه مثبت شب ادراری در والدین ، اختلالات خواب و استرس ها و بیماری ها و شرح حال دقیقی از نحوه برخورد با کودک ، روش  و سن آموزش کنترل ادرار به کودک ، .... مهم می باشد و در معاینه کودک علاوه بر معاینات معمول بررسی سیستم ادراری و مشکلات ژنیتالیا و ساکروم و بررسی فشارخون و ... ضروری است .(3)
   برای اکثر کودکان مبتلا به شب ادراری تنها تست آزمایشگاهی مورد نیاز شامل آزمایش ساده و کشت ادرار و بررسی بیمار از نظر وجود دیابت و بیماری کلیه می باشد . البته در مواردی که در شرح حال کمپلیکه باشد و یا در معاینه اختلال نورولوژیک مشهود باشد نیاز به بررسی از نظر برگشت ادراری با سونوگرافی و وزیکوسیستوگرافی است .(3 )
   این بیماران غالبا توسط پزشکان متخصص کودکان  و گاهی نیز توسط پزشکان عمومی درمان می شوند و تنها در موارد نادری همچون وجود برگشت ادراری ، هیدرونفروز در بررسی سونوگرافی کلیه و یا دریچه خلفی پیش آبراه و یا شکست درمانی نیاز به ارجاع بیماران به نفرولوژیست و یا اورولوزیست ها می باشد . (3 )
   درمان بیماران با تمرکز بر عوامل موثر و محرک در بروز شب ادراری همچون درمان یبوست شروع می گردد و درمان تخصصی آن شامل دو دسته می باشد که بر حسب تشخیص پزشک معالج ف غالبا چند درمان با هم استفاده می شود . 
1 - درمان های رفتاری و شرطی سازی های رفتاری که مهمترین آن استفاده از زنگ های شب ادراری در لباس زیر کودک است که در 70% موارد در ابتدا موثر می باشدولی احتمال عود در آن 10% گزارش شده است . موارد دیگری همچون محدودیت مصرف مایعات ( حداکثر 60 سی سی از ساعت 7 بعد ازظهر به بعد ) و عدم مصرف شکر و کافئین از ساعت 4 عصر به بعد نیز توصیه شده است .(2) 
2 – درمان های دارویی شامل دسموپرسین استات که به منظور کاهش تولید ادرار استفاده می شود و درمان علامتی است و درمان قطعی محسوب نمی گردد و احتمال عود بعد از قطع دارو 90% است و یا بندرت از داروهای ضد افسردگی تری سیکلیک مانند ایمی پرامین استفاده می شود که در 50% موارد در ابتدا موثر است ولی احتمال عود 90% گزارش شده است . در شب ادراری های مقاوم به درمان و یا درمواردی که مثانه بیش فعال5 است از آنتی کولینرژیک ها همچون اکسی بوتینین و یا تولترودین استفاده می شود.(1)
داروهای ضد موسکارین اصلی ترین پایه درمان دارویی برای مثانه بیش فعال ایدیوپاتیک (DO) و نوروژنیک (NDO) است. (3) هفت داروی مختلف آنتی کولینرژیک در حال حاضر برای درمان DO / NDO به بازار عرضه می شوند (اکسی بوتینین ، تولترودین ، تروپسیوم ، داریفناسین ، سلیفیناسین ، پروپیورین و fesoterodine) ، اما در بزرگسالان هیچ یک از آنها برتری نسبت به دیگری در مطالعات نداشته است (4)
با این حال داده های مربوط به ایمنی و کارآیی عوامل جدید در کودکان کمیاب است. اگرچه گزارشاتی در مورد استفاده از تولترودین (5-9)، تروسپیوم  (10) و پروپیورین (11و12) در کودکان گزارش شده است ، اما تاکنون فقط اکسی بوتینین کلراید توسط مقامات پزشکی در آمریکای شمالی به طور رسمی برای استفاده در کودکان مورد تأیید قرار گرفته است. 
سلیفناسین یک آمین است که از سال 2005 توسط FDA برای بزرگسالان تأیید شده است. دارای فراهمی زیستی عالی ، نیمه عمر طولانی (13) و احتمالاً دارای یک عارضه جانبی کمتر به دلیل انتخاب گیرنده اختصاصی برای مثانه است. (14)
در مطالعه ایی که در سال 2010 توسط Chen-Hsun Ho و همکاران با هدف بررسی مقایسه ایی سلیفناسین با تولترودین انجام دادند. این یک مطالعه آینده نگر ، تصادفی بر 75 بیمار (25 مرد و 50 زن) با علائم OAB که تحت درمان با سلیفناسین (39 نفر) یا تولترودین (36 نفر) قرار گرفتند، انجام گرفت. متغیرهای کارایی و ایمنی مورد ارزیابی قرار گرفتند و با پایه و بین دو گروه مقایسه شدند. در هفته 12 ، سلیفناسین و تولترودین در کاهش تعداد micturition (31/3 ± 56/2 در مقابل 56/4±44/2 ، 58/0 = p) ، فوریت (07/3 ±70 / 1 در مقابل 68/2±15/1، 37/0=p) و بی اختیاری (2.82 ± 2.79 و29/9 ± 4.67 ,28/0=p) اپیزود در هر 24 ساعت میزان اثربخشی برابر را نشان دادند. هیچ تفاوتی در بهبود کیفیت زندگی وجود نداشت. ارزیابی بیمار و پزشک از مزایای درمان از نظر آماری برای سلیفناسین و تولترودین متفاوت نبود (به ترتیب 233/0 = p و 52/0 = p) ، اکثریت مزایای هر دو گروه را نشان دادند. بروز عوارض جانبی عمده ، از جمله خشکی دهان (18.0 در مقابل 8.3، ، 31/0=p) و یبوست (12.8 در مقابل 2.8، ،0.2 P =) تفاوت معنی داری نداشت. (15)
در مطالعه ایی که در سال 2014 توسط Geneviève Nadeauو همکاران با هدف بررسی تاثیر سلیفناسین بر درمان شب ادراری کودکان انجام دادند. به طور کلی ، 244 بیمار (112 دختر ، 132 پسر) وارد مطالعه شدند. 53 با NDO و 191 با DO. حداقل پیگیری 5 ماه ، میانگین مدت زمان درمان 21.0 ماه و میانگین سنی در شروع 2/9 سال بود. ظرفیت اروودینامیکی از 76 ± 145 میلی لیتر به 152 ±339 میلی لیتر بهبود یافته و دامنه انقباضات مهار نشده از 26 ± 66 به 20 ± 20 cmH2O کاهش یافته بود (0001/0> p) میزان موفقیت کلی 91٪ ، و به طور خاص 94٪ برای غیر نوروژنیک و 79٪ برای نوروژنیک که به طور قابل توجهی متفاوت بود (013/0 = p). بیست و سه بیمار درمان را به دلیل پاسخ بالینی ناخوشایند یا عوارض جانبی آزار دهنده قطع کردند. هیچ عارضه جانبی توسط 175 بیمار گزارش نشده بود ، اما 46 نفر عوارض خفیف ، 9 نفر عوارض متوسط و 14 نفر به دلیل عوارض جانبی درمان خود را ترک کردند. (16)
در مطالعه ایی که در سال 1392 توسط کاظمی و همکاران با هدف مقایسه درمان شب ادراری با ترکیب دسموپرسین ـ تولترودین و دسموپرسین به تنهایی انجام دادند. در یک مطالعه کارآزمایی بالینی از دی ماه سال ۹۰ تا بهمن ۹۱ تعداد ۱۰۰ بیمار در فاصله سنی ۵ تا ۱۶ سال را که با شکایت شب ادراری مراجعه کرده بودند مورد مطالعه قرار دادند. بیماران به طور تصادفی به دو گروه A و Bتقسیم شدند. برای بیماران گروه A از قرص تولترودین ۲ میلی گرم و اسپری دسموپرسین با دوز ۲۰ میکروگرم هرشب و در گروهB از دارونما و اسپری دسموپرسین با همان دوز استفاده شد. تعداد دفعات شب ادراری را در طول هفته قبل و بعد از دریافت دارو و دارونما مقایسه وآنالیز کردند. برای مقایسه پاسخ درمانی از تعریف استاندارد کمیته بین المللی بی اختیاری ادراری کودکان، استفاده نمودیم. میانگین سنی کل افراد مورد مطالعه ۷۶/۱±۳۸/۹ سال بود. دو گروه از نظر سن و جنس باهم همسان بودند (به ترتیب ۵۴۷/۰P و ۴۱۴/۰P). تفاوت تعداد دفعات شب ادراری در طول یک هفته در هر دو گروه قبل و بعد از درمان معنی دار بوده است و تعداد دفعات شب ادراری بعد از شروع درمان در هر دو گروه کاهش یافته بود (به ترتیب ۰۰۱/۰P= و۰۰۱/۰P= ). بر اساس معیار های ICCSدر گروه تحت درمان با دسموپرسین+تولترودین ،۲۷ نفر(۵۴%) پاسخ کامل، ۱۷نفر(۳۴%) پاسخ نسبی و ۵ نفر(۱۰%) پاسخ ناموفق داشتند. در گروه تحت درمان با دسموپرسین+پلاسبو،۱۷ نفر(۳۴%) پاسخ کامل، ۲۳ نفر(۴۶%) پاسخ نسبی و ۱۰ نفر(۲۰%) پاسخ ناموفق داشتند. پاسخ دهی به درمان در گروه دسموپرسین+تولترودین به صورت معنی داری بیش از گروه دسموپرسین+پلاسبو بوده است(۰۴۹/۰=P). (17)
در مطالعه ایی که در سال 2010 توسط Anne K. Mongiu و همکاران با هدف بررسی مقایسه ایی سلیفناسین با تولترودین انجام دادند. یک بررسی PubMed با 'سلیفناسین' و 'تولترودین' به عنوان کلمات جستجو انجام شد. مقالاتی که این دو دارو را با هم مقایسه می کردند از نظر محتوا و تعداد شرکت کنندگان در مطالعه بررسی شدند. مطالعاتی که دارای بیشترین یافته های مرتبط و بیشترین تعداد شرکت کنندگان بودند ، وارد بررسی شدند. سلیفناسین و تولترودین اثر بالینی را برای درمان OAB نشان می دهند. به نظر می رسد سلیفناسین در برخی از سری ها با عوارض جانبی مشابه، نتایج بهتری دارد. درمان ضد موسکارینی به عنوان درمان OAB موثر است. سلیفناسین و تولترودین هم اثر بالینی خوبی دارند. با این حال ، به نظر می رسد که در آزمایشات، نتایج سالیفناسین تا حدی بهتر است. سلیفناسین ، 5 میلی گرم ، خشکی دهان کمتری نسبت به تولترودین گزارش کرده است ، اما در 10 میلی گرم ، بروز خشکی دهان مشابه است. (18)
 در مطالعه ایی که در سال 2020 توسط Parvin Mousavi Ghanavati و همکاران با هدف بررسی مقایسه ایی Solifenacin به همراه Desmopressin در مقایسه با Tolterodine در مقایسه با Desmopressin و Desmopressin به تنهایی انجام دادند. این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 62 بیمار مبتلا به شب ادراری 5-15 ساله انجام شده است که در سال های 2017-2018 به کلینیک اورولوژی بیمارستان امام خمینی (ره) اهواز مراجعه کرده بودند. بیماران به طور تصادفی در یکی از سه پروتکل درمانی مختلف قرار گرفتند و به هر شرکت کننده کد مشخصی داده شد. پس از آن ، پاسخ درمانی و میزان رضایت هر گروه درمانی را در ماه های مختلف مقایسه کردند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 22 و آمار توصیفی و تحلیلی تجزیه و تحلیل شد. میانگین سنی بیماران 66 ± 70/8 سال بود. در گروه درمانی با دسموپرسین و سلیفناسین ، 19 نفر از 20 بیمار (95٪) پس از یک درمان 3 ماهه در مقایسه با دسموپرسین و تولترودین که 17 نفر از 20 بیمار (85٪) بهبودی کامل داشته و گروه مونوتراپی که 14 از 22 بیمار (63.63٪) به بهبود کامل رسیدند، بیشتر بود. به طور کلی ، پاسخ درمانی در گروه های درمانی ترکیبی دسموپرسین به علاوه آنتی کولینرژیک بیشتر از گروه مونوتراپی دسموپرسین بود. نتایج نشان داد که ترکیب دسموپرسین و یک ماده آنتی کولینرژیک در درمان کودکان مبتلا به PMNE بسیار موثر است. اگرچه دسموپرسین مدت طولانی است که در خط اول درمان PMNE قرار دارد ، اما مونوتراپی دسموپرسین اغلب در بیماران با PMNE پاسخ موفقیت آمیز به دست نمی آورد. (19)
 بـا توجـه بـه مطالـب بیـان شـده و بـا عنایـت بـه اینکـه شب ادراری در کودکان از بیمـاری هـای شـایع اورولوژیک بـه شـمار آمـده و مشـکلات زیـادی بـرای ایـن بیمـاران بـه وجـود مــی آورد و از طرفی یافته های ضد و نقیضی میان تاثیر داروهای مختلف بر شب ادراری کودکان وجود دارد، در ایــن مطالعــه تــلاش شــده تــا در یــک بررســی کارآزمایی بالینی تصادفی، کارایی و ایمنی دو داروی Solifenacin و Tolterodine مـورد بررسـی قـرار گیـرد. لذا هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثربخشی و تحمل پذیری درمان شب ادراری اولیه کودکان با سولیفناسین و تولترودین در کودکان مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان امام علی میباشد.

⦁    میانگین تعداد شب ادراری در ماه در کودکان گروه دریافت کننده سولیفناسین قبل از مداخله، یک ماه و سه ماه پس از مداخله با گروه دریافت کننده تولترودین متفاوت است.
⦁     فراوانی بهبودی کامل پس از 3 ماه درمان در کودکان گروه دریافت کننده سولیفناسین با گروه دریافت کننده تولترودین متفاوت است.
⦁     فراوانی بروز عوارض دارویی در کودکان گروه دریافت کننده سولیفناسین با گروه دریافت کننده تولترودین متفاوت است.
⦁     میانگین رضایت در انتهای سه ماه درمان در کودکان گروه دریافت کننده سولیفناسین با گروه دریافت کننده تولترودین متفاوت است.

مقایسه اثربخشی و تحمل پذیری سولیفناسین و تولترودین در درمان شب ادراری اولیه کودکان مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان در سال 1401

⦁    تعیین و مقایسه میانگین تعداد شب ادراری در ماه قبل  از مداخله، یک ماه و سه ماه پس از مداخله  در کودکان گروه دریافت کننده سولیفناسین و تولترودین
⦁    تعیین و مقایسه فراوانی بهبودی کامل پس از 3 ماه درمان در کودکان گروه دریافت کننده سولیفناسین و تولترودین
⦁    تعیین و مقایسه فراوانی بروز عوارض دارویی در کودکان گروه دریافت کننده سولیفناسین و تولترودین
⦁    تعیین و مقایسه میانگین رضایت در انتهای سه ماه درمان در کودکان گروه دریافت کننده سولیفناسین و تولترودین
 

ندارد.

⦁     دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، بیمارستان ها و مراکز درمانی در تمام علوم پزشکی و تمامی مراکز خدمات و درمانی مربوط به اورولوژی
 

شب ادراری:
شب‌ادراری یا  به حالتی گفته می‌شود که در سنی که معمولاً هم سن و سالان بیمار می‌توانند خود را کنترل کنند، شخص به‌طور غیرارادی در هنگام خواب ادرار می‌کند. اگر از ابتدای تولد هنوز کودک در شب ادرار می‌کند به این حالت شب ادراری اولیه می‌گویند. اگر کودک شب ادراری نداشته و بعداً دچار آن شده به آن شب ادراری ثانویه گویند. بیشتر دختران تا سن ۶ سالگی و بیشتر پسران تا سن ۷ سالگی از این حالت خارج می‌شوند. تا سن ۱۰ سالگی نزدیک به ۹۵٪ از کودکان بهبود می‌یابند. میان ۰٬۵٪ تا ۲٬۳٪ از بزرگسالان دارای شب ادراری هستند.  (1و2)
سولیفناسین
دارویی است که برای درمان مثانه بیش‌فعال بکار می‌رود. این دارو می‌تواند در مواقع بی‌اختیاری ادرار، تکرر ادرار و فوریت ادراری کمک‌کننده باشد. بنظر می‌رسد که فوائد این داروی خوراکی همسان با سایر داروهای مشابه هم گروه باشد. عوارض جانبی معمول شامل خشکی دهان و یبوست می‌شود. عوارض شدید امکان دارد احتباس ادرار، افزایش فاصله QT، توهم و آب‌سیاه باشد. اینکه طی حاملگی قابل استفاده باشد، معلوم نیست. این دارو جزو داروهای آنتی موسکارینی (مثل هیوسین و آتروپین) است و از راه کاهش انقباضات مثانه اثر می‌کند. (13و14)
 
تولترودین (Tolterodine) 
یک عامل آنتی موسکارینی (آنتی کولینرژیک) است که با مسدود کردن یک ماده شیمیایی که باعث انقباض مثانه می‌شود کار می‌کند و اسپاسم عضلات مثانه را کاهش می‌دهد. تولترودین در درمان مثانه بیش فعال با علایم تکرر ادرار، فوریت، و بی اختیاری استفاده می‌شود. (5-9)
 
 

clinical randomized controlled trial

جامعه مورد مطالعه  : 
کلیه ی کودکان با مشکل شب ادراری مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان امام علی در سال 1401
معیارهای ورود به مطالعه:
⦁    کلیه ی کودکان با مشکل شب ادراری اولیه مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان امام علی در سال 1401
⦁    رضایت آگاهانه  ورود به مطالعه
⦁    در دسترس بودن بیمار در طول پیگیری سه ماهه
⦁    سن 5 الی 14 سال
معیار خروج از مطالعه:

• عدم رضایت شرکت در پژوهش در هر یک از مراحل مطالعه
• اختلالات ساختمانی دستگاه ادراری
• مثانه نورولوژیک
• بیماری های اعصاب و روان
• حساسیت قبلی به داروها
• سابقه مصرف دارو (دارو درمانی) برای شب ادراری 
• بیماری بی اختیاری ادراری

با توجه به نتایج مطالعه   Parvin Mousavi Ghanavati   (19) میزان بهبودی کامل بیمار در گروه دریافت کننده solifenacin برابر با 95 % در نظر گرفته شد ،با در نظر گرفتن 25درصد اختلاف بهبودی قابل قبول بین دو گروه و با در نظر گرفتن توان 80 درصد (a=0.2, B=0.95). در هر گروه 33 نفر وارد مطالعه خواهد شد.

C=7.9
P1= 0.95 , P2=70  
Total n=66
 

روش نمونه‌گیری در این مطالعه به صورت در دسترس براساس معیارهای ورود و خروج خواهد بود و تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله براساس بلوک‌های جایگشتی خواهد بود. 

فرم جمع آوری اطلاعات (ضمیمه گردیده است)

پس از تصویب پروپوزال در شورای پژوهش دانشکده پزشکی و کسب تاییدیه از معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و کمیته اخلاق ،این طرح اجرا خواهد شد.این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سویه کور میباشد که با هدف مقایسه اثربخشی و تحمل پذیری درمان شب ادراری اولیه کودکان با سولیفناسین و تولترودین در کودکان مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان امام علی زاهدان انجام خواهد شد. افرادی که در مطالعه شرکت داده خواهند شد از بین کلیه ی کودکان 5 الی 14 ساله با مشکل شب ادراری اولیه مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان امام علی در سال 1401، خواهند بود که به صورت بلوک تصادفی وارد مطالعه خواهند شد
از همه والدین بیماران قبل از ورود به مطالعه رضایت کتبی گرفته خواهد شد. پرسشنامه دموگرافیکی، سوابق خانوادگی، پزشکی افراد توسط مجری طرح تکمیل خواهد شد. 
کلیه بیماران دارای معیارهای ورود در زمان مطالعه برای ورود به این مطالعه در نظر گرفته می شوند. پس از اخذ رضایت نامه کتبی و توضیح شرایط مطالعه از  والدین بیماران درخواست می شود که میزان شب ادراری را در ماه گزارش نمایند. سپس به صورت تصادفی وارد هر کدام از گروه های مورد بررسی می شوند. گروه اول با داروی tolterodine (2 میلی گرم هر شب ، ساخت شرکت دارو پخش ، تهران، ایران) و گروه دوم با داروی solifenacin (5 میلی گرم هر شب، ساخت شرکت کاسپین دارو، رشت، ایران) تحت درمان قرار گرفتند. 
گروه بندی بیماران بر اساس روش  روش نمونه‌گیری در این مطالعه به صورت در دسترس براساس معیارهای ورود و خروج خواهد بود و تخصیص تصادفی به دو گروه مداخله براساس بلوک‌های جایگشتی خواهد بود و در دو گروه  A و B صورت خواهد گرفت. در صورتی که کودکان دارو دیگری را به صورت همزمان مصرف می‌نمایند، همسان‌سازی صورت خواهد گرفت.

هر دو داروی مورد نظر در باکس های A و B قرار داشته که تنها پزشک مسئول اجرای طرح (استاد راهنما) از محتوای داروی هر گروه آگاه است. سپس جهت استفاده برای هر بیمار شماره گذاری توسط استاد راهنما صورت میگیرد و در دفتر چه ای یاد داشت می گردد . بعنوان مثال بیمار شماره 1 داروی  Aو بیمار شماره 2 داروی B  یا بالعکس که نحوه کور کردن آن در ذیل توضیح داده شده است.
کورسازی (blinding):
بیماران توسط بسته های دارویی از پیش تعیین شده توسط ناظر مطالعه (استاد راهنما) تحت درمان قرار می گیرند .بسته های دارویی از نظر شکل کاملا مشابه هستند و بیمار و مجری طرح از محتویات بسته ها آگاه نیستند ضمنا جمع آوری اطلاعات ، سنجش بیماران و تکمیل فرم ها توسط مجری طرح و دستیار وی انجام می شود که از محتویات بسته ها آگاه نیستند ؛ در مرحله آنالیز داده ها نیز آنالیز توسط استاد مشاور طرح و مجری طرح که از محتویات بسته های دارویی آگاه نیستند انجام خواهد شد و صرفا گروه بیماران (گروه 1 یا 2 ) جهت آنالیز داده ها مشخص می شود ؛ بنابراین مطالعه سه سوکور میباشد و از مرحله ورود بیمار در مطالعه تا انجام مطالعه ، جمع آوری داده ها و آنالیز اطلاعات ، محتویات دو گروه دارویی مشخص نمی باشد .
اطلاعات تماس بیماران نیز توسط پژوهشگر ثبت شده  که طی تماس با بیمار جهت تضمین تمکین درمان و یاداوری مراجعه جهت ویزیت می باشد.بدین ترتیب بیماران و والدین ضمن توجیه و تبیین درمان ،درمان تخصیص یافته را دریافت نموده پس از ارزیابی اولیه درمان را دریافت می نمایند.  دراین مطالعه منظور از ارزیابی اثربخشی درمان،بررسی وضعیت شب ادراری و میزان بهبودی کامل می باشد ،و تحمل پذیری با ارزیابی عوارض و رضایت بیمار تخمین زده می شود. سپس بیماران در انتهای ماه اول و سوم نیز ویزیت شده و میزان شب ادراری، بروز عوارض (در گروه شامل tolterodine سرگیجه ، ضعف ، درد شکمی ، سوزش ادرار ، تکرر ادرار ،سرفه ، خشکی دهان و در گروه solifenacin شامل خشکی دهان ، یبوست ، شکم درد و حالت تهوع میباشد) ارزیابی می شود. لازم به ذکر است طی مطالعات و اطلاعات موجود ، بروز عوارض جدی منجر به قطع درمان ،با مصرف درمانهای مورد بررسی،گزارش نشده، علیرغم این در طی بررسی های دوره ای و یا در صورت خود گزارش دهی از سوی بیمار یا خانواده وی در صورت غیر قابل تحمل بودن عارضه ، به عنوان یک outcome ثبت و مورد آنالیز قرار گرفته و ادامه درمان با داروی مورد نظر قطع خواهد شد. همچنین میزان رضایت بر اساس چارت زیر بررسی میشود.
رضایت مندی کلی بر اساس معیار 5 نقطه ای (5 point scale ) پس از دریافت دارو در طی سه ماه ارزیابی میشود.
0  =  ضعیف    1 =  متوسط    2 =  خوب    3= خیلی خوب    4 =  عالی
Poor       Fair     Good      Very good    Excellent 

 ذکر است که در تمام طول مطالعه اطلاعات شخصی بیماران تنها در اختیار مجری طرح بوده و در حفاظت اطلاعات نهایت تلاش انجام خواهد شد.
 

از آمار توصیفی متناسب با متغیر مورد ارزیابی ،از میانگین و انحراف معیار ،فراوانی و درصد و جداول و نمودارهای مرتبط استفاده خواهد شد..در بخش آنالیز تحلیلی ، ابتدا نرمال بودن داده ها با استفاده از آزمون کلوموگروف – اسمیرنف با مورد بررسی قرار گرفته که با تایید نرمال بودن از روش های پارامتری مناسب مانند آزمون استیودنت استفاده شده و در صورت نرمال نبودن از آزمون من ویتنی استفاده خواهد شد. در تحلیل داده های با مقیاس اسمی از آزمون کای دو  استفاده خواهد شد و در مواردی که بیش از 20% فراوانی های مورد انتظار جداول کمتر از 5 باشد، از آزمون دقیق فیشر استفاده می شود. همچنین آزمون‌های تی زوجی و آنالیز واریانس با repeated measure نیز استفاده خواهد شد. 

نرم افزار مورد استفاده در این پژوهش-SPSS v.22 بوده و سطح معنی داری آزمون ها کمتر از 5%  در نظر گرفته می شود

براساس راهنمای عمومی اخلاق در پژوهش‌های علوم پزشکی دارای آزمودنی انسانی در جمهوری اسلامی ایران کدهای زیر رعایت خواهند شد: 

⦁    هدف اصلی هر پژوهش‌باید ارتقای سلامت انسان‌ها توأم با رعایت کرامت و حقوق ایشان باشد. 
⦁    در پژوهش بر آزمودنی انسانی، سلامت و ایمنی فرد فرد آزمودنی‎ها در طول و بعد از اجرای پژوهش، بر تمامی مصالح دیگر اولویت دارد. هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرد، باید توسط افرادی طراحی و اجرا شود که تخصص و مهارت بالینی لازم و مرتبط را داشته باشند. در کارآزمایی‌های بالینی  بر روی بیماران یا داوطلب‌های سالم نظارت پزشک دارای مهارت و دانش متناسب الزامی است.
⦁    پژوهش بر انسان فقط در صورتی توجیه‌پذیر است که منافع بالقوه‌ی آن برای هر فرد آزمودنی بیش‌تر از خطرهای  آن باشد. در پژوهش‌های دارای ماهیت غیر درمانی، سطح آسیبی که آزمودنی در معرض آن قرار می‌گیرد نباید بیش‌تر از آن‌چه باشد که مردم عادی در زندگی روزمره‌ی خود با آن مواجه می‌شوند. حصول اطمینان از این امر برعهده‌ی طراحان، مجریان و همکاران پژوهش و تمامی شوراهای بررسی یا پایش‌کننده‌ی پژوهش از جمله کمیته‌ی اخلاق در پژوهش‌ است. 
⦁    مواردی از قبیل سرعت، سهولت کار، راحتی پژوهشگر، هزینه‌ی پایین‌تر و/ یا صرفاً عملی بودن آن به هیچ وجه نباید موجب قرار دادن آزمودنی در معرض خطر یا زیان افزوده یا تحمیل هر گونه محدودیت اختیار اضافی به وی شود. 
⦁    قبل از آغاز هر پژوهش پزشکی ، باید اقدامات  اولیه جهت به حداقل رساندن زیان احتمالی وارده به آزمودنی‌ها و تامین سلامت آن‌ها انجام گیرد.
⦁    در کارآزمایی های بالینی دوسوکور  که آزمودنی از ماهیت دارویی یا مداخله‌ای که برای وی تجویز شده بی‌اطلاع است، پژوهشگر باید تدابیر لازم جهت کمک‌رسانی به آزمودنی در صورت لزوم و در شرایط اضطراری را تدارک ببیند. 
⦁    اگر در حین اجرای پژوهش مشخص شود که خطرات شرکت در این پژوهش برای آزمودنی‌ها بیش از فواید بالقوه‌ی آن است، باید آن پژوهش بلافاصله متوقف شود. 
⦁    طراحی و اجرای پژوهش‌هایی که بر روی آزمودنی انسانی انجام می‌گیرند، باید منطبق با اصول علمی پذیرفته شده بر اساس دانش روز و مبتنی بر مرور کامل منابع علمی موجود و پژوهش‌های قبلی آزمایشگاهی، و  در صورت لزوم،  حیوانی مناسب باشد. مطالعات حیوانی باید با رعایت کامل اصول اخلاقی کار با حیوانات آزمایشگاهی انجام شوند.
⦁    در پژوهش‌های پزشکی که ممکن است به محیط زیست آسیب برسانند، باید احتیاط‌های لازم در جهت حفظ و نگهداری و عدم آسیب رسانی به محیط ریست انجام گیرد.
⦁    هر پژوهشی باید بر اساس و منطبق بر یک طرح‌نامه (پروپوزال) به انجام برسد. در کارآزمایی‌های بالینی باید علاوه بر طرح نامه، دستورالعمل (پروتکل) نیز تهیه و ارائه شود. طرح‌نامه و دستورالعمل باید شامل تمامی اجزای ضروری باشد. از جمله بخش ملاحظات اخلاقی، اطلاعات مربوط به بودجه، حمایت کننده‌ها، وابستگی‌های سازمانی، موارد تعارض منافع بالقوه‌ی دیگر، مشوق‌های شرکت کنندگان، پیش بینی درمان و یا جبران خسارت افراد آسیب دیده در پژوهش .در مواردی که لازم است رضایت‌نامه‌ی آگاهانه به‌صورت کتبی اخذ شود، فرم رضایت‌نامه باید تدوین و به طرح‌نامه پیوست شده باشد. پیش از تصویب یا تأیید طرح‌نامه از سوی کمیته‌ی مستقل اخلاق در پژوهش، نباید اجرای پژوهش شروع شود.
⦁    کمیته‌ی اخلاق در پژوهش علاوه بر بررسی و تصویب طرح‌نامه و دستورالعمل، این حق را دارد که طرح‌‌ها را در حین و بعد از اجرا را از نظر رعایت ملاحظات اخلاقی مورد پایش قرار دهد. اطلاعات و مدارکی که برای پایش از سوی کمیته‌ی اخلاق درخواست می‌شود، باید از سوی پژوهشگران در اختیار این کمیته گذاشته شود.    
⦁    انتخاب آزمودنی‌های بالقوه از میان جمعیت بیماران یا هر گروه جمعیتی دیگر، باید منصفانه باشد، به‌نحوی که توزیع بارها (خطرات یا هزینه‌ها) و منافع شرکت در پژوهش، در آن جمعیت و کل جامعه، تبعیض‌آمیز نباشد.
⦁    کسب رضایت آگاهانه و آزادانه در هر پژوهشی که بر روی آزمودنی انسانی اجرا می‌شود، الزامی است. این رضایت باید به شکل کتبی باشد. در مواردی که اخذ رضایت آگاهانه‌ی کتبی غیر ممکن یا قابل صرف‌نظر باشد، باید موضوع با ذکر دلایل به کمیته‌ی اخلاق منتقل شود. در صورت تأیید کمیته‌ی اخلاق، اخذ رضایت کتبی قابل تعویق یا تبدیل به رضایت شفاهی یا ضمنی خواهد بود.
⦁    اگر در طول اجرای پژوهش تغییری در نحوه اجرای پژوهش داده شود یا اطلاعات جدیدی به دست آید که احتمال داشته باشد که بر تصمیم آزمودنی مبنی بر ادامه‌ی شرکت در پژوهش تاثیر گذار باشد، باید موضوع به اطلاع کمیته‌ی اخلاق رسانده شود و در صورت موافقت کمیته با ادامه‌ی پژوهش، مراتب به اطلاع آزمودنی رسانده شود و رضایت آگاهانه مجددا اخذ گردد.
⦁     پژوهشگر باید از آگاهانه بودن رضایت اخذشده اطمینان حاصل کند. برای این منظور، در تمامی پژوهش‌های پزشکی، اعم از درمانی و غیردرمانی، پژوهشگر موظف است فرد در نظر گرفته شده به‌عنوان آزمودنی را از تمامی اطلاعاتی که می‌توانند در تصمیم‌گیری او مؤثر باشند، به‌نحو مناسبی آگاه سازد. این اطلاعات مشتملند بر: عنوان و اهداف پژوهش، طول مدت پژوهش، روشی که قرار است به‌کار گرفته شود (شامل احتمال تخصیص تصادفی به گروه‌مورد یا شاهد)، منابع تأمین بودجه، هر گونه تعارض منافع احتمالی، وابستگی  سازمانی پژوهشگر، و فواید و زیان‌هایی که انتظار می‌رود مطالعه در بر داشته باشد. هم‌چنین، هر آزمودنی باید بداند که می‌تواند هر لحظه که بخواهد از مطالعه خارج شود و باید درباره‌ی خطرات و زیان‌های بالقوه‌ی ناشی از ترک زودرس پژوهش آگاه و پشتیبانی شود. پژوهشگر هم‌چنین باید به تمامی سؤالات و دغدغه‌های این افراد، با حوصله و دقت پاسخ بدهد. این موارد باید در رضایت‌نامه‌ی آگاهانه منعکس شود. 
⦁    پژوهشگر باید از آزادانه بودن رضایت اخذ شده اطمینان حاصل کند. رفتارهایی که به هر نحوی متضمن تهدید، اغوا، فریب و یا اجبار باشد موجب ابطال رضایت آزمودنی می‌شود. به فرد باید فرصت کافی برای مشاوره با افرادی که مایل باشد – نظیر اعضای فامیل یا پزشک خانواده - داده شود. هم‌چنین، در پژوهش‌هایی که پژوهشگر مقام سازمانی بالاتری نسبت به آزمودنی  داشته باشد، دلایل این شیوه‌ی جذب آزمودنی، باید توسط کمیته‌ی اخلاق  تأیید شود، در این موارد شخص ثالث و معتمدی باید رضایت را دریافت کند. 
⦁    پژوهشگر ارشد مسؤول مستقیم ارائه‌ی اطلاعات کافی و به زبان قابل فهم برای آزمودنی ، اطمینان از درک اطلاعات ارائه شده، و اخذ رضایت آگاهانه است. در مواردی که بنا به‌دلیلی، نظیر زیاد بودن تعداد آزمودنی‌ها، این اطلاع‌رسانی از طریق شخص دیگری انجام می‌گیرد، این پژوهشگر ارشد است که مسؤول انتخاب فردی آگاه و مناسب برای این کار و حصول اطمینان از تأمین شرایط مذکور در این بند است.
⦁    در پژوهش‌هایی که از مواد بدنی (شامل بافت‌ها و مایعات بدن انسان)  یا داده‌هایی استفاده می‌شود که هویت صاحبان آن‌ها معلوم یا قابل کشف و ردیابی است، باید برای جمع‌آوری، تحلیل، ذخیره‎سازی و /یا استفاده‌ی مجدد از آن‌ها رضایت آگاهانه گرفته شود. در مواردی که اخذ رضایت غیرممکن باشد یا اعتبار پژوهش را خدشه‌دار کند، می‌توان در صورت بررسی مورد و تصویب کمیته‌ی اخلاق ، از داده‌ها یا مواد بدنی ذخیره شده، بدون اخذ رضایت آگاهانه استفاده کرد.
⦁    عدم قبول شرکت در پژوهش، یا ادامه ندادن به همکاری، نباید هیچ‌گونه تأثیری بر خدمات درمانی که در همان مؤسسه – نظیر بیمارستان – به فرد ارائه می‌شود، داشته باشد. این موضوع باید در فرایند اخذ رضایت آگاهانه، به آزمودنی اطلاع داده شود.
⦁    در مواردی که آگاه کردن آزمودنی درباره‌ی جنبه‌ای از پژوهش باعث کاهش اعتبار پژوهش می شود، ضرورت اطلاع‌رسانی ناکامل از طرف پژوهشگر باید توسط کمیته‌ی اخلاق تأیید شود. بعد از رفع عامل این محدودیت، باید اطلاع‌رسانی کامل به آزمودنی انجام گیرد.
⦁    برخی از افراد یا گروه‌هایی از مردم، نظیر ناتوانان ذهنی، کودکان، جنین و نوزاد، بیماران اورژانسی، یا زندانیان‌که ممکن است به‌عنوان آزمودنی در پژوهش شرکت کنند، نمی‌توانند برای دادن رضایت، آگاهی یا آزادی لازم را داشته باشند. این افراد یا گروه‌ها آسیب‌پذیر دانسته می‌شوند و باید مورد حفاظت ویژه قرار گیرند.
⦁     از گروه‌های آسیب‌پذیر هیچ‌گاه نباید (به دلایلی چون سهولت دسترسی ) به عناون آزمودنی ترجیحی استفاده شود. پژوهش پزشکی با استفاده از گروه‌ها یا جوامع آسیب‌پذیر تنها در صورتی موجه است که با هدف پاسخگویی به نیازهای سلامت و اولویت‌های همان گروه یا جامعه طراحی و اجرا شود و احتمال معقولی وجود داشته باشد که همان گروه یا جامعه از نتایج آن پژوهش سود خواهد برد. 
⦁    در پژوهش بر روی گروه‌های آسیب‌پذیر، وظیفه‌ی اخذ رضایت آگاهانه مرتفع نمی‌شود. در مورد افرادی که سرپرست قانونی دارند، پژوهشگر موظف است که علاوه بر اخذ رضایت آگاهانه از سرپرست قانونی، متناسب با ظرفیت خود فرد، از وی رضایت آگاهانه اخذ کند. در هر حال، باید به امتناع این افراد از شرکت در پژوهش احترام گذاشته شود. 
⦁    اگر در حین اجرای پژوهش، آزمودنی دارای ظرفیت، ظرفیت خود را از دست بدهد یا آزمودنی فاقد ظرفیت، واجد ظرفیت شود، باید با توجه به تغییر حاصله، رضایت آگاهانه برای ادامه‌ی پژوهش از سرپرست قانونی یا خود فرد اخذ شود.  
⦁    پژوهشگر مسؤول رعایت اصل رازداری و حفظ اسرار آزمودنی‌ها و اتخاذ تدابیر مناسب برای جلوگیری از انتشار آن است. هم‌چنین، پژوهشگر موظف است که از رعایت حریم خصوصی آزمودنی‌ها در طول پژوهش اطمینان حاصل کند. هرگونه انتشار داده‌ها یا اطلاعات به‌دست آمده از بیماران باید بر اساس رضایت آگاهانه انجام گیرد. 
⦁    هر نوع آسیب یا خسارت ناشی از شرکت در پژوهش باید بر طبق قوانین مصوب جبران خسارت شود. این امر باید در هنگام طراحی پژوهش لحاظ شده باشد. نحوه‌ی تحقق این امر ترجیحاً به‌صورت پوشش بیمه‌ای نامشروط باشد. 
⦁    در پایان پژوهش، هر فردی که به‌عنوان آزمودنی به آن مطالعه وارد شده است، این حق را دارد که درباره‌ی نتایج مطالعه آگاه شود و از مداخلات یا روش‌هایی که سودمندی‌شان در آن مطالعه نشان داده شده است، بهره‌مند شود.
⦁    پژوهشگران موظفند که نتایج پژوهش‌های خود را صادقانه ، دقیق، و کامل منتشر کنند. نتایج، اعم از منفی یا مثبت، و نیز منابع تأمین بودجه، وابستگی  سازمانی، و تعارض منافع – در صورت وجود – باید کاملاً آشکارسازی شوند. پژوهشگران نباید در هنگام عقد قرارداد انجام پژوهش، هیچ  گونه شرطی را مبنی بر حذف یا عدم انتشار یافته‌هایی که از نظر حمایت کننده‌ی پژوهش  مطلوب نیست، بپذیرند.
⦁    نحوه‌ی گزارش نتایج پژوهش باید ضامن حقوق مادی و معنوی تمامی اشخاص مرتبط با پژوهش، از جمله خود پژوهشگر یا پژوهشگران، آزمودنی‌ها و مؤسسه‌ی حمایت کننده‌ی  پژوهش باشد. 
⦁    گزارش‌ها و مقالات حاصل از پژوهش‌هایی که مفاد این راهنما را نقض کرده‌اند، نباید برای انتشار پذیرفته شوند.
⦁    روش پژوهش نباید با ارزش‌های احتماعی، فرهنگی و دینی  جامعه در تناقض باشد. 

براساس راهنمای اخلاقی کارآزمایی‌های بالینی در جمهوری اسلامی ایران کدهای زیر رعایت خواهد شد:

• فصل اول: ارزیابی سود و زیان
• کارآزمایی‌های بالینی باید کاملاً در چارچوب یک طرح‌نامه و دستورالعمل مکتوب طراحی و اجرا شوند. طرحنامه و دستورالعمل کارآزمایی بالینی باید دربردارنده‌ی بخش ملاحظات اخلاقی، هم‌چنین اطلاعات مربوط به بودجه‌ی پژوهش، حامیان پژوهش، وابستگی حرفه‌ای، بیان هرگونه تعارض منافع احتمالی و تمهیدات مورد نظر برای ترغیب مشارکت افراد در مطالعه باشد.
• شروع اجرای کارآزمایی منوط به بررسی و تأیید طرح‌نامه و دستورالعمل آن توسط کمیته‌ی اخلاق در پژوهش است. کمیته‌ی اخلاق در پژوهش حق پایش کارآزمایی‌های در حال اجرا را دارد. پژوهشگر موظف است که اطلاعات مورد نیاز برای پایش را در اختیار کمیته قرار دهد.
• پژوهشگر موظف است که در طول اجرای پژوهش، هرگونه حادثه یا عارضه‌ی نامطلوب جدی قابل انتساب به پژوهش را در اولین زمان ممکن، به کمیته‌ی اخلاق در پژوهش و سایر مراجع قانونی ذی‌ربط گزارش دهد.
• کمیته‌ی اخلاق مسؤولیت دایمی نظارت بر اجرای اخلاقی پژوهش را بر عهده دارد، لذا پژوهشگر ارشد باید این کمیته را در مورد تمامی تغییرات دستورالعمل مطالعه و هر حادثه‌ی نامناسب جدی در طول مطالعه آگاه سازد. هم‌چنین، هر اطلاعات جدیدی که ممکن است امنیت آزمودنی یا اجرای مطالعه را تحت تأثیر قرار دهد را باید به اطلاع این کمیته برساند.
• کارآزمایی بالینی باید تنها توسط افراد دارای مجوز حرفه‌ای مرتبط و ذی‌صلاح از نظر علمی انجام گیرد.
• انجام کارآزمایی بالینی تنها زمانی قابل توجیه‌ است که جامعه‌ای که افراد تحت مطالعه به آن تعلق دارند بتوانند از نتایج آن پژوهش سود ببرند.
• تمامی اقدامات احتیاطی لازم جهت حفظ حریم خصوصی آزمودنی‌‌ها، محرمانه ماندن اطلاعات مربوط به ایشان و هم‌چنین کاهش تأثیر نامطلوب مطالعه بر سلامت جسمی و روانی آزمودنی‌ها باید به‌عمل آید.
• در مرحله‌ی طراحی مطالعه، باید نحوه‌ی پی‌گیری آزمودنی‌ها پس از اتمام مطالعه تعیین شود و در صورت لزوم، برای دسترسی آن‌ها به بهترین روش پیش‌گیری، تشخیص، درمان یا سایر مراقبت‌های مناسب، تمهیدات لازم درنظر گرفته شود. دسترسی لزوماً به معنی فراهم آوردن خدمات رایگان نیست.
• در صورت وقوع عوارض یا حوادث نامطلوب قابل انتساب به پژوهش، در حین و پس از مطالعه، پژوهشگر باید اقدامات درمانی و مراقبتی مناسب را برای آزمودنی، بدون تحمیل هزینه به وی، فراهم آورد. تمهیدات مالی برای انجام این تعهد، نظیر بیمه کردن پژوهش، باید در هنگام طراحی مطالعه در نظر گرفته شده باشد.
• اگر در حین یا بعد از انجام پژوهش، وجود بیماری یا وضعیت مرتبط با سلامت خاصی در آزمودنی تشخیص داده شد، پژوهشگر یا مؤسسه‌ی حامی باید در صورت آزمودنی، وی را از این موضوع آگاه کند.
• پژوهشگرموظف است که در صورت رضایت آزمودنی، شرکت او در کارآزمایی را به اطلاع پزشک خانواده‌ی وی برساند.
• کلیه‌ی اطلاعات کارآزمایی بالینی باید به‌گونه‌ای ثبت، به‌کارگیری و ذخیره شود که امکان شناسایی، گزارش و تفسیر دقیق آن‌ها فراهم باشد.
• هرگونه پرداخت مالی به آزمودنی باید تنها در محدوده‌ی بازپرداخت هزینه‌های تحمیل‌شده به وی در اثر شرکت در پژوهش و قدردانی از او باشد. باید از هرگونه پرداخت غیرمتعارف - که احتمال داشته باشد که آزادی فرد برای قبول یا تداوم مشارکت در پژوهش را خدشه‌دار کند - خودداری شود.
• مطالعات دوسوکور باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که در صورت وقوع عارضه‌ای برای هرکدام از آزمودنی‌ها که شکستن کد را ایجاب کند، فردی که امکان شکستن کد را برای آن آزمودنی دارد و نحوه‌ی انجام این کار مشخص باشد. جزئیات این موضوع باید در دستورالعمل کارآزمایی آورده شود.
• هیچ مداخله‌ای که هنوز بر اساس پزشکی مبتنی بر شواهد تأیید نشده است، نباید به دلایلی نظیر گیاهی یا سنتی بودن از طی تمامی مراحل استاندارد آزمون و کارآزمایی مستثنی شمرده شود
• در صورتی‌که مداخله‌ی دارویی در مطالعه مد نظر باشد و داروی مورد نظر در فهرست دارویی کشور وجود نداشته یا به ثبت نرسیده باشد، فرایند صدور مجوز انجام مطالعه‌ی بالینی و هم‌چنین واردات و ترخیص داروی تحقیقاتی مورد استفاده در کارآزمایی بالینی تابع مقررات و ضوابط مربوطه و به‌عهده‌ی سازمان غذا و دارو است
• فصل دوم: رضایت آگاهانه
• اخذ رضایت آگاهانه برای کارآزمایی بالینی باید همواره به‌صورت کتبی باشد. فرم رضایت‌نامه باید دربردارنده‌ی تمامی اطلاعات لازم برای تصمیم‌گیری فرد جهت شرکت یا عدم شرکت در پژوهش – شامل اطلاعاتی که در بندهای بعدی این راهنما ذکر شده اند – باشد.
•  فرم رضایت آگاهانه باید توسط پژوهشگر ارشد - یا عضو دیگری از تیم پژوهشی که آگاهی و توانایی لازم را دارد، به‌عنوان نماینده‌ی پژوهشگر ارشد - و آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او امضا شود. این فرم باید حداقل در دو نسخه تهیه شود که یک نسخه‌ی آن به آزمودنی تحویل داده می‌شود و نسخه‌ی دیگر باید توسط پژوهشگر نگه‌داری شود.
•  در مواردی که فرد به هر دلیلی قادر به خواندن فرم رضایت‌نامه‌ی مکتوب نباشد، باید فرد ثالثی که دارای تعارض منافع نباشد، مندرجات فرم را به زبان قابل فهم برای آزمودنی توضیح داده، به پرسش‌های او پاسخ دهد. در این حالت، فرم باید علاوه بر امضای پژوهشگر و امضا یا اثر انگشت آزمودنی، واجد امضای فرد ثالث پیش‌گفته نیز باشد
•  هنگام ارسال طرح‌نامه برای بررسی توسط کمیته‌ی اخلاق، فرم رضایت‌نامه‌ای که قرار است به آزمودنی‌ها ارائه شود، باید به طرح‌نامه پیوست باشد. بررسی اخلاقی طرح‌نامه‌ی کارآزمایی بالینی بدون بررسی و ارزیابی فرم رضایت آگاهانه‌ی آن معتبر نخواهد بود.
•  برای اخذ رضایت، اطلاعات باید به زبانی ارائه شود که برای آزمودنی قابل فهم باشد. آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او باید فرصت کافی برای پرس‌وجو در مورد جزییات کارآزمایی را داشته باشند. باید به‌طور مشخص اعلام شود که کارآزمایی یک فرایند پژوهشی است که مشارکت در آن داوطلبانه است و عدم قبول شرکت یا خارج شدن از کارآزمایی در هر زمانی، مراقبت از نمونه، حقوق و سلامت وی را تحت تأثیر قرار نخواهد داد.
•  آزمودنی باید به اطلاعات در مورد بیمه و سایر تمهیدات برای جبران صدمات ناشی از مشارکت در کارآزمایی دسترسی داشته باشد. هم‌چنین، وی باید در مورد درمان‌هایی که در صورت بروز صدمه یا ناتوانی به دنبال شرکت در کارآزمایی، در اختیار وی قرار خواهد گرفت آگاه شود
•  اخذ رضایت آگاهانه فرایندی است که از آغاز تا پایان ارتباط پژوهشگر-آزمودنی تداوم دارد. هر زمآن‌که اطلاعات جدیدی به‌دست آید که امکان داشته باشد که در تصمیم‌گیری آزمودنی‌ها جهت قبول یا تداوم شرکت در پژ. وهش تأثیرگذار باشد، این اطلاعات باید به‌صورت مکتوب در اختیار آزمودنی‌ها قرار گیرد.
• در زمان اخذ رضایت، باید احتیاط شود که آزمودنی‌ها رضایت خود را تحت محذوریت و به‌علت وابستگی درمانی، اداری و. . . نداده باشند. در مواردی که این احتمال وجود دارد، رضایت‌آگاهانه باید توسط فرد دیگری که اطلاع کافی از مطالعه دارد و در عین حال چنین رابطه‌ای با آزمودنی ندارد، کسب شود.
•  شروع و تداوم شرکت آزمودنی در پژوهش باید آزادانه باشد. از همین رو، هیچ‌‌یک از اعضای تیم پژوهش نباید آزمودنی‌ها را برای ادامه‌ی مشارکت در مطالعه مورد اجبار، تطمیع، اغوا، تهدید و/ یا تحت محذوریت قرار دهند.
•  از آن‌جا که تمامی عوارض و خسارات قابل انتساب به پژوهش برای آزمودنی‌ها باید جبران شود، اخذ برائت ذمه هیچ جایگاهی در کارآزمایی بالینی ندارد و نباید در فرم رضایت آگاهانه گنجانده شود. این امر رضایت آگاهانه‌ی پژوهشی را از رضایت‌نامه‌ی درمانی متمایز می‌کند.
•  فرم رضایت آگاهانه که برای اخذ رضایت به آزمودنی داده می‌شود، باید دربردارنده‌ی اطلاعات ذیل باشد:
• عنوان کارآزمایی
•  ماهیت پژوهشی کارآزمایی
•  هدف کارآزمایی
• درمان (یا مداخله) در کارآزمایی و احتمال تخصیص تصادفی به هر درمان یا مداخله 
• روش‌های پی‌گیری شامل روش‌های تهاجمی و غیرتهاجمی
• مسؤولیت آزمودنی‌ها
• جنبه‌هایی از کارآزمایی که ماهیت پژوهشی دارد.
• مخاطرات قابل پیش‌بینی کارآزمایی برای آزمودنی‌ها
• منافع مورد انتظار برای شرکت‌کنندگان، چنان‌چه در یک کارآزمایی هیچ‌گونه منافعی پیش‌بینی نمی‌شود باید آزمودنی از آن آگاه باشد.
• در صورت استفاده از دارونما، توضیح معنای آن، احتمال تخصیص به گروه دارونما، و ذکر خطرات و فواید احتمالی در صورت تخصیص به شاخه یا گروه دریافت کننده‌ی دارونما
• روش‌های درمانی جایگزین که ممکن است در دسترس آزمودنی باشد به همراه منافع و خطرات بالقوه‌ی آن‌ها
• عدم تحمیل هزینه به آزمودنی به‌واسطه‌ی مداخلات پژوهشی
• غرامت و درمان صدماتی که در جریان کارآزمایی ممکن است برای فرد ایجاد شود.
• در صورتی‌که وجهی در قبال مشارکت شرکت‌کنندگان در مطالعه پرداخت می‌شود، میزان و نحوه‌ی پرداخت آن ذکر شود.
• بازپرداخت مخارجی که آزمودنی در اثر شرکت در مطالعه متحمل می‌شود.
• داوطلبانه بودن مشارکت افراد در کارآزمایی و تصریح به این‌که آزمودنی‌ها در هر مرحله از کارآزمایی این حق را دارند که از مطالعه خارج شوند بدون این‌که لازم باشد جریمه یا خسارتی را پرداخت کنند یا درمان معمول ایشان تحت تأثیر قرار گیرد.
• محرمانه‌بودن اطلاعات شخصی آزمودنی‌ها و تصریح به انتشار نتایج به‌صورت آماری و به‌نحوی که اطلاعات فردی فاش نشود.
• اشخاصی که حق دسترسی به اطلاعات آزمودنی را خواهند داشت، از جمله کمیته‌ی اخلاق در پژوهش
• تصریح به این‌که چنان‌چه اطلاعات جدیدی در مورد سلامت افراد یا تأثیرگذار بر تداوم مشارکت آن‌ها در دسترس قرار گیرد، آزمودنی یا نماینده‌ی قانونی او در اولین فرصت در جریان قرار خواهند گرفت.
• نام و شماره‌ی تماس شخص یا اشخاصی که آزمودنی می‌تواند در زمان وقوع عوارض ناخواسته یا برای کسب اطلاعات بیش‌تر با آن‌ها تماس بگیرد.
• پیش‌‌بینی و توصیف شرایطی که در آن شرایط، شرکت فرد در مطالعه ممکن است خاتمه یابد.
• مدت زمان مورد انتظار مشارکت افراد در کارآزمایی
• تعارض منافع احتمالی پژوهشگران و وابستگی‌های حرفه‌ای ایشان
•  چنان‌چه به هر دلیلی کارآزمایی قبل از موعد مقرر خاتمه یافته یا تعلیق شود، مؤسسه‌ی پژوهشی یا پژوهشگر باید آزمودنی‌را از این موضوع مطلع کند و به او اطمینان دهد که درمان مناسب و پیگیری مورد نیاز برای آن‌ها انجام خواهد شد.

وجود نقص در پرسشنامه بیماران و عدم همکاری بیماران که در صورت عدم دسترسی به اطلاعات بیمار و عدم همکاری، از مطالعه خارج خواهد شد.

شب ادراری، سولیفناسین، تولترودین
Enuresis, Solifenacin, Tolterodine 
 

1.  Bigan rezakhaniha, nahid arianpour, soheila siroosbakht , efficacy of desmopressin in treatment of nocturia in elderly men article in journal of research in medical scinces 16(4):516-23 . april 2011           
2. Kliegman R.M, Stanton B.F., St Geme J. W., Schor N.F., Enuresis and Voiding Dysfunction. chapter 543 In : Nelson textbook of Pediatrics , 20 th ed. Elsevier : 2581 -86 , 2016
3. Marcdante K.J, Kliegman R.M , Control of Elimination . Chapter 14 In : Nelson Essentials of Pediatrics : 17 th ed. Elsevier Saunders : 43-4 ,2015
4. Madhuvrata P, Singh M, Hasafa Z, et al. Anticholinergic drugs for adult neurogenic detrusor overactivity: a systematic review and meta-analysis. Eur Urol. 2012;2:816–30. doi: 10.1016/j.eururo.2012.02.036. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
5. Bolduc S, Upadhyay J, Payton J, et al. The use of tolterodine in children after oxybutynin failure. BJU Int. 2003;91:398–401. doi: 10.1046/j.1464-410X.2003.04085.x. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
6. Hjälmås K, Hellström AL, Mogren K, et al. The overactive bladder in children: A potential future indication for tolterodine. BJU Int. 2001;87:569. doi: 10.1046/j.1464-410X.2001.00084.x. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
7. Munding M, Wessells H, Thornberry B, et al. Use of tolterodine in children with dysfunctional voiding: An initial report. J Urol. 2001;165:926–8. doi: 10.1016/S0022-5347(05)66576-7. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
8. Reinberg Y, Crocker J, Wolpert J, et al. Therapeutic efficacy of extended release oxybutynin chloride, and immediate release and long acting tolterodine tartrate in children with diurnal urinary incontinence. J Urol. 2003;169:317. doi: 10.1016/S0022-5347(05)64115-8. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
9. Nijman RJ, Borgstein NG, Ellsworth P, et al. Long-term tolerability of tolterodine extended release in children 5–11 years of age: Results from a 12-month, open-label study. Eur Urol. 2007;52:1511–7. doi: 10.1016/j.eururo.2007.05.002. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
10. Lopez Pereira P, Miguelez C, Caffarati J, et al. Trospium chloride for the treatment of detrusor instability in children. J Urol. 2003;170:1978–81. doi: 10.1097/01.ju.0000085667.05190.ad. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
11. Marschall-Kehrel D, Feustel C, Persson de Geeter C, et al. Treatment with propiverine in children suffering from nonneurogenic overactive bladder and urinary incontinence: Results of a randomized placebo-controlled phase 3 clinical trial. Eur Urol. 2009;55:729–38. doi: 10.1016/j.eururo.2008.04.062. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
12. Kim WJ, Lee DG, Lee SW, et al. Efficacy and safety of propiverine in children with overactive bladder. Korean J Urol. 2012;53:275–9. doi: 10.4111/kju.2012.53.4.275. [PMC free article] [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
13. Smulders RA, Krauwinkel WJ, Swart PJ, et al. Pharmacokinetics and safety of solifenacin succinate in healthy young men. J Clin Pharmacol. 2004;44:1023–33. doi: 10.1177/0091270004267592. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]
14. Kreder KJ. Solifenacin. Urol Clin North Am. 2006;33:483–90. doi: 10.1016/j.ucl.2006.06.008.
15. Chen-HsunHo. Solifenacin and tolterodine are equally effective in the treatment of overactive bladder symptoms. J Formos Med Assoc. 2010 Oct;109(10):702-8.
16. Geneviève Nadeau. Long-term use of solifenacin in pediatric patients with overactive bladder: Extension of a prospective open-label study.Can Urol Assoc J. 2014 Mar-Apr; 8(3-4): 118–123.
17. Kazemi M. Comparison of enuresis treatment with desmopressin-tolterodine and desmopressin alone.Medical Thesis:2013.
18. Anne K. Mongiu. Clinical Differences Between Solifenacin and Tolterodine. 2011; 2(5): 6-11.
19. Parvin Mousavi Ghanavati. A comparison of the effi cacy and tolerability of treating primary nocturnal enuresis with Solifenacin Plus Desmopressin, Tolterodine Plus Desmopressin, and Desmopressin alone: a randomized controlled clinical trial. 2021; 47 (1): 73-81

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی زاهدان

دانشکده پزشکی 

فرم اطلاعاتی

عنوان مطالعه:

سن:                            جنس:                   

گروه درمانی:    A                            B

وضعیت شب ادراری:

زمان ارزیابی:  قبل مداخله            یک ماه            سه ماه پس از مداخله

رضایت از درمان:

0=ضعیف       1=متوسط      2= خوب     3=خیلی خوب        4= عالی               

عوارض:

سرگیجه            ضعف         درد شکمی         سوزش ادرار       تکرر ادرار         سرفه       خشکی دهان          یبوست              حالت تهوع 

بهبودی کامل:

مقایسه اثربخشی و تحمل پذیری سولیفناسین و تولترودین در درمان شب ادراری اولیه کودکان مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) زاهدان در سال 1401

ندارد.

یافتن روش درمانی با اثر بخشی بالاتر و مطمین تر با هزینه مناسب  همچنین با دسترسی بیشتر برای کودکان مبتلا به شب ادراری.

صرف زمان جهت پرکردن پرسشنامه

جبران عارض احتمالی به عهده مجری یا مجریان طرح میباشد.

دانشگاه علوم پزشکی زاهدان

هیچ هزینه ای بر عهده کودکان مورد مطالعه و خانواده ایشان نمی باشد.

ندارد.

تمامی اطلاعات محرمانه تلقی گردیده و اطلاعات بصورت کلی و محرمانه تلقی خواهد شد.

مجری یا مجریان طرح به سوالات پیش امده ی موارد مورد مطالعه و حاضر در طرح به شکل مناسب پاسخ خواهند داد.

شرکت من در مطالعه کاملن اختیاری است و ازاد خواهم بود که از شرکت در مطالعه امتناع نموده یا هرزمان که مایل بودم بدون انکه تغییری در نحوه رفتار پزشک درمانگر یا نحوه درمان و مراقبت از بیماری اینجانب ایجاد شود از پزوهش مذکور خارج شوم. در بالای فرم پرسشنامه قید شده است که تکمیل پرسشنامه به منزله رضایت شماست.

با توجه به اطلاعات موجود در این فرم و توضیحات حضوری مجری یا همکاران طرح موافقت خود را با شرکت در این مطالعه اعلام می نمایم. یک نسخه از این فرم به من دهده شده و فرصت خواندن داشته ام.